210307-178 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน178-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt

านจึงมีอยู่มีอยู่มีจริงๆเพราะเราสามารถที่จะทำบุญคือชำระกิเลสให้ผู้อื่นได้อยู่ก็เป็นบุญที่แท้ชำระกิเลสให้ตนก็เป็นบุญที่แท้เราชำระกิเลสให้ตนได้เป็นประโยชน์ตนชำระกิเลสให้ผู้อื่นได้เป็นประโยชน์ผู้อื่นยังประโยชน์ตนประโยชน์ท่านให้ถึงพร้อมเมื่อเราถึงประโยชน์ตนอันบริบูรณ์แล้วสิ้นสุดสิ้นภาระไม่ต้องทำกิเลสของตนเองต่ออีกบทแรกจบแล้วรู้จักตัวสบายและจุดตัวปล่อยตัววางได้จริงๆเราก็มีแต่ประมาณที่จะทำประโยชน์ให้แก่ผู้อื่นดังประโยชน์ท่านประโยชน์ตนสิ้นภาระกิจแล้วไม่ต้องทำอีกแล้วแล้วก็ส่งมาผู้อื่นนี่แหละจะเป็นผู้อื่นจะทำประโยชน์ เขาได้อย่างไรต้องประมาณด้วยไม่ประมาทไม่ได้ต้องใช้ปัญญานี้อย่าประมาทและเราก็ทำก็เป็นสุดท้ายบุญย่อมเจริญงอกงามแก่ทายกผู้ให้อยู่ให้อยู่แล้วเราก็ให้เขาอยู่เพราะประโยชน์ก็คือผู้อื่นเขาเป็นการให้ตัวเกิดอยู่เกิดอยู่เพราะอะไรเพราะเราเป็นผู้ให้อยู่ให้อยู่ในนี้ใส่ต้นไม้ยมกเลยเป็นผู้ให้อยู่ให้อยู่เพราะฉะนั้นจริงๆมันมีแต่ให้ให้มีแต่ทานบารมีมากที่สุดเวรเราก็รู้เวรบาปเราก็รู้บาปราคะเรารู้ราคาโทรศัพท์สิ่งเหล่านี้ย่อมปลดปล่อยได้จึงเป็นนิทานและรู้และทำได้อาทิตย์นี้ก็ย้อน ถึงเรื่องเมื่อพระพุทธเจ้าท่านเสด็จไปที่ฉันทีไปที่เก่าของเจ้าหน้าที่แปลว่าพระพุทธเจ้ามาถึงนี่ก็นั่งพักเพราะพักแล้วก็ให้อานนท์ไปอาบน้ำมาดื่มถ้านอนก็บอกว่าโอ้ยเวรมันแต่ก่อนดื่มน้ำคนอื่นน่าจะดำน้ำลำคลองแม่น้ำอะไรนี่แหละเป็นธรรมดาใช้สะอาดไปหรือว่ามันจะขุนนี่ก็คงไม่ใช่แม่น้ำลึกอะไรหรอกเกรงมันลงไปเยี่ยมคุณได้มึงไม่ใช่แม่น้ำลึกลึกเท่าไหร่ต่อไปคุณแล้วพระพุทธเจ้าก็บอกว่าไม่พูดอะไรก็ไปเอามาก็แล้วกันแม้พระพุทธเจ้าได้บอกพระอานนท์ทานแกงอะไรก็สุดท้ายก็ต้องทำตามไม่เอาแล้วก็เห็นน้ำใสประหลาด จะบอกว่าพลังจิตของพระพุทธเจ้าจริงเป็นรูปเรื่องนี้เป็นบุคลิกฐานเป็นเรื่องสสารเป็นเรื่องรูปธรรมดาเป็นวัตถุธรรมที่เป็นอภินิหารพิเศษปาฏิหาริย์พระพุทธเจ้าอยากกินน้ำน้ำไม่ต้องใช้ให้ทันก็เป็นน้ำใสท่านดื่มท่านยังไม่ดื่มน้ำขุ่นดื่มน้ำคุณไม่ได้แม้เวลาจะรวบรับจะเร็วไวมีใครจะมาทำให้คุณอย่างไรในขณะนั้นก็จะต้องใช้ทันทีจะเป็นพลังงานแบบวัตถุแบบบุคลาธิษฐานก็ตามมันต้องใส่แต่ว่าอานนท์ก็เจอแต่อาตมาไม่สงสัยผมไม่สงสัยเลยว่าเป็นลูกจะเป็นอย่างนั้นก็เป็นได้ในตลาดอะไรเพราะอำนาจสิ่งที่เข้ากันลงกันหมดพอรู้แล้วต้องเป็นอย่างนั้น ภาพพลังงาน 10 ถึงวัตถุประสงค์เชิงจริงๆเพราะเรายกให้ว่าพระพุทธเจ้าเราไม่สงสัยไม่ทันพระราชินีพลังงานบริสุทธิ์สะอาดถึงจริงน้ำก็ต้องใส่เพราะอะไรเพราะมันลงรอยกันกับนามธรรมเมื่อเราเข้าใจนางมาทำหรือทำอธิษฐานได้แล้วมันลงตัวอะไรจะเริ่มต้นผ่านเข้ามาเป็นอ่าววิมุตในจิตของพระอรหันต์ทรัพย์ก็มาคือความคุณหมอใช่ไหมเหมือนคุณ 500 เล่มต่อให้เข้าเวร 500 เล่มมาทำน้ำให้คุณเท่ากับแหมแรงนี้โอ้โหมาปะทะคุณสัมผัสเขากระทำผิดที่คุณถ้าคุณไม่มีกำลังติดที่แรงนะคุณจะต้องคุณหมอคุณจะต้องขัด ฟังดีๆนะจอดพักก็มาเหมือนกูเห็น 500 แล้วมึงจะมาทำน้ำให้คุณพับคนธรรมดาก็ต้องเชื่อว่าน้ำต้องขุ่นแหงๆเลยเหมือนพระอานนท์เชื่อว่าท่านเมื่อกี้นี้เกวียนห่าร้อยแล้วไปทำน้ำอุ่นนะรอสักเดือนหน้าพระพุทธเจ้าว่ามันจะเป็นใหญ่อะไรน้ำขุ่นสลับอย่างนี้มันก็ออกเดี๋ยวนี้ใช้เดี๋ยวนี้ก็ใช้เดี๋ยวนี้มันจะไปขุนอะไรเอาน้ำมาอานนท์อานนท์ก็ไม่เชื่อตามประสาคนน่ะที่จะไปเชื่อได้ยังไงเพราะท่านสลับได้อานนท์สลัดไม่ได้นี่ถ้าอานนท์เองใจอานนท์เองไม่ได้ใช้ไม่ได้หรอกต้องคุณนี่ใช้ไม่ได้ สักครู่นึงแหละถึงจะทำได้แต่อย่างเก่งก็เสี่ยเก่งก็ต้องรอจังหวะคู่นึงสิแต่พระพุทธเจ้าท่านริ้วรวดยิ่งกว่านั้นเดินที่คนจะคาดหมายได้ว่าท่านสลับได้เร็วอย่างไรโทรศัพท์ภาพทำอธิษฐานในนามธรรมหมายความว่าแม้ใครจะทำให้คุณด้วยแรง 500 เล่มเกวียนทำน้ำให้คุณช่วยเวลาที่เกินคนฆ่าสัตว์ไม่มีคุณแล้วถ้าบอกว่าจิตของตัวเองแล้วจะไม่คุณด้วยเมื่อคนอื่นว่าจากคุณพระพุทธเจ้าเรายกให้ว่าไม่มีคุณสักเวลาฟังดีๆนะเข้าใจได้นะมันไม่ยากอะไรเลยนะที่จริงถ้าเราเข้าใจธรรมะฟังธรรมะ มาบรรยายมาจนป่านนี้แล้วจะเห็นคำอธิฐานอันเดียวเป็นอันเดียวกันเรื่องเดียวกันไม่สงสัยถ้าคุณไม่สงสัยถึงที่ถึงธรรมาธิการจะเป็นหรือไม่เป็นมันก็ไม่สงสัยหรอกแล้วถ้าเผื่อว่ามันกำลังงานอันนั้นถึงจริงไม่สงสัยเลยผมไม่สงสัยจริงๆแล้วต้องใช้พลังงานเราถึงขั้นนั้นจริงแล้วมันสามารถปัดเป่าได้จริงมันมีอำนาจเหนือเพราะเอาธรรมนิธิเข้าใจก่อนแล้วเราจะเห็นแจ้งโอ๊ยกินแล้วเราทำตามอธิษฐานให้ได้มันถึงจะไปหาของยากผูกพันก็มาทำมาวันนี้จะถึงขั้นนั้นแล้วไม่ต้องอยากด้วยมันเป็นเองเพราะงั้นอำนาจทางมาใต้ทางด้านรูปธรรมทางด้านบุคลิกฐานหลาย คนมาบอกผมว่าผมมีฤทธิ์อย่างนั้นมีไอ้นี่อย่างนี้ผมไม่ประหลาดผมจะมีหรือไม่มีผมไม่ผมแต่ผมไม่ได้ยินดีมันจะมีเขาเห็นเขาบอกเขาเป็นอย่างนั้นอย่างนี้เออเป็นอย่างนั้นได้เป็นอย่างนี้ได้ทุกแปลกใจผมรู้แต่ว่านามธรรมของผมถึงจะนำมาทำให้ผมถึงไอ้อย่างนั้นไม่ต้องมาบอกหรอกมันต้องเกิดเมื่อมันถึงจังหวะที่มันจะต้องไปสัมผัสกับวัตถุอย่างนั้นเพราะถูกอย่างนั้นก็จะต้องเกิดตามแรงของจิตตัวนี้พลังงานอันนี้พลังงานอันนี้ขับเคลื่อนเหล่านี้วิ่งได้รอบนี้ถ้าเรารู้ว่าพลังงานมีปริมาณกำลังเท่านี้เอาไปใส่ปั๊มมันจะต้องได้กำลังงานสมุนไพร ก็บอกทำไมก็รู้แล้วฉันรู้รายงานของฉันแล้วไม่ต้องมาบอกก็ได้ที่เขานี่มันต้องหมุนแรงเท่านั้นแล้วรอบเท่านั้นมันก็ต้องจริงแล้วจะเอาไปใช้หรือเปล่าเท่านั้นเองคนจะเอาไปใช้หรือเปล่าเพราะมันเหมือนคนอื่นเอาแรงงานนี้เราไปใช้แล้วเราไม่ได้ห่วงรายงานเราแล้วด้วยเขาจะเอาไปใช้ได้ฟรีเพราะอยู่ๆเขาก็บอกว่าถ้าไปแสดงไอ้นั่นที่นั่นที่นี่ถ้ามีไอ้นั่นที่นี่คุณเอาไปเองคุณเอาของเราไปอ่ะเราไม่ห่วงจริงๆนะคุณเอาไปเมื่อไหร่ก็ได้เอาไปใช้มันก็เป็นแบบนี้แปลกอะไรผมไม่แปลกไม่แปลกหรอกท่านใดก็ฉันนั้นมันเอาไปหมดที่จอดมาหรือเปล่าลูกคนอื่นเห็นว่าเป็นรูปอาจ อาวุธตามประสาของคุณนั้นตามของความจริงของคุณนั้นสมานว่าถ้าอย่างนี้เราทนไม่ได้แง่ต้องคุณต้องกระเทือนแรงเท่านี้ต้องกระเทือนยังไงคนนั้นเป็นคนประมาณคนอื่นเป็นคนประมาณแต่แรงนี้ก็ไปถึงจิตผู้นี้ผู้นี้ไม่เคืองไม่สั่นสะท้านไม่หวั่นไหวไม่มองไม่ขุ่นเจ้าตัวรู้เองเจ้าตัวไม่มีแล้วเจ้าตัวจะรู้เองว่าสลัดได้เร็วหายได้เร็วใสได้เร็วเจ้าตัวก็จะรู้เองมันจะเป็นของแปลกที่คนอื่นจะรู้ไม่ได้เพราะนอนจึงรู้ว่าน้ำจะใสไม่ได้แต่พระพุทธเจ้ารู้ว่าน้ำใสได้เราต้องการความใสตอนนั้นเขาต้องการอันนี้เมื่อเหตุปัจจัยมันมีอย่างนี้ต้องมีอย่างนี้ ไปเอาน้ำมาขนมนี่เป็นอัศจรรย์เป็นปาฏิหาริย์หรือเป็นความรู้ทางธรรมที่ซ้ำซ้อนลงไปด้วยรูปธรรมนามธรรมไม่มีอะไรจะอธิบายอีกแล้วก็อธิบายได้อย่างนี้ดูประหนึ่งว่าพระพุทธเจ้ามีกิเลสต้องการกินน้ำอย่างมากเหลือเกินทำไมไม่มีฤทธิ์อะไรที่ช่วยแม้แต่น้ำไม่ต้องให้ร่างกายไม่ได้เลยเหมือนมีกลิ่นถ้าบอกว่าเรามองไม่ออกอีกลึกลงไปลงว่าพระพุทธเจ้าท่านต้องการสอนพระอานนท์หรือต้องการฝากคำสอนพระอานนท์ไว้ให้มันตกถึงเดี๋ยวนี้ผมอยู่คำสอนอันนี้ออกมาอธิบายให้คุณฟังเพราะพระอานนท์ออกมาพระอานนท์ห่อสิ่งนี้มาด้วยรู้หรือด้วยไม่รู้ก็ตาม กระดูกมาแล้วฝากมาแล้วเค้ารู้จักแสดงธรรมทิ้งตกทอดมาได้สิ่งที่เราเห็นว่าพระพุทธเจ้าเหมือนแสดงว่าสหายน้ำอยากน้ำมีกิเลสในน้ำนั่นแหละวิภาวะตัณหาเป็นธรรมะอุดมคติเป็นกิเลสอุดมคติเหมือนอย่างที่เขียนไว้ในคนคืออะไรอันสุดท้ายพระพุทธเจ้าอยากจะสร้างศาสนาพระพุทธเจ้ามีปัญหาไม่ต้องเขียนให้ป่วยปากคนมาช่วยอยากสอนคนอยากให้คนบรรลุธรรมะอยากให้คนอะไรผ่านผู้วิจัยยังมีความอยากเกิดเป็นเจ้าของจะมีปัญหา ถ้าเธอเข้าใจปัญหานั้นถูกต้องตัณหาไม่ใช่เพื่อตัวเพื่อตนปัญหาอยากให้คุณดีถึงคุณถือว่าบาปเหรอคุณถือว่าสิ่งน่าเกลียดนะที่เราอยากให้คุณดีโดยบริสุทธิ์ธรรมดาถ้าคุณยังถืออย่างนี้ว่าบาปอยู่คุณจะไม่มีความดีเลยในโลกแม้ต้องการให้คนอื่นดีก็เป็นบาปใช่ไหมคนเราจะเป็นอย่างนี้ต้องการให้คนอื่นดีก็จะเป็นบาปโรคนี้ไปหาใหญ่เลยชิบหายเลยเพราะฉะนั้นคุณจะพูดกรรณิการ์ไม่ได้จะหาว่าเราอยากให้คุณตายแล้วก็เป็นกิเลสบาตรใหญ่อยากให้คุณเลวลงมันเป็นบาป เพราะงั้นเราไม่มีหรอกอย่างนี้ไม่มีอะไรอย่างนี้ศาสนาพุทธสอนว่ามันหมดตัวหมดตนไม่ได้อยากอะไรมาเพื่อตัวเพื่อตนอีกต่างหากที่สูงสุดยอดคุณเข้าใจได้ไหมถ้าคุณเข้าใจไม่ได้แม้แต่อยากให้คนอื่นดีอยู่เนี่ยโดนบริสุทธิ์ใจจริงๆคุณก็ถือว่าบาปคุณเลยไม่มีที่ลงคุณทำไงอยากให้ตัวเองมีตัวเดียวแต่คนอื่นดีก็ไม่ได้แต่ทีนี้สมมุติว่าคุณเองอยากให้ตัวเองดีตัวเองดีสุดแล้วอะไรต่ออะไรต่ออะไรเฉยๆอยากให้ตัวเองจบแล้วอย่านะอย่าพยายามคนดูดีนะแต่บาปนะก็เผาทิ้งได้แล้วแล้วพอที่ทำไมสิ่งนี้ดีถ้าจะ สิ่งนี้เป็นอุดมคติเป็นวิภวตัณหาชั้นสูงสุดเดี๋ยวพระเจ้าก็ตั้งปณิธานเอาไว้ว่าสร้างพุทธบริษัท 4 ให้บริบูรณ์ครบถ้วนพร้อมที่จะมีอาจารย์ปาจารย์อะไรต่อไปเรื่อยๆทำศาสนาอย่างไรไม่มีศูนย์เพราะบริบูรณ์รัฐบาลทำงานทำการต้องใช้ความประมาทต้องใช้ความคำนวณแรงไปเบาไป ขยันหมั่นเพียรอะไรต่างๆนานาถ้าไม่ขยันก็นั่งนอนนอนนอนนอนนอนนั่งๆนอนๆแล้วก็กินไม่นานหรอกผมก็ตายไม่ได้กินนี่ก็นั่งก็นอนเฉยๆไม่คิดให้อ่านไม่ทำอะไรไม่ช้าหรอกมันตายเร็วตายเร็วกว่านี้แต่ที่ผมรักษาขันเอาไว้ให้ไปต่อไปอีกเพราะผมทำงานถ้าผมไม่ทำงานตายเร็วกว่านี้จริงๆแล้วผมก็ไม่ทำงานซะจนสุขภาพจิตโดยสุขภาพเสื่อมไวแล้วก็จะตายเร็วมันก็เป็นอีกรอบนึงมากไปตายน้อยไปตายถ้าจะอยู่อย่างน้อยไปตายมากไปตายดีกว่าทำงานมากไปตายดีกว่าทำงานน้อยไปสายไม่งั้นก็ทาเลยใช่ไหมมันไม่ได้ประโยชน์อะไรเหลือทำงานน้อยไปแล้วตาย ขาดทุนสิเห็นความขาดทุนไหมเห็นไหมมึงคิดมากตายแล้วสมน้ำหน้าเหมือนกันกินมากตายก็ทำงานน้อยไปตายเหมือนกันจะใช้ภาษาคนละอย่างคนละเดือนกินมากตายเหมือนชูชกก็ทำงานน้อยไปตายมันไม่มันไม่สมดุลนี่กินมากก็นั่นแหละทำงานน้อยก็ไม่มีอะไรมากมันก็เลยครับผมเป็นตัวเองตายเพราะไม่จ่ายออกให้มันพอดีกันมันก็ไม่กลางมันก็ไม่เยอะใช่ป่ะมันทำงานมากก็คือจ่ายงานออกมาไอ้ที่กินมาไม่พอจ่ายออกมามันก็ตายไวเหมือนกันเพราะเรากินสม จะเป็นอะไรไปถ้าจะ Over ถ้าจะเกินเกินด้วยการงานทำการงานมากตายอย่างน่าชื่นชมยังน่าสรรเสริญกว่าเราไม่ได้อยากได้สรรเสริญแต่ว่าโลกใช่ไหมสมมติจะจับมันเป็นอย่างนั้นมันดีกว่าเราทำสิ่งที่เป็นดีเป็นกุศลฉลาดกว่าก็อย่างกุศลให้ถึงพร้อมดีกว่าเรื่องอะไรจะพยายามสร้างอกุศลให้ถึงพร้อมใช่ไหมถ้าใครเห็นรู้อย่างนี้แล้วไม่มีใครขี้เกียจหรอกไม่มีใครขี้เกียจหรอกมันยังเหลือความเห็นแก่ตนให้ความขี้เกียจมันจะเสพมันจะเอาไม่รู้แล้วว่าการพักสบายก็คงจะแน่ใจการหยุดสบายคุณจะได้หยุดเมื่อถึงลุงฝังศพผมยังมีเวลาที่จะได้หยุดอีกนานนักเรียน ใช่ไหมตอนนี้เราคือคนเป็นเราคือแรงคนเราคือเครื่องจักรกลเราคือจัก 4 เราคือจะเจ็บเราคือจะจัด 4 จัดเก็บเราจะเดินจากนี้ไปให้เป็นประโยชน์สร้างคริสตจักรให้ดีที่สุดถ้าเป็นเครื่องจักรกลชั้นสูงสุดที่จะผลิตธรรมะออกมาให้แก่โลกอนุเคราะห์โลกพระเครื่องจักรนี้ไม่ผลิตทำให้แก่โลกเป็นเครื่องจับตายเป็นเครื่องจักรมันจะไม่ได้เกิดคุณประโยชน์อะไรก็ไม่ทำแล้วนี่ปลูกข้าวเอาไปปลูกพระบูชาท่านอาจารย์ก็ไม่ทำ เย็บปักถักร้อยให้คนเขาใช้ไปทำงานอะไรคนก็ใช้ก็ไม่ทำแล้วนี่ทำอะไรล่ะทำแต่กินท่าเดียวมันจะไปได้อะไรเราก็ต้องทำนี่แหละจับกงจักรที่เราจะมามีหน้าที่มีอาชีพมีอาชีพบูรณะศาสนามีอาชีพที่จะรังสรรค์ธรรมะมีอาชีพที่จะดำเนินทำให้เพื่อประโยชน์แก่มนุษย์โลกซึ่งเราเห็นแล้วว่าอันนี้เป็นอาหารสำคัญของมนุษย์เราจึงมาเลือกอาชีพนี้อันนี้มาทำมีชีวิตอยู่อย่างนี้กับอันนี้เป็นอันสุดท้ายแล้วหรือคุณเห็นอาชีพอะไรดีกว่านี้ผมมองไม่เห็นว่าอาชีพอะไรดีกว่านี้คนจะส่งข้อความอาชีพทางโลกคุณก็สุขใจ คุณมาทำอาชีพทางนี้คุณก็สุขอย่างนี้คุณก็มีการงานวันต่อวันวันต่อวันจะสุขจะดิบจะนิพพานอะไรคุณก็มีทิศทางสู่ความวิหารคุณไม่ตกต่ำในส่วนที่ไม่ตกต่ำแล้วคุณก็เดินทางไปเดินทางไปก็ถึงที่ถึงลุงทองสุขเองมันแข็งแรงในกายมันแข็งแรงด้วยใจแล้วมันก็เบิกบานแจ่มใสเป็นผู้ร่าเริงเป็นผู้รู้เป็นผู้ตื่นรู้พักรู้เพียรวันต่อวันวันต่อวันวันต่อวันวันดูเหมือนมันรู้เร็วมันเร็วเพราะว่าเราไม่ค้างอะไรไว้แต่ถ้าเกิดว่าคนทุกข์วันพระปล่อยเมื่อไหร่จะผ่านก็ต้องจุดนี้ไปสักทีเว้ยเฮ้ยสะดุดใจมันสะเทือนใจมันปั๊มหัวใจอยู่อย่างนั้นแหละ กว่าจะผ่านเมื่อวานนี้มาเมื่อวานนี้ยังตรึงใจอยู่เลยเพราะมันบ่ว่างก็ยังไม่ทิ้งอีกเมื่อวานนี้มันหนักเหลือเกินแม้ปวดเจ็บเหลือเกินยังไม่ทิ้งอีกเมื่อวานนี้เริ่มติดอยู่อีกเลยไปไม่ถึงไหนสักทีวันเวลามันจึงช้าช้าๆเวลาในโลกแต่ในความจริงแล้วเวลามันก็เป็นเวลาแต่ความรู้สึกของเราเท่านั้นแหละมันเป็นเร็วหรือช้ามันจะโลกมันหมุนเท่าไหร่มันก็หมุนอยู่นั่นแหละการเดินทางของสหรัฐเมื่อเราเองเราเป็นเวลาที่เร็วเราจึงแก่ช้าแกช้าเพราะอะไรเพราะความรู้สึกว่าหนักเพราะความรู้สึกว่าสบายๆน้อย มันจึงแก่ช้าแต่ถ้าใครที่ความสม่ำเสมอของวันเวลาของไอ้สิ่งที่มันเกิดเป็นถิ่นต้านทานโอ้โหวันนี้ทุบจังเลยหนักจังเลยพอมาถึงวันนี้เมื่อวานนี้ก็ยังตัวทุกข์ก็ยังไม่ทิ้งอีกนะแบกหนักเลยรู้สึกที่เมื่อวานนี้ทุกข์จังเลยหนักจังเลยมันเหมือนกับมันมอบคุณอยู่อย่างนี้แล้วคุณจะได้แก่ยังไงล่ะมันก็บอกกูอย่างนี้นวดเป็นอย่างนี้กูก็ทำหมดสลายหมดร่วงโรยหมดเสื่อมโทรมหมดเหี่ยวหมดไม่เบิกบานแจ่มใสไม่เต่งตึงไม่ผ่องแผ้วได้จริงๆพวกเราเนี่ยจะเห็นชัดเจนครับ มันจะสลายแล้วมันจะแก่มากก็ต่อเมื่อเราเองเราทำงานมากเท่านั้นแหละเป็นเหตุปัจจัยส่วนเรื่องจิตใจเราไม่ได้ไปทำความสนุกสนานให้เพราะความรู้สึกเลยเราจึงไม่แก่ด้วยความรู้สึกแต่คนในโลกบุบสลายทั้งความรู้สึกทางด้านจิตวิญญาณทำให้เขาแก่ด้วยทั้งการงานและคนค้ำงานก็บุบสลายมากด้วย 2 ส่วนหาพวกนั้นพวกเราเนี่ยจะบุกสลายน้อยเบิกบานแจ่มใสแก่ช้าเวลาผ่านไปเร็วเพราะไม่ติดอะไรเอาไว้รู้จบแล้วบอกว่าปล่อยสบายลงมีอะไรมีหนักไม่หนักไม่หนักไม่เหน็บไม่เหนื่อยอะไรส่งลงสบาย ไม่มีอะไรถ่วงคล่องตัวคล่องตัวเป็นลูกกลมหมุนไม่มีอะไรมาถ่วงถ้ามีอะไรถ่วงตรงนี้หมู่และส่วนตรงนี้หมู่แล้วเป็นลูกเบี้ยวด้วยเบี้ยวใหญ่เลยหมุนในกล่องเดียวนั่นคือความผูกขาดเกิดหนักเข้าก็เป็นลูกปืนหลวงปู่ลูกเดียวแต่ถ้าใครไม่มีอะไรตุ่มแต่งเลยเหมือนสลับร่างมีอะไรก็วางมันก็มองไม่มีบุตรไม่มีเบี้ยวไม่มีอะไรกลุ่มอะไรผมครับตัวเบาแน่นจะอธิบายไปทั้งลักษณะของภาษาที่ยกภูเขา ผมว่าอย่างนี้คุณพิสูจน์ไปแต่วันเวลาต่อไปต่อไปต่อไปก็สบายไม่มีอะไรยุ่งยากไม่มีอะไรลำบากมีแต่ความปล่อยได้ใสเพราะฉะนั้นอะไรที่แม้จะจรมากระทบสัมผัสทุกอย่างแล้วมีปัญญารู้เท่าทันไม่มีอ่าววิมุติอะไรเลยมีแต่วิมุตสบายและเราก็เหลือเศษอะไรเราก็ทำไปถ้าเป็นโสดาสกิทานาคาแล้วมันสงสัยเรื่องโสดาสกิทาอนาคาไม่เหลือเศษของธนาคารกับอรหันต์เท่านั้นเองแล้วเราก็ทำอาหารกับผลตลอดเวลาตลอดเวลาแล้วคุณเอ้ยมันไม่มีการเกิดในโลกอีกเลยแล้วแน่ใจเราจะรู้ว่าเราไม่มีการเกิดทุกวันทุกวันเราก็ไม่ได้เกิดเราทำให้มันเกิดกับพ่อเราเองเป็นผู้สร้างให้มันเกิดเราเป็นตัวพระเจ้า เราเป็นตัวนี้จะตาย you go ถ้าเป็นผู้บันดาลอายุนี่จะทำให้อายุเกิดแท้จริงเราจะไม่ให้มีอายุเป็นอนาถเมื่อไหร่ไม่มีเพียรเมื่อไหร่ก็ได้นี่เราทำให้เพียรมันเกิดเองเป็นอายุหากถ้าเราทำเป็นอันนาอยู่หาไม่มีเพื่อนแล้วก็ทำได้แต่มันไม่เหมาะสมเวลากาละว่าตัวนี้ไม่ควรพักก็เราจะไปพักมันทำไมล่ะเราก็เพี้ยนจึงรู้ตัวพักตัวเองรู้ตัวมีอายุรู้ตัวไม่มีอายุรู้ตัวควรพอทั้งจุดที่อวยพรหรืออาจารย์ตัดทีแต่พอแล้วล่ะตรงนี้ก็พอตอนนี้ควรพักควรพอยังไม่ควรพอเร่งมันหน่อยเอาละเพื่อประโยชน์มันก็ไม่ถึงกับสลายเราเสียสละกันหน่อยทุกคนก็รู้จักตัวเสียสละ ก็ไม่ถึงกับทำลายเพื่อสุขภาพร่างกายไม่ดีขนาดนี้เมื่อคืนนี้ก็ไม่ให้ทำต่อก็อาจจะต้องใช้คำหนักไม่เอาน่าสุขภาพร่างกายอะไรมันก็ไม่สนุกสนานไม่เสร็จต้องเร่งเกินควรอะไรเราก็จะให้หยุดแต่ไม่รู้แล้วจิตใจไม่ติดใจตัวกุศลกรรมที่กุศลธรรมเป็นกุศลจิตมโนทั้งเจตนาเป็นกุศลเจตนาแล้วก็ไม่ขัดข้องอะไรผมก็ให้ทำ 2 อย่างก็ 2 อย่างเป็นตัวอย่างอันดีด้วยแต่อนุชนรุ่นหลังเป็นความเพียรอันควรเพียรเสียสละ ก็ทำได้ไม่บกพร่องทำลายร่างกายไปทีเดียวกับอย่างเราขนาดนี้อยู่ทนสองยามคืนนี้ทำงานก็ทำอย่างนี้เป็นต้นก็ไม่เป็นไรนี่นาถ้าเราเองไม่มีใจห่อเหี่ยวไม่มีใจฟูเฟื่องหลงดีก็ได้ทำดีอยู่ที่ตัวเราก็ไม่มีอะไรขาดทุนมีแต่กำไรท่วมตัวถ้าเรายังมีห่อเหี่ยวเราก็ขาดทุนแม้ไม่มีห่อเหี่ยวแล้วกำไรแล้วช่วงหนึ่งยังแถมไม่มีปูใจอีกก็จะขาดทุนหน่อยไม่ฟูใจเราทำดีนี่ก็ดีอยู่แล้วเราก็ไม่หลงติดดีนี่เป็นของเราเอาไปใช้ในข่มขู่คนอื่นเอาไว้หวยไปฝากคนอื่นเราก็ไม่มีอะไรเราก็ทำดีนี่แล้วก็ผ่านแล้วก็เป็นสิ่งนี้มันก็ต้องรู้ใครไปส่ง ใครมีปัญญาประสาทเองว่านี่เป็นกุศลเขายังกุศลให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเขาไปมารประมาณตนแล้วก็ทำแล้วสร้างดีที่แล้วเขาก็เป็นคนก่อดีนี่ใครไปแย่งก็เป็นกรรมสิทธิ์ของผู้นี้แย่งกันไม่ได้โกงกันไม่ได้ไม่มีใครโกงได้ก็ทำอย่างนี้เป็นต้นหรือยกตัวอย่างปัจจุบันเราทำให้เห็นอะไรให้ฟังทุกอย่างก็สายเข้าใจภาษาอังกฤษไม่มีเอาให้หมดก่อนแรงอะไรมาก็สบายทำงานทำการไปอยู่แล้ววันหนึ่งวันหนึ่งอยู่ไปและเร็วมันเร็วเวลาทำงานนี่ดูเหมือนมันไม่ทันและความจริงทุกวันนี้เราผลิตอะไร เราผลิตออกแม้เราจะทำได้เร็วกว่านี้อีกก็ยังไม่ทันโลกเลยเนี่ยเราจะสร้างอะไรออกไปเนี่ยเพื่อให้แก่โลกผลิตธรรมะนี่แหละออกไปค้าไปขายให้แก่โลกผลิตธรรมะออกไปแจกจ่ายให้แก่ลูกมันก็ยังไม่พอเท่าไหร่ในโรงเรียนเดือดร้อนเรื่องวุ่นวายทุกข์โอดโอยคร่ำครวญรอบโลกแต่เราก็ไม่ทุกข์หรอกเพราะว่าเราเองไม่ใช่ตัวเองซะทีเดียวเราเองพยายามที่จะทำให้เขาสุขเมารถเหตุแห่งทุกข์ด้วยซ้ำไปเราไม่ใช่ตัวเก่าแต่เราเป็นตัวทำให้ดีด้วยซ้ำไปแล้วเราก็เบาใจแล้วสบายแล้วเพราะเราเองพยายามช่วยเขาได้เท่าที่เราแรงสามารถขวนขวายอยู่ไม่ใช่ เป็นคนขายอีกแล้วไม่ให้มีวุฒิทำไม่เก่งกล้าขึ้นกว่านี้กลัวจะเก่งกล้าขึ้นกว่านี้อย่าเลยถ้าเก่งกล้าสวยที่จะต้องทำงานมากกลัวทำไมเก่งกล้าขึ้นกว่านี้ทำงานมากกว่านี้ได้กลัวทำไมเรามีแต่จะเมาจนเป็นระบบฐานะเชี่ยวชาญเบากายเบาใจคล่องทำได้เร็วทำให้พลังมีอำนาจมากทั้งเร็วทั้งแรงและอุทานนั่งเรียกว่าตั้งแต่แปลโดยพลังแปลว่าแรงทั้งเร็วทั้งแรงมีประสิทธิภาพพร้อมด้วยเสียหายอะไรมันไม่มีเสียงไม่ได้เสียหายอะไรเลยนอกจากเร็วและแรงแล้วก็ไม่บกพร่องในอาภาพไม่อัพราคา อัตราต่างๆไม่บกพร่องไปอบไม่อาพาธเพราะเราทำได้เป็นสิ่งที่ยังอยู่เป็นหาอะไรทำเป็นภารกิจทำเป็นธรรมะที่เป็นเครื่องอยู่ในโลกเป็นวิหารธรรมของโลกเราสร้างวิหารและทำให้แก่โลกสิ่งนี้แหละไปเถอะคนได้แล้วจะเป็นเครื่องยังอยู่ที่บริบูรณ์ที่ประเสริฐนะแล้วก็สร้างอันนี้ไปให้แก่โลกถ้าเราจะทำให้คล่องแคล่วเก่งกล้าเราก็สร้างผาสุกวิหารคาถาสุขวิหารให้แก่โลกเราก็เป็นอยู่ผาสุขเราก็สร้างผาสุกวิหารไม่ให้แก่โลกด้วยเสียอะไรนี่คืออาหารอะไรจะไปเช่าผาสุกวิหารอาหารและอะไรจะไปเช่าพลังอาหารอะไรจะไปเช่า อาหารอะไรจะไปทำอับปลาต่างๆอาหารอะไรจะไปทอดอัปปาพากันนี่แหละบริบูรณ์เป็นอาหารอันเดียวเป็นอาหารในที่นั่งแห่งเดียวเป็นอาหารที่สุดยอดอันเดียวตีลงเป็นเรื่องเดียวผู้การอธิษฐานเราก็ไม่สงสัยแล้วผูกอธิษฐานอธิบายอาหารแบบตะวันจะไปยากอะไรเนี่ยอาหารอธิบายไปจนกระทั่งถึงวิญญาณอาหารอย่างถึงมโนชั้นเจตนาอาหารในที่สุดแล้วมีแต่อาหารที่เป็นเจตนาที่เราจะสร้างได้สู่จุดนี้ได้ผมก็มีเจตนานี้เจตนามโนสังเกตขนาดนี้มีอาหารที่จะสร้างอาหารให้พวกคุณก็อาหารอันนี้ เป็นอันเดียวกันทุกคนจะมีอาหารอันนี้เป็นอันเดียวกันเป็นสิ่งที่ยังอยู่ในโลกคุณยังเป็นตัวอาหารของโลกโลกโลกโลกโลกจะได้คุณเป็นอาหารถ้าคุณเป็นอาหารเน่าโรคจะเน่าด้วยโรคจากนั้นเราทำตัวเราเป็นอาหารที่ดีให้แก่โลกแต่เขาคิดกินซะดีๆคุณให้เขาคิดว่าสิ่งที่ดีๆและจงเป็นอาหารที่เสริมพลังอันมหาศาลเป็นอาหารที่มีรสสันติเป็นทหารที่มีรสเลิศเป็นอาหารที่จะสร้างภราดรภาพอันสูงสุดถ้าไม่ตรงนะเว็บ กินทีไรทะเลาะกันเพราะกินทีไรไม่ได้สร้างสันติเลยมีแต่ไปก่อวิวาทมีบุญก็เป็นอาหารเน่าเน่าภาษาปรัชญาก็ดีแล้วแต่สิ่งที่เราผลิตออกมาจริงๆเราเป็นตัวที่เป็นอยู่อย่างเป็นตัวอย่างอันเลวให้อะไรจากคนก็ให้สิ่งเลวแต่ถ้าเราให้แก่คนไข้แต่สิ่งดีให้ได้สิ่งที่ซ้ำรังสรรค์เป็นตัวอาหารที่ดีหมดท้ายก็เป็นเท่านั้นเองไม่มีอะไรนี่เราเองเราไม่ต้องกินไม่ต้องอยู่ไม่ต้องอะไรเลยเราเป็นตัวอาหารด้วยซ้ำไปสุดยอดอ่ะนี่ อย่าอธิบายออกมาจากคำว่า Take care พระพุทธเจ้าท่านจะฉันน้ำฉันจะกระหายน้ำนะแล้วก็บอกอานนท์ไปเอาน้ำมาแล้วก็อธิบายโยนใจเป็นสมาธิฐานให้ฟังว่าทำไมน้ำใสก็เพราะว่าพระพุทธเจ้าย่อมไม่เอาอะไรไว้ที่คิดจะต้องไปทำความอุ่นให้คิดใช้ทันทีเวลาที่เร็วที่สุดที่คุณสามารถจะยกให้พระพุทธเจ้ายกไปก็ถ้าไม่คุณหมออะไรปั๊บบอกว่าจะต้องเป็นคุณหมอโลกถ้าคณะแรงขนาดนี้ต้องทำความขุ่นหมองพระพุทธเจ้าแต่ไม่มีมองข้ามเราต้องหาว่าเปลี่ยน 500 เล่ม น้ำไม่ต้องขุ่นพระพุทธเจ้าย่ำเดี๋ยวนี้ก็ไม่พูดเดี๋ยวนี้เป็นที่สุดมั่นคงมีกำลังมีกำลังทำให้คุณไม่ได้ฟังดูดีๆเป็นอย่างนี้แล้วก็ต่อมาทีนี้มาถึงขั้นสุดท้ายเอาผ้ามาถวายพระพุทธเจ้าเมื่อกี้กว่าจะถึงตอนนี้ก็เล่าไปแล้วผ่านผ่านพอดีนี่เป็นหลักฐานที่ทรงพอดียามเลยเป็นยำเก่าที่จะชัดขึ้นเป็นสัญญาจำกัดเองเป็นคนถวายพระ 2 ผืนและปรับปรุง เสร็จแล้วผมปรึกษาก็ทำทำแล้วพระอานนท์ก็ไม่ได้เพราะพวกกูจะไปแล้วก็เอามาคืนพระพุทธเจ้าผมรู้ว่าพระเจ้าจึงเห็นกายของตถาคตฉวีมีฉวีผุดผ่องกดแต่ใจจึงทูลถามพระพุทธเจ้าก็บอกถูกแล้วอานนท์เป็นอย่างนั้นกายของสถาบันย่อมมีฉวีผุดผ่องในการละ 2 ครั้งในราตรีที่ตรัสรู้อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณและราศีพิษฐานปรินิพพานด้วยอนุภาค 2 ครั้งที่ผ่าน 2 ตัวนี่แหละที่ผ่านประสบการณ์ที่มันผ่องใสก็เพราะว่าในมันใส พี่จนวางบ่อยมากที่สุดมากจนสุดรอบไม่หันกลับไม่ปฏิเสธสักพักพอจะปฏิเสธครับปั๊บมันก็กลับเปลี่ยนอะไรหรอกมันจะเป็นจริงจะเป็นจริงๆไม่มีปัญหาอะไรถ้าเราเข้าใจแล้วเราก็รู้นามธรรมรูปธรรมที่มันต้องลงรอยกันอย่างนั้นแต่พระพุทธเจ้าก็บอกว่าถ้าจะปรินิพพานที่ต้นสาระคู่ใกล้เมืองกุสินาราตอนเป็นยามคืนนี้ในขณะนี้เป็นเรื่องของขนาดเดินทางมาในช่วงระยะผ่านตรงนั้นตรงนี้มานี่มีเรื่องเยอะนะในมหาประลัยผ่านเหตุการณ์ในวันเดียวเหตุการณ์ในคืนเดียวเราละเอียดมีธรรมะแน่นเปรี๊ยะเยอะแยะเหลือเกินแต่เป็นธรรมชาติ ทำไมชั้นสูงถ้ามองไปทางออกแบบอุปทานก็เป็นเรื่องสนุกเล่าวันปรินิพพานวันเดียวผ่านแล้ววันนี้ก็เป็นประสบการณ์อะไรก็ได้แต่ถ้าเป็นทำไมถ้าจะว่าไปแล้วแม้แต่อุปสรรคมาถวายผ้า 2 ผืนมาถวายทำไมมาถวายทำไมโลกนี้ยืนยันสิ่งที่เป็น 2 สมมุ