191108-071 อภิณหปัจจเวกขณ์-กฉ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ008.txt

วันนี้เป็นวันที่ 8 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2519 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พวกเราเพชรเวชปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกอ่ะพูดที่เข้าใจถึงคำว่าฌานเข้าใจถึงคำว่าทิฏฐธรรมสุขขะวิหารโดยรู้ว่าเราเองเราอยู่โดยสติสัมปชัญญะมีธรรมวิจัยซึ่งเป็นองค์แห่งโภชงอันสำคัญมีวิริยะทำงานร่วมด้วยอย่างเต็มที่อยู่คนที่เกิดขึ้นได้คือเกิดรู้ดีเห็นดีเข้าใจดีเป็นดีที่ถูกต้องเป็นกุศลธรรมที่แท้จริงแล้วก็ละชั่วหยุดชั่วระงับชั่วพรากจากชั่ว พยายามค้นคิดหาเหตุผลให้รู้ว่าโทษภัยของความชั่วมันมีมากอย่างไรอย่างไรเราได้ทำจริงเมื่อเกิดผลดีมีวิมุตก็ดีมีความรู้แท้ก็ดีเป็นวิมุตติญาณทัสสนะเป็นผลอันเป็นผลบริบูรณ์เกิดอยู่เป็นอยู่เราจะเกิดปิติเราเรียกว่าปิติจะดีเราเรียกว่าปัดกะทิความสงบระงับลงมาได้ก็ดีหรือเราจะเรียกว่าอุเบกขาเป็นที่สุดก็ดีองค์แห่งธรรมที่เกิดจากนั้นเป็นผลที่เราเกิดอยู่เป็นอยู่คือแม้ว่ามันจะไม่ถึงผลนั้นมันรู้อยู่แล้วเราก็มีดีมีประโยชน์ต่อปะในการละอายต่อบาปนั้นที่เรายังมีอยู่เหลืออยู่แล้วก็พยายามภาคเรียนปฏิบัติเพื่อนายจ้างคลาย วิธีกดข่มขืนลากหางมาแบบสมถะธุระดื้อๆหรือว่าจะเป็นวิปัสสนาธุระโดยการพิจารณาซ้ำซ้อนเห็นวิปัสสนาญาณให้เกิดความรู้ความเข้าใจในโทษภัยจนกระทั่งแน่ใจว่าเราควรออกควรพรากเราควรปลื้มคุณปล่อยเมื่อเราได้ทำอยู่ดังนี้แล้วก็มีปกติมีวิตกวิจารมีปิติคือผลได้และจะมีสุขเป็นทิฏฐธัมสุขาภิบาลแล้วก็ทำให้จิตใจของเราเป็นอุเบกขาธรรมอุเบกขาทำมันจะมีเป็นสันตะวิหารความวางความว่างเป็นอาสาก็รู้ว่าจิตของเราเป็นทาสรู้ด้วยว่าวิญญาณก็มีอยู่จริงส่วนที่มันมีจนกระทั่งมัน จะพักกินจันทร์ถึงมีที่เรียกว่าโลภะโทสะโมหะหรือว่าแม้อนุสัยอาสวะก็หมดไปนิดนึงน้อยนึงไม่มีก็รู้ในส่วนที่มันไม่มีในส่วนที่น้อยลงอยู่ก็เป็นบทบาทที่กำลังไหลเอ