200121-023 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน023-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ007.txt

ิงๆหรือข้อใดข้อใดเราก็รู้อยู่ของพระพุทธเจ้าท่านบอกแม่บอกเธอให้เรารำลึกเตือนแก้ไขปรับปรุงพัฒนาตนอยู่ตลอดเวลามันเป็นอันหวังได้จริงๆว่าเราจะเป็นผู้ประเสริฐขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นจริงๆแต่ 3 ข้อแรกเราเป็นบันทึกแล้วนะเราไม่เหมือนเขาแล้วนะข้อที่ 2 เราเนื่องอยู่ด้วยคนอื่นมีชีวิตเนื่องจากชีวิตตาเนื่อง ลองฟังดูในเชิงที่ท่านเกิดสมเด็จกรมพระยาวชิรญาณวโรรสที่ท่านแปลไว้ในนวโกวาทสวัสดีหรือว่าในพระไตรปิฎกที่แปลไว้ก็ดีแปลว่าชีวิตเราเนื่องด้วยผู้อื่นและฟังเพลงภาษาเหนือแปลว่ามันเหมือนคล้ายๆกับว่าชีวิตเรานี่มันไปจะต้องไปขึ้นคนอื่นอยู่เข้าใจอย่างนั้นไหมใครเข้าใจอย่างอื่นเข้าใจยังไงชีวิตเรานี่นาเนื่องด้วยคนอื่นเนี่ยมีจำนวนภาษาอ่าน ความเป็นจริงไม่ใช่ความเป็นจริงไม่ใช่หมายความว่าแค่นั้นจะเอานั้นด้วยก็ได้ให้รำลึกเตือนตนเตือนตนว่าอย่ามาทำเป็นเล่นไปถ้าเราเองเมื่อเราอาศัยเขาอยู่นะเราจะต้องพึ่งพาเขาเราจะต้องเป็นห่วงเป็นอะไรลดน้ำหนักอันนึงเพราะฉะนั้นเราจะกลายเป็นคนน่ะคนถ่วงโดยที่เราไม่มีประโยชน์เพิ่มขึ้นคือเราไม่ปรับปรุงตนให้เราเป็นคนดีให้เรามีประโยชน์กับคนอื่นนั้นไม่ควรอันนั้นน่ะจริงเป็นคำหยาบเป็นท่านอยากเป็นขั้นง่ายเป็นขั้นตอนที่จริงจะรับผิดชอบชีวิตมึงไม่ได้หมายความว่า เพราะฉะนั้นเราจะต้องเป็นผู้ที่เข้าใจในความมืดบางเรื่องคำว่าเนื่องกันหมายความว่าทุกอย่างมันเกี่ยวพันกันแต่เนื่องกันมาทุกสิ่งทุกอย่างมันเกี่ยวพันกันเราก็เกี่ยวพันอยู่กับผู้อื่นอื่นแล้วเกี่ยวพันกับผู้อื่นแล้วเรากลายเป็นน้ำหนักถ่วงเราเป็นตัวถ่วงต้องเกี่ยว มันดียังไงมันไม่ดีต้องเกี่ยวพันอยู่กับผู้อื่นแต่เราเป็นผู้ที่อยู่เหนือปะติดพัดชาเป็นผู้ที่มีพฤติกรรมทั้งหมดอยู่เหนือเขาสูงกว่าเขามีมวลสารจากเขาเพื่อที่จะเป็นหลักดึงเขาขึ้นมาหรือเรามีเนื้อสาระของเรามากเพื่อที่จะออกมาพ่อเพิ่มกระจายส่วนที่เรามีไว้ให้กับคนอื่นได้คนอื่นมันเกี่ยวพันกันอยู่เขาก็จะได้ทุนทราบ เสมอว่าเราจะต้องมีส่วนดีให้แก่เขาแตกต่างจากเขาเรานี่เป็นส่วนหนึ่งที่จะต้องเป็นค่าเกี่ยวข้องอยู่กับชาวโลกอยู่กับมวลชนอยู่กับสรรพสัตว์ทุกอย่างเราก็จะต้องเป็นพฤติกรรมไม่เกี่ยวแล้วก็ต้องเกี่ยวกับเขาอย่างเป็นคนดึงเขาจะเป็นหุ้นส่วนเขาแต่พยายามจะดึงเขาถ้าเจออยากให้พูดถึงเขามันก็แย่ลงก็ต่ำลงเกี่ยวยางเป็นผู้ที่มีสมบัติไม่มีทรัพย์สินเชื่อว่ามีเนื้อหาให้แต่เขาที่เรียกว่ากรกฎาคมเราเป็นผู้ที่ควรปรับให้กับ อยู่ชั้นบนเป็นผู้ที่มีพฤติกรรมทั้งกายและสามัคคีกันมโนธรรมอันสูงสูงกว่านั่นแหละในวันเหนือเรียกว่าบนเพื่อจะดึงคนที่อยู่ต่ำเพื่อที่จะทนเขาขึ้นมาไม่ใช่ว่าถ้าเขาถูกลงหรือว่าเราก็จบลงหรือเราเนี่ยเป็นความเชื่อในความเรื่องเกี่ยวกับการต่อเชื่อมโยงกันเองทำเป็นเนื้อหาสาระมันมีมากกว่านั้นอีกครั้งหนึ่ง โอ้มันดีมันสูงมาลีมันมีความลึกซึ้งมากขึ้นไปอีกจะเกี่ยวเนื่องกันแค่ว่าให้รู้สึกตัวเราอยู่กับเขานี่เรากินของเขานะแล้วเนื่องจากเขาชีวิตเรากินของของเขาแล้วเราไม่มีประโยชน์อะไรเนี่ยมันไม่พอดีนะมันก็มันก็ถูกถูกด้วยมันก็ไม่ถูกแต่นี่เตือนก็ไปกว่านั้นอย่างที่ผมอธิบายแล้วเราจะต้องทำตนให้เป็นผู้ที่เกิดประโยชน์ทั้งหมดเรียกว่าความเฉยๆทั้งหมดอาจจะต้องให้เขาขึ้นได้จริงนะไม่ใช่เอาปลายเป็นตัวเลือกส่วนตัว คนอื่นเขาแทนที่เราจะเป็นผู้ที่ให้เขาได้ไม่ใช่อย่างนั้นนะเพราะเราอยู่ด้วยความเกี่ยวเนื่องกับผู้อื่นเราจะต้องระวังตนให้มันสูงขึ้นมาแล้วเดินได้พยายามทำตัวให้เป็นผู้มีเนื้อหาสาระเป็นผู้ประเสริฐแท้และได้เป็นหลักเศรษฐกิจพอเพียงว่าเราเองเราจะพิจารณาในเมืองว่าเราเป็นพิธีมีชีวิตเนื่องด้วยตัวเองหากข้อที่ 3 นักศึกษา อาการตายอาการไม่ดีอย่างอื่นที่เราจะต้องทำให้ดีขึ้นไปกว่านี้ยังมีอีกอยู่ 3 ข้อนี้สำคัญมันมันรวมความสนุกทีเดียวเพราะเราเองเราเป็นเพศบรรพชิตอาจเป็นพูดเลยนับว่าเราเป็นผู้ละเว้นออกมาจากฐานต่ำแล้วและเราก็จะต้องมาอยู่ฐานเหนืออันที่ 2 จะต้องมีฐานเหนือเราจะต้องเป็นหลักเศรษฐกิจและความจริงโดยความจริงเลยว่าเราจะต้องเกี่ยวเนื่องกับชีวิตเพราะฉะนั้นชีวิตกับบริษัทชีวิตคนอื่นเขาอธิบายบางทีแล้วว่าเราจะทำตนให้เป็นผู้ป่วยเกี่ยวเนื่องและไม่ใช่ว่าเราเสียส่วนตัวเป็นส่วนตัวแต่เราต้อง ที่จะดึงเข้าให้เขาเพราะงั้นเราก็จะต้องปรับปรุงถ้าเราเองเรามีเนื้อแล้วเราแจกเนื้อไปโดยเราไม่เพิ่มเนื้อเราก็หมดตัวแล้วก็หมดเนื้อหมดแรงเราจะต้องเป็นผู้มีแรงเพิ่มเสมอจึงต้องพยายามมากเพียงปรับปรุงต้องเตือนตนเสมอเสมออยู่นะว่าสิ่งที่ดีที่ดีกว่าสิ่งที่ดีกว่าและสิ่งที่จะต้องกระทำให้ตนมียิ่งขึ้นไปฝั่งนี้ชนิดอื่นและมีอีกจริงๆตรงนี้ลอนดอนซึ่งมองไม่เห็นเลยว่าอะไรที่เราจะไม่เพิ่มตนให้สูงขึ้นมีอะไรเหมาะสมเพราะเรามองไม่เห็นหมดจบตรงไหนที่เราจะทำตัวสูงขึ้นดีขึ้นไปก็ดีไม่ดีก็ดีไม่โง่ที่เราจะให้ เพิ่มภูมิเพิ่มปัญญาเพิ่มความรอบรู้เพิ่มความละเอียดละออเพิ่มความสุขถึงจะมีเพิ่มทั้งจ่ายทั้งบัญชีที่ละเอียดเรียบร้อยงามงามงามงามยิ่งขึ้นงามยิ่งขึ้นงามยิ่งขึ้นสูงขึ้นไปได้สูงสุดผมยังมองไม่เห็นว่าอะไรที่มันไม่เป็นบทสุดท้ายเป็นบทสุดท้ายที่เราจะต้องพยายามทำเพื่อเธอมันก็จบตรงไหนไม่ได้มองไม่เห็นเลยในรูปแบบของสมมุติทั้งหลายแต่ในเรื่องของจิตเราทำได้เราทำให้จบได้เพราะฉะนั้นในที่นี้ที่เราจะต้องทำให้ดีที่สุดแล้ว ถึงแล้วหาสายวัดปราสาทเขาจะต้องเพิ่มขึ้นไปอีกแล้วจะต้องพยายามจะทำให้เรียบร้อยขึ้นไปอีกด้วยจิตอันสุขุมของเราเองธุรกิจอันประณีตของเราเองที่เราจะรู้กายกรรมวจีกรรมของเราเราจะต้องรู้กายตามด้วยต้องพยายามรู้ว่ามโนกรรมเราอย่างไรเราถึงได้ควบคุมร่วมปล่อยปละละเลยเรียกว่ากระทำให้ตายเลยทำให้เราเป็นอย่างนั้นก็คือทำให้เราเป็นอย่างนั้นมันมาจากมโนกรรมอย่างไรของเราเราจะปรับเปลี่ยนได้อีกไหมมีความสูงกว่าแนบเนียนกว่างานกว่ามียิ่งๆขึ้นไปกว่าอย่างนี้มีอีกไหมมันยังมีอยู่มีให้มันยืนยันกับคุณได้ปรับปรุงได้เสมอทำให้เราเองแต่คุณ ไปอธิบายปัญหาถ้าเราไม่ฝืนแล้วถ้าเราไม่ฝืนแล้วเราจะคิดคล่องแคล่วเรามีอำนาจเหนืออำนาจจิตที่เราเหลืออะไรก็ได้แล้วแม้เราจะพยายามจะทำให้ทางกายทางบัญชีขึ้นมาอีกมันก็ได้โดยง่ายโดยไม่ทราบโดยไม่ลำบากไม่ทุกข์หรอกไม่ทุกข์แล้วผู้ใดมีจิตที่เหนือมีสิทธิพิเศษ แม่เข้าใจได้ด้วยว่ากูอย่างนู้นอย่างนี้นี่เขาทำได้เรียบร้อยอย่างนี้อย่างนี้ดีถ้าเราไม่ได้ตัดไม่ได้ขัดอยู่ทั้งกายทั้งวจีอยู่น่ะมันเคยอย่างนี้มันเป็นอย่างนี้มานานแล้วก็ต้องหัดไปพิจารณาปรับไปเปลี่ยนไปคุณไปเรื่อยๆมันก็จะเกิดขึ้นแล้วจะรู้ตัวเองว่าเราทำได้ทุกขณะนี้ขณะนี้เป็นความเหมาะสมความพอดีของเราแรงกว่านี้มันก็เหมือนกับขาไก่หักปุ๊บเลยแล้วมันก็ไม่ได้เรื่องอะไรผมก็แค่นั้นมันก็เป็นไปเราจะทำได้มากเท่าใดก็ยิ่งดีค่ารักษาสามารถอย่างนี้อย่างนี้แหละ กลับไปปรับปรุงไปอย่างนี้แหละงามขึ้นดียิ่งขึ้นถ้าเรายังมีอยู่อีกสิ่งที่ 3 ข้อนะผมเองผมก็ความจำไม่เคยเป็น 3 ข้อนี้ผมก็ขโมยให้ว่าเราพยายามทำเป็นทุกข์ๆๆผมก็พยายามจัดผมเองก็พยายามทำด้วยซ้ำด้วยซ้ำอันนี้มันมีเนื้อหาสาระอยู่แม้เราไม่พยายามทำทุกเพศต่างๆหัวข้อต่างๆแต่ถ้าเรามีตัวจริงอยู่มันก็ดีแล้วล่ะแต่ถ้าผมจำคุณเพศตามหัวข้อต่างๆภาษาต่างๆได้เอามากล่าวต่อเอามาใช้เป็นหลักมันก็ยิ่งเป็น อาการตายวาจาอย่างอื่นที่เราจะต้องทำให้ดีขึ้นไปตรงนี้เป็นอีก 3 ข้อ 4 ข้อ 5 ให้คู่หนึ่งก็คือ 5% คือเราเองตัวเราเองได้โดยที่ได้เห็นหน้าชัดเจนข้อ 5 ผู้รู้ใคร่ควรแล้วเอง ถ้าเราทำถูกต้องตามพระพุทธเจ้าสรรเสริญหรือว่าสมควรอย่างนั้นอย่างนี้ตามกาละเทศะได้ถูกต้องใครจะมาติดเตียงเค้าก็ต้องเป็นผู้รู้ที่จะรู้กาละเทศะเรียนเราจึงใช้คำว่าผู้รู้ให้คนแล้วไม่ใช่ไม่ใช่กลัวไม่แปลกปลอม ตามมาตราเรือดูจังหวะตะโกนดูสารคดีวันนี้เหมาะสมไหมกาลีหรือว่าโทสะอย่างนี้ฐานะอย่างนี้เป็นอย่างนี้เราไปตีเขาได้ไหมถ้าสมควรจะตีได้ค่อยๆขี่ได้ยังไม่สมควรหรอกไม่ได้หรอกมันเป็นไปได้ยากสักคนไม่ได้หรือฐานะของเขาแค่นั้นเองอย่างนั้นเองและเขาก็ยอมรับอย่างนั้นแล้วก็ยอมรับอย่างนั้นแล้วเขาเองเขาบอกว่าเขาเป็นอย่างโน้นอย่างโน้นอย่างต่ำ ในฐานะของเราเองเราก็ดูเราเองว่าเราเตือนตนเองเป็นเราเองด้วยสีได้ไหมเราเองถูกเขียนได้ไหมผู้อื่นจะไม่ติดเกมเราล่ะได้ไหมเราต้องเพิ่มภูมิคุ้มกันเราก็สูงขึ้นเพราะสีมันละเอียดละออสุดคุ้มกันที่สูงขึ้นเรื่อยๆจริงๆมีเยอะแยะเลยคือของปัจจุบันมีคู่นึง พ่อถึงหาเราเองและผู้อื่นเป็นเตือนเราจึงเตือนเราคิดคู่ต่อไปก็คือเราจะต้องพลัดพรากจากของรักของชอบใจทั้งนั้นข้อ 6 ข้อ 7 เรามีการกระทำเป็นของตัวนะทำดีเราดีทำชั่วได้ชั่วอันนี้ในบาหลีบอกว่าชัดหมดกรรมฐานเราเป็นผู้ที่มีการกระทำของตัวเองก็ 8 ถ้าเตรียมตัวไว้ได้เลยเราจะต้องพลัดพรากจากของรักของชอบใจทั้งนั้นเพราะฉะนั้นเราไปรับผิดชอบใจอะไรไม่ได้ถ้าเราไปรับผิดชอบใจอะไรเอาไว้เราก็จะต้องทุกข์ แล้วเราจะต้องรู้ให้ได้ว่าอะไรก็ตามแต่เราแม้ว่าเห็นดีแล้วเออยินดีแล้วก็ให้รู้ว่าไอ้นั่นดีถ้ามีมันก็ดีแต่ถ้าเราได้สัมผัสผ่านเราได้ร่วมอยู่ด้วยเป็นอยู่ด้วยมันก็เป็นของดีแม่ดีอย่างไรอย่างไรสูงขนาดไหนมันก็จะต้องพลัดพรากจากกันฉันต้องประกาศจากกันไม่มีอะไรไม่ทราบจากกันเพราะฉะนั้นเราก็ต้องเห็นความเป็นจริงเป็นธรรมดาให้ได้พิจารณา 111 111 อะไรดีก็เถอะไม่งั้นก็หวงแหนไม่งั้นก็อยากได้อยากไม่ให้สูญหายอย่างไม่เสื่อมตามถ้าเราเป็นไปได้พอควรที่อยากให้ส่วนตามเราก็เพิ่มเอาบูรณะเอาประดิษสบายพอสมควรจะตกแต่ง สมควรที่จะยังไว้ยังไว้แต่มันจะเจอเธอก็ต้องกลายเป็นฐานะของการตกแต่งประดิษฐ์ประดอยประเสริฐมากไปไม่ใช่ไก่อยู่ขออาศัยที่ขอเป็นไปคอยจูงบินตามเจตนาที่เราเห็นว่าอันนี้ต้องใช้คำนี้ฉันก็ควรจะมีพอสมควรแล้ววางทีเดียวยังไม่อยากเจอแล้วทุกอย่างจะต้องพลัดพรากจากกันและเราเองเป็นที่สุดก็คือเรามีกรรมคือการกระทำคือการงานและกระทำอันใดเป็นที่ว่าเราทำการงานอะไรก็คือว่าเราเป็นเมื่อเราเป็นในการงานนั้นเราทำในการนั้นเราก็มีการงานนั้นเราไม่ได้ยึดเป็นของทั้งตัวแต่มันก็เป็นของตัวมันเป็นของของเรานั่นแหละเราทำดีเราทำชั่วชั่ว [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ต้องรู้แล้วอันนี้ถ้าเราไม่มีปัญญารู้ว่าดีไม่มีปัญญาด้วยตัวเราก็ทำเละเทะไม่ถูกต้องแต่ถ้าเรามีปัญญารู้ว่าดีแล้วมันยังดีและยิ่งเรามีอำนาจสุดสูงก็พยายามมีความวิริยะอุตสาหะและเด็ดขาดในการส่วนนี้สิ่งนี้ได้โดยไวโดยเร็วจะทำได้จริงจะทำได้โดยง่ายตายก็ไม่มีอะไรที่มีปัญหาอะไรเราก็ทำได้เสมอและสภาพเยี่ยมสังคมวันคืนล่วงไปล่วงไปบัด ทำอะไรอยู่ซอย 18 ข้อ 9 เรายินดีในความสงบหรือไม่ใช้ภาษาหรือใช้ภาษาอะไรยินดีในความสงบหรือไม่แต่อยู่ในบาลีนั้นน่ะเราเป็นผู้ที่ดีในสูญญากาศหรือเปล่าสัญญาวันคืนล่วงไปล่วงไปบัดนี้เราทำอะไร บัตรพี่ไปทำอะไรอยู่ครับคุณนันทวันรักคุณนะจุ๊บๆละเอียดทุกๆขณะทุกๆการและทุกๆเวลาที่ล่วงไปล่วงไปเนี่ยมันร่วงไปอยู่เสมอแล้วทำอะไรอยู่เราทำดีแล้ว หรือว่าเราทำไม่ดีอยู่ทางที่ดีกว่านี้มีอีกไหมเราจะทำได้ดีกว่านี้มีอีกไหมอันนี้เหมาะสมอยู่ในการหรือว่าไม่เหมาะสมจะทำถูกหรือว่าจะทำยังไม่ถูกถ้าผู้ใดมีจิตใจถึงขั้นแล้วและเห็นธรรมะในข้อนี้มันคือล่วงไปบัดนี้เราทำอะไรอยู่ถ้าซื้อในข้อนี้ผู้นั้นก็เป็นผู้ประเสริฐแท้และผู้นั้นเอาเนื้อหาสาระเอาข้อนี้ธรรมะก่อนไปใส่ใจและก็พยายามทำอะไรอยู่เราทำอะไรอยู่ สิ่งนั้นส่วนนั้นที่เรากำลังทำอยู่นี่มันเป็นประโยชน์หรือความดีหรือรัชกาลเสริมสร้างหรือหรือว่าเป็นการบั่นทอนหรือว่าเป็นการทำลายตนทั้งไปทำลายผู้อื่นหรือว่าเป็นการเสริมสร้างตนทั้งเสริมสร้างผู้อื่นพิจารณาเห็นจริงถ้าเราพูดที่เข้าใจผิดสัญญาแล้วจะเห็นเราต้องควรเสริมสร้างตนหรือเสริมสร้างผู้อื่นเสมอสัตว์ ไม่เป็นคนเหนื่อยแต่ไม่เป็นคนเกลียดฟ้าใสเป็นคนดูดายพักก็รู้พักเที่ยงก็รู้เพียงอย่างแท้จริงและจะมีบทบาทพยายามปรับปรุงตนทำด้วยตนเองอยู่คนอย่างนี้ไม่ประเสริฐไม่มีหรอกในโลกไปถึงจึงเป็นจริงซาบซึ้งจริงๆไม่ใช่แกล้งมันจะจำภาษาได้เฉยๆถ้าเป็นจริงแล้วมันไม่จริงมันรู้สึกจริงแล้วเอามาใช้จริงๆแล้วก็ถ้าเกิดแม่คนเดินทางไปสู่จุดสูงมากไม่ใช่คนเหมือนกับที่หมาลอยตามน้ำทุกชนิด หมวกกันน็อคไปก็ไปตามเรื่องตามราวก็ไม่ใช่เราจะต้องเป็นผู้ที่เขยิบฐานะสูงสูงขึ้นไปอย่างแท้จริงตั้งแต่ต้นมาต้องพยายามเกินไปอย่างนี้เราเรียกว่าพระอย่างนี้เราเรียกว่าสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้มีแต่ความเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญก้าวหน้าก้าวหน้าไปเรื่อยๆถ้าเกิดไปเรื่อยๆไม่มีที่สิ้นสุดไม่มีที่สิ้นสุดและมีอุดมคติเรามีปัญญาเรารู้ว่าพระพุทธเจ้าเป็นอย่างหรืออุดมคติสูงสุดเป็นที่หมายเป็นเป้าสูงที่เราพยายามจะเสริมเข้าไปในชีวิตที่สุดเป็นได้หรือไม่ได้ก็พยายาม จะพยายามจะทำมันก็ต้องได้ถ้าเราไม่พยายามกระทำมันก็ไม่ต่างแล้วเราจะมีสัมมาวายามะเรื่อยไปสำหรับความเป็นคนสัมมาวายาโมสัมมาสติไปเรื่อยๆแล้วมันเกิดขึ้นเองส่วนใจเราที่ใครรู้สึกของเราเองที่กระทํา นิวรณ์ 5 นิวรณ์ 5 พวกเราลดลงลดลงลดลงลดลงลดลงมีอุปสรรคเรามีอวิชชาเพราะเรามีนิวรณ์ 5 เป็นอาหารฟังใกล้ๆแล้วมันชัดเจนเรามีอวิชชาเอาวิชานั้นเป็นของเราก็เพราะเมื่อ 50 บาทถ้าเมื่อเราเองเราได้สติปัฏฐาน อาหารของสุจริต 3 ประเพณีการสำรวจชุมชนมันมีการกำหนดวิธีได้ก็เพราะเรามีปฏิสัมพันธ์นิวรณ์ 5 มันก็ไม่มีละเอียดอวิชชามีนิวรณ์ 5 เป็นอาหารบ่มีนิวรณ์ 5 มันก็มีนิวรณ์ 5 มันเจริญเจริญ เพราะเราจะต้องพยายามวันคืนล่วงไปล่วงไปบัดนี้เราทำอะไรอยู่ทำนี่หมายความว่าทั้งกายกรรมกรรมแปลว่าการกระทำทั้งหมดกี่คำและทั้งมโนกรรมบางทีเราไม่มีการกระทำของเราก็ไม่มีอะไรแบบนี้เรานั่งนิ่งๆอยู่แต่เราก็มีมโนกรรมวจีกรรมก็ไม่ได้พูดอะไรแต่เรากำลังทำอะไรอยู่มโนกรรมของเรากำลังมีการศึกษาในการทำสิ่งที่มันสงบหรือว่ากำลังทำปัญญาให้เกิดขึ้นเราก็รู้เป็นของเธอเธอทำจิตให้สงบทุกคนทำสัญญาให้กับจิตและปัญญาใดๆที่จะได้ก็เป็นปัญญาที่จะรู้ว่าเราได้สงบลง ได้มี 0 เป็นอาคารรัฐได้มีความหวังความว่างลงไปเป็นที่อยู่อาคารนี้แปลว่าที่อยู่ข้าก็แปลอาคารว่าเดือนต่อมา