191022-063 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ004.txt

วันนี้เป็นวันที่ 22 ตุลาคมพุทธศักราช 2519 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พวกเราปัจจะเวกปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกทำบุญใดได้พยายามใช้บุพเพนิวาสานุสติญาณตรวจตราดูตัวเองด้วยและให้รู้ในสภาพหรือสภาวะที่เราได้ผ่านผ่านมาชีวิตคนเราตั้งแต่เกิดมาไม่ต้องไปย้อนถึงชาติโน้นชาติไหนที่มันมันพิสูจน์กันไม่ได้จริงแท้ก็ได้เอาที่สำคัญเอาที่เด็ดแน่ๆเรารู้กันในชาตินี้ที่จำได้สัญญามั่นคงนี่แหละ ทบทวนย้อนทวนดูแล้วก็วิเคราะห์อ่านดูว่าเราได้ผ่านชีวิตมาอย่างไรคือโลกิยะอย่างไรคือโลกุตระอย่างไรคือที่เรียกว่าโลกหลอกเราที่เรียกว่าอาริกาและเราก็ไปหลงเป็นสุขขะริกะและไปติดเป็นการมสุขกับในทรมานตนเกินไปแต่ลำบากเกินไปและยึดถือปักหมั้นเข้าไปในจิตอย่างลึกเกินไปและสุดตรงสองฝั่งนั้นที่เราได้พยายามแจกแจงอธิบายชี้แนะให้ฟังตรวจดูจริงๆที่สภาวะที่เราได้ลงและได้ละลายมาได้บ้างแล้วยังมันคลายไปมันหายไปหรือว่ามันวางไปเองก็มีอยู่เพราะเกิดจากการละ เกิดจากความพ้นผ่านตามกำหนดว่าเด็กจะต้องเล่นตุ๊กตาพอพ้นวาระเด็กแล้วไม่เล่นตุ๊กตานั้นเป็นการผ่านโดยวาระกำหนดไม่ใช่ว่าเราเองหมดกิเลสกิเลสมันยังมีอยู่ถ้าเราเกิดมาอีกชาติหน้าเราผ่านเด็กเรายังไม่ลดกิเลสพวกนี้ไม่เข้าใจในสิ่งที่หลอกล่อพวกนี้อีกเป็นเด็กในชาติหน้ามันก็ต้องไปติดสิ่งนั้นอีกอาการวนเวียนเป็นอยู่อย่างนี้เป็นของธรรมดาเราจะเห็นได้แม้แต่สมัยนี้หรือว่าแม้แต่ชาตินี้ถ้าเราจะได้พบศิลปะมาบ้างคนที่แก่แล้วก็คือเวียนกลับไปเป็นเด็กอีกยังไม่ตายหรอกยังไม่เกิดชาติใหม่หรอกเห็นได้ว่ามีอาการกิริยาและมีความคิดมีอะไรหลายๆอย่างเหมือนเด็ก ยิ่งสติเสื่อมสัมปชัญญะเสื่อมก็ยิ่งจะกลับไปเป็นเด็กอีกคนแก่นี่แหละไม่ต้องไปเอาชาติหน้าจะเห็นได้ว่ามีความสำนึกแล้วก็วนเวียนกลับหมุนวนมันซ้ำซากและกระบวนการหาถิ่นเก่