211214-1-088 ทางเอกภาค1-ตอน088(หน้า284)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

มันเป็นจริงมันติดมันเยอะมันก็จะเป็นพอรู้อาการที่มันเป็นลักษณะของภูมิประเทศลักษณะของเศรษฐกิจพอเพียง นี่มันเลยไม่รู้จะใช้คำว่าอะไรถนัดกว่านี้เธอจะบอกว่าสลัดมันก็อย่างนั้นแหละฉลาดมันก็ยังไม่ชัดมันก็ยังไม่หนำใจเข้าคือว่าจัดการฝืนผมซัดมันก็ไปเหมือนกันตกน้ำมันเปรี้ยงๆลงไปเลยเขาไม่ได้ขาดอยู่จนชามือนั่นแหละแล้วเรารีบรู้ต่อไปว่าเมื่อเวลามันตัวนั้นมันออกไปอารมณ์อย่างนั้นน่ะอารมณ์ที่มันจะดึงลงลึกๆๆเข้าไปหาไอ้ตัวจะมีแต่ซึมจะง่วงเป็นหงอยจะหนาวจะลีลา ดับเพลิงขึ้นมาแล้วถ้าเราทำได้แล้วเรารีบรู้ว่าอารมณ์ตื่นโพรงอารมณ์ที่มันเปิดเผยเต็มสายแจ้งมันก็เป็นอารมณ์โปร่งสบายดีนิทำไมต้องไปซึมๆลงไปแล้วก็มีนิดๆซึ่งมันเปรียบเทียบกันให้ดีอย่าเครียดเลยเทียบกับอารมณ์ที่เราเมื่อกี้นี้ก็เดี๋ยวนี้พอสลัดออกมาได้ที่มันอยู่ตรงๆเฉยๆเนี่ยเทียบกันเลยไล่จับกันติดเลยก็สบายดีแจ่มใสดีเป็นสุขดีนะแล้วเรื่องอะไรต้องไปกินดีนะแล้วก็ไม่ยอมเป็นรถเป็นชาติอร่อยทรมานเหมือนกันเรา พอเวลาผู้ใดตัดขาดได้ดีแล้วมันไม่ติดมันไม่ยึดมันไม่หลงมันเป็นอร่อยแล้วนะคุณมาเทียบเดี๋ยวนี้เห็นว่ากินพริกเข้าไปแล้วมันเผ็ดแสบแต่ก่อนนี้บ้าจริงๆแล้วมันอะไรรู้มันอร่อยความจริงมันไม่ใช่ความจริงที่มันก็มีรถอย่างนั้นแหละแล้วมันก็ทำปฏิกิริยากับเราอย่างนั้นแต่เราเป็นหลงอีกอันนึงต่างหากว่ามันอร่อยมันจะอร่อยอะไรกันมันร้อนมันเผ็ดมันแสบถูกทิ้งน้องก็แสบผิวหนังถูกตรงไหนก็แปลกตรงนั้นมันไม่ใช่ว่ามันอร่อยๆแต่เราเองเป็นหลงมันไปเข้าใจเป็นโมโหมายามันหลอกเรา ยกตัวอย่างนักบอลจะแย่เอาชนะเขาได้หรือเปล่าข้าเป็นงวดนี้ทำได้ทั้งที่บางทีเหนื่อยว่าจะเหงื่อออกแล้วยางเหนียวออกแล้วจะตายแล้วเสร็จแต่ก็แทบตายแต่ 2 สลึงหมดก็เลือกกำลังแต่เราก็นึกว่ามันสุขเหลือเกินเพราะว่ารู้เดี๋ยวนี้ได้เราบ้าเหลือเกินมันจะเห็นเลยว่าเราเองมันไม่ได้ดูความจริงหลาย อันนั้นเป็นตัวหลอกอันนั้นเป็นของหลอกถ้าเราหลงถ้าเราหลุดออกมาได้หรือเห็นออกมาได้แล้วเอาพวกนี้เป็นเครื่องเคียงเป็นสิ่งที่เปรียบเทียบถ้าเราจะเห็นเนี่ยมันมายาจริงๆแท้ๆแต่มันแบบลงมันโลกิยะหลอกลวงเราให้เราเสียชีวิตแล้วจึงเห็นมายาชัดไปถึงโลกียชัดเหมือนอย่างผู้หญิงนี่ก็ถ้าผู้ใดตัดขาดในเรื่องของแต่งตัวแต่งตัวทำงานอะไรต่างๆนึกว่ามันอร่อยเหลือเกินแหมบันทึกใจแต่ก่อนไม่มีรถชื่นใจจริงๆมีรถโอ้โห ขนาดนี้เราเมื่อยแล้วจิตใจของเรารู้จักรู้แจ้งว่ามันไม่เราไม่มีอารมณ์อย่างนั้นแล้วจะเห็นเดี๋ยวนี้เราก็สัมผัสเหมือนกันน้ำกันบ่อยๆหรือแม้มันจะมีอารมณ์อ่อนๆน้อยๆคุณก็ยังพอเครียดได้ไม่เหลือเกินทนไม่ได้แล้วมันรู้สึกจะชื่นใจก็ชื่นใจมากมายเดี๋ยวนี้มันไม่มากคือเดี๋ยวนี้มันหมดเลยยิ่งชัดเจนว่ามันเป็นมาจากมันเป็นความหล่อของโลกแล้วก็ใจกันได้พยายามที่จะมอมเมากันพยายามที่จะสร้างปัญหา รสนิยมโลกที่เขาหลอกกันขึ้นมาแล้วเราก็ไม่รู้เท่าทันแล้วก็ไปติดตามหาเขาไปติดบ่วงผิดแล้วที่โลกมันดับไว้คือโลกมันพาเต้นอื่นๆก็เหมือนกันแม้แต่สีมันมีทางนี้ก็เหมือนกันมันติดมากแล้วจึงไม่มีทางนี่มันมาตั้งแต่กับชีวิตเลยมันทิ้งมันมันจะทิ้งว่ามันต้องเข้าใจให้อย่างดีสู้ก็ไม่ยอมแข็งแรงทำไมถึงไม่ชนะมันง่ายๆเพราะว่ามันมาจากอ่อนจะออกจะเป็นรถจะน้อยจะเป็นนอนอยู่ในคันนั่นแหละมาจนกระทั่งปานนี้เนียนสนิทเหมือนเดิมเหมือนจะเป็นจริงเหลือเกินเหมือนจะเป็นชีวิตชีวาเป็นอะไรเหลือเกินแล้วเราจะต้องพิจารณาหาเหตุหาปัจจัยหาเรื่อง จะต้องให้เห็นเด่นชัดแล้วเราก็จะเกิดปัญญาอันยิ่งส่วนการทัศนะเห็นชัดเจนมาเป็นมายาอย่างนี้มันทำให้เราเป็นทุกข์เห็นทุกข์ในมันพอมันเวลาที่มันเล่นงานแล้วมันทุกข์อย่างไรผมทุกข์เมื่อเรารู้แล้วว่าชีวิตของเราไม่ต้องพักพระพุทธเจ้าท่านก็ไม่ใช่ว่าไม่ให้ทักอธิบายกันแล้วนะครับถ้าพอสมควรแล้วอยู่ได้ในสัดส่วนที่มันพอเหมาะแล้วเป็นมัชฌิมาเป็นสัมมาแล้วเพราะฉะนั้นส่วนเกินส่วนเพียงอะไรเนี่ยมันจะมาชี้มาชวนมาชวนมาเอาเราไปในเวลานั้นเวลานี้เธอไม่ได้ครับเผลอๆและแอบมาชักชวนเลยค่อยชวนเราก็ไปง่ายๆเราก็จะต้องสู้เขาก็ต้องฝืนต้องเห็น ฝืนด้วยแล้วก็จะต้องอ่านด้วยปัญญาสอดแทรกเข้าไปตลอดเวลามีสติให้แข็งแรงแล้วมันเป็นศัตรูของสติซะด้วยเพราะฉะนั้นมันจึงหายากจังเลยเพราะเวลามันเกิดมันจะมีมาให้สติมันก็จบเพราะสติมันตกมันก็หาปัญญาเก็บตามมาสติสัมปชัญญะตกเพราะจิตมันก็จะแยกขายไม่ได้มันไม่ผิดมันไม่แยกขายมันจะเป็นอาหารของไม่มีสติมีสัมปชัญญะเมื่อไม่มีสติสัมปชัญญะก็เป็นอาหารของความไม่สะดวกก็ไปด้วยครับเพราะเราก็จะต้องควบคุมมันก็เลยจะต้องปรับโครงการนี้ด้วยทั้งสิ้น มันหลงมันหลายชนิดย้ำลงไปเพื่อที่จะให้ผ่านรอบผ่านขั้นตอนของสุนทราภรณ์ขั้นตอนก็จะได้จุดเก่งสุดสายเมื่อถูกพวกเราไม่ถือนามธรรมแม้จะนั่งหลับตาแล้วก็ไม่มีสีนั้นมีพระติดสว่างไสวมีสติก็จะตรวจผ่านอะไรตรงนี้งานของจิตทวารกายไม่เอาถ่านไม่เอาเรื่องแล้วเหลือแต่สิ่งมีชีวิตเจตนาอะไรจะได้อะไรมากจะกลับอุทยานนอกจากเก่งแล้วจึงจะรู้เราจะเข้าใจอะไรเราก็ปล่อยวางได้ทันทีแล้วก็จะรู้แม้กระทั่งรายละเอียดของผลิตภัณฑ์ ไม่เอาจะหลับไปหรืออะไรเสียเวลามากมายเราจะมีเวลาพิจารณาเราจะมีเวลาปัจจะเวกไม่ว่างไม่ได้ว่างแล้วมันก็จะหลับบ้างมันก็จะหลับมันไม่มีเวลานอนก่อนนอนมันก็จะเวทย์ไม่ได้ตื่นนอนมันก็จะเวกไม่ได้มันมีมันหลับมันเสพมันติดมันจึงไม่เกิดการก้าวหน้าในการศึกษาการศึกษาเพราะถ้ารู้ไม่ชัดเรื่องนี้ไม่ปราบปรามเรื่องนี้ไม่เอาจริงจังแต่ละบุคคลของใครของใครแต่ถ้าไม่เอาจริงเอาจังเสียก็ยังขายกันหลักการอ่านหนังสืออาจารย์มั่นอาจารย์ วิ่งไปนั่งหลับตากันยิ่งไอ้เรื่องที่จะหลับไปแล้วก็กลายเป็นสีดำวิชาการเป็นนั่งหลับเฉยเลยคือไม่ใช่เข้าทางเข้าแทนอะไรไม่ใช่หน้าเค้าก็เลยกลายเป็นหนักในฐานะเป็นเมียกับพี่รับไม่กล้านั่งหลับเซ็งเลยสุดแล้วมันก็ได้เป็นได้แต่ไม่เกิดประโยชน์อะไรในการศึกษาเลยอาจารย์มั่นรู้รู้วันนี้แล้วก็มีหลายคลิปตัวนี้เอาเรื่องเป็นเรื่องพวกที่นั่งหลับตาแล้วก็จะเป็นการง่วงนอนก็นอนไม่เอาสายลมแก้เป็นวิธีการเดินจงกรมสลับกัน จะเอาไปพิจารณานั่นแหละคือมันก็มีผลอุปการะในกระจกก็ทำให้มันถูกวิปัสสนาอย่างที่เราก็ได้บอกกันจากกันพยายามหัดรู้ถึงปัจจุบันนั้นด้วยในขณะนั้นควบคุมมันควบคุมอะไรควบคุมจิตอธิษฐานเหมือนเวลาเราอยู่อย่างนี้มันก็ไปพบของทิศทางของจิตสงบถ้ามันยังเหลือเชื้อตามมันก็จะภูมิจะรักษาพยาบาลเป็นประธานอยู่ในตัวของมันก็ปราบปรามมันพยายามยึดมั่นให้ได้พยายามจะทำให้มันอ่อนลงมันจะมีผลถ้าเรารู้อาการมันชัดก็เลยหยุดมันได้มันก็เป็นอำนาจเป็นแรงที่สุดคือทำเสียตัวในขณะนั้นและก็เข้าใจด้วยถ้าเกิดว่าจิตของเราเห็นมันจริงเรา ทำลายอันนั้นที่ผ่านทำลายอันนี้ชิบหายแก่แค่ไหนแก้แค้นอันนี้เรื่องนั้นเรื่องมีอะไรมันก็จะรู้ตัวถ้ามันมีตัวสะกดเป็นสัญญามีปัญญาขึ้นมาร่วมด้วยแล้วเราก็จะรู้ว่าเราจะคิดทำไมเราไปสร้างทำไมเราก็ให้คุณลุงวันนี้ทำไมไม่มีกรรมมีกินยานี้ทำไมทำแล้วมันจะเกิดอะไรเราก็รู้สึกจะดีหรือว่าเลิกซื้อแล้วอย่าให้มีการหาเหตุหาปัจจัยหาเหตุหาผลมันก็หยุดมันก็ระงับนี่ก็เป็นการปฏิบัติตนด้วย แล้วก็ได้ทำจริงคือแม่จะบุพเพสันนิวาสอะไรต่ออะไรต่างๆนานาถ้าจิตพวกเรามีสภาพที่มันเป็นกิเลสปัจจุบันเราก็ทำได้ด้วยให้เขาคิดไปนั่งพิจารณาทบทวนเล่าเองอะไรก็ได้ด้วยและเอาองค์การทำคลอดทำอะไรมาพิจารณาสุขุมในหลักเกณฑ์ก็ทำที่ร้อยเรียนได้นั่งพิจารณาในศตวรรษ รอบสุดท้ายเหมือนกันไม่ใช่ไม่ได้แต่ถ้าไปนั่งหลับนั่งดีๆมันก็ไม่ได้อะไรแล้วทีนี้มันใกล้ชิดเหลือเกินแล้วยิ่งนั่งหลับตาลงเข็มแล้วมันใกล้ถ้าไม่ทำจริงทำเก่งทำอย่างแข็งแรงแล้วไม่ได้ประโยชน์อะไรจากการนั่งหลับตาไม่ต้องพักเย็นดูทำลายช่วงนี้ไม่ได้ถ้าทีนี้ถ้าไม่ผ่านก็จะกลับก็ไม่เจริญทำลายกำแพงเราสามารถอยู่เหนืออุปสรรคถ้าเราทำร้ายได้ผ่านแฟนเราก็จะไปจับเราจะรู้ได้ไง ไม่ใช่ Wallpaper อย่างที่เราเองเรารู้สึกว่าเราสบายแล้วนะเบาแล้วนะมีอะไรอีกบ้างผ่านมานี้มัวแต่เก่งแล้วยังมีอีกที่เราจะรู้สิ่งเป็นมานะสังโยชน์จะใสขึ้นมาจากเข้าใจจะชัดเจนที่สุดต่างๆมานะต่างๆมันเล่นหัวเล่นหางอีกโอ้โหนี่เป็นแกนใหญ่มานะจานใหญ่เหมือนกับการเป็นแกนใหญ่ค้นพบนอกมาน่าจะเป็นแกนใหญ่ของเพราะว่าปัญหาจะรู้เลยว่าลวดลายเยอะเลยมานักเรียนอธิบายอธิบาย มันถือว่ามันเพ่งมาเพื่อตัวเพื่อตนแบบผิดเลยอธิษฐานว่าตัวที่ 2 มันก็พยาบาทซึ่งมันเข้าสายโทรศัพท์สายพยาบาทซ้ายรุนแรงสายตรวจแรงกล้าที่สามารถโลภะกับศาสนาตามใจชอบพยาบาลกับศาสนาทำลายตามใจตนเองเผด็จการใหญ่ต่อจากนั้นลงไปก็มีแต่เรื่องจะทำให้เกิดทุกข์ทั้งนั้นเป็นกองทัพทุกปัญหาตัวแรกพยาบาล ทุกข์เป็นตัวตุ๊กตาสีอื่นเยอะแยะคือวันนั้นไปอธิบายถึงเรื่องความโกรธล้างความโกรธเป็นไงที่เอาพุทธศาสนิกความโกรธมาบรรยายประกอบการเก็บเงินไว้ให้ตรวจดูหนังสือพุทธศาสนาถ้าเรารู้แล้วเราไม่เอาไว้เราโกรธเป็นเรื่องทุกข์เป็นเรื่องโง่ชัดลึกและอ่อน ตัวต่อมานี้ท่านก็ให้พิจารณา สวัสดีวันพุธจะได้เจอคนพยายามมันมีเหมือนกันมันต่างนะเพราะว่ามันมีลำดับน้ำหนักไม่เหมือนกันน้ำต่างกันเข้าไปนะเราจะไม่ติดสื่อรู้สึกต่างเป็นภาระกิจทำให้เป็นบุคคลสำคัญ รู้แล้วเราก็ปลดปล่อยไปเรื่อยๆละเอียดให้ฉันรู้ด้วยปัญญาอันลึกซึ้งจริงๆแล้วมันวางง่ายไม่ต้องไปกดแต่ผมอะไรกันยากหรอกแต่ก็เพราะว่าเราไม่รู้แล้วกดผมให้ตายมันก็ไม่ถูกตัวมันเครื่องมันก็ยังอยู่พอกดปล่อยการสะสมมันก็ขึ้นมาจากสัตว์เหมือนกับสว่างตัดออกขณะที่มีแรงตัดมันออกจากหน้าบ้านพอปล่อยปั๊บเข้ามาหาที่เก่าสว่างมันก็รวมกันแบบนี้ชั้นใดก็สถานการณ์กฎหมายพอเวลาเราปล่อยการสะสมมันก็เข้ามาเต็มที่แต่ปัญญาอ่อนเกินไปแล้วมันไม่มีอีกตัวมันก็ไม่มีรากมันก็ไม่มีมันก็ไม่มีอะไรเกิดแล้วก็แล้วกัน เสร็จไปเลยมันต่างกันก็ไม่การถอนอาสวะอนุสัยจึงถอนอย่างอื่นไม่ได้นอกจากปัญญาอันยิ่งเวลาเรารู้จริงให้ถึงนั่นแหละสำคัญทุกอย่างใช้ปัญญาละเอียดก็ไม่รู้แม้แต่ต่อมาเป็นมรรคเวลาสักมัจฉริยะอิจฉามัธยมอีก 4 ตัวต่อมาพบกับกิเลสวัดพระเป็นการลบหลู่คุณของท่านพอเวลามันตัวโปรดใช้เวลามันตัวมานะถือตัวขึ้นมาแล้วคนอื่นไม่ใหญ่หรอกฉันใหญ่มันลบหลู่คุณคนอื่นความดีคนอื่นแม้เขาจะมีมากกว่าอย่าไปลบหลู่คุณเขาเอาเศษเสียเศษไทยเศษโทษเล็กๆน้อยๆขึ้นมาถือขึ้นมาอ้าง มะพร้าวขึ้นมาเป็นนำหน้ามันไม่ได้คุณอันใหญ่ของเขามีคุณอันมากของเขามีแม่ลบหลู่คุณก็ทิ้งหมดเอาโทษเอาพายเอาส่วนบกพร่องเล็กๆน้อยๆซึ่งอาจจะเป็นส่วนเปียกส่วนย่อยไม่ใหญ่ไม่โตก็เอามาคุยมาข่มภาษาทยอยมากลบเกลื่อนมาขยายมาทำให้มันเด่นชัดเป็นการลบหลู่คุณของคุณเวลามันมีมานะมากๆจะกลับมาเป็นยังไงเพราะเราไม่เอาเราจะต้องดูธรรมะแล้วจะพูดถึงส่วนนี้ก็พยายามดูว่าส่วนนี้เป็นอักษรของผู้นั้นถึงว่าเราจะพูดกันก็พูดแล้วก็พูดแล้วก็บอกว่าผู้ใดเขามีคุณมากมีความดีมี มีพรายน้อยจะกล่าวถึงโทษเขาต้องพยายามระวังจะกล่าวโทษก็ต้องกล่าวคุณด้วยไม่เช่นนั้นก็จะไปทางผู้ที่มีคุณผู้นี้มีคุณความดีย่อมมีประโยชน์มากเข้าพบหาคนได้เพราะเป็นบัณฑิตอย่าไปทำให้ผู้ที่ได้รับฟังและเกิดเหตุเกิดโปรดเกิดไม่ชอบใจพูดถึงสิ่งนี้มันเป็นการตัดทางเขาเสียหายพวกเขาก็ควรจะเป็นเด็กบัณฑิตคือผู้มีคุณมีความดีจะมีส่วนบกพร่องของบัณฑิตกันบ้างเราจะกล่าวถึงก็ไม่เป็นไรแต่เราจะต้องแบ่งทำในทำออกมาว่านี่เป็นอกุศลธรรมแล้วก็บอกว่าอันนี้เป็นอย่างนี้เราไม่ได้ลบดูแล้วเราลบบูชาแล้วก็เคารพบูชาเรายกย่องไปยกย่องบอกคุณความดีขึ้นมาให้เหนือกว่าเพื่อจะได้พรุ่งนี้ผู้ฟัง ผู้ที่ได้รับจะได้ไม่นานไม่เคยฟังแต่ให้แยกทำเอารู้ธรรมะอันนี้ไม่ดีธรรมะดีมีอีกจึงจะได้ไม่ถูกจัดเก็บส่วนให้ระวังแผ่นดินถึงแม้ว่าถ้าเกิดว่าเราจะไม่เกิดการแตกร้าวผู้ที่เขามีคุณความดีน้อยมีความเสียหายมากกว่าทุกความเสียหายของเขาความดีของเขามีบ้างยกความดีเขาบ้างได้จะได้ไม่เกิดการแตกแยกจะได้ไม่เกิดการทะเลาะวิวาทกันมากถ้าเราอย่างนั้นก็กลายเป็นต่อเขตทำให้เกิดความแตกต่างกันมากแต่ถ้าเราจะป้องกันเอาไว้ว่าเอออย่าไปพบเลยคนไม่มีความเสียมากกว่าความดีเข้าไปพบกับเป็นทานส่วนมากเป็นสาธยายเรื่องกระจายแล้วก็ให้เป็นประโยชน์ทางด้านไม่ถูกต้องเป็นมิจฉาทิฐิส่วนดีจริงๆจะมีบ้างก็น้อยนานๆ ทำส่วนมากจะทำส่วนใหญ่เป็นมิจฉาทิฐิอย่าไปคบหาเลยว่าเราจะป้องกันไว้ให้ฟังไว้ก่อนก็ไม่บอกส่วนดีก็ได้แต่ว่าเราก็จะต้องรู้ว่าทำนโยบายอะไรให้ผู้ฟังยากจนขี้เกียจทำพยาบาทตากผ้าจะปล่อยไปถึงแม้จะไม่มีแล้วก็ปล่อยเฉยปล่อยเขาตัวเป็นของเขาดีเป็นของเขาเขามีดีเป็นดีของเขาแต่ก็มีส่วนผสมถ้าเราอยากจะทำเป็นโกรธอะไรเค้าก็บอกกันไปอย่าให้เกิดจิตอาฆาตจะให้เกิดประโยชน์ทางนี่มันรอบรับมันมีอะไรมากมายแล้วเราก็จะต้องรู้การลบหลู่คุณพระจิตเวลามัน เวลามันโกรธเกลียดใครขึ้นมาแล้วมันไม่ลึกความดีก็ได้เราไม่มีความดีก็มีมากทำกับเราโดยตรงด้วยซ้ำไปของเธอหายหมดไม่รู้มันหายไปไหนมันมีแต่ตัวเก็บตัวทำมันมีแต่ตัวเสียตัวหายขึ้นมารอหน้าตัวดีมันพวกหายไปไหนหมดเวลาสักตัวต่อมาเป็นตัวยกตนขึ้นเท่าเทียมโตขึ้นเทียบเคียงมันคล้ายๆกับมัดขามัดขาลงมาขาดตัวเดียวเวลาสามีมันก็เริ่มแล้วพอรับรู้คุณท่านจะยกตัวขึ้นขึ้นมา เปรียบเทียบจะยกตัวขึ้นใหญ่แล้วเตรียมจะขึ้นใหญ่แล้วพอไปถึงตัวมานะจริงเมื่อไหร่แล้วก็ตัวนั้นแหละยกตนชิ้นใหญ่มากขึ้นเมื่อไหร่แล้วก็ฉันเด้งฉันใหญ่ไม่มีใครเหนือฉันเลยล่ะนี่มันก็ไล่ขึ้นมาเงี้ยปลาร้าสัตว์จึงนอกจากจะลบกดผู้อื่นแล้วก็ยกตัวเองขึ้นตลาดจริงๆตลาดมันแปลว่ามันไม่มันไม่รู้มันไม่รู้ขั้นตอนมันไม่รู้ขนาดมันไม่รู้ความจริงไอ้ที่สูงกว่าไอ้ที่ต่ำกว่าก็ไม่รู้ความจริงของความสำคัญที่เสมอกันก็ไม่รู้ความเสมอที่แท้จริงเป็นมานะใหญ่ก็ไม่รู้ความจริงของมานะใหญ่ก็จึงยกเทียบยกเสียงที่ไม่ถูกกันกับ ตลาดน้อยพูดได้ที่ไม่รู้ความจริงตามความเป็นจริงทั้งที่เรียกว่าปกวิปลาสวิปลาสคือพวกที่ไม่รู้เรื่องไอ้สมควรก็ไม่รู้ความสมบัติสมควรตามนี้ก็ไม่รู้ทำเนื้อไปทำต่ำไปทำมากไปทำน้อยไปทำไม่เหมือนคู่เหมือนคนเข้าอะไรเขาก็เลยเอาวิปลาสเรียกพวกที่ไม่รู้ความพอดีความปานกลางความเป็นกลุ่มเป็นหมู่ความเป็นขนาดที่เขาเหมาะสมก็เป็นเข้าไปมันแตกมันต่างเข้าไปแล้วเขาก็เรียกว่าที่เป็นล่ามมันไม่เสมอกันเขาก็เรียกวิปลาศไปเรื่อยนะครับเอาไว้เป็นหลักฐานด้วยความหมายของมันก็คือการยกตัวยกตนยกตนขึ้นเทียม วัดเทพประสิทธิ์ที่จริงเทียบเคียงได้เกิดปัญญาเราเองเทียบแล้วเราเสมอก็ไม่รู้ว่าเราเสมอเทียบเคียงแล้วเราต่ำกว่าไม่รู้เราต่ำเทียบเคียงแล้วเราสูงกว่าใครรู้เราสูงอย่างนี้เรียกว่าไม่ประหลาดสัตว์เป็นผู้ที่มีสัญญาณถูกต้องแต่นี่มันสัญญาไม่ดีเทียบเคียงแล้วมันไม่เสมอก็ตีตัวไปเสมอมันต่ำไปตีตัวว่าสงสารหนักเข้ามันก็จะติดตัวไว้สูงกว่าแม้เราต่ำกว่ามันจะยกโดยเฉพาะตัวเราเองมันเป็นกิเลสของเรามีปัญหาต่อมาตัวอิจฉาริษยาไม่ต้องการให้ใครไม่ต้องการเห็นความดีของใครฉันจะมีคนเดียวฉันจะเป็นคนเดียวแต่ก็พอจะเป็นคนเดียวก็กดความดีของผู้อื่นก่อน คล้ายกับมะขามนักขับรถอยู่คุณของท่านลดสู่คุณความดีสูงสุดไอ้ตัวนี้แล้วมันมีจิตที่ตีสูงขึ้นไปกว่านั้นอีกไม่อยากให้ใครมาดีแม้เขาทำดีก็ยังอิจฉาริษยาเพราะขึ้นมาตะกี้เลยตัวที่ใหญ่ขึ้นมาอีกกว่า 13 13:00 น แปลว่าความประสงค์ความต้องการธรรมดาตรงกลางมันไม่ใช่กิเลสและอิจฉาเนี่ยเป็นกิเลสมันแปลเป็นไทยกับฝรั่งริษยาเนี่ยมันเป็นภาษาสันสกฤตศึกษาเป็นภาษาบาลีพิทยาคม แปลว่ามันไม่ต้องการให้คนอื่นได้ดีเห็นใครได้ดีแล้วทุกข์ใครได้ดีกว่าเกินหน้าแล้วมันเดือดร้อนใจนั่นมันตัวเลวมากธรรมดาคนเราถ้าใครจะดีใครได้ดีแล้วควรอนุโมทนาใครมีดีใครทำดีแม้เราจะยังไม่ได้มันต้องโมทนาโลกนี้มันจะได้ศุกร์เย็นโลกนี้มันจะเจริญมันมีคนดีคนชั่วแล้วก็อยากให้คนได้ชั่วแล้วเราดีอยู่คนเดียวมันได้ยังไงเราก็หนักคนเดียวแม่งโง่บางทีอยู่คนเดียวนอกนั้นคนนั้นชั่วหมดเลยไม่มีปัญญาหมดเลยเราต้องลากต้องสูงเราต้องเลี้ยงต้องดูอายนะตายน่ะไม่ได้เข้าเรื่องเลยถ้าคนดีขึ้นมามันอนุโมทนา หนาด้วยสัจจะมันเป็นยังไงเห็นใครดีก็อนุโมทนาเห็นใครได้ดีขึ้นน่าอนุโมทนาไม่ใช่เห็นใครได้ดีแล้วก็ไปเที่ยวริษยาไม่อยากให้เขาได้ดีโง่ตายเพราะใครเข้าใจสัจจะไม่ได้ไปจิตมีจิตศึกษาศึกษาก็ใครได้ดีแล้วก็ไปที่อื่นไม่ต้องการทุกข์ใจร้อนใจก็โง่ไม่เห็นเลยเห็นความทุกข์ของอภิชาเห็นความทุกข์ก็โง่มันโง่อย่างนั้นมันจึงทุกข์มันทุกข์ก็ทุกข์ก็โง่ถ้าเผื่อว่าเราเข้าใจเป็นวิชาดีแล้วเห็นคนอื่นได้ดีอนุโมทนาสาธุบารมีได้เราดีกว่าอยู่ หรืออย่างน้อยเขาก็ได้พึ่งอาศัยตนเป็นชุมชนมันก็ดีแล้วไม่ต้องไปเป็นภาระใครแม้แต่เราก็ไม่เป็นภาระก็ยังพวกเราอยู่ด้วยกันในต่างคนต่างรักษาตัวรอดช่วยตัวเองได้ดีเจริญขึ้นมีกำลังวังชาจะแบกหามจะช่วยเหลือตัวปลาคนอื่นได้อีกด้วยนี่อาตมาแล้วก็อนุโมทนาจะใช้ดีขึ้นมาแข็งแรงช่วยตัวเองได้ไม่ต้องไปเสียเงินต้องดูต้องแลต้องเลือกมองด้วยต้องคอยสอดส่องอยู่ด้วยไม่ต้องทุกอย่างนอกจากจะช่วยตัวเองได้ช่วยคนอื่นมองไปทีไรก็จะทำประโยชน์อยู่ตนเองก็เบิกบานแจ่มใสไม่ทุกข์ไม่ร้อนไม่เป็นภาระไม่สามารถใจไม่อาฆาตกายช่วยเหลือโปรไฟล์ เลี้ยงดูคนอื่นต่ออย่างนั้นดีอย่างนี้เป็นต้นเราก็จะต้องรู้ความจริงถ้าใครเข้าใจความจริงได้ไม่มีอิจฉาเป็นตัวทุกข์นอกจากเป็นตัวทุกข์แล้วก็เป็นตัวเลวจะเป็นคนไม่ดีไงตัวคนอื่นดีเราก็ดีเราก็ควรทำตัวเราเองให้ดีขึ้นไปเรื่อยๆคนอื่นดีแล้วอนุโมทนาเราแล้วนะคนนี้ดีสูงไปยิ่งยิ่งขึ้นแล้วเราเองตามไม่ทันแล้วก็รู้จริงอย่าประหลาดสัตว์อย่าเข้าใจผิดจะต้องรู้จริงเขาสูงกว่าเราแล้วนะเราก็อนุโมทนา พอเห็นเขาดีกว่าเมื่อเกิดไม่ชอบใจนอกจากปลาร้าสับไม่เข้าท่าแล้วยังมาขับเข้าไปอีกลบหนึ่งคุณก็ซ้ำขึ้นไปอีกต่อไปก็เลยสร้างเรื่องสร้างราวอะไรใหญ่โตขึ้นอีกตัวเราก็จะตกต่ำลงไปอีกเนี่ยมายาสาธิยาทำพระสาระสำคัญ 10 11 12 13 มายามันเป็นเรื่องรวมเป็นเรื่องหลอกเป็นมารยาเป็นเรื่องไม่จริงเวลามันหนักเท่าแล้วมันก็จะเห็นด้วยปัญญาอ่อนจริง มันเป็นมายาเพราะคำว่ามายานี่มันหมายความว่ามันเป็นสิ่งหลอกลวงแล้วมันเป็นสิ่งที่ไม่จริงไม่จังแล้วเป็นกิเลสตัวที่ไม่จริงแล้วเรายังหลงว่าสิ่งเรายังไปคบหาเรายังไปเอามันมาใช้แล้วจะไปยินดีในมันอย่ามากมายยาตัวที่ตัดรอบเลยตัดรอบเลยเพราะฉะนั้นถ้าเราไม่เข้าใจแม้แต่อิจฉาไม่เข้าใจแต่มันสุริยะอันนี้เลยมัธยมไม่ได้อธิบายมาตราตัวที่ 8 ว่าจริยธรรมจะมีนักจิตวิทยานอกจากไม่อิจฉาไม่ริษยาแล้วเราก็ยังจะมีตัวเองจะมีคุณธรรมและสิ่งที่ดีและมีความฉลาด แต่ฉลาดโกงกับไปรษณีย์แสดงความโกงออกขยายความโกงออกฉลาดแกมโกงทำขึ้นตรงนี้มันจะมีผิดมีไว้เป็นอุปกรณ์กิเลสนะไม่ใช่เรื่องของวัตถุไม่ใช่เรื่องของสิ่งหยาบๆตื้นๆแล้วตัวจิตใจอะไรดีไม่เปิดอะไรดีไม่บอกอะไรดีไม่ๆๆแง้มไม่ตายนี่เรียกว่าวัชริยาสิ่งใดดีจริงไม่เปิดไม่ออกไม่จ่ายไม่แจกไม่เอื้อไม่เปลืองครีมเหมียวคุณธรรม หมาร้ายเป็นคนพยาบาทเป็นคนเลวสาวฝรั่งโดนที่จะให้คนอื่นร้ายกาจทำลายตกต่ำวิชาเช่นศาสนาอะไรมันก็กลายเป็นโรคในตนหวงตัวของตนจะเอาดีแต่ตนให้คนอื่นเลวให้คนอื่นตายมีมัจฉริยะมันก็จะมีเป็นตัวอุปกรณ์ไม่เคยถูกต้องไม่เสี่ยงไม่คล่องไม่ทำอะไรให้คนอื่นได้ดี ก้าวหน้าขึ้นมานี่มันมัจฉริยะทั้งนั้นเพราะฉะนั้นอย่างนี้พอถึงขั้นตัวตนแล้วจะเห็นได้ว่ามัจฉริยะนี่คือความเห็นแก่ตัวอย่างเช่นความเห็นแก่ตัวเลยชัดเจนทั้งที่ดินเหนียวทั้งหวงแหนทั้งใหม่เปิดไม่เผยไม่จ่ายไม่แจกไม่มีจาคะไม่มีฐานะไม่มีอะไรหมดเพราะพยายามแม้แต่เชิงฉลาดที่จริงอัจฉริยะนี้มาจากมากกว่าอัจฉริยะอัจฉริยะตัวเราจะฉลาดอย่างไรก็ไม่เอาออกทำเป็นโง่ซึ่งไปเลยกลายเป็นคนหลอกลวงคนอื่นทำให้ตัวเองฉลาดตัวเองมีประโยชน์ตัวเองทำให้เกิดอุบัติเหตุกลายเป็นมายาหลอกเขาแล้วตัวเองตัวฉลาดนะแต่ตัวเองทำเป็นโง่ด้วย ไม่สอนไม่บอกไม่ทำประโยชน์ไม่อะไรให้ใครตัวเองมีดีไม่ทำดีแล้วเป็นกลายเป็นมายาซ้อนลงไปถอดเสื้อเป็นหลอกท่านมายาแล้วทุกอย่างก็ยิ่งเลวเหลวไหลกันไปหมดเพราะงั้นถ้าตัวอย่างทำถึงทำแล้วตัวเองก็ยังกลายเป็นคนหลอกลวงคนอื่นตัวเองเป็นอย่างหนึ่งแต่ทำให้คนอื่นเขาเข้าใจอย่างหนึ่งเรียกว่ามายาตัวเองดีแท้ๆแต่ทำให้คนอื่นเห็นว่าตัวเองเป็นคนไม่ดีไม่มีปัญญาไม่มีส่วนที่จะเสริมสร้างและเรียกว่าอำลาเพื่อนหรือว่ากระทํา เราเป็นบัณฑิตเราก็ต้องเปิดเผยความเป็นบัณฑิตไม่ใช่อวดอ้างมันบอกแล้วพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าคนที่เป็นจริงมีจริงแล้วก็เปิดเผยก็เป็นไปตามควรแต่คอยระมัดระวังบางทีมันอวดอ้างบางทีมันดูโทรมมากไปกลายเป็นศัตรูกลายเป็นโอ้อวดมายาสาวเฉยๆสักพักเนี่ยหาเฉยนี่ก็รากศัพท์อันเดียวกันสาธุเป็นโอ้อวดหาเฉยๆก็โอ้อวดก็แปลว่าโอ้อวดเหมือนกันแต่ผมไม่แปลว่าโอ้ผมก็แปลว่าลามกผมแปลภาษาไทยมันหลงตัวดีแล้วมันก็แข็งกระด้างมันโง่มันอ้วนหลงเป็น แล้วมันอยากจะโชว์อยากจะเป็นโอ้อวดแปลว่าโอ้อวดก็บอกลักษณะครับแต่ลักษณะละเอียดลงไปอีกก็คือจิตของเรานี่แม้จะลึกจะออกจะคุยกับเคืองจะทำตัวเด่นตัวโชว์ตัวก็ตัวแก่ตัวชื่นใจเพราะว่าแม่ฉันได้ดีฉันมีดีฉันปวดใจโดดเด่นเกินและสนุกต่อความโง่ความดีทั้งๆที่เรามีจริงก็ตามอย่าให้มันแฝงเข้าไปถ้าจิตแปลงนี้เริ่มลามกแล้วเรามีดีเราจะโชว์ความดีนี่เพราะว่ามันจะได้บวชมันจะได้ตัวอร่อยเป็นความดีๆนี่ละเอียดสงสัย โปรดๆโชว์แหลมตีใหญ่ตีโตมาเป็นมานะเห็นยาก็เป็นมานะวาจาก็เป็นมานะมันก็จะไม่ออกง่ายถ้าเราจับได้อย่างนั้นเพราะตัวมายานี่ก็คือตัวที่ไม่จริงเราไม่เก่งจริงเราไม่มีดีจริงแล้วก็ปวดออกมาไปตรวจลอตเตอรี่มนุษย์ทำออกมาข้างนอกที่จริงเราไม่บริสุทธิ์จริงแล้วเราก็ทำดีให้คนอื่นเขานึกว่าเราบริสุทธิ์อย่างนี้เป็นมายาเพราะจิตสาธารณะเป็นการหลอกลวงผู้อื่นอย่างชัดเจนมายาเป็นตัวอย่างแล้วการหลอกลวงเกี่ยวข้องกับการศึกษาในระยะเกี่ยวข้องกันกับตัว มันก็พูดได้เป็นจริงแล้วได้จิตที่ดีจริงสูงจริงบริสุทธิ์จริงมันออกมาทั้งกายมันออกมาทั้งตัวจิตเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันพระพุทธเจ้าจึงได้ตรัสว่าศรัทธาภิกขเวอมายาวีอะคาเดมี่แปลว่าแท้ๆเป็นจริงที่โทเวย์ภิกษุทั้งหลายท่านผู้นี้ไม่มีมายาไม่มีการโอ้อวดอสูรสาธิที่ว่ามีสภาวะเศรษฐกิจไม่โอ้อวดไม่ใช่การโอ้อวดหรอกทั้งหลายไม่ใช่มายาหรอกมายากลแต่ผู้นี้เป็นจริงท่านเป็นอย่างนั้นแหละ ทำเป็นจริงอย่างนั้นท่านกล่าวอย่างนั้นก็จะกล่าวจริงของท่านท่านแสดงกายกรรมอย่างนั้นก็เป็นกายกรรมจริงของท่านอย่างเราเองเราสงบเสงี่ยมแล้วเราเป็นอย่างนี้เป็นปกติแล้วเราจะเดินอย่างนั้นก็เป็นอย่างนี้ก็จะบอกว่าดัดจริตแล้วก็ไม่สะดุ้งสะเทือนอะไรเพราะเราดัดจริตของเรามาจนกระทั่งการเดินการของการกินการอยู่การทำอย่างนู้นอย่างนี้ของเรามันลงตัวแล้วมันเห็นประโยชน์มันเห็นเรียบร้อยไม่เห็นเป็นความดีอย่างนั้นอย่างนี้ซึ่งทุกคนก็พูดจริงๆแล้วก็เห็นด้วยสวัสดีอย่างนี้สุภาพเรียบร้อยดีงามและทำได้ดีแล้วคนอื่นก็จะเห็นว่าดัดจริตก็ไม่เป็นไรเขาบอกว่าเขาบอกว่าแต่