201123-157 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ011.txt

วันนี้เป็นวันพุธที่ 23 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2520 แต่ที่นี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นะโมปัจจะเวกปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกเมื่อธรรมะที่เป็นธรรมะสังวรคือเป็นธรรมะที่จะสนับสนุนเราได้เสมอก็คือตัวปัจจะเวกเป็นตัวสำคัญปัจจัยแวดหมายความว่าเราจะต้องระลึกทบทวนระลึกทบทวนจะต้องตรวจสอบทบทวนตรวจสอบอยู่เสมอๆให้มีสติปัญญาต้องมีสติปัญญาต้องมีปัญญาปัสสะเวทต้องรู้ว่าเราทำอะไร วนในขณะใดที่เรายังมีการเกี่ยวข้องยังมีผัสสะยังมีการรู้เราจะทำอะไรอยู่เราจะต้องปัจจะเวกแม้จะหยุดอยู่เราก็เอาเรื่องเรื่องอาจจะไม่มีเรื่องเป็นปัจจุบันเราก็เอาเรื่องที่มันแล้วมันแล้วมาพิจารณาต่อหรือว่ามาทบทวนมาไล่เรียงอีกเขาเรียกว่าปัจจเวกแม้ในขณะที่เรากำลังจะกระทำก่อนจะมีมันยังเป็นอนาคตอยู่มันยังไม่มีอดีตจะไม่มีปัจจุบันกำลังเป็นอนาคตอยู่ก่อนจะทำอย่างเช่นเรากำลังจะรับประทานอาหารเราก็ต้องมีปัจจุบันถึงสิ่งที่เป็นกฎเป็นหลัก ระเบียบเป็นสิ่งที่เราจะกระทำอย่างน้อยก็คือศีลนั้นเองเราจะต้องตั้งใจระลึกทบทวนหนังสือของเราว่าเรากำลังจะทำยังไงศีลของเราบอกเราว่าเราจะต้องรู้เท่าทันรู้รสกลิ่นเสียงสัมผัสเราก็จะต้องรู้ว่าเรากำลังจะกินลูกย่อมมีรสย่อมมีกลิ่นย่อมมีเสียงย่อมมีสัมผัสต่างๆที่เราจะต้องพิจารณารู้เท่าทันอย่าหลงรูปลงลดลงกินลงเสียงลงสัมผัสอย่าให้มันเป็นเจ้าเป็นนายเราเราจะต้องพยายามรู้เท่าทันของความจริงลูกก็เป็นอย่างนั้นมันไม่เพียงไม่แน่อ่ารถเป็นอย่างนั้นกลิ่นเป็นอย่างนั้นเสียงสัมผัสเป็นอย่างนั้นอย่างนั้นตามความจริงของมันมันไม่ได้เป็นอย่างที่เราจะต้องไปปรุงสังขารเพิ่มขึ้น รถอย่างนี้มันเป็นอะไรรถอย่างนั้นมันจึงไม่อร่อยรูปอย่างนี้จึงจะอร่อยรูปอย่างนี้ไม่อร่อยกลิ่นอย่างนี้จึงจะอร่อยกลิ่นอย่างนี้จึงจะไม่อร่อยเราจะไม่ให้มันเป็นอย่างนั้นเป็นอันขาดเ