190705-050 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt

วันที่ 5 กรกฎาคมพุทธศักราช 2519 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำประเทศขณะก่อนฉันภัตตาหารวัดธรรมสถานแดนอโศกหนังโป๊ตั้งใจเสมอทุกๆคนทุกขณะที่เราจะกระทำยิ่งกรรมหรือการกระทำที่เป็นบทบาทใหญ่ๆชัดๆการจะกินจะดีจะทำงานอันใดอยู่คนดีหรือว่าจะหลับจะนอนจะลุกจะเดินจะไปจะมาซึ่งเป็นอริยบทใหญ่ๆชัดๆซึ่งสมุดพึงตวงสติตนทุกครั้งพอเราจะกระทำวันนี้ถูกอยู่หรือดีแล้วหรือ เหมาะควรแล้วหรือเป็นบาปเป็นบุญเป็นกุศลอกุศลปานใดถ้าทำลงไปเพื่อกุศลมีกุศลและเจตนาเป็นที่ตั้งและไม่ได้พูดตัวตนได้ยิ่งสนิทเนียนยิ่งสะอาดบริสุทธิ์อย่างนั้นเป็นผลสูงในการประพฤติธรรมจะต้องรู้ตัวจุดเทียนให้มีเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอดังนั้นก่อนฉันอาหารพวกเราจึงมีธรรมเนียมในการพิจารณาในการตั้งสติตั้งใจเพื่อที่จะได้กินไม่ลงรถไม่หลงรู้ไม่หลงกลิ่นไม่ลงสัมผัสในอาหารต่างๆ เรากินเป็นเพื่อนอาหารเข้าไปเลี้ยงยังทันไว้วันต่อวันแล้วเราก็จะได้เห็นอยู่ทำงานไปตามควรมีกินก็กินไม่มีกินก็ไม่กินหรือมีกินก็ต้องพยายามรู้จักความพอรู้จักกะรู้จักประมาณแต่จะกินเล่นจะกินหัวไม่ได้กินเผื่อบัวก็เมามันจะกินเพื่อตกแต่งโอ้อวดอะไรเรากินแต่เพียงให้เป็นไปเพื่อจะได้ทำตนให้สูงขึ้นสูงขึ้นเพื่อทำประโยชน์ให้แก่โลกให้ได้และโดยเฉพาะประโยชน์ต้นที่จะต้องละโลภะโทสะโมหะเป็นละกิเลสตัณหาอุปทานของเราออกไปเรื่อยๆอย่าให้เห็นแก่ตนหรือเห็นแก่ตัวนาย เสียสละมันพอมีพอไปถ้าเราเป็นคนที่ขยันหมั่นเพียรทำงานทำการเราก็จะต้องมีสิ่งที่มากินมาใช้แลกเปลี่ยนอยู่นั่นแหละแล้วเราก็ต้องหัดใช้แต่ประหยัดแต่พอดีน้อยเกินไปนักก็เสียสุขภาพกายเพื่อสุขภาพใจก็กินแต่พอเหมาะพอควรอย่าให้มีแนวโน้มไม่ได้ทำมากให้มีแนวโน้มไม่ได้ทำน้อยเพราะคนเรามันเคยมากกว่าเก่าแล้วก็ให้น้อยลงน้อยลงน้อยลงเรียกว่าอภิชาน้อยลงมาแล้วก็กำหนดความพอไปเรื่อยๆจนกระท