240905-3-121 ทางเอกภาค3-ตอน121(หน้า282)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

แล้วก็พอจะรู้แล้วเรา ไม่ค่อยจะมีน้ำหนักอะไรมากนักแต่พอชักอันนี้ออกมานี่โอ้แม่แล้วนี่อันนี้ชักออกมาแล้วมาต่อเหตุผลนี้เงื่อนไขนี้เชิงนี้ว่าออกมาแล้วมันครบครันดีเหลือเกินก็จะถึงขั้นเกิดปัญญาเกิดการสว่างเกิดการเชื่อมั่นศรัทธาตัวศรัทธาศรัทธานี่มันเป็นศรัทธาที่ไม่ใช่ศรัทธาใดๆเพราะว่าไงก็งมงายตามๆมันก็ไปเฉยๆมันไม่ใช่ศรัทธาตัวตัวที่ว่าอย่างนี้มันเป็นสัจธรรมฟังธรรมแล้วเกิดศรัทธานี้ก็ตัวเดียวกันนะกษัตริย์ที่ว่าสัตว์ถ้าทำไงสเสือททหารธธงเนี่ยแล้วก็ทำ ก็ทำแล้วก็มอมเมาไปเลยก็เป็นสัจธรรมศรัทธานี้ก็ตัวเดียวกันนี่แหละสอเสือทอทหารธธงสระอาใส่เท่านั้นเองมันจะเกิดสัจธรรมฟังธรรมจากสัตบุรุษแล้วก็เกิดสัทธรรมแล้วก็เกิดศรัทธาเรามาเขียนทุกวันนี้ศรัทธาเรามาเขียนส.คนั่นเป็นภาษาสันสกฤตจะยิงถ้าเขียนภาษาบาลีเดียวกันมันอันเดียวกันน่ะสัทธรรมศรัทธาในตัวเดียวกันเป็นตัวดีได้ฟังฟังสิ่งที่ได้รับสิ่งที่ดีขึ้นมาดีจนกระทั่งถึงขั้นปากมันลงไปเป็นความเห็นดีเป็นความยินดีเป็นความรู้ที่ดีที่จนกระทั่งมันสว่างมันเชื่อถือมันเห็นจริงไหมมัน ชัดแจ๋วเหลือเกินมันมั่นใจขึ้นมาเลยตัวศรัทธาตัวนี้ตัวเชื่อถือตัวเห็นแล้วเชื่อแล้วมั่นใจแล้วชัดแจ้งจริงแล้วแล้วแปลได้ว่าศรัทธาแปลว่าความเชื่อถือเราจะเชื่อจะถือเนี่ยเราต้องมีปัญญาเชื่อถือด้วยปัญญาด้วยสภาพที่เห็นสัมผัสแล้วแหมเชื่อถือได้เราเชื่อถือเพราะเรามีปัญญาตัวนั้นเป็นตัวตัดสินของเราเพราะบางคนศรัทธาไม่ลงก็คือยังเห็นดีไม่ถึงเห็นดียังไม่ครบเห็นดียังไม่พร้อมมันเข้าใจอย่างนั้นอย่างนั้นยังไม่พร้อมก็เลยศรัทธายังไม่ลงศรัทธายังไม่ถึง ยังไม่เกิดศรัทธามีคำว่าศรัทธามันเป็นมันเป็นอย่างนี้เพราะที่ว่าเรียกกันว่าศรัทธาศรัทธาที่เราภาษาบาลีคำนี้มาใช้เป็นความเชื่อหรือว่าหมายถึงว่าเกิดศรัทธามันจึงเป็นความงมงายตามๆกันไปเฉยๆที่จริงมันยังไม่เกิดตัวศรัทธาแต่ที่จริงอ่ะตัวศรัทธามันยังไม่ได้เกิดเป็นแต่เพียงตัวแม่ภาษาบาลีตัวคำแปลว่าเชื่อมันน่าจะมีสักอีกสักตัวนึงอะไรไม่รู้มันเชื่อๆงมงายตามๆเข้าไปมันมันไม่ใช่เชื่อไม่ได้เชื่อมันก็ไปงั้นแหละมันไม่รู้ด้วย แล้วมึงก็ทำตามเขาไปมันง่ายๆเห็นว่ามันทำตามเขาไปแค่นั้นอย่างนั้นมันออกมาฟังเรามาตามเรามาตั้งใจฟังจะต้องเกิดอานิสงส์ในการฟัง 5 ประการนั้นจริงๆฟังไปดีๆแล้วก็แยกคลายไปจิตๆแยบคายไปค่อยๆละเอียดละออเพราะว่าไอ้สิ่งที่เป็นแง่หมายเงื่อนไขเชิงใหม่เป็นความแปลกที่มันมีใหม่ขึ้นมาเนี่ยมันมีไม่ใช่ว่ามันมีตัวโตไม่ใช่มันมีส่วนมากมันมีแต่ส่วนผสมอยู่นิดเดียวเท่านั้นเองถ้าเราหลุดแล้วไม่ตั้งใจฟังแล้วก็ผ่านแอปไปแล้วเราฟังก็เลยได้แต่แกนเก่าเพราะว่าพวกซ้ำซากนี่เป็นอิทธิพลต่างๆเป็นการพูดการเทศน์มันก็เป็นซ้ำซากเวลาเก่าไม่มีอะไร ราคาโทรศัพท์ราคาโทรศัพท์โมหะเป็นหลักแกนพูดในเครือและนายคล้ายเพื่ออะไรต่ออะไรก็ขยายนู่นนี่ไปเพื่อให้มันเห็นจริงเห็นจังในสัจธรรมเพื่อที่จะได้ละวางปลดปล่อยแล้วก็มั่นใจในความจริงที่มันไม่มีตัวมีตนอะไรหรอกแล้วเราก็จิตใจของเราก็จะได้เห็นเข้าใจแล้วเออมันยึดถือมันอาศัยมันเป็นไปนี่มันเป็นความเป็นอยู่ขนาดนั้นอย่างนั้นอะไรเนี่ยมันจะเข้าใจแล้วมันก็จะตัดสินมันก็จะทำตัวเราเองลงตัวอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างพอเหมาะพอสมพอดีแล้วก็เป็นไปด้วยดีเราฟังมันก็ตึงๆต้องแยกขายต้องมีสติสัมปชัญญะโยนิโสมนสิการมนสิการนี่คือใจจดใจ วรรณะใจ 16 ใช้ผูกกับการนี้ตอนนี้เรากำลังฟังธรรมะสวนะกาโลอะยัมภะทันตาในเวลานี้เวลาฟังธรรมนะไม่ใช่เวลาไปเที่ยวเล่นที่ไหนไม่ใช่เวลาอื่นเพราะงั้นเวลาท่านจะเทศน์ท่านก็พูดประโยคอะไรมาสัคเคกาเมจะรูเปอะไรแล้วฉันก็ลงมาให้จิตจิตใดๆรวมมาให้หมดสักเคนะกินใดๆรวมมาให้หมดรวมมามาตามเข้าเนี่ยรวมเข้ามาฟังธรรมก็เลยเปล่าร้องเพราะงั้นคุณจะมีจิตมันเหลวไหลจิตมันเป็นนาคจิตมันเป็นยักษ์เป็นมารเป็นเทวดาเป็นอะไรก็ได้อยู่ ไปไหนก็ตามใจเถอะทิ้งไว้เอามารวมไว้เป็นเวลาฟังธรรมเอามารวมฟังธรรมให้หมดสักทีเป็นการเปล่าร้องเรียกที่จริงก็เป็นการบรรยายแต่งเป็นคาถาเป็นกลอนสัคเคกาเมเป็นการบรรยายบอกเวลาจะฟังธรรมนี่ๆแปลนะแปลความหมายของสัดเคแปลไม่ได้แปลกลับตัวหนังสือนะไม่ได้แปลกับตัวภาษาของสัคเคกาเมจะรูเปแปลเอาความหมายที่มุ่งหมายของผู้แต่งตรงๆเลยว่ามีเวลานี้นี่นะพวกคุณทั้งหลายแหล่มานี่มานั่งฟังธรรมใช่ไหมเมื่อนั่งฟังธรรมแล้วต้องทำในใจให้ดีนะจิตใจของคุณนี่อย่าเป็นหลงสวรรค์เพลินอื่นอย่าไปติดใจในนรกใด มารวมอยู่ที่นี่เป็นเอกัคคตารมณ์เป็นหนึ่งแล้วก็นั่งฟังต่อไปนี้จะได้เทศน์ให้ฟังนี่เป็นงานหนึ่งงานเดียวมาสนใจสุดท้ายตบด้วยธรรมะสวนะกาโลอะยัมภะทันตาถึง 2 ครั้ง 3 ครั้งบอกเมียเป็นเวลาฟังธรรมนะไม่ใช่เวลาอื่นขณะนี้เป็นเวลาฟังธรรมในที่เดียวนะขณะนี้เป็นเวลาฟังธรรมะยามบอกแล้วก็ค่อยเท่สาธยายธรรมนี่เป็นเป็นคำพูดเป็นคำจนเพื่อให้รู้ตัวแล้วก็นำเงินเข้าสู่การเทศมาฟังดีได้จิตแยกขายหมี แต่ไม่ใช่ค้านแย้งนะไม่ใช่เถียงและวิเคราะห์วิจัยไปฝากดีฝากช่วยคนอย่างนี้ทำไว้แล้วเราก็มันก็รู้เองแหละไอ้ตัวสัญญากำหนดหมายแล้วก็รู้ว่าดีชั่วคืออะไรเป็นยังไงไปก่อนเอาไว้ขอให้ได้ตามไปเรื่อยๆเห็นเหตุเห็นผลเห็นเหตุเห็นผลไปตามมันก็ได้รายละเอียดออกมาตามที่เรามีความสามารถเราฟังธรรมด้วยการพิจารณาและพิจารณาตามไปด้วยมันก็จะได้ความละเอียดละอออันใดที่เป็นของใหม่ก็จะปลูกแยกเชิงนี้ดีแฮะเสริมหนุนมาได้ฟังของใหม่เข้าใจลึกขึ้นจะเข้าใจเข้าใจว่าพระพุทธเจ้าท่านตรัส อานิสงส์ในการฟังธรรม 5 ประการมันเกิดจากสัจจะเกิดจากความจริงเออฟังธรรมแล้วก็ฟังของเก่านี่แหละแต่มีของใหม่ที่ไม่เคยได้ฟังก็ได้ฟังออกมาผสมผสานใดคราใดที่คุณได้ฟังแล้วมีแง่เชิงใหม่ทำให้คุณอันนี้มีอะไรเพิ่มเติมมาดีแล้วเข้าใจลึกซึ้งขึ้นนั่นแหละคุณเกิดศรัทธาขึ้นทุกทีเกิดศรัทธาขึ้นทุกทีว่าเราฟังธรรมไม่ค่อยพิจารณามากับมันไม่ใส่ใจเออให้ผีลากไปให้มางานไปให้ยากไปให้นาคราชไปให้เทวดาล่อไปกินไหนๆๆจิตใจไม่ได้ผูกอยู่กับการฟังธรรมไม่ได้มีมานะ ขนาดนมัสการเราจะต้องทำให้โยนิโสด้วยแยบคายใช้จิตของเราปัญญาของเราความสามารถสมรรถภาพของเราฟังธรรมฟังได้ดีแล้วก็ใช้พิจารณามีการมีกลไกอีกนะนอกจากฟังตั้งใจฟังการงานและไม่ใช่ฟังเปื่อยไปเฉยๆมีแยกขายมีจิตแยกขายมีโยนิโสทำจิตให้แยกฟังเอาให้มันเข้าหาถึงขั้นจิตดีความหมายถึงจิตได้เทียบเคียงกับจิตเทียบเคียงมีถ้าของเรามีมันก็เทียบเคียงเองแหละมันจะเห็นได้ง่ายเข้าใจได้ง่ายมันจึงจะเกิดอานิสงส์ฟังธรรมเป็นสัจจะเพราะถ้าคุณมาฟังแล้วผีลากไป ลากไปเทวดาล่อไปอะไรอย่างที่กล่าวนี้พูดอย่างนี้เข้าใจนะว่าฟังธรรมแล้วจิตมันไม่ได้อยู่กับนี่เลยมันเป็นถูกลากไปไหนไม่รู้ถ้าแบบนั้นแล้วก็โถจะได้ฟังอะไรง่ายๆยังอธิบายพิสดารออกไปมีความแปลกใหม่ออกไปนิดๆหน่อยๆอธิบายขยายความดูแล้วค่อยมาตกไอ้ส่วนใหม่ออกมาหลุดหมดแล้วก็ฟังอยู่อย่างเก่าซ้ำแซะก็เซ็งๆเบื่อๆไม่เกิดศรัทธาไม่เกิดปัญญาปัญญาใหม่ที่สว่างแบบเมื่อเวลาเราเกิดฟังธรรมได้เข้าใจลึกซึ้งคืนนี้นะมันเกิดปัญญาโพลงปัญญาที่เราได้ฟังจากที่เสริมให้เนี่ยมันทำให้เราเกิดปัญญาในตัวเองขึ้นอีกนะมันสว่างมันโอ้มันก็มันวาบมันเข้าใจไอ้นั่นไอ้นี่ขึ้นเสริมหนุนทำให้เราเกิด ตัวที่จริงมันก็ปัญญาเก่าแต่มันขยายวับมันสว่างไปกับอื่นเอามารวมเอามารวมนี่ไม่ใช่ภาษาพูดให้คุณฟังว่ามีสภาวะธรรมมันเป็นอย่างนั้นน่ะพอมันรู้แล้วมันก็ได้รับอันนี้เสริมมามันก็ชัดนอกจากชัดแล้วมันก็เลยเหมือนกับฉายแสงทีนึงแล้วมันเอาอันอื่นมารวมปั๊บเข้าไปด้วยมันเหมือนได้รู้ตัวนี้เติมมานิดเดียวแต่ละมันก็พร้อมกันกับที่จะไปเช็คอันอื่นๆรวมแล้วก็ใช่ทางนี้แล้วก็ไประลึกวาบเข้าไปรู้อันอื่นพร้อมกันในเวลาเดียวกันมันเป็นปฏิกิริยาอันนึงที่พูดสู่คุณฟังด้วยภาษามันเป็นอย่างนี้แล้วมันก็ถึงจะร่าเริงเบิกบานความเข้าใจที่ยังเข้าใจผิดๆเพี้ยนๆสงสัยลังเลไม่แน่ใจอะไรอยู่มันเกิด รายการปากมันลงไปเลยเธอเป็นอานิสงส์ในข้อที่ 3 ข้อที่ 2 เข้าใจลึกซึ้งขึ้นเข้าใจก็เข้าใจที่ยังไม่เข้าใจก็เข้าใจขึ้นนอกจากเข้าใจขึ้นแล้วความลังเลสงสัยความที่ยังคลางแคลงมันเกิดเปลี่ยนเป็นปักใจมั่นใจแน่ใจมันเกิดสมาธิเกิดอัปปนาเกิดพยัคฆ์ปานาเกิดจากโสเภณีรูปพรรณตอนความหมาย 3 ขั้นนี้มันก็ถ้าอภินิหาริย์เป็นความมั่นใจปักใจที่สูงสุดมันก็จะเกิดระดับอย่างน้อยก็อัปปนามันแนบแน่นเข้าอีกมันเขยิบเขยิบมั่นคงเข้าอีกจึงเรียกว่าสมาธิแปลว่าความตั้งมั่นหรือเป็นความมั่นคงขยับเข้าจริงๆอัปปนา พยัคฆราชถ้าไม่มีอัปปนาแล้วมันก็พยามเอาอีกพยัคฆ์พนาแล้วมันก็อภินิโรจนาเข้าไปอีกมันขยับขยับเข้าไปนั่นมั่นปักตั้งตรงคงอยู่ยืนยงแล้วแต่จะใช้ภาษาไทยอีกหลายคำมันขยายได้เยอะเพราะว่าอาตมาเป็นคนไทยรู้ภาษาไทยเยอะแต่ภาษาอื่นไม่ค่อยรู้นะแต่มีวลีนี้ก็เข้าใจว่าใช้บาลีเรียบเรียงมาพอดีมาใช้ประกอบนี่ก็เข้าใจแล้วมันก็เป็นสภาพลงไปเพื่อขยายสภาวะธรรมให้เรารู้ว่ามันมีอาการอย่างนี้นะเพราะงั้นเวลาคุณฟังธรรมไปเนี่ยฟังแล้วมันมีอาการอย่างนั้นจริงๆนะคุณเจริญในธรรมฟังธรรม เจริญมีอานิสงส์ในการฟังธรรม 5 ประการเกิดขึ้นได้ฟังสิ่งใหม่แม้สิ่งใหม่นี้นิดเดียวนะแต่เราเข้าใจยิ่งขึ้นจริงๆเราเข้าใจลึกขึ้นไปแม้จะมีแง่เชิงนิดเดียวโอ้โหวันนี้ทำให้เราเข้าใจลึกขึ้นความลังเลสงสัยถอดถอยจริงๆมันมั่นใจปักใจดีขึ้นเรื่อยความเห็นมันจะที่จริงความเห็นของเรานี่มันปรับอยู่ทุกทีอย่าไปเข้าใจว่าเราไปเห็นถูกมันตรงมาแกนใหญ่ถูกแล้วแต่มันเหมือนกับคลองใหญ่แกนใหญ่ก็เหมือนกับถนนราชดำเนินถูกแล้วล่ะเราเข้าทางถูกแล้วว่างั้นนะแต่ทางมันกว้างเท่าถนนราชดำเนินแล้วมันก็จะค่อยๆเล็กก็ค่อยๆเรียวค่อยๆละเอียดแน่แน่วเข้าไปจุดกลางกลาง ทางกลางเขาไปกลางถนนราชดำเนินอยู่ตรงไหนที่จริงคุณเดินถนนราษฎร์คุณโดนแกว่งอย่างนี้จริงๆเข้าทางถูกแล้วตรงมีความเห็นถูกเลยกว้างมหาศาลอยู่นั่นแต่จริงๆแล้วมันค่อยๆปรับเข้าปรับเข้าเป็นสัมมาทิฏฐิสัมมาทิฏฐิอานิสงส์ในการฟังธรรมข้อที่ 4 ก็คือทำความเห็นให้ตรงคำว่าตรงคำว่ามันตรงตรงจริงๆตรงเล็กละเอียดเข้าไปหาจุดกลางแนวความเหมาะความกลางที่กลางจริงๆเป็นความเห็นที่ถูกต้องด้วยจิตใจเบิกบานร่าเริงในข้อที่ 5 ในอานิสงส์ข้อที่ 5 เป็นอยู่ซับซ้อนละเอียดเพราะฉะนั้นอานิสงส์ทั้ง 5 ประการนี้ถ้าเกิดจริงแล้วนะมันเกิดทั้ง 5 อาการเลย ถ้าได้คุณได้ค่าถึงคุณถึงค่าแล้วมันเกิดทั้ง 5 อาการเลยได้ฟังสิ่งที่ไม่เคยได้ฟังเข้าใจที่เข้าใจแล้วก็เข้าใจยิ่งขึ้นความลังเลสงสัยหรือว่าความที่ยังไม่แน่ใจก็แน่ใจความเห็นที่ยังกะเป๋ก็ไปอยู่มันยังไม่ถูกต้องถูกต้องมันความเห็นก็ความเห็นก็ตรงขึ้นตรงขึ้นแต่ความร่าเริงเบิกบานเป็นพุทธะเป็นพุทธราชเริงเบิกบานเกิดขึ้นจริงๆอานิสงส์ในการฟังธรรมนะว่าเราฟังธรรมกันทุกวันทุกวันทุกวันทุกวันเนี่ยไม่ว่าจะเป็นคนฉลาดไม่ว่าจะเป็นคนโง่ไม่ว่าจะเป็นคนมีภูมิรู้มากภูมิรู้น้อยแค่บางคนพูดไม่ค่อยเก่งแต่พูดไปแล้วมีหมัดดีๆนะ ฟังค่อยๆแงะออกมาเออไม่เห็นดีจังเลยหมัดดีๆปิ๊งเข้าไปเป็นตัวใหม่เป็นตัวอะไรที่มันขยายถ้าไม่เกิดได้ฟังลีลานี้สำนวนนี้โวหารอย่างนี้เครื่องขยายเครื่องสื่อเครื่องแสดงให้เรารู้ได้วิธีนี้กลไกอย่างนี้เมื่อมันดีนะเข้าใจขึ้นไอ้ที่เข้าใจแล้วเข้าใจลึกขึ้นจริงๆเลยเข้าใจลึกขึ้นเข้าใจให้เราได้รู้สูงขึ้นไปจริงๆน่าจะมีอานิสงส์ 5 ประการพรวดไปเลยนี่เป็นการฟังธรรมที่เกิดศรัทธาเกิดเมื่อไหร่แล้วเชื่อมั่นและทีนี้เราจะรู้เลยว่าอ๋อตัวเสียตัวผิดตัวไม่ดี คืออะไรตัวดีคืออะไรทำยังไงเราก็จะเกิดหิริเกิดโอตตัปปะมันเป็นจรณะต่อศรัทธาหิริโอตัปปะมหัศจรรย์มันก็เกิดความจริงเกิดพหุจักรวาล ขาดสนิทยิ่งขึ้นเป็นจริงเป็นจังได้มากขึ้นโอตัปปะพุสัจจะคุณจึงเป็นคนดีจริงถึงจริงที่ดีถึงดีที่จริงทั้งหมดสัจจะมีดีมากพหุได้แปลว่ามากอธิบายความกว้างๆก็หมายความคุณจะได้สัจจะดีขึ้นเรื่อยมีความจริงที่ถูกต้องขึ้นด้วยพหุสัจจะเป็นจริงขึ้นด้วยไม่ใช่ว่าเป็นบางคนก็เรียกไม่ใช่พระพุทธเจ้าเคยแยกคำให้ฟังว่าพหูสูตสัจจะเนี่ยมันต่างกันถ้าสัจจะเป็นตัวจริงถ้าตัวสุตตะมันเป็นตัวได้รู้ได้เข้าใจและเกิดความรู้ขึ้นมาเพิ่มเติมขึ้นไอ้ความรู้เนี่ยเป็นความรู้ที่เกิดของจากความรู้ของเราจากฟังบ้าง บางจากเกิดภาวะสภาวะที่จริงในตัวเราเองบ้างถ้าเผื่อว่าจะไปถึงสัจจะจริงมันก็ควรจะเป็นตัวสภาวะจริงไม่ใช่เป็นเพียงความรู้หรือความคิดนึกจินตามันควรจะเป็นสภาวะธรรมที่เกิดประกอบขึ้นมามีสภาวะธรรมนั้นเช่นจิตใจของเราละล้านกิเลสก็จางลงได้จริงล้างออกได้จริงแม้ชั่วคราวหรือซ้ำซากทำจนกระทั่งมั่นคงขึ้นมันก็เป็นจริงพหุสัจจะเกิดถ้าพระพุทธเจ้าเกิดแล้วก็ลักษณะวิริยะก็ตามแต่ความขยันเพียรความเห็นคุณค่าไม่ได้ไม่เหนื่อยเลยทีเดียวล่ะมันรู้สึกว่ามันได้ของดีมันได้สิ่งประเสริฐ เมื่อก่อนไปพบหลุมเพชรขุดเพชรเข้าไปพบเพชรที่เม็ดนึงนี่โอ๊ยขยันใหญ่เลยโคตรแหลกเลยเหนื่อยเป็นเหนื่อยพูดต่อเลยมันขยันเพิ่มเหมือนกันมันได้ดีแล้วมันก็จะขยันเพิ่มวิริยะมีสติเต็มสติเต็มก็คือพอเวลามันได้เพชรแล้วโอ๊ยจิตใจมันไปเที่ยวได้ฟุ้งซ่านอยู่ที่ไหนมันไม่ฟุ้งแล้วพอขุดได้เจอเพชรกันยาวเลยทีนี้แล้วก็วิริยะอุตสาหะแล้วใจจดใจจ่อขึ้นมาเลยสติสตางค์อะไรมาอยู่ที่นี่หมดเพลงจะอยู่ที่ไหนอีกจะเอาอีกเอาอีกเอาอีกพยายามพากเพียรละเอียดละออเก็บอีกสติมาเลยสติเต็มขึ้นมามีวิริยะสติปัญญา ปัญญามากขึ้นเกิดความรู้ยิ่งรู้ยิ่งยิ่งรู้รู้ยิ่งยิ่งรู้ขึ้นมาเลยทีเดียวมันจะเกิดปัญญาขึ้นมารู้ยิ่งยิ่งรู้รู้ยิ่งยิ่งรู้ขึ้นมาแล้วมันก็จะเกิดเป็นฌานเกิดเป็นสภาพที่ปราศจากนิวรณ์ยิ่งใสยิ่งโปร่งเป็นภูเตต่างมั่นขึ้นแข็งแรงขึ้นจิตใจปราศจากนิวรณ์ได้เสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอคือไม่มีอะไรมารบกวนก็ไม่มีจิตสายไปไหนก็มีแต่จิตสายๆจิตมีทั้งปัญญามีทั้งพลังมีทักษะทางมีทั้งปัญญาศรัทธาในตัวพลังปัญญาเนี่ยเป็นตัวแสงสว่างมีทั้งพลังมีตั้งแสงสว่างไปไหนก็จะจัดชัดเจนทำอะไรก็ถูกก็ต้องทำอะไรก็มีคุณมีค่า เป็นทานจึงเหมาะแก่การงานเพราะฉะนั้นชานี้กว่าจะเต็มตัวกว่าจะสมบูรณ์หลักการของพระพุทธเจ้าจึงปฏิบัติธรรมแบบสัมมารามองค์ 8 ปฏิบัติไปด้วยปรับปรุงตัวเองและปรับปรุงฌานปรับปรุงอะไรต่ออะไรไปอย่างจริงแบบเก็บเก็บฝุ่นละอองออกจากแก้วน้ำที่ตักน้ำมามีฝุ่นละอองและเก็บฝุ่นออกเรื่อยๆทีละฝุ่นทีละคนน้ำใสขึ้นเรื่อยใสขึ้นเรื่อยโดยไม่ใช่กฎข่มกวนขึ้นมาใกล้มือเลยกวนขึ้นมาให้เห็นชัดๆแล้วหยิบออกจริงๆหยิบกิเลสออกหรือหยิบฝุ่นออกเรื่อยๆจริงๆน้ำก็จะใสถาวรขึ้นไปเรื่อยๆแล้วรู้แล้วไปเรื่อยมากกว่ากรรมวิธีของพระพุทธเจ้าเป็นอย่างนั้นกรรมวิธีสรุปแล้วมันเหมือน สนานอะไรเก็บฝุ่นออกแล้วมันสะอาดไปด้วยพอหมดฝุ่นออกหมดทุกฝุ่นใสเต็งมันทำยังไงมันก็ไม่คุ้นอีกไปพร้อมๆกันเพราะฉะนั้นการเก็บเอาฌานเก็บเอาสมาธิของพระพุทธเจ้านี่สับทำเป็นสัมมาสมาธิอันประกอบด้วยองค์ 7 เนี่ยนี่แหละคือการเก็บอย่างเงี้ยปฏิบัติธรรมไปทำงานไปอะไรไปให้จับจิตถูกให้รู้พร้อมมีสัมมาทิฏฐิรักยายสรุปลงไปในมิจฉาทิฏฐิ 10 ที่จะพูดอีกเยอะแยะซ้ำซากเมื่อได้หลักดีแล้วทีนี้เราก็เรียนมรรคองค์ 8 นี่แหละไปอย่างสำคัญสุดท้ายไปต่อแล้วเราจะเป็นสมณะสมณะจะเป็นยังไงสมรรถนะจะเป็นทานเราเป็นนักทาน นัดให้ทินนังไม่ใช่นัตถิทินนังถนัดทินนังก็หมายความว่าเป็นผู้ที่มีมิจฉาทิฏฐิข้อที่ 1 มีความเห็นว่าการให้การทานไม่มีผลทำไมมันจะไม่มีผลเราเองเป็นผู้ที่ประกอบด้วยผลเราเป็นต้นไม้ที่ออกลูกทุกวันทุกเวลาทุกวินาทีต้นไม้วิเศษนะกัลปพฤกษ์ใครพบเราเนี่ยให้จัดผลจากผลงานมีลูกธรรมะแจกทุกทีเจอเราเนี่ยสัมผัสกับเราแม้แต่เห็นด้วยตาเราก็มีกายกรรมที่เป็นผลอ๋อนี่ท่านสมควรเป็นตัว หวังนะเป็นแบบเป็นพิมพ์เห็นได้กายกรรมเห็นด้วยวจีกรรมฟังด้วยวจีกรรมท่านพูดออกมาก็มีความรู้พูดออกมาก็เป็นธรรมะพูดออกมาไม่ใช่คำเพ้อเจ้อพูดออกมามีคุณค่าเหตุเจ้าพระเจ้าจะเป็นตัวผลอย่างนี้ตัวให้ทานเป็นธรรมะเป็นสิ่งสูงสุดเป็นตัวธรรมทานเพราะเราจะทานทานสูงสุดก็ด้วยธรรมทานเราจะเป็นสมณะพราหมณ์ผู้ประกาศอยู่เสมอไปไหนก็ประกาศไปไหนก็ฉายไปไหนก็ให้ไปไหนก็แสดงให้มีให้อยู่เสมอรวมกันแล้วเป็นอย่างนั้นสมาชิกก็ต้องรู้ว่าต้องมีตัวให้ ต้องมีตัวผลคือให้ให้คือผลเราเป็นคนเกิดมาเพื่อให้เราเป็นคนเกิดมาเพื่อทำผลให้ผลอะไรดีที่สุดเราจะไปสร้างข้าวให้คุณก็เป็นผลข้าวก็ยังได้อาศัยราคาของข้าวมันสู้ราคาของทำไม่ได้ธรรมะนี่มันเป็นทานเป็นธรรมทานถ้าใครวัตถุทานก็มีข้าวมีน้ำมีวัตถุทรัพย์อะไรก็แล้วแต่ที่โลกพอใช้พออาศัยก็เป็นวัตถุทานสูงขึ้นมาเป็นนามธรรมหน่อยอภัยทานสามารถที่จะทำให้คุณได้ล้างกิเลสลงเป็นอภัยทานราคะมีร้างราคะออกโทสะมีล้างโทรศัพท์ออกก็เป็นธรรมทานดีสูงขึ้นมากกว่าให้ นิทานสุดท้ายก็ให้ธรรมทานเลยไปไหนก็มีแต่ผลของธรรมแสดงแต่ทำแจกแต่ทำไปไหนก็หยิบยื่นแต่ธรรมะเป็นผลผลของทำเป็นอย่างนี้สภาวะธรรมเป็นอย่างนี้ความรู้แห่งธรรมเป็นอย่างนี้เป็นตัวผลอย่างแท้จริงสมรรถนะคือตัวผลของธรรมที่แสดงที่ประกาศที่แจกที่จ่ายที่ใช้ที่ใช้ที่ส่องกระจายยิ่งกว่าพระอาทิตย์แรงแจกแรงจ่ายกระจายขยายเผยแพร่นี่ฟังดีๆใช้ภาษาขยายความเราจะเห็นในพิสดารว่าโอ้มันเป็นลักษณะอย่างนี้คุณฟังแล้วคุณต้องใช้ปัญญาตามวิดีโอเข้าใจดีว่าลักษณะอย่างนี้จะเป็นคน เมียเป็นสมณะรวมแล้วข้อที่ 10 มีสมณะข้อที่ 10 เนี่ยเราจะต้องเห็นว่าออมีลักษณะของสมณะมีเนื้อเป็นสมณพราหมณ์ที่ติดโอ้เป็นสมณพราหมณ์ที่เป็นผู้ดำเนินชอบปฏิบัติชอบแล้วรู้โลกนี้โลกหน้าเอาโลกนี้โลกหน้ามาขยายประกาศรู้ได้เองท่านรู้ของท่านมาแล้วท่านก็ยังเอามาประกาศขยายอะไรจะรู้เองหรือไม่เองนี่ก็เป็นข้อขยายความอีกแม้ท่านจะรู้ตามมาก็ตามแต่ท่านก็รู้จริงของท่านแล้วแล้วท่านก็เอามาประกาศประเพณีเอามาขยายเอามาจ่ายเอามาแจกเอามาฉาย เอามากระจายผลที่อยู่เป็นทานสุดท้ายก็จะเป็นแค่นี้สรุปวิชานิติ 10 ก็ข้อ 1 กับข้อสุดท้ายเป็นอันเดียวกันแล้วฟังไว้ไม่ว่ามันเป็นอันเดียวกันเป็นนักทานเป็นสมณะที่แจกผลทำทีนี้การแจกก็แจกมีวิธีนี่คือญาณพิธีของเราอย่างนึงนี่เรามาฟังธรรมมาทำวัตรทำวัตรเช้าก็ดีทำวัตรเย็นทำวัดเย็นก็ดีหรือว่ากาละที่ประชุมกันกาละอย่างโน้นอย่างนี้หรือแม้แต่เพลงบางเวลาไปทำช่วยคนอื่นพร้อมกันนั้นเราก็ได้ด้วยตัวด้วยอะไรต่างๆนานาเป็นคนละวิธีเป็นยันต์พิธีเป็นรูปแบบ เป็นสภาพที่กำหนดลงไปเรียกว่ายันต์พีทีมีผลเพราะฉะนั้นยันต์อย่าพิธีใดที่มันดีเราก็พยายามจัดแจงตั้งขึ้นสร้างขึ้นคนรู้ก็จะสร้างคนรู้ร่วมกันประชุมสร้างร่วมกันประชุมกันกำหนดกรรมวิธีขึ้นมาแล้วก็ทำกันอย่างนี้ก็แล้วกันเป็นถาวรบ้างเป็นชั่วคราวบ้างแล้วก็มาใช้กันในวงสังคมก็เกิดเป็นกฎเป็นหลักเกิดเป็นระเบียบเป็นวินัยเกิดเป็นจารีตเป็นประเพณีเป็นวัฒนธรรมหรือเป็นธรรมนิยมจะทำเนียบทำธรรมเนียมภาษาไทยเนี่ยมันมาจากคำว่าทำมันนิยม นิยมแปลว่าเที่ยงแปลว่ายังทรงอยู่ไอ้สิ่งอย่างนั้นมันส่งไวแล้วมันก็ส่งมานานๆยืนนานมานี่ว่าธรรมนิยมหรือทำเนียมก็จะเกิดขึ้นมาจริงๆชายอันใดมันใช้ได้ผลอยู่ดีมันก็ใช้เป็นนานเรียกว่าธรรมเนียมหรือเรียกว่าจารีตเรียกว่าวัฒนธรรมประเพณีอะไรก็แล้วแต่จนไม่ต้องไปบอกว่าเป็นหลักเป็นกฎมันเป็นแล้วจารีตประเพณีของคนสังคมนี้ของประเทศไทยหรือของจังหวัดนี้ของอำเภอตำบลนี้ก็มีธรรมเนียมอย่างนี้ก็มีประเพณีอย่างนี้ก็มีอะไรงี้มันต้องมีอยู่ในสังคมนี่ยันต์อย่าไปขี่ฟังดีๆนะนี่ขยายความดันโลหิตที่ออกไปให้ฟังอีกนี่เป็นยันต์กันพิธีเขาตั้งมาตั้งเมื่อไหร่ก็ไม่รู้เป็นพิธีแบบนี้ ธรรมเนียมแบบนี้เป็นประเพณีอย่างนี้ขยายความออกไปให้ฟังจนเละๆเท่ๆเสียๆหายๆทำไปสักแต่ว่าทำแล้วก็เป็นเรื่องตลกเป็นเรื่องไปถวายคนนั้นให้คนนี้สิ่งนั้นอย่างนี้มันไม่กลายเป็นทานแล้วทีนี้มันกลายเป็นการให้ที่ดีแล้วให้ไม่มีคนรับให้ว่างเปล่ากลายเป็นการสังเวยบวงสรวงที่รักหนักเข้าก็เลยนึกว่าเป็นไปเพื่อที่จะเกิดทำอย่างนั้นเกิดธรรมะอย่างนี้ซึ่งเป็นนามธรรมไม่มีหนักเข้ากลายเป็นการทำฟรีเรียกว่าบวงสรวงและกลายเป็นหุ่นตรังประเภทที่เรียกว่ามันมีผลซ้อนมันมีผลอ้อมเท่านั้นเองผลตรงชักจะไม่มีแล้วทำการบวง วันนี้แกะเทวะเทวะไม่มีศาสนาพุทธไม่มีเทวะไม่ต้องไปบวงสรวงท่านแต่บวงสรวงก็มีฟังให้ดีนะนัทธิตังเนี่ยอันที่ 3 เนี่ยบางคนว่านัทที่อุดตันบวงสรวงไม่มีผลจริงบวงสรวงไม่มีผลสำหรับคนที่ไม่เข้าใจสภาวะอาศัยแต่คนที่เข้าใจสภาวะอาศัยและบวงสรวงมีผลเพราะมันเป็นสิ่งหนึ่งที่คนต้องทำคนที่เขายังล้างไม่ได้เขาต้องอาศัยอันนี้เพื่ออันอื่นเพราะฉะนั้นบางคนยึดถือพระพุทธเจ้า อนุโลมให้พระเจ้าปเสนทิโกศลเป็นคนฝันท่านเป็นพระเจ้าแผ่นดินน่ะฝันท่านยึดว่าจริงก็ของท่านเอาไปก่อนอย่าทำตามที่ท่านเคยบวงสรวงเปรตจะซัดเข้าศาลจะทำโน่นทำนี่อะไรไปให้แก่เปรตก็จงทำทำแล้วก็สบายใจแล้วก็ยังถือธรรมะของพระพุทธเจ้าอยู่เชื่อฟังพระพุทธเจ้าอยู่แล้วก็ยังจะปฏิบัติประพฤติตามมันก็เป็นผลแล้วแต่ไอ้อะไรทำเกษตรกรรมเดี๋ยวก็ไม่ชอบใช้อะไรยังไง ยังยึดอยู่ท่านดูใจแล้วท่านดูพระทัยของพระเจ้าปเสนทิโกศล เขาบอกว่าคนที่ยังๆโล๊ะๆอยู่ก็เอาไว้ก่อนคนไหนจะบอกเออคนนี้แม้จะปิดอันนี้อยู่บ้างแต่ก็ยังมีอันที่เราจะทำงานร่วมได้ตั้งเยอะเอาอันนี้ว่าไปประเดี๋ยวก็เข้าใจเขาก็จะค่อยปลดปลงเองค่อยๆละล้างเองสิ่งนี้ก็จะหมดไปเองเพราะฉะนั้นบางอย่างเราจึงจำเป็นจะต้องปล่อยให้เขาบวงสรวงอยู่อย่าไปตีแหลกตีลานเกินไปนักถ้าเราเข้าใจอย่างนี้เราก็จะค่อยยังชั่วพอไปเห็นใครต่อใครก็ไม่แพงด้วยนี่โง่โง่คนก็มันโง่ทั้งนั้นแหละมันเอาวิชาทั้งนั้นทำอะไรโง่ๆอยู่เนี่ยแต่ไอ้ที่เขาฉลาดนะบางอย่างเขาทำฉลากถูกกว่าคุณมีบางอย่างเพราะงั้นอย่าเพิ่งไปที่ได้ดูถูกกายการกระทำ หรือว่ากรรมวิธีอะไรต่ออะไรของใครอ่ะใครอะไรหลายอย่างหลายอันต้องค่อยๆศึกษาค่อยๆอนุโลมปฏิโลมไปถ้อยทีถ้อยอาศัยคนเข้าใจเป็นสัมมาทิฏฐิอย่างนี้จึงจะพอเป็นไปแต่ถ้าตระกูลจะทำงานโดยประเภทไม่เอาละเรื่องนี้ตีแหละตีลานกูจะเคร่งคุณก็ต้องแน่ใจว่าไม่แตกร้าวกันหรือว่าคุณสามารถที่จะทำงานอยู่ได้รอดคุณไม่เอาคนอันนี้คุณพังแล้วคุณไม่แข็งแข็งกล้าเลยไม่เอาแล้วคุณก็ยังทำงานได้ตกลงวันนี้ระวังนะไปเมืองตาหลิ่วแล้วคุณเข้าไปคนเดียวแล้วคุณไม่ลืมตาตามเขาแล้วคุณแข็งกล้าคุณทำงานได้ก็เอานะแต่ถ้าคุณเข้าไปเมืองตาหลิวคุณไม่หลิ่วตาตามเขาก่อนแล้วค่อยๆทำค่อยๆจะทำงานได้ อะไรได้คุณก็ไม่จำเป็นต้องหลิ่วตาตามเข้าไปพลางก่อนต้องรู้ตัวไม่งั้นคุณทำไม่ได้หรอกเขาไม่เล่นกับคุณเลยคุณไม่เอากับคุณเลยไอ้สัตว์ประหลาดตัวนี้มันอะไรเนี่ยพอเข้ามาใกล้แค่นั้นก็บอกเฮ้ยไปเค้าไม่ให้ร่วมอะไรด้วยเลยจะทำอะไรก็ไม่ได้อะไรสักทั้งนั้นน่ะมันก็ไม่เกิดผลจริงๆอย่างงั้นจึงจะต้องคำนวณประมาณอย่างเก่งอย่างดีจริงๆมันถึงจะเกิดผลนี่ก็อธิบายซ้อนเชิงขึ้นมาอีกให้ฟังฟังมาแล้วมิจฉาทิฏฐิ 10 ก็ฟังมาแล้วสัมมาทิฏฐิเกิดให้เกิดความเห็นที่ลึกซึ้งละเอียดตรงขึ้นมาถ้าฟังนี่มีแค่เชิงใหม่บอกเออเข้าใจลึกขึ้นนะกระจ่างมากขึ้นข้อลังเลสงสัยก็ น้อยลงทิฐิตรงขึ้นเร