260801 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ041.txt

อย่างนั้นแหละนั่นก็เวลาเราฟื้นออกมามันก็เป็นการต่อสู้ เราทำไม่เป็นขั้นเป็นตอนนี้แข็งแรงเป็นไปเรื่อยๆจริงๆเห็นจริงน่ะเห็นมีสภาพที่เป็นไปได้จิตใจเบิกบานร่าเริงให้ได้ตื่นร่าเริงแม้ลืมตาแล้วก็ตามมันยังดีมันยังอะไรๆก็ต้องมันไม่นั่งนิ่งได้ก็ขยับขยับเพื่อที่เราเองเราจะให้มันตื่นก็ต้องทำมันขยับไม่ขยับเลยมันก็ดีก็ถูกแล้วขยับเพราะจำเป็นถ้าไม่เช่นนั้นแล้วก็น่ารักๆไปกินแน่เราก็จำเป็นเท่าที่พอจะเป็นไปได้ขนาดไหนก็ขนาดนั้นของใครของมันต้องรับรับความ เท่าที่เรามีอินทรีย์พละอย่าไปโกหกมดเท็จหรือว่าอย่าไปเสแสร้งไม่ต้องเสแสร้งสู้ให้ตรงตรงกัมมัฏฐานตรงฐานะที่แท้ตรงตัวจริงของเราแม้ว่ามันนั่งก็ยังไม่อยู่ทำยังไงก็คือหยุดขยับแล้วก็ยังไม่หวาดไม่ไหวจะต้องออกไปเดินลูกออกไปเดินจงกรมออกไปเอาน้ำล้างหน้าล้างตาอะไรต่างๆนานาก็ต้องทำงานก็ต้องทำทำเทียนอาศัยความชำนาญอาศัยความฝึกความสู้จริงๆเพราะว่าเลิกสมาชิกเอาดื้อๆเลยลูกฝึกดื้อๆ ลูกกัดใจสู้ดื้อๆไม่มีอื่นนะลูกสมถะเนี่ยบอกแล้วว่ามันเป็นเรื่องของสมถะวิปัสสนาธุระของวิปัสสนาธุระที่เรื่องสมถะนี่มันเรื่องฝึกจิตโดยตรงเลยเจโตๆโดยตรงเลยเพราะงั้นมันเรื่องตรงๆก็ทำกันตรงๆไปเลยทีเดียวทำให้มันเข้าสภาพที่เป็นระงับสงบว่างเพื่ออ่านชัดเพื่อความชำนาญมันจะอ่านชัดเจนเป็นอย่างนี้เพราะว่าเราตรงเข้าไปที่จิตเลยอ่านชัดอะไรมันตรงเข้าไปถ้าเราตายฐานก็ไปขณะนี้เราพยายามเปิดแนวขว้างออกเป็นสภาพของสมาธิแล้วเพราะฉะนั้นการจะนั่งของเราเนี่ยเราก็ต้องมีความ รู้แล้วต้องมีความเป็นความได้อะไรต่อใดด้านหนึ่งเราจะไปว่าสภาพการนั่งไม่ใช่หลักไม่ใช่ทำเองไม่ใช่เมนลายของศาสนาพุทธแต่เราก็ฝึกมันเป็นอุปการะในสภาพขนาดนั้นขนาดนี้พระพุทธเจ้าว่าเราก็ทำตามจริงๆเป็นอุปการะอย่างนั้นอย่างนี้แล้วก็เดินตามพอเป็นพอไปแต่เราต้องให้ได้อย่าให้เขาว่าเราได้เพราะว่าเราได้เราเองเราก็จะไปอะไรกันได้มากมายเพราะว่าเราไม่ได้เราต้องได้จริงๆศึกษาเรียนรู้ฝึกฝนเป็นมีได้ถึงขั้นเป็นขีดพอที่จะเป็นไปจริงๆ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] สติไม่รู้เลยว่านี่เราไปแล้วไม่ว่าจะนิวรณ์แขนงไหนโดยเฉพาะบอกแล้วว่าฐานที่มันนั่งนิ่งเนี่ยมันต้องระมัดระวังหนักในเรื่องของพระเจ้าพญาอนุมัติระวังทีเดียวมันเป็นปฏิปักษ์ต่อกันตื่นเป็นปฏิปักษ์ต่อการที่จะเป็นผู้ตื่นรู้อยู่เพราะว่ามันให้ท่าให้ท่าความหรี่ให้ถ้าความดีตกมากมันให้ทีเดียวซึ่งก็ เข้าใจเถอะอิริยาบถสิ่งแวดล้อมขณะนี้เนี่ยหยุดเนี่ยมันให้ท่าแต่ว่าเรามานั่งเจโตสมถะนี่ต้องเข้าใจให้ถูกว่าเรามานั่งให้ตื่นไม่ใช่นั่งให้หลับเรามานั่งเจโตสมถะเนี่ยเรามานั่งให้ตื่นทำชาขี้ยานุ้ยโยคะทำความตื่นชาตรียะไม่ใช่มานั่งทำความลับทำความดีทำความดับไม่รู้เรื่องไม่ใช่นะต้องพยายามเข้าใจเป้าหมายจับเป้าหมายให้แม่นตรงให้ชัดเรามานั่งนี่ไม่ใช่ว่าเรามาหลับเรามาตื่นแต่เราจะทำที่ให้ถ้าไปในทางที่จะหลับ แต่จริงๆด้วยสู้ไม่ได้ตั้งแต่เราก่อนที่จะหลับลืมตาซะก่อนลืมลืมตาธรรมดาเพลงยังตื่นๆจนกระทั่งแม่เก่งแล้วเก่งแล้วถึงค่อยหลับตาหลับตาก็ตื่นนะไม่ใช่ว่าหลับตาแล้วก็หลับไม่ใช่สมถะสงบจากกิเลสสงบจากนิวรณ์ทั้งหลายไม่ใช่สมถะตัวนี้หมายความว่าหลับสมถะไม่ได้แปลว่าหลับนะแล้วก็สงบแล้วก็มีเงื่อนไขว่าสงบจากกิเลสไม่ใช่สงบอย่างเงียบๆงดดับดีดีไปเลยพาซื้ออย่างนั้นไม่ใช่เอาให้ชัดๆเอาให้ชัดๆเลยแล้วก็ใจความหมายก็ชัดแล้วเราก็ฝึกไปหาวิธีการที่แนบเนียนมี ปัญญาที่รู้สภาพเสมอว่ายังไงดีทำอย่างไรได้ถ้าได้ทีทำยังไงตื่นทำยังไงดีต้องได้ได้ทุกวันพยายามทุกวันให้มันได้ได้น้อยได้มากได้อะไรก็ทำให้ชำนาญจริงๆไปหลับตาเข้าไปแล้วระวังกายของเราก็จะรู้ทั่วๆพร้อมอยู่ทั่วกาย LINE มันโง่ไงงอแงกายมันไม่ได้รูปที่สมบูรณ์มันไม่ได้รูปที่สมเหมาะสม ควบคุมไม่รู้ตัวอยู่รู้ตื่นอยู่รู้อยู่ว่ากายมันไม่อยู่ในสภาพที่สมเหมาะกับที่กล่าวแล้วก็ปรับก็รู้อยู่เสมอนี่สมถะของพระพุทธเจ้าหรือเจโตสมถะของพระพุทธเจ้าไม่ใช่เจโตสมถะของฤาษียายโตสมถะของพระพุทธเจ้าก็บอกด้วยหลักฐานให้ฟังแล้วว่าเรารู้อยู่ลมหายใจไม่หายไปจากความรู้ไม่ได้หายไปจากความรับรู้ความรับรู้รู้สึกลมหายใจเข้าออกอยู่เสมอจริงๆไม่ขาดหายไปจากความรู้สึกราคา ความรู้สึกยิ่งตักทวารเข้าไปนั้นนั่นมันเลยขอบเขตของเจโตของพระพุทธเจ้าไปแล้วไม่ว่าจะนั่งหลับตาหรือลืมตาขอสำคัญเงื่อนไขนั้นอยู่ที่อ่านอารมณ์จิตอ่านพฤติกรรมว่าเราเองเราอยู่กับลมหายใจได้เป็นหนึ่งอารมณ์ของจิตไม่มีนิวรณ์นี่เป็นเป้าหมายสำคัญของพระพุทธเจ้าแม้ที่สุดจิตจะยังมีคิดมีการงานของจิตอยู่บ้างแต่การงานนั้นปราศจากนิวรณ์เป็นเรื่องราวธรรมดาไม่มีใจฉันไปใจรักใจชังไม่มีใครดูดใจผลักอะไรจริงๆแล้วก็ใช้ได้อันนี้เป็นสมถะของพุทธส่วนจะเกินไปกว่านั้นก็ได้ นำแล้วแต่ทำไม่ได้ใจต้องเบิกบานเป็นอภิปประมาทที่ยังอ่ะดูจิตสังขารเลยว่าจิตของเรามันเป็นอภิธรรมอุทยานเบิกบานอภิปประมาทจะยังเบิกบานร่าเริงอยู่ยินดีปรีดาอยู่ที่เดียวแข็งแรงติดกับเราเป็นสมาชิกฟังมันอย่างชนิดที่เรียกว่ามันใหม่มันสดอยู่ไม่ใช่หอยที่เหี่ยวไม่สดรู้อยู่เสมอตื่นตัวอยู่เสมอตั้งมั่นตื่นตัวเป็นสมาชิกอย่างสมาทานและจิตก็ไม่ได้แน่นไม่ได้ หาดที่ปล่อยจิตวางปล่อยผ่านเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปจะอยู่ในระดับของสภาพมีความนึกคิดตามหรือแม้แต่จะอยู่ในสมถะที่กว่านั้นคือไม่มีความนึกคิดเลยมีแต่สัญญากำหนดรู้รู้อยู่ลมหายใจก็รู้แต่ลมหายใจไม่มีความนึกคิดอะไรอย่างนั้นก็เป็นสมถะที่ไม่มีการงานไม่เป็นมรรคองค์ 8 แต่ว่าเป็นสมถะแท้ๆที่ต้องเข้าใจชัดๆเลยสมถะขั้นเรียกว่าขันธ์ไม่พบหลักฐานไม่ มีแต่สัญญาขันธ์กำหนดรู้รู้แล้วก็ดับรู้ก็นิ่งเฉยทำสัญญาจำได้กำหนดรู้สัญญากำหนดได้แค่ได้แค่ใดก็แค่นั้นรู้แล้วก็ปล่อยรู้แล้วก็ปล่อยอยู่รีโมทจะยังรีโมทจะยังอยู่การกระทำได้อย่างนั้นเราก็จะเข้าใจจะเห็นสิ่งเหล่านี้มันที่บอกว่ามันเคยเป็นอย่างที่เคยเป็นมันติดอย่างลูกโลกนั้นมันไม่ทรงอยู่อย่างรอบๆเราสามารถปรับมันได้เลยว่าอนิจจาอนุศักดิ์สีเป็นสภาพไม่เที่ยงไม่แท้ไม่ได้เป็นนิยมอย่างโน้นแต่กลับมาได้อย่างนี้ด้วยความพยายามอันยิ่งของเราเป็นไปได้อันนี้จารึกวัดศรีวิลาศปัดสีกิเลสที่มันเล่นงานกับเราอยู่ขนาดนั้นขนาดนี้ก็จ้างคลายลงไปได้จริงๆเห็นความจาง ราคาลูกปัดสีเห็นจริงๆถ้าทำได้เก่งได้ถึงขนาดเห็นนิโรธารามเห็นทีเดียวว่าความดับซึ่งนิวรณ์อ่านอารมณ์อ่านอาการอยู่แล้วทุกอย่างลงตัวชัดเจนมีปัญญารู้สภาวะรู้อาการลิ้นพระนิมิตอุเทศอย่างถูกต้องวันนี้รองเท้านักปัดสีนี้เป็นสภาพที่ดับสนิทอยู่ก็ทำให้แข็งแรงตั้งมั่นจริงๆถึงค่อยเป็นสภาพอากาศศรีถึงเปิดถอนสลับสับเปลี่ยนเพราะใครจะทำในเป้าหมายไหนทำเป้าหมายนั้นแข็งแรงตั้งมั่นแม่นๆให้ได้และก็เพิ่มไปทำในสภาพอื่นในสภาพ สภาพนั้นค่อยๆปรับไปพอเราเปลี่ยนไปมันทำในระดับใดเป้าหมายใดทำไม่ได้ของเราซะก่อนให้แข็งแรงตังค์มัน 5 ปีเอามันเก่งไม่ได้นี่เราทำมาจริงๆก็ปีนึงแล้วนะสู้กันมาปีนึงแล้วอย่างกับปีที่ 2 เพราะว่าถ้าตั้งใจจริงพี่กายก็กิน 2561 ตั้งใจไว้บอกเอาหน้าเราฝึกไปดูสู้ไป 5 ปีเหมือนกับเราเรียนเนี่ยกว่าจะจบปริญญาก็ใช้เวลา 4 ปี 5 ปีก็เปลี่ยนไปถูไปไถไปไปเรื่อยๆแหละเหมือนกันน่ะใช้เวลาไป 4 ปี 5 ปีลองดูมันจะไม่พ้นมันจะพ้นความสามารถเราไปได้ยังไง ไปให้ดีต้องเอาไว้ให้ดีมันนั่งให้ตื่นไม่ใช่มานั่งให้หลับมันทำชาคริยานุโยคเจโตสมถะนี้สงบจากนิวรณ์ไม่ใช่เสียงเงียบแล้วก็ไม่ใช่สงบไม่ใช่เสียงเงียบไม่ใช่สงบสงบ นิวรณ์กิเลสแต่เป็นผู้ตื่นเป็นชาขี้ยาเบิกบานแจ่มใสตื่นรู้ตัวทั่วพร้อมรู้กายนอกกายในรู้เป็นภายนอกรู้เป็นภายในจริงๆตั้งจริงๆรู้จริงๆพยายามรู้และเพียรตั้งตั้งไข่ล้มแต่ไม่ต้องต้มไข่กินสั่งแล้วล้มแล้วตั้งใหม่ตั้งและล้มล้มตั้งใหม่ตั้งจริงๆเพี้ยนแล้วเพี้ยนเล่า [ไม่สามารถถอดข้อความได้] อีก 10 นาทีเอาแข็งแรงตั้งใจให้ได้เต็มที่โดยอาศัยแจ่มใสเบิกบานรู้ทั่วพร้อมอยู่ที่โน่นแน่ะได้ส่งต่อเนื่องกันไป 10 10 นาทีเอาให้ได้เป็นสมาบัติเจ๋งๆเลยเอาลองดู ที่อีก 5 นาทีฟังดิตั้งมันตั้งให้มันทั้งรู้ความหมายถ้ารู้สภาพและทั้งทำให้มันตรงตามที่รู้นั้นให้จริงเลยทำไม่ได้ลงตัวหมดก็เกิดอารมณ์สภาพสบายบ้าง เรื่อยๆในสภาพเป็นไปได้แต่สภาพยังเป็นไปได้ก็สู้ไปยังไงยังไงก็ต้องสู้ เห็นความดีขึ้นคือความพยายามแต่ผลในรูปคนในสภาพลูกน้ำคงยังไม่แน่ในรูปก็ยังไม่เคยแจ้งแสงสภาพดีขึ้นในความพยายามดีขึ้นไม่ต้องเป็นความจริงมันเป็นความจริงที่เราจะต้องรับให้ชัดเจนว่าต้องอย่างนี้แหละแต่ก่อนจะได้บรรยายได้พูดอะไรต่ออะไรไปก็ขอแจ้งให้ทราบกันว่าเราได้มีเปลี่ยนแปลงอะไรกันเพื่อความ พัฒนาของเราขึ้นอีกในหมู่สันติอโศกเอาวันธรรมดาเราจะมีกิจมีอะไรต่ออะไรกันไปจนกระทั่ง 15:30 น 15:30 น อันนี้มันยกเว้นวันพุธนะวันพุธนั่นมันไม่มีกระดิ่งกระดิ่งอะไรแล้ววันพุธวันธรรมดาอื่นๆนอกจากวันอาทิตย์อีกวันอาทิตย์บางทีมีงานมีรายการมีอะไรเรื่องของญาติโยมมาวันปกติธรรมดาของเราชาวสันติอโศกเนี่ยบ่าย 3 โมงครึ่งจะเคาะระฆังวันนี้ที่จริงวันนี้ไม่ได้เคาะ 3 โมงตรงเลยเวลาไปตั้ง 4 โมงแล้วเคาะวันนี้ 3 โมงครึ่งขอเป็นสัญญาณว่าผู้ใดทำงานทำอะไรอยู่ก็ขอให้พักพักงานแล้วก็ไอ้ที่พักงานนี่พักผ่อนชั่วคราวด้วยเพราะว่าตั้งข้อสังเกตว่าเราทำงานติดต่อกันแล้วเสร็จแล้วมันก็เลยยิ่งเปลี่ยนไปพอมานั่งเจโตสมถะก็เลยเอาแต่หลับไปโง่ๆกันมากคนแก้ไขหน่อยนึงถ้าเราแก้ดูเห็นดีอีกอันนึงก็คือว่าเมื่อตอนช่วงพักนี้ก็จะได้อาศัยเวลาพักผ่อนอ่านหนังสือสมาธิพูดด้วยขณะนี้ข้างนอกก็อ่านหนังสือสมาธิพูดกันเก่งแล้วแม้แต่ฆราวาสเองทีมไหน บางคนอ่านไม่จบ 2 จบ 3 จบจะหลายคนยังไม่ได้เปิดเลยบางคนอาจได้ 3 หน้า 5 หน้าไม่ได้นะนี่จะพูดเล่นนะทำเป็นพูดเล่นไม่ได้เพราะว่าเราเปิดฉากแต่ก่อนนี้พาปฏิบัติศีลพวกคุณเอาแล้วมันมีลูกมันมีรูปมันมีร่างมันมีอะไรทันทีมันไม่มีปัญหาเพราะว่าปฏิบัติศีลคุณก็มาเลิกศีลบอกว่าปฏิบัติศีลอาตมาพัฒนาอันนี้เก่งและส. ศิริลักษณ์เขาเก่งเขารู้ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าแกจะมาปฏิบัติไม่กินเนื้อสัตว์นี่คือศีลข้อ 1 คือศีลข้อ 1 เขาก็จ่ายแล้วก็จับสภาพประยุก รถประยุกต์หรือว่าจะมาทำอย่างไรที่จะให้เกิดคุณค่าเข้าเป้าหมายนั้นแม้แต่ในเชิงลักษณะเก่าที่เขาเบื่อเขาเซ็งแล้วก็ชินชามันไม่เกิดคุณค่าแล้วจะใช้อย่างไรแล้วก็เข้าเป้าหมายนั้นได้ก็เกิดเพราะเราบอกว่าไม่กินเนื้อสัตว์ก็เท่ากับเราปฏิบัติศีลข้อ 1 ไม่กินเนื้อสัตว์รถละในการเล่นอบายมุขต่างๆถ้าว่ากันจริงแล้วนะถ้าแปลว่าศีลข้อ 5 นี่ก็แปลว่าไม่ดื่มสุราถ้าเผื่อว่าปัจจุบันจริงๆแล้วศีลข้อไม่ให้เล่นสบายยายมุกอะไรไม่ได้อร่อยไม่ให้ไปวุ่นวายอะไรเอา ก็คือไม่ขี้โกงไม่ทำทุจริตกรรมอบายมุขเร็วทุจริตกรรมทั้งสิ้นไม่จับจ่ายไม่ไปทะเลที่จริงเนี่ยไปหาทางเอาเปรียบไม่เอาศีลข้อ 2 ถ้าว่าไปแล้วเลิกอบายมุขทุกแขนงไม่ฟุ่มเฟือยไม่เปลืองเปล่าอะไรพวกนี้เป็นสภาพสบายก็เป็นสภาพศีลข้อ 2 หรือว่าสอนสภาพที่เรียกว่าให้มาทำสัมมากัมมันตะการขยันก็เป็นสภาพศีลข้อ 2 แทนที่จะสอนว่าสมาธิก็ นั่งหลับตาแต่ให้ปฏิบัติธรรมให้มีการมีสติมีการอะไรต่ออะไรต่างๆนานาพรุ่งนี้เป็นสภาพมีสัมมาอาชีพเลิกกับบายมกเลิกมาทำงานฟังดีๆนะเนี่ยสบายซ่อนนะทีก็ 2 นะเราสละปล่อยสิ่งที่ติดยึดที่เราจะไม่เสพอะไรในเรื่องของอบายมุขเหมือนกับทานหรือเราจะไม่ไปเอาสิ่งเหล่านี้ที่มันเป็นสิ่งอกุศลมาไปขโมยหรือไปเอาไปแสวงหาไม่อยากขโมยหรือจะเอามาตรงๆด้วยความสุจริตของคุณก็ตามเอาเงินไปแลกเป็นแลกเล่นไพ่เล่นพนันเล่นอะไรต่ออะไรมาก็ตามและศีลข้อ 2 มีสติสัมปชัญญะ การทำงานเพิ่มขึ้นแทนที่จะเป็นนั่งหลับหูหลับตามีสติก็ไม่เมานี่มันสัมพันธ์กันระหว่างสีก็ 5 กับศีลข้อ 2 ไม่เมาสระอะไรออกสละความไม่มีประโยชน์เราโกงเราคอรัปชั่นทำตนให้เป็นคนไร้ประโยชน์ทำตนให้เป็นคนผลาญพร่ามันก็เท่ากับขโมยถ้าขโมยทันทีบอกว่าศรีนครินทร์นาทานนั้นผู้ที่สะสมกักตนนั้นเท่ากับผู้ที่ละเมิดศีลข้อ 2 ผู้ที่สะสมกักตุนนั้นน่ะเป็นผู้ที่ปฏิบัติผิดศีลข้อ 2 ไม่บริจาคออกนะเท่ากับขโมยละกักตุนเกินกักตุนส่วนที่เหลือเผื่อไว้เท่ากับขโมยขโมยสังคมต้องฟังให้เข้าใจเป็นอาทิศีลหรือเป็นสภาพปัญญาเพราะทุกวันนี้ปัญญาเราล้นปัญญาเราล้นแต่เป็นลมเฉโปฉลาดเฉลียวขี้โกงเอาเปรียบเอารัฐซ่อนพรางซับซ้อนจนคนรู้ไม่เท่ารู้ไม่ทันนี่เป็นสภาพปัญญาสมัยนี้เพราะว่ามีปัญญาดีอย่าให้มันเป็นปัญญาดีที่ไปทำ ใครมีปัญญาดีให้มันลึกซึ้งในธรรมลึกซึ้งในสภาวะธรรมรู้ซึ้งในความรู้และเมื่อมีปัญญามีความรู้ในการที่จะเพิ่มภูมิทำอาทิตย์ศีลดังนี้เราก็ได้ปฏิบัติแล้วพอบอกให้คุณมาปฏิบัติไม่กินเนื้อสัตว์ไม่อบายมุขอะไรทำงานทำการรู้ผัสสะมีสติสัมปชัญญะใหม่เอาเปรียบเอารักสังคมมีแต่ผู้ที่สร้างสรรค์เป็นประโยคลงไปในสังคมมันก็ไปสภาพที่ปฏิบัติศีลจริงๆแต่อันที่ศีลในสภาพที่สูงขึ้นจริงก็ 3 นี่ก็แน่ๆแล้วถ้าเราพาปฏิบัติมากินอาหารธรรมชาติมาลด หม่ำรถมื้อมหาลัยจะได้ที่จริงปฏิบัติลดอาหารรถมื้อลงนี่มันก็เป็นศีลข้อ 2 ถ้าจะว่ากันไปแล้วมันไม่ขโมยสังคมมันคืนให้แก่สังคมเพิ่มขึ้นเสียงก็ 2 เรากินน้อยลงเราไม่รู้โมโตสารไม่ผ่านพลาดซึ่งเป็นขโมยทางทำซับซ้อนคนไม่รู้ตัวเอาเขาอย่างไม่รู้ตัวจริงเรามีโอกาสเราไม่ได้เป็นทุจริตอะไรหรอกแต่ว่าเราก็ไม่ฉลาดพออธิปัญญาของเราไม่พอไงมีอธิปัญญาแล้วก็มีอธิษฐานปฏิบัติเข้าไปแล้วมันก็จะเป็นอาทิตย์ๆขัดเกลาจิตก็ไปเรื่อยๆเรื่อยๆนั่นคือสมาธินั้นเอง finger 3 ลดละรูปรถเป็นเสียงสัมผัสรถละไอ้สิ่งที่ฟุ่มเฟือยสวยๆงามๆอะไรๆต่างๆนานามันก็เป็นอดีตศีลตรงๆอยู่แล้วของศีลข้อ 3 กาเมสุมิจฉาจาราโดยตรงไอ้เรื่องไอ้ผู้หญิงผู้ชายอะไรก็เราก็เน้นหนักอยู่แล้วแต่เราก็ไม่ใช่หมายความว่าเราไม่มีขั้นตอนศีล 5 จริงๆก็ลดสิ่งแวดล้อมอื่นก่อนถึงอย่างนั้นก็ตามก็เราก็เคร่งก็ไปหาเป้าหมายคนเดียวเมียเดียวกันจริงๆคำพูดแล้วก็ลดการโกหกซื่อตรงกันให้ชัดๆจริงใจจริงจังกันจริงๆในคำพูดภาษาส่วนข้อ 5 และเราก็อธิบายก็แล้วก็อธิบายกันอีกตั้งแต่แยกสุรามีระยะมัช ทำไปตามขั้นต่ำตอนในตอนสอนศรีพระยามาให้คุณกระทำคุณทำกันจริงๆคุณปฏิบัติเอาจริงเอาจังวันแล้ววันเล่าเดือนแล้วเดือนเล่ามาเธอทำเป็นปีแล้วปีเล่าเห็นผลเห็นจริงๆเห็นกันตายเห็นอย่างที่เป็นไปได้เนี่ยอย่างพวกเราจะรู้ว่าเราเองเรารักเรารถมาจนกระทั่งเรากินน้อยใช้น้อยเราเป็นผู้ที่มักน้อยสันโดษขึ้นมาจริงๆเป็นผู้เลี้ยงง่ายขึ้นมาจริงๆถ้าเลี้ยงไม่ง่ายนี่ชั้นเดียวทรงนี้อยู่กันไม่ได้หรอกขนาดอย่างนี้เลี้ยงกันทั้งกินทั้งอยู่ทั้งหลับทั้งนอนอะไรต่ออะไรกันอยู่อย่างนี้อย่างนี้ว่ากันจริงๆแล้วหลายวัดแต่ละวัดแต่ละวัดที่อโศก อโศกนี่อย่าว่าแต่พระเลยฆราวาสที่มาอยู่พรรคเป็นคนวัดที่นี่ปฏิบัติมักน้อยสันโดษยิ่งกว่าอยู่ง่ายเป็นผู้เลี้ยงง่ายเลี้ยงง่ายกว่าพระจะกินจะอยู่จะพักจะหลับจะนอนอะไรนี่ไม่ว่าผู้หญิงไม่ว่าผู้ชายปฏิบัติอยู่ในนี้นี่มันเป็นขั้นสีที่ปฏิบัติจนกระทั่งมันขัดเกลาไปได้เป็นไปได้จริงเรารู้สึกว่าเราเองเราอยู่ได้สงบสงัดสบายไม่เดือดร้อนมากมายอะไรเลยอยู่เป็นไปได้จริงจากศีลจะพยายามทำมาจนกระทั่งมีลูกมีแบบมีผู้ใดมาประพฤติปฏิบัติได้มาเรื่อยๆๆๆบอกแล้วว่าศีล 7 1678 มันก็ขยายเป็นชิ้นขยายศีล 5 เพราะฉะนั้นจะอธิบายศีล 5 เป็นอาทิตย์ศีลหรือไปอธิบายศีล 8 ต่อมึงก็นัยยะซ้ำซ้อนกันกับอาทิตย์ศีลศีล 5 ไม่อย่างนั้นมากำหนดนิกายและโภชนากำหนดอาหารกำหนดเครื่องใช้รถเครื่องใช้เครื่องกินแม้แต่เงินแต่ทองแล้วก็กำหนดลดละกันลงมาเครื่องแต่งเครื่องใช้เครื่องแต่งเครื่องพ่อเครื่องประดับประดาเครื่องใช้ไฟฟ้าลดละเราเดินทางมาไกลด้วยศีลต่างๆพวกนี้แล้วเราก็เป็นหลักการเป็นกรรมฐานหรือเป็นสิ่งที่กำหนดและศีลให้รถให้เว้นไอ้รัฐไอ้เว้นมา ท่าทางแล้วก็พยายามจนกระทั่งก็หาว่า 10 สิ่งเสื่อมบ้างแต่ก็ไม่เป็นไรก็หาว่าเราสืบๆเรื่องๆเดินช้าๆซึมๆซึ้งๆเหมือนกับคนไม่มีแรงอาตมาก็ได้ตอบแล้วยังปัญหาพวกนี้มันงัดข้อกันไหมล่ะเห็นซึมๆซึ้งๆมางัดข้อกันมามันทำงานแข่งกันทั้งวันเห็นว่าจะทำเป็นเล่นเป็นนะไม่ใช่ว่าเขาไม่มีกำลังมันก็จะหมดแรงอะไรนี่ก็ว่าเราสงวนท่าทีนับจากคีตะวาทิตะวิสู แต่ว่าเราก็ลดนะรถในเรื่องพวกที่จะไปประดิษฐ์ประดอยเป็นคำเพราะคำพ้องอะไรนี่มันไพเราะเพราะพริ้งจนกลายเป็นว่าพวกเรามาอีกส่วนหนึ่งกลายเป็นพูดจามันไม่เพราะมันแข็งมันกระด้างมันแรงไปโน่นคีตะเป็นคำเพราะเป็นคำเพลงเป็นคำกลอนคำกราบคำกราบอะไรได้กล่าวอย่างนี้เป็นต้นคีตะนี่เป็นคำเพราะฉะนั้นเราไม่ติดคำเพราะร่างกายเป็นคำมันไม่เพราะไปเลยก็ได้แข็งกล้าแรงอะไรก็ได้ไปนู่นอยู่บ้างก็ให้รู้ตัวก็ปรับไปสู่สภาพที่พอเหมาะพอดีตามกาละตามหมู่กลุ่มตามสิ่งที่มองพอเหมาะสม ที่จริงสำเนียงนี่นาวาทิตอ่ะไม่ได้หมายความว่าเสียงเพลงเสียงอันอื่นๆที่กรีดร้องทำนองเพลงหรืออะไรใจเท่านั้นน่ะเสียงหมายถึงสำเนียงของเราด้วยนะสำเนียงภาษาที่เราพูดออกจากเรานี่แหละด้วยวาทิตสำเนียงให้ระมัดระวังเสียงสำเนียงพอสำเนียงมันเป็นประเภทที่โลกโลกเขาพูดว่าอ้อยสร้อยออเซาะไพเราะเพราะพริ้งหรือแม้แต่อีกทิศทางหนึ่งพูดแรงกระโชกโฮกฮากดูแข็งกร้าวหรือเป็นสำเนียงที่ยั่วให้เกิดอารมณ์โทสะสำเนียงที่ทำให้เกิดอารมณ์ราคะอารมณ์ก็มีความหมายสองทิศง่ายๆ เราก็ระมัดระวังอกหักแตกร้าวอะไรจะรุนแรงอะไรไม่รู้ง่ายแต่สำเนียงที่มันทำให้เกิดการติดยึดสำเนียงออเซาะอ้อยซอยอะไรต่ออะไรต่างๆนานาอย่างพระพูดไม่รู้ตัวนะจ๊ะจ๋าอย่างโง่อย่างนี้แล้วออเซาะพูดสำเนียงเอ่อเหมือนจีบว่างั้นเถอะคุณน้องพี่อะไรอะไรกับเมียอาตมาได้ยินพระบางองค์พูดอาตมาก็จำไม่แม่นพวกนี้ทำเป็นคำ โรมออดอ้อนออเซาะอะไรผิดลักษณะพระมากศีลข้อนี้มันมีแต่ศีลสูงศีลส่งอะไรนะสีข้อ 6 ข้อ 7 อะไรเท่านั้นเองไม่ใช่ศีลลึกซึ้งอะไรมากมายเพราะถ้าเกิดว่าไม่เข้าใจในนัยยะพวกนี้มันก็ไม่ถูกต้องทำแล้วก็ไม่เข้าที่เข้าท่าเราได้ฝึกมาแม้แต่คำพูดคำจาใช้คำแทนตัวมันมาทำออดอ้อนออเซาะจะเห็นได้ว่าที่นี่แม้จะเด็กผู้หญิงสาวไม่พูดคำว่าหนูกันถึงปานนั้นที่มีเราได้ปรับมาตั้งแต่ต้นๆมาทีเดียวพยายามไม่ใช้คำว่าดิฉันคำไทยก็มีอยู่แล้วดิฉันหนูอะไรบางคนแก่อายุ 40 50 50 แล้วก็ปรับมาให้หมดน่ะเพราะฉะนั้นจะได้ที่นี่แม้แต่สาวๆอายุ 20 กว่า 20 ก็พูดดิฉันกันเป็นแล้วพูดดิฉันไม่เอาคำออดอ้อนออเซาะหนูนี่ก็เป็นเชิงคำอสอออดอ้อนอย่างนี้เป็นต้นเราไม่ทำสำเนียงสุ่มเสียงภาษาลีลาอะไรพวกนี้สิ่งต่างๆพวกนี้ธาตุที่ลีลาส่งเสียงภาษาทำความกายกรรมวจีกรรมเราต้องรู้ความหมายของมันทั้งนั้นแล้วเราปรับไม่ให้เป็นเค้าเงื่อนเหตุปัจจัยในการที่จะไปก่อเกิดราคะโทสะนั่นเองสรุปความง่ายๆกายกรรมคีตท่าทางท่าทีกายกรรมน่าจะขออภัยณที่ท่าทางกายกรรมคีต เขาวจีกรรมสำเนียงสุ่มเสี่ยงนี่ก็กระจายความให้เห็นชัดๆเราก็ต้องพยายามทำความเข้าใจในความหมายที่ชัดเด่นแล้วเราก็ปรับให้มันสู่สภาพที่ไม่เป็นไปเพื่อเหตุปัจจัยที่จะไปก่อราคะโทรศัพท์เพราะกายกรรมอย่างไรจะไปเกาะราคะขอโทรศัพท์วจีกรรมอย่างไรจะไปต่อราคาโทรศัพท์วจีและสุ่มเสี่ยงเสมียนด้วยไม่เอาแต่คำพูดเท่านั้นพวกนี้ก็เป็นศีลที่เราได้พยายามทำมาพยายามปรับในการพูดการจาการอะไรต่ออะไรการต่างๆนานาพวกนี้ถ้าที่ลีลาสงบเสงี่ยมเป็นไปโดยการสำรวมทั้งหมดอะไรต่างๆนานาก็อยู่ในศีลข้อผมมีทั้งนั้นมาราคาพระวิเลปะนะไม่ต้องไปพูดถึงเลยเราที่ เอาดอกมงดอกไม้เข้ามาบูชาไม่เล่นไม่หัวไม่ร้อยไม่รวยอะไรกันนะเอากันถึงขนาดนั้นไม่ต้องไปพูดมันมากมันชนะการตบการแต่งการเพาะกัญชาวิเลปะนะการที่จะส่งไปก็ส่งไปให้อยู่ในฐานะที่ไม่ใช่เรื่องประดิดประดับประดาตกแต่งการเราพยายามทำอยู่เนี่ยหลักของศีลของพวกนี้มาหมดแม้แต่อุตสาหะที่นั่งที่อาศัยที่พักที่พิงที่นอนที่อะไรก็ได้ให้เป็นผู้มักน้อยเข้ามานอนเตียงนอนนั่งฟังเล็กอะไรต่างๆนานาเราไม่ได้มีอะไรเอ่ยเต๋ออะไรมากมายเป็นผู้ที่ลดละลงมาอธิบายเข้าไปเมื่อเรามีสภา ได้มากขึ้นจะเห็นได้ชัดว่ามันสอดคล้องมันเป็นสภาวะจริงลดละกันลงมาเรามีบ้านน้อยกุดน้อยมีที่เล็กที่น้อยก็พอกันแบ่งกันไม่มีอุจจาระมหาเสนาอะไรเยอะแยะใหญ่ๆโตๆอะไรเราไม่มักมากมักใหญ่เพราะงั้นอย่าไปพูดเลยว่าเราจะไม่นั่งเตียงยายนอนเตียงใหญ่มันข้ามขั้นไปแล้วพรุ่งนี้ขนาดพระขนาดสูงเกินอยู่ที่วัดที่ว่ากันไปดูเถอะบอกอย่าไปนอนเตียงยัดนุ่นเขาไม่ยัดนุ่นก็นอนเตียงน้ำเค้านอนเตียงฟองน้ำในคำสอนไม่ได้บอกว่าจะเอาสินะห้ามนอนเตียงฟองน้ำก็ไม่มีเขา บอลเตะฟองน้ำนอนเลี้ยงซึ่งไม่จัดว่าเข้าใจก็เข้าใจนะแต่ไม่ปฏิบัติเลี่ยงเตียงโต๊ะตั้งอะไรต่ออะไรต่างๆนานาแค่นั้นแค่นั้นก็แปลกันหยาบๆตื่นๆก็ยังทำกันไม่ได้เลยแต่พวกเรามันผ่านสิ่งเหล่านี้ไปอย่าว่าแต่พระเลยพวกเราฆราวาสเองก็เป็นไปได้เพียงตังค์โต๊ะที่นั่งที่นอนที่ใหญ่ที่โตอะไรอธิบายความเป็นฝั่งแล้วว่ามันเรื่องของความลดความใหญ่เพราะฉะนั้นแต่วัตถุเครื่องใช้ที่นั่งที่นอนเตียงใหญ่อะไรใหญ่ๆรสปลาใหญ่มันจะรู้หรอฟู่ฟ่านั่นเองความมักใหญ่ชอบใจชอบโออะไรต่างๆพวกนี้เกินการก็เด็ก โรงไม้จริงๆมีสภาพทุกวันที่เราพูดแล้วเราเห็นสภาพของเราว่ามันสอดคล้องลงตัวถูกสภาวะธรรมเป็นไปโดยสัจจะจริงๆมันได้แม้มันจะได้แต่เพียงรูปนอกในใจมันยังไม่สละเด็ดขาดมันมีการอาลัยอาวรณ์บ้างแต่อาตมาว่านานปีมาแล้วนี่พวกเราหลายคนสบายถ้าจะให้อยู่กินๆนอนๆใช้ๆเป็นอย่างไรพรุ่งนี้ในระดับของศีล 5 ศีล 8 ฐานศีล 5 โสดาฐานศีล 8 สกิทาฐานโสดาสกิทาในเรื่องของการพบที่เราจะไปหลงไหลต่อรูปรถเป็นเสียงสัมผัสหลงไหลต่อวัตถุสมบัติหลงไหลต่อศักดิ์ศรีอะไรต่างๆนานาพวกนี้ป่วยการกล่าวรายงานเรื่องอบายมุขก็มาซ้ำแซะซ้ำซากมากมายฐานะของ กั้นโลกธรรมฐานะของฐานของการซึ่งเป็นฐานสกิทาคามีเราก็ได้ปะได้ปล่อยเห็นเป็นรูปอย่างน้อยที่สุดตามศีลธรรมและเราก็ดูรูปนอกได้แล้วว่ามิซากิทานในรูปเศรษฐกิจฐานในรูปนอกพอเป็นไปนี่เป็นผู้รับผู้เว้นอยู่นะในสภาพศีล 8 นี่จะไปสภาพพวกนี้เป็นผู้รับผู้เป็นแม้จะมีเหลือจิตเหลือใจยังไม่มั่นใจไม่แน่นอนไม่เด็ดขาดอะไรก็สั่งสมไปลดละจากใครเห็นด้วยเหตุด้วยผลเห็นด้วยปัญญาและก็ทำทั้งสมถะธุระทำทั้งวิปัสสนาธุระสั่งซ้อนสั่งสมไปเรื่อยๆวันๆกลางคืนตลอดเวลา