231010-2-232 ทางเอกภาค2-ตอน232(หน้า502)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท054.txt

กับอนัตตาวิญญาณ หน้าตาอนัตตาไปหมดแล้ววิญญาณนี่ก็เป็นอนัตตาพวกที่เรียนด้วยภาษาผกผันแล้วเอาแต่ความคิดแบบนี้จำความหมายรู้ความหมายก็เลยคิดอ๋อวิญญาณอนัตตาวิญญาณมันก็ไม่ใช่ของใครแล้วก็ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนเพราะฉะนั้นมันก็ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละมันก็มีแต่ตอนที่ไม่มีอยู่เดี๋ยวนี้ตายแล้วก็สูญตายแล้วก็ไม่เหลือพวกนี้พอเข้าใจว่าอะไรอะไรก็ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนอะไรอะไรก็ไม่มีไม่อะไรมันก็มีแต่เป็นเหตุปัจจัยประชุมกันก็เรียนความหมายที่จริงความหมายเหล่านี้ถูกต้องนะแต่เขาไม่รู้รู้ของจิตวิญญาณว่ามันเป็นตัวอัตราที่เก่งมันเป็นอัตตานะมันเป็นตัวเกาะดูดเกาะติดเสพติดมัวเมา มันเป็นความหลงเป็นโลภะเป็นโทสะเป็นโมหะที่เก่งที่สุดแล้วมันก็เป็นอยู่เขาไม่เรียนก็ไม่เรียนรู้โลภะโทสะโมหะไม่เรียนรู้ความเสพติดไม่เรียนรู้ความเมาหมายไม่เรียนรู้อารมณ์ที่เป็นจริงถ้าไม่ได้เรียนรู้อารมณ์ที่เป็นจริงอารมณ์มันเสพมันติดเป็นอย่างไรเขาไม่เคยเรียนเขาไม่เคยรู้แล้วเขาก็ไม่ได้ไล่อารมณ์หยาบกลางละเอียดขนาดไหนเสพติดจัดขนาดไหนมันติดอยู่เดี๋ยวนี้อย่างนั้นอย่างนี้เขาก็ไม่เคยจะรู้มันหิวมันอยากมันบังคับเรามันต้องที่ให้เราไปเอาไอ้นั่นมาประเคนมันบริการมันอย่างโน้นอย่างนี้แล้วเราก็ต้องเป็นทาสมันซอกๆๆเขาก็ไม่รู้คน นี้ถ้ามีเงินมีฐานะพอที่จะหามาบริการตนเองได้สิ่งอะไรที่เขาเสพติดสิ่งอะไรที่เขาต้องการแล้วเขาก็มีเงินมีทองหรือมีเข้ามีของอะไรไปแลกเปลี่ยนเป็นบริการมันได้ชั่วครั้งชั่วคราวไปเรื่อยๆเขาก็ไม่เจอไม่รู้สึกเลยว่าเขาทุกข์อะไรเพราะฉะนั้นคนในฐานะปานกลางไปจนกระทั่งถึงฐานะดีเนี่ยพอได้เรียนรู้ความหมายของว่าวิญญาณนางอนัตตาอะไรอย่างนี้ในลักษณะอนัตตาแบบภาษาและเหตุผลแบบนี้แล้วก็คือมักจะชอบใจในศาสนาเข้าใจในศาสนาอย่างนี้ก็เลยบอกโอ้ยสบายแบบนี้เรารู้แล้วนี่ศาสนาเราก็เข้าใจแล้วเราก็แน่ใจแล้วแล้วเขาก็ทำมาหากินเค้าก็ใช้ความ ความสามารถตรงนี้มีความสามารถพอสมควรไม่ใช่คนจนไม่ใช่คนที่ไร้สติปัญญาไม่ใช่คนที่ไร้ฝีมือมีฝีมือพอสมควรทำมาหากินได้แลกเปลี่ยนได้เงินได้ทองมาแล้วเขาก็จะมีช่องทางคบหาสมาคมอยู่กับชาวโลกช่องทางที่จะโกงจะกินอะไรก็พอโกงพอกินได้เขาก็กินได้ก็ไม่รู้จักบาปไม่รู้จักบุญอาศัยโกงอาศัยกินตามความฉลาดพอเป็นพอไปอะไรใหญ่ๆคล้ายๆเขาก็ไม่เคยทำจงจงแจ้งแจ้งถึงขนาดหนักก็ไม่ทำลับๆซ่อนๆอะไรพอแน่ใจได้ปัญญาว่ามันไม่เปิดเผยง่ายมันพอเกินก็โกงก็กินก็ทำไปตลอดชีวิตเขาก็รักษาตัวรอดเป็นยอดเดียวไปกับชีวิตในชีวิตหนึ่งศาสนาที่สอนลับๆอย่างนี้ สอนไม่ให้รู้ถึงปรมัตถ์เจ็บจิตเจตสิกรูปนิพพานหรืออารมณ์ของจิตจริงๆไม่รู้ความจริงอย่างชัดเด่นอย่างนี้ก็ช่วยได้ช่วยกินเอาเพราะฉะนั้นศาสนาที่สอนจากความรู้เหตุผลทางตรรกะวิทยาเป็นปัญญาเชิงปัญญาลัดๆแบบนี้กับพวกศาสนาที่นั่งเรียนบัญญัติเหมือนกันในภาษาเหมือนกันความคิดเหมือนกันแต่สอนตัวจิตเลยครับคือพวกอภิธรรมจิตใจเป็นสิ่งสอนให้รู้ว่าเป็นตัวตนอย่างนั้นผสมกันเป็นส่วนหนึ่งเท่านั้นหนักไปทางศาสนาทิฐิมีตัวมีตนมีบุญมีบาปต่อแล้วต่อเล่าชาติแล้วชาติลาวนานับชาติเลยทีเดียว 2 ความเห็นนี้จึงโปร่งกัน แล้วผมก็เห็นอยู่มันก็ชกกันตีกันทะเลาะกันอยู่ตลอดเวลาเพราะว่าสอนความเห็นที่ค้านแย้งตรงกันข้ามกันคนละส่วนคนละสัตว์คนละคนละความเห็นคนละทิศเลยก็กลายเป็นเรื่องเรื่องการแย่งกันน่ะขอบคั้นการขัดกันตรงกันจะเห็นได้เขาก็ทะเลาะกันไปเพราะว่าเป็นความเห็นสุดโต่งด้วยกันมีความเห็นที่ยึดติดต่างๆกันเพราะพวกที่เห็นเป็นอุทยานที่บอกว่าไม่มีตัวไม่มีตนไม่มีอะไรสูญว่างเปล่าตายแล้วก็เลิกกันพวกเชื่อมั่นถือมั่นแบบนี้เนี่ยสวยยิ่งกว่าพวกทำบุญส่วนกุศลกว่าพวกศาสนา วาสนาอสุจิวิญญาณนี้ชาติหน้าเกิดตอกเกิดตอกเพราะพวกนี้ไม่เกรงบาปไม่เกรงบุญส่วนพวกที่ชาติหน้าเกิดต่อนั้นยังเกรงบาปเพลงบุญไม่กลัวบาปยังไม่กล้าทำบาปพวกนี้จะมีศีลมีธรรมพอสมควรส่วนพวกที่นี่ไม่ค่อยมีศีลไม่ค่อยมีทำเป็นแต่เพียงว่ารู้โดยปัญญาว่าอันนี้หยาบหน่อยแต่มันทุจริตอยากหน่อยอกุศลหยาบหน่อยก็เข้าใจชัดๆอยู่ด้วยปัญญารู้ว่ามันหยาบๆชัดๆอยู่แล้วมันเป็นความชั่วหยาบๆชัดๆก็ละเว้นเลิกละอายไม่ทำเอาแล้วแต่ใครจะมีความละอายต่อบาปมากแค่ไหน คนไม่มีความละอายต่อบาปก็ทำได้หน้าด้านๆไปเลยการแก้ปมปัญหาของศาสนาในขณะนี้จึงแก้ทั้งปมของศาสนาทิฏฐิแก่สังคมของอุเทนทิฐิเช่นเดียวกันกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านแก้มาแต่เดิมแต่สมัยพระพุทธเจ้านั้นเขาก็แก้เป็นปัญหาอันนี้เหมือนกันแต่บางคนบางหมู่บางกลุ่มศึกษาศาสนาแล้วก็หลงไหลไปในทางศาสนาคือตายแล้วก็เกิดตายแล้วก็เกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดปฏิบัติบำเพ็ญธรรมสูงไปแล้วก็ยังมีวิญญาณที่สะอาดสุดท้ายก็บริสุทธิ์สะอาดวิญญาณนั้น ไม้เดิมเลยมาแล้วก็หลงใหลเชือกดับอัตราไม่ลงจิตก็กลายเป็นจิตสะอาดกลายเป็นสุทธาวาสกลายเป็นพรหมมุนีสุดเป็นพรหมจรรย์มีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาหมดกิเลสลาภยศสรรเสริญกามคุณอะไรหมดนะแต่ไม่มีการรู้ความยิ่งความใหญ่มานะสังโยชน์หรือว่าสังโยชน์ชั้นละเอียดของภพของชาติของจิตซึ่งมีซับซ้อนในศาสนาพุทธเรามีหลักการเรียนรู้สอนละเอียดละออเขาไม่ได้ล้างความใหญ่ความโตแม่ที่สุดการล้างอัตราเป็นที่สุดไม่ล้างจึงกลายเป็นเทวะองค์ใดองค์หนึ่งกลายเป็นกฎกลายเป็นเจ้าอะไรไปอยู่แล้วก็เรียนกันอย่างนี้แค่นี้อย่างมีสติ เป็นวิญญาณนิรันดรมีเทวนิรันดรในศาสนาเก่าแก่ศาสนาอย่างนี้มีมานานมันก็ไหนๆฟังให้ดีนะแต่สตางค์คือวิญญาณที่เกิดดับเกิดดับแล้วทำวิญญาณให้สะอาดสะอาดวิญญาณนี้เป็นนิรันดร์วิญญาณล้างไม่ได้ดับไม่ได้มีความเชื่อของฝั่งหนึ่งเรียกว่าศาสนาพระพุทธเจ้าบอกไม่ได้วิญญาณล้างได้วิญญาณนี่ทำลายให้สูญให้หมดไม่ต้องยึดต้องถือไม่ต้องเกิดอีกไม่ต้องไปเป็นวิญญาณเทวะศาสนาพระพุทธเจ้าล้มล้างเทวดานิยมไม่ต้องไปเป็นวิญญาณใหญ่ไปเป็นอาสาสมัครเป็นปรามาสกับมันเป็นของที่เป็นนิรันดรอะไรไม่ใช่ไม่นิรันดรเป็นความไม่นิรันดร์ไม่เที่ยง เป็นอนิจจังทฤษฎีของพระพุทธเจ้าเริ่มคานขึ้นมานอกจากอนิจจังแล้วก็ไม่ใช่สุขไม่ใช่สุขแบบเป็นพระพรหมใหญ่แล้วก็เลยสุขใหญ่เลยไม่มีการเบียดเบียนยังมีการอวดเก่งยังมีการเหลือเชื่ออะไรที่ประมาทสุดท้ายก็อนัตตาทฤษฎีของพระพุทธเจ้าไม่ใช่ตัวไม่ใช่ต้นไม่มีตัวไม่มีตอนล้มล้างสิ่งที่ยึดถือนี้ได้หมดหมดจนกระทั่งไม่เกาะกลุ่มเป็นปริมาตรน้ำมันเป็นวิญญาณสะอาดบริสุทธิ์ขนาดไหนขนาดไหนก็ไม่ใช่ตัวตนไม่ใช่เรื่องที่จะมีเอาจิตไปผูกไปยึดไว้จนเป็นเทวะองค์ใดองค์หนึ่งเป็นเมถุนเป็นคู่อยู่เป็นสภาพที่จากนี่ก็มานี่จากนี่ก็มานี่หรือว่ามันมี ที่ไม่ใช่หนึ่งเดียวแล้วก็สลายอันนี้จะเป็นคู่อยู่เป็นสภาพมีรถขั้วบวกขั้วลบเป็นสภาพที่ยังเกาะกลุ้มมีโบกมีรูปเกาะกันและมีสภาวะที่ยังมีรูปกับนามที่รู้แล้วก็ตีรูปนามไม่แตกที่รูปน้ำไม่แตกมันเป็นสภาพคู่อยู่ตลอดการที่เรียกว่ามีทุนเป็นเทวะองค์ใดองค์หนึ่งแม้ที่สุดเป็นพระพรหมหรือเป็นก้อนที่สะอาดบริสุทธิ์แค่ไหนก็ตามก็ยังเป็นสภาพที่เหลืออยู่ศาสนาพระพุทธเจ้าจึงแตกตัวเทวะสุดท้ายเป็นลัทธิทำลายเทวนิยมยกเลิกนิยมมากแปลว่าเที่ยงเทวะมีเทวดามีเทวัญเที่ยงนิยม [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ทรรศนะมีญาณทัศนะวิเศษที่สามารถรู้ความจริงว่ามันมีมันยังมีจริงๆนะเป็นอัตราเป็นอัตราจริงๆอนัตตสัญญากำหนดอัตราทุกอนัตตาปะทุอัตรากำหนดหมายรู้สำคัญรู้รู้ความจริงแม้จะเป็นรูปเป็นสิ่งที่ไม่มีตัวไม่มีตนแล้วอ่ะรูปนี้มันไม่ใช่ตัวไม่ใช่รูปไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนแล้วนะก็เข้าใจว่ามันเป็นอัดรูปละเอียดลออแล้วเป็นอากาศสภาพเป็นวิญญาณธาตุก็จับวิญญาณธาตุได้หยั่งรู้ถึงได้โอ้มันไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนไม่ใช่แทงไม่ใช่ก้อนไม่ใช่เหมือนดินน้ำไฟลมดินน้ำไฟลมอย่างลงไม่ได้มันยังไปยึดอากาศมันยังไปมีตัวแทรกไปมีอารมณ์แทรกอยู่อย่างนั้นเรียนรู้ที่แท้จริง จับสภาวะธรรมเหล่านั้นได้เป็นอาการเป็นลิงคะเป็นนิมิตเป็นอุเทศสามารถสลายด้วยหลักอุเทศต่างๆจับนิมิตสลายได้นิมิตของสุญญตาเราก็เห็นคือนิมิตของความว่าความไม่มีไม่มีไม่มีตัวไม่มีตนเองจริงๆก็เห็นความเป็นจริงที่เรายังยืนอยู่คือเรามีรูปนามขันธ์ 5 เรามีจิตวิญญาณเรามีเวทนาสัญญาสังขารวิญญาณเราก็รู้แบ่งแยกออกได้เวทนาออกเป็นอย่างนี้สัญญาเป็นอย่างนี้ฉันขายเป็นอย่างนี้วิญญาณรวมรวมด้วยรวมๆเจอแต่ 10 แห่งวิญญาณก็มีสามีเวทนาสัญญาสังขารวิญญาณธาตุก็รู้ต่างกันอย่างไรรู้แต่มันก็อยู่ด้วยกันนี่แหละมันแยกไม่ออกไปทีเดียวมันก็ต้องทำอาการพวกนี้เพราะมันยังเกิด ตอนนี้อยู่มึงก็เราเป็นคนเนี่ยแล้วก็มีแขนมีขามีหัวมีตัวมีจมูกมีตามีหูอะไรมันก็เป็นอย่างนั้นน่ะเราจะเรียกมันทีละอย่างเราก็เรียกว่านี่นี่คนใช่ไหมใช่คนไอ้นี่ของคนหรือเป็นคนเป็นส่วนหนึ่งของคนเราแยกว่าหูเราก็แลกเป็นส่วนหนึ่งของคนแต่ความเป็นคนมันมีครบครันมีเป็นคนบริบูรณ์ก็มีหูไอ้นี่คนใช่ไหมใช่นี่แขนแขนขนก็ใช่คนแยกเรียกได้แต่รวมแล้วมันก็คนไอ้นี่อะไรคนไอ้นี่อะไรคนไอ้นี่อะไรคนแยกเรียกก็ได้แต่รวมแล้วก็เป็นคน ใช้คำว่าวิญญาณก็รวมเรียกใหญ่ๆว่าคนคล้ายๆคนวิญญาณก็รวมเรื่องใหญ่ๆของอาการจิตแยกเป็นเรียกว่าเวทนาสัญญาสังขารก็เหมือนจะแยกเรียกตาหูจมูกลิ้นกายแขนขาอะไรอย่างนี้หรือจะเอากลับไปใส่ถุงมาแยกเพศก็เหมือนกันมันมีมากหน่อยมีสัญญาไว้ 3 แค่นั้นเจอแต่ 10 กระทำจึงมี 3 เจอแต่สิ่งที่กระทำแทนเรียกว่าเจ๊จะติดกระทำมีอะไรบ้างก็แรงแยกด้วยอุบัติเหตุง่ายๆมีเวทนาสัญญาสังขารคือ 70 กระทำทั้งเด็กทั้งนั้นเลยและเราก็รู้เหมือนกับเรารู้ว่าถ้าแยกเรียกว่าหูเป็นรูปยังไงร่างยังไงนี่มันรูปแท้ๆนะหูจมูกเรียกว่า รูปยังไงก็ได้ยังไงก็เลยเรียกแยกมาเรียกแท้ๆก็รู้ชั้นเดียวกันนามธรรมแยกเรียกว่าเวทนาเป็นอย่างไรเราก็รู้แยกเรียกว่าสัญญาเป็นอย่างไรเราก็รู้แยกเรียกว่าสังขารเป็นอย่างไรเราก็รู้นะจะไม่มีเป็นอย่างไรเราก็หัดฝึกเรียนรู้ไม่ให้มีเวทนาเลยไม่มีสังขารเลยไม่มีสัญญาณเลยเราก็ยังทำได้รู้ได้พิสูจน์ให้การกำหนดหมายก็ไม่รู้ได้ก็เอ้าจะไม่ไม่ถึงขนาดไม่มีนี่หมายความว่ามันดับไปชั่วระยะหนึ่งหรือว่ามันไม่รับรู้ไปชั่วระยะหนึ่งก็เป็นการไม่รับรู้ของสัญญาของเราสัญญาไม่กำหนดไม่หมายดับมันไปเลยมันก็ไม่รู้เพราะมันไม่รู้โดยสัญญาแค่นั้นแหละเวทนามันก็ไม่รู้ตามเพราะเวทนานี่มันจะ ดูมันก็รู้แล้วมันก็มีสัญญากำหนดหมายเข้าไปร่วมเป็นคู่นึงเพราะพระเวทนากับสัญญายังทำงานร่วมกันอยู่เรื่อยจะรู้ชัดรู้แจ้งก็อยู่ที่นั่นจะให้ไม่รู้มันก็จะต้องดับสัญญาลงไปจะเรียกว่าดับเวทนาก็ด้วยเพราะว่าสัญญาณก็เวทนามันคือความรับรู้ด้วยกันทั้งคู่สำคัญมากส่วนสังขารนั้นมันนอกจากรู้แล้วมันยังมีการเอาอะไรเข้ามาปรุงปนอะไรก็มาร่วมไปอีกแล้วก็กลายเป็นแกเป็นสิ่งที่กำลังเกิดเป็นเจอแต่สิ่งที่มีอะไรเพิ่มเติมขึ้นจนกว่าความรับรู้สัญญากฎกำหนดกฎหมายกำหนดรู้สภาพนั้นลงไปไม่มีอะไรเปิดเติมเข้ามาผสมร่วมเรียกว่าสังขาร ร่วมปรุงแต่งมีอะไรร่วมปรุงร่วมแต่งเพราะฉะนั้นคำว่าสังขารจึงเป็นตัวอย่างขึ้นมาหยาบขึ้นมาเป็นการกำหนดความหมายว่าเนี่ยจิตมันมีตัวอะไรร่วมกลุ่มร่วมกันเรียกว่าสังขารเราจะให้มีอะไรสังขารได้ก็ได้ไม่มีสังขารเลยเราก็สามารถทำได้และรู้จริงทำได้จริงด้วยเราก็ทำเอาเรียนรู้เข้าจริงๆสินี่มันร่างกายของจิตทั้งนั้นไม่มีตัวไม่มีตนแต่มันปรุงอยู่ทนพ่อมันเสพมันติดมันเกิดอะไรอยู่แท้ๆแล้วคุณก็ยังบอกว่าไม่มีตัวตนไม่มีตัวตนเท่านั้นที่มันมีของคุณนั่นแหละเป็นตัวที่ติดอยู่แท้ๆไม่ให้มันมันก็ทุกข์ก็วิ่งหาแต่ทีนี้คุณมีปัญญาคุณมีแรงงานคุณมีความสามารถคุณต้องบริการมันได้ไปเรื่อยๆก็เลยบำ ให้ผสมอยากอยู่ด้วยก็เลยกลายเป็นเลี้ยงมันด้วยอามิสอยู่อย่างนั้นอยู่ตลอดกาลและคุณก็บอกว่าไม่ทุกข์ก็จะทุกข์ยังไงคุณบำบัดมันด้วยอามิสอยู่ตลอดเวลาเลี้ยงมันอยู่ด้วยเพราะไอ้พวกที่ไม่เรียนละเอียดลออแต่มีความสามารถเลี้ยงมันได้ตลอดชีวิตก็หมูหมากาไก่สัตว์ที่ไหนมันก็ยังช่วยตัวเองได้บำบัดบริการความอยากของตัวเองได้ตลอดก็คนทำไมมันจะบริการตัวเองไม่ได้ตลอดชีวิตอีก 200 ปี 500 ปีอายุยืน 500 ปีมันก็ยังบริการกันเองได้คนน่ะนอกจากเอาอวัยวะมันจะเสื่อมโทรมจนมันบริการตนเองไม่ได้ก็อีกเรื่องนึงมันบริการตัวเองได้เพราะฉะนั้นก็เลยไม่รู้ไม่เข้าใจว่าทุกข์คืออะไรความไม่สนใจไม่สมอย่างอย่างแบบลูกโลก ตัวทุกข์แท้แล้วก็มาล้างความไม่สมอยากรู้ว่าความไม่อยากแบบรกๆเห็นความจำเป็นให้มันไม่ให้มันก็ตายรู้ความจริงไม่ให้ข้าวมันกินร่างกายนี้มันก็เหี่ยวลงเหี่ยวลงเหี่ยวลงๆมันก็ดึงอะไรออกมาใช้ๆๆก็ตายมันก็เป็นสัจจะสัจจะมันไม่แปลกอะไรศาสนานี่คนน่าจะหมดเนี่ยเขาเรียนรู้กันจนกระทั่งเขาเข้าใจแล้วเขาบอกว่าถือว่าผู้ที่จะตายเลยเรียกว่าอดข้าวไปไม่ต้องไปทำอะไรแล้วก็อดข้าวมันเหี่ยวแห้งเหี่ยวแห้งแล้วก็นั่งตายไปเลยก็ถือว่าเป็นคนที่สูงสุดไม่กลัวแม้ความตายแล้วก็อดข้าวตายได้ไม่กินเลยก็แห้งลงแห้งลงแล้วก็ตายแล้ว ทำให้ตัวเองตายเพราะส่งเสริมด้วยคนที่ทำถือว่าเป็นคนคิดถึงที่สุดในเมืองนิพพานเลยเขาก็เอาจบตรงนั่งหลับตาเอ้ยไม่ใช่หน้าหลับตาแล้วหลับหรือไม่หลับก็ตามใจเลยอดไปนั่งสู้ใจแข็งนะกล้าอดข้าวกล้าจนหมดแรงหมดด้วยแล้วมันก็ตายถอยไปเลยมันก็จริงพี่จะนอนก็ตามใจหมดแรงนั่งแล้วมันโหยปัญหาจะอดกลั้นจนกระทั่งไม่กินก็ให้มันตายมันก็ตายที่อดข้าวตายมันจะไปยากอะไรล่ะมันยากนะที่จริงมันยากที่ทรมานสู้อดไม่ค่อยไหวคนมันไม่กล้าอดมันกลัวตายแต่นี่เขากล้าตายเพราะว่าเขาสร้างอุปทานชนิดนึงระบบเอาเลยตายไปเลยยุยงส่งเสริมว่า ความเลิศยอดคนเรามักก็เลยมีจิตตัวนึงอ้าวดีสิตัวนี้สูงสุดตอนนี้เลิกตัวนี้ยอดมันก็ทำเอาสิก็มันได้ด้วยได้ยอดมันอยากได้เลยได้ยอดจิตวิญญาณก็ขอตัวเลิกตัวย่อมันก็อดข้าวกินอดข้าวตายไปเลยพระพุทธเจ้าก็เห็นรู้อยู่ว่าก็โทรมันไม่หมดอัตราใช่ไหมไอ้ตัวจิตตัวนั้นน่ะมันอัตราแล้วมันจะตายเพราะเหตุปัจจัยนี่มันถึงคราวมันมีอยู่แล้วมันไม่ต้องไปนั่งอดข้าวตายให้กินข้าวอยู่มันก็ยังตายเลยเหตุปัจจัยมันจะตายมันมีอยู่แล้วไม่ต้องไปเก็บไปเกาะประยุทธ์อย่างนั้นไปอยากตายไปเกาะความเลิศยอดอย่างนั้นไม่ต้องหรอกมันเป็นเองถึงคราวถึงเหตุปัจจัยที่มันไม่ผสมมันไม่สมส่วนนะมันเป็นเองศาสนาพระพุทธเจ้าจึงเป็นศาสนาที่ละเอียดละออแล้วท่านก็ไม่โง่ก็เมื่อร่าง เรารู้จักความพอดีรู้จักกิเลสที่มันหมดล้างกิเลสเกลี้ยงแล้วมันก็เป็นโอ้โหท่านก่อนนี้เป็นของดีก็มาทำงานปฏิสังขรณ์มาทำงานจริงๆมันซ้อนอยู่ในตัวแม้แต่ตัดกิเลสส่วนนี้ได้เราก็ทำงานได้ตัดกิเลสส่วนนี้ได้ก็ทำงานได้แต่ขี้เหร่ส่วนนี้ได้ทำงานได้มีจิตกำหนดสัญญาอะไรละเอียดนานแล้วตัดสัญญาอุปกิเลสพวกนี้กำหนดลงไปทุกอย่างละเอียดออกไปแล้วก็เป็นผู้ที่มีคุณค่าในโลกมีภาวะปัจจัยท่านไม่เกี่ยงได้ภาวะปัจจัยแค่ไหนชาติหนึ่งชาติหนึ่งใครบำเพ็ญเพียรขยันหมั่นเพียรก็ได้มากเป็นบุญวาสนาของตัวเองถ้ามันไม่จบชาตินี้ท่านก็ไม่เกี่ยงก็ชาติหน้ามันก็ต่อพระพุทธเจ้าจึงไม่แปลกประหลาดอะไรที่คนจบชาตินี้ตายไปแล้วได้อะไรก็ได้เป็น เรียนวันเกิดเท่านั้นเท่านี้ศาสนาพระพุทธเจ้าตรงทั้งนั้นไม่ใช่อย่างสายท่านพุทธทาสบอกว่าไม่มีอ่ะ 7 ท่านี้จะเกิดมาอีกเดือนตายจนเกิดมา 7 ชาติ 7 เที่ยว 2 ชาติ 5 ชาติอะไรไม่มีตายแบบนั้นน่ะไม่ใช่ศาสนาพระพุทธเจ้าที่จริงไม่ใช่ศาสนาพุทธเจ้าด้วยตายจะเกิดมาชาตินี้ชาตินี้ด้วยแต่ไม่ให้ไปยึดติดอย่างนั้นเอาเดี๋ยวนี้อย่าช้าก็บอกแล้วเมื่อเช้านี้บอกว่ามันไม่เที่ยงนะที่จะเกิดมาพบศาสนาพุทธอีกนี่ชาติหน้านี่ถ้าเกิดเป็นหมูเป็นหมาอะไรไม่รู้หรือว่าไปเกิดเป็นคนจะไปศาสนาอะไรก็ไม่รู้อะไรเป็นหลักประกันของคุณว่าคุณจะต้องมาเกิดพุธคุณจะต้องเอาสาธุขอให้เกิดไปพบศาสนาพุทธชาติหน้าคุณท่องเราท่อง ศาสนาพุทธเจ้าของเราขอร้องอ้อนวอนเอาเหรอมีเทวาลัยบันดาลเทพเจ้าองค์ไหนบันดาลเทพเจ้าเทวดาของศาสนาพุทธชื่ออะไรชื่ออะไรเทพเจ้าที่อ้อนวอนได้เป็นผู้บันดาลเป็นผู้กำหนดไม่มีศาสนาพุทธไม่มีเทพบันดาลไม่มีประกันอ้อนวอนขอเพราะฉะนั้นมันไม่เที่ยงพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าอย่าประมาททุกอย่างมันไม่เที่ยงเพราะรู้ว่าดีเรารู้ว่าอันนี้ควรทำควรเป็นคนที่จะสั่งสมที่จะประพฤติก็ทำเข้าไปทีเดี๋ยวนี้ทำเลยทีเดียวจะต้องไปช้าจะต้องไปผัดไปผ่อนทำไมเรารู้ว่าความดีรู้ว่าเจริญทางด้านหน้ามาทำทางด้านคุณธรรมศีลธรรมอะไรก็ทำกับข้าวทางด้านโรค ก็ไม่ได้ปะได้ปล่อยอะไรนี่ฝึกหัดต่อไปอย่าขี้เกียจเป็นความรู้ความสามารถเป็นความเก่งของเราด้วยเราทำแล้วเราก็จะดูอย่างดีได้รับความเคารพนับถือด้วยศาสนาพระพุทธเจ้าจึงไม่ใช่ศาสนาขี้เกียจมีสมาธิมักองค์ 8 เป็นความขยันหมั่นเพียรทานแย้งอยากจะเมาพระพุทธเจ้าท่านสอนว่าทำได้วินัยใดเป็นไปเพื่อความเกียจคร้านทำข้อเกียจคร้านนี่คือพวกเฉื่อยพวกเหนื่อยพวกเรื่อยๆแบบฤาษีเดินทีทำนั้นอยู่ในนั้นไม่ใช่ของเราตถาคตพระพุทธเจ้าท่านตั้งสูตรขึ้นมาอย่างนี้ถ้าเรากระทำปีหน้ายังไงพวกฤาษีสมบูรณ์สมัยพระพุทธเจ้าสู้กันด้วยโลหะอย่างนี้แค่นี้สมัยนี้มี ทฤษฎีนี้ของพระพุทธเจ้าพูดกันยังไงก็ยังไม่รู้เรื่องเพราะมันสอนตนมันเอาไปนั่งหลับตาแล้วก็เฉื่อยเหนื่อยล่องลอยเอาเปรียบเอารัดเขาจนอำพรางก็ถือว่าคนเหล่านี้เป็นคนของพระพุทธเจ้าและเป็นคนเลือกคนยอดปราบปรามกันโดยไม่รู้พฤติกรรมไม่รู้อาการไม่รู้ลิงขะไม่รู้นิมิตไม่รู้อุเทศทั้งๆที่กล่าวแล้วนะว่าทำใดวินัยใดเป็นไปเพื่อความเฉื่อยแฉะเป็นความเฉื่อยชาเป็นความเหนื่อยช้าและก็คือลักษณะขี้เกียจนั่นเองเหนื่อยใช้ทำแบบนั้นวินัยนั้นไม่ใช่ของเราตถาคตธรรมนั้นวินัยนั้นลักษณะอย่างนี้อาการอย่างนี้นิมิตอย่างนี้นิมิตก็คือเครื่องหมายรู้เห็นว่าคนเฉื่อยเหนื่อยเลี่ยงๆหลบๆ อาการอย่างนี้ไม่ใช่ของเราตถาคตแตกต่างกันนิดๆอุเทศอย่างนี้อาการอย่างนี้คือความหมายอุเทศหัวข้อหลักการทฤษฎีบอกแล้วว่าเป็นอย่างนี้แล้วก็เห็นนิมิตเห็นตัวจริงเห็นสภาพเครื่องหมายเห็นอาการกิริยาพฤติกรรมมันเป็นอย่างนี้มันต่างกันไม่ให้เรียกว่าลิงฆ่าหรือเพศผู้นี้ไม่ใช่อยากด่าว่าผู้หญิงผู้ชายเท่านั้นแต่เป็นสิ่งสองสิ่งที่เทียบเคียงกันดูต่างกันใช่ไหมเป็นเพศเป็นสินค้าอย่างเฉยๆเรื่อยๆก็ยังขยันไม่ต่างกันใช่ไหมเทียบเคียงดูคนสองคนคนนึงมีนิมิตหมายว่าขยันอีกคนคนนึงมีนิมิตหมายมีอาการว่าขี้เกียจเอามาเทียบกันเอามาเห็นใกล้ๆกันก็เทียบได้ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ทำของพระพุทธเจ้าส่วนธรรมะของพระพุทธเจ้านั้นทำให้คนขยันหมั่นเพียรทำใดวินัยใดเป็นไปเพื่อความขยันหมั่นเพียรทำนั้นวินัยนั้นสอนแล้วปฏิบัติแล้วโอ้ยกลายเป็นคนขยันแต่ก่อนยังไม่ได้เรียนธรรมะพระพุทธเจ้าขี้เกียจนี่เพราะว่าเรียนธรรมะพระพุทธเจ้ากลายเป็นคนขยันอย่างนี้ถูกแต่ก่อนเคยเป็นคนคนขยันพอไปเรียนธรรมะพระพุทธเจ้ากลายเป็นคนขี้เกียจไปอีกอ้าวก็แต่ก่อนมันยังเจริญนะยังขยันไม่เรียนธรรมะก็ยังไม่ศึกษาธรรมะก็ยังเป็นคนขยันดีนะเออพอมาเรียนธรรมะของพระพุทธเจ้าแบบนี้ไม่เรียนธรรมะซะดีกว่าเมื่อเรียนศาสนามาเรียนธรรมะและกลายเป็นเลวลงเพราะมันก็จะไปเจริญอะไร ก็ไม่เรียนธรรมะพระพุทธเจ้าเป็นคนเจริญมาเรียนความเจริญอันนี้กลับไม่เจริญซะแล้วกับเสื่อมลงนี้มันจะไปถูกเรื่องอะไรทำใดเป็นนายใดเป็นไปเพื่อการสะสมกิเลสทำได้วินัยใดเป็นไปเพื่ออะไรจะได้ต่างๆนานาว่าอย่างนั้นไม่ใช่ของเราตถาคตเอามาเทียบเคียงเอามาวัดให้ได้เรียบร้อยที่จริงน่าจะเอามาท่องมาไล่ดูแล้วก็จะได้เตือนตนปัจจะเวกเตือนตนว่าเราเองอยู่ในธรรมสายของพระพุทธเจ้าหรือเปล่าใครคนหนึ่งคือคนเราเอามาจด 8 ข้อธรรมะอันนี้ 8 ข้อควรจะมีสูตรทำใดวินัยใดเป็นไปเพื่ออย่างนี้ไม่ใช่ของเราตถาคตธรรมใดวินัยใดเป็นไปเพื่ออย่างนี้เป็นของเราศรัทธา แสบคออันนั้นก็ด้วยอีกอันนึงทำสูตรว่าอันนี้เป็นภิกษุแล้วก็มีอีก 8 ข้อนะครับเอาว่ามันคล้ายๆกันมีส่วนซ้ำกันอยู่แล้วก็มีส่วนละเอียดซึ่งลึกซึ้งดีเอามาเอามาสอนเอามาให้ด้วยกันเดี๋ยวค้นดูนี่เหรอแต่ปากกานี่คนจะมีสูตรนั้นลักษณะนี้ก็อีกอันนึงก็ดีนะเอาไว้วันหลังเอามาพูดถึงกันเราจะได้สุขุมละเอียดของพระพุทธเจ้าแล้วเราก็จะได้พิจารณารูปนาม แท้จริงไม่ใช่รูปนะๆจะเป็นนั่งดูรูปนามอะไรต่ออะไรซึ่งเป็นอัดรูปแล้วก็งมงายอะไรกันไปรูปนามรูปนามแล้วก็เพ้อสมมุติว่าไอ้นี่เป็นลูกเป็นนามแล้วก็เกิดมโนอัตราแล้วก็นึกว่าตัวได้รูปนามแล้วโอ้ยเห็นรูปนามเกิดดับเห็นรูปนามเกิดดับนั่งหลับตาไปแหมเห็นรูปน้ำเกิดดับเกิดญาณแล้วเกิดญาณวิเศษรูปงามเกิดดับแล้วก็ไม่รู้รูปนามแม้องค์ประกอบกายะกาโยแม้เวทนาก็ไม่เข้าใจว่าเมื่อเวลาผ่านศาลเป็นปัจจัยแล้วก็จะเกิดเวทนาอย่างไรเกิดทุกข์เกิดสุขอย่างไรจะได้ทำให้อุเบกขาเวทนาอย่างไรเขาไม่ได้ซับซ้อนอย่างนี้เขาไม่ได้รู้เรื่องนี้มันก็ไม่ได้ปฏิบัติธรรมที่แท้นะเพราะฉะนั้นเราก็ต้องมารู้ทั้งรูปละเอียดและรูป ไม่ต้องมาเข้าใจนามที่หยาบนานที่ละเอียดเวลาพูดกันหมดทุกแขนงทุกแง่ทุกมุมทุกแง่ทุกทางเครื่องตัดสินรูปนามด้วยอาการนิมิตอาการลินทิพย์ต่างๆพูดกันมามากแล้วก็ขอให้เราได้อย่าเข้าใจผิดไปง่ายๆว่าวิญญาณังอนัตตาแล้วก็หวานเลยถ้างั้นก็สบายแล้วเราจบแล้วพอเขารู้แล้วนี่วิญญาณนางอนัตตามันไม่ใช่ตัวจะทนอะไรไปมันก็ไม่ใช่อะไรหนักเข้าก็เป็นว่าจะจบนี่ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนหรอกฟันผ่านเข้าไปก็เท่ากับผ่านธนูมันไม่มีบาปไม่มีบุญอะไรหรอกก็หวานเลยขนาดฆ่าคนเอามีดดาบฟันขาวเขาขาดทั้งแท่งแล้วก็ยังบอกไม่บาป เปิดชิบหายกันใหญ่เลยที่คนมันก็ถึงอำมหิตกันใหญ่มันก็เลี่ยงได้ภาษาโวหารพังมันก็พังได้งี้มันพวกนี้ก็ไม่มีที่ยิ่งเชื่อเป็นทางอุทยานทิฏฐิเป็นลูกศิษย์ว่าจะสอบแล้วก็ยิ่งเจ๊งเลยบาปกันไม่รู้เรื่องอ่ะทีนี้เราก็ต่อดูสิทีนี้นี่ก็ทบทวนนะย้ำในอนุเขตนี้หรือพารากราฟนี้ให้รู้ให้เห็นจริงว่าเดี๋ยวนี้มันมีของจริงพวกที่เข้าใจวิญญาณนางอนัตตาบอกใช้เหตุผลมาที่ได้ตีกินเอาง่ายๆเป็นศาสนาไม่เรียนรู้ของจริงไม่เรียนรู้อารมณ์อาการของจิตของเศรษฐกิจของลูกของนิพพานไปดูถูกพระอภิธรรมเขาชกกันตายเลยเราไม่รู้ถูกอภิธรรมเป็นของจริงวิญญาณนางอนัตตาก็ของจริงสำหรับวิญญาณนางที่มีเหตุปัจจัยมีทวารทั้ง 6 มีการสัมผัสเป็นปัจจัยและก็รู้แล้วก็รู้แม้กระทั่งวัตถุหยาบเราก็เรียนรู้ตั้งแต่ว่าตัวยาวไม่สัมผัสแล้วเราไม่มีอาสาพระไม่มีอารมณ์ของจิตที่เป็นกิเลสตัณหาราคะโทสะโมหะไม่มีตัวตนเพราะเราไม่โลภแล้วเราไม่ติดแล้วไม่ผูกพันแล้วไม่ยึดไม่ถือแล้วสบายว่างเบาอารมณ์อย่างนั้นเพราะเหตุปัจจัยอย่างนี้เพราะวัตถุนอกวัตถุในในใจของเราเกี่ยวพันกันอย่างนี้เราขาดศูนย์อารมณ์สูงเพราะเหตุปัจจัยอย่างนี้สำคัญแล้วมีศูนย์เป็นตัวอย่างให้เรารู้ตั้งแต่หยาบไปตั้งแต่ต่ำๆไปที่เราเคยติดเคยมีที่สุดหาลักษณะที่สูงที่ครบพร้อมมีต้นเหตุปัจจัยนอกเหตุปัจจัยนายได้จนกระทั่งรู้อนัตตาที่แท้จริงอันนั้นปลาจึงไม่ใช่ตัวเดียวโดน พอเข้าใจแล้วก็ศูนย์ก็ไม่ใช่อนัตตาจะไปเอาต่อเมื่อเป็นพระอรหันต์สุดท้ายตัวเดียวโดดๆก็ไม่ใช่อันนั้นตาทำเป็นสภาพที่เรียนรู้ได้แม้เดี๋ยวนี้เราก็เจออนัตตาทำอันนั้นเป็นสภาพอัตต