200602-117 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ009.txt

วันที่ 2 มิถุนายนพุทธศักราช 2520 พ่อท่านเพชรเวชณพุทธสถานสันติอโศกสิ่งใดที่ยังขาดตกบกพร่องนึกสิ่งใดที่เราควรจะทำให้ก้าวหน้าเป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์เป็นสิ่งที่เราได้ควรจะพลาดเพียงความเจริญคงจะขาดทดลองควรจะกระทํา มั่นคงของอินทรีย์พละด้วยความมั่นคงความละเมียดละมัยของจิตมันจะแน่นจะมั่นมันจะเด็ดเดียวแล้วก็ยิ่งจะมีปริมาณถ้าจะนับด้วยภาษามาเป็นปริมาณมันจะมีปริมาณมันเหมือนมันมาเต็มถ้ามันเต็มแล้วก็ตามถึงแม้ทำอีกมันก็เหมือนแน่นลงมั่นคงลงหรือไม่มีปริมาณมากมายยืนยันกว้างขวางตัวใหญ่มากขึ้นเราเลือกได้ลักษณะมันคล้ายๆอย่างนั้นแท้จริงก็คือยิ่งยิ่งขึ้นนั่นเองมันก็จะได้ยิ่งยิ่งขึ้นเพราะฉะนั้นการงานหรือว่าการกระทำใดที่เราควรจะได้กระทำอยู่เพิ่มขึ้นเราจะได้ทราบอีกทีก็ได้แก่ตนก็จะดูได้เพราะว่าอย่า อยากฟังเพลงฝากปล่อยไว้แล้วไม่เคยทำแล้วไม่เคยรู้เราไม่เคยเป็นก็วางไปเลยใส่ไปเลยอย่าไปทำถึงอย่างนั้นนับไม่เข้าใจแล้วว่าคนเราเกิดมามันก็มีพักมีเพียงเหตุการณ์งานกับมีการพักและเราก็ไม่ได้เป็นคนที่เธอดิ้นรนเพราะแสวงหาพยายามที่จะเป็นไปเหมือนอย่างชาวโลกเขาอยู่แล้วถึงแม้ว่าเราทำเราก็ไม่ได้เป็นสิ่งยืนยันชัดเจนว่าเราเป็นผู้ที่จะมีประโยชน์มีประโยชน์เชื่อคุณเพื่อประโยชน์แก่มหาชนและมวลชนก็เป็นกิเลสเป็นพวกที่จะได้รับตรวจสอบๆไปมันจึงมันก็เป็นของดีค่า เธอเป็นคนแท้ๆของมนุษย์มีค่าของมนุษย์ที่ขาดของเราเองนั่นเองแล้วก็พยายามเรียนรู้ส่วนเหลือใดๆก็อย่าประมาทเป็นอันขาดเพราะเราจะต้องพยายามจับมันให้มั่นยิ่งลึกยิ่งละเอียดยิ่งจวนหมดมันยิ่งบางเบามันยิ่งรู้จักย่าบางทีมันเล่นงานเราไปตั้งแต่หลายตลบแล้วบางทีก็จับไม่ได้ก็จะต้องพยายามพิจารณาซับซ้อนไปในจิตใจจะให้เผลอใจอย่าให้ห่างไกลทุกเมื่อทุกอาการจากโกหกมดเท็จตัวเองจึงละเอียดลออแล้วมันไม่รู้แ