261125 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ042.txt

โฟลเดอร์2520-2533 เจโตสมถะ (108 ตอน) TXT ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์22 KB
วันที่แก้ไข26 พฤษภาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

ต่อจากนี้ไปเป็นการอบรมทำวัตรเย็นประจำวันศุกร์ที่ 25 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2526 ที่พุทธสถานสันติอโศกพระมาทำปาฏิหาริย์ในการตื่นกันอีกนานตั้งบัลลังก์ถ้าเอาให้ชัดน่ะทำให้ชัดในรูปของสม ธุระหรือในรูปของวิปัสสนาธุระซึ่งในความหมายก็เพื่อที่จะให้เราสงบลงลองดูความสงบมันจริงของเราสงบไม่ใช่สงบอันนี้ต้องชัดสงบจริงๆเพราะงั้นเมื่อผู้ใดจะทำแบบสมถะธุระโดยการใช้ลมหายใจเข้าออกเป็นกสิณแล้วเราก็เป็นอยู่ที่ลมหายใจเข้าออกเพ่งให้มันอยู่ให้ได้ลูกเดียวไม่ต้องมีวิธีการอะไรอื่นมากกว่านั้นใช้การกำหนดอยู่ที่โรงพักใจเข้าก็รู้ออกก็รู้ตามอยู่กับลมหายใจแบบนี้เป็นเรื่องของกาย พิจารณากายกายกายนอกกายและพิจารณาดูว่ามันเข้ามันออกไอ้นี่เป็นกลายเป็นสิ่งที่ถูกรู้เป็นองค์ประกอบของส่วนที่จิตตัวรู้เป็นตัวนำคณะนั้นในธรรมไปจนกระทั่งเราไม่ได้รู้สึกว่าเป็นเรื่องอื่นไม่รู้สึกว่าอะไรมีในโลกมีแต่ว่าลมหายใจเข้าลมหายใจออกจากความรู้สึกของเราเท่านั้นที่มีอยู่จึงเหลือลมหายใจเป็นกายหรือธาตุรู้เป็นนามหรือเป็นจิตรู้ลมหายใจเข้าลมหายใจออกสิ่งอื่นเราไม่ได้ไม่เกี่ยวไม่เกี่ยวข้องไม่ต้องกังวลถึงหาไม่ได้รับรู้รับพิจารณาในเรื่องด้วยเลยเฉยอยู่จะพิจารณาจากลมหายใจเข้าลม ออกให้นิ่งติดต่อต่อเนื่องอยู่เนื่องกันอยู่อยู่ทีเดียวเข้าออกเข้าออกอยู่อย่างนั้นน่ะสั้นยาวเข้าหรือออกก็อยู่แถวนั้นเราไม่ได้กำหนดอะไรมากกว่านั้นน่ะไม่ได้สังขารอะไรเยอะแยะไปแต่เพียงรู้ตามความจริงนิดหน่อยจิตของเราก็สงบอยู่เราสามารถทำได้เราก็มีใจโตชนิดหนึ่งเหมือนกันมีเจโตว่า 10 ปัตโตสามารถทำสมถะธุระอันหนึ่งได้สำเร็จแล้วเราก็ทำหรือว่าเราจะพิจารณาใช้ปัญญาจะใช้องค์ประกอบกับลมหายใจนี่แหละแล้วก็ใช้เป็นพิจารณาเป็นกสิณแล้วเราก็พยายามทำให้จิตใจของเราเบาบางลงยิ่งมี ปลาสอดส่องอ่านอารมณ์จิตอ่านแล

อ่านต่อ

้วก็รู้ว่าอารมณ์จิตของเราเป็นกามเป็นพยาบาทเป็นอะไรต่ออะไรก็ตามใจเราก็รู้ตอนนี้เกิดปัญญาทั้งนั้นเป็นวิปัสสนาจิตเกิดอาการเป็นการเป็นพยาบาลเป็นที่นิตะเป็นอะไรต่ออะไรก็รู้อาการนั้นเกิดจริงเป็นจริงหาวิธีการให้มันออกหาวิธีการให้มันละลายแล้วก็ทำให้มันออกราคาได้จริงๆมันก็รักใครได้จริงๆทำไปทำไปก็ลาก็ขายได้จริงๆเราก็ทำเราก็เห็นว่ามันละได้หรือไม่ได้ไม่ได้เราก็สู้หาวิธีการอยู่นั่นแหละทำจนได้ได้แล้วก็รู้ว่าได้การ อย่างนี้เป็นวิปัสสนาทั้งนั้นเป็นการรู้ด้วยปัญญายิ่งเห็นของจริงตามความเป็นจริงหรือเป็นยถาพุทธยานทัศนะด้วยในสภาพที่เราสู้กับสภาพที่มีอะไรมาจรมากิเลสเป็นอาการที่มีกิเลสอย่างนี้เป็นกามมานิวรณ์นี้เป็นพยาบาลแล้วก็รู้เห็นแล้วก็มีวิธีการทำทำแล้วมันก็จางคลายแล้วมันก็สะอาดมันก็ว่างเมื่อไม่มีนิวรณ์แล้วก็รู้ว่าจิตไม่มีนิวรณ์เป็นอย่างนี้ทำเป็นรู้นั่นน่ะเป็นความรู้ที่เกิดอยู่จริงเห็นจริงให้ทรัพย์ทราบให้แจ้งให้ได้รู้ได้แม่นเป็นการทำในออฟฟิศเฉยๆไม่มีอะไรมาก มีแต่เพียงว่าจิตของเรามันจะฟุ้งไปมันจะไปปรุงมามันจะไปคิดไปนึกมันจะเป็นไอ้โน่นไอ้นี่อะไรต่ออะไรก็เข้าใจอาการนี้จริงแล้วก็กระทำให้มันได้จริงไม่มีอะไรสัมผัสมากมายเหลือแต่ทวารใจเท่านั้นก็ทำดังนี้ก็ทำจะทำได้เป็นสมถะเหมือนกันเป็นสมรรถภาพสมถะก็ฝึกฝนเข้าไปสู่วิมุตติเหมือนกันแหละฝึกฝนก็ไปสู่วิถีชีวิตถ้าเป็นการกระทำประกอบเป็นอานิสงส์เป็นประโยชน์เกื้อกูลเป็นอุปการะได้อย่างแท้จริงเหมือนกันแต่ว่ามันก็เป็นส่วนย่อยส่วนหนึ่งเท่านั้นเป็นอุปการะส่วนย่อยแต่แท้จริงๆแล้วคนจะมีกิเลสมากมันมีเหตุมีปัจจัยไม่มีการกระทบมันมีการสัมผัสมันมีอะไรต่ออะไรที่ยั่วที่ยวนที่เป็นกิจจะลักษณะ หรือว่าเป็นอิริยาบถอยู่เป็นธรรมชาติธรรมดาไม่ใช่มานั่งจุมปุ๊กอยู่กับเหลือแต่กิเลสมีแต่ตอนนี้ไม่ใช่กิเลสตอนนี้มันก็อย่างนั้นอย่างนั้นแหละมันก็มีจะมากหรือน้อยก็ตามตามแต่มันอาจจะมันหนักเอาทีนะไม่ทักมากอย่างอื่นมันน้อยกามน้อยพยาบาทน้อยก็ได้แต่ถ้าเผื่อว่าอยู่เคลื่อนไหวไปมามันก็มีสิ่งสัมผัสที่เป็นกามมากกว่าเพราะทวารมันเยอะส่วนองค์ประกอบอะไรมันเยอะมันก็จะแรงกว่าถ้าเราทำด้วยแม้แต่เราปฏิบัติอันนี้ด้วยแม้แต่อยู่เดินไปเดินมาหรือทำงานทำการทำนู่นทำนี่ก็แล้วแต่ทำผิดอะไรอะไรมันก็ยังจะมีตัวทีนั้นมีพระอยู่กับสิ่งเหล่านั้นก็ได้ด้วยแล้วก็ทำงานบางทีทำงานที่มีอิทธิพลอิริยาบถน้อย มันก็อาจจะง่วงได้บางทีมีอิริยาบถใหญ่ด้วยซ้ำไปนะบางทีเดินอยู่นี่ก็ยังง่วงอะไรเนี่ยอ้าวมันก็เป็นได้เหมือนกันขณะเดินๆอยู่อย่างนี้ง่วงหรือทำงานอะไรที่เป็นงานเบาๆงานไม่มีอิริยาบถหยาบแรงอะไรนักมันก็ยังแทรกแซงเข้ามาง่วงได้เหมือนกันอย่างนู้นก็มีก็พิจารณาก็พยายามตัดละรถเพราะฉะนั้นทางใหญ่ทางเอกที่จะทำให้กิเลสมันลดละจางคลายลงได้มากก็คือทางมักองค์ 8 ทางนั้นเป็นทางทำได้มากทางนี้ก็ทำได้พอประมาณก็อุปการะก็ช่วยกันไปไม่ใช่ทางเอกทีเดียวแต่ว่าก็สำคัญเพราะว่ามันเป็นฐานทางแห่งภาวะกัณหาภพอย่างนั้นมันใกล้มันคิดจิตดี เราจะได้เห็นว่าวันหยุดมันมีอะไรมันก็เห็นชัดเพราะมันไม่มีอะไรซักสายมากมันสนิทมันเห็นง่ายมาสัมผัสได้โดยไม่มีอะไรมากวนมากควรมาแล้วก็ใช้ฝึกไม่ใช่ว่าเราจะคิดนึกเอาแล้วมันจะได้ไม่ใช่อาศัยฝึกไปเหมือนกับคนอื่นเขาฝึกอะไรก็แล้วแต่เขาฝึกกีฬาเขาก็ฝึกทำงานเขาก็ฝึกเทคโนโลยีผลฝึกจนได้ประโยชน์สั่งสมไปจริงๆแล้วมันก็ไปอุปการะกันและกันและก็ทำให้เราผ่านได้ในทิศทางที่เราปฏิบัติธรรมนี่แหละอ้าวตั้งใจ อย่าลืมสติแล้วก็เตือนชี้แนะให้ฟังแล้วสติคืออะไรสติหรือว่าแค่รู้ตัวแล้วก็รู้ก็ไม่ชัดหรือว่ารู้เหมือนกันรับรู้กำลังอร่อยรู้ว่ากำลังเพลินไปอันนั้นแหละไม่ใช่สตินะอันนั้นน่ะมันเมาแล้วอันนั้นเรียกว่าความเมาสติจะต้องมีลักษณะตื่นรู้มีความตื่นรู้ตัวทั่วพร้อมแล้วมีธรรมเอาวิจัยมีรู้จะต้องมีสัมปชัญญะเมื่อสัมปชัญญะสติสัมปชัญญะต่อเนื่องแล้วจะเกิดปัญญามาใช้หลักวิชาว่าเรามีสติมีธรรมะวิจัยมีวิริยะ พากเพียรกระทำตามที่เราได้ศึกษาทฤษฎีนี้มาเมื่อมีสติแล้วเราก็รู้กายกรรมวจีกรรมมโนกรรมของเราขณะนี้หาวจีกรรมตัดไปรู้กายกรรมก็ได้บางทีกายกรรมของเราโง่แล้วก็ต้องให้รู้กายกรรมของเรามันเป็นยังไงไปโดยเฉพาะมโนกรรมรู้แล้วมีวิจัยว่าอย่างนี้มันถูกไหมอาการอารมณ์อย่างนี้มันถูกไหมทำไมไม่ดีก็ปรับมันอยู่เสมออยู่เสมอนั่นแหละมันถึงจะได้ไม่เรียกว่ามีสติพร้อมถึงพร้อมด้วยสติถึงพร้อมด้วยโพชฌงค์มีการรู้มีการศึกษามีการสังวรระวังมีการกระทำการ อยู่ในตัวเบิกบานแจ่มใสให้ได้รู้อารมณ์ที่เราจัดแจงกับมันว่าเราจะเอาให้อยู่ได้แค่ใดบอกแล้วว่าจะใช้สมถะธุระก็ใช้จะใช้วิปัสสนาก็ใช้วิปัสสนาธุระก็ใช้จะใช้อะไรก็ใช้หรือแม้ใครจะหลับตาลงไปแล้วจะสร้างนิมิตจะดูแสงดูสีดูอะไรต่ออะไรก็ได้แต่ต้องมีสติข้อแม้สำคัญต้องมีสติเพราะเราทำปาฏิหาริย์แห่งการตื่นเราทำปาฏิหาริย์ในการตื่นไม่ใช่มานั่งหลับนะเพราะเหตุใดปัญหาต่างๆอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเราก็จัดแจงลดละ ปลาโลมาแล้วมาอยู่ในสภาพแห่งปาฏิหาริย์ในการตื่นรู้แจ่มใสทำให้ปราศจากนิวรณ์ทั้งหลายแหล่อยู่จริงแข็งแรงของแข็งแรงขึ้นตั้งสติหายใจยาวๆรู้ตัวก็หาวิธีแม้มันจะต้องใช้ด้วยกายประกอบช่วยเพื่อที่จะให้มันตื่นแล้วเราก็ต้องใช้ทุกคนแล้ววิธีทำแม้ว่าเราใช้ในภายในเห็นด้วย ยาหรือว่าต้องแก้ไขด้วยกำลังภายในแต่มันไม่ได้แล้วก็ต้องใช้กำลังภายนอกช่วยอย่าให้มันจะให้มันเป็นกิเลสอย่าให้มันเป็นสภาพที่มันไม่ดีเป็นอกุศลอันนั้นเรารู้แล้วว่าไม่ดีสภาพนี้ถ้าตกอยู่ในอาการอารมณ์อย่างนี้มันไม่ดีไม่ดีต้องแก้แก้แล้วแก้เหล้าอยู่นั่นแหละแก้จริงๆแก้ด้วยความตั้งใจเบิกบานแจ่มใสจริงๆแข็งแรงให้บากบั่นไปจริงๆต่างแล้วตั้งอีกตั้งแล้วตั้งอีกมันจะตั้งไม่มันก็ต้องตั้งแล้วตั้งอีกตั้งจนมั่นตั้งใจจริงๆเลยความฉันทะด้วยความอุตสาหะ ด้วยความยินดีเบิกบานแจ่มใสจริงๆเลยว่าเราต้องทำไม่ทำมันไม่ได้เรายิ่งรู้ชัดว่าเราเองเราก็เท่านี้ดูบารมีของเรามันก็เท่านี้มันไม่ได้แข็งแรงกว่านี้เลยอินทรีย์พละของเราจึงไม่มีใครแกล้งให้ตัวเองแล้วมันก็เป็นจริงเป็นมีจริงเป็นจริงอ่ะใครมีอย่างนั้นก็มีอย่างนั้นเป็นอย่างนั้นก็เป็นอย่างนั้นน่ะเราไม่ได้แกล้งให้ตัวเองอ่ะเพราะเราจะมีอีกเราก็ต้องสั่งสมบารมีของเราเองทำให้เราเองสร้างสมไปเป็นภาวะปัจจัยไปยัดเยียดกันไม่ได้ตัดแบ่งกันก็ไม่ได้มันไม่ทำยังไงมันก็ไม่ได้มันก็ต้องทำเอาเองทั้งนั้นแหละ มาเอาอีก 10 นาทีอีก 10 นาทีแข็งแรงอีก 10 นาทีแข็งแรงเลยทีเดียวออยแจ่มใสเรานั่งวันละ 30 นาทีนี่ 30 นาทีมันไม่ได้ดีก็เอาอีก 10 นาทีเอาให้แข็งแรงดูทีนี้สติเป็นสำคัญสติเป็นสำคัญอย่าลืมมีสติตั้งธรรมะวิจัยรู้อยู่กลับไปปรับมันจริงๆกลับไปเรื่อยๆ ถ้าเราได้ฝึกอย่างที่เราฝึกกันไปอยู่นั้นก็ทำให้เราเห็นได้ว่าเรายังจะต้องศึกษาฝึกฝนไปความจริงของเรามีอย่างไรอย่างไรเราก็ทำจริงๆเพราะเราเมื่อเราสมาทานยังเมื่อกี้นี้เรามานั่งก็เท่ากับเราสมาทานสมาทานในกาล เพลงนี้ทำวัตรเย็นเราจะมาทำปาฏิหาริย์แห่งการตื่นเวลาสมาทานเช่นนี้มันก็เป็นอาทิตย์ศีลของเราเช่นนี้แล้วเราก็จะเอาว่าถ้าสุจริตของเราในขณะนี้คืออย่างไรหรือเป็นกุศลของเราคืออย่างไรเหมือนกันแหละสุจริตก็ดีกุศลก็ดีสิ่งที่มันดีมันสมควรมันเป็นไปตามที่เรามั่นหมายแล้วมันเป็นเช่นไรเราก็ทำให้มันเป็นเช่นนั้นเสมอมันก็เป็นการฝึกกายฝึกประจำเราน้อยเราไม่ได้ใช้บัญชีอะไรช่วยเลย มีแต่กายอย่างมากอย่างน้อยก็กลายจริงๆนะกับเรามาอยู่ในสภาพใจถ้ามีปัญญาจะเป็นการละด้วยปัญญาได้อย่างยิ่งเลยทีเดียว

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน