220207-2-028 ทางเอกภาค2-ตอน028(หน้า050)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพุธที่ 7 กุมภาพันธ์พุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์บรรยายทางเอกภาค 2 บทที่ 11 ที่พุทธสถานสันติอโศกเราได้เรียนมาแล้วก็มาขยายขยายความเข้าใจที่มันที่จริงมันเป็นของบริสุทธิ์เป็นธาตุรู้ที่ทำงานชนิดหนึ่งที่รู้ตามความเป็นจริงแต่สุดท้ายมันก็มาเป็นตัวที่เป็นที่เดียวเอา ลุงมาเสริมมาเติมแล้วก็มาหลงติดเป็นตัวเป็นตนเป็นเรื่องเป็นราวเป็นสุขเป็นทุกข์เป็นอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเป็นสภาพที่มันไหม้บริสุทธิ์ซะแล้วอย่ามายึดมาติดมาเกาะมาดูดมาสั่งสมมาทำอะไรให้มันเรื่องมันบานปลายใหญ่โตแล้วก็นึกหลงว่าเป็นสิ่งที่จะต้องยั่งยืนซึ่งจะต้องเป็นอย่างนั้นมีอย่างนั้นจะต้องให้เป็นให้มีทั้งๆที่มันเป็นเรื่องของการเกิดแล้วก็การตั้งอยู่หน่อยแล้วก็ดับไปผ่านไปเท่านั้นเองแต่จิตมันไม่รู้ตัวอย่างนั้นซะแล้วมันจะยามที่จะพยายามผนึกตัวเอง เองให้ตัวเองมีอย่างนั้นนานขึ้นมากขึ้นยาวต่อไปจนกระทั่งไม่มีที่สิ้นสุดให้ได้เนี่ยมันหมุนแล้วหมุนแล้วจบแล้วก็ยังพยายามดิ้นรนต่อกลับมาใหม่เป็นอยู่อย่างนั้นไม่รู้ลืมไม่รู้ทิ้งไม่รู้วางมันเป็นอย่างนั้นจริงๆพอมาเกิดเป็นจิตอย่างนั้นจึงไม่รู้จักจบนอกจากไม่รู้จะจบแล้วก็จะกลับแต่ตอนนี้เรากำลังบอกลักษณะของสิ่งนี้ขึ้นมาเมื่อมันมาเป็นสภาพที่มันไม่เข้าที่มันเป็นอวิชชามาเป็นโมหะมีกำลังอธิบายถึงจุด จุดแรกที่เป็นจุดของตัวพอมันเกิดแล้วมันก็จะได้ดูดประเทศยึดติดลักษณะอย่างนี้จึงคือสิ่งที่เป็นจอมติดจอมยุทธจอมเกาะจอมดูดจอมสั่งสมแต่มันมีคุณลักษณะอย่างนี้จริงๆจอมพัฒนาให้ตนใหญ่ให้ตนโตเก่งที่สุดในโลกและสิ่งที่พัฒนาก็ไม่ใช่อะไรที่ดีบริสุทธิ์ผุดผ่องด้วยสิ่งนั้นคือความเห็นแก่ตัวนั่นเองที่เรียกว่าตอนที่พัฒนาตัวมันเองมันมาอย่างนี้จริงๆเป็นอย่างนี้จริงๆถ้าใครไม่รู้เท่าไม่รู้ทัน แล้วไม่ระวังไม่หัดทำลายอำนาจการเกาะการต
อ่านต่อ
ิดการยึดการดูดให้ได้จริงๆจนเก่งจนไม่ยอมให้มันทำงานดูดทำงานติดทำงานยึดได้แท้ๆจริงๆก็จะไม่มีทางรอดพ้นการเกิดหรือรอดพ้นการเป็นตัวตนหรือไม่มีทางหมดสิ้นสุดหมดสิ้นเชื้อวิญญาณลงไปได้เลยตลอดกักกันแต่ถ้าเกิดว่าผู้ใดไม่ได้สรุปอย่างนี้อธิบายถึงสภาพมันมีมันมีหน้าที่และสภาพที่มันหลงที่มันไม่เข้าใจไปทำอะไรเพิ่มเติมมาแล้วก็บอกว่าจะต้อง ลายจุดใดทำลายอะไรอย่างไรมันถึงจะสูญสิ้นเพราะฉะนั้นมหากุศลจิตที่จะเอามาใช้เพื่อทำลายอวิชชาตัวแรกนี้ที่เป็นตัวมหากุศลจิตมหากุศลกับหมายความว่าฉลาดตัวที่ทำไปในทางดีมากกว่าธุรกิจตัวแรกที่จะเอามาทำลายนี้จึงคือโสภณในจิตตัวที่ 1 และผลก็แปลว่าดีก็งาม 2 คนนี้ติดตัวที่ 1 ที่เรียกว่าโสมนัสสหัสขันธ์ซึ่งเป็นจิตที่น่ายินดีแล้วโสมนัสแปลว่ายินดีได้ยินดีแล้วทั้งประกอบไปด้วยความฉลาดขึ้นมาหน่อยแล้ว นี่เรียกว่ามีญาณท่านประยุทธ์จันทร์ประกอบไปด้วยความฉลาดขึ้นมาหน่อยแล้วหรือต้องประกอบไปด้วยการรู้บ้างแล้วล่ะวงเล็บพยานสันตยานนท์ไม่แจ้งหรือแม้จะยังไม่แจ้งเหตุแจ้งมูลหรือยังไม่รู้เขาเงื่อนที่มันมาเป็นตัวการสำคัญให้เราเกาะเราติดเรายึดก่อนในวงเล็บอสังหาด้วยกันก็เพราะเพิ่งเป็นกิจตัวแรกที่เริ่มบทบาทพอมีผลวิบากก้าวต่อมากุศลวิบากจิตที่จะนำมาใช้จึงคือโสมนัส สากกะตังสันติรัตน์จิตตังซึ่งเป็นจิตที่รู้ดีเห็นดียินดีแล้วจิตที่เต็มใจจะทำงานนี้แล้วในวงเล็บโสมนัสสากกะตังและทำงานพิจารณาตรวจสอบค้นคว้าเลยทีเดียวเรียกว่าวิตกวิจารณ์ก็ได้เรียกว่าธรรมวิจัยก็ได้ในวงเล็บสันตีรณติดตั้งจิตตัวต่อมาในมหากุศลที่ 10 ตัวต่อมาและตัวดีที่ดีเพิ่มขึ้นมันก็เป็นตัวที่พิจารณาอันนี้ก็เป็นเรื่องของผู้ที่บอกรายละเอียดที่ผู้หญิงมีความละเอียดละออในในในในในในในเรื่องของจิตหรือกิริยาของจิต จะพยายามจะเรียบเรียงเมื่อได้ทบทวนไล่เรียงแล้วกรรมกิริยาของจิตดูมัสยิดอย่างไรและรู้ผลและญาณของจิตละออมันไร้เรียงมาอย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้เมื่อเวลาเราเริ่มปฏิบัติแล้วมันจะมีบทบาทนี้ถ้าเกิดว่าเรารู้อย่างนี้เราก็ต้องพยายามทำตามไปแล้วกันมันไม่มีก็พยายามทำให้มันเกิดถ้าใครรู้ละเอียดมันก็จะเร็วเพราะงั้นพูดที่เป็นเกจิอาจารย์รุ่นก่อนๆที่รู้ชื่อรู้เสียงรู้อะไรก็เอามานำตามไปอ่าอันนี้เขาก็ว่าเป็นภาษาของพระพุทธเจ้าตรัสทีเดียวเป็นตัวจิตที่พระพุทธเจ้าจึงตรัสเอาเรียงเอาไว้อย่างนี้ก็ไม่ว่าอะไรพระพุทธเจ้าตรัสถ้ามันตรงมันถูกมันเป็นประโยชน์ที่เราเห็นดีเห็นเราเข้าใจด้วยก็เอา มีเหตุมีผลอย่างถูกต้องอยู่แล้วถ้าพูดใดเริ่มต้นมีจิตมหากุศลเริ่มต้นมีจิตดีก็คือเริ่มยินดีในสิ่งที่เราเองเรารู้เราเองเราจับตัวเป้าหมายเช่นว่าเราปฏิบัติวิปัสสนาเราก็จับจิตได้อยู่ที่จิตจริงๆมันก็จะมีโสมนัสหรือกับเรากำลังเรียนรู้กิเลสเรารู้หน้ากิเลสเรารู้หน้าตากิเลสเข้าใจว่าโอ๊ยมันเป็นกิเลสอย่างนี้ไปกิเลสและแค่อย่างเดียวเราก็จะสมมติสำหรับคนที่เรียนรู้แสวงหานะเขาจะรู้สึกว่าเขาพบพลอยพบตัวสำคัญเหมือนกับตัวเหมือนกับตัวเหมือนกับตำรวจเนี่ย ไปตามผู้ร้ายไปตามจับผู้ร้ายเห็นผู้ร้ายก็ต้องดีใจแน่นอนพอเจอตัวผู้ร้ายแล้วก็จะต้องโสมนัสสักกะตังเข้าทีเดียวมีปัญญารู้รู้ทีเดียวมีปัญญารู้เข้ามาขึ้นมาแต่ก่อนนี้มันไม่เคยมีปัญญามันเป็นการเป็นจริงนะไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องของภาษาคือคนๆนั้นแต่ก่อนนี้ก็มีกิเลสนั้นหรือมีผู้ร้ายนั้นป้อนอยู่กับเราเนี่ยเดินชนกันอยู่แต่ไม่รู้ไม่รู้ว่าแต่ตอนนี้มาเกิดปัญญาเกิดรู้เห็นขึ้นมาแล้วอ้อนี่ผู้ร้ายนี่กิเลสนี่ตัวร้ายนี่ตัวที่มันเป็นของปลอมอยู่กับมันมานานแต่ก่อนไม่เคยรู้ตอนนี้รู้แล้ว ครูขึ้นมาแล้วทั้งๆที่จะยังไม่รู้ลึกซึ้งไปกว่านั้นยังไม่รู้เหตุรู้ปัจจัยยังไม่รู้ผลแล้วยังไม่รู้อะไรเป็นสิ่งจูงสิ่งนำอะไรเป็นสิ่งผิดสิ่งต่อมันเกิดมาแต่อะไรมีอะไรใดเป็นเรื่องเป็นราวเป็นนิทานอะไรยังไงเชื่อมโยงยังไงอีกยังไม่รู้อะไรมากมายหรอกอาจสังขารด้วยกันยังไม่รู้เหตุยังไม่รู้มูลก็ยังไม่ฉลาดเชื่อมโยงอะไรต่อไปอีกมากมายอะไรนักหนาก็ตามก็เป็นจิตที่เริ่มต้นเรียกว่ามหากุศลจิตแล้วเริ่มต้นเป็นจิตที่สมณศักดิ์ดีใจพอเจอไอ้โจรก็ดีใจแล้วตำรวจมาเจอไอ้โจรก็ต้องดีใจจับได้ไม่ใช่เป็นต้นในผู้ปฏิบัติผู้ฝึก จะเป็นอย่างนี้จริงๆอ่ะยกตัวอย่างง่ายๆเช่นพวกเราเนี่ยพอมาศรัทธาเลื่อมใสเข้าใจในธรรมเพราะไม่ได้รู้ว่าอ๋อไอ้นี่เป็นเรื่องเลวร้ายไอ้นี่เป็นเรื่องไม่ดีรู้จนใหญ่เข้าใจหน้าตาเข้าใจลักษณะอาการเข้าใจความหมายอบายมุขนี่เร็วนะฆ่าสัตว์ลักทรัพย์อะไรไว้ต่ำทั้งๆที่ก็เคยชนกันไปชนกันมาเดินคลุกคลีกันไปกันมานี่แหละแต่เราไม่เข้าใจขั้นตอนระดับที่จะย้ำที่จะทำให้จิตใจของเรานี่มันแน่นอนมั่นคงทำกำลังเสริมกำลังทำปัญญา ให้ชัดเจนแน่แท้จริงจังลงไปไม่รู้ว่าคนจะต้องทำอะไรให้ดีขึ้นจะประเสริฐขึ้นจะไม่เสื่อมสูญจะมีกำลังวังชาทางด้านจิตใจทั้งๆความสุขความสบายที่แท้จริงขึ้นเราไม่รู้มันจะต้นเพราะว่าคนในโลกเขาไม่แยแสตั้งแต่เขาก็บอกว่ามันไม่ดีแต่มันก็แก้กับคนจะไปคลุกคลีมันก็เยอะปนๆไปๆทำให้เราไม่แน่ใจทำให้เราลังเลจนเรามาได้ยินได้ฟังจนเรามาเข้าใจแล้วเราก็เหมือนเลิกลองดูจนประสบผลได้มีจิตสังข์จีระจิตไม่มีญาณปัญญารู้แล้วก็เป็นยารองจนกระทั่งอ่านผลลองแล้วก็อ่านผลแล้วก็พยายามรู้ด้วยปัญญาซ่อนลงไปอีกว่าผลให้ ดีอย่างไรเทียบเคียงกันอย่างไรเราจะเลือกเอาอันใดบางคนมาลองแล้วอาจารย์เขาเลิกอบายมุขแล้วเขาก็ว่างเขาก็เห็นชี้ให้ดูชี้ให้ฟังชี้ให้เข้าใจให้เขาอ่านให้เขาพิจารณาอารมณ์เขาก็รู้ว่าเพราะว่าไปๆมันหิวโหยโหยมันขาดมันมันไม่มีมันไม่รู้สึกว่ามันจะได้ปรุงได้ปล่อยมันรู้สึกว่ามันมีตัวมีตนมันรู้สึกว่ามันขาดหายเขารู้สึกก็ติดรถติดรถอะไรมุกนั้นถ้าเขาติดรถอะไรมุกนั้นแล้วให้เขามาลองฝึกให้เขาเข้าใจเขารู้แต่ปัญญาเขาก็มารองรับรองเว้นแล้วจิตเขาก็ยังมีบารมีเรียกว่าบารมีซะเลยที่จริงยังมีสันดานยังมีนิสัยยังมี ที่มันเป็นเจโตยังติดติดมันยังเอามันยังชอบอยู่เขายังมีบารมีชอบยังมีบารมีติดอบายมุขนั้นแม้ก็จะยิ่งมาเห็นว่าเขาก็ยิ่งว้าเหว่เขาก็ยิ่งทนไม่ค่อยได้ก็หันกลับแล้วคนอย่างนี้ก็มีอยู่มาทดสอบทดลองแล้วด้วยแต่จิตของเขาไม่เอาไม่เห็นเขาก็ยังไปติดเป็นทาสเป็นทาสเราก็จะต้องชี้เน้นให้เขาเห็นความเหน็ดเหนื่อยความที่จะต้องลงทุนลงแรงความที่จะต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนั้นแล้วเห็นเหตุการณ์ฉิบหายหยาบๆใหญ่ๆซึ่งเป็นเรื่องจะต้องลำบากลำบนมากลงทุนลงแรงเยอะหลบ เยอะถูกคำครหานินทาฟังดูผู้รู้ผู้ไม่รู้อะไรเขาจะบอกเขาจะบรรยายเขาจะชี้แจงเขาจะยืนยันมันมีจริงๆอ่ะผู้ที่เป็นผู้ปัญญาชนเขาจะยืนยันให้เรารู้และเข้าใจมันต่างกันนานๆถ้าจะสอนก็ต้องพยายามแนะนำช่องทางกันมากมายสำหรับคนที่ไม่จิตมันไม่ยอมนอนอย่างนี้เรียกว่าพวกที่ยังดักดานพวกที่ยังติดยึดเยอะก็ยากหน่อยล่ะแต่ถ้าพูดที่มีปัญญาอย่างแท้จริงมีจิตโน้มน้าวมาทางธรรมมีบารมีเพราะรู้เท่านั้นเองแหละจิตมันจะเกิดบทบาททำเลยมีโสมนัสสกัดโถเราไม่เคยมีใครมาบอกเราไม่เคยได้แหววได้ยินถ้าผู้ใดยิ่งไม่เคยได้ว่าได้ยินได้รู้ได้มีบารมีกล่าวมาเป็นปัจเจกมันก็ มันก็รู้ๆตัวเองอยู่แล้วรู้แล้วเราอะไรแล้วเราไม่ติดด้วยซ้ำไปเราเคยพยายามด้วยซ้ำไปมาลงเพราะถูกหลอกอะไรแต่เราก็ยังสำนึกตัวเองอะไรต่างคนนี้เราจะรู้เราจะรู้ได้เราจะทบทวนดูอะไรจะเข้าใจพอเราได้เราพิจารณาพอเริ่มต้นมันมีปัญญาขึ้นมาโสมนัสสากับปัญญานะสัมประสิทธิ์ตังมีปัญญารู้จริงขึ้นมาอสังหาฯ คือตัวสมุดไทยที่เราจะรู้เพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นสลับไปมันจะมีสันตีรณจิตคือจิตที่ได้พิจารณาตรวจสอบค้นคว้าจิตที่จะต้องพยายามตรวจเข้าไปพิจารณาเข้าไปขบคิดเข้าไปวิจัยวิจารณ์เข้าไปวิเคราะห์เข้าไปทรัพย์เจริญกิจตัวนี้ทำงานต่อเชียวมันจะทำงานแล้วมันถึงจะได้รู้ลึกซึ้งขึ้นเราจะมาแยกเรียกเป็นภาษาว่าวิตกวิจารไม่แย่หรอกทำมาวิจัยมาแยกเรียกว่าอะไรต่ออะไรต่างๆหลายๆชั้นหลายๆเชิงหลายๆอย่างนี้ก็ตามหลายๆภาษานี่ก็ตามมันมีนัยยะคลายแล้วเราจะได้รู้เพิ่มเติมจริงๆนี่ก็เป็นการเรียงร้อยอารมณ์ของจิตหรือตัว โรงงานของจิตที่มันทำงานจริงค่อยๆมาบอกกันถ้าเรารู้แล้วเราก็รู้นำทางเป็นแผนที่แล้วก็ทำให้มันถูกตรงสิพิจารณาเข้าวิปัสสนานี่หนักพิจารณานะหนักค้นคว้าหาเหตุหาผลแล้วเรารู้ให้ดีรู้จริงที่จิตของเราเราเห็นอย่างนี้เราพอใจเราถูกแล้วแน่นอนหรือเปล่าแต่สิ่งดีสิ่งชั่วกุศลอกุศลเพราะว่างแล้วมันสบายมันง่ายมันไม่ต้องเป็นภาระมันไม่ต้องเป็นที่ดีกระทำมาบริการจนหลงเกิดหลงรถหลงทุกข์เรามาได้เราก็นึกว่าสุขไปเสพติดสัมผัสได้สุขได้ปรุงได้แต่งอะไรขึ้นมาขึ้นรถชื่นใจถ้าเราไม่ชื่นใจเฉยๆไม่ต้องหาไม่ต้องแสวงไม่ต้องเป็นประโยชน์ อะไรไม่ต้องมาชื่นตัวเองไม่ต้องมาติดตัวเองไม่ต้องมาทำให้อร่อยเป็นสุขเวทนาให้แก่ตัวเองก็ว่างๆเฉยๆงี้มันก็โทรบอกวันศุกร์มันก็สุขดีแล้วนี่ก็ต้องไปหามาปล้นมาปรุงมาเสริมมาแต่งมาต่อมามีปฏิกิริยามาสัมผัสมันมาลองอะไรทำไมพิจารณาเห็นมันก็อยู่แถวนั้นแหละสังขารในโลกเอามาปรุงเอามาให้แล้วก็สมใจเสพสมแล้วก็มาเป็นสุขถ้าเราไม่แล้วมันก็ไม่เห็นจะต้องเป็นอะไรเราก็ไม่เห็นจะต้องตายต้องเป็นอะไรชีวิตไม่มีปัจจัยที่สำคัญในชีวิตมีค่ามีอะไรมีอาหารเครื่องนึงผมมีของสำคัญๆมีที่อยู่มียารักษาโรคอะไรคือบริขารพอประมาณพออาศัยให้มันไม่ดูขัดเขินเกินไปนักมันก็ง่ายแล้ว เหตุผลที่ได้ลองอย่างพวกเราได้มาลองแต่ก่อนไม่เคยรู้อย่างยืนยันเราก็ไม่มีหลักเกณฑ์ที่แท้พอมารู้หลักเกณฑ์ที่แท้แต่มันร้องเออมันจริงนี่แม้แต่ลาภยศสรรเสริญก็แย่งกันโครมๆสูงขึ้นมาอีกเนี่ยเค้าไม่รู้หรอกโลกก็ทำอย่างนี้เดี๋ยวนี้เขาเล่าเขาเรียนเขาอะไรกันเขาก็ทั้งนั้นแหละนี่พ่อแม่กำลังดึงนี่อย่างสหธรรมิกเราเณรอลงกรณ์ขณะนี้พ่อแม่ร้องห่มร้องไห้กำลังดึงนี่ยังไงไม่รู้อ่อนๆแต่ยังไงตัวเองก็รู้สึกว่าจะมีส่วนในจิตที่จริงก็รู้ดีมีจิตอยู่ส่วนหนึ่งมันยังไม่เที่ยงแท้มีจิตส่วนหนึ่งรู้อยู่ว่าทิศนี้ดีมาอยู่ภูมินี้ดีพบนี้ดีแต่ความจะเอนเอียงมี กลับมาจริงมันอยู่ที่บุคคลถ้าบุคคลนั้นไม่ช่วยตัวเองไม่เห็นจริงแน่วแน่มันก็เอียงไปทางอีกทางนึงแต่ว่าหาเป็นเหตุเป็นปัจจัยเป็นเหตุเป็นผลเพื่อที่จะเห็นใจเห็นอย่างนู้นอย่างนี้เห็นอะไรต่ออะไรต่างๆนานาแต่ตอนนี้ผมถามน้องสาวเข้ามาถึงจุดหมายมาบอกว่าเนี่ยพ่อแม่จะต้องไม่สึกมาถึงก็บอกว่าดูสินั่งรอผมร้องไห้เห็นเพื่อนๆก็ร้องไห้แทบไม่ทันบ่อยๆเพื่อนเขาได้ดีเป็นดีแล้วเดี๋ยวนี้เขาทำงานทำการมีฐานมีรถยนต์ขี่แต่งวงแต่งงานมีเมียมีลูกเป็นหลักฐานแล้ว ตัวเองน่ะยังไม่มีอะไรเลยบวชมานานแล้วทำไมไม่เสร็จสักทีจะแต่งงานแต่งงานมาไม่ทำงานทำการคือไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจเลยว่าคนต้องเป็นอย่างนั้นคนจะต้องเป็นนั่นแหละเดี๋ยวก็ไปมีลูกมีเจ้าจะต้องไปทุกข์คนหมดไม่อย่างนั้นเขาไม่รู้จริงๆเนี่ยพ่อแม่ไม่รู้แล้วคนส่วนใหญ่ๆก็จะคิดยังไงจะต้องเป็นฝั่งเป็นฝาจะต้องมีลูกมีหลานจะต้องมีเงินมีทองจะต้องมียอดมีศักดิ์โลกกระทำมีอยู่อย่างนั้นเท่านั้นนั่นคือโลกกระทำทำของมนุษย์ในโลกเขารู้อยู่อย่างนั้นไม่ต้องบอกต้องสอนเขาก็รู้แล้วเขาก็ทำแสวงหากันอย่างนี้มันไม่มีความสามารถเท่านั้นเองถึงจำนนจำยอมถ้ามีความสามารถก็จะพยายามหาราก ยศฐาสรรเสริญเสพโลกียสุขให้ได้ทุกรูทุกช่องทุกอันที่เขาหลอกเขาสร้างขึ้นมาในโลกเพื่อจะลองเสพสุขมันให้มันหมดนั่นแหละมันสามารถเสกสัมผัสได้เท่าไหร่ว่าเป็นเศษสมสุขสมได้มากเท่าใดก็จะทำมันอยู่ตลอดทุกวินาทีถ้ามันเป็นได้เขาจะเป็นอยู่อย่างนั้นน่ะไม่ว่างเว้นจากสังขารมันเกิดปฏิกิริยาเมื่อยเหนื่อยเหน็ดเพลียล้าจึงหยุดจึงพักทั้งนั้นแหละผ่านแม้แต่จะต่อต่อได้ต่อต่อไม่เน็ตไม่เหนื่อยอยู่อย่างนั้นในโลกเขาไม่เคยรู้สึกผู้ใดมาเข้าใจมารู้สึกแล้วและถูกเน้นถูกสอนถูกบอกให้รู้ชัดเจนขึ้นไปก็จะอ่านเกิดสมมุติตังค์ญาณวิทยา พระญาณสัมปยุตมีปัญญาเข้าร่วมเห็นแล้วกับหยิ่งสันตีรณสรรเสริญยิ่งพิจารณายิ่งเห็นยิ่งพิสูจน์ก็เลิกมาแล้วก็เทียบเคียงระหว่างเราไม่ต้องแสวงหาเราไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยและจิตมันคลายได้จริงมีจิตเจโตนี่หมดได้จริงหลุดร่อนออกไปบางเบาได้จริงก็จะอ่านจิบบางบาลสบายดีนี่ไม่มีตัวดิ้นตัวลำบากถ้ามีตัวดิ้นตัวลำบากเราก็จะต้องไปจูงดึงให้เราไปทั้งกายทั้งวจีทั้งตัวทั้งตัวกำลังงานทั้งกำลังงานติดตัวไหนแรงเนี่ยพาไปมากไปบ่อยหนักหนาแน่นเลยถ้าติดแรงก็ยังจะเอาหนักเท่าไหร่เหน็ดเหนื่อยเท่าไหร่ก็ยังจะเอามาให้ตัวเองแล้วก็ทำลายไปซับซ้อนอยู่อย่างนั้นแล้วเราสำหรับ บอลโลกจะถ่ายรูปกับธรรมะของคนโลกโลกเขาเป็นอย่างนั้นได้ดิบได้ดีก็ได้สมในโลกธรรม 8 ถ้ามันเสื่อมก็ทุกข์ถ้ามันได้มาก็สุขก่อนตายมีมากๆเท่าไหร่ก็เป็นการพิสูจน์ถึงผลสำเร็จของเขาเพราะเขาบริบูรณ์แล้วประสบผลสำเร็จในชีวิตมีทรัพย์สลึงทานมากมายยศฐาบรรดาศักดิ์บรรดาที่จะแต่งจะตั้งจะกระทำให้แก่ตัวเองได้ยิ่งยอดเป็นจักรพรรดิจอมอาณาจักรจักรวรรดิทั้งหลายในโลกได้เท่าไรเดี๋ยวนี้ก็ทำเป็นจะได้ชื่อว่าเราเกิดมาเป็นจอมจักรวรรดิจักรพรรดิครอบคลุมอาณาจักรมีผู้ที่เคารพนับถือทั่วโลกโด่งดังไปทั่วโลกมีอำนาจมีสิทธิ์ขาดมีความสามารถที่จะให้เขาเคารพยอมรับนับถือว่าฉันเก่งฉันเต้ย ใหญ่ครอบครองประชาชนครอบครองโลกมีความรู้ความสามารถใครๆต่อใครต้องเชื่อฟังใครๆต่อใครก็จะต้องทำตามสั่งอะไรได้เด็ดขาดมีอาญาสิทธิ์มีทั้งทรัพย์สมิงคานที่พร้อมที่จะเอาออกไปบริการจ่ายเข้ามาเลี้ยงชีวิตจ่ายเข้ามาบริการให้แก่ชีวิตเป็นสุขอยู่ได้สูงสุดเป็นอย่างนั้นอยู่แท้จริงเขาก็ทำอยู่ที่เรามาเรียนรู้เรามาเข้าใจแล้วเรามาลองลดละปล่อยดูสิผ่านออกแจกออกไม่ต้องไปพึ่งของแรกในโลกหลาบในโลกหรือว่าของที่มีค่าในโลกไม่ต่อไปมีอำนาจมียศศักดิ์ที่จะไปชี้เอาบังคับใครเอาด้วยอำนาจบาตร ไม่ต้องให้เราเป็นคนดีคนดิบมีคุณธรรมในตัวแล้วคนก็เคารพยกย่องเองไม่ต้องไปใช้การข่มการขี่ไม่ต้องไปใช้อาญาที่สั่งการอย่างโน้นอย่างนี้มันจะอยู่ได้ไหมในโลกจะมีคนเชื่อแม้ต้องไม่ต้องใช้คำสั่งไม่ต้องไม่มียศฐาบรรดาศักดิ์ที่เขาแต่งตั้งขึ้นกำหนดให้มันเป็นอาญาให้กำหนดให้เป็นอำนาจอะไรขึ้นมามันจะอยู่ได้ไหมมันก็อยู่ได้ถ้าพูดได้พิสูจน์เห็นแล้วมันก็ดีซะอีกดูนิ่มนวลดูเป็นไปด้วยความเราได้ค่าของอำนาจค่าค่าของเขามาศรัทธาเลื่อมใสฆ่าเขาไม่ยอมเชื่อฟังเราได้มาโดยเขาเชื่อในภูมิปัญญาที่สูงแนบเนียนซ้อน ภาพหมุนรอบเชิงซ้อนถ้าจะว่าไปแล้วเป็นชั้นสูงสูงขึ้นไปยิ่งกว่ามีอำนาจก็โดนแต่งตั้งเพราะว่าเขากลัวไอ้นี่มันเก่งมันกัดเก่งถ้าไม่เชื่อมันจะกัดงำเอาปืนยิงเอาเดี๋ยวมันเอาพวกเขาพวกมาถลุงเอาอะไรก็ได้เอาเพราะต้องยอมมันก่อนไอ้อำนาจอย่างนี้มันไม่ใช่อำนาจเก่งเลยอำนาจอย่างนี้แต่ที่เขายอมเพราะว่าคนนี้คือเราเราใหญ่โดยเราไม่มีอะไรเลยอำนาจอะไรเราก็ไม่มีจะเอาปืนผาหน้าไม้จะเอากำไรแม้แต่เป็นทุกข์ไปทิ้งตำอะไรลงไปก็ไม่มีมีแต่เหตุผลมีแต่ความรู้ความดีอย่างนี้ดีกว่านะใช้ปัญญาอย่างนี้สูงกว่าอย่างนี้เรียบร้อยกว่าอย่างนี้เจริญกว่านะมีแต่เหตุผลมีแต่สิ่ง มันดีงามบอกด้วยสิ่งดีงามสูงส่งเป็นไปเพื่อความเรียบร้อยแล้วเขาก็ศรัทธาเอ้ยคนนี้ใช้เหตุผลสูงอย่างนี้เรียกว่ามนุษย์มนุษย์ใช้ปัญญามนุษย์ใช้จิตไม่จะใช้แรงกายใช้แรงอำนาจใช้แรงข่มขู่เขี้ยวยาวไปอย่างนั้นสัตว์เดรัจฉานเป็นโรคๆทำมาพัฒนามาตั้งแต่ไหนๆแล้วจนกระทั่งมนุษย์นี่พัฒนามาสูงกว่าสัตว์เดรัจฉานใช้ปัญญาดูเสียสละช่วยเหลือเกื้อกูลกลายเป็นคนที่แทนที่จะเป็นคนที่อำนาจบาตรใหญ่ห้ำหั่นกันแล้วก็ปกครองกันด้วยการบังคับข่มขี่กันอยู่โลกมันพัฒนายาวนานมาเพราะงั้นอำนาจเผด็จการยิ่งลดลงลดลงลดลงลดลงเรื่อยๆเพราะเกิดยุคมีคนที่รู้อย่างมีใช้อย่างนี้ แล้วก็เป็นยุคที่ฉลาดขึ้นจนกระทั่งมาเกิดยุคมีปราชญ์อย่างนี้ขึ้นมาจนปราชญ์ก็พยายามพัฒนาความรู้นี้จนครบถ้วนปราบชั้นไหนชั้นไหนเขาก็บอกว่าครบถ้วนของเขาเรื่อยไปเราว่าพระพุทธเจ้าท่านก็เป็นป่าผู้ที่ครบถ้วนแล้วก็เอาอย่างตามว่าท่านได้สูงสุดเลยรู้รอบบนอย่างโลกก็รู้จบโลกแล้วก็รู้จบตัวเหตุปัจจัยที่จะทำให้หมดสิ้นว่ายังไงมันจะหมดสิ้นความเป็นโรคความเกลี้ยงร่อนอยู่เหนือโลกอย่างชัดเจนที่สุดผมว่ามองไม่เห็นว่าศาสนาอื่นจะจับชัดเจนหมดอัตราเหมือนอย่างกับศาสนาพุทธอย่างที่พูดกันมาแล้วแล้วเราเนี่ยใครฟังมันดีๆเรียบเรียงดีๆผมมองไม่เห็นว่า ไม่ใช่ว่าข่มขี่ข่มขู่เขาแล้วไม่ใช่ว่าไปทะเลยกตนข่มท่านอะไรศาสนาพุทธหรือพระพุทธเจ้ามีความรอบรู้ที่ร่อนร่อนสุดรู้ได้เป็นศาสนาที่รู้ได้และทำได้เห็นชัดๆเลยแล้วก็ทำได้ชัดๆแต่ยากแต่ลึกจริงๆด้วยถึงแม้ว่าผู้ใดจะทำง่ายผู้ใดจะรู้สึกก็ไม่ยากเย็นนักก็ยังรู้ได้ว่ามันไม่ใช่ง่ายหรอกคนทั่วไปโอ้โหเขาไม่ยิ่งมาลองยิ่งลองจริงๆรู้ว่าโอคนมาทำตามไม่ง่ายนักหรอกนะเรารู้สึกง่ายกว่าตามเรารู้สึกโกหกมันไม่อยากมาเย็นก็ตามทำได้ไปไวไปเร็วก็ตามนั่นคือบารมีนั่นคือสิ่งที่เรา สั่งสมนั่นคือสิ่งที่เราได้กระทำมาเรามีทั้งความเห็นเรามีทั้งความก็ได้กระทำจิตมันอ่อนจิตมันเคยได้ดัดได้กล่าวได้ขัดมามันจึงมาขัดมากล่าวมันก็ไม่ดื้อไม่ได้นักมันก็อ่อนได้ง่ายในเร็วๆวัยมันมีบารมีมาบางคนมีบารมีมายังไม่พอก็ต้องมาขัดมากล่าวกันต่อมันมีดื้อมีได้มันมีแข็งมีแรงมันไม่ค่อยแตกพยายามที่จะเปลี่ยนจะแปลมันก็ยังดื้อมันยังจะเอาอีกอย่างเก่าอยู่อย่างเคยที่มันเป็นโรคทั้งๆที่ปัญญาบางทีมันรู้แล้วล่ะแต่จิตเรามันก็ยังแข็งอย่างอื่นได้เราก็ต้องขัดเปล่าไม่มีอื่นจะดื้อด้านยังไงก็ขัดเราต้องพยายามทำลงมาลงมาลงมาอื่นที่เราทำมาแล้วเราก็เห็นแล้วว่ามันดีขึ้นเพราะฉะนั้นสิ่งที่ต่อเราก็ต้องทำต่อไป ผู้ที่มีอยู่ผู้ที่ได้แล้วผู้ที่นำทางเราไปก่อนแล้วก็เห็นไม่ได้ว่าฉันตายฉันเป็นเช่นนี้แล้วท่านก็สะอาดบริสุทธิ์ขึ้นไปเรื่อยเมื่อเราแน่ใจว่าทิศทางนี้แหละทางนี้มันยอดก็เอาถ้าใครยังเรียนเอาโลกก็ไม่เห็นสงสัยอะไรพอเวลาแล้วก็ชี้ให้เห็นคุณยังปักใจยังเอร็ดอร่อยยังจะขอ 6 คนผิดอยู่โลกที่นี่ไม่ได้จีบก้านที่นี่ไม่ได้บังคับขู่เข็ญว่าจะต้องมาโลกนะเข้ามาทางนี้แล้วไม่ให้ไปนะอย่างนู้นอย่างนี้ไม่ใช่ความไม่ให้น่ะคือมีเมตตาเราก็จะบอกพอสมควรให้สติสัมปชัญญะพอสมควรเตือนสิ่งพอสมควรให้รู้สึกตัวซิแล้วตัวเองจะเป็นผู้ที่ตัดสินเองเมื่อเตือนเหมือนเธอคล้ายๆกับว่าจะกั้นช่วย จะดึงไว้หน่อยแต่ไม่ใช่จะกลั้นจะบังคับขู่เข็ญอะไรกันเลยไม่บังคับนะถ้าจะไปจริงๆจะเอาจริงไปได้เลยไม่มีอะไรรุนแรงไม่มีอะไรโหดร้ายไม่มีอะไรโหดร้ายไม่มีอะไรที่เรียกว่าจัดจ้านโหดร้ายรุนแรงอำมหิตอย่างชาวโลกไม่มีจะแม้แต่อำนาจที่จะใช้ศรัทธาใช้สิทธิอะไรบางอย่างก็ไม่ถ้าพูดถึงขั้นขีดแล้วจะรู้ขอบเขตว่าผู้ที่สูงถึงขั้นขีดแล้วจะรู้เขาเขียนว่านี่จะเอาเขาเท่าไหร่จะให้เขากันเขาเท่าไหร่จะรู้ว่าช่วยเขาไว้ขนาดนี้ดึงเขาไว้ขนาดนี้แล้วก็ยังจะเอาแน่ๆเขาก็เชิญก็ปล่อย จะไปจะเอาโลกก็ไปเอาโลกถ้าใครจะเอาทำก็ต้องมามาทางธรรมก็พยายามช่วยกันอย่างนี้ผู้ใดเหมาะใจผู้ใดพอใจผู้ใดเห็นผู้ใดเห็นจริงก็จะอยู่ผู้ใดไม่เห็นจริงก็ไม่เอาเพราะฉะนั้นเมื่อเวลาเข้ามาแล้วขนาดขัดขนาดเรานี่ก็ต้องมีมาตรการมีการหัดฝึกมีการทำแบบฝึกหัดกันเจ็บปวดหนักหนาโอ้โหเชือดออกเฉือนออกเพราะอดต้องทนไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะฉะนั้นเมื่อแม้จะสมัครใจแล้วมีจิตสัมมาทิฏฐิแล้วเข้าที่เข้าทางเลือกเอาลงอุจจาระแล้วยังต้องมาเคี่ยวมาเขียนตนมาสู้ทนเพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดไม่เห็นจริงด้วยศรัทธาไม่มีปัญญาของมันคงจริงๆ จิตไม่เอาแท้แล้วนะว่าถูกขัดถูกเราก็ทนไม่ได้ก็ต้องออกไปก็ต้องออกพระพุทธเจ้าท่านไม่ได้ตรัสเราว่าเราขนาดแล้วเราจะขนาบแล้วขนาบอีกมึงก็หนาวแล้วขนาดอีกผู้ที่มีมรรคมีผลจึงจะทนอยู่ได้ถ้าผู้ใดไม่มีมักไม่มีผลก็ทนไม่ได้พระพุทธเจ้าก็ตรัสอย่างนั้นชัดๆขนาดอีกเที่ยวกันเข็นกันอะไรกันขึ้นไปไม่ใช่มานั่งอ่อยฉ่อยลอยล่องแล่งๆๆมันก็มีจะส่งอยู่กับเสื่อมต่ำเท่านั้นเองมันไม่ได้เราต้องพยายามเจริญขึ้นเจริญขึ้นเราก็ดีขึ้น หมูกลุ่มแล้วว่าการจะได้ช่วยเหลือเฟือไฟล์อะไรต่ออะไรเกิดขึ้นมามันก็จะได้ขยับขยับขึ้นสูงขึ้นเจริญขึ้นก้าวหน้าขึ้นเป็นประโยชน์หมู่กลุ่มขยายอาณาจักรของธรรมะเป็นพุทธเจ้าเป็นธรรมจักรที่จะกว้างขวางขึ้นสังกัดก็เยอะขึ้นได้กู้ผู้คนได้เป็นฐานที่ให้ผู้คนที่เขาเห็นเขาก็จ่ายแล้วก็จะได้รู้ว่าคนไม่เข้าใจก็ควรจะได้ให้เข้าใจคนไม่รู้ก็ควรจะให้รู้ไม่เช่นนั้นแล้วมันทางทิศทางโลกมันมีแต่ตีกันมันแย่งกันอยู่ในทิศเดียวมันไม่มีใครเบาบางไม่มีใครเห็นจริงคุณมาทำทำไมเกิดอีกกี่ล้านชาติคุณสงสัยอะไรว่าชาวโลกเขาจะต้องทำอย่างนี้ไปทบทวนดูดีๆคุณจะเกิดอีกกี่ล้านชาติคุณก็มาทำ แล้วคุณก็ตายตายแล้วก็ทำอย่างนี้ตายแล้วก็ทำอย่างนี้ตายแล้วก็ทำอย่างนี้ทำอย่างนี้นอกจากพวกคิดแต่ว่ามันไม่มีหรอกเกิดมาชาติหนึ่งชาติเดียวแล้วก็ตายไปไม่มีการไม่มีวัฏสงสารเกินแล้วก็สูญตาย 0 ชาตินี้มันไม่มีหรอกมันไม่มีสัตว์เขาเข้าใจว่าเป็นสัตว์ไม่มีสัตว์ตัวตนบุคคลเราเขาด้วยเขาเอาตัวปลายมาตีเลยเกิดมาอยากกินสุกดื่มเสพอะไรอย่าทุจริตให้มันถึงชาติเป็นตายแล้วก็รักษาตัวรอดเป็นยอดเดียวจบไปเลยถ้าอย่างนั้นพระพุทธเจ้าก็โง่ที่สุดเมื่อตรัสรู้แล้วถึงยอดปัญญาไม่ไปกินสูบดื่มเสพมาตะลอนๆแม้แต่จะตายไปนอนตายบนหินแข็งทำไมมันไปเสพให้มันอ่อนนุ่มให้มันอบรมมันสบายทำไมพระพุทธเจ้าทำไมถึงโง่อย่างนั้น จนกระทั่งระดับขันสูงไปแล้วตายไปยังอุตส่าห์ไปตายในเมืองเล็กเมืองดอนไปนอนอยู่ในป่าหินแข็งนู่นแน่ะทำไมโง่อย่างนั้นทำไมไม่แสบซะแล้วจะตายไปอยู่แล้วเราจะสูญอยู่แล้วตายจะจบชาติอยู่แล้วทำไมถึงเป็นอย่างนั้นเพราะถ้าเข้าใจไม่ได้จริงๆแล้วก็พวกนี้ก็เอาปัญญาเฉโกมาแฝงตอนหลอกคนชั้น 1 แล้วคนที่เขามีจริตเหมือนกันบอกเลยต้องเข้าใจว่าตาย 0 แล้วก็แล้วก็ลงแรงๆรอคนไปใช้ปัญญามีเชิงปัญญาไว้ช่วยตัวพวกนี้น่าสงสารไม่มีนิพพานเขาไม่รู้ความจริงว่าเขาเองเขาก็จะต้องวนมาอีกแล้วก็ที่เที่ยวก็ยังไม่รู้หนักหนาเหนื่อยยังไงแล้วก็สร้างบาปอยู่เพราะในโลกนี้มันไม่มีอะไรแล้วมันเจ็บมัน มันจะหลับแล้วก็บุญเท่านั้นเองเอามาให้ตนบนกระบะเอาให้คนอื่นไปมันก็บุญมันมี 2 อาทิตย์อยู่แค่นั้นเองเพราะจะมานั่งเสียสละไปเถิดพระพุทธเจ้าก็เสียสละแม้ที่สุดท่านเป็นถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านก็มาเสียสละเห็นไม่มีอะไรมากไปกว่าเสียสละจะตายอยู่แท้ๆคนเข้ามาจะมาพบไม่ได้เพราะอารมณ์บอกไว้ใจหนักอยู่แล้วจะไปเยอรมันกวนอะไรกันอีกคนจะตายอยู่แล้วเพราะยายบอกว่าเอออานนท์ฝ่ายเขาเข้ามาตอนจะเป็นพระอรหันต์แล้วถึงตายคิดดูซิทำงานแม้ที่สุดจนจะตายอยู่แล้วจนป่วยหนักอยู่แล้วฉันจะแย่อยู่แล้วยังสอนยังทำงานก็งานสุดท้ายเนี่ยงานสุดยอดทำคนไม่เป็นอริยะ คนที่เป็นอรหันต์นี่มันสุดยอดมีหลักฐานอ้างอิงมายืนยันให้เห็นให้ฟังแล้วจะเข้าใจคุณถ้ายกย่องศรัทธาในพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ศรัทธาในพระพุทธเจ้าจึงเข้าใจเชื่อมั่นจริงมันไม่มีข้อสงสัยมันไม่มีอะไรจะมายกอ้าวมาลบล้างไม่ได้มีแล้วเราก็ยิ่งทำยิ่งพิสูจน์ยิ่งไม่มียิ่งเห็นจริงยิ่งสะอาดยิ่งแม่นมันยิ่งหนักแน่นจริงๆเหลือเกินที่พูดอย่างนี้ก็ยืนยันเห็นว่าแม้แต่ฐานะอย่าง
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive