211201-1-075 ทางเอกภาค1-ตอน075(หน้า257)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันศุกร์ที่ 1 ธันวาคมพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระโพธิรักษ์บรรยายทางเอกภาค 1 บทที่ 7 ครั้งที่ 75 ที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าเรามาต่อนะถ้าเราถึง 2 หน้า 257 แต่ตอนนี้เรากำลังมีการสรุปกันในช่วงหนึ่งถึงคำว่าพูดจริง ถึงความสูงความสุขของครุฑก็จะต้องมีการสวดบรรลุยอดจนกระทั่งถึงขั้นปฐมนิเทศหมายความว่าเราจะสงบเราก็สงบได้ไม่จำเป็นที่จะต้องมีอะไรดูดความสงบไว้เช่นไปอยู่ป่าอยู่เขาอยู่ถ้ำแล้วป่าเขาถ้ำเป็นตัวอยู่เอาไว้เป็นสถานที่ดูเอาไว้ถ้าเรามาสู่ที่ที่มันไม่เป็นที่สงบเรียบร้อยเหตุปัจจัยอื่นเขาก็เป็นไปของเขาแต่เราเองเราก็ทนไม่ได้ก็แสดงว่าเราเองเราไม่ได้สงบถึงที่สุดของจิตสงบมันไม่ได้หมายความว่าต้นไม้สงบ อากาศมันสงบมันเย็นเสียงมันสงบไอ้นั่นมันสงบอยู่ที่อื่นของอื่นสงบเสียงสงบต้นไม้สงบเออสัตว์เจือจางไม่มีมันสงบมันก็เป็นเรื่องของความสงบของอื่นถ้าใจเราไม่สงบต่อให้ต้นไม้มันสงบต่อให้อากาศมันเย็นยะเยือกต่อให้ทำมันไม่มีเสียงเลยเข้าใจเราไม่สงบแล้วเราก็เราจะได้ยินเสียงใจเรานั่นแหละชัดเจนว่ามันไม่สงบมันเต้นมันเต้นอย่างไม่ชัดเจนอย่างธรรมดาด้วยมันเต้นระบำด้วยมันอยากจะออกไปเสิร์ฟตามมึงอยากจะออกไปนู้นไปนี่มันร่ำมันร้องด้วย แล้วมันก็จะพาเราดิ้นดิ้นออกจากที่ที่มันแค้นแสนจะสงบปานใดก็จะดึงออกเป็นต้นเพราะฉะนั้นความสงบสุขจึงไม่ได้หมายเอาสิ่งที่เป็นอื่นนอกจากจิตก็ทำให้จิตนี่แหละสงบเป็นที่สุดสงบจากการวิ่งไปหาลูกเป็นการความมั่นคงเป็นความหยุดสงบอย่างแน่นอนเป็นชั้นๆที่เราได้พยายามอธิบายกันมาพยายามที่จะทำให้จิตของเรามันสงบหลุดละปรับปล่อยแม้ที่สุดสงบแล้วจึงประสบผลสำเร็จแล้วต่อให้บรรยากาศยังไงก็ได้ โทษความสงบมันคนละตัวอย่างอื่นมันไม่สงบแต่ใจเราสงบไม่มีปัญหาอะไรข้างนอกมันจะวิ่งมันจะเต้นมันจะเยี่ยวมันจะเย็นมันจะทำยังไงอะไรต่ออะไ
อ่านต่อ
รเรามีปัญญาแล้วรู้เท่าทันสิ่งอย่างนั้นข้อสำคัญต้องมีปัญญารู้เท่าทันด้วยไม่ได้ทำให้จิตของเรานี่แข็งตายสงบเกาะเป็นแบบสมถะอย่างเดียวก็ไม่ใช่ถ้าสมมุติว่าเราดับสงบได้เป็นจิตของเรามีอำนาจในการทำให้คิดยังไงใครยังไงมาถูกไหมท่าเดียวเฉยๆโดยไม่มีปัญญาไม่งั้นเราก็ไปไหนก็ยิ่งมีอะไรแวดล้อมมากมายไม่รู้เรื่องไม่รู้ราว ไม่ใช่สายของพระพุทธเจ้าโดยตรงต้องมีอุปสรรคมากมายมีแต่คำว่าฉะเชิงเทราสมถะเฉยๆก็เป็นอย่างนั้นระดับฤาษีเพราะฉะนั้นฤาษีออกมาสู่สิ่งแวดล้อมไม่ได้เพราะไม่มีปัญญารู้เท่าทันคำว่ารู้เท่าทันนี่คือปัญญาอธิปัญญาซึ่งปัญญาวิมุติด้วยไม่ใช่วัยรุ่นแต่เพียงเกิดขึ้นเฉยๆไม่ใช่ต้องได้ปัญญาวิทย์ด้วยดังนั้นแม้จะอะไรเรามันสำคัญเราเรารู้ความจริงตามความเป็นจริงรู้ว่าไอ้นี่ก็เป็นเรื่องของโลกคือเป็น แขนงยังไงล่ะเรามีเหตุผลเรามีวิชามีความรู้นี่มันเชิงกรานนี่มันเชิงภวนานี่มันเชิงถ้าจะทำให้จิตของเรามีในรูปเราอย่างนั้นอย่างนี้ขึ้นมาแล้วทั้งโลกอย่างนั้นไม่มีอะไรมันเป็นเพศเป็นหัวข้อเป็นหน่วยที่เราจะเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องของจิตมีอาการอย่างโน้นอย่างนี้มันเป็นรายละเอียดรู้ชัดรู้เท่าทันแต่เราก็วางปล่อยได้ทั้งๆที่รู้รู้มีความกระทบสัมผัสสุดยอดพระศาสนาพุทธจึงมีจุดต่างคนอื่นเขาผู้ใด ไปตรวจสอบไปที่สงบอาศัยเพราะว่ามีความเข้าใจว่าเออเป็นที่สงบที่มันจะได้ประโยชน์อย่างนั้นอย่างนี้ก็เอาผู้ใดไม่จำเป็นจะต้องไปตรวจในที่สงบเลยทำได้เดี๋ยวนี้โต้งๆเลยสัมผัสเดี๋ยวนี้เป็นการถูกจับจิตมั่นรู้กายเวทนาจิตธรรมชัดเจนเป็นสติปัฏฐานแท้ไม่ต้องไปเข้าในที่ลับที่รับที่มืดที่ใช้สื่ออะไรจริงๆเลยก็ได้พูดถึงมีความเป็นอย่างนั้นจริงได้จริงๆก็มีไม่ต้องสงสัยพอเราได้ประโยชน์อยู่ได้เห็นชัดเจนอยู่อย่างมั่นใจในอารมณ์จิตใจกิริยาของจิตเหล่านี้เรียกว่าตายอย่างนี้ด้วยจิตที่มีอารมณ์ กุศลธรรมแล้วก็พยายามทำให้เป็นกุศลอย่างพรั่งพร้อมไม่ได้เข้ามาหาตนไม่ได้มาเป็นโลภะโทสะให้แก่ตนไม่มีหนังสือแต่โมหะแล้วต้องไม่หลงผิดก่อนคำว่ามันไม่ลงทุนมันจะต้องมีปัญญาอย่างชัดเจนแล้วแล้วก็ยังจะเหลือเชื่อของกิจการเป็นที่สุดปัญญาต้องเข้าใจเหตุผลมาก่อนเลยรู้ลักษณะแต่สุดท้ายก็เหลือแต่จิตแล้วก็อ่านจิตใจแม้แต่อย่างรูปเบาบางที่ละอองขนาดไหนแต่รู้ชัดเจนไม่มีถ้าเผื่อว่าคุณจะมีการเจตนาเป็นอาคังสุริยจักรขึ้นมาเพื่อพิจารณาเจตนาที่ 7 จำนวนให้ อย่างนี้เรารู้แล้วว่าจะกินมันก็ต้องมีสิทธิ์จะบอกว่ามีความมุ่งหมายมีความต้องการก็จะเรียกอันนี้ว่าราคะมันไม่ใช่ราคะมันมีความมุ่งหมายมีความต้องการทำงานมันก็ต้องมีจุดมุ่งหมายจะต้องการจะต้องการอันนี้ต้องการมาเสริมรถให้กับตนหรือเปล่าแต่พระพุทธศาสนาเป็นสุขอร่อยชอบใจชื่นใจเป็นยินดีเป็นอารามดีใจชอบใจชื่นใจเอามาให้เสพแผลเป็นสุขสบายถ้าไม่ได้ทำซะแล้วโหยหาถ้าไม่มีก็แล้วแต่ถ้าลูกสาวถ้าไม่ได้เป็นอย่างนั้นไม่มีปัญหาอะไรไม่มีปัญหาอะไรเป็นความรู้ดียินดีเป็นมิตรที่ตาย ทำดีขึ้นมาแล้วก็รู้ว่าดีอาการที่ยินดีหรืออนุโมทนาหรือมุทิตาก็ตามใจเรียกเป็นภาษามันมีอนุโมธนาไม่ใช่อธิฏฐานไม่ใช่ความปิดเพลงอย่างยิ่งอยู่ด้วยไม่ใช่ความผิดเกิดอันนั้นมันยังเป็นกิเลสนะอาทิตย์กว่าหมดยังมันเป็นขั้นตอนอันนึงเราเองเราหม่นหมองทุกข์โศกอะไรไม่ได้ตัดไม้ให้หมดมาอยู่ในบ้านยังดีกว่าแต่พวกนั้นก็ตามเราก็ยังปล่อยอีกก็จะต้องทำรีโมทอยู่อย่างจะต้องปล่อยไม่ได้หมายความว่าอัศวินเปรมเกษมสารอะไรจะเป็นที่พึ่งจะหวังเพราะเรารู้แล้วแม้แต่อธิบายเราก็จะทำให้เป็นอนุกรรม อนุโมทนาให้เบาบางลงมาให้เหลือน้อยหน่อยนะจนกระทั่งเราเหลือด้วยความน้อยไม่เป็นรู้ได้ว่าขณะนี้แหละเอาขนาดนี้มันน้อยจะไม่มีฤทธิ์ไม่มีแรงอะไรแล้วมันเป็นแต่เพียงรู้ว่าเด็กดีและก็รู้สึกว่าคนดีแต่ว่าชื่นใจมันก็ไม่ได้ชื่ออะไรมากมายแต่มันก็ไม่เศร้าหมองแต่มันก็เลยมาทางร่าเริงเบิกบานในทางที่มันอยู่ในทางแจ่มใสเราก็รู้ที่จบต้องตัดนะครับประมาณนั่งคิดประมาณให้ดีตามให้ดีเพราะฉะนั้นลักษณะของพุทธจึงมีลักษณะอยู่ในสภาพแจ่มใสสุดท้าย ดูสวยๆเกิดขึ้นจนเกินไปไม่ใช่ยูเทิร์นเบิกบานแจ่มใสคุณได้แปลพุทธเบิกบานแจ่มใสจริงๆอย่างนี้อยากให้ความหมายที่เคยแนะนำมาเน้นให้เราฟังกันมานานนานแล้วพยายามจะติดใจให้ดีพระพุทธะนี่ไม่ได้อยู่ในฐานะอยู่ในสภาพที่เรียกว่าเห็นแล้วไม่มีปฏิสันถารไม่มีการปฏิสันถารก่อนใครสำคัญหมายความว่ามีสินเชื่อเชิญเชิญชวนต้อนรับปฏิสัมพันธ์ไม่ได้หมายความว่าประสบผลสำเร็จอย่างไรเราเองถ้าเกิดว่าเราเองจะทำให้สีหน้าสีตาเนื้อตัวอาคารกิริยาเชิงซ่อนรักกับ วิจารณ์มวยไม่เอาสดชื่นมีลักษณะต่างกันอยู่แม้แต่กายกิริยาจิตเราก็เหมือนกันเราทำได้เจตนาโดยเรามีเจตนาเจตนาให้มันเป็นไปโดยดีอย่างนี้เป็นจุดดีเราก็ทำไม่เคยชินทำให้แข็งแรงแล้วเราจะตัดสินอย่างไรก็พยายามฟังอาการกิริยาฟังสภาพชัดเจนแล้วเราก็กลับสู่สภาพอย่างนั้นแล้วมันก็จะเคยไปปฏิเสธว่านาเป็นที่วางจำหน่ายภาวนาสุดท้ายก็เป็นเหตุผลที่สุดภาวนาไมค์ถ้าเป็นการผสมประสบการณ์ เด่นความเข้าใจที่ถูกต้องแม่นยำไม่มีสงสัยอิจฉาไม่มีแล้วก็ใช้ศีลใช้ทดแทนหลักเกณฑ์ในการปฏิบัติของเราเพื่อที่จะได้ถึงจุดแล้วก็ฝึกไปฝึกไปฝึกไปที่ถูกต้องแล้วแล้วเราก็เห็นผลด้วยเห็นความจริงชัดเจนมันจะเห็นความจริงชัดเจนไล่ขึ้นทุกวันทุกวันทุกวันทุกวันทุกวันทุกวันเพราะฉะนั้นแล้วก็สบายแล้วมั่นใจมั่นคงไม่มีอะไรอื่นเลยในโลกนี้มันถึงจะเทียบสูตรไหนสูตรไหนของพระพุทธเจ้าอาจสูตรไหนก็ถูกใจอาจถูกมันก็เข้าใจง่ายๆสนับสนุนกันหมดสอดคล้องแม้บางคนพออ่านแล้วก็แปลกันบางทีมันก็เป็นแบบนี้มันดูชวนชมสงสัย เป็นอิสระเสรีมันเหมือนกับไม่มีจะอยู่จะไปจะมาอาจจะมีก็ได้ไม่มีก็ได้จะเข้าถ้ำก็ได้จะออกมาอยู่ในสังคมเจียวสาวก็ได้ไม่มีปัญหาบอกว่าไม่โหยหาออกไปไกลก็ไม่โหยหามาสัมผัสก็ไม่มีกระเทือนและรู้เท่าทันด้วยนอกจากไม่สะเทือนและต้องรู้เท่าทันนี่เป็น 2 ภาพเรียกว่า 2 ภาค ด้วยไม่ได้มีประหลาดอะไรเข้าใจเหมือนคนอื่นเข้าใจหรือแม้จะไม่เข้าใจเหมือนคนอื่นเข้าใจเข้าใจเท่าเขาไม่ได้เขาเข้าใจแบบเขารู้แล้วเขาก็ยังมีรถด้วยแต่เรารู้แล้วเราไม่มีรถก็ได้แล้วก็จะเป็นไม่มีรถนั่นแหละด้วยก็รู้กับเขาเราอาจจะไม่รู้ลึกซึ้งว่ามันเป็นรถอย่างนู้นอย่างนี้ตอนนี้ก็สมมุติกันเข้าไปอีกก็เราก็ไม่มีที่เมื่อเราไม่สมบูรณ์แล้วต่อไปเราจะเคยผ่านเคยรู้เคยจำได้ก็อาจจะมีหรือแม้แต่เราจะรู้ตามสมุดเข้ามาเองทีหลังขณะนี้ว่าออเขาเดี๋ยวนี้เขาไปตีกอล์ฟเขาไม่เคยผิดครับเขาบอกเขาตีเขาเขาอร่อยมันอย่างนี้ขนาดที่ไม้รักไม้กอล์ฟมือขัดเท้าขัดเย็นอะไรงี้เราก็รู้กับเขาสนับสนุนทั้งๆที่เราไม่เคยมีรถอย่าง เราไม่เคยนี้เป็นต้นยกตัวอย่างสิ่งที่มันจะไกลตัวจะเห็นชัดๆหลังจากที่เราไม่มีหรือใครจะไปเคยรักไม้กอล์ฟยิ่งกว่านี้คงยังไม่ถึงขั้นนั้นมั้งทีนี้เป็นต้นยกให้คุณยังไม่มีเวลาก็รู้มันไม่มีมีแต่เขาจะมีกันนะเขายึดแล้วสมมุติเราก็เป็นจริงๆจิตก็เป็นจริงๆเราก็รู้อย่างนี้เป็นต้นบางสิ่งบางอย่างเรารู้ได้โดยไม่จำเป็นจะต้องไปเป็นอย่างก็เป็นไม่เคยเป็นอย่างที่เป็นหรอกแต่เราก็เข้าใจลูกลอยความหมายของสมมตินั้นได้บ้างอาจจะไม่จริงจังทีเดียวเหมือนที่เราเคยผ่านมาเป็นมากันได้ไม่เป็นไรเพราะยังไงยังไงหลักสำคัญในโลกแต่รู้สึกมากที่สุดก็คือจำนวนมาก เข้าใจเขามากก็ยิ่งเรียกว่าโลกะวิทูที่มากรู้โลกที่มากโลกแห่งสมมติฐานมากแต่ผมรู้อย่างไรอย่างไรเราก็ไม่หลงรู้เท่าทันรู้เรื่องบางทีช่วยคนได้เพราะยิ่งรู้ในเดือนนึงที่เขาเป็นอย่างนี้เราก็มีศักดิ์ศรีมีลักษณะเราเคยผ่านเราเคยไม่มีรถมีค่าเคยมีเรื่องมีราวมาและเราก็หาเงินหาง่ายๆอะไรมันออกมึงทำได้จนถึงที่เราไม่มีแล้วเนี่ยอันใดที่เราถนัดอันใดที่เป็นของตนเราได้ มันไม่มีคู่กับคนที่มันอันนี้ตรงกันแล้วมันหมายมันยิ่งสนับสนุนมันยิ่งพูดเพราะๆไปบอกมันเป็นอย่างนี้จะไม่รู้อ๋อใช่ๆๆมันตรงกันเลยเพราะว่าอันเดียวกันอย่างนี้มันก็ดีแต่ก็ไม่จำเป็นที่เราจะต้องเป็นผู้เรียนรู้สัมผัสมันหมดรู้สึกมันหมดอะไรไม่จำเป็นต้องงั้นคุณจะเอาเวลากี่ล้านปีมันจะไปสัมผัสหมดในโลกไม่พอไม่ไหวแต่จะสัมผัสให้หมดแล้วก็ไม่มีเวลาแล้วตายเกิดตายเกิดอีกเท่าไหร่กันไม่ไหวเพราะเราก็ไม่ต้องคิดเลยเรื่องเหล่านั้นวิ่งมาง่ายง่าย แม่นแล้วเราก็จะได้จุดแม่นบ่ได้จุดแม่นแล้วก็จะกระทำกับตนแต่เราจะรู้สึกอยู่เป็นปัจจุบันนั้นเชียวเห็นอยู่เป็นปัจจุบันนั่นเขียวรู้อยู่เห็นอยู่เป็นปัจจุบันนั้นเชียวสิ้นอาสวะก็รู้จบจิตก็รู้สิ้นภาระก็รู้อยู่เดี๋ยวนี้มันเห็นๆดูๆตรงๆเป็นปัจจุบันจริงๆเดี๋ยวนี้เดี๋ยวนี้พระเจ้าอยู่ที่ในที่สงบหรือไม่ที่สงบและกำลังพลอยู่ทีเดียวกับสิ่งที่มันเป็นกิเลสแต่ก่อนมันเคยยั่วยวนเราได้เดือนนี้จะทนต่อหน้าต่อตานี่เลยแล้วก็เห็นว่าวันนี้อยู่เดี๋ยวนี้เลยมันไม่มีเธอดูเนื้อมันจริงๆต้องสู้เดี๋ยวนี้เป็นปัจจุบันนี้เลยไม่ใช่ไปอยู่ห่างจากไปอยู่ไม่มีเข้าไม่มีของไม่มีเหตุไม่มีปัจจัยไม่ใช่มีเหตุ ปัจจัยทันทีเดี๋ยวนี้เลยอย่างนี้บันทึกเป็นของพิสูจน์ที่ชัดเจนและบางคนไปอยู่ป่าเขาถ้ำแล้วบางทีต้องมาคอยพิสูจน์ถึงอีไปซ้ำไปสุดท้ายโดยที่ว่าเราอยู่กับลูกเขาได้แค่ไหนเอาไปเอามาอยู่กับโลกไม่ได้วิ่งแจ้นเขาทำเขาอะไรไปนี้เป็นเดือนเศรษฐีเป็นอย่างนั้นจริงๆมีเยอะช่วยศาสนาพุทธนั้นกลับกันไม่ได้เป็นอย่างนั้นมีประสิทธิภาพที่เข้าใจเพราะเราสลับคืนได้ไม่ได้อะไรแล้วได้หยุดก็หยุดแม้เราจะมาปรุงให้มันเป็นนั่นเป็นหนี้ให้แก่ผู้อื่นก็รู้ไม่มีของตนไม่ได้ปรุงไม่ให้แก่ตนไม่ได้ไม่ได้หวังเศษฝังศพไม่ได้หวังได้หวังเป็นอะไรของตนอยากเข้าใจชัดแจ้งเลยแม้สิ้นสุดว่าเรากินข้าวเนี่ยนะเราไม่ได้กินข้าว คำว่าไม่ได้กินข้าวให้จนนี่เราก็รู้ความพอดีใช่ว่ากินข้าวไปทำไมกินข้าวไปให้อาหารเข้าไปเป็นอาหารให้มันสังเคราะห์ร่างกายอยู่ตามสมควรที่สุดแล้วถ้าเราไม่กินมันก็ไม่มีสิ่งเคลื่อนต่อให้มันต่อไปเหมือนเติมน้ำมันรถยนต์ให้มันวิ่งเราเติมน้ำมันให้รถยนต์รถยนต์มันไม่ได้ต้องการน้ำมันมันไม่ได้อร่อยอันนี้ให้มันกินซุปเปอร์อันนี้ให้มันกิน Extra มันไม่ได้เป็นมันเขี้ยวอ่ะโอ้วันนี้ไม่ได้กิน Extra วันนี้อ้วนจะกินมันเที่ยวสีแดงสีดีกว่าเก่าไม่ได้กินน้ำมันฉันธรรมดาก็ได้กินน้ำมันชั้นสูงอะไรมันเกิดรถเกิดชาติเกิดดีนั่นดีนี่ไงมันไม่รู้เรื่องหรอกรถยนต์เวลามาให้มันเครื่องมันพอเหมาะพอสมควรมีน้ำมันเป็นเหตุปัจจัยสำหรับจะให้ไปทำงานทำปฏิกิริยานี้ได้มันก็ เหมือนกันฉันใดฉันนั้นเรากินก็กินไปลูกลบกลุ่มเสียงเขาจะปรุงมายังไงก็ตามแต่แล้วก็ดูความเหมาะสมเราจะฉลาดกว่ารถจึงจะฉลาดกว่ารถตรงที่เราบางทีก็ปรุงมาเกินไปและตั้งใจจะสอนอะไรต่างๆถ้าปฏิเสธซะบ้างจะทำเชิญให้เขารู้ในนัยยะป่านนี้มันมากไปแล้วนะเบาๆหน่อยซอมบี้เราไม่ต้องการหรอกเราไม่ได้หลงหลงอะไรจะทำทานนี้บ้างก็ได้เพราะว่าปฏิเสธไม่ได้ลายนี้ปฏิเสธเราก็ทิ้งในส่วนต่างๆประจำรัฐก็รับไปเราไม่ได้ติดว่าเราจะต้องได้หรือไม่ได้ชอบใจหรือว่าขัดใจ รักก็ไม่ได้ไม่ใช่ตรงมาอย่างหรูหรายังไงก็รับได้จริงๆไม่ได้ทำแล้วก็ไม่ได้ชอบอย่างนี้เป็นต้นถ้าเราก็กินไม่กินอาหารเข้าไปสังเคราะห์ร่างกายแล้วก็แล้วคุณเชื่อให้มันสังเคราะห์แค่นั้นแต่ว่าพวกตนเพื่อสุขภาพฉันมีอารมณ์ไหมสักอารมณ์รสชาติความชอบส่วนในรูปก็เป็นเสียงสำคัญดูแลจะอารมณ์อะไรก็แล้วแต่ความหรูหราเป็นความมีเกียรติเป็นความน่าชื่นใจเราได้ลาภมากน้อยสรรเสริญพระรูปธงอะไรแล้วแต่เข้าไปอีกก็ต้องรู้ซ้อนไม่มีเราไม่มีอารมณ์อย่างนั้นตาย แล้วก็ไม่ได้ทำอะไรให้แก่ตัวตนแต่มันความพอเหมาะพอสมเท่านั้นแล้วเราก็ทรัพย์เขาเอามาเติมน้ำมันรถยนต์เอาไว้รถยนต์ก็ปิดเครื่องได้เครื่องเดินก็ทำงานเราก็รู้งานแล้วเราก็ทำให้เป็นประโยชน์ไปแล้วมันก็เป็นไปยังไงเหมือนรถยนต์นั่นแหละใช้ไปวันนึงมันก็สิบล้อมันก็สุดท้ายมันก็พังสลายเหมือนกันร่างกายชีวิตทั้งจิตใจของเราที่มันเป็นสุขแท้ๆเป็นวิญญาณธาตุทั้งหมดตัวตนมันก็สามารถรู้ดีทุกคนถึงเวลาที่สุดมันก็ที่สุดรูปภาพรูปเทียนหาเราจะทราบถึงคำว่าเราไม่ทักเราไม่เพียงเราข้ามอกสงสารเขาไม่พักเราไม่เพียงนั่นแหละเราถึงนิพพานจุดนิพพานอยู่อย่างนี้ เขาจะเข้าใจว่าสุดของศาสนาพุทธสอดคล้องกันทั้งอธิบายเชิงนั้นเชิงนี้อันนู้นอันนี้ที่ยกอ้างมาหมดแม้จะเอาบาลีคนบาลีมาอ้างมายืนยันกับพวกคุณให้มันสอดคล้องให้มันเห็นยืนยันว่ามันไม่ใช่ปากเปล่าไม่ใช่พูดเอาเองนะยิ่งนับวันศึกษาไปแล้วยิ่งเห็นจุดที่เสริมส่งเสริมจุดที่ว่าเนี่ยชัดเจนแล้วก็พิสูจน์ด้วยข้อสำคัญเราไม่ใช่ส่วนตำราเราไม่ใช่เชื่อใครแต่เราเชื่อความพิสูจน์ที่เราเองมีเป็นปัจจัยสำคัญในกำหนดการไม่เดี๋ยวนี้ก็รู้อยู่เห็นอยู่เป็นปัจจุบันนั่นเสี่ยว 100 ปี 100 ปีหรือว่าปีนึงเดี๋ยวนี้ยิ่งกว่าปลายเข็มจิ้มเดี๋ยวนี้ปัจจุบันเดี๋ยวนี้นี่ฮาลิควินเราได้พูดถึงเรื่องเมถุน เบอร์ 07 เนี่ยคำว่าเมถุน 200 หยาบแล้วก็มีหยาบจริงๆด้วยเป็นตัวหยาบๆใหญ่ๆเราก็รู้ละเอียดขึ้นมาเราก็รู้ให้ชัดเป็นขั้นตอนแล้วมันก็เป็นเรื่องของจิตมันมีถึง 7 นี่มันสูงขึ้นมากว่าคำว่ามีถุงหยาบแล้วใน 7 นี่ก็ไม่มีข้อที่ 1 ก็ไม่ถึงขั้นหยาบแล้วมีทุนร่วมกู้ร่วมสังวาสร่วมเสพสมสู่สมในข้อที่ 7 ข้อที่ไม่เกี่ยวแล้วไม่เกี่ยวให้พิจารณาสูงขึ้นมาแล้วแต่ข้อที่ 1 ถ้าผู้ใดยังมีอารมณ์ชอบในการนวดฟันยังมีการสัมผัสแต่ต้องนวดปั่นกันแต่ยังมีลูกมีความมีนวดมีถูมีสัมผัสเลยตัวสัมผัส สัมผัสต้องสัมผัสเสียดสีต้องนวดถูกต้องมีมีหนวดสั้นแค่นี้ก็รู้สึกสุขใจเป็นอารมณ์ชอบเป็นอารมณ์สำเร็จอารมณ์ชื่นใจแค่นี้พออย่างนี้ก็ยังเหลือเชื้อยังเหลืออารมณ์ในการรับสัมผัสเสียดสีชื่นใจเพราะมันต้องระวังอย่าผู้หญิงนี่ชอบไม่ต้องจูงกันสัมผัสกันเกาะอะไรเสียดสีกันยังคิดแนบอะไรกันนี่หีออกๆนี่มันยังเป็นเรื่องของเหตุผลนะไม่ใจจะไปเสียดสีกับผู้ชายหรอกเสียดสีกับสิ่งอย่างนี้ก็เหมือนกันมันยังมีอารมณ์ที่จิตมันชอบไหมจะต้องเสียใจถ้าโดดเดี่ยวแล้วรู้สึกอารมณ์มันจะ มีคลุกคลีอย่างนี้เป็นเมถุนอย่างนี้เป็นเมถุนทำมาจัดจ้างก็ถึงขั้นนวดฟันจะต้องถึงขั้นสัมผัสเสียดสีกันมีสภาพและก็ข้าจะเข้าใจทิศทางของความหมายเอาก็แล้วกันว่าถึงขั้นจะต้องมีจับคดีจับขยี้นวดเป็นให้มันมีการสัมผัสแรงหน่อยหรืออะไรแล้วแต่หรือแม้แต่ไม่สัมผัสแรงก็เหมือนกันแต่จะต้องมานั่งก็นั่งต่างคนต่างด้าวเป็นอารมณ์ที่เมถุนอยู่มันไม่เป็นฐานมันไม่เดียวมันไม่อยู่สุขมันไม่อยู่อย่างอิสระมันยังเกี่ยว เข้าคู่ถึงเรียกว่ายังมีคู่ยังมีสิ่งที่จะสัมผัสสัมผัสไม่เข้าใจความหมายดีๆแล้วเราก็พยายามระมัดระวังสำรวมให้มันเกิดการตัดทำมันเกิดอารมณ์มันเกิดการเป็นอยู่ก็ต้องให้รู้เท่าทันอารมณ์รู้เท่าทันความจริงที่เราจะเกิดจะเป็นอย่างนี้ไม่ว่าผู้หญิงไม่ว่าผู้ชายผู้หญิงก็มีเยอะประสบการณ์เดียวไม่ได้มันเหมือนว้าเหว่มันไม่แข็งแรงไม่เหมือนผู้ชายผู้ชายมันมีและสิ่งแวดล้อมและความเป็นไปคนเดียวมีอะไรก็ได้แข็งแรงอะไรต่างสิ่งแวดล้อมก็บอกทุกอย่างมันก็ให้โอกาสมันให้ถ้าผู้หญิงเอวก็กลับไม่ให้มันมีมาแต่ไหนแต่ไหนมันจึงต้องระวังมากกว่าจะต้องทำให้ขาดร่อนให้ได้มากกว่าต้องมีงานเยอะกว่าผู้หญิงต้องมีงาน เยอะกว่าก็ให้รู้ตัวแม้จะอยู่กับผู้หญิงต่อผู้หญิงเองอย่าเข้าใจผิดอย่าเข้าใจผิดต้องหัดระวังรู้สึกสำนึกมีสติสัมปชัญญะมีสติปัฏฐานมีการละเว้นงานที่ 1 ข้อที่ 1 เมษายนข้อที่ 2 ได้ยินเสียงแล้วก็พูดเสียงเลาะเกิดรสชาติเห็นหน้ามึงพูดคุยกันทั้งคืน 2 คืนเลยไม่ต้องห่วงเลยนะพูดคุยเอาเสียงมันให้เป็นความสุขมันเป็นรถนะจะเอาอื่นมาอ้างอะไรก็ต้องระมัดระวังแยกให้ชัดถ้าเป็น ธรรมะก็เป็นธรรมะธรรมะแล้วก็ไม่จำเป็นจะต้องติดบุคคลใครก็ได้ถ้าธรรมะเป็นลักษณะของธรรมะมีเนื้อหาสาระของธรรมะตรงกันเพราะว่าจะบอกว่าคุยธรรมะทั้งคืนในสมัยพระพุทธเจ้าถูกธรรมะกันทั้งคืนมาเจอกันพระท่านพบธรรมะกันทั้งคืนก็ไม่ประหลาดอะไรกันตกธรรมะท่านฟังเรื่องของธรรมะไม่ได้ติดเสียงแต่ถ้าติดเสียงแล้วก็จะเพราะบุคคลต้องพูดกันต้องขอเลาะกันเสียงจะพูดเรื่องอะไรก็ได้แต่มันลงผิดแล้วทีนี้ไม่ต้องธรรมะแล้วแต่มีธรรมะบ้างแล้วก็เอาธรรมะมาปนบ้างอุปกรณ์นิดเดียวจะพูดเรื่องอะไรก็ไม่รู้ดีๆไม่ดีพูดเป็นเชิงอะไรต่ออะไรเข้าไปหนักๆเขาก็ลาออกไปก็ไม่รู้ตัวเสร็จแล้วมันก็ผสมเกษตรพวกนี้มันเป็นข้ออ้างของคน แต่ถ้าเข้าใจจริงๆก็ต้องพยายามอย่ารู้สารัตถะของมนุษย์สาระของมันแท้ๆจะพูดจะคุยกันนานก็ได้ไม่เป็นไรหรอกแต่เราไม่ได้ติดคีตะวาทิตะวิสู สลัดออกหรือตัดออกในเรื่องเมถุนแม้อย่างนี้มันละเอียดขึ้นมามากขึ้นมากขึ้นไม่ใช่ว่ายังลูกๆเมถุนยังโลกโลกสูงขึ้นมาขั้นสังฆทานมีกำลังเรียนรู้อยู่อย่างนี้หรือโสดาบันนี่แหละโสดาบันก็ต้องเรียนรู้แต่โสดาบันยังมีถุงหยาบอยู่พ.ศ. ไม่เกี่ยวข้องไม่มีสังฆราชแล้วมีผลไม่มีเกี่ยวข้องอย่างเพศด้วยเพศไม่มีแล้วไม่มีลามกแล้วแม้แต่เหลือเศษพวกนี้ก็ไม่พิจารณาออกจากธนาคารไล่ขึ้นไปหาอนาคต 23 ก็ ใช้สายตาสัมผัสสายตาที่เคยใช้ภาษาฟาดเนตรสบตาได้รู้สึกสบายแค่นั้นก็สบายนะตาสบตาเหลือเกินชู้เกิดรสเกิดเข้าใจกันแช่มชื่นมีรสชาติสุดแค่นั้นก็พอใจอย่างนี้เป็นต้นมันเป็นเมถุนแค่นี้ก็พอใจสุขใจประสบการณ์มีชีวิตในตัวมันมีมันมีมันมีเครื่องหมายเป็นเครื่องหมายเทพเครื่องหมายรถมีเครื่องหมายรถถ้าไม่รู้จะใช้ภาษาอะไรแปลว่าเทพมันก็คือเป็นสิ่งหนึ่งมันก็ผลัดกันด้วยสัญญานั้นมันก็รู้สึกสุขเขายึดของเขาเองเขาเองแล้วเขาก็ด่า ถ้ายิ่งรู้กันแล้วยิ่งเกิดใหญ่เลยถ้าไม่รู้กันแม้แต่ตัวคนเดียวเอาข้างเดียวนะไม่ได้สัมผัสแล้วตัวเองก็ชื่นใจก็เป็นได้เพราะว่าตัวเราเองเราระวังเรามีหรือไม่มีเรารู้ตัวถ้ามีทั้งคู่รู้การอย่าเถียงกันดีกว่าแต่เราก็ต้องแก้กันถ้าเจตนาจะแก้ถ้าเจตนาไม่แก้นะก็ตายด้วยกันทั้งคู่เลยเมถุนนั่นแหละคล้องคอกันไปนิรันดรเลยเพราะการเกี่ยวข้องไม่สำคัญสำคัญ ต้องศึกษามันมีจริงเป็นจริงแต่มีจริงเป็นจริงมันอยู่ในจิตวิญญาณอยู่ในเพศอยู่ในมนุษย์นี่ยังเป็นสันติธรรมเกี่ยวด้วยตัวบุคคลจะได้ตัวบุคคลทีนี้ถ้าเกิดว่าผู้ใดบางเบาสิ่งเหล่านี้หรือไม่มีลดลงไปได้แล้วไปถึงขั้นที่ 4 ก็เป็นเศษธุลีของเศรษฐกิจกามราคะนี่แหละได้ยินเสียงไม่ใช่ว่าจะเป็นต้องพูดเสียงฉอเลาะหยาบคายอะไรอย่างที่ว่านั้นพูดคุยกันอยู่ตัวต่อตัวต้องคุยต้องพูดต้องได้เห็นอยู่อย่างนี้เขาพร้อมไม่ครบพร้อมหรอกได้ยินแต่เสียงผ่านฟ้าผ่านกำแพงแสนได้ยิน นั้นก็ชื่นใจแล้วขอให้ได้ยินเสียงเท่านั้นน่ะชื่นใจมีข้อที่ 4 ข้อที่ 4 แม้แต่ได้ยินเสียงผ่านได้ยินแม้กระทั่งอย่าว่าแต่เสียงพูดเอาแล้วได้ยินแม้แต่ท่านเสียงร้องไห้ก็ยังพอใจขอให้ได้ยินเสียงก็แล้วกันแม้แต่เสียงร้องไห้ก็ชื่นใจขอให้ได้ยินก็แล้วกันทำไมมันเอาหนักฟังดีๆเลยเห็นได้ชัดมันดูลึกละเอียดถ้าบางทีใครยังไม่มีรถหยาบๆขนาดนี้เลยจะเห็นว่าเป็นได้หรือเปล่ามันเป็นได้อย่างนี้แหละขอให้ได้ยินเสียงก็แล้วกันที่ไหนก็ตามแต่ขอ มึงด่ามันไม่เอาแล้วมันมีหิริโอตัปปะนานๆนอกๆตรงๆตัวๆคนอื่นเขาเห็นเขาอะไรต่ออะไรไม่กล้าแล้วแต่มันยังมีอารมณ์ในจิตมันยังมีเหลือเชื้ออยู่ในจิตขอให้ไม่มีใครรู้ใครเห็นหรอกแอบได้ยินแว่วๆทางผ่านแทงผ่านท่อผ่านฟ้าจะเป็นเสียงอย่างไรก็ขอให้ได้มีส่วนก็แล้วกันเสียงพูดเสียงหัวเราะเสียงร้องไห้ชุ่มใจเกิดอารมณ์ชอบใจได้ชื่นใจได้เกิดสำเร็จสำเร็จความใคร่สำเร็จความชื่นใจพอแล้วแค่นี้พอแม้มันนิดมันน้อยก็ได้นิดนึงมันก็เอามามันเหลือเชื่อเหลือเกินนี่อย่างนี้มันลึกซึ้งกันไปอีกข้อที่ 4 ข้อที่ 5 นี่ไม่แล้วตอนนี้ตัดออกแล้วตอนนี้เหลือไม่ต้องผ่านฟ้าผ่านกำแพงไม่ต้องอะไรนี่แหละข้อที่ 5 เนี่ยระลึกเอาเองเลยตอนนี้ระลึกเอาเองเลยถึงอดีตที่ผ่านมารูปนั้นรูปนี้เรื่องนั้นเรื่องนี้ผู้นั้นผู้นี้ตอนนี้ใครไม่รู้ได้ด้วยเราโอปปาติกะเข้าเขตอนาถามีแท้เลยเข้าเขตจิตในจิตไม่ง้อไม่ต้องอายใครใครจะมารู้ได้ด้วยเรามันนั่งฝันนั่งเพ้อยกเลิกยกเลิกยกสร้างยกอะไรคิดเอาเองระลึกย้อนอดีตสร้างใหม่ก็ยังได้อยู่ในจิตของจิตเป็นพวกที่คิดในจิตของจิต เสพสุขอยู่ในอารมณ์อย่างนั้นได้โปรพิเศษฝันเอาเองจริงๆตรงๆเลยนั่งเพลินนั่งฝันนั่งระลึกเสกเอาเองเลยโดยความคิดส่วนมากกรณีนี้หมาเอาตรงๆก็มาวันอาทิตย์ย้อนถึงที่ผ่านมาแล้วก็เป็นสุขแล้วก็เสพสุขด้วยรสที่ระลึกถึงแล้วนะเศษผ่านได้แค่นี้เอาแล้วก็ไม่เกี่ยวข้องแล้วไม่อยากเป็นใครล่ะนี่เข้าหาจิตในจิตแล้วเป็นฐานธนาคารเลยอย่างนี้เราก็ต้องเรียนรู้เราจะนึกถึงอดีตเราจะนึกกันอันนี้เป็นชาติเป็นนั่นเป็นนี่อยู่อะไรต่างๆนานาทีนี้ถ้าผมว่าเราจะให้กว้างขวางเรา พิสดารขึ้นไปอย่าว่าแต่เรื่องผู้หญิงผู้ชายตอนนี้เรื่องเพศต่างเพศอย่าว่าแต่เรื่องผู้หญิงผู้ชายแม้แต่กิเลสรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสใดๆติดสมมุติใดๆก็ตามแต่เรายังสุขยังทุกข์ในภาพในภพในสิ่งที่ยังระลึกย้อนอดีตเอาระลึกถึงเรื่องราวนั้นเป็นสุขระลึกถึงเรื่องนี้เป็นสุขเสพสมสุขสมอยู่ในตัวของเราในพิสดารในลึกซึ้งขึ้นไปอีกไม่ได้หมายอาจจะเริ่มผู้หญิงผู้ชายไม่ได้ไม้เอาแต่เรื่องเพศอยากจาบเราติดอะไรมาทั้งนั้นแหละสวยรถสวยรถงามรถอร่อยก็กินเสียงสัมผัสสิ่งใดแม้ที่สุดทั้งวัตถุลาภยศสรรเสริญอะไรต่างๆถ้าเราจะชื่นใจชมใจอะไรอยู่เท่านั้น ก็พิสดารยิ่งขึ้นแต่จิตของเราจะรู้เท่าทันถึงอารมณ์ที่ผูกพันอยู่กับโลกต่างๆคิดได้เห็นหัวใจเดียวมันดีดนะนี่ยังเพ้อหาอะไรยังมีอะไรอาวรณ์ยังมีริ้วรอยเยื่อใยต่างๆอยู่นะคิดจะเห็นมันยังมีการเกี่ยวกับทุกทีมันยังเหลืออาลัยอาวรณ์มันมีจริงดูจิตดูใจเราชัดๆยาวๆทำอย่างนี้มันขั้นละเอียดขั้นสูงขั้นเมื่อเวลาเรานั่งอยู่เฉยเราจิตใจมันไปก็ไม่รู้มันระลึกไปแล้วมันออกไปเป็นเกี่ยวโยงถึงเรื่องนั้นเรื่องนี้มันไม่รู้ตัวหรอกถ้าเกิดว่าเราไม่มีสติปัฏฐานและมีการฝึกปรือที่สำคัญเข้าใจว่าตอนที่ 7 ก็เป็นยังไง จะได้อยู่เฉยๆได้หรือเปล่าหรือว่าจิตเราไม่พออยู่ไม่มีอะไรมาเกี่ยวข้องทางด้านสัมผัสหยาบแล้วที่มันก็ไปแล้วเราก็รู้ตัวมันให้ทันแล้วอะไรที่มันไปถ้ามันไม่แปลว่าอยู่เฉยๆนั่งเฉยๆก็คือเฉยๆอย่ามองผ่องใสไปเฉยๆก็มองผ่องใสอยู่เฉยๆรู้อะไรในปัจจุบันนี้ก็รู้ปัจจุบันนี้เสียงมันออกไปฟุ้งซ่านอะไรนิดอะไรหน่อยมันเข้าใจมันรู้เลยจิตของเราสงสัยหรือเปล่าจะคิดเรื่องอื่นไปมันไปจิตมันลอยไปคิดมีภาพนั้นเรื่องนี้มีไอ้นั่นมันรู้มันละเอียดแล้วมันก็เข้าใจมันจะรู้เชียวและนอกจากรู้แล้วเราก็ให้มันหยุดไปด้วยแล้วมันไม่ไปมันหยุดเนี่ยมันจะหยุดถ้ามันเก่งแล้วมันก็ไม่ไปจะให้ ไปต่างหากมันถึงจะไปถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้วทำงานมาธรรมดามาเอาพักเมื่อยก็นั่งสบายนั่งรถอยู่ที่นี่มันก็จะไปทำอะไรกับมันเมื่อยมันไม่ติดแล้วมันก็อยู่มันจะเห็นชัดว่าจิตเราอยู่จิตเราไม่ได้ฟุ้งซ่านจิตเราไม่ได้ไปนู่นไปนี่จะให้มันคิดมันถึงจะคิดถ้าไม่ให้มันคิดถ้ามันเมื่อยด้วยซ้ำนะไม่ให้มันคิดนะผักมันยังไม่ขึ้นมันจะหลับท่าเดียวมันจะพลัดท่าเดียวถ้าไปไหนอ่ะมันมีอะไรจะหลับจะทักทายแต่ถ้าเกิดว่ามันหายมันหายเมื่อยแล้วนะมันมีกำลังอยู่มันก็มันก็จะต้องคิดมันก็จะ
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive