200122-024 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน024-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ007.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้เช้าวันที่ 22 มกราคมพุทธศักราช 2520 ไม่รู้ตัวไม่รู้ต้นอะไรพอมันรู้ตัวรู้ตนต้องจิตแล้วก็ไม่มีลักษณะโรงพักไม่มีลักษณะโทสะเจ็บในตัวจบตรงนี้ปรับเปลี่ยนจิตแล้วก็สบายแล้วจะอยู่อย่างแช่มชื่นสบายไม่เดือดไม่ร้อนไม่มีการเหี่ยวไม่มีการโหยอะไรเลยมันจะกลับเป็นคนบริบูรณ์เบิกบานแจ่มใสอย่างที่ไม่มีอะไรที่จะมามาเหมือนมันเป็นอีกอย่างนึงเลยบริบูรณ์อีกอย่างหนึ่งแล้วก็ระยะเครื่องรู้เครื่องเห็นเกิดขึ้นแก่เราว่าความหลุดพ้นของเราไม่ปรับกำเริบเราเป็นผู้รู้ว่ามันเป็นยานทัศนะมันเป็นความเห็นมันเป็นปัญญาอันยิ่ง ซาลามัตระยะยานทัศนวิสัยวิญญาณทัศนะที่มันแสนพิเศษเป็นความเห็นความรู้ยิ่งที่แสนพิเศษไม่กลับกำเริบไม่กลับที่จะไปเป็นการรักการชอบหรือเป็นการทำการเกลียดอะไรอีกแล้วชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายเจ็บอย่างนี้เป็นจิตสุดท้ายชาติตัวนี้คือจิตถ้าตัวนี้ก็คือจิตเนี่ยจิตที่มันจะมีอาการอย่างนี้นี่แหละไม่มีอีกแล้วชาติอย่างนี้เป็นตัวรู้แล้วรู้แล้วว่าไม่มีอีกแล้วก็ไม่เกิดอีกมันแน่ใจที่เราว่ามันไม่เกิดมันไม่มีหรอกถึงจะมีมาแต่อ่อนๆอีกนิดนึงก็ไม่มีปัญหาอะไรกับเราเลยจริงๆมีสติรู้เท่าทันได้ชัดเจนที่สุดแน่ใจที่สุดไม่มีปัญหาตกเมื่อไหร่ก็ไปเมื่อนั้นตัดเมื่อ แล้วก็ตัดขาดอยู่ทุกทีไม่ประมาทไม่สั่งสมแม่ไม่เคยชินไม่ให้มันเสร็จคุณอีกมันก็มีวันหมดแล้วก็มีแต่หมดหมดหมดหมดหมดหมดหมดหมดหมดหมดหมดหมดมีสติอยู่เมื่อไหร่รู้ตัวชัดอยู่อย่างนี้ชัดๆแล้วไม่มีอีกมันจะมาเกิดอีกเมื่อไหร่ไม่ได้สักพันอยู่เดี๋ยวนี้ก็รู้สักแต่ว่ารู้มันก็จะทำอะไรไม่ได้จนมันแน่นไปหมดเลยการกระทำที่บอกว่าไม่รับไม่รับนี่มันแน่นไปหมดจนกระทั่งไม่มีทางสึกเข้าไปบัดนี้พบเป็นที่เกิดใหม่ไม่มีอีกอย่างนี้อย่างนี้เรียกว่าพบใหม่ไม่เคยไม่มีพบหน้าจิตก็อ่านแชทแล้วเป็นชัดอย่างนี้ผู้นั้นแหละจ
อ่านต่อ
ะบอกกับตนเองได้ว่านี่อ๋อชาติไม่มีแล้วเพราะไม่เหลือแล้วไม่เหลือแล้วจริงๆจืดจางคลายใครเคยติดอะไร ตัวเองมาติดมากแล้วเดี๋ยวนี้เราตัดได้เอาตัวนั้นมาอ่านจะรู้จิตตัวนั้นของเรามีแต่ก่อนของเรานี่มันมีรสชาติอย่างนี้มันมีการโหยหาอาวรณ์เวียนไปเวียนมาอย่างนี้เดี๋ยวนี้อันนี้หยุดสนิทแล้วรับทราบอารมณ์จืดสนิทอันนั้นให้ได้สภาพจิตอย่างนั้นให้ได้จะรู้จิตว่างจะรู้จิตนิพพานจะรู้จิตกลางคลายแม้สัมผัสมันอยู่กับอันนี้เดี๋ยวนี้อีกทีหนึ่งในตาหูจมูกลิ้นกายหรือนึกขึ้นมาในจิตใจนี้ก็ไม่มีอารมณ์ไม่มีชอบไม่มีทางไม่มีรถของโลกไม่มีอาถรรพ์ไม่มีการติดตัวนั้นให้ชัดนั่นแหละเราจะรู้ว่าโอ้โหนี่คือสิ่งที่ผ่านแล้วทำให้มันหมดเรื่องเราจะเป็นพระอรหันต์ก็เพราะว่าเราไม่มีอารมณ์ที่มันเป็นรถของโลกนั่นเองไม่ว่าตาหูจมูกลิ้นกายหรือใจเราเกิดสัมผัสรู้อะไรในโลก แม้เราจะยอมอนุโลมปรุงขึ้นมาบ้างขณะนี้เราปรุงแต่ไม่ใช่เราเสพหรอกเราปรุงขึ้นมาเพื่อเทียบเคียงเออจิตของคนอื่นคงจะชอบอย่างนี้ขนาดนี้เราเคยผ่านเคยพบมาขณะนี้รับอนุโลมเอ้าให้มันเกิดชั่วคราวให้มันเป็นอย่างนี้เพื่อที่จะกระทำเกิดขึ้นไว้ในโลกให้แก่โลกเขาประดับประดาอย่างนี้อย่างนี้สีนี้เป็นอย่างนี้คนก็คงพอดูพออะไรพอไปพอมาตังค์ก็ชอบพอสมควรแล้วเราก็เลิกแล้วก็จบแล้วก็จางอยู่อย่างเก่ามองแล้วก็เป็นอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นสักแต่ว่าอย่างนั้นเหมือนเดิมเขียวๆแดงๆอะไรก็เป็นอย่างนั้นรูปนี้รอยนี้ในขณะที่เราพยายามสังขารพยายามปรุงเออลองดูที่นี่นึกเทียบเสียงมาอย่างนี้คนคงชอบนะอย่างนี้ถ้าเรามีแต่สไตล์แบบโบราณโบราณแล้วก็คงคิดหาออกจากโบราณโบราณมันก็น่าจะตายโบราณ ศิลปะเส้นสีมันสายมั่งเป็นอย่างนี้เราก็เอารูปแบบนี้มาปรุงดูเอ่อรูปร่างอย่างนี้สภาพอย่างนี้แล้วก็ปรุงอันนี้ไปให้เขาอันนี้ก็เป็นของทันสมัยของใครไม่รู้โลกเลยก็ไปถึงไหนแล้วเราจะปรุงนี่แหละจะเป็นนักปรุงให้เขานี่แหละแต่เราไม่รู้เดี๋ยวนี้เขาหลงสีหลงสันต์ยังไงเขาประดับประดับประดายังไงศิลปะศิลปะหรือว่าไอ้ตกไอ้แตกอย่างโน้นอย่างนี้เขาเป็นยังไงเราไม่รู้เขาเลยปรุงอะไรให้เขาเพื่อที่จะใช้ประโยชน์สูงดึงด้วยเชื่อมโยงกันบ้างเราเอาแต่โบราณโบราณพวกนั้นก็ต้องมาไม่รู้เรื่องอะไรอย่างนี้โบราณแล้วอันนี้เก่าแล้วนี่รุ่นพ่อรุ่นแม่แล้วเราทิ้งแล้วนี่ เขามีจิตใจติดยึดของใหม่เขาเห็นว่าใหม่ดีกว่าไอ้โบราณโบราณที่ไม่ดีเขาก็ไม่เอาหรือบางคนเบื่อของใหม่แล้วไปเห็นของโบราณจำไม่ได้แปลกเว้ยไปเอาของโบราณก็ได้หันกลับไปโบราณอีกมันก็มีแต่ใหม่กับเก่าเท่านั้นไม่รู้โลกทุกระยะโลกโลกทุกการที่จะกล่าวทำไมทะเลาะกันไม่เมื่อไหร่เมื่อไหร่มันก็มีแต่กล่าวทำไมทะเลาะกันถ้ารู้เก่าก็ขาวแต่รูปใหม่ก็ใหม่ไอ้นี่จำได้คือจำได้ไอ้ที่จำไม่ได้บางทีก็เป็นของเก่าก็ได้เราจำไม่ได้บางทีเป็นของใหม่ไม่เคยเห็นเลยก็ได้ไม่เห็นเป็นไรไอ้ใหม่มันก็จะเก่าไอ้เก่าคนนี้จำไม่ได้มันก็จะหมายดีเท่านั้นแหละคุณเกิดมาแล้วรู้ขี้หมูรา อะไรมาไม่รู้กี่ล้านล้านอย่างก็เท่านั้นเองแต่คุณก็ไม่รู้ว่ามันใหม่มันเก่าแต่ไอ้นี่ชอบใจของเก่ายังไม่อยากปล่อยก็จะติดของเก่าถ้าเบิกของเก่าก็จะไปหาของใหม่เพราะความหมายมันก็ต้องมีกล่าวอีกต่อไปแล้วจะไม่มีอะไรถ้าขี้เบื่อเก่าก็หาใหม่เรื่อยไปก็ยิ่งหนักใหญ่เลยกูจะไปเอาใหม่มาจากไหนไอ้ใหม่ก็เก่านั่นแหละอยู่ในโลกลืมของใหม่ลืมของเก่านั้นซะแล้วก็เลยเป็นใหม่เท่านั้นเองมีแต่ดินน้ำไฟลมเท่านั้นตรงกันไม่รู้มันคงจะมาสี่เหลี่ยมต่อสี่เหลี่ยมสี่เหลี่ยมแล้วในโลกที่มันเกิดมากี่ล้านล้านล้านล้านล้านคุณก็ยกตัวอย่างง่ายๆคุณมาปรุงให้รองเท้าเอามาลองที่เท้านี่ไงไอ้ของมารองเท้า บางๆแล้วก็หนาๆๆลาดกระบังบางๆถูๆแล้วก็แหลมๆๆแล้วก็ทั่วๆชั้นหน้าชั้นหลังมันไม่มีแต่ฉันหลังนั้นมันจะตีลังกาหัวทิ่มถ้าไม่ทันหลังๆนี่มันไม่มีอะไรรับถ้าหน้าไปนี้มันยังมีคานหน้ามันยังมีเท้ามีงานพอรับทำไม่ได้ไม่หกล้มถ้าไปคันหลังนี้ก็มีทางหกล้มตายง่ายๆคนเรามันก็ฉลาดไม่ทำให้ตัวเองเป็นไทยมันก็เลยไม่มีรองเท้ามีส้นข้างหน้าให้มันสูงสูงเท่านั้นเองแหละคุณก็เปลี่ยนไปเถิดสูงเท่านี้เลยมันสบายก็คงจะทำรองเท้าที่จะทำให้ทำอย่างนี้เลยนะสบาย ได้เป็นความสุขดีมันคงจะทนเหมือนกันบ้าๆบอๆมันก็ทำไปสิแต่เราไปเห็นคนพิการกระดูกมันแข็งเดินเอาแต่ปลายเท้ายันอย่างนี้เดี๋ยวก็พลิกๆไปก็ยังไปทรมานกับเขาโอ้ยคุณไม่สมประกอบไม่สบายแต่ตัวเราเองจะทำตัวเองให้พิการทุกคนผู้หญิงก็เดินทางเรียบๆสบายๆเนี่ยอยากลงไปอย่างเสมอสมดุลดีๆตามรูปแบบที่มันเป็นไปโดยธรรมชาติไม่เอาอ่ะไม่ต้องไปเอาอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นแล้วก็ไม่เคยชินอย่างนั้นก็รู้สึกกับมันเป็นไปได้พอมาอย่างนี้สบายยิ่งกว่านะเอาจริงๆแบบนึกถึงจิตจริงๆสบายยิ่งกว่าเอาส้นสูงส้นอะไรออกที่สบายยิ่งกว่าแต่ไม่เอาอ่ะจะต้องเอามันอย่างเงี้ยจิ๋มๆดำๆก็รอเดี๋ยวนี้สูงอีกแล้วนะอย่างนั้นอย่างนี้อีกแล้วนะ ถามทั่วไปภาพคนอย่างนี้ไม่เรียกว่าคนโง่ก็ไม่รู้จะไปเรียกใครว่าโง่นะไม่ดีเป็นผู้หญิงก็ตามที่ได้รับฟังธรรมมานานแล้วก็ไม่โกรธถ้าไปบอกคนนี้ก็ยังติดยึดอยู่อย่างมากๆเลยพวกนี้ก็บอกแต่นี่มันใหญ่ขึ้นมายังไงมันด่าฉันมาว่าฉันเขาก็จะโกรธพ่อพูดที่พูดแรงพูดยังไม่อ้อมค้อมพูดยังไม่ไว้หน้าพูดอย่างไม่เกรงใจลักษณะไม่เกรงใจไม่ให้เกียรติแก่เขาเพราะเขามีถ้าคนนั้นมีมานะอยู่คนนั้นก็ไม่ให้เกียรติชั้นนี้ไม่มีมานานแล้วเนี่ยฟังได้เข้าใจว่าพรุ่งนี้ไม่ได้มีเจตนาร้ายเข้าใจอย่างแท้จริงมันก็ไม่โกรธนี่ไงครับมันจะยิ่งเห็นชัดเลยยิ่งจริงๆถ้าไม่มีคนอย่างนี้โง่ไปเรียกใครว่าคนโง่ พูดจริงๆแล้วเขาก็รอไปสิในช่วงระยะคนเกิดมาขนาดนี้ไม่กี่ปีร้องไปเถอะมดไปอีกไอ้รองเท้ามันไม่มีอะไรนอกจากมันสูงมันเตี้ยมันหนามันบานมันเล็กมันใหญ่มันถูกมันถูกมันแหลมอะไรอยู่อย่างนั้นไม่มีครับเดี๋ยวปาดหน้าปาดตายแหลมปลายแหลมหน้าลงมั่งเบี้ยวมั่งสานมั่งหนามั่งอะไรก็แล้วแต่ไม่เห็นมันมีอะไรแต่เราก็ไปเป็นวัดบริเวณถ้าจะใส่รองเท้าก็ใส่เข้าไปสิถ้าไม่ต้องใส่รองเท้าพื้นเท้าก็มีรองแล้วก็ไม่ต้องใส่รองเท้ากับพื้นเท้าก็รองมันไปไปเลยไม่ต้องไปยุ่งอะไรกับมันอีกยุ่งอะไรเนี่ยพวกเราพิสูจน์กันไม่เห็นจะต้องมาลองทำไมไม่ต้องคัดชูไม่ หนีจากหุ้มซ่อนไม่หุ้มซ่อนเป็นแตะเป็น 2 เป็นสารเป็นหุ้มเป็นอะไรก็ไม่ต้องงั้นน่ะมันก็ไม่เห็นมีอะไรความหนาของช้างมันก็จะเกิดโดยธรรมชาติถ้าเกิดว่าเราใช้ความรับรู้สึกก็จะเกิดโดยธรรมชาติที่เราหัดหัดปล่อยให้มันที่เราใช้มันก็ไม่มีปัญหาแค่รองเท้าแข็งแล้วหาเหตุผลโอ้ยนี่ถ้าไปไปแตะต้องติดเชื้อโรคเชื้อโรคเข้าเท้ามันดีแล้วเชื้อโรคมันก็เข้าไม่ได้ง่ายๆถ้ามันแน่นเนียนเท้ามันนี่แหละมันก็ไม่ง่ายๆแล้วก็ฉลาดแล้วก็เรื่องอะไรจะต้องเป็นเช่นนี้เดินที่ที่มันไม่ควรเดินมันก็เดินพอสมควรหรือแม้จิตที่ ที่ที่เราจะไปเดินแม้มันจะมีลูกตั้งจิตเข้าจริงๆแล้วเดินเข้าไปย่ำเข้าไปเชื้อโรคไม่ได้เข้าได้ง่ายๆแล้วพื้นเท้านี่มันเป็นน้ำมันเนียนของมันเองจิตของเราอยากให้มันสนิทเนียนไม่ให้มันรับอะไรต่ออะไรมันก็พยายามผนึกมันไม่รับง่ายๆไอ้พวกนี้จิตมันสั่งจิตมันเป็นอย่างยากที่คนจะเข้าใจยากทีนี้มันเป็นไปได้อย่างที่ต่างๆยกตัวอย่างแค่นี้เรื่องอื่นก็เหมือนกันหมดแล้วคนเราก็จะรู้ว่าภาระในโลกคนมาหาภาระให้กันมาหลอกกันมาสร้างบุญสร้างสรรค์หลอกกันไปหมดถ้าใครรู้แล้วว่าปัจจัยแห่งชีวิตมีเท่านี้ง่ายๆเท่านี้แล้วก็จบกันแล้วก็สบายไม่กัง เลยใครจะมีอีกยังไงยังไงยังไงใครจะไปกรุงไปแต่งอะไรอีกอย่างนี้เราแทนที่จะไม่แปลกไม่แปลกเลยมันจะทำพิลึกพิลึกมายังไงมันก็ไม่แปลกก็มาทำพิลึกพิลึกมันก็บ้ายิ่งขึ้นแล้วยิ่งรู้เลยว่านี่มันหาเรื่องบ้ายิ่งขึ้นยิ่งทำยากยิ่งขึ้นก็มันเป็นลงโทษตัวเองไปหาทำยากยิ่งขึ้นประดับประดาประดิษฐ์ประดอยเสื้อผ้าที่ทำให้แปลกหรือต้องใช้เวลามากต้องยุ่งยากในการกระทำอะไรสมน้ำหน้าไปทำให้มันหนักใหญ่มันยุ่งใหญ่แล้วก็ตัวเองก็ยังอุตส่าห์ว่ายอดเข้าไปเลยมีเวลาเท่าไหร่ก็เอาไปเผาให้มันถ้าเห็นว่ามันดีก็สมน้ำหน้าจะต้องไปทำมากไปทำไมมันก็มากยิ่งขึ้นนั่นแหละมันจะไม่แปลกไปใหญ่อะไรมันไม่แปลกอะไรเลยมันแปลกจริงๆแต่เป็นแต่เพียงว่าเราไม่ได้เคยสัมผัสไม่ได้เคย ไม่เคยสัมผัสมาแล้วจำไม่ได้ก็ช่างหรือว่าไม่เคยสัมผัสมันเลยเพราะว่ามันไม่เคยมีใครคิดบ้าๆบอๆมากขนาดนี้ไม่มีใครเป็นนักปรุงนักแต่งมากเท่านี้คุณไม่ได้มาบ้านแต่งบ้าปรุงว่าสร้างขึ้นมาขนาดนี้ก็ได้รู้ว่าเอ่อคุณนี่มาหามาหาอภิมหาบ้าแล้วก็รู้ชัดๆมาหาปรุงแต่งก็มันจะไปหนักจะไหลมันจะไปยากอะไรกับเราเราไม่ยากเราไม่หนักแต่คุณนั่นแหละหนักคุณนั่นแหละยากถ้าใครไปปิดด้วยใครไปถูกหลอกด้วยแต่ติดกับเขาเลยเขาเป็นหนักไปมากเขาเลยก็มันทำมากอ่ะมันยุ่งมากมันก็เลยต้องคิดราคามากแล้วเราก็เลยไปติดกับเขาเราก็เลยต้องไปเป็นเวรกับเขามากแล้วบางคนมันเก่งหล่อมันยิ่งทำ แล้วบอกว่าแปลกใหม่จำไม่ได้ว่าแปลกใหม่ง่ายแล้วนะรถตัดหญ้าลงมาหาง่ายแล้วนะแล้วมันก็ตีราคาความใหม่ความแปลกนี่ที่จริงง่ายเลยนะนั่นแหละมันโกงแล้วมันไม่ได้ทำยากเลยมันลดลงมาแล้วคนไม่รู้เท่าทันก็ไปเอาความแปลกตีราคาความแปลกไอ้นี่ก็เป็นวรรคเป็นเวรจ่ายค่ารักษาความแตกเฉยๆไม่เห็นได้บางทีมันแปลกอะไรแต่มันจะยากอะไรแต่ไม่ทันน่ะพวกนี้ไม่ทันเพราะเดี๋ยวมันทำให้ง่ายๆแต่เดี๋ยวคนมารู้เท่าทันพอดีจะรู้เท่าทันความง่ายแล้วนะมันก็ทำไม่ยากขึ้นแล้วมันก็ผ่านมันยากไงแล้วก็ตีราคาสัญญาพอรู้ความยากลำบากพวกนี้ไว้ใจเรื่องความยาวแล้วเปลี่ยนมาง่ายหาทางเอาเปรียบก็เท่านั้นเองถ้ามันลงทุนเยอะๆ แล้วก็คิดราคาฆ่ายากแต่คุณก็ไปลงยากกันเองยากไปทำไมยากไปเหนื่อยทำไมอยากไปเหนื่อยคุณก็เป็นมากกว่าหนึ่งกับญาติสนิทนี่พูดถึงรถของโลกยกตัวอย่างให้เห็นชัดๆผู้ที่มาฟังแบบนี้แล้วก็ไปเทียบเคียงในลักษณะอื่นแม้แต่เครื่องใช้ไม้สอยไม่ได้เครื่องพิมพ์เครื่องอยู่ไม่ได้เครื่องประโลมโลกต่างๆปรุงแต่งแหวกแนวหาเรื่องที่มันไม่เคยมีมาปรุงอะไรต่ออะไรขึ้นไปเรื่อยยิ่งนับวันโลกนานมันก็ยิ่งเอามาปะติดปะต่อกันเข้าหมดเลยให้เรียนของลูกกลมนี่มีอยู่ 1,000 เหรียญมันก็จะแตกให้ได้ 1,000 เหรียญพับเหรียญนี้มันแตกนี่ไอ้นี่แตกต่างจากไอ้นี่แล้วนะไอ้นี่ไอ้นี่แปดเหลี่ยมนี้มีคนละอันนะเอาเหรียญนี้มันแตกอันนี้คนละอันนะมี 100 จุด 1,000 จุดมีที่ที่ว่าง ไม่ต่างกันหมดมึงจะไปต่างอะไรไม่ได้เปลี่ยนมุมเปลี่ยนร่างเปลี่ยนอะไรไปนิดนึงเท่านั้นอาจจะแค่มาแตะนิดแตะอย่างนี้อันนี้อันนี้แต่อันนี้ไม่เหมือนกันนะที่แท้ก็ไอ้นี่ก็ไอ้นี่แล้วบอกว่าไม่เหมือนกันนะแต่เพียงมาจัดกันคนละข้างแค่นี้มันก็ว่าไม่เหมือนแล้วมันก็จริงทำไมมันจะไม่จริงแต่ถ้าคนหลอกได้ของแปลกใหม่แล้วไม่เหมือนเธอก็เท่านั้นเองล้มความแปลกหลงความหมายที่จึงไม่มีอะไรแปลกไม่มีอะไรใหม่เลยมีแต่ความเก่าที่เราเองนั่นแหละรู้มาแล้วทั้งนั้นแหละถึงไม่รู้มันจะใหม่ไปอีกเท่าไหร่แล้วมันก็จะเก่าถึงไม่รู้มันใหม่มาอีกเท่าไหร่มันก็จะเก่าอยู่เท่าเดิมนั่นแหละมันจะ วัดตาไข่หลงเกิดหลงบ้าก็ใหม่ๆๆไปอิสระตลอดนิรันดร์กาลคนนั้นก็ไม่ไปก็แล้วกันไปเถอะจะเห็นว่าอะไรมีใหม่ก็ใหม่ไปเถอะแต่ถ้าใครแน่ใจแล้วว่าไม่มีอะไรหรอกคุณจะให้อะไรขึ้นมาใหม่อีกเท่าไหร่มันก็จะเก่าแล้วเก่าแล้วก็เท่านั้นเองเป็นรถอะไรเป็นรถขาดอะไรไม่มีวันร่างกายที่จะสังเคราะห์ด้วยธาตุไม่ธาตุดินน้ำไฟลงไว้สังเคราะห์ไว้มีอาหารเป็นสำคัญมีความรู้สึกที่ติดยึดมากมายเลยอากาศหนาวก็ลำบากหน่อยร้อนก็อย่างนั้นแหละแล้วก็อยู่เข้าไปร่วมกันหนาวพอทนได้พอทนได้โดยไม่ยากแล้วมันก็ทุกข์สุขก็ร้อนเพราะหนาวเพราะอะไรแต่ไหนแต่ไหนมาแล้วก็ไม่สุกเป็นอย่างนี้เราก็รู้ว่าเออนี่เย็นใจ ทะเลาะกับปรับเปลี่ยนมันช่วยมีอะไรกลบเกลื่อนมันนิดหน่อยแล้วก็พอไม่ได้ติดอกติดใจเราอยากได้ร้อนอยากได้หนาวอยากได้อย่างนั้นอยากได้อย่างนี้ไม่มีจริงๆมันก็ไม่เห็นจะมีอะไรที่ติดๆให้เราถูกมัดเราอยู่เราก็ไม่มีอะไรในโลกอาทิตย์นี้ก็มาลองดูฟังสภาพที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่าวิธีคุมส่งคอยควบคุมวิตกวิตกต่างๆก่อนตรัสรู้ถึงเรื่องย่อมาอีกอธิบายเหลี่ยมมุมฉากมุมหนึ่งที่สุดทั้งหลายครั้งก่อนแต่การตรัสรู้เมื่อเรายังไม่ได้ตรัสรู้ยังเป็นโพธิสัตว์อยู่แต่เกิดความรู้สึกอันนี้ขึ้นว่าเราพึงทำวิตกทั้งหลาย 2 ส่วนเธอทำให้ตกให้เป็น 2 ส่วนที่สุดทั้งหลายเราได้ทำการอบตพยาบาลและพยาบาลทัพผู้หญิงสาว 3 อย่างนี้นะการปกครองระบอบมหิงสาวิตก 3 อย่างให้เป็นส่วนหนึ่งพวกได้ทำเมฆคำว่าวิตกสรรพยาปาฏิหาริย์ตก 3 อย่างนี้เป็นอีกส่วนหนึ่งแล้วแบ่งเป็น 2 พวกที่ยังไปสอบในการวิตกในพยาบาทวิตกในวิถีอีสาน ทำให้แปลสำหรับผู้ใหม่บ้างก็จะยากก็คือเรายังเป็นไข้อยากอยู่อย่าไปชอบใจพยาบาทไปในเชิงชังเธอไม่ชอบอย่าไปห่วงหาอย่าไปผูกพันอยู่กับเชิงไม่ชอบไม่ละลายไม่ปลดปล่อยก็มี 2 เชิงเชิงชอบเป็นการเธอไม่ชอบเป็นพยาบาลอีกอันนึงก็คือด้วยหญิงสาวคือไม่รู้มันไม่รู้ว่าเนี่ยยังไปที่นี่ให้ไปเบียดเบียนผู้อื่นให้ไปเกี่ยวข้องกับผู้อื่นอยู่หรือไม่เกี่ยวข้องแม้แต่เกี่ยวข้องไว้ให้ตนเบียดเบียนตนเองเรียนท่านใช้ภาษาว่าเบียดเบียนมันใหญ่หน่อยมันหยาบหน่อยแต่ใจภาษาเข้าไปอีกก็คือไอ้ยังเป็นห่วงนั่นแหละยังเป็นการไม่ขาดตอนจากไอ้เรื่องไปถึงทางก็ไปเชิงชอบ มันซ่อนอยู่ในตัวแต่ให้อยากเอาไปอีกตัวนึงไม่ถึง 3 ก็คือมันยังเป็นเรื่องทรมานทรกรรมมันยังเป็นผูกเป็นพันเบียดเบียนตนเบียดเบียนท่านตนเองก็ยังไม่รู้จักจบแล้วก็ยังไปทำให้ไปยุ่งเกี่ยวกับคนอื่นอีกแล้วทำร้ายทำลายคนอื่นเรียกว่าทำให้มันไม่ดีในคนอื่นก็เลยบอกพี่สาวเบียดเบียนตนเองท่านยังมีจิตอย่างนี้อยู่ทั้ง 3 ลักษณะแยกออกเป็น 3 ลักษณะง่ายๆและส่วนหนึ่งอีกส่วนหนึ่งก็คือทำใจนี่ธรรมะวิตกให้หลุดออกมาเสียจักรยานอภัย ไม่เอาอันนี้เป็นเชิงปฏิเสธไม่อวิหิงสาวิตกไม่ให้มีเบียดเบียนไม่ว่าเบียดเบียนท่านเบียดเบียนตนลดลงลดลงเป็นเชิงปฏิเสธหมดแบ่งเป็นส่วนส่วนหนึ่งมันสั่งสมอีกส่วนหนึ่งมันปฏิเสธล้างแบ่งออกเป็น 2 ฝั่งพิษทั้งหลายเมื่อเราเป็นผู้ไม่ประมาทมีเพียรมีตนส่งไปอยู่อย่างนี้การเกิดขึ้นเราก็รู้ชัดอย่างนี้ว่าการบริจาคเกิดแก่เราแล้วเพราะฉะนั้นเมื่อผู้ใดไม่ประมาทมีเพียรมีความพยายามมีความที่จะเรียนรู้มีตนส่งไปอยู่ก็หมายความว่ามีตนยังเป็นไปมีตัวเรานี่แหละยังเป็นไปตลอดเวลาตามพระวิตกเกิดขึ้นเราก็รู้ อย่างนี้ว่ะกาวมันจะตกเกิดขึ้นกับเราเพราะว่าเกิดจิตอย่างนั้นน่ะตามมันจบจิตที่มันยังมีความใคร่ยังมีความอยากจะมีความจะต้องเอาต้องเป็นต้องมีอะไรอยู่ที่ใจสัมผัสตาหูจมูกลิ้นกายว่าชอบอยู่แม้แต่ใจอย่างใคร่อยากดูอยากเป็นไปเฉพาะจะเอาจะมีเป็นภาวะปัญหาก็ตามเราก็เรียกรวมกันซะว่าเป็นกลางก็คือยังมีการกำหนดให้อยากยึดอยากเป็นอยากมีอยู่ทีเดียวเราก็พยายามรู้ชัดมันให้ได้วันนี้มันเกิดแล้วนะเกิดที่เราแล้วนะไม่มีสภาพนี้แล้วนะกรรมเป็นไปเพื่อเบียดเบียนตนบ้างเบียดเบียนผู้อื่นบ้างเห็นไหมอธิบายท่านอธิบายในตัวความเบียดเบียนนี่แหละเป็นผู้หญิง 3 นี่แหละเพราะการไว้ตรงนี้เป็นไปเพื่อเบียดเบียนตนและเบียดเบียนท่านอยู่เสมอเบียดเบียนทั้งสองฝ่าย เบียดเบียนกันทั้งคู่เลยเป็นไปเพื่อความดับแห่งปัญญาจะไปเพื่อความดับแห่งปัญญาเป็นฝักฝ่ายแห่งความคับแค้นไม่เป็นไปพร้อมเพื่อนที่ผ่านมารู้เราก็มารู้ชัดเลยว่าอ๋อถ้าอาการอย่างนี้เกิดไม่ไปนิพพานแล้วเป็นไปเพื่อความคับแค้นอุปาทานความดับแห่งปัญญาเป็นไปเพื่อความยิ่งปัญญาอ่อนยิ่งปัญญายิ่งไปหาถั่วงอกอวิชชานั้นเองเป็นไปเพื่อที่จะไปหาตัวอวิชชาเรื่อยเลยมันดับแห่งปัญญาคือปัญญาที่รู้ความจริงตามความเป็นจริงรู้ความไม่เป็นรถของโลกไม่หลงรถโลกรู้ความเป็นโทษและยิ่งจะไม่รู้วิธีสลัดออก ยิ่งจะไม่รู้นี่เรียกว่าดับปัญญาดับนี่แหละว่าดับปัญญาถ้ามีปัญญามันคือมันจะรู้วิธีสลัดออกรู้โทษชัดรู้รสของโลกชาร์จเด่นแจ๋วเลยไม่มีอะไรมาปนๆมาแปลกมาเปย์เลยเดี๋ยวมันจะมันจะดับบรรยายอย่างนี้ไม่ฟังปลายแห่งความนิ่งครับยิ่งแค้นยิ่งแน่นยิ่งติดยิ่งยึดไปอีกไม่เป็นไปพร้อมกันสิ้นสุดทั้งหลายเมื่อเราพิจารณาเห็นอยู่อย่างนี้นี่ปัญญารู้นะรู้เห็นอย่างนี้เลยวันนี้ลักษณะการจบภาคกลางไม่ตกเกิดขึ้นอย่างนี้แล้วมันจะเกิดผลอย่างนี้แหละมันจะเกิดว่าเป็นไปเพื่อความดับแห่งปัญญาแทนเบียดเบียนผู้อื่น ด้วยใจเย็นตนด้วยเบียดเบียนทั้งผู้อื่นทั้งตนด้วยเป็นจริงๆมีความเห็นอยู่อย่างนี้กาโตะย่อมถึงซึ่งอันตั้งอยู่ไม่ได้เมื่อเราเกิดปัญญาญาณเกิดรู้เห็นอย่างนี้ชัดเจนแล้วไอ้การมาวิตกมันก็ตั้งอยู่ไม่ได้เพราะมันเป็นโทษเป็นภัยมันเป็นความเลวมันเป็นความมันไม่มีใครอยากไม่อยากได้ดีคนเราเห็นชัดว่าถ้าอย่างนี้มันเป็นไปเพื่อความเสื่อมยังดับปัญญาอย่างนี้ไอ้สัตว์ฝ่ายความคับแค้นไม่เป็นไปเพื่อนิพพานนี้หรือว่าเป็นไปก็ไม่เบียดเบียนตนบ้างเบียดเบียนผู้อื่นบ้างอย่างนี้ก็เบียดเบียนมันทั้งคู่นี้ใครเห็นชัดรู้ชัดแล้วมันไม่ให้เหตุแห่งสิ่งที่จะมีอย่างนี้เกิดอยู่หรอกเพราะการเป็นเหตุแห่งสิ่งที่จะเกิดพวกนี้ถ้าไม่ตกจริง อยู่ไม่ได้อาการนั้นสภาพนั้นอยู่ไม่ได้ตั้งอยู่ไม่ได้พิสูจน์ทั้งหลายเราได้ละและบรรเทาอาการไม่จบกามวิตกอันมันเกิดขึ้นแล้วและมันเกิดแล้วจะทำให้สิ้นสุดได้แล้วเพราะเราเกิดสภาพใหม่ขึ้นแล้วสภาพที่ลดบรรเทามันลงเลิกมันลงได้แล้วแล้วก็มาเกิดแล้วคือบังเกิดสภาพที่ตัดกรรมจะทำให้สิ้นสุดได้แล้วสิ้นสุดเซ็กซี่ทำได้แล้วจบเลิกกันสักทีบริบูรณ์กันสักทีควรจะทำได้แล้วที่สุดทั้งหลายเมื่อเราเป็นผู้ไม่ประมาทมีเพียรมีตนส่งไปอยู่อย่างนี้พญาปลาพระวิตกเกิดขึ้นเราก็รู้ชัดอย่างนี้ว่าพญานาคเกิดขึ้น เอาแล้วเหมือนกันแต่เพียงรู้ลักษณะอย่างนี้ชัดเจนอีกมุมหนึ่งลักษณะหนึ่งอีกด้านหนึ่งชัดๆก็พยาบาทวิตกนั้นย่อมเป็นไปเพื่อเบียดเบียนตนบ้างเบียดเบียนผู้อื่นบ้างเบียดเบียนทั้งสองฝ่ายบ้างเหมือนกันต่างกันทุกคำนี้คำเดียวคำว่ากามวิตกกับพยาบาทวิตกนอกนั้นเหมือนกันหมดเป็นไปเพื่อความดับแห่งปัญญาเป็นสัตว์ป่าแห่งความคับแค้นไม่เป็นไปพร้อมเพื่อที่ผ่านภิกษุทั้งหลายเมื่อเราพิจารณาเห็นอยู่อย่างนี้มันเกิดปัญญาพิจารณาเห็นชัดเจนอย่างนี้อย่างเน่าแน่เลยเกิดจริงเป็นจริงพยาบาลพระภิกษุย่อมถึงทุกอันตั้งอยู่ไม่ได้ก็ไม่เห็นจริงแล้วมันก็ตั้งอยู่ไม่ได้อีกจริงๆสิ้นสุดทั้งหลายเรา และบรรเทาพยาบาทวิตกอันบังเกิดขึ้นแล้วและบังเกิดแล้วจะทำให้สิ้นสุดได้แล้วเหมือนกันแต่เมื่อกี้พยายามกระทำบรรเทาลงไปจนกระทั่งเกิดจริงเป็นจริงจนเกิดเป็นแล้วเรียบร้อยและสิ้นสุดกันสักทีไม่ต้องทำผิดความหมายว่าอันบังเกิดขึ้นแล้วและบังเกิดแล้วก็ทำให้สิ้นสุดแล้วเป็นเปราะเปราะเป็นระดับขั้นตอนชัดเจนเราทำให้ลดราคาลงไปได้แล้วมันเกิดการลดลาได้แล้วแล้วก็เกิดจริงเป็นจริงได้แล้วทำให้ลดไปได้จริงๆรถจนเกลี้ยงรถจนหมดจนสิ้นสุดจนไม่ต้องลดอะไรอีกพอดีแล้วรู้ขอบเขตของมันเด่นชัดแล้วเนี่ยหมดกันเลิกกันสิ้นสุดกันสักทีสิ่ง นี่ไม่มีอาการที่บอกพยาบาทพยาบาทวิตกตามมาวิศวกรรมก็รู้ชัดในจุดนั้นจบเหมือนกันอันที่ 3 ภิกษุทั้งหลายเมื่อเราเป็นผู้ไม่ประมาทมีเทียนมีตนส่งไปอยู่อย่างนี้ผู้หญิงสาวิตตกเกิดขึ้นเราก็รู้ชัดอย่างนี้ว่าผู้หญิงสาวที่ตกเกิดขึ้นแก่เราแล้วอันนี้ก็เป็นอีกประเด็นหนึ่งคือประเด็นนี้หญิงสาวที่สุดเหมือนกันถ้าอธิบายเหมือนกันเลยก็ผู้หญิงสาวที่ส่งนั้นย่อมเป็นไปเพื่อเบียดเบียนตนบ้างเบียดเบียนผู้อื่นบ้างเบียดเบียนทั้งสองฝ่ายบ้างเป็นไปเพื่อความดับแห่งปัญญาเป็นปัจจัยความคับแค้นไม่เป็นไปพร้อมเพื่อนิพพานภิกษุทั้งหลายเมื่อเราพิจารณาเห็นอยู่อย่างนี้ผู้หญิงสาวที่ตกย่อมถึงซึ่งอันตั้งอยู่ พิสูจน์ทั้งหลายเราได้ละและบรรเทาวิหิงสาวิตกอันบังเกิดขึ้นแล้วและบังเกิดแล้วกระทำไม่สิ้นสุดได้แล้วถ้าคนไม่มีสภาวะก็ฟังแล้วก็คืออะไรบางส่วนกินแล้วแล้วก็บังเกิดแล้วเราก็ทำให้สิ้นสุดแล้วคนไม่มีสภาวะก็ฟังไปกับเธอแล้วๆๆเหมือนกับเราเองเราเข้าห้องน้ำที่สุดแล้วล้างตูดแล้วออกมาเฉยๆก็เท่านั้นเองเขาก็รู้สึกเป็นอาการกิริยาเรื่องนั้นแค่นั้นเพราะเขาไม่มีสภาพที่เขาได้ตัดกิเลสแล้วๆๆในเรื่องนั้นในตัวของเขาเขาก็ไม่รู้แต่เขาเทียบเคียงอื่นได้อย่างที่อาตมายกตัวอย่างเงี้ยคนสนิทสนิทสนิทสนิทพรุ่งนี้ไม่ใช่พูด วิธีการพูดของอาตมาเท่านั้นเองพูดให้คุณแปลกๆใหม่ๆว่าเอออาตมาพูดหวานก็เป็นบางทีพูดเรื่องเรื่องอะไรก็ไม่รู้เขาเลือกที่ต้องยอมมาพูดก็ได้ให้แปลกๆไปเท่านั้นเองแต่ถ้าใครนึกตำแหน่งติดเตียงนึกว่านี่เป็นพูดธรรมดาก็ต้องเลือกธรรมดาโอเคระเบียบธรรมดาเรื่องบุคคลแต่เราเป็นตำรวจมันว่ามันเป็นของต่ำของสูงเองตามสมมติคุณก็สมมุติถ้าผู้ใดเข้าใจแล้วมึงก็ไม่มีอะไรทำอะไรสูงมันก็เป็นธรรมดาอันนี้เป็นวิธีการพูดที่คุณเข้าใจลองดูเป็นคนนึกคิดตามพูดอย่างนี้ก็ได้ด้วยพูด ไม่มีโทษไม่มีเพ่งโทษอะไรกันมากก็พูดได้ใครพูดอย่างนี้กับบริษัทที่ยังศรัทธาเลื่อมใสไม่เพียงพอเพียงพอได้มากๆเห็นท่าว่าอย่างนี้ยังใช้ไม่ได้ไม่แปลกหรอกมันแปลกเลยไปจนกระทั่งเขาถึงถ้าถึงเกลียดถึงชันแล้วก็ยังไม่พูดถ้าเห็นก็เออได้และสนิทสนมก็พอกดแน่ใจแล้วนี่เข้าใจเพิ่มจะพูดลงไปบ้างมันก็ได้เมื่อนั้นเมื่อนั้นเห็นว่ากาละนั้นเมื่อนั้นพอได้ก็พูดได้นะก่อนที่พูดนี่แน่ใจพวกเราในขณะนี้ไม่ต้องไปคำนวณอะไรมากพูดเมื่อไหร่ก็ได้ไม่ต้องเริ่มต้นอุ่นเครื่องมาก่อนพวกนี้ขึ้นมาก็ไม่มีอะไรก็ได้แต่ผู้ที่ยังไม่แน่ใจก็ต้องอุ่นเครื่องจนกระทั่งตรวจสิทธิ์ดูกาละเทศะซะก่อน ถ้ายังไม่พอได้อย่าเพิ่งไปพูดเนี่ยอธิบายซ้อนไปในตัวถึงลักษณะของวจีสังขารหรือวจีกรรมที่เราควรจะพูดไม่พูดด้วยเพราะมันจะอธิบายนี้ให้เทียบเคียงก็คือสภาวะที่เราเคยผ่านอย่างนี้เราก็รู้ได้เห็นไม่มีอย่างนี้เกิดขึ้นแล้วอย่างนี้หมดลงแล้วในสิ้นสุดลงแล้วก็สิ้นสุดลงอย่างนั้นแหละเทียบเคียงพนักงานที่เราไปรู้ในวิตก 3 ก็ต้องรู้สภาวะจริงๆสภาพนี้เป็นแล้วเราก็ได้รถขับรถแล้วรถแรงแล้วเสร็จแล้วไม่มีแล้วสิ้นสุดลงไม่ต้องหักอีกไม่ต้องไม่ต้องไปพยายามทำให้มันลดอีกมันเป็นไปแล้วเลี่ยงแล้วละปล่อยวางหรือร้านเปลี่ยนหรือฆ่าตายจะใช้ภาษาอะไรก็ได้ดับสนิทหมดเสด็จแล้วแล้วสุดท้าย แล้วแล้วคืออะไรแล้วคือความหมายคืออย่างนั้นน่ะมันก็ทำมาแล้วเรียบร้อยแล้วแล้วเป็นยังไงก็แล้วแล้วเป็นไงแล้วเราก็ไปอีกภาษาคำว่าแล้วก็แปลว่าไม่อีกถูกแล้วทำไมยังอีกมันก็ยังอีกก็มันแล้วแล้วก็มันไม่ๆอีกอ่ะมันมาอีกแล้วมึงง่ายจะตายไปความรู้จะเข้าใจถ้าเรามีสภาวะที่เข้าใจเข้าใจยิ่งชัดเจนภาษาอีสาน อาการอย่างนั้นอย่างนั้นพระภิกษุติดตามตรองตามถึงการมาวิตกมากก็เป็นอันว่าละเนกขัมอยู่แต่อารมณ์อย่างไรสภาพทำอย่างไรสภาพตามต้องการเอาไปตกแล้วก็ให้มันมีอยู่ในใจคุณมากๆบ่อยๆเราก็เป็นสภาพละเมียดธรรมะที่ตกเสียคือเราต้องมาเป็นคนที่จะละลายตามแล้วก็มีแต่เอาตามมาหุ้มห่อเข้าไปเพิ่มเข้าไปเท่านั้นเองก็รักวิธีแก้ไขมันและคำว่านายออกจากการคลายออกตามออกจากการเว้นขาดออกจากตามทีนี้เมื่อไปใส่เข้าไปมากๆมึงก็ไม่ใช่ ถ้าไปทำอีกอย่างนึงมันก็ไม่ใช่อีกอย่างน
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive