201118-155 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ011.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันศุกร์ที่ 18 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2520 พ่อท่านพระโพธิรักษ์แนะนำหมู่พิจารณาธรรมปฏิเวธก่อนฉันนะพุทธสถานสันติอโศกนำมนุษย์ผู้ใฝ่หาความประเสริฐหาความเจริญให้แก่ตนเองได้รับทั้งความสุขที่เป็นวิมุตติรสได้รับทั้งการงานด้วยความสามารถสมรรถภาพที่เราจะเป็นประโยชน์ต่อมนุษย์ชาติในโลกซึ่งถ้าพูดกันอย่างเข้าข้างตัวแล้ว ก็ไม่เห็นว่าจะมีงานอะไรที่ประเสริฐเท่างานทางด้านศาสนาอย่างที่เจ้าชายสิทธัตถะได้เลือกจอมศาสดาเอกที่เราเคารพบูชายกย่องให้เลือกแล้วเป็นแล้วและก็ได้กระทำมาเป็นตัวอย่างทั้งชีวิตปลูกฝังทฤษฎีหลักฐานและความเป็นจริงอันนี้ไว้สืบทอดกันมาจน 2,500 กว่าปีจนกระทั่งบัดนี้ผมเองก็แน่ใจและผมก็แน่ใจว่าหลายๆคนจะแน่ใจว่าความประเสริฐของมนุษย์อันมี 1 ส่วนหนึ่งเรียกว่าสุขอีกส่วนหนึ่งเรียกว่าความสามารถและความเก่งด้วยความเป็นประโยชน์เราก็ได้ความสุขสุข เป็นธรรมสุขอันเป็นวิมุตติรสสุขไม่ใช่อย่างโลกียสุขจะต้องรู้ความแตกต่างแท้จริงและด้านความสามารถหรือความเก่งหรือความมีประโยชน์เราก็เป็นผู้มีความสามารถมีความมีประโยชน์มีความเก่งที่จะกระทำอยู่ที่จะกอบกู้ที่จะช่วยเหลือให้แก่โลกออกไว้ให้แก่โลกเขาอยู่ไม่ใช่คนกล่าวได้ไม่ใช่คนเปล่าประโยชน์ความสุขที่เป็นไปอย่างสงบระงับเราก็มีความสามารถและความเก่งหรือความเป็นประโยชน์ที่เราจะสามารถทำได้เท่าที่เรามีความสามารถอันไม่เท่าเทียมกันบางคนอาจจะมีมากบางคนอาจจะมีน้อยแต่เราก็สามารถจะ ความสามารถนั้นเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นได้อยู่ทุกวันซึ่งเราก็พยายามที่จะช่วยเหลือโปรไฟล์กันให้มีความสามารถเพิ่มขึ้นด้วยทุกๆกรณีอย่างตรงหรือยังอ้อมก็แล้วแต่ซึ่งเป็นความเป็นประโยชน์สร้างลงจำลงไปกระทำลงไปให้แก่มนุษย์ชาติในโลกในสังคมในประเทศมันเป็นทั้งหมดแหละเกี่ยวกับมนุษย์นั่นเองจะได้รับประโยชน์นี้ผู้ที่มีปัญญาด
อ่านต่อ
ีมองเห็นชัดแจ้งก็จะรู้ว่ามันเป็นความสุดยอดแล้วเป็นทางที่ประเสริฐสุดแล้วเป็นความจริงแม้ใครจะไปเรียนวิชาอะไรมาอย่างเจ้าชายสิทธัตถะก็ไม่ใช่ว่าไม่เรียนสมัย เพลงท่านเรียนวิชาทางโลกทั้ง 18 วิชาได้รับความสำเร็จมาตั้ง 18 วิชาถ้าเรียกว่าเป็นปริญญาตรีตั้ง 18 ใบอะไรอย่างนี้ถ้าเทียบกับสมัยนี้ท่านก็ไม่ได้ยีราไม่ได้ยินดีอะไรแต่ก็เป็นความประกอบเป็นสิ่งที่มันได้กำไรเหมือนกันเมื่อได้ไปเรียนมาติดตัวก็สามารถจะมาประยุกต์ขึ้นมาดัดแปลงหรือเอามาใช้ประกอบในการที่จะสร้างสรรค์สิ่งที่เป็นประโยชน์แท้ที่เราจะพูดกับชาวโลกเขาที่เราจะสื่อสารกับชาวโลกเขาได้กว้างขวางขึ้นพิสดารขึ้นเก่งขึ้นก็จริงอยู่แต่ก็ไม่เหลือความสามารถถ้าเกิดว่าผู้ใดจะมาศึกษาเพิ่มเติมให้รู้สื่อความหมายให้รู้สื่อสารต่างๆสาระต่างๆองค์ประกอบต่างๆที่เรา ประกอบในการสื่อความหมายสื่อสารให้แก่ผู้อื่นเราก็จะศึกษาได้ก็สำคัญตัวเราจะต้องมีปัญญาที่แท้มีความจริงที่จริงที่เราได้รับรถได้รับความเห็นแจ้งว่านี่ในความประเสริฐของมนุษย์ความสุขที่ประเสริฐยิ่งกว่าโลกียสุขเราก็รู้วิมุตติสุขหรือว่าตีรถเราก็จะต้องรู้และเราก็จะต้องทำให้แนบเนียนเข้าไปในหัวใจหรือไม่ได้จิตวิญญาณของเราและการงานและการที่จะกระทำประโยชน์แก่ผู้อื่นเราก็จะได้พัฒนาเราก็จะได้พยายามเรียนรู้เห็นจริงแล้วก็ช่วยกันคนละไม้คนละมือศาสนาหรือว่าการกระทำบุคคลให้เป็นบุคคลทางศาสนานั้นจึงไม่ใช่ทำคนให้สู หรือทำคนให้ถูกตำหนิติเตียนปู่ท้วงได้ในการทำคนให้เกิดประโยชน์ที่แท้จริงมีสมรรถภาพที่แท้จริงมีความสุขสุดยอดที่แท้จริงเป็นไปได้อย่างสอดคล้องสมคล้อยไม่ใช่ว่ามาขัดมาแย่งกันจึงจะเป็นสิ่งประเสริฐที่จริงที่สุดเรียกว่าสัจธรรมและขอให้ทุกคนพยายามดูของตนเองเท่าที่เราเป็นเรามีเราได้มีน้อยเราก็รู้ส่วนน้อยของตนมีกลางแล้วก็รู้ส่วนกลางของตนมีมากเราก็รู้ส่วนมากของตนและเราจะแน่ใจมั่นใจผมเองผมมั่นใจในทางธรรมะในทางศาสนาตั้งแต่ปฏิบัติจนกระทั่งรู้ว่านี่เป็นมรรคนี่เป็นผลเป็นความดีจริง จนกระทั่งปัจจุบันนี้ผมออกมาทำงานก็มากขึ้นเพิ่มขึ้นมากขึ้นรับผิดชอบกว้างขวางขึ้นมีกิจกรรมแพร่หลายกว้างไกลขึ้นไปอีกซึ่งจึงจะมีอีกเป็นอนาคตคุณเองก็คงจะรู้รูปร่างและรูปลอยขึ้นมาจะกว้างขวางออกไปอีกได้ผมก็ยังไม่ได้คิดยอดท้อไม่ได้คิดว่ามันจะน่าเบื่อหรือว่าหน้าถดถอยไปตรงไหนเห็นแต่ว่าเรามีแต่พยายามที่จะต้องทำอย่างไรเราจะมีเรี่ยวแรงทำอย่างไรจะมีกำลังทำอย่างไรเราจะมีสมรรถภาพที่ชาญฉลาดยิ่งกว่านี้ที่เราจะสามารถทำประโยชน์อันนี้ให้แก่โลกแล้วมันก็เป็นความจริงที่เห็นชัดๆว่าเราเป็นผู้ที่ให้แก่โลกเขาได้เราก็ได้ดีแล้วถ้าเราจะหลงดีถ้าเรา หลงดีก็เป็นความจริงแล้วที่เราได้ทำดีนี้ให้แก่ชาวโลกเขามันเป็นสิ่งประเสริฐสุดประเสริฐมันไม่ต้องมาแลกเวลามันไม่ต้องมาแลกเลยยศไม่ต้องมาสรรเสริญมันก็เป็นความจริงโดยตัวของมันเองแล้ว 100% ตั้งแต่เราเริ่มทำขึ้นและทำออกไปจากตัวเราขอให้มันเป็นความดีจริงเป็นกุศลธรรมเถิดมันก็เป็นของดีแล้วนี่เป็นสัจธรรมที่สั้นด้วนชักตรงอยู่ในขอบเขตของมันถ้าใครสามารถเห็นสามารถรู้แล้วจะไม่สงสัยว่าทำดีดีทำชั่วชั่วแล้วเราทำดีเนี่ยดีไปจนกว่าเราจะตายถ้าเราไม่ตายเราก็ไม่ประชดประชันไม่เป็นแบบนั้นไม่ไปแกล้งอะไรใครทำใจของเราให้สะอาดไม่ให้มีกิเลสมันแซมถ้าจิตไม่มีกิเลสมาแซงมันอาจจะเห็น เหลือตัวตนมันอาจจะประชดประชันแดกดันเห็นแก่ตัวไปเชิงนั้นเชิงนี้ได้แต่ถ้าเราไม่มีแล้วมันจะสะอาดบริสุทธิ์ก็จะไม่แกล้งประชดประชันแดกดันไม่เหน็บไม่แน่ไม่ไอ้โน่นไอ้นี่อะไรไม่มีเล่นถ้าเล่นทางเล่นเชิงนั้นเชิงนี้เป็นจริตอย่างนั้นจริตอย่างนี้ไม่มีมันจะบริสุทธิ์เป็นสุจริตจริงๆแล้วเราจะกระทำให้แก่โลกเขาได้อย่างเต็มภาคภูมิเท่าที่เรามีความสามารถใครจะว่าใครจะกล่าวแม้บางอย่างอาจจะไม่เต็มที่อาจจะบอกพร่องก็จริงในเมื่อเราเองเราไม่ใช่สัพพัญญูเราไม่ใช่พระพุทธเจ้าแม้แต่พระอรหันต์เจ้าบางองค์ก็ยังต้องทำบกพร่องบ้างไม่ได้เต็มที่บ้างมีที่ตำหนิติดเกมได้บ้างมันก็เป็นของจริงเพราะเราก็จะต้อง เข้าใจในการตำหนิติเตียนเข้าใจในสิ่งที่เขาตำหนินั้นโดยไม่มีใจหดหู่ไม่มีใจหวั่นไหวอะไรในการจุดตำหนิแม่เราไม่หลงในสรรเสริญและเราก็ไม่หวั่นไหวต่อการตำหนินี่แหละเป็นสิ่งที่เราจะทำให้เรานี่มีกำลังแข็งแรงทำงานทำการทำอะไรได้อย่างทุกหน้ามีแต่ความเจริญและเจริญยิ่งๆขึ้นไปโลกต้องการคนที่จะทำงานอย่างนี้จริงๆถึงแม้โลกไม่ต้องการเราก็ไม่สงสัยแล้วในตัวเราว่าเราได้กระทำสิ่งที่ประเสริฐสุดดีจริงตามภูมิปัญญาขอให้เห็นขอให้เข้าใจขอให้แทงทะลุให้ได้จริงๆเถอะแล้วเราจะเป็นผู้ที่ได้กลุ่มสู่โลกความจริงเหมือน เจ้าชายสิทธัตถะองค์พระบรมศาสดาเจ้าของเราได้กระทำเป็นตัวอย่างแล้ว