201105-152 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ011.txt

็นอยู่เป็นวิหารธรรมที่เป็นทิฏฐธรรมสุดของวิหารถ้าเราจะต้องรู้และรู้ขอบเขตของวิหารธรรมขั้นปลายเรียกว่าสันตะวิหารเรามีจุดปลายหรือว่ามีฐานที่เป็นเครื่องอยู่ได้อาศัยขณะนี้เป็นสันตะวิหารเป็นความสงบระงับเป็น ตามสบายเป็นขั้นสูงมีสภาพสูงขนาดไหนต้องประมาณตนรู้ความเป็นจริงอย่าวนสูงแล้วก็หลงตัวว่าต่ำต่ำแล้วก็ยังหลงตนว่าสูงอย่าไปหลงอย่างนั้นเป็นมานะเราจะต้องตรวจดูฐานแท้ดูความเป็นจริงว่าเราเองมีขั้นปลายขั้นสูงยอดขนาดใดเรามีความเบาว่างง่ายสบายพ้นทุกข์ในโลกต่ำมาได้ระบบนั้นระบบนี้ขนาดนั้นขนาดนี้อย่างไรถ้าได้แล้วเราก็จะได้เป็นผู้รู้ทันรู้ตอนรู้ฉันรู้เชิงรู้เราสูงเราเป็นจริงดีจริงถูกต้องตามธรรมแท้ไม่หลงผิดไม่วิปลาสไม่สับเปลี่ยนไม่กำหนดผิดที่ผิดทางผิดขนาดมันก็ไม่มีการถอยไปถอยมามันก็จะ การอนุโลมสำหรับตนให้เป็นใครขนาดไหนมันก็จะแม่นแม่นเป้าถูกชัดและเราก็ไม่ต้องเลาะและไม่ต้องหลบไปหลบมาเรื่องไปเลี่ยงมาหลุดไปหลุดมามันเป็นความมั่นคงมั่นคงได้ก็เพราะเรารู้เราชัดมีวิหารธรรมมีฐานที่อยู่มีที่พักอาศัยมีความเป็นจริงของชีวิตเราเป็นผู้ที่เจริญแล้วมีทั้งการงานมีทั้งการพักอยู่ในตัวอยู่ในตามขนาดที่เราสามารถกระทำได้และเราพร้อมกันนั้นเราก็เหลือเศษอะไรเราก็รู้เราก็พยายามเพียรพยายามไล่เรียงไปอันใดที่เป็นสัตว์กายะขนาดขั้นใดของพระอริยะระดับโสดาสกิทาอนาคาก็รู้ตัวเองไปทั้งหมดแล้วก็จัดการกับมันเป็นระดับๆไปเรื่อยมี รถต่างๆที่จะปราบมันมีกรรมฐานต่างๆที่จะหามาให้มันยิ่งชั้นสูงยิ่งหาศีลพรตหรือหากรรมฐานได้ยากมันเลยยิ่งละเอียดยิ่งปราบปรามมันยากเพราะงั้นขั้นสูงขั้นละเอียดก็ต้องเอาจริงเอาจังยิ่งขึ้นยิ่งจะบอกว่าเราสูงแล้วเราละเอียดแล้วแล้วเราจะประมาทไม่พยายามพากเพียรพยายามอ่านรู้ไม่พยายามเอาจริงเอาจังกษัตรายะของเรานั้นเป็นไปได้ยากและจะช้าเพราะมันยิ่งละเอียดยิ่งรู้ยากบอกกันด้วยปากก็ไม่ค่อยแม่นบอกด้วยปากบอกวิธีการอะไรก็ไม่ค่อยจะถูกตัวมันได้ง่ายๆเพราะมันเล็กมันละเอียดมันสุดคุ้มมันยากจึงจะต้องพากเพียรพยายามพิจารณามีสติสัมปชัญญะให้มั่นคงตรวจอ่านเห็นมันจริงๆมันหลอกมันเลี้ยงมันเล็กมันรอดได้ง่าย มันเผลอไผได้ง่ายต้องจับไม่ได้จับให้แม่นแล้วก็พยายามอ่านยิ่งขณะใดกำลังเกิดอยู่เป็นอยู่ยิ่งต้องใช้ฌานใช้จิตละเอียดพยายามอ่านจับแยกแยะหาวิธีการได้บ่อยๆปรับเปลี่ยนในขณะที่มันกำลังเป็นจริงนั่นแหละจะรู้ชัดยิ่งอัตตายิ่งในตนในตัวยิ่งเป็นเรื่องจิตในจิตยิ่งจะหัดเล่นจิตปรับเปลี่ยนจิตให้แข็งแรงให้มีภาษีเข้าคลองจริงๆมันจึงจะเกิดผลทันทีทันใดทำได้ทีนึงเห็นผลดีทำบ่อยๆดูทำแบบไหนได้ทำอีกทำแบบไหนรู้สึกเกิดผลทำอีกซ้ำๆทำมากๆพระพุทธเจ้าจึงยืนยันนักว่าเราไม่ได้ทำมันให้มากเราก็ไม่ถึงที่เราจะต้องทำมันให้มาก ปฏิเสวามิในจุดที่ดีให้ได้เสมอๆเราก็จะตัดรอบเราก็จะสูงขึ้นไปเรื่อยๆจนตัดรอบสิ้นขาดเป็นที่สุดถึงขั้นภาวนาใหม่ได้อย่างแท้จริง