210314-184 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน184-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt

คลื่อนสิ่งหนึ่งที่มันเป็นเหมือนดวงดาวดวงนั้นอยู่ที่นี่ก็จะต้องเป็นผลที่เกี่ยวข้องกันถ้าอันนี้เป็นคู่ของดวงดาวอันนู้นเป็นไปในลักษณะเด่นอย่างนี้ดีอย่างนี้ก็ดึงอันโน้นไปได้เหมือนกัน มันไปได้ส่วนคนนั้นน่ะมีอำนาจจิตวิญญาณมีแนวโน้มมีทิศทางมีความอุตสาหะวิริยะมีสิ่งที่เร่งได้เพิ่มได้หรือลดได้ทำลายได้เก่งกว่าภูเขาว่ามันเก่งมันทำลายตัวเองไม่ได้เท่าคนทำลายตัวเองคนที่ทำร้ายตัวเองนี่เก่งกับภูเขาที่มันจะทำลายตัวมันเองให้สูญสลายไปได้หรือหลักการสร้างกรอบภูเขาอ่ะมันสร้างตัวเองมันได้เร็วแม่น้ำว่ามันสร้างตัวเองได้เร็วมันไม่เก่งเท่าคนคนสร้างภูเขาได้เก่งกับภูเขาสร้างภูเขาคนสร้างแม่น้ำได้เก่งก็แม่น้ำสร้างแม่น้ำและคนสร้างคนให้ประสบความสำเร็จ อย่าเป็นเรื่องจริงๆเลยต้องคิดถึงเห็นให้ได้เพราะคนมีอำนาจสูงสุดมีพลังงานที่รู้ดีรู้ชั่วรู้ทิศทางจะผลักดันจะมีวิธีการมีความชาญฉลาดที่จะกระทำการก่อการเกิดหรือการทำลายทำการเกิดด้วยการตายได้อย่างแรงและเร็วหรืออย่างช้าช้าหน่อยกว่าอะไรก็ทำได้เร็วก็ได้แรงก็ได้ก่อนก็ได้ถ้าจริงๆตอนนั้นคนจึงเป็นจุดสุดท้ายของอะไรทุกสิ่งทุกอย่างในโลกหรือมหาจักรวาลนี้ที่จะเป็นตัวสร้างตัวบันดาลเป็น เจ้าที่แท้หรือเป็นตัวทำลายเป็นซาตานที่แท้คนนี่แหละเป็นตัวพระเจ้าหรือตัวซาตานที่แท้ไม่ได้อยู่อื่นและเป็นตัววิญญาณศาสนาคริสต์ศาสนาอื่นที่มีก้อนมีพระเจ้าก็เรียกว่าพระเจ้านี่คือพระวิญญาณพระจิตวิญญาณใหญ่ก็จริงจิตวิญญาณใหญ่มันอยู่ที่ในมนุษย์นี่แหละที่มันสามารถที่จะทำได้ตามลำดับตามลำดับของแต่ละบุคคลขอให้เป็นจริงมีจริงถึงจริงสูงจริงเยี่ยมจริงถูกสัจจะไม่บิดเบี้ยวลงแพ้ให้มันเยี่ยมยอดได้แล้วก็มันก็เยี่ยมยอดเข้าความเป็นจริงของมันเราไม่จำเป็นจะต้องยาเรามี ทางผ่านทิศทางใช้ปัญญารู้ทิศทางที่จะกระทำสิ่งที่ดีที่สุดประโยชน์ตนก็ดีด้วยได้รับสิ่งที่มันประเสริฐสบายไม่เอาภาพก็พยายามสวดตนว่าเราเองมีชีวิตที่ตายมาจนกระทั่งถึงทุกวันนี้แล้วนี่มันเป็นอยู่ทุกวันนี้อยู่ในภูมิอโศกเนี่ยเราได้สิ่งที่เป็นเอกหรือเป็นหนึ่งเอกก็แปลว่าเยี่ยมก็ได้เป็นหนึ่งก็ได้เป็น ago ธัมโมในทรงไว้ซึ่งความเป็นเอกทรงไว้ซึ่งความเป็นหนึ่งทรงไว้ซึ่งความพิเศษ ago ธรรมโมมีอาหารมีความยั่งยืนอาหารด้วยสิ่งที่ยังอยู่ในสิ่งเลี้ยงหรือมีสิ่งที่กระทำให้อยู่ชีวิตเราก็อยู่ มีอะไรสังเคราะห์อะไรเลี้ยงเราอยู่เรามีเรื่องอาหารการกินสงสัยหรือปัจจัยที่มันประกอบกับชีวิตเป็นภายนอกแค่ปัจจัย 4 รอบนอกสงสัยหรือว่าทุกวันนี้คุณขาดแคลนคุณเดือดร้อนคุณลำบากอะไรคุณยังมีจิตใจยังโหยหาอาวรณ์ขาดแคลนเรื่องอาหารเรื่องหนุ่มๆเรื่องที่อยู่เรื่องยารักษาโรคคุณเดือดร้อนอะไรถ้าคุณไม่เดือดร้อนอะไรแล้วมันไม่มีปัญหาอะไรคุณทิ้งได้เลยว่ามีก็มีไม่มีไม่มีผ้านุ่มก็ไม่รู้มันไม่มีข้าวกินไม่กินมันก็ได้ถ้าคุณปล่อยได้หรือเปล่านี้แล้วคุณจะสงสัยอะไรที่อยู่ไม่มีอะไรนอนคนมากคนรายได้ฝึกที่จริงเป็นที่จริง ยาไม่มีกินน้ำเยี่ยวซึ่งมันไม่ได้เป็นถึงปานนั้นด้วยซ้ำไปเราไม่ขาดแคลนถึงปานนั้นด้วยซ้ำแต่เราเตรียมไว้แล้วถ้าเราเตรียมไว้อย่างมั่นคงแน่วแน่ไม่เกิดทุกข์ร้อนอะไรเลยถ้าไม่มีจริงๆจะไปถึงสภาพตกต่ำถึงปานนั้นเราไม่ทุกข์จริงๆเรารู้เป็นเรื่องธรรมดาเราจะเตรียมไว้อย่างนี้เราก็สบายแล้วในเรื่องแค่ปัจจัยเสี่ยงแต่แท้จริงแล้วเราก็มีอดิเรกลาภพอเรามีลาภเหลือเฟือกว่าที่เป็นนั้นด้วยซ้ำถ้าเราสบายแม้น้อยแม้แต่มันขาดแคลนอย่างคนอื่นเขาขาดแคลนเขาทุกข์เขาอยากเขาจนเขาเดือดร้อนก็เศร้าซอยชีวิตเราไม่อาภัพเราไม่เป็นไร น้อยใจไม่ห่อเหี่ยวไม่ริษยาเมื่อไหร่จะขายต่อใครเขามีก็เป็นแล้วเข้าใจก็การยำชีวิตไว้เท่านั้นเพราะฉะนั้นปัจจัยที่สำคัญปัจจัย 4 เราก็มีอยู่พรั่งพร้อมบริบูรณ์เมื่อมีปัจจัย 4 ที่เรามีเราเป็นเราได้อยู่ขณะนี้ครอบครัวอโศกประมาณนี้มีรายได้มีความหมุนเวียนสะพัดในวันหนึ่งวันหนึ่งเราเป็นอยู่เออก็เลี้ยงเกลือกันอยู่ก็อุ้มชูกันอยู่ก็เป็นไปอยู่กับอ้วนนี้พี่มันดีไม่อ้วนเกินไปอ้วนเกินไปเป็นโรคไม่อ้วนหมีพีมันเป็นช้างทีละก็เป็นฤาษีผอมหรือว่าเป็นฤาษีที่ผมบอกอยู่นี่นะจะบอกว่าของพวกเราก็โรคน่าเกลียดน่าชังกับสาว ก็ดีนี่นาอาพาธหรือไม่ทีนี้อาหารกินได้ก็ไม่อาฆาตกายไม่อาพาธใจแล้วต้องทำตนให้เป็นผู้ที่อยู่สบายอาพาธไม่เอาพลาดก็คือสบายแล้วไม่อาจผ่านสบายเป็นลาภอันประเสริฐผู้ไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐสบายทั้งกายและใจนี่เป็นอาหารเป็นสิ่งที่ทรงไว้เป็นเยี่ยมแล้วหน้าเราไม่เอาภาพ 1 2 เราไม่บกพร่องไม่บกพร่องไม่ตกหล่นไม่เป็นสิ่งที่ขาดขาดจนเกิน wake up Papa Papa ต่างๆไม่มีอัตราค่าทางก็ไม่มีไม่ตกตกหล่นๆไม่ขาดๆเกินๆไม่บอกพร่องเป็นผู้กินครบพร้อมจะครบพร้อมด้วยประเด็นไหนคุณก็นึกตัวเองรู้ตัวเองว่าเราเป็นคนบริบูรณ์อยู่สมมีประโยชน์หรือว่าไม่มีประโยชน์อยู่ดีหรือว่าไม่อยู่ดีอะไรขาดอะไรตกหล่นอะไรบกพร่องอะไรเราก็รู้ตัวแต่ธรรมะมันจะสอนเราลึกซึ้งนี่เป็นอาทิตย์ปัญญาที่พิจารณาสิ่งที่อธิบายแค่ภาษาแค่บทบัญญัติแค่บุคลิกฐานแต่มันเกี่ยวเนื่องกันมาสุดยอดแล้วเราเป็นอยู่ มีอะไรคุ้มเรามีอะไรสังเคราะห์เรามีอะไรเป็นอาหารเป็นเครื่องที่ช่วยให้อยู่แล้วยังอยู่กันผสมผเสอยู่มีชีวิตอยู่อยู่ในรูปปลาไหลอยู่ในแบบอะไรอยู่ได้ผลอะไรเป็นผลผลของเรามีอยู่ทุกวันนี้เราก็เจ็บผลนั้นว่าเราไม่เอาภาพไม่เอาปลาทำกันไม่ขาดตกบกพร่องไม่เจ็บไม่ป่วยไม่มีโรคอะไรสบายแล้วก็บริบูรณ์เป็นคนดีเต็มด้วยเอาปลาต่างๆไม่มาขายวัตถุมาว่าก็ไม่ได้ว่าเราเลวอย่างนั้นเราชั่วอย่างนี้เราขาดเราเป็นคนทวงแล้วเป็นคนไม่รู้เราไม่ดีอย่างไรไม่มีส่วนมติมาเตือนเราว่าไม่ดีได้เราเป็นคนดีไม่บกพร่องใน ไม่เกินไม่ทำร้ายไม่ทำลายนอกจากไม่ทำร้ายไม่ทำลายแล้วยังสร้างสรรค์กรอบๆเป็นผู้ที่เป็นประโยชน์อยู่เป็นผู้ที่โลกต้องการอย่างนี้แหละว่าป่าต่างๆและเราก็มีสภาพที่แล้วสุดท้ายนางแคล่วคล่องว่องไวเชี่ยวชาญคล่องตัวรวดเร็วนอกจากเร็วและแรงด้วยพลังทรงพลังเร็วด้วยแรงด้วยตามที่โลกสากลนิยมไม่มีอะไรผิดแปลกเลยเราเทียบคุณธรรมและคุณลักษณะต่างๆมีแล้ว กับโลกโลกก็เข้าใจโลกเขาก็ยอมรับเป็นตัวประเสริฐเป็นตัวเอกเราทำตนทำตัวของเรานี่เป็นไปได้อย่างนั้นแล้วสุดท้ายนางพลังคล่องแคล่วเชี่ยวชาญกระจับเป็นเสียงว่องไวไม่ใช่อืดอาดเชื่องช้าไม่ได้เรื่องไม่ใช่กลับไม่ใช่อย่างนั้นพลังทรงพลังมีกำลังมีแรงไม่ใช่ไม่มีฤทธิ์ไม่มีผลอะไรเลยเบาเบาแบบไม่เข้าท่าแบบไม่มีผลไม่มีน้ำหนักไม่ใช่กลับเป็นมีน้ำหนักแต่เบาๆจริงๆแล้วสุดท้ายของเราเบากายเบาใจคล่องแคล่วคล่องตัวกระฉับกระเฉงว่องไวต้องเข้าใจทำให้ เหยียดซับซ้อนวันนี้มันบอกว่าเบาประเดี๋ยวไปอีกด้านหนึ่งเบาเดี๋ยวชนกันใหญ่แล้วต้องรู้เอาคั้นเอาความมุ่งหมายสำคัญเอาเป้าหมายขั้นเอาความเป็นสาระเออสิ่งนั้นเป็นสาระเป็นสัจธรรมจงความหมายอย่างนั้นเรามีอาหารอย่างนี้จึงเรียกว่าเป็นผู้พบพร้อมผาสุกวิหารหรั่งอาหารวิหารมันคล้ายกันอาหารก็เป็นสิ่งที่มาเสริมให้สังเคราะห์วิหารเป็นสิ่งที่มันอยู่ถ้าต้นทุนก็คือวิหารรักและสิ่งที่จรมาเขาเรียกว่าอาหารรักมันก็เป็นเครื่องประกอบอยู่กันอยู่สังเคราะห์กันอยู่อาหารและวิหาร เราเป็นผู้เป็นอยู่ผาสุขเป็นอยู่พระศุกร์บอกได้เห็นเลยเป็นผู้ไม่สะเทือนไม่หวั่นไหวเป็นผู้ที่แข็งแกร่งเป็นผู้ที่สง่าเสถียรสถิตเสถียรไม่รู้จะอธิบายยังไงทั้งหมดวิหารรักอันเกิดเยี่ยมผาสุขวิหารดีพร้อมมันเป็นตัวเราเองเราก็มีเราจะเอาอะไรวัตถุเราก็รู้ว่าวัตถุนามธรรมเราก็รู้ว่านามธรรมเมื่อเราไม่ติดวัตถุไม่ลงวัตถุอันตรายอยู่รังสรรค์เราไม่ดูถูกก็ถูกเรารู้ชั้นเชิงของวัตถุที่มนุษย์เขาใช้เราเองจะใช้แล้วก็มีใช้พอสมควรไม่ได้ลง เขาชมว่าสีเขาชมว่าลูกพระชมว่าเสียงว่ากลิ่นมันสัมผัสอย่างนั้นอย่างนี้เป็นองค์ประกอบของมันปรับปรุงกันสมมุติเกิดขึ้นมาในโลกเรารู้ค่าสมมุติสมมุติสัจจะในโลกเรารู้ค่าของมันตามชั้นเชิงที่เขายึดกันบางกลุ่มบางหมู่ก็สมุดอันนี้ราคาแพงอันนู้นราคาไม่แพงอันนี้ค่าสูงอันนี้ค่าต่ำแต่ละคนแต่ละหมู่กลุ่มแต่ละชาติแต่ละประเทศถ้าสมมุติต่างกันไปเรารู้ได้กับเขาแล้วเราจะเป็นผู้ที่ไม่ดูขัดเขินก็เขินถ้าจะใช้ร่วมถ้าจะสมมติตามสมมุติถูกทีเดียวมีแต่ว่าเราเองเราจะขัดเกลาเขาหรือไม่เราจะแจ้งๆไม่ใช่แกล้งเจตนาเลยละเจตนาจะขัดเกลา [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] เขาอันน่าเอ็นดูมีโอกาสบ้างแล้วก็ให้แม่จะให้ไปอย่างแม้จะเห็นว่าแม่เป็นตัวยุ่งเป็นตัวที่หนักแรงเราก็ต้องให้เขาบ้างเพราะเขาเองเขารู้ดีเขาจะเอาสิ่งนี้มันไม่ใช่ความผิดเค้าจะเอาสิ่งดีไม่ใช่ความผิดเค้าปรารถนาสิ่งนี้เป็นความพยายามของเขาเขารู้ของนี้ว่ามีค่าเราต้องเอ็นดูแม้เราจะพรหมธรรมเขาแต่เขาก็ยังรู้ค่าเขาก็ยังพยายามของเขาความพยายามของเขาเป็นสัมมาวายามะความพยายามของเขาเป็นสัมมาสติเป็นปัญญาที่เป็นอดีตปัญญาเค้าก็การอันนี้ต้องรู้ความเป็นจริงพระแม่เราจะตัดเพราะว่าเราเองเราจำเป็นตาม ผลของเราก็ตามแต่เราในโลกจึงไม่มีการชังใครจะตัดก็ตัดไปตามเชิงและจะต้องเอ็นดูเกื้อกูลเมตตาคนทั้งหลายอยู่อย่างนั้นและก็ต้องเข้าใจเมตตาเกินก็ยุ่งในสิ่งที่เรากระทำให้แก่ตนเนี่ยเราใช้สุเทพต่างๆหรือว่าหมวดหมู่ของธรรมะดังกล่าวนี้มาอธิบายสาระสำคัญเราจะเห็นได้ว่ามันเป็นเอกเป็นยอดเอกะธรรมะหรือเอโกะแปลว่าส่งไว้ซึ่งความเป็นเอกทรงไว้ซึ่งความเป็นเยี่ยงความหมายภาษาไทยมันเข้าใจอยู่ชัดมันให้ความหมายมาจากไหนถึงไหนแล้วเพราะว่าไทยกับภาษาบาลี มันตะเภาเดียวกันมันร่วมสายกันมามันเข้าใจง่ายแล้วมันมีเชื้อเขามันไม่เชื่อเขาแม้บางอันจะแปรรูปไปเปลี่ยนออกไปนอกไกลผิดกันคนละกลับแล้วก็ตามแต่ก็ยังสืบสาวเข้าไปหาจุดเก่าได้แต่บอกว่าเรามีอะไรที่อธิบายเชื่อมโยงเข้าไปจะไปเห็นจุดเก่าริ้วรอยเก่าอ๋อประมาณนี้เองและความเป็นเอกความเป็นเยี่ยมธรรมะคือสิ่งที่ทรงไว้ทรงไว้ให้เราเป็นผู้ทรงเรามีชีวิตเราก็ทรงชีวิตไว้อย่างเอกอย่างเยี่ยมอย่างดีอย่างดีโดยอยู่เป็นอยู่ดีพี่หารักก็ดีอาหารและก็ดีเราดีทั้ง 2 ส่วนเราก็สบายเป็นไปตาม ที่เราเป็นเรามีเรารู้ทิศทางที่จะทำให้ดียิ่งกว่านี้อีกแล้วก็ดำเนินไปอยู่เป็นวุฒิวุฒิวุฒิไม่กลายเป็นประทับปรมะหรือกลายเป็นหลงหยุดหลงยุคได้เท่านี้พอแล้วไม่มีอะไรอีกแล้วไม่ใช่นะทุกอย่างอนันตังโดยเฉพาะความเจริญควรจะเป็นอนันตังตราบเท่าที่มันยังก้าวไปทุกวินาทีทุกขณะมันควรจะเดินขึ้นมันควรจะเจริญขึ้นเที่ยงแท้ต่อความเจริญจึงเรียกว่าสุขก็โตภะคะวะโตเพียงแท้ต่อความไปดีศรัทธาก็โตมันยังมีตัวไปโดยสมมติสัจจะก็ตามโดยปรมัตถ์ก็ตาม มีตัวไปอยู่ก็ให้มันไปทางดีไปสู่ดีเดินขึ้นสู่ดีเคลื่อนไปจุติไปได้ดีให้มันเคลื่อนไปในที่ดีเราจะต้องกำหนดทิศทางกำหนดมักแล้วก็พยายามให้เป็นตัวจริงอย่างนั้นไม่ใช่หยุดอยู่การหยุดอยู่ในสภาพที่ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกมันเดินไปเท่ากับเขาทิ้งเราไว้เท่ากับเราเดินถอยหลังในโลกนี้เขาบอกว่าสิ่งดีไปเทียบกับคนที่ดีที่สุดเขาเจริญไปเราก็ถูกก็ทิ้งไว้หรือเราก็ถอยหลังนั่นเองเพราะการเป็นดีไปดีเดินดีอยู่แล้วก็เดินก้าวไปนำหน้าไปสุดยอดไปเรื่อยๆเพราะถ้า เขาโตแล้วก็ไปดีกว่าเพื่อนเทียบกับใครกับใครในโลกแล้วท่านไปยิ่งกว่าพรุ่งนี้เร็วๆทั้งเลวทั้งเลวทั้งแรงแต่เราไม่สามารถรู้ได้ในส่วนที่เร็วแรงนั้นๆเท่านั้นเองเราเทียบไม่ไหวเราไม่รู้อัตราการเดินของท่านผู้ใดที่ยิ่งสูงยิ่งไกลก็ยิ่งไปไวยิ่งมีกรรมวิธียิ่งฉลาดเมื่อคนทั้งโลกก็เป็นเศรษฐีก็ยิ่งเก่งชาญฉลาดหากินทำมาหากินทุนก็ยิ่งมากการค้าการขายการสร้างการก่อการทำการเจริญเพราะคุณมันก็ยิ่งมากเป็นทัพทวีเป็นทัพทวียกกำลังไปด้วยด้วยมันเป็นอย่างนั้น อัตราการทวีแบบยกกำลังเป็นธรรมดางั้นผู้ใดที่ยังช้าผู้ใดที่ยังเป็นไปไม่ได้ก็พยายามเพิ่มตนให้มันเป็นอัตราเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นแล้วมันก็จะทวีไม่ต้องหยาบไม่ต้องมีอภิชาติปากเกินไปทุกแล้วตัดให้ทำให้เราท้อแท้ตัดทอนบั่นทอนทำให้เราหดหู่ท้อแท้ไม่ได้ดั่งที่ไปมีกิเลสหรือว่ามีปัญหาจัดเกินไปล้ำหน้าเกินไปเมื่อไม่ได้สักทีมันเร็วนะใจมันเร็วมันอยากได้ไกลมันอยากได้มากแต่มันตัวเราเองไม่รู้อัตโนมัติท้อแท้ เวลาช้าเวลาที่มันตามประมาณของมันเนี่ยก็นึกว่ามันช้านึกว่ามันนานแท้จริงมันก็เป็นตามของมันต้องการเร็วๆๆเท่าไหร่ดูยิ่งช้าเท่านั้นถ้าเราต้องการเร็วเท่าไหร่มันยิ่งเช้าเหมือนกับเคยสมมุติง่ายๆจะยากอะไรก็ไปรอเพื่อนหรือเอาไปรอแฟนเราต้องการพบเร็วๆต้องการจะเจอกันเร็วๆเป็นนัดใครก็ตามนัดไว้ต้องการเจอเร็วๆเหมือนมันช้าช้าพอมาดูนาฬิกาจริงๆมันก้าวไปนาทีนึง 2 นาที 5 นาทีมันไม่ได้มากเลยไม่เหมือนชั่วโมงนึงปีนึงไงใจมันเป็นอย่างนั้นมันฟรีค่าขึ้นมาไงแล้วก็มีเป้าหมายเราอยากได้เร็วแล้ว จะดูช้าเมื่อมันไม่ได้แล้วมันจะท้อแท้เพราะแม้เรานี่ไม่สนใจสักทีไม่ได้ผลสำเร็จสักทีแล้วมันก็ทำลายมันเป็นกิเลสทำลายเราไม่ท้อแท้แล้ววิริยะอุตสาหะไม่มีความเพียรไม่มีความเป็นจริงไม่มีจิตใจไม่ผ่องไม่ใสตายอึดอัดไม่ได้เรื่องได้ราวจะต้องเข้าใจสภาพที่เจริญเพราะทุกคนก็ตรวจสอบตัวเองทุกวันทุกเวลาถ้าเราเป็นอยู่สุขมีทิฏฐธัมสุขกับวิหารมีอาหารมีวิหารต่างที่ว่าเมื่อกี้นี้มีสาระของเราแล้วเราแน่ใจว่าคุณมาถูกหรือเปล่าหลงทางหรือเปล่าโลกไม่ได้มันก็ไม่ได้ปิดบังคุณฟังอยู่ จะชี้อย่างที่เรียกว่าเราเองอย่างอาตมาเองไม่ได้ยินดีในโลกแล้วไม่หลงในโลกว่าเป็นสิ่งที่น่าอยู่น่าเป็นน่าไปน่าเอาก็ต้องพูดอย่างกดคมอย่างนี้ค่ะยังติเตียนเขาดูดอยู่อย่างติดเตียงเขาให้คุณฟังแต่ก็บอกจะบอกว่าใครจะบอกว่าเขาดีก็ดีก็ดีอย่างเขานี่แหละคุณจะเอาไหมล่ะคุณมีรสนิยมเหมือนอย่างนั้นไหมถ้าคุณมีรสนิยมเป็นโรงเรียนเป็นรถอย่างนั้นน่ะคุณยังติดใจชอบใจอยู่อย่างนี้ไม่ไหวไปเอาอย่างน้อยก็ไม่ได้มีใครไปผูกแขนผูกขาคุณไว้จะไปก็ไปถ้าเห็นมองเห็นควรกินมันเป็นไป อยู่ที่นี่ก็ลำบากคุณขอปุ๊บให้ปั๊บเลยขอไปให้ไปเลยมันจะยากอะไรแต่ถ้าทานไว้ก็ทุกข์ด้วยกันทั้งคู่ถ้าดูว่ามันน่าจะปรับปรุงกันบ้างก็อาจจะทัดทานไว้บ้างช่วยเหลือกันไว้บ้างถ้าเห็นว่าพอเป็นพอไปถ้าเห็นว่าดีนะไม่น่าไปทางนู้นแล้วเวลามันน่าจะมาทางนี้ได้มันน่าจะมาไม่น่าจะไปทางโน้นก็จะบอกทัดทานไว้เยอะก็จะพยายามแนะนำไว้เอาอยู่ทางนี้นะก็เท่านั้นก็ช่วยกันอย่างนั้นแต่ถ้าใครจะปรารถนาอะไรอิสระทุกอย่างที่นี่จะปรารถนาอย่างโน้นอย่างนี้จริงๆแต่ถ้าทานก็เป็นเชิงเท่านั้นเองจะผูกไว้จะแนะไว้ อันไว้ก็เป็นเชิงแค่นั้นเองเชิงที่จะเพื่อให้ไปสู่ที่ดีที่เจริญตามความเห็นอาตมามีความเห็นอย่างนี้มั่นใจไม่มีอะไรคดโค้งไม่มีอะไรโกงไม่มีอะไรที่จะทำเพื่อเอารัดเอาเปรียบว่าทำเพื่ออวดเก่งอวดเก่งอะไรไม่ใช่ทำด้วยความเห็นที่ซื่อใจจริงใจใจมีจริงนี่เห็นว่าอันนี้เป็นของประเสริฐที่สุดดีที่สุดที่เกิดเป็นมนุษย์แล้วแม้แต่พระบรมศาสดาท่านเองท่านก็เห็นอย่างนี้ก็แนะนำเอามาเทียบเคียงเอามายืนยันให้คุณฟังว่าคนสุดยอดปราบที่ยกย่องเอาไว้ตั้งนานปีเต็มทีแล้วก็ยังมีระบบชีวิตอย่างนี้มีความเป็นอยู่อย่างนี้มีการเดินทางอย่างนี้ เดี๋ยวนี้เราก็ยังยอมรับว่าเป็นสิ่งดีของมนุษย์จะแก้ไขไม่ได้เลยจะทำให้เท่าทันยังทำไม่ได้เลยยอมรับผิดดียอมรับในปรัชญายอมรับผิดความเป็นจริงเขาทำไม่ได้นี่ซ้ำไปแต่ว่าไม่มีเหตุผลคัดค้านไม่มีเหตุผลล้มล้างไปได้ถ้าเห็นอย่างนั้นชัดเจนอยู่คุณก็ยังสงสัยอะไรแล้วเราเป็นไปเราพิสูจน์บ้างแล้วแม้มีน้อยๆเราก็รู้ว่าประเสริฐอย่างนี้ดีอย่างนี้เข้าท่าจริงๆอย่างนี้ต่างกันก็ยังโลกและโลกเราก็ประสบความสำเร็จแล้วทุกทีมาบ้างเกี่ยวข้องกับบ้านเราก็รู้ว่ารสชาติน้ำหนักเป็นทิศทางอย่างหนึ่งอันนี้ก็เป็นทิศทางอย่างหนึ่งมาในทางสุญญตาเบาว่างง่ายลอยตัวอิสระ ไม่ฟุ้งเฟ้อไม่แบกไม่หาไม่หนักใจไม่หนักกายอะไรอย่างลูกโลกเขาจริงๆมันเป็นไปจริงบริบูรณ์พูนสุขอยู่ก็อยู่จริงๆด้วยไม่ได้ขาดเขินอะไรต้องรู้เป็นปรัชญาอย่างใช้จิตวิญญาณและอธิปัญญาชั้นสูงเราอยู่อย่างอธิปัญญาอยู่อย่างคนที่ใช้ปัญญาอันสูงสบายไม่โง่ไม่เห็นได้ว่ามันไม่เหมือนชาวโลกชาวโลกมันห่วงหาแม้แต่จะนอนก็ต้องดิ้นๆๆลำบากจะนอนก็นอนไม่ค่อยหลับก็กลับก็ส่ายลำบากลำบนห่วงนั่นเพราะว่าวงนี้อะไรต่างๆนานาตื่นขึ้นมาก็ร้อนๆวุ่นวายต่างๆนานาอยู่ยังไง แล้วจะเห็นชัดว่าเราอยู่อย่างนี้แล้วเราก็มีไปจะว่าเราเป็นคนที่ไม่มีประโยชน์ไร้ประโยชน์หรือเปล่ามีงานมีการรังสรรค์ด้วยและงานที่เราทำนั่นน่ะมีค่ามีราคาสูงด้วยเราจะต้องรู้ไม่ใช่เรายกย่องตัวเองรู้ว่าเราทำงานอะไรเราเรียนพิมพ์แล้วกวาดแล้วทำปลูกต้นไม้ขุดดินฟันหญ้าขุดดินทำไมมันยากทำไมปลูกผักปลูกต้นไม้ทำไมแล้วปลูกไปค้าไปขายไปแลกล่ามแหลกจะเอาไปอัดเอาเงินมาแลกเศษโลกียสุขเล่นเลยแล้วรักษาให้มันเป็นที่พึ่งเป็นที่พิมพ์ลูกสัตว์โลกให้มันเป็นที่ที่จะเป็นประโยชน์อย่างนั้นอย่างนี้ไม่ได้ทำอย่างหวงแหนไม่ทำอย่างเห็นแก่ตัวทำก็เพื่อกูเพื่อสืบเนื่องไป กันไปเที่ยวเกาะกันไปอนุกูลอนุเคราะห์กันไปไม่ใช่ของของเราเรารู้แต่เราก็รับผิดชอบตามฐานะที่ควรรับผิดชอบดูแลรังสรรค์ไปงานอะไรก็ทั้งนั้นเลยแม้แต่เราจะปฏิบัติอะไรแล้วแต่เราทำโดยเข้าไปตีข้าว่าอย่างนี้เป็นงานต่ำมันไม่ใช่งานต่ำงานสูงมันไม่อยู่ที่ว่ามันเป็นเป็นงานปฏิกูลเป็นงานเกี่ยวกับขี้ก็ขยับเขยื้อนเกี่ยวกับของที่อยู่เบื้องต่ำอยู่เบื้องหลังเกี่ยวกับถ้าอย่างนั้นผมนักบินเป็นคนทำงานสูงที่สุดยิ่งผมจรวดจะเป็นผู้ทำงานสูงที่สุด ทำงานบนท้องฟ้าบนท้องอากาศมันก็สูงควบคุมน้ำมันอยู่ใต้พื้นบาดาลพวกนี้ทำงานต่ำที่สุดนั้นพวกอาหรับพวกที่มันขุดน้ำมันทุกวันนี้พวกนี้มีอาชีพต่ำที่สุดเพราะมันเล่นกับของต่ำของบาดาลขุดน้ำมันจนลึกไม่รู้กี่พันกี่หมื่นคิดแล้วมันก็รวยๆกับเพื่อนอะไรเงี้ยแล้วคนก็ไม่รู้จะเอาอะไรทำอะไรสูงเอาอะไรวะเอาเงินวัดหรือเอาต่ำแบบลงไปใต้พื้นดินหรือวัดแล้วเอาไปบนท้องฟ้าไปบนจรวดอเมริกาและรัสเซียแข่งการสร้างจรวดเป็นงานลงเพราะมันใช้จ่ายเยอะแต่อาหลับมันเล่นกับบรรดาเล่นก็ไปที่ใต้บาดาลยิ่งเอาน้ำมันขึ้นมาขายมันยิ่งรวยอะไรกันแน่อะไร อันดับใหญ่หรือว่ารัสเซียหรือว่าอเมริกาใหญ่อะไรสูงใครฉิบหายใครหมดตัวใครร่ำรวยมันค้างกันในตัวจะเห็นชัดเจนในโลกมันวนเวียนมันไม่รู้เรื่องน่ะมันตีราคากันไปตามโลกมีสาระหรือเปล่าก็ไม่รู้ถ้าจะว่าก็ไปจริงแล้วอาหลับเอาน้ำมันออกมาให้ลูกใช้ถ้าไม่ตัดเกินไปสู่เอามาขายพระพุทธคือทิ้งขว้างเปล่าๆรู้จักเก็บรู้จักการรู้จักประหยัดบ้างขั้นตอนควรระงับก็ควรระงับไม่ใช่กอบโกยดูดออกมาเดี๋ยวโรคก็หมดน้ำมันถ้ามันรู้จักประหยัดน้ำมันก็เป็นการช่วยมันเป็นสิ่งที่จะต้องเครื่องหนุนในโลกอยู่จะบอกว่าจรวดน่ะอาตมามองเห็นว่าไอ้จรวดหรือว่าไอ้ออกไปดาวเทียมดาวเทียม มันจะได้ค่าอะไรมามากกว่าค่าน้ำมันมาใช้ถ้าจะว่ากันไปแล้วสู้หาน้ำมันไม่ได้หรอกเหมือนกันกับโลกเขาไม่รู้ว่าถ้าเขาจะปลูกต้นไม้กับตัดต้นไม้ไปทำบ้านให้ใหญ่ให้โตให้ช่วยให้รู้เวลาสร้างให้เอาไม้ไปตัดไม้มาทำให้พิลึกพิลั่นเลยจะทำบ้านทำเรือนทำอะไรสร้างขอให้สุดจะสร้างสุดหล่อเลยกับการปลูกต้นไม้ขึ้นมาปลูกต้นไม้ขึ้นมาไว้ให้แก่โลกใครเป็นคนรังสรรค์ใครเป็นคนทำลายถ้าใครมีปัญญาจะเห็นเมื่อสร้างบ้านสร้างเรือนสร้างมาให้หมดป่ามากด้วยเอามาต่อก่อนมโหฬาร ทางไปทำไมกันนักหนาละไม้ไม่มีไอ้คนถูกผูกแทบตายสิ่งที่มันเกิดเกิดไม่ทันเราจะเห็นจุดทำลายกับจุดสร้างสรรค์ที่ต่างกันถ้ารู้จักความพอเหมาะพอดีก็พอเหมาะพอดีสร้างบ้านพออยู่ก็เอาไม่ว่าอะไรปลูกสร้างขึ้นในสิ่งที่มันทำลายกันเยอะเราก็รู้ถ้าเอาต้นไม้มันเต็มโลกเต็มบ้านเต็มเมืองปลูกขึ้นมาเคารพไม่มีที่จะอยู่ก็ต้องตัดมันก็ด้วยเรื่องนึงเดี๋ยวนี้ต้นหมากรากไม้มันก็ไม่มีจะให้ตัดแล้วอะไรอย่างนี้เราก็ต้องเข้าใจงั้นยกตัวอย่างกฎน้ำมันหรือว่าสั่งจรวดในเดียวกันปลูกต้นไม้หรือตัดต้นไม้มาทำบ้านในระยะคล้ายกันและเราก็เข้าใจได้ถ้าเกิดว่าเรามีปัญญาเราสร้างงาน งานมันยังโลกเขาเกี่ยวกับต้นไม้คนนึงตัดคนนึงสร้างเกี่ยวกับด้านพลังงานคนนึงก็เอาพลังงานจากใต้ดินมาอีกคนนึงเอาพลังงานไปทำลายวิ่งออกไปนอกโลกมันก็เรื่องพลังงานเราเรียนพิมพ์ก็งานเรียนพิมพ์เหมือนกันแต่ว่าผลที่เป็นสะพัดออกไปในโลกเป็นผลรังสรรค์หรือเป็นผลทำลายคนนึงเรียนพิมพ์สร้างตัวหนังสือออกมาแล้วฆ่ามนุษย์คนนึงเรียงพิมพ์ออกไปสร้างตัวหนังสือออกมารังสรรค์มนุษย์ทำให้มนุษย์ดีขึ้นทำให้มนุษย์มีจิตใจที่ดีมีปัญญารู้ดีรู้ชั่วก็ทำจนตนให้ถูกช่วยเหลือเฟือฝ่ายโลกอีกอันนึงมีแต่มอมเมามีแต่ทำให้กิเลสจัดมีแต่ทำให้ร้ายแรงแตกร้าวฆ่าแกงกันผลออกมาจากตัวเรียงผลออกมาจากงานพิมพ์ผลออกมาจากตัวหนังสือความหมาย ความหมายออกมาเหมือนกันแต่มันไม่เหมือนกันอะไรคือค่ากวาดบ้านกวาดเริงคนนึงกวาดสังกัดตายกวาดไปอย่างนั้นเองคนนึงกวาดอย่างมีจิตใจละเอียดละเมียดละไมกวาดเพื่อรังสรรค์อีกคนนึงกวาดไปไม่ได้กวาดธรรมดาด้วยกวาดแรงๆกวาดปัดปัดกวาดทิ้งๆขว้างๆถูๆแตกมั่งพังมั่งทีนี้มันต้นมันก็กว่าแต่คนละความหมายกว่ากันคนละลักษณะความคนละความรู้ใช้ความรู้ต่างกันเราทำเนี่ยเอาขั้นปริญญามาเรียนพิมพ์แล้วละเมียทำไมแม้แต่วรรคแต่ตอนแม้แต่ความหมายจะสื่อความหมายไปให้ดีเพราะของนี่ของยากให้คนฉันไม่เข้าท่าแล้วไม่มีกะจิตกะใจจะประดิษฐ์ประดอยหรือว่าประณีตกับวันนี้ไปผลที่จะออก ส้มตำค่ามันไม่ได้ผลสูงเรายิ่งรู้ว่าสิ่งที่เอาไปออกไปในโลกนี้เป็นของยากไม่ใช่ของง่ายเป็นของละเมียดละไมเป็นของที่จะต้องทำให้กระจ่างทำให้ชัดทำให้ดีให้แก่เขาป้อนให้กินได้ง่ายขึ้นเพราะว่าของมันยากเป็นยาที่สูงต้องสกัดที่ดีต้องทาสีให้สวยต้องใส่น้ำตาลให้พอเหมาะอย่าให้มันเป็นรถค่าของยาแต่ก็ต้องให้คนของเขาพอใจที่จะน้อมเองมารับด้วยอะไรต่างๆได้แล้วเราจะต้องเตรียมค่าเทียนสาระลงไปให้ตรงเป้าด้วยมันจึงต้องใช้คนที่มาทำพวกนี้ต้องมีความฉลาดความประณีตทำแล้วมันก็เป็นผลดีต่อมนุษย์ชาติโดยตรงไม่ได้ไปฆ่าไปแกงอะไรเขา แล้วเราเองก็สบายตรงที่เราไม่ต้องห่วงไอ้ลาภยศสรรเสริญเป็นส่วนตัวเรารู้แล้วเราอยู่เหนือโลกกระทำเราทำงานเหนือโลกธรรม 8 เราพ้นทุกข์เพราะเราเหนือโลกธรรม 8 ก็ไม่มีปัญหาในเรื่องเหล่านี้นี่ก็เป็นการพ้นทุกข์ที่บริบูรณ์แล้วเราทำงานทุกวันนี้อยู่มีชีวิตอยู่มีเอกโทมีอาหารเราทรงไว้ซึ่งอาหารอันเจริญหรือไม่บกพร่องหรือไม่อาพาธหรือไม่เชี่ยวชาญเก่งดีมีกำลังทรงพลังเป็นอยู่อย่างผาสุขดีหรือไม่ถ้ามีแล้วเราก็เดินไปเรื่อยๆอะไรที่เรายังไม่พบเหตุปัจจัยยังขาดยังบอกพร่องอยู่ ก็ทำให้มันเต็มทำให้บริบูรณ์อะไรเป็นอาพาธก็ทำให้เต็มทำให้บริบูรณ์อะไรบกพร่องทำให้เต็มทำให้บริบูรณ์อะไรยังไม่เก่งก็ทำให้เก่งอะไรยังไม่มีแรงควรจะมีอันควรจะมีก็ทำให้มีแรงแต่ละวันเกิดไปมากเกินไปบางทีก็ทำลายย้อนทำลายสุขภาพและบกพร่องได้ผลเก่งเกินก็ไม่ไหวเหมือนกันมันเก่งจังเลยหน้าไม่รู้ไม่รู้โลกไม่ดูดูไม่ดูกลุ่มไม่ดูขอบเขตสิ่งที่จะต้องเป็นไปมันก็ไม่ได้ประโยชน์อันควรดูหน้าดูหลัง นอนตกประมาณเราจะรู้ว่าเราจะได้รับสัตบุรุษเสียชีวิตธรรม 7 ประการชัดม