201124-158 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ011.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้เป็นวันพฤหัสบดีที่ 24 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2520 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระพุทธชินราชด้วยนะโมปฏิเวธปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกเพื่อความประพฤติที่เราเรียกว่าจรรยาที่จะทำให้ถึงขั้นที่เรียกว่าพรหมจริยาหรือพรหมจรรยาเราก็จะต้องเห็นบริษัทให้สูงแห่งงามไม่พร้อมไม่เป็นไปได้อย่างเบาบางละเอียดเป็นเทวะชั้นสูงให้ได้จริงๆเป็นผู้ดีทุกคนเดือดร้อนของอย่าตั้งแต่กายกรรมอยาก เราจะต้องพยายามสังวรระวังการเดินการไปกันมาการเอี้ยวแขนไฟขาการพูดการจาเคี้ยวกลืนจนกระทั่งอุจจาระปัสสาวะนุ่งห่มอะไรต่างๆนานาทุกทุกอย่างเราจะต้องมีสติมีการสำรวมสังวรเราจะทำอย่างไรรู้ตัวเองให้ได้เราเองชอบยื่นไม้ยื่นมือชอบจังหวัดเฉวียนอย่างนั้นอย่างนี้ชอบกระโดดกระโดดอย่างนู้นอย่างนี้หรือว่าชอบทำอย่างไรอย่างหนึ่งที่เราดูออกว่าเป็นสักกายะของเราเป็นตัวการที่เราควรจะปรับมันแน่ๆถ้าทางแม้แต่เรื่องของกายกรรมแม้แต่การกระทำผิดนิสัยอย่างนั้น รู้สึกว่าอย่างนี้ไม่งามดูไม่ดีเราก็จะต้องตั้งหลักขึ้นมาเป็นสีเขียววัดเป็นสิ่งที่จะต้องศึกษาและจะต้องฝึกเพียรต้องทำสิกขาต้องทำเสียคิดต้องทำการประพฤติปฏิบัติอบรมสับเปลี่ยนตัวเองแก้ไขตัวเองมาเสมอหรือแม้แต่วจีภาษาต้องฟังเสียง 2 ของตัวเองออกจากปากตัวเองไปแล้วมันงามเพราะมันกระด้างเกินไปมันอยากเกินไปหรือมันอ่อนเกินไปมันประโลมเกินไปมีทั้งสุ่มเสียงสำเนียงชอบฉ้อเลาะหวานจ๋อยอะไรเกินไปเป็นคีย์ตัดเป็นวาทิตต่างๆเราก็จะต้องดูแลควบคุมการต่างๆพวกนี้หมดจนกระทั่งร่วงไปถึงจิตนั่นแหละเป็นที่สุด แต่ทุกสิ่งทุกอย่างก็มาจากจิตเพราะฉะนั้นจิตจึงเป็นเป้าหมายสำคัญและก็ไม่ได้หมายเอาเป้าหมายยังติดค่าเดียวจิตมีปัญญารู้มันก็จะรู้ออกมาถึงนอกเป็นภายนอกกายภายนอกเวทนาภายนอกจิตภายนอกแต่มันก็ซ้ำซ้อนกันอยู่เพราะฉะนั้นกายภายนอกชัดๆเป็นกายกรรมวจ
อ่านต่อ
ีกรรมเรียกว่ากายภายนอกชัดๆรูปนอกเราก็จะต้องมีแสงกี่วันด้วยจึงขอความเตือนพวกเราสิ่งที่ดีแล้วจงดีอยู่ให้รู้ในความสงบระงับให้รู้ในความสัมพันธ์ระหว่างแม้กระทั่งกายกรรมวจีกรรมก็ดีเรื่องของจิตเราเน้นกันบ่อยเราพยายามย้ำๆกันอยู่เยอะการ ตายก็อย่าลืมนะว่าทีก็อย่าลืมว่าจะต้องตรวจสอบขับรถปฎิบัติการทำให้มันงามดูงามเป็นอธิการและยานางเป็นมัจฉะกัลยาณังเป็นปริโยสานนะกัลยาณังให้ 1 รอบพร้อมคือให้งามแม้แต่เบื้องต้นเรื่องยาเมืองนอกจนกระทั่งเบื้องกลางแล้วก็จนกระทั่งถึงเบื้องละเอียดเบื้องปลายเบื้องสุขุมวิทถึงจะเป็นคนจิตเป็นอาสวะเป็นอนุสัยไปให้บริบูรณ์ทั้งหมดเดียวนี่คือความประพฤติของพระโยคาวจรที่จะสู่สุดท้ายเป็นอเสขะเป็นที่สุด [ไม่สามารถถอดข้อความได้]