240909-3-125 ทางเอกภาค3-ตอน125(หน้า284)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

ไปหาทุกข์หายากก็พาเข้าไปหาเสียหายตัวเราเองก็ไร้ค่าลงไร้ค่าลงมีแต่ชีวิตจะทำอะไรทีก็ต้องมีอามิสสินจ้างมีเครื่องล่อเครื่องหลอกหลอกให้ไปสูญเปล่าๆจริงๆไปจ่ายทั้งอาการกิริยาแรงงานจ่ายทั้งเงินทองจ่ายทั้งเวลามันสมองความคิดก็ให้เอาไปคิดในเรื่องไม่เข้าเรื่องหมุ่นๆมั่วๆเสียหายสูญเปล่าเราเลยกลายเป็นคนไร้ค่าไปซะต้องไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ถ้าเราเปลี่ยนแปลงมนุษย์ เอาความสูญเสียของข้าคืนมาให้ได้มากคนขึ้นมากคนขึ้นสังคมเล็กก็เจริญสุขุมใหญ่ก็เจริญเจริญแล้วก็เป็นคนที่จะต้องได้ต้องมีได้มีแล้วแล้วเราจะรู้ซ้อนลงไปอีกว่าเรานี่แสนหยิ่งผยองแต่ไม่ใช่ผู้ที่คุณหญิงคุณต้องรู้ตัวไปทำการยิงไม่ได้ยิ่งนี่หมายความว่าเราก็ยังไม่หลงไปกับโลกเขาอีกแม้เราจะร่ำจะรวยจะมั่งจะมีจะสร้างจะสั่นได้มีสิ่งผลิตมีแรงก่อมีผลผลิตแรงงานเราก็จ่ายได้โดยไม่เอาแรงงานไปก็ได้แผ่นดินฟรีหรือว่านึกว่ามันเป็นของ Sanook จะเอาไปเต้นดิสโก้ไปเต้นอะไรก็ไม่เข้าเรื่องไปจิ๊บช้อปปิ้งไปเฉิดฉายเฉิดฉินไปอีกรายอะไรหรือไปได้ไปรำไปทำท่าแต่อย่างนู้นอย่างนี้เพื่อยั่วๆคนอื่นเราไม่ทำและมันจ่ายเปล่าไปทำออกแรงขยับเขยื้อนอย่างนู้นอย่างนี้แล้วแต่เราจะขยับเขยื้อนไปเราจ่ายแคลอรี่ทั้งนั้นการขยับเขยื้อนไปแล้วเราก็มีจุดหมายมีทิศทางมีผลที่จะเป็นงานถ้าเคลื่อนไปจ่ายแรงงานไปจะกางแขนไกลขาหรือว่าจะก้าวขาจะขยับนู้นตรงนั้นตรงนี้อะไรต่ออะไรก็มีความรู้ไปให้ละเอียดขึ้นแยบคายขึ้น เพราะมันควรจะเป็นประโยชน์มันควรจะเป็นสารัตถะเนี่ยเราจะรู้ละเอียดลงไปอย่างนี้คำกริยาต่างๆควรจะเป็นประโยชน์จิตเราก็จะรู้สุดท้ายเราจะรู้กรรมรู้จิตรู้อุตุรู้อาหารอันนี้เป็นเครื่องคั้นยอดกรรมจิตอุตุอาหารเป็นเครื่องคันยอดเรามีกรรมอย่างไรการกระทำทางกายมันมีรีโมทอย่างนั้นอย่างนี้อิริยาบถต่างๆเหล่านั้นเป็นไปเพื่อประโยชน์เป็นประโยชน์จริงๆแต่ประโยชน์แห่งประโยชน์เป็นประโยชน์ของประโยชน์เป็นเพราะคนชนะถ้าไม่ใช่ว่าผมชนะเป็น อายะเป็นประโยชน์แห่งประโยชน์เป็นไปเพื่อความสบายว่างเคยแปลรากศัพท์ให้ฟังแล้วว่าสุขหรือสุขแท้จริงมันแปลว่าว่างดีแต่เราก็ไปหลงผิดกันจนกระทั่งว่าสุขนั้นคือไม่ว่างสุขก็คือการเสพสมมีปฏิกิริยากลายไปเป็นหลงไหลความสุขแบบมีปฏิกิริยาเสพสมสนองแท้จริงมันสุขมันแปลว่าว่างลงไปเบาบางคนกลางหาวโล่งๆมันกลางหาวสุดารัฐบาลเราก็เอาที่กาย ของเก่าที่มโนไม่ใช่เอาที่กายเป็นนักปรมัตถ์แล้วก็เอาที่มโนเอาที่จิตเจตสิกว่ามันว่างโล่งสบายโปร่งไม่มีอะไรคล่องนิพพานแปลว่าไม่มีอะไรข้องไม่มีอะไรอึดอัดมีแต่ความรู้โล่งโปร่งตื่นโพรงอยู่เบิกบานแจ่มใสไม่มีอะไรงอไม่มีอะไรห่อไม่มีอะไรกดไม่มีอะไรคอร์ดไม่มีอะไรหู่ในใจมันโล่งโปร่งตรงออกไปพุ่งออกไปโล่งโปร่งสบายคล่องอยู่ไม่มีอะไรคล่องนะไม่ใช่คล่อง มันโล่งโปร่งสบายคล่องอยู่มันไม่คล่องไม่ขัดไม่อัดไม่อึดไม่อึดไม่หัดไม่ฟาดตายหมู่นี้ภาษาพวกนี้ขยายความได้ทั้งนั้นขยายความแล้วเราจะเข้าใจทิศทางลักษณะจิตอย่างนี้หรือนิพพานถ้าเราเข้าใจแล้วเราก็ไปทำเอาลักษณะนี้ใช่นอกจากสบายแล้วนอกจากโล่งโปร่งสบายภาษาสบายของไทยไทยอิสระเสรีต้องมีการงานสบายอย่างโล่งๆโปร่งๆแล้วก็เฉยๆเดินๆแล้วก็นั่งลงนั่งลงในวันหนึ่งคืนหนึ่งวันอยู่เฉยๆกรรมกิ ไม่มีอย่างนั้นก็เรียกว่าเรารู้แต่จิตแต่เราไม่รู้กรรมกรรมก็รู้แต่กรรมของจิตกริยาของจิตอารมณ์ว่างแต่ไม่รู้ว่าคำกริยาของวาจาของกายมันมีอีกจะนั่งไม่มีกายกรรมไม่มีวจีกรรมหรือว่าเดินเหินมีแต่อิริยาบทที่ไม่มีค่าเดินก็เดินไปเดินมาเดินมาเดินไปเป็นเพราะพวกมาลัยเป็นแม่พวงมาลัยก็ลอยไปลอยมาไม่มีไม่มีประโยชน์ไม่มีที่หมายไม่มีสารัตถะเราก็ต้องรู้เพราะมันก็จ่ายแรงงานจ่ายแคลอรี่ไปเปล่าๆถ้าเราจะมีที่หมายไปก็มีมีธุระมีประโยชน์มีเหตุตับประโยชน์มีหินตายักษ์มีขายยามีอัดถายะ มิกกันสานเป็นประโยชน์แห่งสุขเป็นประโยชน์แห่งแก่นสารมีแท้ๆเลยแล้วเราก็รู้ว่ามันเป็นแก่นสารอะไรแก่นสารสิ่งเหล่านี้เราก็รู้ว่าเป็นแก่นสารของโลกไม่ใช่ที่เราจะยึดเป็นแก่นสารของเราอันเป็นเราและเราก็จะติดเนื้อติดตัวติดใจพอใจติดยึดหลงใหลผูกเอาไปดึงเอาไปด้วยไม่ใช่แม้แก่นสารอะไรก็ไม่ใช่สุดท้ายก็จะไม่ใช่แก่นสารที่เราจะหลงใหลสลายตัวเป็นอนัตตาเรารู้แล้วเราทำดีแล้วเราก็ปล่อยดีไปสร้างสรรค์สิ่งผลิตแล้วก็แจกสิ่งผลิตไปเผยแพร่ไปเราอาศัยเรา ใช้อาศัยกินเป็นนักเศรษฐศาสตร์ชั้นสูงสะพัดสะพัดแรงงานสะพัดสิ่งผลิตสะพัดไปให้มีค่าที่ถูกลงมากที่สุดให้มีคุณค่าให้มีคุณภาพสูงสุดขึ้นเรื่อยๆเท่าที่เราจะสามารถกระทำของเรายิ่งคุณค่าดีคุณภาพดีของของเราก็จะยิ่งทำให้ถูกเพราะว่ายิ่งของดีใครก็อยากได้ว่าใครก็อยากได้ก็จะแย่งกันเอามากคนจะอยากได้คนจะนิยมมากขึ้นคนจะชมชอบมากขึ้นยิ่งมากขึ้นของก็จะยิ่งแย่งกันเพราะคนในโลกนี้มันมีความไม่มีความมาก อยู่ในโลกไม่แย่งกันเราก็ยังต้องทำผลิตให้มากปริมาณมากและของก็จะต้องให้ถูกลงเพราะยิ่งแย่งคนที่มีเงินมากก็ยิ่งจะประมูลซื้อเมื่อยื่นประมูลซื้อคนจนก็จะขาดแคลนคนจนก็จะไม่ได้เมื่อคนจนไม่ได้เราจึงจำเป็นที่จะต้องยิ่งทำให้ราคาถูกลงไปหาคนจนคนจนก็ยิ่งจะได้ใช้ของดีนี่เป็นทิศทางของเศรษฐศาสตร์เชิงพุทธสงสัยจะสะอาดเชิงสมัยใหม่เขาไม่คิดอย่างนี้เขายิ่งพยายามเล่นตัวพวกเขาจะได้ทำน้อยลงแรงงานเขาได้ใช้น้อยลงปริมาณของเขาก็ไม่จำเป็นจะต้องไปเพิ่มปริมาณมันมากเกินไปราคาขายจะต้องตกยัง เผาทิ้งเอาไปทิ้งทะเลอะไรนั่นเป็นเศรษฐศาสตร์ทำลายมันทำลายเห็นๆอย่างนั้นน่ะมันไปหลงค่าของอัตราเงินอัตราการขายอัตราการเอาเปรียบเป็นเศรษฐศาสตร์ฉิบหายเราจะต้องตราหน้าเราจะต้องชี้ความผิดประหลาดความทำลายให้รู้ว่านักเศรษฐศาสตร์อย่างนี้ควรจะถูกว่าถูกกล่าวถูกชี้ให้เห็นโทษเห็นภัยเห็นความผิดเราจะต้องชี้จริงๆเพราะเขาหลงอะไรเราบอกเขาให้รู้เหตุผลเข้าไปยึดอะไรอยู่เขาจึงทำอย่างนั้นนี่เราพยายามไล่เรียงลงไปให้เห็นว่าเขาประยุทธ์อะไรตรงไหนเราก็จับเป้าให้ได้แล้วก็ เปลี่ยนแปลงจะต้องให้เขากลับมาเป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่ดีเป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่มีคุณค่าที่สร้างสาเหตุโรคแท้จริงเมื่อเราได้กระทำกรรมปรับปรุงกรรมกายกรรมวจีกรรมมีจิตอันเป็นตัวแกนเป็นตัวรู้เป็นตัวเข้าใจเป็นตัวเห็นจริงจนกระทั่งยอมจิตของเรานี่มันยอมยอมทำตามซึ่งก็ดื้อดื้อฝึกมันทุกวันนี้ก็เพราะว่ามันดื้อฝึกแล้วมันก็จะกลับไปมีแอบๆไปมีอย่างเก่าทั้งๆที่รู้ด้วยเหตุผลด้วยปัญญาเข้าใจดีแล้วอย่างนี้ดีแล้วเราก็ฝึกมาเนี่ยมันไม่ง่ายใช่ไหมเพราะเราฝึกกันอยู่นี่แต่ก็มาได้ เรากำลังเป็นคนไทยเป็นคนอิสระเสรีที่สร้างสรรค์ไม่หวงแหนเกื้อกูลมองไปในโลกคล้ายๆกับเราเป็นคนรับใช้เขาเป็นคนที่โง่ดูที่ไม่รู้จักเอารัดเอาเปรียบเขาเลยเสียเปรียบเขาอยู่ต่อพฤติเป็นคนเสียสละคนเสียให้เขาได้เราก็เป็นอย่างนี้อยู่แล้วเราก็รู้ด้วยปัญญาแล้วเราจริงๆเรากำไรนะเราเสียดายเราสบายใจที่สบายใจเพราะจิตของเราหมดปัญหาเราไม่สงสัยนี่เราทำอย่างนี้มันเป็นความดีหรือความไม่ดีเป็นกุศลหรือเป็นอกุศลเรารู้ว่าเป็นทานหรือเปล่ามันเป็นฐานและพฤติกรรมต่างๆ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] มันยังเอาความสูญเสียในเวลาแรงกายแรงสมองและทุนร้อนไม่ได้เอาความสูญเสียเหล่านี้ประหยัดคืนมาได้อีกเราจะนึกว่าเราดีที่สุดแล้วเรายังเรายังจะประหยัดคืนมาได้แม้แต่อาตมาเองก็ยังประหยัดคืนมาได้อีกแล้วเราก็จะเอามาก่อประโยชน์ประหยัดสุดลงไปได้อีกมันยังไม่สุดทีเดียวหรอกนะสูตรสูตรทฤษฎีเท่านั้นว่าประหยัดสุดเท่าแต่ศัพท์สมรรถภาพของผู้ใดผู้ใดมีความประหยัดตายแต่ประโยชน์แล้วเราก็เอามาทำสูงให้สูงเราก็ได้อีกเมื่อประหยัดได้แล้วเราก็เอาส่วนที่สูญเสียเหล่านั้นมาผลิตไม่ใช่ว่าเราได้แต่ประหยัดลงไปบางคนมักน้อยๆวันนึงนั่งกินผลไม้ ใบเดียวแล้วก็มุดอยู่ในกุดจะยกตัวอย่างก็อย่าไปว่าหาว่าว่าท่านล่ะอย่างเจ้าคุณนอวันคืนท่านบอกอาตมาไปพบท่านวันนี้ก็กินกล้วยใบเดียวท่านบอกคุยกันไปคุยกันต้องเป็นชั่วโมงวันนี้ก็กินกล้วยใบเดียวก็ขี้ออกหมดแล้วล่ะท่านก็ชื่นใจในความมักน้อยของท่านเปลืองสมบัติโลกก็จริงแต่ท่านก็อยู่อย่างงั้นแหละดีนะว่าเรามีฤทธิ์มีแรงอะไรก็ไม่รู้ไปปลุกท่านออกมาพูดกับเราได้ไม่งั้นท่านก็ปิดหมดห้องครับแล้วก็หยุดไปวันคืนวันคืนก็ไม่รู้ใครไปเอาไปซ่อมดูข้างในมันจะทำอะไรบ้างถ้าก็อยู่อย่างงั้น ไม่รู้กี่ 10 ปีแล้วท่านก็ตายไปแล้วมักน้อยเป็นสันโดษคนพอที่น้อยพอซึ่งมันน้อยได้มากแต่ประโยชน์มันไม่มากเป็นคนทั้งคนเป็นกลไกที่ดีเป็นเครื่องจักรที่ดีมีสมรรถภาพมีกรรมจะทำกรรมทำกิริยาอันเป็นกุศลได้ตั้งเยอะแต่ว่าไปแล้วมันก็เป็นลักษณะตัวอย่างอันหนึ่งเป็นตัวอย่างในความมักน้อยหรือประหยัดสุดประหยัดได้ยิ่งกว่าเราร่างกายท่านผอมน้อยบางใจแต่ก่อนถ้าใครรู้ถ้าใครเห็นนะตั้งแต่ท่านเป็นข้าราชการในหลวงท่านเป็นคนล่ำสันนะแข็งแรงเล่นกล้ามด้วยแต่เจ้าคุณนร ทอมสันเต้นโยคะแข็งแรงมีมีรูปเขาก็ยังมีรูปเรือรูปหนุ่มๆทุกท่านตั้งแต่ก่อนท่านบวชแข็งแรงกล้ามเนื้อหนังมากเพราะว่าท่านท่านเป็นคนไม่ใช่คนผอมๆอย่างนั้นเพราะว่าบวชแล้วท่านก็มักน้อยมักน้อยมักน้อยเป็นความมักน้อยที่ยืนยันได้ว่าเราเองยังมักมากกว่าท่านตั้งเยอะเป็นตัวอย่างอันน่าบูชาตรงนี้เพราะฉะนั้นคนใดที่ยังมักมากอยู่ก็ต้องระลึกถึงท่านเหมือนอย่างกับคนที่ยังลุกลี้ลุกเด็กไม่ค่อยสงบอยู่มากไม่สงบเสงี่ยมและเรียบร้อยจากพระสารีบุตรก็ต้องระลึกถึงพระอัสสชิที่เป็นคนกิริยามารยาทสงบเสงี่ยมเรียบร้อยดีเหลือเกิน ท่านก็ต้องเอาจุดดีนั้นเป็นครูเราก็เอาจุดดีของคนที่ดีเป็นครูอย่างเจ้าคุณนรมีจุดมัธยัสถ์มีจุดประหยัดมักน้อยมักน้อยมากเป็นตัวอย่างที่จะให้เราเป็นจุดปลายเหมือนพระกัสสปะนี้มีจุดน้อยที่ดีจุดมักน้อยที่เยอะเป็นตัวอย่างของการมักน้อยสันโดษที่ไม่วุ่นไม่กวนไม่ไปเทคนิคอย่างชิงเบียดเบียนใครได้น้อยแต่มันก็น้อยประหยัดมากไปจนกระทั่งเรามาทำประโยชน์ไม่ได้สูงเพราะฉะนั้นในการที่จะทำประโยชน์ประหยัดสุดแล้วก็ได้ประโยชน์สูงหรือว่าประโยชน์สูงและประหยัดสุดไงจนถึงต้องประมาณผสมส่วนที่ให้ผลดิบพอดี ระวังอย่าฝืนระวังอย่าเพ้อมักน้อยไว้มักน้อยไว้เป็นเป็นปลายเป็นเป้าหมายประโยชน์สูงประหยัดสุดจะมุ่งแต่ประโยชน์สูงแล้วไม่ประหยัดเราจะต้องไม่ได้มีข้อแม้ที่ตีเพราะเอาไว้ตีเคราะห์จิระเอาไว้ต้องประหยัดนะต้องมุ่งหมายคนึงถึงคำนึงถึงประหยัดด้วยแต่เราก็จะยังทำประโยชน์ได้อีกสูงเรายังจะเก็บส่วนสูญเสียสิ่งที่มันสูญเสียทั้งเวลาแรงงานทุนร้อนเป็นหลักใหญ่ๆแรงงานทั้งแรงกายและแรงสมองเราจะเอามาใช้พัฒนาได้สูงสุดถ้าจะบอกทฤษฎีของพุทธศาสนาทฤษฎีสูงสุด ของเศรษฐศาสตร์คืออะไรก็เรียกได้ว่าประโยชน์สูงประหยัดสุดเป็นทฤษฎีสูงสุดแล้วเราก็สบายแม้ประหยัดแล้วเราก็ไม่ได้ทำให้สุขภาพกายสุขภาพใจเราเสียเราเป็นคนสมบูรณ์อย่างที่เราเข้าใจอย่างถูกต้องเป็นคนสมบูรณ์ทั้งสุขภาพสมบูรณ์ทั้งกิริยากรรมกิริยากรรมของเราก็ไม่มากไปไม่หวือหวาไปไม่จัดจ้านไปกิริยาวาจาก็ไม่หวือหวาไปไม่มากไปทั้งคราวที่แสดงก็มีบทบ้างมีลีลาพอสมควรก็ดูลีลาก็เห็นแล้วว่าตอนแสดงตอนแสดงวาจาตอนแสดงกายกรรมก็มีลีลา ที่จะมากหน่อยตอนที่จะน้อยหน่อยแต่ส่วนมากก็เรียบร้อยดีก็ไม่เหมือนไม่เกินไม่เฟ้อไม่เปลืองเปล่าเหมือนอย่างกับโลกเขาทำตลกก็ทำมันประดิษฐ์ประดอยตกแต่งเกินการเปลืองเปล่าไปเยอะเรารู้ว่าสิ่งที่จะชูสิ่งที่จะเป็นเรียกว่าศิลปะสิ่งที่จะเชื่อมโยงร่วมสมัยกับเขาเอามาประกอบเข้าเพื่อที่จะมันไม่รู้ชื่อไม่ดูเชยไม่ดูแห้งแล้งไม่ดูมอซอจนเกินการเดี๋ยวนี้การแต่งกายมชกับเป็นคุณค่าที่แปลกตาแล้วเราอธิบายได้ด้วยมอซออย่างเราๆเนี่ยกลับมาเป็นไทยเมื่อกี้นี้ทักคุณบุญธรรมเนี่ยคนไทยแต่ผมสภาพ แขนกระบอกนุ่งประสิทธิ์นุ่งผ้าถุงไม่ได้บอกพวกคุณมาก่อนว่าจะปรับปรุงพวกคุณเข้ามาเป็นคนไทยคนไทยไม่ได้พูดแต่เดี๋ยวนี้เอามาภาษานี้มาเรียกพวกคุณได้แล้วนี่ไม่ว่าผู้หญิงสาวๆผู้หญิงแก่ๆอะไรเดี๋ยวนี้เป็นคนไทยกันทำไมคุณนั่งกันอยู่เนี่ยใครมามองนี่ปั๊บนี่มาเห็นคนไทยอยากจะมาทัศนาเมืองไทยต้องมาทัศนาที่อโศกนี่ถึงจะเห็นคนไทยถ้าคุณมากรุงเทพฯมาทัศนาเมืองไทยพวกทัศนาจรมาไม่เห็นแต่คนต่างชาติหลายชาติหลายภาษาปนกันอยู่ในกรุงเทพฯมีวัฒนธรรมหลายอย่างปนกันเขาไม่รู้เอกลักษณ์เลยเขาไม่รู้ว่าเอ๊ะมันไทยๆอะไรมันเลอะเลอะเทอะคนไทยเลอะ มันไม่มีเอกลักษณ์แต่ของเรานี่มีมวลมีลักษณะที่ประมูลได้ว่าอ๋อคนไทยมีลักษณะอย่างนี้แต่ยิ่งขนาดนี้ยังนั่งปนๆกันอยู่นี่เห็นเลยผมทรงดอกกระทุ่มทรง Top พิษในอดีตผมพูดอย่างนี้เวลาหาว่าบังคับให้มาตัดผมทรงนี้เลยแม้เราไม่ได้ตัดผมทรงนี้เราก็เลยไม่ได้อยู่หมู่นี้เกิดอึดอัดขัดเคืองใจแล้วก็เลยต้องแหมจำยอมจำใจต้องมาตัดผมทรงนี้ถูกบังคับด้วยจิตวิทยาใครอย่าไปคิดอย่างนั้นหรือใครคิดอย่างนั้นก็ต้องบอกให้รู้ตัวนี่บอกให้รู้ตัวว่าไม่ได้ไปใช้จิตวิทยาเพื่อที่จะบีบบังคับให้คุณมาตัดผมทรงดอกกระทุ่มนะ แต่ชี้แนะถ้าใครเห็นดีก็ทำมีปัญญาเห็นว่าเป็นประโยชน์เป็นคุณค่าเป็นความสบายเบาว่างเป็นอะไรก็แล้วแต่ตามปัญญาของคุณที่จะรู้เองก็บอกไปว่าไม่ได้บีบบังคับไม่ได้ใช้จิตวิทยาไม่ได้ใช้เลขเล่ก็ลวกกะโหลกอะไรไม่ใช่ชี้ตอนนี้กำลังพูดสัจธรรมอาตมามีความซื่อที่ชี้สัจธรรมส่วนมากเพราะระลึกถึงจุดที่มันจะเป็นเชิงกลที่จะไปยั่วยวนคุณชื่อว่าไปบังคับคุณเป็นเชิงอะไรจิตวิทยาก็ต้องบอกถ้ารู้เมื่อไหร่ก็ขายความเสมอว่าไม่ได้ไม่ได้มีจิตอย่างนั้นนะเห็นแต่เพียงอธิบายแต่จะไม่ให้วันดีก็ไม่ได้เพราะว่าสิ่งนี้อาตมาเห็นด้วย เห็นถูกเห็นควรจะไม่ให้อาตมาว่าไม่ดีไม่ได้มันดีก็ต้องสวัสดีสิ่งที่อาตมาเห็นว่าควรแก้ไขปรับปรุงลักษณะอย่างโน้นควรปรับปรุงมาอาตมาก็ต้องบอกน้องว่าบอกว่าอันโน้นควรปรับปรุงมาได้เปลี่ยนแปลงมาได้เห็นด้วยคุณทำเองไม่เห็นด้วยคุณก็ยังไม่ทำก็ไม่ได้ไปบังคับนะไม่ใช่ว่าไม่คบหาก็คบหาแค่พวกนี้มันเปลี่ยนรูปเล็กๆน้อยๆซึ่งมันก็เป็นส่วนเสียเป็นส่วนที่รั่วซึมอยู่เท่าที่ใครรู้ว่ามันรั่วมันซึมมันมีส่วนเสียอะไรก็พูดในนัยยะหลายในอยู่แล้วแม้แต่บอกไว้ผมยาวมันก็กินน้ำเลี้ยงน้ำเลี้ยงไม่ได้ไปใช้เลี้ยงผมมันก็เอามาเลี้ยงมัน มองอะไรเป็นต้นก็เคยนะถ้ามีรายละเอียดยิ่งกว่านั้นบางครั้งบางคราวก็ได้อธิบายแล้วเราก็มามีทั้งกายภาพที่สมบูรณ์แข็งแรงมีทั้งเศรษฐกิจที่สมบูรณ์อุดมเจริญงอกงามมีกรรมกิริยาที่เป็นผลผลิตไม่ใช่เป็นกรรมกิริยาที่เปลืองเปล่าสลายเปล่ามีปฏิกิริยาสูญเปล่าหรือเป็นปฏิกิริยาเป็นแรงกลายเป็นแรงงานที่ไปทำของผลาญเพื่อผลิตของผลาญเพื่อผลิตสิ่งผลาญพลาดขึ้นมาในโลกซะด้วยซ้ำไม่เราไม่ต้องเปลี่ยนแปลงกรรมสิทธิ์ของเราเป็นตัวปัญญาจิตของเราเป็นตัวที่มา พรหมก็รู้แล้วก็ฝึกปรือจนกระทำได้ลงตัวเสร็จแล้วเราก็อยู่อยากมีอุตุบรรยากาศคนมาอยู่ที่นี่นี่เป็นโรคที่แคบขึ้นมีภราดรภาพเราพิสูจน์โลกของเรานี่แคบขึ้นคนอยู่ที่นี่มีเป็นจำนวนไม่ใช่น้อยๆเลยถ้าเป็นบ้านอื่นเขาจะต้องมีห้องให้นอนก็จะต้องมีห้องนอนก็จะต้องมีเตียงเขาจะต้องมีอะไรเท่าไหร่ของที่ดีที่คนขนาดนี้คุณคิดว่ามันพอเหรอเนี่ยแต่พอเราคุณเอ๊ยยุ่งที่สุดแล้วคุณจะต้องมีส้วมอีกเท่าไหร่นี่พูดขึ้นมาถึงส้วมแล้วก็ระลึกถึงนี่จะพูดกับกรรมการเหมือนกันว่ามันไม่ไหวแล้วนะตอนนี้คนจรก็ตามวันเสาร์วันอาทิตย์ทีนี้น่าสงสารและใครก็จะเป็นโรค อ่อนเกินไปมาถึงนี่ส้วมไม่พอฝ่ายหญิงก็ดีฝ่ายชายก็ดีน้อยไปอยู่เราจะต้องขยายส้วมให้เพิ่มขึ้นแล้วเราชวนเข้ามากินซะด้วยแล้วก็ไม่มีส้วมรองรับเขาช่วงมันน้อยไปจะขยายอย่างไรส่วนมันถึงจะพอรองรับมันเป็นการประหยัดมากแล้วคนประมาณอย่างนี้อยู่แค่นี้มันก็เบียดกันแย่อยู่แล้วที่จริงถ้าเป็นที่อื่นอีกคนดูที่ดินนั่งอยู่เนี่ยนั่งๆนอนๆวันคืนอยู่เนี่ยแย่งกันอาบน้ำก็แย่แล้วถ้าเป็นคนฆราวาสข้างนอกญาติกันเข้าไปปัสสาวะอุจจาระก็แย่แล้วแต่นี่เรามันไม่เพราะว่าเราเองเราไม่ได้มากเกินการเราก็ไม่แย่งอะไรกันมากแต่มันก็มันชักจะ มีมวลที่เกิดนะเพราะเราจะต้องขยายขึ้นมารับกันอีกหน่อยนึงว่าเราจะเห็นว่าเราเองเราไม่ได้เปลืองเปล่าเป็นบรรยากาศอุตุนิคือบรรยากาศความอยู่ด้วยกันถ้ามันมากกันกับการกระทบกันมาก Spark มากความร้อนมากบรรยากาศร้อนอึดอัดอบอ้าวเบียดเสียดอยู่ยากไม่สงบเย็นเราทำให้คนมันรวมกันทั้งหมดนี้อย่าว่าแต่ความร้อนออกจากตัวไอตัวมากเท่านั้นเลยมันมีความร้อนที่เกิดปฏิกิริยาของนามธรรมของรูปอีกเยอะกระแสถ่ายเทพัดผ่านอะไรจนกระทั่งแม้แต่กระแสของจิตกระแสของวจี ปรึกษาของกายกรรมมันจะออกไปกระทบสัมผัสกันมันดังเปรี้ยงปร้างเปรี้ยงปร้างเปลี่ยนแปลงคนหูไม่ดีคุณไม่ได้ยินถ้าคุณหูดีหรือคุณจะได้ยินไอ้พวกเรานี่ก็กระทบกันอยู่กระแสของกายกรรมกระแสของวจีกรรมกระทบกันดังปิ้งป้างปิ้งปลาอยู่คุณได้ยินไหมถ้าหูคุณสุขุมหูคุณประณีตคุณก็จะได้ยินได้พูดเป็นภาษาอุทาหรณ์เป็นภาษาบุคลิกฐานแต่แท้จริงมันเป็นนามธรรมมันเป็นธรรมในธรรมแท้จริงมันเป็นธรรมในธรรมเป็นธรรมาธิการมันกระทบสัมผัสกับมันเกิดจริงมันเกิดความร้อนมันเกิดความถ้าใครไม่ระงับหรือใครไม่ระมัดระวังมันก็จะแรง แรงแล้วเดี๋ยวก็มีบทบาทสูงขึ้นการรุนแรงก็เกิดขึ้นกายกรรมก็รุนแรงขึ้นวจีกรรมก็รุนแรงขึ้นทะเลาะวิวาทตีกันทะเลาะกันตีกันแต่เราอยู่ได้เพราะเราทำอุตุของเราเย็นกระแสต่างๆทุกคนสงวนสงบระงับเพราะแม้แต่กระแสกายของเราก็สร้างสรรค์มีแต่ต่างคนต่างไปทิศเดียวกันเห็นพ้องต้องกันสอดร้อยกันบรรยากาศนี้อุตุนี้จึงเป็นอุตุที่เย็นอุตุที่ไม่ร้อนระเบิดไม่มีการทะเลาะไม่มีเสียเวลาส่วนซ้อนเสียเวลาส่วนซ้อนก็คือเสียเวลา คำพิพากษากันมากเราประชุมกันนี่เราจะมีอาทิตย์ก่อนพิพากษาเรื่องราวยุ่งยากน้อยคนขณะนี้อยู่กันเป็นปีนี้อาทิตย์ก่อนก็น้อยเราอธิกรณ์กันน้อยเรามีเรื่องที่จะต้องมาปรึกษาว่ามันจะมีรูปปรึกษาหรือมีเรื่องมาพิพากษากันน้อยเพราะเราต่างคนต่างระหว่างตัวกรรมกายกรรมจิตระวังกรรมระวังจิตเพราะฉะนั้นเมื่อเราระวังกรรมระวังจิตไม่ใช่เราไม่มีกรรมไม่มีใครไม่มีการงานไม่ใช่ไม่มีการกระทำเรามีการกระทำมากแต่เราก็สงบลงได้สงวนลงได้เพราะเรามีปัญญารู้เรามีจิตอันมีตัวปัญญาอันมีตัวประมาณองค์ 8 ระมัดระวังความคิดระมัดระวัง ระมัดระวังกัมมันตะระมัดระวังอาชีวะระมัดระวังความดิ้นด๊อกแด๊กของเราว่าให้มันดิ้นมีคุณค่าให้มันดิ้นเป็นสารัตถะให้มันดิ้นมันสอดคล้องไปเป็นทางเดียวกันเหมือนเหมือนโมเลกุลของแม่เหล็กให้ไปนะหัวเป็นหัวหางเป็นหางสอดคล้องกันสอดคล้องกันอันใดมันไม่เป็นไปตามหมู่อะไรมันไม่เป็นไปด้วยกันสามัคคีกันช่วยเหลือเฟือฝ่ายกันสร้างสรรค์อะไรก็ได้ไม่จำเป็นตัวขวางขวางหรือๆมันก็ปฏิกิริยาน้อยเป็นเครื่องที่มีคุณค่าสูงมีแรงพลังยิ่งกว่าหมัดเดียวไผ่เพราะเรามีวุฒิได้มีพลังจริง ส่งเสริมสอดคล้องสนับสนุนเหมือนยกเสาต้นหนึ่งต่างคนต่างแตะคนละนิดแค่นั้นเองสาวเบาเบาของทุกคนออกแรงนิดเดียวมันมีหลายแรงหลายคนแบ่งเบายกนิดเดียวไม่หนักเลยถ้าให้ยกคนเดียว 2 คนไม่ขึ้นไม่เกิดจากเขยื้อนพอหลายๆคนก็ไปแต่คนละแต่นิดๆเหมือนยกกันออกแรงคนละนิดเท่านั้นมันเบาอยู่ในตัวของมันเลยใครจะเคยยกก็จะรู้นี่เหมือนการเป็นอุตที่เย็นเพราะทุกอย่างไม่ต้องจ่ายมากไม่ต้องไปขัดขวางกันมากไม่ต้องทะเลาะเบาะแว้งกันมากไม่ต้องไปเสียเวลาสูญเสียอื่นเยอะแยะอุตุนิจึงสงบทำหน้าที่มีคนเยอะมีเสียงของ ถ้ามีเสียงของงานยกตัวอย่างง่ายๆคนนั้นพูดอย่างโน้นคนนี้ทุกข์คนนี้ตอบคนนี้คนที่ทำแล้วรบกวนคนอื่นบอกนะเว้ยของข้าเอกของข้าจะต้องเงียบกว่าอะไรต่ออะไรก็ต้องเป็นของข้าได้ยินต้องเป็นของข้าได้มีฤทธิ์แรงกินอาณาเขตกินกว้างอะไรต่อไปกระทบกระเทียบเบียดเบียนแย่งชิงกันมากมายนึกว่างานของข้าใหญ่ส่วนของค่าเหนือไม่ถ้อยทีถ้อยอ้าวหลบให้กันเลี้ยงให้กันขยับให้กันแบ่งกันอันนี้เสร็จอันนั้นเก็บไปเอามาทำอันนี้แทนอะไรอย่างนี้เนี่ยบรรยากาศของเราฮ่องกงนี่ก็ใช้งานไม่รู้กี่อย่างเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเปลี่ยนมาเปลี่ยนไปไม่จำเป็นจะต้องไปขวางลำไอ้นี่เป็นห้องประชุม ตั้งไว้ว่าห้องประชุมถ้าไม่มีการประชุมเอามาทำอะไรไม่ได้ต้องมีเก้าอี้มาขวางไว้ให้เต็มให้เก้าอี้มานั่งไปวันๆคืนๆเป็นส่วนมากคนจะเข้าไปนั่งนั้นนานๆทีนี่มันจะโง่หรือฉลาดคิดดูซิห้องโถงใหญ่เลยนะประดับประดาสร้างราคาแพงด้วยนานๆใช้ทีถ้าใช้บ่อยๆคุ้มค่ากันประโยชน์สูงประหยัดสุดก็ให้มันรู้อย่างนี้ยกตัวอย่างให้ฟังแล้วเพราะฉะนั้นการใช้ที่ละเอียดละออการที่จะมีพฤติกรรมที่ละเอียดละออลงไปอีกเหมาะสมส่วนอะไรต่ออะไรต่างๆนานาวัฒนธรรมไทยนั่งพื้นนี่กระดานพื้นไม่ต้องใช้เก้าอี้พับเพียบเรียบร้อยสงวนไม่เปลืองเปล่าไม่ต้องไปนั่งแต่เก้าอี้สบายสบายนั่ง พรุ่งนี้ค่อยสบายจะนั่งพับเพียบหรือไม่งั้นนั่งขัดสมาธินั่งอะไรก็ปล่อยมันปวดเมื่อยก็เหยียดขานิดหน่อยก็ทำงานไปวันนึงคืนนึงถ้าทำเราทำกันได้อย่าไปประชุมกันอยู่นานๆก็นั่งได้เดี๋ยวจะเป็นไรเราเลื่อนไม่ลงขาด้วยนั่งประชุมนานๆนั่นน่ะ 3 ชั่วโมง 5 ชั่วโมงแล้วตีนบวมเลยนะคุณจริงๆตีหนึ่งของอ้วนเลยเลือดมันลงขาจริงๆแต่เราไม่รู้สึกเท่านั้นเองถ้าเรารู้สึกก็ลองสังเกตดูได้ก็ต้องไปขยับเขยื้อนทำให้เลือดมันเกิดการหมุนที่แรงขึ้นแล้วมันก็จะสูบฉีดแล้วก็ปรับขึ้นปรับ หมุนเวียนไปมึงก็พอได้แต่เราก็ทำอย่างนั้นน่ะตอนนั้นเรานั่งเนี่ยเรานั่งเกลียดหมุนเวียนไปนั่งหย่อนขามั่งยังนั่งคู่ขามั่งอะไรต่างๆมันก็หมุนเวียนวันหนึ่งคืนหนึ่งก็ยิ่งดีสุขภาพก็ยิ่งดีนี่ว่าถึงองค์ประกอบของมันก็เลยๆๆเถิดมานี่ทีนี้เน้นกล่าวหาอุตุบรรยากาศที่เราได้กระทำอย่างนี้นี่มีรายละเอียดอีกเยอะที่อธิบายให้ฟังนั่นอุตุที่ประกอบไปด้วยวัตถุทั้งก้อนตัวตนบุคคลที่เขาวัดลึกเกาหลีเรียนมันเป็นบรรยากาศที่มันต้องหาความพอดีหรือความสงบหรือความได้คุณค่านี่เราทำของเรานี่บรรยากาศของเราได้คุณค่าพอดีพอดีขึ้นมาเรื่อยไม่มี สูญเสียไม่มีทำไม่มีจะต้องไปลำบากในการพิพากษาในการที่จะต้องมาทะเลาะเบาะแว้งแตกหักมีปฏิกิริยาสูญเปล่าร้อนไปไม่เย็นกำลังดีกำลังสงบอุ่นกำลังมีพลังงานหมายถึงร้อนเนี่ยวิ่งเคลื่อนทุกอย่างทุกมวลกำลังเดินสะพัดอยู่ดีผู้ไหนเย็นเกินไปมองเห็นคนอื่นเขาเคลื่อนมันก็ระลึกเองรู้เองเราเองเรายังมีอย่างอึดอัดนี่ยังหลบๆเลี่ยงๆนะก็เข้าเส้นเข้าแนวเข้ากระแสกับคนอื่นก็กลายเป็นแรงงานร่วมถ้าเรายังอยู่นอกกระแสเรายังหาทางแวะหาทางไม่เข้าร่วมเขาร้อยกับเพื่อนฝูงเขาวันคืนมันก็ไม่ไป ด้วยกันเพราะเข้ากันเป็นกระแสมันก็เหมือนเส้นเลือดเดินทางส่องกระแสมีแรงดันมีแรงขับเป็นไปได้ดีไม่ขัดไม่แย้งไม่ทะเลาะไม่ขัดไม่ขั้นปฏิกิริยาร้อนก็น้อยเย็นสบายและมีแรงงานในการโคจรหรือมันเป็นการเป็นไปเป็นการดำเนินเป็นสุคะโตข้าโตเดินไปศูนย์ดีเป็นสุคโตอยู่เสมอแล้วทำไมมันจะไม่เป็นโภคสัมปทามันจะต้องเป็นพ่อค้าสัมปทาถึงพร้อมด้วยการเจริญด้วยทรัพย์เจริญด้วยอริยทรัพย์เจริญด้วยวัตถุทรัพย์เจริญด้วยพ่อก็สมบัติแน่นอนและเราเป็นคนที่สูงยิ่งกว่านั้นแม้เจริญพระพุทธเจ้าได้ผลผลิตได้ งานอะไรที่มันจ่ายออกมาได้สิ่งผลิตผลผลิตออกมามากหลายเราจะเรียกถึงภาษาเศรษฐ