200117-022 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน022-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ007.txt

นการบัญญัติสิ่งที่พระพุทธเจ้าท่านมีบัญญัติอย่างเช่นในพระอภิธรรมมีในพระอภิธรรมบรรยายต่อไปว่าจะต้องไปประดิษฐานในโลกหน้าตายแล้วแล้วก็จะปรินิพพานอย่างเงี้ยไม่ถูกแต่ถ้าอธิบายว่าในกายอย่าว่านะคือกว้าง 2 เมตรมีใจมีสัญญาและมีใจและมีจิตวิญญาณและจิตวิญญาณนั้นยังจะมีภาวะมีภาวะอันละเอียดอ่อนเป็นพิษมีภาวะละเอียดเป็นพิษเป็นกายคิดหรือเป็นสภาพที่เป็นรูปที่ถ่ายรูปคิดที่คำว่าโรคจิต หมายความว่ามันก็เป็นส่วนสูงส่วนดีเป็นจิตดีเป็นจิตที่ได้ตายมาจากโลกต่ำแล้วก็เลยจะเรียกว่าเทวดาหรือเรียกว่าพรหมก็ได้เพราะฉะนั้นคำว่าเทวดาหรือโรคที่นับว่าเป็นเทวะโลกที่นับว่าเป็นธรรมะไม่ชัดอิทธิพลต่อสัญญาและใจทั้งหมดถ้าอย่างนี้เราก็รับคนรับในสิ่งที่สอนเข้าไปอีกเป็นสภาพทรงไว้ที่เลื่อนเข้าไปหาตัวจิตในจิตเท่านั้นสิ่งที่เธอ ที่เรียกว่าเทวดาเป็นอย่างไรจิตเทวดาเรามีความหมายแตกต่างกันถ้าเราเอาใจความหมายเทวดากับพรหมมาอธิบายแล้วก็หมายความประเด็นคำว่าเทวดากว้างเหมือนมีคำว่าจิตวิญญาณเทวดาจิตวิญญาณคำว่าเทวดาก็จิตวิญญาณส่วนคำว่าพรหมนั้นก็เหมือนกับคำว่าเวทนาสัญญาสังขารอะไรอย่างนี้เป็น j7 อยู่ด้วยกันเหมือนกันแหละแต่ว่าเป็นประเด็นอีกประเด็นหนึ่งละเอียดสูงละเอียดเกี่ยวกับเศรษฐกิจเวทนาสัญญา รู้ก็ละเอียดกว่าคำว่าแต่จิตใหญ่กว่ากว้างกว่าคำว่าเศรษฐกิจมันใหญ่มันตีความกว้างคือความกว้างกว่า 70 ส่วนคำว่าเศรษฐกิจนั้นน่ะมันละเอียดกว่าเป็นเฉพาะแง่มากกว่าชั้นเดียวกันพร้อมกับเทวดาเขาไม่เทวดาอธิบายเหมือนกับคำว่าจิตจนพรมนั้นอธิบายเศรษฐกิจอธิบาย ส่วนโดยเฉพาะพวกมานะเป็นแกนเพราะความหลงใหลเป็นแกนถ้าจะเป็นเรื่องของราคะก็เป็นราคะชั้นอ่อนชั้นละเอียดในจิตไม่เกี่ยวกับรูปจากไม่เกี่ยวกับป่ายาวนานคืบกว้างศอกเลยทีเดียวไม่เกี่ยวกับทวารตาหูจมูกลิ้นกายใจไม่เกี่ยวกับทวารกายโดยเฉพาะหูจมูกลิ้นกาย 5 ทวารแต่เกี่ยวกับจิตโดยตรงซึ่งมีสภาพเป็นรูปเศรษฐกิจและธุรกิจข้างในข้างนอกไม่มีสภาพข้างนอกมันจะมีสภาพนั้นเรียกว่าพรมพรมก็คือเราจะพูดกันโดยตรงก็คือจิตของ ธนาคารสิทธิ์ของสภาพท่านใดที่เป็นผู้ปฏิบัติมีอาการมีสภาพจะเป็นราคะเข้าไปเกิดราคะอยู่ที่จิตของตัวเองรู้ผู้จะได้เกลียดสามารถรู้ได้กันได้ถ้าพูดแล้วไม่ละเอียดไม่รู้ข้างนอกก็ไม่รู้เรื่องเลยไม่รู้ด้วยนั่นคือสิ่งของส่วนเทวดานั้นเขาอธิบายและเขียนลงมาว่าเป็นสิ่งที่ดีขึ้นถ้าเทวดาคุ้มครองแล้วก็เรียกได้ว่าเทวดาท่านรองพื้นที่สูงขึ้นเทวดาท่านไม่ใช่พรหมเทวดาขั้นกลางๆดีขึ้นมากกว่าเทวดา ผีเด็กน้อยเขาเรียกว่าเทวดาไปเก็บที่สูงขึ้นมากับประเทศลักษณะที่สูงขึ้นมาก็ปกติทุกชั้นที่ว่าเทวดาหมดแต่เทวดาขั้นที่จะเรียกว่าพรหมมีประเด็นที่ชัดเจนอีกละเอียดลงไปอีกว่าสูงกว่าคำว่าเทวดาทั่วไปเพราะเราจึงยกย่องคำว่าพรหมลิขิตสูงกับคำว่าเทวดาด้วยความหมายคำว่าเทวดาธรรมดาที่ไม่จำเพาะลงไปว่าเทวดาว่าเทวดาตามมาประจำหรือสมมติเทพรับรองก็คืออุบัติเหตุสูงไล่เข้าไปเกือบจะเป็นมิตรสุทธิเทพ จะเป็นที่สุดเลยก็ยังได้เรียกว่าพวกพุทธาวาสแปลว่าคำว่าศุภาหลงอยู่เราไม่เรียกว่าพุทธถ้ายังหลงอยู่แต่ผมบริสุทธิ์เหมือนกันบริสุทธิ์ไปเพื่อตัวตนหรอกแต่ไปติดตัวตนของตนอีกทีหนึ่งไม่ได้ทำอะไรเพื่อตัวตนตนคิดอย่างนั้นจริงๆไม่ได้ทำอะไรเพื่อตัวตนทำความดีทำความดีไม่ได้เพื่อตัวตนแต่ตนไม่รู้ว่าตนเองก็ยังยึดดีมันทรุดบริสุทธิ์เลยไม่รู้ตัวเองจะพยายาม พุทธาวาสก็ยังเป็นพระหรือเป็นอัตตาอยู่เป็นพรมเป็นสุทธาวาสบริสุทธิ์มันไม่เพื่ออะไรเราก็เพื่อความดีแต่ตัวเองไม่รู้ในความดีก็เลยตอบความดีความดีชื่นใจบันเทิงใจรื่นเริงใจอยู่แต่กับความดีจึงเกิดเป็นมโนที่เกิดเป็นจิตที่เกาะกลุ่มเหลือเศษอยู่เรียกว่าคนพวกนี้เป็นพวกมโนทัศน์เทวดาเป็นเทวดาที่ยังเหลือมโนเป็นโทษศิษย์เก่าก็คือว่าอย่างลงเป็นโทษอย่างเกิดความเป็นโทษโทษโทษเป็นคำนามแสดงที่สภาพกัน ของเจ้าของโทษปรับเสียงปะโทษทีค่ะมโนปัดโทสึกะเทวดายังมีจิตนั้นเองเป็นโทษของตนผิดที่หลงยึดอย่างละเอียดนั่นเองเพราะท่านที่เรียกว่าสุดท้ายว่าคุณยังเหลือความเป็นพลเมืองเป็นอัตภาพเป็นอัตราผู้เข้าใจได้รู้ได้อย่างแท้จริงจะรู้ได้จนกว่าคาถาจะอธิบายและหมดพระพุทธเจ้าไม่เคยไปแม้แต่สุดท้ายแกจะไปสุดท้ายว่าก็คือเพียงรู้เพราะฉะนั้นเราตั้งใจจะไปสภาวะเร็วเท่าเหยียดแขนครูและเราก็ถึงศุภาลัยว่า เข้าไปถามเทวดาในสุภาษิตก็คือถามจิตตัวเองนั่นแหละไล่เรียงหาเหตุผลดูว่าสุทธาวาสคืออะไรยังไงอย่างไรไม่เท่ากับอธิบายเป็นปลุกเวลาที่ 3 ที่มีเล่าไว้ในพระไตรปิฎกฉบับสุดท้ายว่าฉันนั้นฉันคือยังไงก็ไม่ยากเท่าไหร่ถ้าเราจะทำความเข้าใจแต่ไม่ได้ไปไม่ได้มาตรงไหนอยู่ที่จิตอ่านจิตจิตทำความรู้เกิดขึ้นเรียกว่าพรหมชั้นสูงคือคนกล่าวว่าเพราะคำว่าปรินิพพานก็ทำที่เรียกว่าพ้นทุกข์สิ่งแวดล้อมกรณีคำนี้เป็นคำสูงอธิบายคำว่าพ้นทุกสิ่งรอบในพระอรหันต์เขาเรียกว่าปรินิพพาน พระอรหันต์คือผู้ที่ถึงที่สูงสุดแล้วแล้วก็อยู่อย่างความพ้นทุกข์ในร่างคนเป็นๆที่ยังเหลืออุปถัมภ์ 5 นี้ก็เป็นปรินิพพานของพระอรหันต์เอาคำว่าฝากปรินิพพานพระอธิบายคำว่าตายจนกระทั่งดับไม่เหลือแม้แต่กระทั่งขันอีกทีหนึ่งก็ได้อีกและอนุภาคพิเศษสันนิษฐานว่าเป็นการดับไม่เหลือแต่ไม่ใช่รูปนามขันธ์ 5 ไปหมดก็ได้เวลาแล้วแต่เราจะหมายถึงที่ว่านี้ที่ถามมาเนี่ยก็ขอให้เข้าใจคำว่ากรณีผ่านด้วยว่าถ้าจะอธิบายปรินิพพานอย่างนี้แล้วก็ทางพุทธเราไม่ไปเอาวิญญาณต้องลอยด้วยและอธิบาย ไม่อธิบายอธิบายในนี้เดี๋ยวนี้เพราะฉะนั้นเทวโลกหรือพรหมโลกก็คือเดี๋ยวนี้เศรษฐกิจโลกนี้แผ่นดินและทำความเข้าใจให้รู้ให้ได้ว่าบริสุทธิ์เรื่องส่วนแล้วก็คือในนี้แล้วทำไมยังเหลือแต่ความเป็นเทวะมันดีเป็นเทวดาชั้นดีดีจนถึงขั้นชั้นพรหมจนถึงขั้นตอนสุดท้ายว่าฟังดีๆนะนี่พูดถึงขั้นเป็นขั้นเป็นขั้นเลยนะก็ให้เข้าใจเพราะฉะนั้นแม้แต่คนสุดท้ายว่าเราก็รู้ว่าเรากำลังประกอบผลสุดท้ายมีจิตเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาแล้วเราก็กระทำสิ่งนี้ส่วนนี้อยู่ในโลกเราเป็นผู้ปกครองเราเป็นผู้สร้างถ้าเป็นผู้ก่อขึ้น รอขึ้นไว้ในโลกเท่านั้นไม่ใช่ตัวตนไม่ใช่ของเรามันเกิดแล้วมันก็จะเสื่อมสลายไปแม้แต่ความดีที่เราทำไว้นี่ก็ทำให้ดีที่สุดแรงที่สุดสูงที่สุดไปเท่าที่เราสามารถจะประกอบขึ้นได้เพื่อเจตนาบริสุทธิ์ถ้าประกอบขึ้นแล้วก็เลิกหยุดไม่ได้คิดว่าเป็นของเราแม้เราจะสัมผัสอยู่ดีทำทันทีเกิดความสัมพันธ์กันขึ้นมาอีกเช่นอาตมาอธิบายคำว่าประโยชน์สูงประหยัดสุดและเป็นภาษาประโยชน์สูงประหยัดสุดอธิบายไปแล้วคนก็เอาไปทำความเข้าใจจากรูปจากวัตถุรูปวันนี้ประโยชน์ของประชาชนเป็นบัญญัติแล้วเป็นวัตถุรูปแล้วคนก็เอาอันนี้ไปทำความเข้าใจเอาอันนี้เป็นสื่อแทนใครจะเป็น คำว่าประโยชน์สูงประหยัดสุดขึ้นมาก็เป็นตัวตนอันนึงแต่เป็นตัวตนที่อยู่ในโลกคนใดก็ตามแต่เมื่อมากล่าวคำนี้ขึ้นถ่านหูอาตมาอาตมาก็ย่อมได้ยินคำว่าประโยชน์สูงประหยัดสุดอาตมารู้ดีว่าอาตมาเป็นคนสร้างอัตราส่วนนี้ขึ้นอัตราตัวนี้ยังเหลืออยู่หนอในโลกยังไม่เสื่อมสลายหนอยังไม่แก่ส่วนด้วยความหมายก็ถูกอยู่ตรงตามที่เราหมายไม่ได้หมายผิดไม่ได้เบี้ยวไม่ได้กลายสภาพไม่มีความหมายตรงใครฟังก็ใครก็เข้าใจรู้ตรงอยู่ยังไม่มีอันอื่นอธิบายประกอบให้ เขาเข้าใจอย่างนี้เขาก็ทำอย่างนี้ถูกตามเป้าหมายอาตมาก็จะรู้อาตมาฟังอาตมาได้ยินอาตมาก็จะรู้ว่าอัตรานี้ยังไม่เสื่อมสลายหมดยังมีชีวิตอยู่แต่มันไม่เที่ยงมันจะเสื่อมสลายไปในวันหนึ่งก็ถูกแปรปรวนถูกเบี้ยวถูกทำลายเสือกไม่ได้ในวันหนึ่งในข้างหน้าความหมายจะเปลี่ยนแปลงไปและมันเองจะลืมเลือนคนจะไปกล่าวถึงภาษาคำว่าประโยชน์สูงประหยัดสุดจะหายไปจากโลกจะหาเสี่ยจากทุกคนได้ในวันหนึ่งแต่ในขณะนี้อาตมาก็ยังไม่ตายอาตมามีรูปนามขันธ์ 5 แต่มันก็ไม่ใช่ของเราหรอกมันก็เป็นอัตราเนื่องจากเรา เราได้สร้างมันขึ้นถ้าเรารู้ว่าไอ้นี่เป็นของเราเขามาอธิบายผิดเราก็โกรธเราก็ไม่ชอบติดลบโดยมีอาการโกรธอาการไม่ชอบเราก็บ้าแล้วแล้วก็แปรปรวนแล้วเราก็ไปยึดเอาอันนั้นเป็นของเราแต่ถ้าเราเองเราไม่มีอาการแปรปรวนไม่มีเศษโทรศัพท์ไม่มีเศษโลภะอะไรเกิดเราได้ยินก็อธิบายเพี้ยนไปแต่เราเห็นเราก็ดูแล้วก็ฟังเพลงไปแล้วเริ่มเสื่อมเป็นธรรมดาเราไม่ได้โกรธเราเราก็รู้ว่าเขาอธิบายอย่างนี้ผิดเราก็ดูปัจจัยคนที่อธิบายเราจะช่วยเขาได้ไหมแสดงแก่เขาแก้ ได้ไหมจะกล้ากลับบ้านถ้าดูแล้วแก้ไม่ได้คนนี้ยึดคนนี้ลงแล้วคนนี้แรงเกินกว่าแรงของเราจะไปต่อสู้เราไม่มีเวลาเราไม่มีกำลังพอก็ไม่ต้องแก้มันก็ต้องเสื่อมอยู่ก็ปล่อยให้เจ็บได้ก็เป็นธรรมดาแต่ถ้าเราจะเป็นชุดมั่นถือมั่นก็ไม่ได้ของฉันใครมาทำให้เสียหายก็รู้ว่าเรายึดขึ้นเราคิดถึงนะทีนี้เราจะต่อสู้อันนั้นน่ะเขายึดถือแรงเขาไม่เชื่อเลยว่าเป็นของเราเป็นดาวสิ่งที่เราสร้างแต่เขาก็เข้าใจอย่างที่เขาสร้างอย่างที่อธิบายเพราะฉะนั้นจงเข้าใจในสิ่งแวดล้อมอย่างที่เขาอธิบายนั้นมันแปลผลไปแล้วเราเข้าใจเพราะเราเป็นคนสร้างนี่นะ แขนขาหน้าตาเนื้อตัวเป็นยังไงเราเป็นคนสร้างอันนี้ความหมายยังไงเรารู้ทุกจุดและอธิบายเพี้ยนไปแล้วเราก็รู้ว่าเพี้ยนไปเพราะฉะนั้นไอ้คำว่าเพี้ยนไปนั่นแหละไม่ใช่ตัวเดียวกันแล้วเป็นอัตตาที่เขาสร้างใหม่โดยอาศัยโครงสร้างของคำว่าประโยชน์สูงประหยัดสุดแต่อธิบายคำนี้เพี้ยนไปหน่อยถ้าเราจะลอกสีนี้ออกหรือว่าอธิบายผีให้กลับมาเป็นพระรูปพระตัวเดิมรูปเดิม เพลงเดิมอันเดียวกันเป็นเอโกธัมโมให้เข้าใจอย่างนี้ตรงเป๊ะเหมือนกันหมดสมมติหมายกำหนดทุกอย่างตรงกันหมดไม่ได้เราจะสามารถทำได้ก็จงทำแต่ถ้าทำไม่ได้ก็รู้แล้วว่านี่ผีคนละตัวอัตตาคนละตัวมีโครงสร้างประกอบผสมกันอยู่บ้างเท่านั้นเองเอาคำว่าประโยชน์สูงประหยัดสุดไปใช้แต่มีรูปแปลกไปหน่อยนะเหมือนลูกอันเกิดแต่เนื้อตัวเราเราเป็นแม่แท้ๆลูกเกิดเป็นมนุษย์ตัวเรามีโครงสร้างไปจากเราทั้งหมดตั้งแต่เริ่มไข่ก็เป็นของเราทั้งหมดจีนทั้งตัวทั้งหมดเป็นของเราแต่ออกไปเป็นแล้วออกเป็นรูปออกมาอีกแล้วไม่ใช่รูปแทนก่อนของเราทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งก็จะพัฒนา เหมือนกันทีเดียวแต่อาจจะหน้าตาคล้ายกันจิตใจคล้ายกันแต่คนละแท่งกระดูกก็คนละแท่งเนื้อตัวก็คนละท่านมีผิดเพี้ยนกันอยู่อาจจะคล้ายกันมากที่สุดเลยอย่างกับทอดถอดแบบของแม่ไปเลยก็ได้แต่ก็ยังมีส่วนผิดเพี้ยนอยู่นี่ 2 สิ่งยากเพราะฉะนั้นคนนั้นคนนี้เข้าใจ Agoda เป็นธรรมดาเกลียดที่สุดแล้วเนี่ยเราก็ต้องให้มันละเอียดที่สุดให้มันใกล้เคียงที่สุดเพราะเหมือนกันมากที่สุดเหมือนประหนึ่งทรงไว้อันเดียวกันให้ได้เท่านั้นเองที่เป็นคำอธิบาย สะพานกินแล้วปัจจัตตังของใครของมันสัจจะโบกัสความรู้รู้ของใครของมันเราบอกว่านิพพานของพระพุทธเจ้าปรินิพพานของเรานี่เหมือนกันวันเดียวกันในครัวธัมโมมีความว่างความว่างเหมือนกันแต่ว่างวางกันคนละอันคุณว่างอยู่ที่คุณจะมาว่ามีที่คิดอาตมามันไม่ได้ก็อาศัยความว่างของกันและกันเมื่อไหร่ไม่ใช่ไม่ได้ไปว่าของกันและกันของใครของมันคุณว่ามันจะผิดคุณอาจจะมองว่ามันอยู่ที่อาตมาเพราะคำว่านิพพานสิ้นรอบก็คือรอบจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์เทวดาหรือเทวโลกจิตของเราเป็นเทวโลกเป็นเทวดาจิตวิญญาณซึ่งขณะนี้เพราะหยาบและแล้วเราก็เลยรู้เท่าทัน เท่าทันแล้วก็ปล่อยวางออกไปเขาเรียกว่าปรินิพพานนะว่างจากมันเป็นเทวดาน่ะมันตรงอยู่ขณะนี้หยาบขนาดนี้แล้วเราก็ว่างจากอันนี้ก็คือปรินิพพานจากฐานของเทวโลกของเราละเอียดสูงอยู่ในประเด็นอย่างที่ว่าเป็นผมนี่เป็นรากฐานของพระพรหมพอระลึกรู้สึกตัวได้อ้อนี่เรายังเหลือเศษผมนี่แล้วเราก็วางปล่อยวางลงจากเสพติดที่เป็นผมมีเสียก็เรียกว่าเราจะรีบทานจากพรหมโลกอยู่ในจิตใจกายเราพิสูจน์เดี๋ยวนี้ก็อันนี้แหละรู้สึกขณะที่มีสุนัขพาโวมีสติปัญญาอ่อน ตึกโครงสร้างของเรือนแล้วก็มีนามธรรมคือจิตวิญญาณอยู่ในเรือนซ้อนลงไปเป็นจิตวิญญาณมีเศรษฐกิจอยู่ในเรือนของจิตเศรษฐกิจซ่อนอยู่ในเรือนของจิตอีกเศรษฐกิจต่างๆที่อธิบายว่าเทวดาหรือพรหมก็ดีก็รู้ว่ามันซ้อนอย่างนั้นอีกและก็รู้ว่าแม้ว่าอาการอย่างนั้นอย่างนั้นเราก็ปรินิพพานแล้วก็ว่าวางปล่อยสินเชื่อสบายพ้นทุกข์แม้เราจะเหนื่อยอยู่ขณะนี้ก่อนเราก็รู้ว่าคนที่เราว่างของเราขณะที่อาตมาว่างๆแล้วถ้าจะพูดในใจว่าอาตมาไม่ทุกข์ร้อนไม่ทุกข์จริงๆรู้โดยสภาวะกำลังปรุงก็ปรุงตามที่รู้เห็น เป็นการปรุงอย่างยิ่งที่มีเจตนาเป็นกุศลเจตนารู้ว่านี่เป็นการงานเป็นกรรมมันโตเป็นการงานอันเป็นปลายสุดอันเป็นยอดเป็นการงานยอดสุดยอดอาตมากำลังทำงานอย่างนี้อาตมายังไม่หมดรูปขันนาคขันธ์อาตมาจะมีงานนี้เป็นงานสูงสุดงานที่อาตมาจะทำการอนุโลมงานทุกอย่างลงไปก็ตามแต่จะใช้การรับทุกการรับประทานสารละลายที่จะอนุโลมถ้าอันนี้เห็นว่าไม่เหมาะไม่ควรก็ไม่อนุโลมก็ไม่เอาอันนี้เห็นไหมควรจะอนุโลมไปขอรับจำเป็นที่สุดแล้วถ้าหากคนไม่ดีการดำรงขนาดนี้ก็เอาแค่นั้นพออาตมาก็จะอนุโลมตามเท่าที่เป็นไปได้แต่จิตของเราก็รู้จิตของเราอยู่เสมอ เสมอเสมอมีสัญญากำหนดหมายสูงสุดแล้วเป็นสภาพนี้สูงสุดแล้วในขณะนี้แล้วเราก็อยู่กับสภาพนี้จิตจะเป็นยังไงก็ขนาดนี้ปรุงขนาดนี้จิตก็กำลังปรุงขนาดนี้กำลังทำงานขนาดนี้พลังงานกำลังใช้งานนี้ก็ทำงานนี้ใช้งานได้เลยส่วนอีกจุดนึงเลือด 17.1 ของเราก็มีความรู้และก็วางรู้แล้วก็วางตลอดเวลาปล่อยอยู่ปล่อยอยู่ตลอดเวลาเราอยู่ตลอดเวลาไม่ถึงยึดมั่นถือมั่นอะไรอยู่ถ้าเป็นสภาพนี้เมื่อไหร่จะปรุงขนาดนั้นขนาดนี้ขณะที่อาตมากำลังปรุงอยู่ ราคาปูนเบาออกมาเป็นวิธีสังขารจนกระทั่งวจีสังขารขนาดพูดอยู่นี่ก็ไม่เที่ยงบางครั้งเร็วบางครั้งช้าเมื่อครั้งนั้นพูดเบาๆไม่เที่ยงเที่ยงที่ไหนไม่เสมอไม่สม่ำเสมอไม่เรียกเฉยจืดมะรืนตรงไม่ใช่ยังมีสภาพแย่ๆที่มันต่างกันอยู่ตลอดเวลาต้องรู้ความสามารถในความสะอาดรู้ความต่างในความฝันเพราะถ้าตกใจจิตใจจิตใจสำคัญโรคนี้หมาก็แค่ไหนโลกนี้ก็ทั้งลูกชายนี่แหละเป็นชมพูทวีปมี พาโวมีสติมันโตมีย่อเข้าไปอีกจนกระทั่งให้โลกนี้ก็ไปเอาเทวโลกก็เป็นเทวโลกณบัดนี้เรียกว่าอินทะที่ทรงไว้เดี๋ยวนี้อีกทางเทวโลกนี้อยู่เดี๋ยวนี้คุณรู้อยู่ของคุณนี่ของคนอื่นก็เป็นของคนอื่นจะอยู่ที่สร้างคนนี้แล้วก็รู้จิตวิทยาของตัวเองว่าเป็นหนี้เทวโลกในโลกของเราอยู่ที่เรานี่เราสัมผัสอยู่ของเราเรารู้ส่วนของคนนี้ก็อยู่กับคนนี้คนๆนี้ก็อยู่กับคนนี้เขาคนนี้ก็อยู่กับคนนี้อยู่นอกตัวเราก็ของนอกตัวเราของใครของใครถ้ามันมีอยู่มันยังไม่ละลายสูญหายมันยังไม่แพ้ส่วนก็เรื่องของมันเพราะฉะนั้นยิ่งนอกตัวเราที่จะอาศัยคูหาสุวรรณชัดๆเป็นกาย เพื่อนคุณสัมผัสด้วยธรรมดาธรรมชาติที่สุดยากแสนยากแล้วก็ยิ่งไม่ต้องไปพูดถึงมันเนื่องจากหยิบมาพูดกับชาวโลกได้ยินยากเพราะขนาดอยู่ในเนื้อตัวแท่งนี้ของคนนี้จิตวิญญาณของคนนี้จิตวิญญาณคนนี้คนนี้เป็นผีคนนี้เป็นเทวดาคนนี้เป็นพรหมพูดขนาดยืนยันจากท่านพ่อนี่มาให้พอวันนี้นะผีอยู่ในนี้แสงอยู่ในวิญญาณนี้จิตวิญญาณนี้ยังเป็นผีคนนี้รูปร่างแค่นี้รูปร่างอย่างนี้เป็นพรหมรูปร่างทรงนี้เป็นเทวดาขนาดนี้ยังอธิบายก็ฟังยากจะตายชักอยู่แล้วแล้วเรื่องอะไรจะอธิบายในล่องลอยอยู่ในท้องฟ้าอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้จักกันใหญ่เลยยากใหญ่เลยเพราะฉะนั้นลูกขอบเขตของความยากนะอย่าโง่อธิบายเรื่อง ต้องฉลาดอธิบายเรื่องง่ายง่ายกว่าจับเนื้อจับตัวรู้เท่ารู้ทันได้ตามจับนี่ผีนี่ตามไปเที่ยวอาการเป็นผีเป็นยังไงแสดงวิญญาณตามจับไปขนาดนี้ยังตามจับกันยังไม่ค่อยจะได้โดนลอยอยู่บนยอดไม้นู่นรออยู่บนอากาศเท่านั้นอยู่ในเรือนนี้เป็น Spirit เฮาอยู่ในเดือนนี้เรียกว่าศาลพระภูมิเจ้าคืออะไรอยู่ไหนก็ไม่เคยเห็นตัวสักทีแล้วก็ไม่ตามจับยังไงก็ไม่ได้สักทีนึงเดินไปไหนแล้วก็ไม่รู้ขนาดเบอร์โทรๆๆมีวิญญาณก็อยู่ในนี้ไปคอยจับสัญญาณ ติดตามจับกันเป็นธงธงชัดๆมันยังไม่ได้อธิบายกันทำไมพระพุทธเจ้าถึงบอกว่าไม่เอาไอ้อย่างนั้นมันไกลไปเอารูปนามขันธ์ 5 อธิบายและก็รู้โดยเฉพาะของเรานี่ก็ของเราให้ชัดเมื่อเราชาร์จกับคนนู้นคนนี้เหมือนกันเหมือนกันเหมือนกันคล้ายกันใช่ไหมล่ะแทนกันได้แต่มันไม่ใช่อันเดียวกันหรอกมันเหมือนมิเตอร์ที่วัดกันแทนกันเฉยๆแต่ของใครก็คงขายอยู่ในตัวใครสักคนขายเพราะฉะนั้นความกว้างของคุณคุณนิพพานคุณก็มีโรคคุณก็ไม่ได้ผ่านการกระทำก็อาจ จะทำของคุณเป็นปัจจัตตังของใครของมันเพราะอัตตาที่คุณว่างก็เป็นอัตตาของคุณฟังให้ดีนะคำว่าอัตราของคนทุกคนว่างเพราะฉะนั้นคำว่าอัตราว่างก็คือภาษาที่เรียกเป็นภาษาหรือเปล่ารหัสกับผลสารอาหารแต่ผลของคุณก็ของคุณอรหันต์ตอนนี้ก็คนนี้เป็นอัตราที่เป็นอรหันต์เป็นผลสุดท้ายยอดชายของมนุษย์ที่สูงสุดที่ได้อันนั้นแล้วก็คุณก็รู้เท่าทันทหารทุกคนถ้าคุณอยู่ได้เสมอมาตอนนี้ก็นิดนึงคุณก็รู้รหัสแต่ผลหลุดไปนิดนึงตอนนี้มีรหัสกับผลอยู่เออมี มีสิทธิ์อะไรบ้างอย่างว่าสบายไม่มีอะไรมาจ๊ะไม่มีอะไรมาทำให้หวั่นไหวไม่มีอวัยวะอะไรมาแทรกเลยคุณก็อยู่ในสภาพนั้นเป็นวิมุตตลอดอยู่พระวิษณุไปผิดมันแทรกแป๊บนึงรู้เท่าทันแล้วคุณก็รู้โชคแบบนั้นมันน้อยจะตายไปแล้วคุณก็ช่างมันเป็นอย่างเก่าแต่เพียงถูกแทรกถูกผีร้ายเข้ามาแทนนิดนึงเป็นอุปสรรคได้คุณก็รู้ว่าคุณใครก็รู้ของใครทุกคนเพราะฉะนั้นในขณะใดที่ผลิตผ่านอยู่เขาเรียกว่ามันนิพพานรอดเพราะถูกแฟนขึ้นมาโดยนิดเดียวก็รู้ ปรินิพพานไม่ปริแล้วไม่รอดมันมีถูกแทรกมีโรคแทรกแต่เราก็สลับได้อย่างเร็วก็ปรับเป็นนิพพานนี้ยังสาววิมุติอย่างเก่าเขาเรียกว่าก็ยังรอบที่ยังกล่าวเมื่อกี้นี้ไม่รอบเมื่อกี้นี้ขาดไปนิดนึงนะมีแต่ที่ถูกแทรกก็มีซากอยู่ตั้งนาทีมันไม่ตัดปรินิพพานอีกตั้ง 5 นาทีแล้วเราก็สลับได้แล้วก็ปรินิพพานในข่าวก็เป็นจุดวางวางจิตจะสบายโดยไม่มีโลภะโทสะโมหะเป็น 10 สายไม่มีเศษกิเลสและรู้จิตชัดเจนไม่ได้ชัดเจนนี่แหละปรินิพพานและ หมายถึงอิฐพระทรงไว้ซึ่งอย่างนี้ไม่มีภาษาที่จะละเอียดกว่านี้แล้วอิทพระมาจากคำว่าอิบวชพระพระแล้วก็ทรงไว้อะไรทรงจิตมันยังทรงอยู่มีธาตุรู้รับรู้อยู่จิตที่ทรงไว้ซึ่งจิตมีสภาวะที่มันปรุงแต่งแค่อาอิเป็นไตรลักษณ์ที่อ่อนที่สุดท่านสละเท่านั้นเองท่านประกอบบริษัทกับพระแปลว่าประกอบรักก็คือจิตจิตจิตจิตจิตตัวที่มีเกียรติจำนวนหมายมีความเจ็บจำนวนมากขึ้นเป็น 3 เปราะเท่านั้นเอง 3 ตัวไม่รู้จะพูดว่ายังไงในโลกมันมันเกลียดที่สุดแล้วพยายามที่จะใช้ความหมายโดยภาษาเอาภาษามา พรสวรรค์ของยิ่งกว่าพระพรหมที่สูงที่สุดต้องกระจายไม่ได้วันนี้ยอดคงเหลือนี่แหละคือพรหมจริยคุณสูงสุดเพราะฉะนั้นมันจะสูงสุดในขณะที่ความหมายของโลกคำว่าเมษาคิดจะช่วยเหลือที่เก็บ ต้องการให้เขาดีได้อาการขณะนี้แหละเราเรียกว่าเมตตาคุณก็ให้รู้ได้ว่าโลกที่เรียกว่าลิขิตที่มีอาการมีพฤติกรรมที่เรียกว่าเมตตามีอาการทางนี้ถนัดกว่านี้เราไม่เรียกว่าเมตตาแล้วเราเรียกว่าเกาะยึดเราเรียกว่ารักใคร่และเรียกว่าผูกพันและเราเรียกว่าชอบใจมากไปจนถึงขั้นผูกพันนะไม่ใช่เมตตาแล้วคุณก็จะต้องรู้ในความหมายแล้วก็รู้สึกของคนอื่นถ้าแรงกว่านี้แล้วจะผูกพันและเป็นความรักเป็นเพลงความหมายของ ขณะนี้ไม่เป็นไรยังไงก็ไม่ผิดแล้วก็ไม่ผูกพันมันจะสงสารช่วยเหลือคอยนับคอยถือคอยยึดไว้ในขณะนี้เสร็จแล้วก็พอได้ความแล้วเราก็ปล่อยแล้วก็ไม่ยึดไม่ถือได้คุณก็ต้องรู้ตัวคุณว่าคุณจะมีแรงพอไหมถ้าไม่มีแรงพอถูกโลกมันดึงไปก็ไม่รู้ด้วยนะคุณไปทำผิดจะผูกพันกับเมตตาเขามากเกินไปจนถึงขั้นพื้นฐานนิดเดียวที่มีขนาดที่มีอะไรต่ออะไรตรงนี้จึงยากแต่การที่จะเข้าใจเพราะของแต่ละคนมันมีวิธีแรงและจะมีความสามารถบางคนที่มีกำไร บัญชีเมตตามากๆคอยเกี่ยวคอยพันคอยนับถือมาจากอาตมาเนี่ยแม่เกี่ยวพันกับพวกคุณเยอะถ้าอาตมาเองไม่มีอำนาจอินทรีย์พละเพียงพอจะมาก็ทุกสายเลยคอยห่วงคนนี้ป่วยหนักคนที่จะป่วยหนักคนที่จะป่วยหนักคนนี้ก็ป่วยหนักบางคนป่วยเป็นคนต่างออกมานั่งฟังธรรมก็ไม่ได้อะไรอย่างเงี้ยถ้าจะมามัวแต่ห่วงหนักจนกระทั่งทำงานไม่ได้ก็อธิบายสามารถที่จะกังวลนั้นเป็นยังไงคนนี้เป็นยังไงทุกข์ทรมานคนนั้นก็ห้ามน้อยยิ่งลูกมากมีอำนาจมากและผูกพันมันเป็นลูกหมดเลยรักลูกหมดเลยมีความรักแบบฝึกหัด ความรักแบบนั้นยุ่งเลยอาตมาก็ตายกันพอดีแล้วไม่ต้องห่วงแล้วไม่ต้องทำงานกับใครห่วงแต่ลูกตัวนี้แหละทั้งงานอะไรก็ไม่บริสุทธิ์สักทีแล้วลูกแต่ละคนก็จะต้องห่วงให้ได้เท่ากันหมดเลยคนนั้นเจ็บก็ต้องห่วงมากคนนี้ก็ต้องห่วงๆๆแล้วเวลาที่จะขนาดนี้อธิบายผมก็ไม่ได้นี้ก็คิดถึงก็จะได้จิตใจอธิบายไม่บริสุทธิ์อธิบาย รับรับทำงานตอนนี้ชัดกว่านี้แล้วเราไม่มีแล้วไม่เพียงพอไม่เจอพ่อแม่ก็เปียกอ่อนกำลังใช้ไม่ได้ใช้ไม่ได้แต่สุดท้ายทั้งทางจิตใจทั้งทางกายมันจะทรุดออกมาเห็นเลยเพราะฉะนั้นเราต้องระวังทำให้พอเหมาะพอจะแสดงอาการของโรคนี้เธอว่าโลกของโลก ภาษาจำนวนไม่ใช้ภาษาสื่อความหมายไปให้เข้าใจก็คิดว่าจะเข้าใจได้พอสมควรว่ามันแตกต่างกันอย่างไรเนื้อหาของพระอริยะเหล่านี้ไม่เหมือนกันหรือคุณเข้าใจว่านี่เป็นวิหารของพระอริยะว่าปรินิพพานกับปรินิพพานความหมายของว่าโลกนี้มีสาระเท่าไหร่มีความเป็นอยู่หรือมีความยังอยู่ไม่มีความสูงได้เท่าไหร่เทวโลกมีวิหารละเท่าไหร่ความยังอยู่มีสภาวะเท่าไหร่พรหมโลกมีวิหารละเท่าไหร่เข้าใจนะถ้าเข้าใจก็ไม่ต้องอธิบายต่อนะว่าวิหารของพระอริยะเหล่านี้ไม่เหมือนกันเข้าใจไหม ก็มีสภาพของมันตามนั้นแหละมีแต่ว่ายังอยู่ภูเก็ตที่เป็นอาศัยอยู่เขาก็เอาให้มันเป็นปรินิพพานจะปรุงเป็นพรหมก็พรมขนาดท่านพรหมเทวดาก็รู้ว่าเออนี่เขาเรียกว่าพรหมลิขิตเทวดาแล้วก็รู้เพราะประชาชนในชุมชนและเราก็ไม่รู้ผมไม่ติดครับที่เราได้เรียนพุทธประวัติจากพระโอษฐ์แต่เราได้อธิบายถึงอุปมาอุปไมยแจ่มแจ้งศาล ว่าต้องพรากไม้ที่ชมในยางออกมาจากน้ำแล้วก็ต้องรู้ด้วยว่าแม้จะพรากมาแล้วจากวัตถุกามต่างๆในไม้นั้นยังชุ่มไปด้วยกิเลสตามเกิดมันอย่างเหนียวก็ต้องมาเรียกออกให้หมดหมายถึงจะแห้งกรอบและกินข้าวเป็นสีไฟได้ในเร็ววันถึงถูกต้องไหมแต่ทีนี้ตรวจสอบทุกกริยาทุกรกิริยาพบรักอันนี้ทุกข์ทรมานว่าสิ่งนี้เป็นกิริยาที่ไม่เคยดีสักอย่าง ผู้ประกอบธุรกิจที่เป็นปีกนกเองก็ไม่เคยดีแล้วเป็นกิริยาธุรกิจอย่างนี้แหละที่เป็นกิริยาที่ไม่เคยดีกิริยาที่สุดนะฟังดีๆอย่าเพิ่งกลับจากฝั่งนี้ราชกุมารความคิดข้อนี้ได้เกิดขึ้นแก่เราว่าถ้าจะร้ายเราคือขบฟันด้วยฟันอัดเทปการได้ยินคนที่เล่นเป็นร้อนจัดดูทีจะต้องทำต้องทำดู TV Thailand เหงื่อไหลออกจากกาแฟทั้งสองหมายคำว่าทำอาการอย่างนั้นคิดกับมุ่งมั่นทำงานแล้วก็มีอาการทางกายด้วยก็คืออย่างที่ว่านี่แหละอัดเพดานลิ้นกลบกันข่มสุดๆเป็นเหงื่อไหลออกจากกาแฟมือสองเปรียบเหมือนคนที่แข็งแรงกับคนกำลังแข็งแรงจากคนกำลังน้อยตกใจเมื่อกี้อธิบายเปรียบเหมือนคนที่แข็งแรงกับคนกำลังน้อยคนแข็งแรงกับคนกำลังน้อย บีบให้แน่นจนร้อนจัดแค่นั้นขี้เกียจออกมาให้เป็นหยาบๆเหมือนกับคนที่มีกำลังแข็งแรงแล้วก็จับถือว่าอึดอัดหรือว่ามันจะเจ็บปวดจะตายยังไงก็ลองดูบีบให้แน่นมันร้อนจัดแค่นั้นอาจจะประมาณแต่ความเพียรที่เราตายแล้วจะได้ย่ออย่างก็หาไม่รับเหมือนกับคนถูกบีบคอบีบที่ 3 อย่างนี้แหละคนกำลั