201130-161 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ011.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2520 อภิณหปัจจเวกขณ์ (184 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์6.61 KB
วันที่แก้ไข2 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันนี้เป็นวันพุธที่ 30 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2520 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นะโมไปด้วยปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกหนังโป๊ปฏิบัติธรรมไม่ว่าจะเอาหลักเอาหัวข้ออุดเท่ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าหลักไหนมาเทียบหมวดธรรมทุกๆหมวดจะพิจารณาสภาวะธรรมบริสุทธิ์บริบูรณ์ของเราได้หมดอธิบายถึงได้ทุกหัวข้อไม่ว่าจะเอาอย่างหยาบอย่างกลางอย่างละเอียดเราจะรู้รูปรอยจะเข้าใจสัจธรรมนั้นอธิบายไปได้เดี๋ยวเพราะฉะนั้นผู้ใด 1 หัวข้อ 1 อุเทน 1 หมวดหมู่ของหัวข้อธรรมของศาสนาพุทธตั้งแต่มีหลักการตั้งแต่ศีลสมาธิปัญญาซึ่งเป็นหลักปานกลางหลักใหญ่ๆทานศีลภาวนาได้ผู้จัดการอนามัยสีลมัยภาวนาใหม่อย่างที่ยาวออกไปเป็น 10 เป็นบุญกิริยาวัตถุ 10 ก็ได้จะเอาอะไรไปจับละเอียดตลอดทุกๆอย่างตั้งแต่หมวด 3 หมวด 4 หมวด 5 หมวด 6 7 8 9 10 หลักเกณฑ์หัวข้อต่างๆพวกนั้นเป็น ใครสามารถเข้าใจสภาวะจิตสภาวะธรรมที่แท้เราจะเทียบเคียงเข้าไลน์เรียงไปรู้โลภะโทสะโมหะเราจะเข้าใจสภาพของจิตที่ลดละนายคลายจางคลายออกไปได้แล้วก็ให้เทียบเคียงให้ดีใครถนัดหมวดไหนใครเข้าใจภาษาเข้าใจสภาวะธรรมด้วยภาษาอย่างนั้นมาอธิบายเข้าใจดีก็ให้จับหลักนั้นเทียบเพื่อความแน่ใจก็เอาหัวข้ออื่นฟังหัวข้ออื่นไปอีกฟังอุเทนอื่นไปเรื่อยๆมันก็จะยิ่งลึกซึ้งก็ยิ่งแน่ใจก็ยิ่งมีหลักฐานก็ยิ่งจริงยิ่งชัดก็ยิ่งฟังมากยิ่งได้รู้มุมเหลี่ยมต่างๆที่เชิงอธิบายแง่ของภาษาต่างๆ อธิบายขึ้นก็จะยิ่งเห็นชัดขึ้นมาๆๆอะไรจึงจะเป็นผู้ที่ไม่สงสัยได้เมื่อมันมากถึงจุดพอและเมื่อมันขึ้นถึงจิตจึงมีสภาวะธรรมที่ละเอียดละออจริงมันก็จะยิ่งจิตเปิดกว้างเป็นปัญญาทัศนะอันสว่างจ้าจะเข้าใจอะไรกว้างขึ้นรู้อะไรต่ออะไรชุมนุมมาได้จะย่นย่อลงก็ได้จะขยายออกเกี่ยวข้องกันอันนั้นขยายอันนี้อันนี้ขยายอันนั้นเหมือนอย่างนี้อันนี้ไม่เหมือนอย่างนั้น

อ่านต่อ

จะรู้มุมเหมือนและมุมไม่เหมือนแล้วเราก็จะมาเอาจุดเหมือนไม้เอาจุดที่ไม่เหมือนได้ทุกทุกมุมไปทีเดียวนี่เรียกว่าปัญญาทัศนะวิเศษที่เราสามารถจะเกิดได้ก็ขอให้สังเกต หมดไม่หมดหัวข้อธรรมต่างๆที่เราได้ใช้ที่เราได้พยายามเทียบเคียงศึกษาฝึกปรือเพื่อที่จะเทียบเคียงบัญญัติกับสภาวะธรรมที่แท้จริงและเราก็จะได้เกิดประโยชน์เกิดความแน่ใจจริงจังยืนยันเป็นอยู่สุขรู้ที่จบแล้วก็รู้ที่ตัดรู้ที่ต่อเพราะว่าเราเองเมื่อผู้ใดมีที่ตัดแล้วพวกนั้นจะมีที่ต่อหรือผู้ใดต่อไปก็ต้องมีที่ตัดรู้จักเขตจบได้จึงจะเป็นผู้ที่กำหนดทุกอย่างตามขอบเขตและมีวัดสระอันลงวัฏฏะมีที่จบลงหมดลงมือจึงจะไม่ฟุ้งซ่านจึงจะอยู่ในขอบเขตและแม้จะต่อ เราก็รู้กำลังว่าเราจะต่อไปได้ไหมถ้าต่อได้มีแรงเราจึงจะต่อถ้าต่อได้ไม่มีแรงเราจะไม่ต่อผู้นั้นก็เป็นผู้อยู่สบายและจะเป็นผู้ขยายอาณาเขตความต่อได้เพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นด้วยกำลังของเจโตด้วยกำลังของปัญญาของเราต่อไป

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน