190915-057 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ004.txt

วันนี้เป็นเช้าวันที่ 15 กันยายนพุทธศักราช 2519 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำพวกเราไปประเวศปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกรำลึกถึงความเสพติดซื้อว่าเรื่องของสิ่งพิเศษติดเท่าที่เราได้รู้แม้ทางด้านโลกแม้ทางด้านธรรมะก็เป็นผู้เรียนรู้ซึ่งจุดเสพติดในชัดเจนการเสพติดคนนั้นแหละที่ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นภาวะเดือดร้อนเป็นภาวะที่ทำให้มีทุกข์ถ้าไม่เสพติดถ้าเราละความเสี่ยงและความคิดได้อย่างเด็ดขาดแน่นอนเป็นจริง แต่ละรูปความจำเป็นความสำคัญของสิ่งที่มีความสำคัญในโลกโดยเฉพาะย่นย่อมาถึงปัจจัยและความสำคัญของชีวิตได้อย่างถูกต้องลงตัวและเราก็ชีวิตก็เป็นชีวิตที่ง่ายเบาแม้เราจะใช้ชีวิตนี้ให้มันเป็นประโยชน์ต่อโลกมันก็เป็นชีวิตที่เป็นแรงงานผลิตเป็นแรงงานที่จะกระทำผลประโยชน์ให้แก่โลกทั้งนั้นความสบายมันหมดอยู่ที่ตรงเสพติดทั้งหมดไปจิตเราจะต้องรู้ธุรกิจจริงๆและรู้ความหมายรู้ลักษณะการที่เรียกว่าเสพที่เรียกว่าติดอย่างแท้จริงไม่ใช่เรารู้แต่เพียงภาษาและก็รู้เป็นผิวเผินลักษณะที่เรารู้อย่างผิวเผินนั้นเรา ลึกลงไปถึงจุดเสพติดของคนหรือของตัวเราเองที่เรากำลังมาเรียนรู้แล้วก็มาทำการละปล่อยวางให้หมดสิ้นถึงความเสพติดนี้น่ะมันไม่ใช่ของที่จะมีอยู่ชั้นเดียวหรือว่าฉันตื่นหรือว่าฉันยังไงมันมีความลึกซึ้งมันมีความลึกซ้อนและมันก็เป็นจุดเดียวจริงๆถ้าเข้าใจอย่างถึงที่สุดแล้วเป็นจุดที่เราจะต้องเข้าใจให้ชัดเจนนักเรียนรู้ลักษณะมันเหมือนละลายไม่เสพและไม่ติดและทุกอย่างแล้วก็รู้ทำโอทีแห่งการสังเคราะห์ชีวิตผู้จัดการเป็นอยู่ที่เราจะสังเคราะห์อะไรขึ้นมาก็ตามเพื่อประโยชน์ในโลกแม้แต่ที่สุดดำรงชีวิตไป สังเคราะห์แม้แต่อารมณ์ของจิตรู้ว่าการสังเคราะห์รูปพระธรรมก็อย่างนั้นการสังเคราะห์อารมณ์ของจิตก็อย่างนั้นและเราเองเราเข้าใจการสังเคราะห์ของ