201128-159 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ011.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันที่ 28 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2520 พ่อท่านพระโพธิรักษ์แนะนำหมู่พิจารณาธรรมปฏิเวธก่อนศาลนัดพุทธสถานสันติอโศกผู้เกิดแล้วเกิดอีกเกิดแล้วก็ไม่ได้เรียนธรรมะเกิดแล้วก็ไม่ได้คบสัตบุรุษเกิดแล้วก็ไม่ได้ฟังสัจธรรมเกิดแล้วก็ไม่เกิดเลื่อมใสศรัทธาอะไรผู้นั้นย่อมเป็นผู้ที่สูญเปล่านอกจากจะสูญเปล่ายังไม่พอยังแถมความไม่มีกุศลไม่มีบุญยังแถมความโง่ของไอ้ตัว เพิ่มเติมกิเลสก็หนาขึ้นมาก็อยากขึ้นเพราะเหตุว่าเป็นผู้ที่ไม่พยายามช่วยเหลือตัวเองฝักใฝ่เพื่อให้พบสัตบุรุษให้พบที่พึ่งอันเกษมให้พบสรณะที่ดีอย่างน้อยก็พบผู้เป็นพระผู้มีธรรมผู้ที่จะช่วยเป็นหลักยึดเพื่อที่จะนำทางเมื่อไม่พยายามใส่ใจเกิดแล้วจึงตายเปล่าตายแล้วตายเล่าชาติหนึ่งชีวิตหนึ่งก็ไม่ได้ศรัทธาเลื่อมใสในธรรมในสงฆ์ในพุทธแม้จะชื่อว่าเป็นพุทธมีสำมะโนครัวว่าเกิดว่าเป็นนับถือศาสนาพุทธแต่ก็ไม่ได้เลื่อมใสแม้แต่ใน ก็ไม่ได้เลื่อมใสในสังขละก็ไม่ได้เลื่อมใสในบุคคลที่เป็นอริยบุคคลก็ไม่ได้รู้ไม่ได้เห็นไม่ได้เข้าใจไม่ได้เลื่อมใสไม่ได้ศรัทธาผู้นั้นย่อมไม่ได้รู้จักสัจธรรมสัจธรรมก็ผ่านหูผ่านไปผ่านมาไม่ได้สนใจไม่ได้ชอบใจไม่ได้เก็บมาพิจารณาไม่ได้โยนิโสมนสิการไม่ได้หยิบอ่านเอาผู้นั้นก็ลงจากธรรมมีแต่ไปหาบาปหาบบาปในตัวนานนานเท่าใดก็ยิ่งจะบาปหนักเกิดแล้วเกิดเหล้าเป็นผู้ที่น่าสงสารยิ่งเพราะฉะนั้นผู้ใดที่เกิดมาเป็นมนุษย์แล้วได้ชื่อว่าเป็นพุทธโดยสมบูรณ์ดีก็ยิ่งควรจะอยู่ใกล้ควรจะใส่ใจควรจะเอา คำว่ารูปพระธรรมนูญสงฆ์คำว่ารู้ธรรมเข้ามาอ่านพุทธเข้ามาศึกษาเอาพุทธสะสมเอาพุทธใส่ตัวใส่ตนอย่าละเลยเพ่งเพียรแล้วก็กระทำเอาจริงจึงจะเกิดจริงใครทำใครได้ดั่งพระพุทธเจ้าท่านตรัสพระธรรมทายาทโทกัมมะโยนิกัมมะพันธุทุกคำว่าใครทำก็ขายได้จริงๆผู้ที่ได้แล้วจะเป็นตัวอย่างให้ทำตามจะบอกกล่าวแนะนำให
อ่านต่อ
้ไปกระทําไม่ได้ทำแทนกันไม่ได้ฉีกแบ่งกันไม่ได้แต่ฉีกแบ่งกันได้แจกได้แล้วมันง่ายทีนี้มันไม่ง่ายเพราะมันฉีกแบ่งไม่ได้แจกก็ไม่ได้ แทนกันก็ไม่ได้มันถึงยากทุกคนจึงต้องขนขวายและพากเพียรเอาฟังรู้เข้าใจดีมันก็น่าจะรู้จะเข้าใจดีถ้ารู้แล้วเข้าใจดีแล้วต้องลงมือปฏิบัติเอาสิ่งที่เป็นธรรมนั้นมาให้แก่ตนไม่ได้ให้เข้าใจให้ได้ว่าธรรมะคืออะไรธรรมะก็คือญาณคือวิมุติคือความรู้ไปจนกระทั่งถึงจิตใจถึงกิริยากายถึงวาจาแล้วเราจะทำให้เป็นสุจริตให้ได้เสมอทุจริตใดต้องเข้าใจให้ได้อกุศลใดต้องเข้าใจให้ได้สุจริตใดก็เข้าใจให้ได้กุศลใดก็เข้าใจให้ได้เราต้องทำส่วนที่เป็นกุศลสอนลงไปอีกสูงเรายังกุศลถึงพร้อมได้อกุศลไม่มีแล้วกายกรรมทุกอย่างไม่มีทุจริตไม่มี เมื่อกี้ทุกอย่างไม่มีทุจริตไม่มีอกุศลมโนนั้นก็จะต้องไม่หลงในกุศลไม่หลงในสุจริตไม่ถือเป็นตัวเป็นตนเข้าใจให้มันเป็นคำว่าสักแต่ว่าทำทำธรรมะไม่ใช่ของเราธรรมะไม่ใช่ของตัวของใครมันเป็นธรรมะคือธรรมะแต่ธรรมะก็อาศัยในคนเพราะฉะนั้นคนจะต้องรู้ตัวว่าเรามีธรรมะธรรมะคือธรรมะตัวที่เรียกว่าคนคือคนอาศัยซึ่งกันและกันเราเป็นคนเราก็ต้องทำให้คนรู้คนถือสมมติเราก็ต้องรู้สมมุติแล้วเราก็อยู่ก็สมมุติกระทำอะไรให้ประสานกับสมมุติเขาให้ได้จึงต้องมีกติกามีระเบียบมีวินัยมีข้อตกลงถ้าไม่เช่นนั้นก็ทะเลาะเบาะแว้งตกลงกัน ที่ยุติหรือที่หยุดก็ไม่มีเมื่อที่หยุดไม่มีมันก็มีแต่เรื่องราวมันก็ตายไม่ได้มันก็สูงสุดไม่ได้จริงจังไม่ได้เพราะงั้นก็พูดได้เห็นธรรมเข้ามาใกล้คิดแล้วได้ฟังธรรมก็พยายามพากเพียรฟังให้ดีซาบซึ้งจริงๆแล้วเอาไปกระทำให้แก่ตัวให้เกิดอย่าช้าถ้าไม่แน่ใจว่าไม่มีอะไรประเสริฐไปยิ่งกว่าการใฝ่ธรรมศึกษาธรรมปฏิบัติธรรมให้ได้แก่ตนแล้วอย่าช้าเราจะได้ประโยชน์เร็วเราจะได้ดิบได้ดีเร็วและเราจะได้ช่วยผู้อื่นได้มากมีอินทรีย์พระจันทร์จะได้เป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านอันสูงสุดและเราก็จะได้ตายจากกันไปที่สุด [ไม่สามารถถอดข้อความได้]