211218-1-092 ทางเอกภาค1-ตอน092(หน้า294)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันจันทร์ที่ 18 ธันวาคมพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระโพธิรักษ์บรรยายทางเอกภาค 1 บทที่ 8 ครั้งที่ 92 ที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าเรามาทำวัดกันต่อถ้าเราได้เน้นถึงพุทธะเอาเนื้อเอากันเอาสาระด้วยการสื่อความหมายออกมาทางภาษาเท่าที่ผมจะมีปฏิภาณมีปัญญามีหลายคลิปที่จะสื่อความหมายออกมาเป็นพุทธะให้คุณถ่ายทอดให้คุณรับ ใครจะรับแค่ไหนก็แล้วแต่ใครจะรู้สึกแค่ไหนก็แล้วแต่ใครจะเห็นพุทธะหรือว่ารับเอาพุทธะนั้นไปอย่างไรก็ตามแต่มันก็จะได้ตามที่พวกเราแต่ละคนแต่ละคนมีความสามารถรับได้แต่ผมเน้นๆพยายามเน้นไปหลายในเพื่อที่จะให้เข้าใจสภาวะของพุทธะเท่าที่คุณเองเกิดอยู่ในตัวและคุณก็จะได้รู้สึกตัวจะได้เข้าใจด้วยว่าเออเราก็มีพุทธะส่วนนั้นส่วนนี้อย่างนั้นอย่างนี้อยู่บ้างมากบ้างน้อยบ้างหนักแน่นมากไม่หนักแน่นมากแล้วแต่ก็ยังพยายามที่จะให้เกิดเห็นเกิดเชื่อเกิดจากที่เราได้ยุติคือเมื่อเราได้ รายได้ของตนเองหรือแม้แต่ผมจะพยายามเปล่าเด็กสูงเป็นสภาวะอันสูงสภาวะอันลึกสภาวะอันที่ผมสามารถที่จะขุดค้นหาของตัวเองมาโชว์คล้ายๆจะเอาพระพุทธเจ้ารูปโตเอาพระพุทธเจ้าทรงโตมาให้คุณสัมผัสในใจให้คุณได้ตกใจหรือคุณได้ตื่นเต้นให้คุณได้เห็นรูปแหมน่าชมน่าเชยหน้าอยากได้อยากมีเหมือนผลงานเหมือนลูกใหญ่มันของที่ประเสริฐน่าหลงใหลอะไรเนี่ยผมก็พยายามจะปั่นออกมาแสดงออกมาพระไม่มีตัวไม่มีตนอย่างที่จะเป็นรูปเป็นท่านหรือว่าเป็นก็ก้อนเป็นกรอบอะไร จับไม่เห็นกันง่ายๆเห็นมันไม่ใช่มันยากมันยากที่จะแสดงออกให้รู้แก่กันและกันละเอียดละออถ้าเข้าใจพุทธตื้นๆเราก็รู้ได้ง่ายในส่วนอื่นพุทธลึกๆพุทธะสูงๆพุทธะยากๆพุทธะที่มันละเอียดสุดคุ้มกันนี่มันก็รู้ยากขึ้นยากขึ้นแม้จะพยายามปั้นพยายามที่จะสื่อความหมายออกมาในลักษณะใดมันก็ไม่ใช่ว่าของง่ายๆที่เราจะไปรับสัมผัสให้มันตรงให้มันมีสัญญาตร
อ่านต่อ
งกันให้มันมีความรู้สึกอันนั้นเป็นอันเดียวกันเขารับรู้เป็นจุดเดียวกันได้ง่ายๆมันก็ไม่ใช่อย่างนั้นทีเดียวเพราะที่เป็นนามธรรมมนุษย์ซึ่งเป็นสภาวะที่มันไปหาพุทธที่เข้ากันสูง สภาวธรรมอันเป็นวิมุตติธรรมให้เป็นคุณธรรมวิเศษที่สูงขึ้นไปอีกคนนั้นอีกไม่ถึงยุ่งยากที่จะสัมผัสรู้เราก็จะต้องมีฐานของเราเองมีภูมิของเราเองที่จะเข้าไปรองรับหรือว่าเข้าไปรับสัมผัสเข้าไปพยายามที่จะพรชัยเข้าไปรับรู้กันด้วยกันมันจึงจะสามารถเป็นไปได้ไม่ได้เน้นแม้แต่ขั้นตอนแรกเราได้อ่านหนังสืออ่านมาว่าเป็นตะเคียนเบื้องต้นว่าพุทธคุณนั้นน่ะเป็นอาหารแต่คุณไม่ใช่รูปวัตถุอันนี้ก็เป็นเบื้องต้นต่อมานี้เน้นต่อวิธีการนำซื้อศรัทธาในคุณธรรมที่ว่า รูปปั้นวันนั้นช่วยเรารวยลาภรวยยศรวยสรรเสริญได้หรือจะกราบไหว้อ้อนวอนขอเอานางมาทำมาจากฟากฟ้าไหนก็ตามเพื่อให้พระพุทธเจ้าช่วยให้เราช่วยรวยลาภรวยยศรวยสรรเสริญรวยแม้ในสุขอันเป็นกามคุณด้วยแล้วล่ะก็นั่นคือยิ่งยังไม่ใกล้สุดธรรมะในแบบของศาสนาพุทธเลยแม้จะมีใครสามารถยืนยันว่าเห็นรูปนิมิตของพระพุทธเจ้าได้คุยกับพระพุทธเจ้าก็เป็นอันหลงใหลผิดทางอยู่ถามแม่เหล็กกรอบพระพุทธเจ้าจึงออกปานนั้นทำไมไม่กล่าวถึงพระพุทธเจ้าทรง ก็ทำให้ตรงกับจริตของตนเพื่อจะได้นำมาประพฤติให้เป็นพระอรหันต์เร็วๆที่เราไปคุยกับท่านได้เรื่องไร้สาระอื่นๆใดๆท่านยังไม่เป็นการพ้นเกิดท่านยังไม่เป็นอันยังไม่พ้นการเกิดแก่เจ็บตายอยู่ให้โยกโย้กันทำไมอันนี้ก็เป็นเป็นข้อวิเคราะห์เราบอกเรื่องลูกแล้วทีนี้ก็ไม่เข้าใจนานแต่ก็ยังเป็นนามธรรมเป็นเพียงเป็นเรื่องของฤทธิ์ของเด็กเป็นเรื่องของความเข้าใจไม่ถูกต้องเหมือนกันพอเราจะจัดหาพระพุทธเจ้า แต่นางก็กลายเป็นว่าไปอ้อนวอนฤทธิ์เดชพิษแรงแต่ไม่รู้ดิแดงมันอยู่ฟากฟ้าไหนก็ไม่รู้ให้มาช่วยให้รวยลาภรวยยศโดยสรรเสริญโดยสุขโลกียสุขอะไรพวกนี้ซึ่งเป็นเรื่องของโลกกระทำใจพระพุทธเจ้าบรรดาให้พระพุทธเจ้าท่านไม่ใช่นักบรรดาแล้วก็จะไม่เคยสอนในลักษณะแบบศาสนาอื่นเหมือนศาสนาที่พระเจ้าจะอ้อนวอนขอให้ช่วยสร้างให้มันให้ขอให้ท่านบรรดาไอ้นี่ให้บรรดาขนมปัง 60 กินข้าวกินกับบรรดาขนมปังเออขอบคุณพระเจ้าที่บรรดาขนมปังไม่ให้เรากินขอบคุณต่อพระเจ้าที่ช่วยนั่นช่วยมีอะไรก็ไปอ้อนวอนขอปราบปราม ศาสนาพุทธไม่มีไม่มีลัทธิอย่างนั้นไม่ต้องเข้าใจเป็นเรื่องฐานทีเดียวไม่ใช่อย่างนั้นเลยแต่มันก็จบมันก็เปลี่ยนมันก็แปรเปลี่ยนมาเป็นศาสนาแบบอ้อนวอนขอกันทั้งหมดเพราะว่าคนเราติดศาสนาแบบนั้นมาจากเดิมตั้งแต่พระพุทธเจ้ายังไม่เกิดเราก็มีแต่ศาสนาแบบเชื่อวิญญาณฤทธิ์เดชเชื่อว่าผู้ที่สร้างโลกเพื่อพระเจ้าพ่องามโลกเพื่ออำนาจของวิญญาณมีพิษสูงกว่าที่จะยิ่งใหญ่กว่าอะไรอย่างเงี้ยมันเชื่อมันจะน้อยไปไหนสิ่งลึกลับสิ่งที่ไม่สมควรไม่มีทางต่อสู้ก็เลยกลัวแต่กลัวอำนาจโดยที่ไม่มีตัวตนแต่ก็สามารถทำอะไรให้ร้ายแรงได้เช่นทำ พอใจไม่ได้ด้วยเหตุธรรมชาติน้ำท่วมแผ่นดินไหวทำอะไรต่ออะไรแรงๆก็นึกว่ามันมีอำนาจบันดาลอะไรอันนึงก็เชื่อกันมาแต่โบราณกาลเพราะว่าเขาพิสูจน์ถึงสิ่งที่มันไม่เข้าใจมันอวิชชานั้นเองมันไม่รู้เหตุรู้ปัจจัยว่าเป็นยังไงมาไงก็นึกว่ามีอะไรซุกซ่อนอยู่เบื้องหลังสร้างบันดาลกระทํา มันมาด้วยเหตุปัจจัยถ้าใครรู้เหตุปัจจัยแล้วไม่มีอะไรลึกลับสิ่งอะไรที่มันมาด้วยความไม่เข้าใจก็เป็นความไม่เข้าใจของเราเท่านั้นเราจำเหตุมันไม่ได้แผ่นดินไหวมันไหวตรงไหนขนาดไหนยังไงยังไงเราก็รู้เรียนรู้ได้ทุกวันนี้ก็เรียนรู้ได้ด้วยเหตุปัจจัยมันบ้างแต่ไม่ลึกซึ้งไม่ถ่องแท้หรือว่าจับจุดเฝ้าที่แม่นที่สุดจากเหตุอันยิ่งใหญ่ที่สุดมันก็จับไม่ได้บ้างเท่านั้นเองแต่อะไรก็มาแต่เกิดอยู่ดีๆจะมีอะไรมันมันนานนั้นน่ะจะบอกว่าพระเจ้าใหญ่เป็นพิเศษเป็นอันหนึ่งก็เป็นความสมมุติก็คือเหตุปัจจัยที่ลงตัวนั่นแหละพอมันประกอบกันแล้วเสร็จมันก็มีอะไรที่จะต้องเกิดตามหลังสิ่งที่ประกอบกันนั้นเพราะเป็นสิ่งนี้จะจับไม่ มันก็ไม่ได้ค้นหาไม่เจอมันก็ไม่เจอถ้าค้นหาเจอก็เจอถ้าเราตัวเราเหตุอะไรมันทำให้เราทุกข์เราก็ค้นหาให้เจอเหตุอะไรมันทำให้เราก่อเกิดจิตที่มันยังต้องดิ้นต้องดีต้องวุ่นวายต้องลำบากหาให้เจออันนี้เป็นเป้าหมายสำคัญของมนุษย์พระพุทธเจ้าพาธรรมวันนี้รู้รายละเอียดดังนี้จึงรู้เหตุทั้งปวงจึงรู้โลกจึงรู้อะไรต่ออะไรในโลกที่มันเกิดทุกอย่างไม่ว่าจะในจิตวิญญาณแม้แต่เหตุของวัตถุกินน้ำไปลงก็มาจากเหตุทั้งนั้นเพราะดินน้ำไฟลมมาแต่เหตุร้ายมากมายเหลือเกินเหตุของดินน้ำไฟลมเราไม่สามารถหยั่งถึงเราก็ไม่ต้องมีปัญหาอะไรข้อสำคัญในตัวเราเนี่ยมันติดกับตัวเรานี่คือกายคือใจของเราไปไหนไปไหนมาไหนมาไหน สาเหตุแห่งทุกข์ในจิตของเราให้ได้จะหยาบกลางละเอียดอะไรหายได้ก็ได้แล้วเราก็เลิกกันเรารู้จักดับเหตุฉันได้อย่างแท้จริงจบเป็นคนพ้นทุกข์จะร้อนจะหนาวอะไรก็อยู่กับธรรมชาติอยู่กับตามธรรมดาเขาดินน้ำไฟลมที่มีเหตุของมันเกินกว่าเราจะไปแก้ไขเพราะงั้นเราพอบำบัดได้พอสมควรบำบัดบำบัดไม่ยากเพราะจิตก็สู้เอาพลังภายในก็สู้ได้กำลังภายในก็แก้อีกได้ธรรมชาติหลายอย่างพลังภายในเราสู้ได้เป็นพระอรหันต์แล้วจะสู้ไม่ได้สุดท้ายท่านก็เอาพลังภายในต้องสู้ได้ไม่ต้องยุ่งยากก็สู้ไปตามธรรมดาเอาแล้วอะไรบำบัดไปตามธรรมดาแต่อะไรที่ ไม่ได้แล้วสู้ไม่ได้ต้องเอาพลังภายในอันนี้ก็เป็นจริงเพราะอันนั้นไม่ใช่เบื้องต้นในการที่จะเอาพลังภายในมาสู้กับฝรั่งธรรมชาติอะไรก่อนนี้ยังไม่ใช่เบื้องต้นเบื้องต้นให้รู้เรียนรู้ทุกข์เรียนรู้สิ่งที่เป็นปกติธรรมดาให้ได้ก่อนที่มีบ่อยๆไม่ใช่วันนานๆทีสิ่งที่นานๆมีทีไอ้นั่นไม่ลำบากก็สิ่งที่เจออยู่ทุกวันทุกวันทุกวันทุกๆวันอะไรต่างๆที่เราเอาให้ได้พอได้แล้วเราก็สบายขึ้นสบายขึ้นไปศาสนาพุทธเจ้าจึงเป็นศาสนาที่ทำของสามัญเพราะเรื่องที่ 3 มันไม่ผิดหวัง ทำอะไรหรอกไม่ต้องไปแก้ไขอะไรหรอกทั้งชาติทั้งชีวิตจนตายก็ไม่เจอไม่ต้องไปบำบัดไม่ต้องไปแก้ไขถ้าอย่างนั้นเราไม่ต้องเรียนก็ได้หรือว่าจะเรียนก็ไปเรียนวิธีหลังการที่เราเจออยู่ทุกวันต้องเกี่ยวข้องทุกวันทุกวันทุกวันแต่เราก็ทุกข์ก็วุ่นวายแล้วก็เหน็ดเหนื่อยแล้วก็ไม่รู้ความจริงไม่เข้าใจจุดสำคัญจุดพอดีจุดที่ดีแท้ไม่จำเป็นว่าคุณเรียนอยู่กับมันนั่นแหละตัวสำคัญที่พระพุทธเจ้าผมรู้จุดนี้แล้วก็แก้ไขแล้วเราก็เป็นอยู่สบายสิ่งนี้เราเข้าใจและลงตัวแล้วเป็นไปอย่างปกติสบายกว่าสินค้ามาในวันทุกวันทุกขณะเราก็จะมีชีวิตส่วนใหญ่ๆอยู่กับความสบายไม่ใช่ อภิเษกอันนึงแต่ธรรมดาทุกวันทุกวัน 3 วันนี้เราประสบอยู่เนี่ยเราทุกข์ทุกมีแต่ทุกข์วุ่นวายไม่รู้แล้วลำบากอยู่จะไปเก่งไอ้วิเศษพิเศษไปทำอะไรพิเศษได้ซึ่งนานๆเราจะเจอกันนั้นสักทีหรือบางทีก็แสวงหาต้องสร้างขึ้นต้องตั้งขึ้นต้องกระทำเช่นนี้จะเป็นจุดนั้นแล้วเราถึงจะทำได้ซึ่งอยู่ดีๆก็จะออกอะไรเนี่ยแล้วก็ไม่ได้ขออะไรกันไม่ได้มีประโยชน์อะไรไม่เหมาะก็ได้ไม่จำเป็นแต่คนมาชมเชยและเราก็จะได้ล่ามันจะเป็นสิ่งล่อลวงเป็นสิ่งแรกเป็นเลขแรกและก็ต้องเข้าใจศาสนาพระพุทธเจ้ามนุษย์ธรรมดาคนส่วนใหญ่เป็นสากล ส่วนมนุษย์มีคนเดือดร้อนพ้นทุกข์ส่วนมนุษย์ให้อยู่ดีทั่วไปคนจะมีโรคธรรมดาเนี่ยเยอะไอ้โรคนอกธรรมดามันไม่มีตัวยาอะไรที่เป็นเป้าหมายในเราจะต้องเข้าใจด้วยปัญญาชัดเพราะในเรื่องที่จะต้องรวยลาภรวยยศขอลาภขอยศอะไรพวกนี้แหละเป็นเหตุใหญ่หากท่านเน้นออกมาแล้วท่านตัดออกมาแล้วว่ายศสรรเสริญสุขที่เป็นโรคกระทำนี่แหละมันเป็นตัวเหตุร้ายที่ทำให้คนหลงใหลไม่เข้าใจในมันแล้วก็ไปเป็นภาพมันจึงพยายามที่จะบินโดนแย่งชิงขอบคุณขอบคุณ วิสามัญคนทั่วไปก็หลงลาภยศสรรเสริญสุขเป็นสามัญเราไม่หลงแล้วเป็นวิสามัญแต่ก็คือคนโลกๆหลงอยู่เป็นสามัญฟังเลยทีนี้กลับซ้อนคนก็หลงอยู่เป็นสามัญนี่แหละแล้วเราจะไม่หลงเป็นสามัญได้เราก็ถอดตัวถอดตัวออกมาสบายสิสบายจนเราได้สิ่งนี้แล้วมันเป็นวิสามัญเป็นสิ่งที่แปลกเป็นสิ่งที่วิสามัญโอ้เป็นสิ่งที่ได้เป็นเฉพาะบุคคลนะไม่ใช่ของง่ายๆนะแต่ก็จะเป็นหลงโลกลาภยศสรรเสริญสุขใจมาหาวิธีที่จะเอาเนื้อ ความเป็นธรรมแบบทุกโรคถ้าเป็นอยู่อย่างสามัญนะถ้าผู้ใดยังจะทำอย่างนี้อยู่มันก็อยู่อย่างนั้นแหละเพราะผู้ใดรู้เหตุอันนี้ชัดเจนนะแล้วก็ทำตนออกแต่ก็อยู่กับโลกนี่แหละไม่ได้ไปไหนพวกนั้นก็จะถูกต้องพระพุทธเจ้าจึงไม่มีเป้าหมายที่จะไม่มอมเมาคนให้มันหลงรักหลงสรรเสริญหลงโลกียสุขอะไรอยู่แล้วอย่าไปอ้อนวอนขอลาภยศสรรเสริญสุขจากพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าไม่ไม่สรรเสริญและพระพุทธเจ้าก็ไม่เอื้ออวยอะไรหรอกเพราะว่าตนเองท่านมีท่านก็ทิ้งมาท่านก็พยายามที่จะมาเน้นๆครับแต่ท่านก็รู้ขั้นตอนแต่ละคนแต่ละคนแต่ก็มีการขัดเกลาไปขอยังไงก็โทรตาม ขัดไว้ในทีขัดไว้ในตัวเสมอมีแนวนโยบายที่สั้นหรือไม่ซ่อนให้เห็นตรงๆแจ้งๆในบางทีชัดๆเลยว่าเด็ดขาดใจขาดศรัทธาครับแล้วพระพุทธเจ้าไม่ใช่ว่าไม่ขัดศาสนาพระพุทธเจ้านี่ฉันเองก็ทำเป็นสัจธรรมในชั้นเรียนกระทำนิยายนี้ก็ทำเป็นสันติธรรมก็เลยกระทำผิดเราคำว่าขัดใจมันแปลเอาความเฉยๆจริงๆก็คือขัดใจมันเองครับกิเลสนั่นเองใครมีกิเลสอันนี้ท่านขาดไว้ขาดได้แรงก็แรงบางคนนี่ถ้ามีแนวศรัทธามีความศรัทธาในผู้นั้นมากท่านก็ขัดใจมาก ขอบคุณมากโกรธแต่พุทธศรัทธามากแล้วก็ไม่โกรธง่ายถ้าผู้ใดไม่ศรัทธามากก็โกรธง่ายโกรธแล้วก็ไม่เอาเพราะไม่เอาก็แล้วนายไปแล้วนายไปก็แพ้ภัยตัวใครตัวพระพุทธเจ้าก็สวยทุกคนไหนๆก็พุทธเจ้าโปรดพระพุทธเจ้าก็สวยจะมีค่าอะไรเพราะถ้าคนใดเข้าใจแล้วจะไม่โกรธถ้าไม่ได้หรอกเราต้องยกไว้ถ้าเราต้องศรัทธาเลื่อมใสอยู่ถ้าเราแน่ใจในถ้ำแล้วนะเพราะท่านเจตนาดีท่านเป็นผู้มีภูมิคุ้มกันจะช่วยเราได้จริงก็โกรธท่านไม่ได้หรอกเราโง่ตายเราก็จะเอาอะไรจากฉันพ่อแม่ไม่ถูกหรอก พ่อแม่ก็เป็นผู้หวังดีในส่วนนั้นส่วนนี้ถ้าเรารู้นี่เป็นความหวังดีที่สุดถึงแม้พ่อแม่จะไม่มีภูมิปัญญาไปทำอะไรก็ไม่ค่อยดีก็ตามก็โสดไม่ได้เรามีแต่ใจดีก็ว่าบางคนน่ะโกรธพ่อแม่สอนมาหาอย่างนู้นอย่างนี้เสร็จแล้วก็ขอตายสินะเออก็จะต่างกันจะเอาจากพ่อแม่อยู่ตัวก็ไม่มีค่านะเดี๋ยวจะโกรธพ่อแม่ใช้ยาอะไรถึงยกตัวอย่างอย่างวัตถุประสงค์เราจะเอาความรู้จากครูบาอาจารย์จากผู้ที่เรานับถือศรัทธาแต่เราจะไปทำโจทย์ท่านทุกคนท่านใดก็ว่าไปผิดถูก เรายังไม่เชื่อถือเราก็วางไว้ก่อนแต่อย่าไปให้มันมีสิทธิ์ติดตัวนึงทำอย่างนี้ไม่เก่งนะดูถูกลงไปยกตนข่มขึ้นอะไรขึ้นอย่างนี้ไม่ได้ไม่ดีแพ้ภัยตัวจะมีหลักของพระพุทธเจ้าเป็นผู้ฉลาดกว่าเราจบนรกมีนรก 20 บาทถ้าใครไปจากช่วงสงครามโลก เสร็จแล้วเราก็กลับไปติดเรียนรู้จากช่วงไปลบหลู่ไปรบศรัทธาในจิตของตัวเราเองแท้ๆนะอย่างนั้นพอมีอะไรสิ่งที่ไปจากช่วงนั้นมันเป็นตัวมันไม่ชอบใจไปทำอะไรขึ้นมาในจิตอย่างนี้ลักษณะอย่างที่กล่าวมามันก็เท่ากับรถศรัทธารถเลื่อมใสรถสิ่งที่เราควรจะได้ดำเนินไปดีมันก็มาเอาอันนี้มันเป็นสิ่งสำคัญถ้าผู้ใดทำอันนี้เกิดขึ้นมาในตัวเองแล้วก็ขั้นตัวเองไม่ให้ตัวเองเจริญการไม่เจริญนั่นแหละคือกฎหมายคืออับอายัดแปลว่าไม่เจริญคือนรกตกนรก 13 จะน่ากลัวนะคุณเป็นธรรมะที่พูดเนี่ยถ้าพูดเป็นลูกวัตถุลูกเป็นตัวตนแล้วก็น่ากลัวว่านรกแต่ถ้าพูดอย่างนี้รู้สึกว่าไม่น่ากลัวน่ากลัวเพราะเราจะเจริญแล้วเราไม่เจริญไม่น่ากลัวได้ยังไงใครจะก้าวหน้าในก้าวหน้าและจะได้ดีเราไม่ได้ดีเราต้องการความเจริญเราต้องการได้ดีเหมือนเป็นคนในโลกทำมาหากินก็อยากได้เงินแล้วเราก็ไปกั้นทางไม่ได้เงินแล้วเราไม่โง่เราไม่ลงนรกมันก็ไม่ไปไหนได้ครั้งเดียวกันแล้วเราจะต้องรู้ตัวจริงของธรรมะถ้าเราจะไปขออะไรของพระพุทธเจ้าโดยเราไม่เข้าใจว่าพระพุทธเจ้า เราไปขอแล้วเจตนาอย่างนั้นแล้วยิ่งไปรู้ว่าท่านไม่ให้แล้วก็ไม่ศรัทธามึงก็ซวยอย่างนี้แล้วก็ว่าเราเคารพพระพุทธเจ้าแล้วก็ไปขอสิ่งที่พระพุทธเจ้าท่านไม่ให้แน่ๆแล้วก็ไปทำเปล่าเราจะไปทำเปล่าแล้วเราเองเราก็ยังจะต้องมีจิตที่หลงใหลเป็นไปตามที่เราหมายไปขอลาขอยกขอสรรเสริญขอโดยไม่มีอะไรต่างๆนานามันไม่ได้เรื่องอะไรศาสนาทุกวันนี้จึงกล่าวได้นี่ก็บอกพวกเราผู้ที่สนใจแล้วก็อย่าไปทำเป็นทุกอย่างคนอื่นเขาเราต้องทำตัวอย่างอย่างใหม่คนนึงก็ทำอยู่นั่นแหละเพราะภูมิเขาเป็นอย่างนั้นมันมีวันเดิมก็น่าเห็นใจเราต้องเห็นใจเขาเลยต้องไปดูถูกดูแคลนที่เป็นข่าวว่าเราเข้าใจแล้วก็ลืมเอาใหญ่เลยมันก็ไม่ได้เรา ต้องดูรู้ฐานะความเป็นจริงถ้าเป็นอย่างนั้นเราก็พยายามดูไว้ถ้าเราจะกล่าวๆเราต้องมีฤทธิ์แล้วก็ต้องมีนโยบายเราเปล่าๆเป็นเพราะเหตุใดถ้าเราจะตีออกตอนนี้เราไม่ต้องการแล้วตอนนี้เราต้องคัดเลือกตอนนี้เราต้องแล้วผมก็จะต้องทำอย่าให้เขาโกรธแค้นจนแรงจนกระทั่งก็ตอบโต้ย้อนเอามาให้คุณเจ็บตัวย้อนให้คุณอยู่ไม่ได้ย้อนให้คุณเดือดร้อนทำงานก็ไม่ออกเป็นอยู่ก็ไม่สุขและคุณก็โง่อีกคุณต้องรู้ว่าคุณมีฤทธิ์เท่าไหร่จะมีความสามารถเท่าไหร่ที่ทำออกไปแล้วแม่ก็จะไม่ชอบเขาก็ไม่กล้าตอบโต้ตอบอะไรแค่ไหนคุณต้องรู้ตัวเองถ้าคุณไม่รู้ตัวเองไปทำร้ายแรงเกินไปแล้วลำบากอยู่ยากเหมือนตัวอย่างที่มีอยู่เดี๋ยวนี้บางองค์ท่านก็พยายามทำ ทำไปแล้วฉันเองก็อยู่ไม่ได้อยู่ลำบากเนี่ยเดือดร้อนต้องดิ้นรนต้องถูกอำนาจทางหนึ่งเขาแย้งมาแรงแล้วก็บินกลับๆหรือแม้แต่ยกตัวอย่างพระเยซูให้ฟังประกอบเป็นประวัติอย่าไปเยซูทำแรงไปจนกระทั่งคนอื่นเขามากส่งซุกซ่อนอยู่หลบอยู่หาที่สุขที่ฉันเปิดเผยก็ไม่ได้ทำอะไรก็ไม่เต็มที่อยู่กันอย่างลำบากอะไรงี้น่าจะเป็นเพราะว่าคุณนั้นไม่ประมาทตนหรือว่าไม่รู้ในการประมาณทำอะไรออกไปแค่ไหนมันจะรุนแรงแค่ไหนมันจะไปกระทบสัมผัสกันแค่ไหนก็เชิญแค่ไหนเราก็ต้องรู้ว่า กระทบท่านจะมีผลขนาดใดจนไปกระทบท่านจนย้อนมาหาเราจนกระทบเราจนกว่าเรากระเทือนเราเองเราก็อยู่ยากเราเองเราก็เป็นไปไม่สุขเราเองก็เป็นไปไม่ได้ด้วยดีบกพร่องถ้าอย่างนี้มันก็คำนวณไม่เก่งงบประมาณไม่ดีเราจะต้องสำคัญคือพวกนี้ผู้ดูเหมือนง่ายในใจยากนะที่พูดในการประมาณนี้ไม่ใช่ของงานต้องเอาแน่ๆใจดีกว่าที่เราจะไม่อย่าลืมที่จะแรงไปนี้ถ้ามันเราก็ยังไม่มั่นใจว่ามันจะมีผลอะไรย้อนมายังไงยังไม่แน่ใจยาดีกว่าจะเสี่ยงเพียงเราก็เกิดขึ้นมาแล้วคุณไปแก้ไขมันไม่ได้ง่ายๆเพราะงั้นเราต้องเอาแน่ๆมีกระบอก เพื่อนกันไม่เช่นนั้นใครไปหาเรื่องใครไปทำอะไรต่ออะไรมาแล้วมันแรงมันร้ายแล้วมันไปก่อหวอดอะไรมาแล้วมันจะวุ่นวายกันไปมากมายมันก็ต้องระวังต้องทำอะไรให้ดูดีน่าจะเป็นห่ามๆผิดๆคำถามอะไรก็ได้มันไม่ค่อยอยากจะแก้ไขกันไม่รู้เรื่องแล้วมันลำบากแต่ช่วงนั้นก็นี่ก็สรุปให้เห็นอันนึงว่าแม้เป็นนามธรรมต้องเข้าใจในนามมาทำนั้นๆว่าจะเป็นพุทธคุณหรือเปล่าการไปอ้อนวอนขอลาภยศสรรเสริญมันไม่ใช่พุทธคุณพระพุทธเจ้าไม่ได้มีคุณอันนี้คุณมาสะสมลาบมหาราชมามีกรรมวิธีสร้างร่างแก่ตัวเองมากๆท่านไม่แล้ว จะค้าขายหาเงินเยอะๆพระพุทธเจ้าไม่เก่งถ้าพ่อค้าหัวดีนะไม่น่ะจะสร้างยกให้ใหญ่ๆวิธีการจะจ่ายเท่ากับจะเป็นเสมียนขึ้นไปจนกระทั่งมาเป็นอธิบดีเนี่ยจะทำยังไงพระพุทธเจ้าไม่เคยไม่เคยมีกรรมวิธีจะทำไงจะเลียแข้งเลียขาจะหาทางแข่งขันก็จะทำอย่างโน้นอย่างนี้ทำงานอย่างนู้นอย่างนี้เพื่อที่จะทำให้ก้าวหน้าพระพุทธเจ้าท่านไม่เคยไม่จำทองนะเขาจะไปขอท่านแล้วท่านจะได้บอกวิธีหน่อยแต่จะไปมีอำนาจมีรูปบรรจุก็พูดถึงเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ไม่เกี่ยวเพราะว่าไม่ใช้มนุษย์ไม่ใช้ปัญญาไม่ใช้จิตใจอันสูงใช้แต่ความดันทุรังเหมือนตัดสินเสือเหมือนพวกดุร้ายไม่มีปัญญาที่จะคบคิดไม่มีปัญญาที่จะตกลงกันเอาอะไรก็วู่วามก็ว่าอันนี้กลัวเขาไม่สู้แต่ว่ากลัวก็ไม่เจ็บตัวจนลนอะไรหรอกแต่กลัวเธอบอกว่าไม่เอาอย่างนี้เป็นตัดรอบเราไม่เอาตัดออกไม่สู้ไม่เกี่ยวอย่าให้แพ้ก็แพ้อย่างนี้แพ้ไม่เอาไม่ยอมชนะอันนี้ไม่ชนะเพราะมันไม่เข้าท่า เรารู้อยู่แล้วสมุฏฐานพระพุทธเจ้าจะต้องมีพุทธคุณที่ถูกต้องเป็นสัมมาทิฏฐิเราจะต้องรู้ให้ชัดเจนและถูกลักษณะจะไปเอาพุทธคุณเลอะเลอะเลอะเทอะๆแบบที่เป็นกันอยู่อย่างนี้มันเหลวพระศาสนาทุกวันนี้มาถึงเลอะเทอะถ้าผู้ใดเข้าใจพุทธคุณถูกรู้ว่าอย่างนี้เป็นคุณธรรมอย่างนี้เป็นสิ่งที่ดีสิ่งที่เป็นเป้าหมายผู้ได้เห็นชัดเด่นชัดนั่นแหละคือเป็นธรรมะผู้ได้เห็นธรรมคนนั้นเห็นคุณผู้ใดเข้าใจสัมมาทิฏฐิผู้นั้นก็เป็นผู้ที่เห็นธรรมผู้นั้นก็เห็นพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าคือคุณธรรมพระพุทธเจ้าคือธรรมะอย่างที่ว่านี้ไม่ได้หมายความว่าตัวตนไม่ใช่ว่าหมายความว่ามีลูกกะตามีสมอง รูปร่างแบบที่เรานึกว่าฝันหรือว่าเราเข้าใจหยาบๆมันไม่ใช่เป็นคุณธรรมคุณธรรมอันนี้ทุกคนฝึกปรือเอาได้ทุกวิถีอย่างที่ท่านเป็นท่านได้นี่เรียกว่าเห็นปัญหาคนนั้นคือผู้ใดยังเข้าใจไม่ได้ก็ยังไม่ใกล้จุดเห็นตถาคตรู้เห็นธรรมในแบบของศาสนาคริสต์เลยแต่ถ้าผู้ใดเห็นได้คนนั้นจะถึงคนนั้นก็พยายามทำเอามาทำได้แล้วจะเป็นการหลุดพ้นได้จริงโดยไม่ต้องหลงใหลจะเป็นอ้อนวอนขอลาภขอยศอีกคุณแล้วจบหนูขอยืนยันเลยผมเองผมไม่อ่อนๆขอลาภยศสรรเสริญไม่ได้ไม่ได้เลยสุดยอดแล้วไม่ ไม่จำเป็นมากในโลกที่จะสุขอย่างไรก็ไม่ต้องแล้วจริงๆไม่อ้อนวอนไม่ร้องขอไม่อยากได้ไม่มีไม่มีแล้วก็ไม่เป็นไรสบายจึงเรียกว่าเราหมดวัฏฏะหมดเกิดจิตมันจะเกิดก็ไม่เกิดเพราะฉะนั้นกรรมกิริยาใดๆทั้งกายทั้งวจีจะเป็นกระทำเพื่อที่จะมาแลกลาบๆแรกโลกที่จะสุขอยู่จึงไม่เกิดด้วยนี่คือความไม่เกิดเมื่อไม่เกินมันก็ไม่มีแก่มึงไม่เกินมันก็ไม่มีเจ็บไม่ได้เกิดมันก็ไม่มีตายฟังดีๆในความเกิดคืออะไรมันไม่เกิดแล้วไม่เอารหัสสรรเสริญหนิมันเป็นนามธรรม เข้าใจจริงจังเลยว่าโลกียเป็นอย่างนี้แล้วมันก็ไม่เอาเมื่อจิตของเราสบายทุกวันนี้เราไม่ต้องไปหลงใหลอะไรเลยลาภยศสรรเสริญอยู่อย่างขนาดนี้ทุกวันนี้เรามีพอเป็นพอไปเราก็ดูได้อย่างพอเหมาะแล้วสบายมีอาหารเย็นกันบาปมีจีวรคลุมกายมีที่พักพอสมควรเหลือเกินทุกวันนี้แม้เราไม่มีเราก็นอนคนน้อยให้ได้เป็นนิสัยอย่าอย่าเยอะกินน้ำอุ่นหน่อย ไม่ต้องวุ่นวายตลอดตายแล้วไม่มีเกิดมีอะไรผิดเราเข้าใจด้วยปัญญาอันยิ่งอย่างนี้เราก็ตัดรอบวัดป่าไม่เกิดอีกได้แก่ไม่เจ็บไม่ตายนี่เป็นธรรมะอันไม่เกิดไม่แก่ไม่เจ็บไม่ตายอันนี้ถึงจะทำตายได้สนิทไปร่างไอ้ขันนี้ต้องเข้าใจว่ามันจะต้องแก่มันต้องเจ็บมันต้องตายนี้ก็เป็นการวิทยาศาสตร์รู้ความจริงวันนี้จะต้องแก่นี้จะต้องเจ็บนี้จะต้องตายส่วนอันที่ทำให้ไม่เกิดไม่แก่ไม่เจ็บไม่ตายนั่นคืออะไรและต้องทำให้ถูกทำให้ได้ต้องเข้าใจอันจะทำให้เกิดทำให้แก่ทำให้เจ็บทำให้ตายคืออย่างไรและเราจะเลือกอะไรอันที่ไปทำมันไม่ได้อย่างนี้ฉันมีลูกมีตัวตนแค่นี้ถ้าจะพูดกันเดี๋ยวนี้ จะไม่ให้มันแก่ไม่ได้มันเกิดแล้วจะไม่ให้มันเจ็บไม่ได้ห้ามยากจะไม่ให้มันตายยิ่งไม่ได้ใหญ่เลยไม่ได้ใหญ่เลยจะไม่ให้มันตายสนิทกันต้องตายแน่ๆทีนี้จะบอกว่าจะสืบสาวต่อไปต่อไปมันมีรากฐานอะไรมันถึงจะเกิดวนเวียนเกิดลูกมีแค่นี้แล้วก็รู้ให้มันมีเชื้อมาจากวิญญาณเป็นมโนกรรมมีเชื้อเกิดมีเชื้อหลงโลกมันจะต้องเรียนมาสู่โลก งานนี้มันไม่ติดจริงๆวิญญาณนี้มันเข้าใจทะลุจริงๆวิญญาณนี้มันสบายแล้วจริงๆทำให้จิตวิญญาณแม้แต่เล็กเศษน้อยเราก็รู้ถึงลูกรู้ถึงอรูปบอกมันไม่เวียนวนอยู่ไม่หลอกเราแน่ยังถึงจิตอย่างลึกซึ้งบางคนทำตัวโอ๊ยเขาไม่เกิดแล้วไม่อยากเกิดชาติหน้าไม่อยากเกิดไม่อยากเกิดเฉยๆแล้วก็ติดไม่ทำให้มันเป็นเจโตวิมุตติมันจะได้ยังไงไม่ได้ไม่อยากเจอไม่อยากเดินเที่ยวก็ยังอยากกินหวานก็ยังอยากกินชมกันแล้วก็ยังอยากเอาถุงอย่างนี้ก็ยังอยากเอาอยู่ในโลกแล้วบอกว่าตัวไม่อยากเกิดเหตุการณ์พูดไม่ยาวมันก็ต้องเจอสักทีพวกเราอยู่ไม่ได้อยู่ในเกณฑ์เข้าใจ สัดส่วนก็ไม่เท่ากันบารมีก็ไม่เท่ากันเขาอธิบายเป็นหลักวิชาได้ตั้งเยอะตั้งแยะไม่เท่ากันไม่มีบางอย่างไม่มีบางอย่างมากจนกระทั่งพระพุทธเจ้าว่าอย่าพูดแบบนั้นลำบากจริงใจมากมายเกินไปนะเพราะเราก็เอาไอ้ที่มันเป็นต้นเหตุที่แล้วกันไปเรื่อยๆจนสุดท้ายผมหมดทุกข์สุดท้ายก็หมดเกิดขึ้นเพราะถ้าผู้ใดเข้าใจนางมาทำเป็นตัวมโนผูกพันเข้ามาทำมามโนเสฏฐามโนมยาด้วยเหตุใด ทำให้มันหยุดทำให้มันดับทำให้มันหมดสิ้นในอารมณ์ที่มันหลงโลกธรรมดาโลกธรรมคืออะไรก็คือความวุ่นวายอยู่ในกามโลกีแม้ที่สุดหมดกามแล้วมีแต่จิตสงบหมดเชื้อกรรมอย่างสนิทมีอำนาจจิตที่จะไปรู้อย่างมีสติสัมปชัญญะอันสุขุมลึกพรชัยก็ไม่รู้มันละเอียดนะตามนี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆเราก็จะต้องล้างให้สะอาดให้ละเอียดแล้วตามหมดจริงๆไม่เหลือเชื่อไหมคุณลี แต่กูก็ต้องรู้ด้วยละเอียดก็มาเรียนรู้อัตราต่างๆในศาสนาหลายศาสนาก็ชอนไชไป 8 อัตรานี้ไม่ได้ศาสนาพระพุทธเจ้าเกิดมาเพื่อแตกอัตตานี้ศาสนาอื่นสูงแค่นั้นเองสูงแค่เลิกตามจุดพบตามแต่ก็ไม่ละเอียดหรือเพราะการก็ไม่ละเอียดเพราะว่ามันไม่มีจิตสำนึกมันไม่มีอัตตาหรือว่าตัวปัญญาจะมีสุขุมวิทรู้รายละเอียดของดูเวลาพักซึ่งไม่เสียราคาอยู่ในกามโรคอยู่ในภพภูมิไม่ละเอียดพอเพราะฉะนั้นช่วงนี้จึงไว้ใจไม่ได้ว่าแม้เขาเองก็จะไม่วนเวียนไปทุกทีกับการเท่าไหร่ก็อาจจะเบาบางพอสมควร แต่ไม่ใช่หมดเชื้ออย่างสนิทยังมีเชื้ออยู่เล็กๆน้อยๆที่จะก่อหวอดกลับมาเกิดในโลกอีกได้ไม่น้อยเลยไม่น้อยเลยน้อยกว่าน้อยนักที่จะได้หลุดพ้นออกไปกินน้อยก็น้อยนะพระพุทธเจ้าจึงไม่ยอมรับรองไม่ยอมรับเราในการที่จะไม่ปฏิบัติธรรมตามหลักการสัมมนาสังโยชน์ 10 อะไรของพระพุทธเจ้าเป็นกี่ปีกี่เดือนกี่วันก็ไม่รับรองแต่อย่างปัจจัยน้อยพยายามเข้าใจเรื่องการพยายามเข้าใจเรื่องโลกมากแม้พระพุทธเจ้าเอง เปิดบำเพ็ญทุกกริยาทำทุกขนาดนั้นเพราะทุกเดือนกลับมาไม่เอาแล้วไม่มาเป็นทุกกริยาแล้วยังโกรธพระพุทธเจ้าเปรียบพระพุทธเจ้าเลยไม่เอาจริงอย่างโน้นอย่างนี้ไม่ๆไม่ไปบรรลุอะไรอย่างนี้ทำถูกแล้วดีแล้วเขาเห็นดีเขาเห็นดีอย่างนั้นเพราะถ้าไม่ทำตามที่เขาเห็นดีท่านก็จะรู้วิธีหาเราให้เจ้าไม่ประทานแล้วหมดศรัทธาถึงขนาดนั้นน่ะมักน้อยนะแต่บางทีไม่จำเป็นที่มักน้อยจนเกินไปมักน้อยนะไม่ได้ยินดีในโลกนะไม่ได้ยินดีบริการ ขนาดนั้นพระพุทธเจ้ายังไม่ได้ยกให้เป็นอัจฉริยะเลยแม้แต่ระดับเดียวมาเริ่มต้นสอนก็เริ่มต้นธัญญะเพิ่งเริ่มต้นให้เป็นพระโสดาตอนแรกแล้วก็คนละลายกันมาเป็นอรหันต์รับรองอะไรพระพุทธเจ้าไม่รับรองไม่ได้โสดาก็ยังไม่ให้เลยนี่เป็นหลักฐานชัดเจนเป็นหลักฐานถ้าพิจารณาดีๆจะเห็นชัดเพราะท่านไม่ได้รับรองง่ายๆมันต้องรู้อย่างถูกถูกสมมติถูกสภาวะถูกเรื่องตรงๆกันไม่รู้ตามมาตรฐานแยก 20 อธิบายรายละเอียดไว้ก็บอกได้ว่าอธิบายอย่างนี้แหละมีรายละเอียดอย่างไรก็เอาให้เหมาะสมตามกันไปมากมายซ้อนกันอยู่ไม่ใช่วันเดียวถึงวันหนึ่งก็บรรยายก็ไม่ใช่น้อยๆสูตรแค่นั้นเองนั่นแหละทำมาจากกัปปวัตตนสูตรบรรยายอยู่แค่นั้นแหละไอ้นั่นมันบรรยายไปทำรวมๆไอ้ที่บอกพระพุทธเจ้ามาอธิบายมาบอกว่านอนก็บอกใคร line สรุปหัวข้อหลักๆก็เรื่องนี้แหละท่านก็ไม่ได้บอกเรื่องอื่นก็บอกเรื่องอย่างนี้เพราะอานนท์ประจำมาตามนั้นรายละเอียดจริงๆที่จะใช้คุณยายเนี่ยมันมีมากที่จะทำให้เข้าใจที่จะสื่อให้เข้าใจกันไม่ใช่ว่าซ้อนแค่นั้นบอกอธิบายคำว่าสุดโต่ง 2 ฝั่งต
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive