201129-160 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ011.txt

เป็นวันอังคารที่ 29 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2520 รัชกาลที่พุทธสถานสันติอโศกพระผู้ที่รู้รอบตัดรอบรอบชั้นหยาบรอบชั้นละเอียดของกรรมของกิริยาของผัสสะของโลกและจิตเป็นโรคในที่มันจะสัมพันธ์กันเมื่อมันเกิดการสัมผัสกันขึ้นมาจิตของเรารู้ว่าอันนี้ขาดอันนี้ตัดรอบอันนี้หมดก็อันนี้สิ้นรอบด้วยเหตุปัจจัยข้างนอกตั้งแต่หยาบๆเป็นระดับระดับ ไปผู้ใดผู้รู้รอบวงใดจึงรู้จบเพิ่งรู้สิ้นเมื่อตัดรอบจิตไม่ติดไม่ยึดขาดกันจริงแล้วแม้จะกลับสัมพันธ์อีกก็สัมพันธ์อย่างรู้เท่าทันดีจริงมีอำนาจจิตแข็งแรงอยู่เหนือมันอย่างแท้ผู้รู้เป็นปัจจัตตังจะรู้จริงรู้เองให้ตรวจสอบเสมอและให้รู้การจบแล้วให้แน่ใจอย่าซ้ำแซะจนกระทั่งไม่รู้เรื่องและก็อย่าประมาททุกอย่างต้องอาราธนาแม้เราจะตัดรอบอะไรได้แล้วเราก็จะต้องรู้ตัวเข้าใจเพื่อเช็คเพื่อสอบสัมผัสเมื่อไรเรารู้แล้วก็ปล่อยรู้แล้วก็ปล่อยแล้วมันก็ปล่อยสำเร็จการกระทำอย่างนั้นเหมือนกับการตรวจสอบเรียกว่ารัก ฮาไม่ประมาทถ้าปล่อยปละละเลยเฉยไปมันแตกมันสัมผัสอารมณ์เบาๆว่างๆหรืออารมณ์น้อยๆเป็นพวกอนุสัยหรือว่าเปลี่ยนเป็นสิ่งที่เรายังล้างไม่หมดจริงๆมันอาจจะหลงเชื่อหลงเหลืออยู่ในจิตก็จะมีได้เราอาจจะประมาทนึกว่าเราขาดนึกว่าเราตัดรอบก็เป็นได้เพราะฉะนั้นเพื่อความไม่ประมาทเป็นที่สุดเราจะรู้ตามรู้อยู่แล้วก็ไม่โตขึ้นอารมณ์จิตแม้แต่จะสัมผัสอีกก็ไม่มีอารมณ์ขึ้นเราก็จะเป็นพวกเช็คได้อย่างดีแล้วก็ไม่ประมาทตามคำสุดท้ายที่เป็นคำสั่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เสมอเพราะฉะนั้นแม้แต่ลาภยศสรรเสริญก็จะไม่เป็นอันตรายอันแสนเป็นต่อภาษีงานศพจริง ถ้าเกิดว่าพูดได้ประมาทราบคดียศก็ดีสรรเสริญคดีก็ยังเป็นอันตรายอันแสบเผ็ดต่อพระขีณาสพเพื่อต่อพระอรหันต์ได้อยู่ซึ่งเป็นเรื่องที่ดูเหมือนพูดแล้วไม่แล้วแต่ก็เป็นจริงต้องเข้าใจนัยยะที่พระสัมม