191205-010 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน010-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ006.txt

ึงขั้นโกหกหยาบคายอะไรออกมาก็เพ้อเจ้อส่อเสียไม่ได้จำเป็นได้ต้อง โรงงานกับผู้ใดไม่ได้กระทำมุสาวาทมีแต่พูดคำจริงหลังคำศัพท์เที่ยงแท้ซื่อตรงไม่หลอกลวงโลกสรุปรวมถึงว่าไม่หลอกลวงโลกคือไม่ให้มันเป็นหลอกไม่ให้มันเป็นลมให้มันซื่อให้มันจริงให้มันชัดเด่นให้มันเป็นสัจจะจิตอย่างไรว่าดีอย่างนั้นว่าจีนไม่สุภาพก็รู้ว่าจีนไม่สุภาพอยากก็รู้ว่าอยากไม่เอาอยากขายก็ไม่เอาส่อเสี่ยไปกระทืบไปก็ตามให้คนอื่นเขาเดือดร้อนให้มีการไม่อยู่สุขไม่เป็นภราดรภาพไม่ลงรอยกันมีแต่จะทำให้เกิดการขัดกันเดือดร้อนกันรวดเร็วกันอย่างนั้นเรียกว่าสอนพูดออกไปก็ให้มันเป็น และจะต้องเน้นกุศลธรรมจะเกิดวจีต้องให้เป็นกุศลเสมอหรือไม่ก็เกิดแล้วก็เย็นนิ่งสนิทและหน้าที่สุดเกิดรู้ดีแล้วก็นิ่งสนิทที่สุดแล้วเมื่อผู้ใดทำแล้วก็จะได้ผลในลักษณะอย่างนี้แล้วก็จะเป็นผู้ที่สุดภิกษุณีอุบาสกอุบาสิกาเทวดามนุษย์อสูรนาคคนธรรพ์เข้าใจผิดน่าจะมีภูเขาใกล้ชิดสิ่งเหล่านี้เองแล้วเพราะมันคิดมากที่สุดแล้วเรื่องนี้มันเรื่องที่ชักสนิทจะใกล้รวมเข้ามาหามัชฌิมาสุดท้ายแล้วก็ตอนเต่าภิกษุทั้งหลายเมื่อตถาคตเกิดเป็นมนุษย์ในชาติก่อนได้เป็นผู้ละวาจาส่อเสียดนะ ไม่ฟังข้างนี้แล้วไปบอกทางโน้นเพื่อทำลายชนพวกนี้ไม่ฟังข้างโน้นแล้วมาบอกข้างนี้เพื่อทำลายชนพวกนี้มีลักษณะสอดเสียบชัดๆก็คือฟังไม่รู้มันจะบอกอันนี้ฟังอันนี้บอกนี่คือไปตีกันเข้าไปทะเลาะกันให้เขาไปทำร้ายกันเป็นผู้ยินดีในการพร้อมเพรียงอ่อเดี๋ยวเป็นผู้สมานพวกแตกแยกกันแล้วและส่งเสริมพวกที่พร้อมเพรียงกันเป็นผู้ยินดีในการพร้อมเพรียงเพลินในการพร้อมเพรียงเน้นชัดนะบอกละเอียดกล่าวแต่วาจาที่ทำให้เกิดความพร้อมเพรียงเพราะกรรมนั้นๆชั้นมาสู่ความเป็นมนุษย์อย่าง จึงได้มหาปุริสลักษณะ 2 อย่างนี้คือมีฟันครบ 40 ซี่มีฟันสนิทไม่ห่างกันลักษณะที่ 23 กับ 35 กับ 25 ย่อมเป็นผู้มีบริษัทไม่กระจัดกระจายยังมีเป็นผู้มีบริษัทและกระจัดกระจายฉันก็เห็นชัดๆอยู่แล้วแน่นอนอยู่แล้วไม่แตกไม่ให้แยกกันไม่ให้เกิดการทะเลาะเบาะแว้งกันมันจะไปไหนมันก็ไม่มีบริษัทที่ไม่กระจัดกระจายคือภิกษุภิกษุณีอุบาสกอุบาสิกาเทวดามนุษย์อสูรนาคคนธรรพ์อยู่ด้วยกันได้หมดดีเพราะเป็นผู้ที่ได้รางวัลแม้แต่วาจาบอกแล้วว่าละเอียดแล้วนะว่าอาจารย์จะเป็นอันตรายกรรมไม่ส่อเสียนอกจากไม่ธรรมดาแล้ว โกหกหลอกลวงไม่หลอกลวงนอกจากไม่หลอกลวงแล้วก็เมื่อกี้พูดเลยมาหน่อยนึงแล้วก็ไม่ส่อเสียดไม่ส่อเสียดไม่ทำให้แยกกันไม่ทำให้แตกกันไม่ทำไม่ทำลายกันไม่ใช่ว่าเอาความข้างนี้ไปบอกข้างโน้นทำลายกันยิ่งไปอยู่ให้เขาโกรธได้ยิ่งดีเขาจะได้รุนแรงเขาจะได้รีบไปห้ามหันทางโน้นไม่เอานะไม่ฟังข้างโน้นแล้วมาบอกทางนี้เพื่อให้ทำลายพวกโน้นอะไรอย่างนี้ไม่ทำอย่างนี้เรียกว่าลักษณะสอดเสียเป็นผู้สมานสมานพวกที่แตกกันแล้วมันจะไปทำให้แตกออกไม่ทำให้กรีดยางถ้าไม่โกรธกันทำให้ไม่ชอบไม่ใช่ผู้ใดมีเชิงจะทำให้ไม่ชอบให้พูดไม่ชอบเกลียดแต่อย่างนี้ทำสิแม้มันเป็นตัวอย่างนี้มันไม่ได้เรื่องและส่งเสริมพวกที่พร้อม เพียงกันเป็นผู้ยินดีในการพร้อมเพรียงกันเห็นชื่นตาชื่นใจยินดีในใจเพลินในการพร้อมเพรียงกันถ้าพยายามใช้ศัพท์และแปลมาจากบาลีคำไหนก็ไม่รู้แต่ว่าจะพยายามใช้ศัพท์ที่ดีมากนี่แหละพยายามและเจตนาแล้วก็มีปัญญาแปลหนังสือเล่มนี้ถึงบอกว่าหนังสือเล่มนี้นี่นะถ้าจะให้บอกแล้วก็งานของพระพุทธเจ้าทำมาทั้งหมดเลยในเรื่องของตำราในหนังสือแล้วนี่เป็นมาสเตอร์พีซพุทธประวัติจากพระโอษฐ์กับคุณทรัพย์จากพระโอษฐ์เนี่ยเป็นมาสเตอร์ของท่านพุทธทาสในชีวิตนี้ทั้งชีวิตของท่านเป็นชิ้นเอกชิ้นสำคัญยิ่งแนบเนียนเรียงลำดับคำสละสลวยเต็มความสามารถของท่านรู้เลยว่าขั้นต่ำทำเต็มความสามารถ ท่านบอกว่าพวกที่แปลตำราพระไตรปิฎกใช้ไม่ได้รู้เลยว่าท่านพูดออกจากใจเพราะท่านได้พยายามแปลให้พวกนี้อย่างเต็มความสามารถแล้วเห็นได้ว่าอู้หูยากนะจะให้คนเข้าใจสภาวะเพราะท่านเป็นอริยะถ้ามีสภาวะธรรมที่ท่านรู้แล้วให้มันเทียบเคียงเหมือนกับผมรู้เนี่ยผมก็รู้ว่าคำนี้มันเหมาะคำนี้มันถ้าอย่างนี้จะเหมาะกว่าอะไรเนี่ยแล้วเจียงทำเพราะฉะนั้นเขียนหนังสือคันนี้แล้วยากยากจะใช้คำไหนไประวังนะคำนี้คำนี้ออกไปจะเขียนออกไปจะกล่าวออกไปถึงช้าทุกวันนี้ยิ่งฉันซื้อมันระวังมันเดี๋ยวเขารับไปแล้วมันเข้าใจผิดแล้วมันก็ผิดไปเรื่อยๆเหมือนกับคนนี้เหมือนคนละเนี่ยมันจะพยายามเหมือนคนละเรียกแต่ทำรายละเอียด มันไม่ใช่นะมันไม่ใช่เราเรียกดอกดากเร็วเหมือนกันนะแต่ว่าบางทีนี่มันก็เกรงว่าจะผิดเพราะบางทีกังวลมากนักก็ช้าจริงๆนะแต่ถ้าไม่กังวลมากนักก็เร็วหน่อยก็ใช้เป็นปัญญาเพราะท่านพุทธเจ้าท่านถึงบอกว่าถ้าเคยบอกว่ามันจะเป็นดอกที่เขาแปลกันมันใช้ไม่ได้ไม่ถูกใช้ไม่ได้เลยจริงๆฉันพูดออกจากใจเพราะอะไรเพราะท่านทำของท่านอย่างนี้แล้วเนี่ยท่านพยายามท่านใช้ปัญญาและท่านใช้ความพยายามเหมือนกับผมแล้วมันยากนะไม่ใช่ง่ายๆไม่ใช่ๆเอานะไม่ใช่ช่วยเอาเพราะท่านพูดอย่างจะถือว่าท่านมานะก็ได้ว่าฉันพูดยังไงดีเพราะอย่างผมคล้ายๆกับผมมานะเอากับท่านพุทธทาสผมคล้ายๆ แหมทำข่มขู่ทำอวดดีทับถมตำบลธาตุที่ฉันใช้บางอันทำเนื้อกว่านะก็คล้ายๆอย่างนั้นเพราะฉะนั้นท่านพูดเนี่ยก็จะว่ามานะก็ไม่ใช่หรอกฉันพูดจากใจของท่านจะถูกและรู้ว่านั่นน่ะมันไม่ปะติดปะต่อมันสับสนหรือมันไม่ค่อยเรียบเรียงมันไม่ดีเท่าทันได้เรียบเรียงตั้งได้พยายามใช้คำไม่ถูกสภาวะให้มันกินความตามความรู้สึกนึกถึงมนุษย์เราเข้าใจคำนี้ว่าไงเค้าเข้าใจภาษาคำนี้กินความยังไงนิยามยังไงจำกัดความยังไงท่านก็พยายามระลึกถึงบริษัท 33 ถึงหมู่ชนใหญ่เขาเข้าใจยังไงแล้วก็เอาคำนี้มาใช้ให้มีความหมายรู้กันกว้างขวางตรงๆไม่ใช่คำแรกดีนะเป็นผู้ยินดีในการพร้อมเพรียงเพลิน การพร้อมเปลี่ยนวันถ้าเราเห็นเขาพร้อมเพียงกันเราเพลินถ้าเราจะไปเกิดอารมณ์บอกว่าอยากให้เขาแตกนิดนึงใครจะไปทำความเพลินรู้ตัวเราเกิดใจเพลินอยู่แล้วแหมหมู่ฝูงอยู่พร้อมเพียงกันดีน้อไม่เกิดความแตกแยกไม่เกิดการทะเลาะวิวาทไม่เกิดการต่อล้อต่อเถียงไม่เกิดการขัดแย้งไม่เกิดการรวนแล้วดีน้อดีน้อเพลินเพลินอยู่ใครจะไปหาเรื่องถ้าเป็นคนเกิดจิตอย่างนี้ล่ะใครจะไปหาเรื่องแม้เราจะพูดอะไรออกไปก็อย่าพูดเลยเผื่อได้จะเกิดการแตกแยกกันมาหน่อยนึงที่ว่าคือมันหน่อยนึงมันก็ขาดความเพลินเราอ่ะสิเพราะเราเพลินกับความพร้อมเพรียงอยู่แล้วถ้ามีใจอย่างนี้แต่พรุ่งนี้ยังไม่มีจิตละเอียดอย่างนี้จึงจะเกิดทะเลาะเกิดวิวาทเกิดหาเรื่องแม้ที่สุดกรรมของเรากระทำ ไม่รู้แม้กระทั่งกรรมของเราว่าวจีที่พูดออกไปนี้นี่นาทิ่มแทงนะแตกนะนี่หมู่ดวลเพลงก็ยังไม่รู้หมู่รวมเลยงูไม่สงบสุขแล้วนะหมู่เดือดร้อนแล้วนะแตกแยกแล้วนะเนี่ยลำบากใจและกายก็ลำบากแล้วบางทีถึงขั้นอยู่ไม่ได้ต้องไปแล้วถ้าขืนอยู่แล้วทุกข์มากก็ยังไม่รู้ว่าหมู่รวนเรหมู่แตกแยกอย่างนี้เรียกว่าหยาบมากยังไม่มีปัญญายังไม่รู้ไม่เข้าใจแม้แต่ว่ารูปออกลักษณะชัดๆตัวตนออกลักษณะแตกแยกและฉันก็ยังไม่รู้เพราะฉะนั้นว่าจีของเรานี่มันเป็นวจีที่หยาบเมื่อกี้ที่ไปทำให้หมู่แตกแยกเป็นส.สเสียดจะรู้อะไรขนาดมัวแต่ยังไม่รู้เลยเพราะว่าจีนของเรานี่ออกไปทำให้แตกก็ย่อมไม่รู้เพราะว่าจีนนี่ละเอียด กายแตกแล้วนะอโศกแตกออกไปแล้วก็เซ็นออกไปแล้วคนนั้นน่ะดิ้นถามทางออกไปแล้วยังไม่รู้หมู่ก็เสร็จออกไปนั่นกายของอโศกแตกออกไปแล้วยังไม่รู้แล้วจะไปรู้ว่าจริงของตัวเองนี่หยาบเมื่อกี้มันอ่อนกว่ากายบอกแล้วมันละเอียดกว่ากายตรงนั้นย่อมไม่รู้เนี่ยมันลำบากมันละเอียดมันยิ่งจะไปรู้ว่าใจตัวไม่รู้ใหญ่เลยจะยิ่งอธิบายไปถึงยินดีและในความพร้อมในความพร้อมเพรียงคนนี้จะมีใจอำมหิตอยู่แต่เพราะในความแตกได้ฉันมันเพราะฉะนั้นจึงจะทำกรรมที่เป็นการแตกแยกเพราะใจมันจะต้องเอาสิ่งที่ตัวใหม่สิ่งที่ตัวต้องการเขาชอบที่จะให้รุนแรงชอบที่ให้แตกแยกชอบจะให้ทะเลาะเบาะแว้งทอด ไม่ชอบสงบไม่ชอบเพราะเอาอันนี้ฉันจะต้องทำทำกรรมอันนี้มันเรียกเกินไปมันนิ่งเกินไปมันเย็นเกินไปไม่ชอบเพราะฉะนั้นคนที่ยังไม่เพลินในความพร้อมเพรียงยังไม่ยินดีในความพร้อมเพียงใจก็ไม่เป็นเพราะยาป่วยการพูดไปถ้าปากอย่างหยาบจะไปรู้ใจละเอียดอันนี้ว่าใจตัวตนหรือเปล่าหรือว่าใจตัวชอบในสิ่งที่แตกแยกไม่รู้หรอกจะรู้ได้ยากอย่างรู้ถึงจิตอย่างนั้นไม่ยากนะเพราะฉะนั้นจึงจะไม่กล่าวว่ากี่นาทีดีเพราะจิตที่กล่าวถึงจะเป็นต่อเสียชีวิตเยอะเพราะผู้ที่มีจิตจนกระทั่งถึงรู้ละเอียดลงไปเป็นผู้ที่พยายามได้กับพฤติกรรมหรือมีวจีกรรม เป็นวาจาเป็นผู้ที่กล่าววาจาที่ละวาจาส่อเสียดพระวาจาส่อเสียดเป็นผู้สมานความแตกต่างเป็นผู้ส่งเสริมความพร้อมเพรียงเป็นผู้ยินดีในการพร้อมเพรียงเป็นผู้เพลินเพลินในการพร้อมเพรียงกล่าวแต่วาจาที่ทำให้เกิดความพร้อมเพรียงเพราะกรรมนั้นๆท่านมาสู่ความเป็นมนุษย์อย่างนี้แล้วจึงได้มีฟัน 44 คนนี้จึงมีเกิน 32 ไงถ้าเราอยากได้ฟัน 40 ก็เอาเถอะไม่เป็นไรเราสร้างกรรมวันนี้ก็ได้แต่ถ้าเราเข้าใจแล้วว่าไม่จำเป็นหรอกฟัน 40 ซี่ไม่จำเป็น 32 4 ก็เหลือใช้เหลือพอแล้วล่ะ คุณเต็มแล้วล่ะเคี้ยวบทอะไรก็เหลือกินเหลือใช้แล้วล่ะแต่อะไรเกินไปอีกต่างหาก 44 ก็ไม่ต้องแปลกนะเกิน 32 ปีทั้ง 8 เกินไปอีกรอบนึงของแต่ละ 8 โดนไปอีกรอบของรอบเลยนะ 8 3 24 ใช่ไหม 84 324 เกิน 3 มาแล้วไตรลักษณ์ 3 4 เกิน 3 40 28 อันหลังนี่มัน 1,500 เนี่ย 1,500 เกินใช้ธาตุจะใช้ ชุดแต่ละชุด 8 มีโอ้โหเกินใช้ไปอีกตั้งเป็น 2 ชุดแล้วไตรลักษณ์หนึ่งมี 24 32 นี่เผื่อเหลือเผื่อหลุดเผื่อขาดเผื่อว่า 40 มีอะไหล่มีอะไหล่เพราะความหมายของฟัน 40 ซี่ก็หมายความว่ามีเนื้อแท่งมีมากเกินใช้พระอธิบายมาแล้วตั้งแต่ลักษณะ 32 พระบกอันตะเป็นทันตะหรือทนายหมายความว่าปลายสุดปลายสุดแล้วยังมีอะไหล่ท้ายสุดแล้วยังมีอะไหล่ยังมีส่วนที่เหลือยังมีอะไรก็ตามแต่ใช้แล้วใช้ไปเถอะไม่เกินไปแล้วยังมีอะไรเหลืออีกนะอีกชุดนึงอ่ะซึ่งไม่ต้องใช้เลยก็ได้เป็นของ สำรองที่ถือว่าพรุ่งนี้ล่ะเหลือกินเหลือใช้มากมายเป็นมหามหามหาเศรษฐีมีฟันครบ 44 ความหมายว่าอย่างนี้น่ะเต็มครบพร้อมมากมวลเหลือเฟือเหลืออะไรอีกเนี่ยมีฟันสนิทสนิทเต็มนอกจากเหลือแล้วยังมีเต็มสนิทเนียนขณะนี้ก็ยังมีเต็มมีฟันกันสนิทไม่ห่างกันไม่มีช่องรวยไม่มีช่องโหว่แนบเนียนเพราะมีจิตใจละเอียดมากที่อธิบายนี้ไม่หมดนะเนี่ยผมรู้ยิ่งกว่าที่รู้นี้ไม่รู้จะใช้ภาษาเพราะเดี๋ยวพวกคุณจะวนกว่านี้เนี่ยความหมายละเอียดมากมากๆ ญี่ปุ่นลักษณะอย่างนี้เพราะฉะนั้นผู้ใดเป็นอย่างนี้ก็ย่อมมีบริษัทที่ไม่กระจัดกระจายเพราะฉะนั้นจะมีสิ่งที่รวมรวบรวมอยู่ไม่ก็จะกระจายไม่กระเซ็นเพราะมันอุดตันเต็มไม่มีช่องรั่วไม่มีอะไรแทรกได้เมื่อไม่มีแทรกอะไรแทรกได้สิ่งนี้จะไม่ขยับเขยื้อนทีนี้จะสนิทแน่นอยู่อย่างนั้นน่ะยิ่งไม่มีอะไรแสบไม่มีอะไรเลยมันจะไม่มีการโยกไหวหรือคลอนแคลนของเราไปถ้ามีอะไรแทรกเข้ามาเป็นร่องเป็นรูเป็นอะไรแล้วก็เดี๋ยวเถอะนะไอ้น้องนั่นแหละมันจะเกิดการมีกำลังที่จะผลักดันโย้เย้ทำให้เคลื่อนโยกมันก็ไม่แน่นเพราะฉะนั้นบริษัทนั้นก็ไม่แน่เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างมันแน่นอย่างนี้มีจิตละเอียดอย่างนี้แล้วก็ไม่ให้กลัว รั่วไม่เห็นมีอะไรแชทได้และให้เหลืออยู่เสมอมีอะไหล่อยู่เสมอมันก็เป็นบริษัทที่ไม่กระจัดกระจายเป็นบริษัทที่ไม่เคยอยากจะจ่ายมีพรั่งพร้อมสั่งเสริมเนื้อหาสาระได้อยู่เสมอและมีเนื้อหาสาระอะไรด้วยเป็นลำดับๆอุบาสิกาเทวดามนุษย์อสูรนาคคนธรรพ์มีครบเราจะมีทั้งรากทั้งคนทำและจะมีทั้งอสูรดีด้วยนะนี่เรียกว่าพร้อมฟังละเอียดไอ้ขอบอกว่านี่อธิบายนี้ไม่หมดที่รู้ไม่รู้จะใช้ภาษาอะไรพูดกับพวกคุณผมรู้จักในใจไม่รู้สภาพรู้มันยิ่งกว่านี้มันเข้าใจเข้าใจมากกว่านี้แต่ชั้นนี้จะเอาภาษาอะไรมาใช้หนี้หมด ใช้กับคุณแล้วพูดภาษาอีกจะเอาภาษาอะไรมาใช้กับคนอื่นถ้าภาษาอื่นมาใช้กับคนอื่นที่อธิบายไปเมื่อกี้นี้แล้วยังคิดไม่ออกใครเก่งกว่านี้อีกก่อนไม่ว่าใช้หมดแล้วนะภาษาไทยมันคงจะมีอีกข้อต่อไปก็ขอถุงพริกสูตรทั้งหลายเมื่อสถาบันเกิดเป็นมนุษย์ในชาติก่อนได้เป็นผู้ละเว้นการกล่าวคำหยาบเราแต่วาจาที่ไม่มีโทษเป็นสุขแก่หูเป็นที่ตั้งแห่งความรักซึมเศร้าถึงใจเป็นคำพูดของชาวเมืองเป็นที่พอใจและชอบใจของชนเป็นอันมากเพราะกรรมนั้นๆท่านมาสู่ความเป็นมนุษย์อย่างนี้ย่อมมีมหาปุริสลักษณะ 2 ข้อนี้คือมีลิ้นอันเพียงพอมีเสียงเหมือนพรมพูดเหมือนนกกรวิชญ์ลักษณะที่ 27 28 ย่อมเป็นผู้มีวาจาที่ผู้อื่นเอื้อเฟื้อเชื่อฟังคือภิกษุภิกษุณีอุบาสกอุบาสิกาเทวดามนุษย์นาคอสควรทำเชื่อฟังคำพูดนี้ได้พยายามภาคเพียงแล้วไม่กล่าวคำหยาบเราแต่วาจาที่ไม่มีโทษเป็นสุขแก่หูเป็นที่ตั้งแห่งความรักซึมซ่าถึงใจเป็นคำพูดของชาวเมืองเป็นที่พอใจและชอบใจของ อันมากมีรอบและขยายความทั้งหมดละเอียดคำที่กล่าวไม่อยากไม่มีโทษเป็นสุขแก่หูแต่ใช้สำนวนดีที่สุดแก่หูเป็นที่ตั้งแห่งความรักซาบซึ้งถึงใจแต่ถ้าจะอธิบายเป็นลูกๆแล้วโอ้โหอันนี้ไม่ไหวแล้วนะแต่ที่จริงมันเป็นอย่างนั้นคือเป็นที่ตั้งแห่งความรักซาบซึ้งถึงใจเป็นคำพูดของชาวเมืองฟังเป็นรอบๆแล้วบอกว่าไอ้นี่ไปเอาภาษาชาวเมืองมาพูดก็เมืองนี่แหละมันสร้างภาษาแล้วไม่เอาภาษาที่ไหนมาพูดหรอกที่ในโลกคุณเป็นบ้าจริงๆมันมีภาษาที่ไหนล่ะมันไม่มีอะไรที่โลกุตระจริงๆมันไม่มีภาษามีสมมุติสมมุตินี่แหละของชาวเมืองเพราะฉะนั้นเป็นคำพูดของชาวเมือง ชาวเมืองอีสานชาวเมืองกลางชาวเมืองเหนือชาวเมืองใต้พูดได้พูดสิพูดไม่ได้ใช้คำกลางที่รู้กันได้ทั้งหมดก็ใช้และสำนวนขนาดนี้ก็ใช้สำนวนอย่างนี้เข้าใช้ภาษาอย่างนี้สื่อความหมายอย่างนี้เข้าใจกันเป็นที่ทราบซึ่งถึงใจก็ใช่สิเดี๋ยวผมใช้กับคำกับพวกคุณเนี่ยพวกคุณไม่ถือสากับผมหรอกว่าคำนิยามไม่ถือสาแต่คนบางคนอาจจะถือสาวว่าอยากแต่ผมใช้บางขณะที่จะต้องใช้นี่ผมจะใช้แล้วนะแล้วผมก็ใช้พอใช้ภาษานี้คุณไม่อยากแต่ปลาไม่ได้หยาบหรอกคุณฟังแล้วเป็นที่ตั้งแห่งความรักซาบซึ้งถึงใจฟังแล้วมันถึงใจมันเข้าใจได้มันซาบซึ้งเพราะภาษานี้เป็นภาษาของชาวเมืองเค้าสื่อความหมายถึงจุดอย่างนี้นะ จำกัดความไปให้อย่างนี้นะมันเข้าใจเข้าใจถ้าใช้คำอื่นมันไม่ถึงสายเทาแล้วก็ใช้เพราะมันทำอย่างนี้เราไม่เรียกคำหยาบบอกแล้วว่าตามกาละแต่ไม่ใช่ว่าใช้ฟุ่มเฟือยบางครั้งบางคราวก็จะใช้เป็นคำหยาบนี้ตลอดกาลเป็นชินเป็นชาอันนั้นก็ไม่ใช่เราต้องรู้ในชาวเมืองควรจะใช้กับหมู่ชนเวลาใดเมื่อใดอย่าว่าแต่เวลาใดที่จะต้องใช้เลยเวลาอย่างนี้เมื่อใดล่ะจะเพราะขณะใดบางทีไม่ใช่อันนี้กับขนาดนี้ใช้ไม่เข้าเอาภาษาคำนี้มาใช้กันตอนนี้ว่าใช้ไม่เข้าหรอกแข็งไปดูแล้วไม่ดีแรงแต่บางขณะกำลังงามต้องเข้าใจละเอียดละออ เป็นที่พอใจและชอบใจของชนเป็นอันมากเพราะชนหมู่มากนี่เข้าใจเพราะชนหมู่น้อยที่เขายังถือสาอยู่ก็ตัดไปเพราะบางทีที่พูดในนี้นี่ผู้ที่ศรัทธาผมแล้วเชื่อแล้วผมพูดคำนี้ในที่นี้ไม่เป็นโทษหรอกผมพูดไปนี้ไม่เป็นเสียเป็นดีแต่อาจจะมีบางคนที่เข้าใจไม่ถึงเพ่งอยู่หน่อยๆก็ทำไงล่ะชนหมู่มากก็ต้องเอาหมู่บ้านนี้แหละคือชนนี่แหละคือเป็นอันมากในหมู่นี้ก็บริษัทยุคนี้บริษัทนี้บริษัทนี้ส่วนย่อยมันก็ต้องเป็นได้อย่างงามเพราะไม่เสร็จหมดหนี้ผมก็เจตนาแต่คราวนี้ต้องแสดงสิ่งนี้อยู่ก็ให้หมู่ใหญ่ได้รับก่อนได้รับก่อนแต่พยายามมีแนวโน้มอยู่ว่าจะให้ได้หมดให้ได้หมดนั่นแหละแต่ทำไงได้ล่ะถ้ามันจะตกหล่นบ้าง พระพุทธเจ้ายังเทศนานี้ตายไป 60 อาเจียนเป็นโรคที่ตาย 60 ลาสิกขาบททันใด 60 บรรลุเป็นอรหันต์ 60 พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังมีลักษณะคุณอย่างนี้เลยในบางครั้งเพราะฉะนั้นเราเองก็ต้องรู้ว่าบางทีนี่ท่านต้องการอรหันต์และ 60 ต้องการยอด 60 เพราะฉะนั้นอีก 2 บางทีมันตัดทิ้งเพราะอีกที่ 10 ล้านสินค้าหมดไปบางทีก็จะเรียนกับมันได้แต่อาจจะเป็นโรคไตหมายความว่าไปทิ้งเพราะจริงๆเสร็จ 1/3 อีกอันนึงระหว่างกลางอีกอันนึงก็ยอดอย่างนี้ก็ได้นี่เพราะถ้าเราจะให้ได้ยอดได้มากๆเอาสิใครไม่อยากได้นะอยากได้ยอดๆออกมา ใครอยากให้อะไรเสียไม่มีอยากให้อะไรเสียเพราะประมาณนี้จริงๆมีใจซื่อเอาหน้ายอมจำยอมแล้วอันนี้จำยอมแล้วยอมให้เสียยอมให้หลุดยอมให้ขาดไปหรือยอมให้บกพร่องก็จำยอมจริงๆแล้วพูดไทยได้ไปอย่างฝึกกล่าวคำแล้วก็พยายามรู้ว่าไอ้หยาบนะไอ้นี่ไม่หยาบนะไอ้นี่มีโทษนะไม่มีโทษนะรู้ไอ้นี่เป็นสุขแก่หูเค้านะไม่มาเป็นสุขแก่หูเค้าน่ารู้อันนี้พูดไปแล้วซาบซึ้งถึงใจเขานะอันนี้เป็นคำที่ชาวเมืองเขาสมมติกันใช้ได้ดีนะก็สมมุติของชาวเมืองนั่นแหละผู้ใดได้ทำอย่างนี้อยู่ก็จะเป็นผู้ที่มีวาจาที่ผู้อื่นเอื้อเฟื้อเชื่อฟังคนนั้นก็จะมีวาจาอาจารย์นี่พูด ผู้ที่ฟังก็จะมาเชื่อมาฟังเขาจะมาเชื่อมาฟังเขาไม่แหนงหน่ายเขาจะเอื้อเฟื้อเขาจะสนับสนุนเขาจะเอื้อเฟื้อจะสนับสนุนจะร่วมด้วยแม้วาจาต่างๆที่ท่านมาถึงวาจาและแม่วาจาอย่างนี้ก็เป็นที่ยอมรับวาจาอย่างนี้แม้บางทีรถบริจาคท่านบอกว่าคิดก็ชามิร้ายร้ายก็ถือว่าเป็นคนพระพุทธเจ้ากล่าวอย่างไรเปรียบจังเลย ยังเลยเบื่อระอาจังเลยพระพุทธเจ้ามาบ่นว่าเบื่อยังไงกันน่ะมาบ่นเครียดๆทั้งๆยังไงกันน่ะหยาบนะถ้าพระพุทธเจ้าพูดอย่างนี้แต่ท่านก็กล่าวในขณะที่เหมาะควรถ้าเราก็สาวกท่านบอกว่ามาเธอเนี่ยอิทธิปาฏิหาริย์เทศนาปาฏิหาริย์นี่เราเกลียดแล้วเบื่อก็ช่างนะที่ผู้ชายมีภาษาบาลีแปลความเป็นไทยขยะแขยงมันเหมือนกันแสดงพระพุทธเจ้าท่านไม่มีเกียรติไม่มีทางไม่มีเบื่อไม่มีอะไรแต่แสดงสมมุติว่าคุณรู้ซะมั่งสิสิ่งนี้มันน่าเกลียดสิ่งนี้มันควรหาสิ่งนี้มันควรทำควรได้ คนคลายแล้วอ่ะคุณนั่นแหละควรจะเป็นอย่างนี้ซะบ้างสิไอ้เราน่ะเป็นแล้วเราหมดแล้วเราเลิกแล้วแต่เราแสดงความหมายโดยนัยอย่างละเอียดอย่างไรก็ไม่ได้สุดที่แล้วเราจำต้องกล่าวคำนี้ออกมาฟังไว้เปลี่ยนเป็นซะมั่งสิเบื่อเป็นซะมั่งดิช่างมันซะมั่งสิมันหยาบมันทารุณแล้วมันเดือดร้อนแล้วมันไม่ควรแล้วนะรู้ซะมั่งท่านจำต้องกล่าวอย่างนี้ออกมาผมนี่เห็นใจเห็นใจท่านถ้าคุณจะเห็นใจผมในบางคราวที่ผมกล่าวคำนี้ออกมาซึ่งจำเป็นต้องกล่าวฉันใดถ้าคุณจะเห็นใจผมธรรมดาผมก็ไม่กล่าวเล่นนักหรอกแต่ต้องกล่าวออกมาในบางครั้งไม่เห็น อันนี้ก็ต้องใช้ทำไมมันจำเป็นเหลือเกินดื้อด้านเหลือเกินแล้วหยาบเหลือเกินแล้วยุ่งเหลือเกินนะโง่เหลือเกินและลำบากเหลือเกินแต่จำเป็นต้องทำไงต้องใช้ถึงขั้นนี้อันนี้เนี่ยถ้าใครเห็นใจผมนี่นะฉันใดผมเห็นใจพระพุทธเจ้าที่ท่านกล่าวคำว่าที่คุณถามรายามันตราผมเห็นใจจริงๆเพราะผมรู้อยู่ว่าผมจำเป็นบางครั้งต้องใช้คำนี้จำเป็นบางครั้งต้องทำอย่างนี้นะมันอยากมันร้อนมันหยาบมันร้อนแต่แม่ไม่ใช้ก็ไม่ได้ต้องใช้เพราะเขาไม่รู้เราเอ็นดูเขาแต่เราก็หนักเอาเอ็นดูเขาแต่เราคนนักหนา เราไม่รู้เราอยู่เพราะงั้นถ้าคุณเองรับฟังรับเห็นแล้วคุณก็เกิดอารมณ์เหมือนอย่างที่ผมเกิดอารมณ์เกิดจิตเนี่ยผมสงสารพระพุทธเจ้าที่ท่านต้องกล่าวคำอย่างนี้ซึ่งมันเป็นคำบรรยายให้มันคำที่มันไม่ค่อยดีแล้วแต่ท่านต้องทำเพราะต้องสมมติให้คนตอนนี้บุคลากรสำหรับบุคคลแสดงๆหรือสำหรับหมู่คำนี้ก็แรงหน่อยแต่เราไม่ถือสากันแล้วไม่คือว่าเป็นชนหมู่มากพอใจแล้วอันนี้ก็ไม่มีปัญหาอะไรทีนี้นี่ชนหมู่บ้านไม่พอใจนะถ้ากล่าวคำนี้กับคนนี้เนี่ยชนหมู่มากก็รู้สึกกระเทือนเหมือนกันแต่ว่าจำเป็นจะต้องใช้กับบุคลากรบุคคลอื่นหรือบุคคลนี้อันนี้จำเป็นจะต้องแข็งจำเป็นจะต้องหยาบจำเป็นจะต้องเงียบบาง เราเองเราก็รู้เราเองเราก็เขินหนักก็หนักร้อนก็ร้อนทุกข์ก็ทุกข์ลำบากลำบากแต่มันก็เป็นก็มีแต่ก็ไม่มากหรอกแต่น้อยถ้าขืนมากๆอย่างนั้นก็คงตายนานแล้วคงอยู่ไม่ไหวคงอยู่ไม่ไหวเข้าใจให้ถึงซึ่งแม้คำหยาบคำกล่าวหยาบนะเพราะไม่รู้จึงเป็นนี่แหละเอาอิจฉามันยากและผู้ใดทำได้ก็จะเป็นผู้ที่มีวาจาที่เป็นที่ผู้อื่นเขาเอื้อเฟื้อผู้อื่นก็เชื่อฟังผู้อื่นเขายอมรับผู้อื่นเขาร่วมด้วยเพื่อคุณกันไปส่งเสริมกันไปแล้วก็พอธงภิกษุทั้งหลาย มาตรฐานคดเกิดเป็นมนุษย์ในชาติก่อนได้เป็นผู้ละเว้นการพูดเพ้อเจ้อเป็นผู้กล่าวควรแก่เวลากล่าวคำจริงเปล่าเป็นธรรมกล่าวมีอรรถเปล่าเป็นวินัยลาวมีที่ตั้งมีหลักฐานมีที่สุดประกอบด้วยประโยชน์เพราะกรรมนั้นๆครั้นมาสู่ความเป็นมนุษย์อย่างนี้แล้วก็เดี๋ยวเมื่อกี้นี้จบอะไรนะไม่ได้อธิบายเสียงเหมือนดั่งพรหมคือมีฤทธิ์เป็นเพียงพอนี้ไม่ได้อธิบายเมื่อกี้นี้ขอโทษทีอันขอถุงเมื่อกี้นี้มีฤทธิ์อันเพียงพอซึ่งได้อธิบายตอนแรกที่จริงในคดีคนนั้นเขาเรียกว่ามีลิ้น ผมเคยเห็นในหนังสือในพระไตรปิฎกเขาแปลว่ามีฤทธิ์อันยาวใหญ่และเห็นอยู่ในอธิบายอื่นๆว่านอกจากมีฤทธิ์อันยาวใหญ่แล้วยังมีลิ้นอันแลบแล้วตลกขึ้นไปปิดหน้าผากได้แม้แต่ในดูมาจากไหนพระพุทธบาทเลยปิดด้านล่างหรือปิดหน้าผากและในทางหูเนี่ยเอาไปช้อนใช้ได้รูหูได้ยินมีแต่พุทธศาสนาของพระพุทธเจ้า อาทิตย์ทุกท่านท่านก็เลยไม่อยากจะให้คนนึกเกียรติพระพุทธองค์นึกว่าโอ๊ยมันอันนี้มันถ้าคุณคนนี้คิดเอาไปนิดหน่อยก็บอกไอ้นี่มันยากมันมันก็เลยใช้ภาษาอังกฤษจะดูดีกว่ามีฤทธิ์อันเพียงพอจะใช้คำว่าพอดีอะไรคือพอดีก็เลยเอาผิดอันเพียงพอเพียงพอก็หมายความว่าก็อยากจะแรดมาถึงหน้าปากก็แลบได้อ่ะอยากจะรับเป็นจอห์นก็ไปดูในรูหูก็ยังรอดเข้าไปได้เพียงพอพอกับความต้องการจะต้องการให้แลกไปในหูก็ได้มาถึงหน้าผากก็ได้ถ้าบอกว่าพอดีพอดีคุณก็ประมาณเราตามใจเขาขนาดนี้กำลังพอดีฟองน้ำดินขนาดนี้เอาเองแต่นี่ไม่ เพียงพอเพียงความพอดีมีฤทธิ์อันเพียงพอและกล่าวคำนะท่านกล่าวคำใช้อธิบายความออกไปอย่างที่อธิบายผมอธิบายต่อได้เรามีลิ้นยาวใหญ่ลักษณะเส้นวงเล็บไว้ด้วยว่ามีลิ้นยาวใหญ่มาถึงนี่ท่านไม่เอาเลยในวงเล็บไว้ด้วยมีลิ้นยาวใหญ่ถ้าไม่ลงเล่มแล้วท่านบอกว่ามีฤทธิ์มันเพียงพอเอาละเราเคยผ่านเราเคยรู้เราเอาเนื้อหาสาระและเอาความรู้ได้นะเพราะงั้นถ้าอันนี้ก็อธิบายฟังแล้วว่าลิ้นนี่อย่าไปเห็นว่าเป็นประสาทและอธิบายและแยกแยะเป็นลักษณะคนละข้อก่อนประวัติศาสตร์ เขตนอกนะวันรับรถและอาณาเขตนอกกว้างขวางจะไปถึงทวารใดๆถึงหูถึงตาถึงจมูกลิ้นกายอะไรไปได้แต่จะให้ลิ้นมันยาวมาจนแลบไปถึงพวกเขาขนาดนี้คนก็เหลือกำลังวังชาแล้วแลบมาเหลือตาเหนือหูๆๆได้แล้วล่ะนี่เราก็ถือว่าส่วนกายด้านล่างนี่แปลว่าส่วนกายเนื้อหน้าผากวัดกายส่วนสูงสุดไกลแค่ไหนก็สามารถรับรถมันได้กว้างไม่เอาอนาคตไม่ใช่เอารถละเอียดอันเลยแต่เอาอาเขตเอาความกว้างเอาด้านรูปเพราะว่าท่านรับรถอันนี้จึงแยกกันกับประสาทรับรถคันหนึ่งอันนี้จึงเป็นลิ้นอันเดียวพอ Mini อันยาวใหญ่ สามารถรู้ได้ทุกทวารสามารถจับได้ทวารให้กว้างด้วยมีปากทวารกว้างมีทางทวารกว้างหมายความว่าอย่างนั้นมีเสียงเหมือนพรมมีองค์ประกอบของเสียงนอกจากมีภาษาที่พูดแล้วพูดภาษาไม่กล่าวหยาบไม่อะไรแล้วมันจะช่วยให้เสียงเนี่ยมีเสียงที่เหมือนพรมเสียงเหมือนพรหมไม่มีเสียงมันยังไม่ถึงจุดมันยังไม่ถึงข้อนั้น 8 ประการบอกไว้ก่อนเป็นส่วนดีที่ท่านอธิบายว่าเสียงข่มเสียงดังข่มคืออย่างไรขอให้ไปถึงจุดโน๊ตนี่ผมจำไม่ได้ถ้าผมจำได้ผมได้ให้ฟังเดี๋ยวนี้ผมจำไม่ได้ว่าเสียงดังผมมีอะไรบ้างมีซุ้มกังวานมีดังไกลไปเท่านั้นยอดอะไร