260805 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ042.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันศุกร์ที่ 5 สิงหาคมพุทธศักราช 2526 ต่อจากนี้ไปเป็นการอบรมทำวัตรเย็นและนำตึกเจโตสมถะที่พุทธสถานปฐมอโศกตั้งใจอบรมกันดีๆแบบฝึกปรือเพราะว่ามันไม่มีไม่มีทางเลือกอย่างอื่นไม่มีอะไรเราทำเพราะเราศึกษาอยู่แล้วยิ่งอยู่ที่นี่โดยตรงยิ่งมันต้องมีโอกาสที่จะทำพวกเหล่านี้ฝึกฝนหรือไปในสภาพที่จะต้องฝึกให้ตื่นเพราะว่ายิ่งอยู่ที่นี่แล้วมันนั่งเนี่ยสู้ให้ตื่นนะไม่ใช่มาให้หลับนะเพราะว่ายิ่ง บรรยากาศบอกแล้วอยู่ที่ปฐมอโศกนี่มันชวนสะลึมสะลือชวนไม่หยุดชวนไอ้นิ่งหาอะไรที่จะมาสัมผัสมากมายก็ไม่มีการงานหรือถ้าเผื่อไว้ไม่ค้นขวายไม่พยายามที่จะช่วยตนเองคิดว่าอะไรกายกรรมวจีกรรมใดจะดีกว่านี้ยังมีอีกเวลาผ่านไปผ่านไปบัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่ถ้าอะไรที่สมควรจะเป็นไปสมควรจะทำเราก็ควรจะทำมากขึ้นเพราะตอนที่จะมีเจโตสมาธิเราควรจะแข็งขันกันควรจะรีบกลับเปล่ามันอยู่ที่ปัญญาของเราเองเราจะฉันทะเราควรจะเอาใจใส่อันใดที่เหมาะสมควรมีปัญญาก็บอกแกตนเอง อยากเห็นเอาเราทำเราก็ได้ใครทำใครก็ได้ลองใส่ใจอบรมตั้งสติให้แข็งแรงเป็นฐานสำคัญตัวสติอย่าปล่อยอย่าปะไปทีเดียวเราฝึกนี่มันฝึกอย่างไม่ใช่สติเคลื่อนไหวบอกแล้วไม่ใช่สติในทางเคลื่อนไหวเป็นสติจะเคลื่อนก็เคลื่อนเบาบางเหลือเกินเพราะว่าเราจับลมหายใจเข้าออกเพราะฉะนั้นการใช้อันนี้มันเป็นฐานที่ก็ว่ากันจริงมันก็เป็นฐานละเอียดพอสมควรเพราะเขาจึงได้มีการมาสร้างขั้นตอนในการสร้างสติเคลื่อนไหวในฐานะยากกว่านี้ให้ยกไม้ยกมือให้ จงกรมให้ยกไม้ให้เอาสติไปจดไว้ที่ส่วนนั้นส่วนนี้เป็นการเคลื่อนไหวอยู่ในที่สำหรับคนที่ฐานฟุ้งซ่านมากๆก็พอทำได้แต่ให้มันหยุดอย่างนี้เขาทำไม่ค่อยได้หรอกคนทานฟุ้งซ่านให้มันยึดจิตที่ใช้อานาปานสติให้จับข้อที่จิตที่สะกดพวกนี้สายสายฟุ้งซ่านสายใจคิดพวกคิดๆเนี่ยเขาถึงชอบใจจุดนี้มาจับใจสติเค
อ่านต่อ
ลื่อนไหวจริงๆเป็นสมถะหมอได้เป็นสมถะเป็นกะศิลป์แล้วก็ได้จับได้เพราะเป็นไปได้ก็เลยรู้สึกเบาบางและรู้สึกอ่อนจากการคิด การหยุดไม่ได้มันวุ่นมันหยุดมันขบมันคิดมันไม่มีที่เกาะไม่มีที่พอเป็นไปได้เลยพอมาได้ก็สบายใจพอใจบางคนมีโอปิติยินดีมากปิติเริ่มใสขึ้นขนาดพอใช้ได้ทีเดียวขนาดนักอย่างที่เห็นในหนังสือขนาดที่มียกย่องชูช่วยกันด้วยซ้ำมาอะไรทำที่อนุตราสัมมาสัมโพธิเลยเรียกอาจารย์ที่หาวิธีการฝึกสติเคลื่อนไหวซึ่งไม่มีในระบบหรอกไม่มีในพระไตรปิฎกไม่มีนายอะไรเป็นผู้มาคิดทีหลังอาตมาเคยได้ยินตั้งแต่อาจารย์สุจินต์บริหารวนเขตต์มานานแล้วนานก่อนที่ จะได้ข่าวคราวทางด้านซ้ายจำเป็นบางระจันหลวงพ่อเทียนบ้างอะไรพวกนี้มามาเอาเรื่องพวกนี้มาพูดจริงๆมันก็เหมือนกับจะเดินจงกรมนั่นแหละเขาก็มีอยู่ถ้าจะมีก็มีแต่แบบเดินจงกรมซึ่งเป็นสถานเป็นการใช้สมถะด้วยสติในเคลื่อนไหวก็อันนั้นก็มีมาแต่เดิมเปลี่ยนจากเท้าก้าวย่างทางจงกลมมาเป็นอยู่ที่มือเท่านั้นเองนะมันก็เป็นการเปลี่ยนเท่านั้นเองเอามาอยู่ที่มือแล้วที่ไม่มีที่มือในโบราณนี้อาตมาวิเคราะห์ได้ว่าเพราะท่านต้องการให้เป็นฐานสูงกว่าเดินจงกรมเพราะฉะนั้นเมื่อมันนั่งแล้วเนี่ยไม่เคลื่อนไหวอะไรไปแล้วแล้วก็ควรจะนั่งให้นิ่งนางไอ่หนึ่งแต่ถึงได้ใช้กรรมฐานแค่จดจ้องสิ่งใดก็ตาม จะเป็นดินเป็นกสิณดินกับสินน้ำมันก็นิ่งของนิ่งทั้งนั้นตัดสินลมตัดสินไฟไฟไหม้มันก็มันเป็นเปลวไฟเดินลุกของมันอีกทั้งนั้นเท่านั้นเองมันไม่ได้มีอะไรเคลื่อนไหวมันนิ่งเพราะฉะนั้นจึงมีความเห็นว่าท่านต้องการให้นิ่งแต่ทีนี้อาจารย์อื่นๆมาแทรกลงไปแม่นั่งแล้วก็ไม่ต้องเดินนั่งเลยแล้วก็ใช้ร่างกายเคลื่อนไหวเท้าเคลื่อนไหวไม่ได้ก็เอามือมาเคลื่อนไหวแล้วก็ให้จับอยู่ที่มือก็เลยกลายเป็นอะไรเด่นๆโกโก้ขึ้นมาอันนึงเท่านั้นเองแท้จริงแล้วก็มันก็ไม่ได้แตกต่างจากการเดินจงกรมที่จิตจับลูกค้าทักซ้ายขาขวาอะไรไม่ได้ต่างกันมากมายอะไรเท่าไรหรอก เราก็รู้สึกว่ามันเป็นอะไรขึ้นมาอันนึงแล้วก็เปลี่ยนเท่านั้นเองแท้จริงแล้วจะว่าไปแล้วก็เหมือนกับจะพยายามทำให้มันเกินพระพุทธเจ้าให้มันดูรู้สึกเก่งกว่ารู้สึกอะไรที่จริงอาตมาว่าพระปัญญาธิคุณของพระพุทธเจ้าท่านย่อมรู้นะว่าอันนี้เป็นอย่างไรถึงจะได้แนะให้ฟังว่าท่านต้องการให้หยุดนานต้องการให้หยุดไม่ต้องการให้มันมีเคลื่อนไหวมันเดินให้มันเป็นฐานที่ละเอียดขึ้นไปอีกเพราะฉะนั้นจึงเอาแต่แค่ยังเก่งที่มันเคลื่อนไหวก็เอาลมหายใจเข้าลมหายใจออกซึ่งมีสภาพท่านเรียกกายด้วยลมหายใจในเสด็จการหายใจเข้าหายใจออกเป็นเรื่องที่ละเอียดขึ้น มจรเข้าใจแล้วเราก็ว่าไปแต่ใครจะไปทำอย่างนั้นบ้างมันไม่เป็นไปได้จะทำอย่างนั้นเพื่อที่จะให้ตัวเองมีสติสัมปชัญญะเพื่อให้เป็นสมถะอะไรลงมาบ้างอาตมาก็ไม่ได้รังเกียจอะไรในการที่จะไปมือไปจุดสนใจไว้ที่มือซ้ายมือขวายกขึ้นยกลงไปมาอะไรก็ไม่ได้แปลกอะไรเราก็บอกแล้วว่าก็เป็นเรื่องเงินนะแต่อย่าเข้าใจผิดก็แล้วกันว่าไอ้นั่นเป็นวิปัสสนาอาจารย์แป้นก็ตามหลวงพ่อเทียนก็ตามแม้แต่อาจารย์สุจินต์บริหารวนเขตต์เข้าใจว่าไปเป็นวิปัสสนามันไม่ใช่เรื่องปัญญายิ่งอาจารย์สุจินบริหารประเทศและก็บอกว่าจดจ้องอยู่ที่ภาวะปัจจุบันรู้อะไรก็รู้รู้กันนิ่งแล้วก็เฉยอย่าไปวิเคราะห์วิจัยอะไรไม่ให้มีธรรมะวิจัยเลยไม่เดินโพรง มีแต่สติตัวเดียวรู้แล้วก็วางอย่าไปอย่าไปวิเคราะห์วิจัยรู้บ้างรู้วางรู้วางรู้วางเฉยๆแล้วมันจะไปเกิดปัญญารู้วางรู้วางมันก็มีแต่ปลดมีแต่ปลงมีแต่ว่ามีแต่ปล่อยเพราะมันไม่ใช่เรื่องของวิปัสสนาเลยส่วนอาจารย์แป้นก็บอกว่ารองนายกมือขึ้นเมื่อไหร่เราวิปัสสนาเมื่อนั้นยกมือเมื่อไหร่เป็นวิปัสสนาเหมือนกันยืนยันเลยเพราะอาตมาเองว่ากันจริงแล้วท่านจะเป็นฆราวาสเคยไปดูเหมือนกันเคยไปดูอาจารย์แป้นทำอยู่ที่ราชวัตรไปดูไปนั่งทำทำด้วยเหมือนกันไปนั่งทำดูไปดูมาตอนนั้นก็ถึงตอนนั้นก็ถึงที่ว่าเขาไปวิปัสสนากันตอนนั้นยังไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่บัญชี ธีรวรรณนะเออปฐมวัยตอนนั้นก็ลือกันคุยกันอาจารย์ 8 เองก็พูดไม่ใช่เหรอได้ยินจากหูได้ยินกับหูเลยอาจารย์แฟนบอกว่าไม่ชี้สมบัตินี่แหละนั่งแล้วก็ระลึกชาติได้นี่แหละเพราะว่าวิปัสสนาเดินถูกทางพระพุทธเจ้าได้ว่าตัวเองเคยเกิดเป็นลิงเกิดเป็นลูกจีนเป็นเด็กตัวเล็กแต่ก็ตายเอาไปฝังก็ตามไปขุดหลุมฝังที่ฝังตัวเองแต่ชาติก่อนได้เลยอะไรอย่างนี้เป็นต้นความรู้สึกทึ่งเหมือนกันไปดูเออวิปัสสนาไปเที่ยวดูหลายทีก็ไปเห็นมันฉี่ปฐมวัยนั่นแหละก็นั่งยกมือยกไม้ดีๆเสร็จแล้วก็ไม่ได้ยกมือขึ้นนั่ง หลับน้ำลายไหลยืดๆก็เลยบอกโอ้โหน้ำลายจะไหลจริงๆพี่จิ๋วเห็นไม่จิ้มตัวเมื่อวานน่ะน้ำลายไหลยืดชาติน้ำลายไหลอย่างนี้ด้วยหรือก็เลยไม่เท่าไหร่หรอกจะไม่ฉีดผสมมะนาวก็ไม่ได้ไม่ได้คิดอะไรมากเจออาจารย์แป้นเองนั่นแหละนั่งเคี้ยวขนมหลังเพลแล้วด้วยก็นั่งเอาขนมใส่ย่างขึ้นมาเคี้ยวจะเป็นขนมหรือจะเป็นไอ้ลูกอมลูกอะไรก็ไม่รู้ก็เอาเข้ามาเคี้ยวต่อหน้าต่อตาพระอาจารย์วิปัสสนาอะไรตอนนั้นปฏิบัติแล้วเราลดอาหารลดหนี้แล้วด้วยนะเพราะอาจารย์วิปัสสนาแล้วยังกินกันอยู่ขนาดนี้อันนี้เราไม่ศรัทธาเลยอาจารย์ใหญ่ มากินเหล้านี่ไม่ใช่เพราะเราเพื่อที่จะไปข่มวิธีไปดูถูกดูแคลนนะถ้าเข้าใจอย่างนั้นท่านอาจารย์ต่างๆพวกนี้ก็ภาคภูมิใจในสิ่งที่ท่านมีท่านเป็นท่านได้แต่ก็พยายามช่วยเหลือโปรไฟล์ในฐานต้นฐานตื่นทานได้ทั้งพยายามแต่มันก็ได้เป็นอย่างนั้นมันไม่ออกมันไม่เข้าแนวที่อาตมาอาตมาเห็นมันไม่เข้าแนวพระพุทธเจ้าในการมีอะไรอันนึงขึ้นมาเท่านั้นอันนี้มันน่าสงสารเพราะงั้นก็บอกให้รู้แต่ใครจะไปรักไปชอบไปหลงอะไรก็ไม่ได้ว่าอะไรก็บอกตามจริงตามตรงว่ามันเป็นทางลงไม่ใช่ทางตรงไม่ใช่ทางของพระพุทธเจ้าก็บอกให้ทราบแต่ใครจะไปหลงว่าจริงหรือใครจะไปเข้าใจไม่ใช่หลงอาจจะบอกว่าอาตมาหลงด้วยซ้ำถ้าเขาไม่ชอบแล้วเขาบอกอาตมามันหลงทางเขาก็ถูกทางก็ได้ไม่เป็นไร ก็ไม่มีปัญหาอะไรเป็นแต่เพียงเล่าสู่ฟังตามจริงแล้วพูดอย่างนี้ตามอย่างนี้คนอื่นจะไปเห็นอันนู้นเป็นจริงเห็นอาตมาเป็นหลงก็ไม่ได้ว่าอะไรก็ศึกษาเอาสถานที่อาตมาก็ทำอยู่นี้เป็นทางลงก็ต้องไปหาทางที่ถูกต้องเห็นว่าทางจะอาตมาพาทำนี่เออดีทางตรงพิสูจน์ได้เป็นไปจริงมีรายละเอียดมีเหตุผลมีอะไรมากมายก็เอาทุกคนก็แสวงหาพยายามปรับเปลี่ยนเอาระวังสติระวังอย่าให้มันดีมันลงไปพยายามอ่านอาการอ่านอารมณ์มันเป็นอารมณ์เสพอารมณ์จิตอารมณ์หลงและอย่างนั้นเราก็รู้ว่าปล่อยปล่อยมันแล้วมันเป็นไปแล้วมันก็ มันเป็นกิเลสก็รู้อยู่ว่าเป็นจุดบอดจุดเสื่อมจุดไม่ดีต้องเห็นได้ชัดแม้คุณจะนั่งหลับตาเข้าไปแล้วก็เป็นสภาพตื่นโพรงก็ต้องอ่านให้ชัดว่าตื่นแล้วมีสติไม่ตกหลี่ตกกลับอะไรโพลงจนกระทั่งเข้าไปอยู่ในภพตัดทวารทั้ง 5 ที่จริงก็บอกแล้วกำชับกับชาวนั่นมันก็ยังไม่ใช่สภาพสมรรถนะของผู้แทนแต่เอาล่ะก็ศึกษาให้รู้คือลมหายใจของเราขาดหายไปจากความรู้แล้วพอตัดพบเข้าไปอยู่ข้างในภพมีสติก็รู้อะไรไปตามเรื่องของเรื่องราวของเราเป็นไปตามที่จะมีอะไรที่เราจะเกาะจะยึดอยู่ในระหว่างนั้นเราก็เป็นไปตามเรื่องราวเหล่านั้นอาจจะอยู่กับจิตจะอยู่กับแสงสว่างจะอยู่กับอะไรก็แล้วแต่เถอะ อยู่กับสภาพเป็นสภาพจิตนึกคิดนึกอย่างไรหยุดหรือไม่หยุดหยุดได้ขนาดไหนแม้จะหยุดจนกระทั่งว่าหลับตาไปแล้วตัดภพเข้าไปแล้วว่างดูว่างเฉยเปล่าอยู่เป็นสภาพที่เขาบรรยายคำว่าเป็นอาสาเป็นอารมณ์กับสัญญาเป็นแต่แสงสว่างโล่งว่างสบายอยู่ก็ให้รู้ว่านั่นก็เป็นสภาพหนึ่งเป็นอัตตาชนิดหนึ่งก็เอาก็ว่างก็ลงไปก็วางลงนั่นน่ะอยู่ในสภาพเหมือนมันก็สบายดีเหมือนกันมันก็อยู่นิ่งๆว่างๆก็เห็นไม่ได้ว่าเมื่อเราไม่มีอาการอารมณ์ของจิตหรือไม่มีอะไรทำงานอะไรวุ่นวายอะไรเนี่ยมันเบาชีวิตมันเบามันง่ายมันว่างมันก็จริงมันเป็น สมถะที่หยิ่งลงไปเลยขอบเขตของมนุษย์ปกติที่มีรูปนามขันธ์ 5 มีธาตุจิตวิญญาณมีธาตุรับรู้เป็นผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบานในสภาพไปกว่านั้นก็ให้รู้ให้เห็นจริงให้รับทราบอย่าไปหลงใหลสงสัยอะไรแม่จะลืมตาขึ้นมาก็ยังมีความไม่ให้พออกพอใจว่างโล่งอยู่ก็ดีก็เป็นอาการที่มันเป็นส่วนต่อเป็นส่วนที่เราเห็นได้เหมือนกับสภาพของที่เขาเรียกกันว่าอกก็หานิมิตและก็อะไรนี่ไม่ติดบริกรรมนิมิตก็หานิมิตแล้วก็ปฏิภาคนิมิตอะไรพวกนี้ปฏิบัติคำว่าทวนทำสวนนั้นได้แม้ในสภาพที่ลืมตา ช่องจ้องดินช่องไฟอะไรเสร็จแล้วก็หลับตาให้มีสภาพให้มีสภาพของไฟหรือของดินที่เราลืมตาด้วยนะติดตาเข้าไปอยู่ข้างในที่จริงไฟไม่ได้เข้าไปข้างในนะที่จริงตานั่นแหละไอ้ที่เห็นดวงไฟน่ะมันก็คือการสร้างจินตนาภาพขึ้นมาแต่ก็นึกว่าไอ้นั่นน่ะเป็นเป็นของแท้ที่จริงไม่มีของแท้หรอกก็สามัญก็รู้อยู่แล้วจบไปมีภาพไฟเนี่ยติดตากันไปมันก็เป็นสภาพสภาพนิมิตสภาพที่มันสร้างขึ้นน่ะเป็นอัตราชนิดนึงไม่ยอมอัตรายิ่งเห็นเหมือนจริงเท่าใดเขาก็บอกว่ามันดีที่จริงมันสร้างอุปทานยิ่งเป็นอุปทานมากเพราะอุปทานภาพไฟไม่ใช่ไฟจริงไฟมันอยู่ข้างนอกเพลงไฟยังติดตาแล้วก็หลับตาก็เห็นว่า นิมิตเป็นนิมิตที่ได้เสร็จแล้วจนกระทั่งเกมจับอกหักนิมิตไม่ได้แล้วก็สามารถที่จะให้มันไกลออกไปใกล้เข้ามาให้มันเล็กให้มันใหญ่ขึ้นมันเล็กให้มันเป็นไร้ดวงเรียกว่าปฏิภาคนิมิตก็เอาสิ่งเหล่านั้นนำมาให้คนพยายามเล่นเป็นเครื่องเล่นจิตจะได้ไม่ฟุ้งซ่านจิตจะได้ไม่ตกหลับตกที่หน้ามิทธะตกฟุ้งซ่านอะไรก็เป็นเครื่องเล่นชนิดหนึ่งก็ให้เข้าใจคุณจะเล่นก็เล่นไม่ว่าอะไรเมื่อรู้แล้วจะเล่นก็เอาก็ได้งั้นน่ะที่จริงมันทำแล้วมันเล่นถ้าเล่นติดติดถ้ายิ่งหลงมันก็เลอะถ้าไม่ลงแล้วเล่นไม่ค่อยง่ายหรอกเล่นก็ยากอยู่เพราะว่ามันไม่ใช่มีง่ายๆพวกนี้ทำมันไม่ใช่ได้ง่ายๆแต่รู้แล้วจะทำจริงๆตั้งใจทำจริงก็ได้ทำได้แล้วก็รู้ว่าเออก็เป็นสิ่งที่ เกิดได้ตามจิตที่เราปล่อยให้มันเป็นไปวันเกิดได้นะแท้จริงมันก็ไม่ใช่จิตธรรมดาไม่ใช่จิตแท้ๆไม่ใช่สมถะจริงๆเป็นแต่เพียงมาพักจิตจากอันหนึ่งไปสู่อันหนึ่งโดยการปั้นอันนั้นขึ้นมาไว้เป็นที่พักอาศัยแล้วก็อาศัยอันนั้นไปเท่านั้นเองก็รู้สึกไม่น่าเบื่อแล้วเขาก็บอกกันว่ามันเป็นความสามารถนะเนี่ยแสดงว่าเราปฏิบัติงานได้นิมิตหนีจากบริกรรมนิมิตแล้วเป็นผู้กล้าหานิมิตเป็นปฏิภาคนิมิตอะไรเนี่ยสามารถนะอย่างยกยอชูชาติกันว่าเป็นสิ่งที่เก่งสิ่งเยี่ยมด้วยคนมันก็มีจิตก็หลงดีอ่ะหลงเราได้ดีนี่เราได้เก่งนะ มีจิตใจที่ชอบจิตใจที่ภูมิใจหรือภาคภูมิใจว่าทำให้คนอุตสาหะวิริยะกระทำแต่ก็ได้สภาพนั้นก็ดีเหมือนกันที่จริงก็เป็นสมถะที่มันนิ่งหรือว่ามันก็ไม่เป็นเรื่องอะไรวุ่นวายมากกว่ามากกว่าปล่อยให้จิตไปฟุ้งซ่านเรื่องโน้นเรื่องนี้เรื่องอะไรเป็นนิวรณ์เยอะๆเยอะแยะมันก็ตื่นได้เหมือนกันตื่นก็เรื่องที่เราสร้างขึ้นมาตื่นอยู่กับเรื่องนั้นจะจ้องอยู่กับเรื่องนั้นไม่ชี้นะมีพระแก้ที่หน้ามิได้เหมือนกันให้แก่ฟุ้งซ่านไปมากได้เหมือนกันถ้าไม่เข้าใจผิดก็ไม่มีปัญหาถ้าเข้าใจผิดนึกว่าไอ้นี่เป็นของจริงมีของจริงเขาเล่นไปเล่นมาก็ปั่นอัตราอื่นๆขึ้นมาแล้วทีนี้ก็เอาแล้วทีนี้จิตมันจะเป็นอุปทานอะไรกับมันนั่ง ปั่นเป็นนู่นเป็นนี่ไปแล้วมันไปกันใหญ่เรื่องมันก็มีปลอมมากแต่จิตนิ่งๆจิตจริงๆนะเป็นจิตจนกระทั่งสามารถใช้พลังจิตรวมนิ่งได้จะใช้พลังจิตเป็นนู่นเป็นนี่อะไรเป็นมันก็เป็นด้วยอีกเรื่องนึงซึ่งพระพุทธเจ้าก็ไม่ได้สอนไม่สอนแม่มันจะมีก็ไม่สอนสอนเป็นพระเทศนาปาฏิหาริย์เป็นอิทธิปาฏิหาริย์อะไรก็ไม่ได้สอนพระพุทธเจ้าท่านบอกท่านเบื่อเบื่อเบื่อเบื่อเบื่อท่านเพราะอาฉันเกลียดชังท่านมีอัธยามิตรเป็นเพราะบาลีคำบาลีบอกไม่ส่งเสริมท่านเรียก เกลียดทั้ง 5 ท่านเบื่อถ้าไม่ชอบแล้วเราก็ตัดปั๊บลงมาถ้าเกิดว่าผู้ใดจะเอาพอเลิกเล่นๆจะเอาจิตไปเล่นอะไรต่ออะไรพวกนี้เป็นปาฏิหารอย่างที่กล่าวนั้นไม่เอาทั้งนั้นแต่ใครจะลองใช้นิมิตรอะไรพวกนี้เล่นอะไรบ้างขอให้รู้ความจริงไม่ใช่เรื่องจริงแต่ว่าก็เป็นเรื่องอาศัยจะอาศัยมันก็ได้เมื่อเราอาศัยแข่งขันหน้าตาเนื้อตัวอาศัยบางสิ่งบางอย่างที่เราสามารถระลึกโน้มนํามาสิ่งนั้นแทนมันก็ระลึกได้มันก็ใช้ได้ใช้ตามที่เรารู้เมื่อรู้ว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ของจริงของแท้ไม่ใช่เรื่องของไอ้โน่นไอ้นี่นักมันก็ไม่มีปัญหาอะไรมาเป็นได้ว่าจิต ไม่ใช่ของเล่นเราพูดได้เรานึกได้พอมาอยู่ในสภาพที่มันนิ่งลงถึงขนาดแค่นี้เราก็เห็นได้ว่ามันขนาดนี้เรายังสู้มันตกหลี่ลงไปอีกทิศทางหนึ่งหรือมันฟุ้งซ่านเรายังระงับมันไม่ได้ง่ายๆเราจะได้ไม่ประมาทเราทำปฏิบัติโดยมักองค์ 8 ในขณะเคลื่อนไหวสัมผัสแต่ต้องรู้อะไรพวกนี้แม้เราจะวิเคราะห์วิจัยออกว่าสัมผัสกับรูปรสกลิ่นเสียงอย่างโน้นอย่างนี้แล้วเรามีใจชอบหรือช่างมีชั้นพระหรือ พยาบาทอยู่กับสิ่งนั้นอย่างนั้นเป็นการมาฉันทำเป็นพยาบาลอารมณ์อยากล้างละเอียดอะไรเราก็พอสามารถจะอ่านได้ก็ตามพอมาเล่นกับจิตในทิศทางที่มันจะหรี่ลงไปหรือมันจะฟุ้งซ่านมันก็อ่านเหมือนกันอ่านให้ออกว่าอีก 7 ตอนนี้มันชักจะเป็นความฉันทะนั้นมันจะชอบทีนะนิทานปกติอยู่ปกติเฉยๆไม่ค่อยได้ง่ายๆนี่จะเห็นได้ว่ามันที่จริงฐานมันสูงขึ้นทานที่จะมาจับไปเนี่ยเพราะว่ามันไปสู่สภาพที่ตัดเข้าไปในภพข้างนอกนี่มันต้องอาศัยของ รูปรถเครื่องเสียงสัมผัสอะไรดึงจูงไว้เราได้สัมผัสสัมผัสกับมันบ้างแม้จะเสพบ้างไม่เสพมั่งก็รู้ตามที่เราเป็นผู้ปฏิบัติพระโยคาวจรเพื่อเปลี่ยนอย่าให้มันเสร็จไปก็ไอ้รูปรถเป็นเสียงสัมผัสที่เราสัมผัสแล้วเราก็ใจไปกับมันบ้างไม่ไปบ้างอะไรพวกนี้ถ้าเราไปกับมันบ้างเราก็เสียท่าไม่ไปทำได้อะไรก็ได้เราก็สามารถฝึกได้ฝึกฝนได้เป็นได้แต่จะไปกับมันนิดนึงก็ไปนิดนึงไปกับมันมากก็มากทีนี้ถ้าได้ก็เช่นเดียวกันเราไม่มีให้เลือกที่จะรอตาหูจมูกลิ้นกายไม่ค่อยมากแล้วนี่เราก็มารอที่นั่นมีพระก็รอดฟุ้งซ่านมันดีลงไปหรือว่ามันฟุ้ง หลบไปเราก็เห็นความจริงให้ชัดๆเหมือนกันน่ะแล้วก็ปรับมาสู่สภาพที่มันไม่ใช่อย่างนั้นไม่ใช่รีลงไปอย่างนั้นไม่ฟุ้งไปจนจับไม่ติดอย่างนั้นจับติดถ้ามันจะนึกจะคิดอย่างไรตามไม่มีสติเต็มรู้เลยแล้ววิจัยในนั้นออกแล้วก็กุศลอกุศลเอ๊ะนี่ไม่เข้าฐานนี้ไปปลายทางเรื่องราวไปหาตามหาพยาบาลหาเรื่องไม่ได้เรื่องราวอะไรจึงไม่ได้อยู่ในเรื่องที่เรากำลังเป็นเดี๋ยวเรากำลังจะอยู่ในสภาพที่ดีของพี่ชายที่อยู่ในภพภูมิที่เราอยู่ขณะนี้เป็นเรื่องเหล่านี้ไม่ใช่เป็นเรื่องฟุ้งซ่านไปอื่นเป็นเรื่องที่มันอยู่กันอันนี้แม้จะเป็นเรื่องแค่เราก็ปรับปรุงจิตใจของเรานี่เรากำลังจะพัฒนาไม่มีนิวรณ์เขาคิดแต่เหตุผลด้วยความรู้ต่างๆ คดีต่างๆกบคิดอยู่วิจัยวิเคราะห์อยู่ที่จริงวิจัยวิเคราะห์น่ะเป็นกสิณชนิดหนึ่งเท่านั้นน่ะก็ยังดียังดีก็ยังได้และแวะวิเคราะห์ว่าอย่าให้มันมีอาการแสบอาการอารมณ์ชอบไม่ชอบอะไรอยู่ในนั้นไม่ชอบฟังชอบฟังอะไรอย่าให้มันมีถ้าเป็นความนึกคิดก็ที่จริงก็เป็นงานปกติของจิตที่มันไม่ได้หยุดอะไรเพราะมันก็หยุดมาถ้าเกิดว่าเราทำให้มีนิวรณ์มันก็หยุดมาไม่มีนิ้วไม่มีที่นั่งมีถ้าไม่มีฟุ้งซ่านไปอยู่ในเรื่องนี้ตรงตรงตามเรื่องนี้เป็นก็เป็นการงานของจิตไม่เป็นการนะไม่เป็นพยาบาลนะเห็นชัดเจนมันก็ไม่มีอะไรมันก็เป็นสภาพปกติธรรมดาจะเรียกว่าสมถะทีเดียวมันก็สมถะมาแล้วแต่ว่ามันมีนิวรณ์อะไรเลยมันก็เป็นฌานแล้ว แต่สมถะยิ่งกว่านั้นไปอีกจิตของเราก็นึกคิดมันก็มีการนึกการคิดการวันหยุดนึกหยุดคิดบ้างเราจะรู้ตอนนี้มันกำลังรู้อะไรรู้ลมหายใจรู้สิ่งที่คุณลืมตามองออกไปสิ่งที่ตรงหน้าเป็นอย่างนี้เลยรู้แล้วก็เฉยรู้ตามสภาพความจำได้หมายรู้สัญญาจำได้ไม่ต้องปรุงอะไรไม่ต้องมีเรื่องมีราวอะไรกับมันเลยอย่างนั้นอย่างนี้เคยรู้แล้วก็ปล่อยแล้วมันก็รู้เท่าเดิมแล้วก็ปล่อยรู้เท่าเดิมแล้วก็ปล่อยรู้เท่าที่เรารู้อยู่เนี่ยกำหนดรู้แค่นี้ตามสัญญาแล้วก็ปล่อยว่าอยู่นี่เหมือนรู้ลมหายใจเข้าออกแขกเข้าออกข่าวอยู่แค่นั้นเหมือนกันถ้าอย่างนี้สมถะแน่สมถะเพราะว่ามันสงบ ดีกว่าปกติมนุษย์ธรรมดาเจโตสมถะคือมันมีขันธ์แค่ 3 ขันมีรูปมีเวทนาสัญญาสังขารวิญญาณนะเรียกว่าสังขารสังขารกววิญญาณเหมือนกับไม่มีแต่ถ้าใครอ่านคนคืออะไรมาแล้วก็จะรู้ว่ามันมีวิญญาณของมันก็มีธาตุรู้มีเวทนาทำงานก็ส่งไปวิญญาณก็เป็นวิญญาณขนาดเวทนาสัญญาทำงานก็ส่งสัญญาไปหาพระวิญญาณถ้าใครอ่านคนคืออะไรดีๆก็จะไม่มีปัญหามันก็ไปมีวิญญาณแต่เพียงทำงานขนาดสัญญาไม่มีสังขารเท่านั้นเพราะฉะนั้นบางคนก็เรียนศึกษาศาสนาพุทธแล้วบอกโอ้ดับสังขารดับสังขารแล้วก็เป็นนิพพานเป็นนิโรธนี่แหละเป็นดับสังขาร ก็จะเอาใจตัวสมถะนี้เป็นดับสังขารก็ได้ขณะนี้ก็เป็นการดับสังขารจริงๆหลักสำคัญของสังขารเจตสิกไม่มีปรุงอะไรก็รู้ว่านี่มันสงบและสมรรถนะรู้อะไรก็รู้แล้วก็ใช้วางรู้เฉยวางรู้เฉยวางก็วางดีอ่ะดิแค่นี้ก็เหมือนกันก็หลับตาเข้าไปอยู่ในภพแล้วก็ปลงเป็นอารมณ์กับสัญญาหรือเป็นอะไรบ้างลูกก็เหมือนกันแต่เป็นแต่เพียงอันนี้มันว่างแล้วมันก็ไม่รู้รู้อะไรตามเป็นจริงมองไปข้างในอาตมามองเสาร์ข้างหน้ามันก็เสาก็วางเฉยวางก็รู้รู้นี่รู้ว่ารู้แล้วก็ปล่อยเฉยปล่อยอยู่ปล่อยอยู่ใช้มันก็ไม่มีเรื่องวุ่นวายอะไรมายุ่งอะไรไม่มีเรื่องไม่มีราวอะไร แค่นี้แค่สักแต่ว่ารู้ทำงานจิตก็มีเจอแต่สิ่งมีลูกมีอะไรมีอยู่ตามปกติแท้ๆไม่มีปัญญาอะไรมากมายเลยมีแต่รู้ความจริงตามความเป็นจริงเท่านี้ไม่มีเวลาไม่มีปัญญาไงถ้าจะอ่านอีกทีจะเป็นปัญญาคือปัญญารู้ว่าอารมณ์ของจิตขนาดนี้มันว่างดีนั่นเป็นตัวปัญญาตัวรู้ว่าอ๋ออารมณ์เป็นอย่างนี้นะอารมณ์ว่างเบาสบายยังไงเป็นธรรมรสเป็นธรรมรสชนิดจึงบอกโอ้ขนาดนี้เป็นสภาพอย่างนี้ของใครของมันมันก็เป็นของมันอยู่ได้ก็ทรัพย์ทราบรู้เองเป็นเองเป็นเองก็ได้รู้เองแต่ถ้าเมาทำให้ถึงไม่ได้พูดเนี่ยพูดก็ซ้ำซากซ้ำแซะอย่างเงี้ยพูดแล้วก็ทำ ใครจะเล่นหลับหลับดีไปกว่านั้นก็เล่นหลับดีก็ไปเลยทีนี้สัญญาก็ไม่เอาแล้วมองข้างหน้านี่ไม่เห็นเลยจะลืมตาก็ไม่เห็นไม่เห็นไม่เห็นได้เหมือนกันแต่จะยากก็หลับลืมตาแค่เบลอเข้าเบอร์เข้าไม่เห็นไม่รับแล้วอะไรก็ไม่รู้ถ้าไม่เห็นแบบนี้ถ้ามันตัดแม้แต่ตาก็ยังลืมอย่างนี้หน้าตาจะแข็งขึ้นแข็งขึ้นแข็งขึ้นไม่เห็นเลยทีนี้จะตัดเลยภาพข้างหน้านี่ตาก็ลืมเบิ่งอยู่เนี่ยแต่ไม่เห็นอะไรเลยตัดภาพภาพข้างหน้าไม่มีเลยตัดเข้าไปเลยได้เหมือนกันจะยากยากมากอาตมาก็เคยฝึกจะยากง่ายๆก็ทำได้ก็โอ้โหยากแต่ไม่นานก็ไม่นานตัดแล้วตาจะมามันหลับ ต่อไปไม่นานมันก็หลับตามันก็หลับเองแต่คนอื่นก็ทำได้บางคนนี่มีเพื่อนที่เคยเล่าสู่ฟังเสมออุตส่าห์มาหลับตาอย่างนี้พอเวลาเขาเข้าทรงเข้าอะไรได้เสร็จปั๊บมันก็ตาเขาจะลืมแข็งโตไม่รู้เรื่องแล้วนะที่จริงตามมันลืมมันกลับกันตาลืมโทรเลยสังเกตได้ว่าแต่คนนี้เข้าสู่ภพเข้าสู่ประเทศเขาเรียกว่าชาญด้วยสมัยก่อนเล่นไสยศาสตร์ไม่รู้นี่เขาเรียกว่าชาญถ้าคนนี้เข้าฌานแล้วเขามาถึงหลับตาก็ไปเข้าประชาคมมีคนเดียวมีคนเดียวนอกนั้นก็มีแต่ถ้าลืมตาหรืออะไรมันไม่ใช้ไม่ได้หรอกต้องให้รับปีเลยแล้วก็ไม่รู้เรื่องเวลาเข้าฌานเข้าจะต้องหลับไปของเขามันกลับกันอยู่เนี่ย เป็นที่สังขารเป็นที่ร่างกายเป็นที่ประสาทเป็นที่อะไรของเขาเองด้วยแต่โดยส่วนใหญ่แล้วมันก็เป็นอย่างที่กล่าวลืมตาแล้วก็จะเบิ่งให้มันตัดภาพไม่รับนี่ยากแต่ตัดเข้าไปข้างในมันก็เป็นเรื่องอย่างนั้นเรียกว่าสมถะยิ่งขึ้นดับยิ่งขึ้นก็อ้าวไม่ใช่ฝึกก็ฝึกนี่ก็อธิบายให้ฟังหมดเลยจะเป็นอย่างฤาษีจะเป็นอย่างพูดอะไรก็กำกับให้ฟังแล้วว่าขนาดไหนตรงไหนแค่พูดพูดมาเอาขนาดไหนเลยไปอีกศึกษาให้รู้อีกก็ไม่ว่าเป็นเรื่องของการเล่นจิตพวกนี้เขาเล่นไปเล่นในเลอะเทอะเยอะแยะมากไม่แนะนำแล้วก็ไม่พาไม่ส่งเสริมก็อธิบายในส่วนที่พอเล่นขนาดเล่นขนาดนี้ก็เหลือเล่นแล้วฝึกเอาไปเถอะนี่เห็นเล่นแต่ก็ไอ้นี่วอน ไอ้นั่นสิไม่ต้องไปเล่นกับมันมากไอ้นั่นน่ะเลิกเสียอย่างนั้นอย่าไปเล่นกับมันมากไอ้ที่ไม่อยากให้เล่นกับมันมากนะไปเล่นกับมันมาไอ้ที่บอกแนะให้เล่นไม่เล่นไม่เล่นก็ไอ้ที่มันแหมคุกเป็นขี้ฝุ่นเลอะเลยกิเลสนั้นเองเอาอีกสัก 5 นาทีอ่ะแข็งแรงอาทิเราเรียนกันในช่วงนี้เราเรียนกันจะได้ยินได้ฟังการวิเคราะห์วิจัยเปรียบเทียบ สิ่งของผู้นั้นของผู้นี้โดยเฉพาะเรื่องของสมาธิมากขึ้นเปรียบเทียบกับเพราะว่ามันมีในสังคมไทยมีสำนักมีผู้ปฏิบัติเชิงนั้นเชิงนี้ตามที่มีจริงไม่ใช่ไปเปรียบเทียบโดยที่ไม่มีหลักฐานได้หยิบเอาลอยฟ้าลอยลมจากไหนมาสมมุติเธอก็พูดไปพวกคุณก็ไม่รู้ของใครมันเป็นยังไงก็ไม่รู้มันก็ไม่ได้เหตุผลก็ไม่ได้เรื่องราวที่มีประสิทธิภาพมากไม่ได้ต้องเปรียบเทียบกับคนนั้นคนนี้อะไรอันตรายอยู่ก็พยายามอธิบายให้เห็นว่าความเห็นของอาตมาเป็นอย่างนี้ที่เข้าใจสมาธิก็เข้าใจอย่างนี้ของผู้อื่นเขาเข้าใจเขาเข้าใจอย่างนั้นก็เท่าที่อาตมามีปัญญารู้ ผู้ปกครองคนอื่นเขาอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นอาจจะบกพร่องบ้างในรายละเอียดบางทีก็อาจจะมีเขามีรายละเอียดมากกว่านั้นและอธิบายมากกว่านั้นมีอะไรมากกว่านั้นก็จริงอยู่ก็อาจจะเป็นจริงเพราะว่าเราไม่ได้ไปรู้หมดตามที่กำหนดเขาเป็นทั้งหมดเขาก็ต้องมีอะไรมากมายบ้างล่ะจะไปมีเท่านั้นไม่ได้หรอกถ้ามีเท่านั้นแล้วใครจะไม่มีลูกศิษย์ลูกหาอะไรมากมายก็ต้องมีมากกว่านั้นแน่แต่โครงสร้างใหญ่ๆนั้นอาตมาว่าอาตมารู้แล้วเข้าใจตามที่ว่านั้นแม้แต่จะอ้างอิงฤาษีนั้นหรือว่าแม้แต่จะสายสมาธิทางอาจารย์มั่นก็หยิบจับขึ้นมาทั้งนั้นแหละตอนนี้กำลังเปิดฉากสมาธิแต่ก่อนนี้พูดถึงเรื่องศีลไม่ต้องรบรากับใครมากเพราะไม่มีใครไปสนใจเกาะเรื่องศีล [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] คนละความเห็นคนละต่างกันมันแน่ๆแล้วไม่มีปัญหาอะไรไอ้นั่นน่ะมันจะค้านแย่งมันจะทะเลาะมันจะโตตามกันอะไรไปมันก็มีอยู่เรื่อยแหละไม่มีปัญหากูก็ศึกษาถ้าเห็นอย่างไรก็ศึกษาฟังแล้วเราก็เอามาใช้ปัญญาของเราเองตัวตัดสินมาฝึกมาพิสูจน์มาทำยังไงก็ตามใจในเรื่องความเห็นนั้นทีนี้เรื่องสมาธิแล้วตอนนี้ก็ยึดเกาะทั้งกรรมวิธีทั้งความเห็นทั้งอะไรแต่ประกอบอยู่ในนี้มีอีกสมาชิกนี่เขายิ่งยึดกันหนักๆเลยเพราะว่าเรื่องสมาธิในเรื่องถือว่ามันเป็นเรื่องใหญ่นะหรืออาทิตย์จิตจิตจิตจิตใจอะไรต่ออะไรนี่เป็นการหยุดการละการหนาการคลายการปลดอะไรนี่มันอยู่ที่ตัวสมาธิตัวจิตที่หน้าเขาว่างั้นเขาก็เน้นกันอยู่ที่ ปางสมาธิเนื้อว่าเป็นตัวปฏิบัติเป็นตัวที่จะไปถึงแก่นจิตแก่นใจมันจึงยึดกันมากคำว่าสมาธิเพราะเมื่อเราเปิดฉากที่จะอธิบายอธิบายมาสมาธิโดยเรายืนยันว่านี่เป็นสมาธิพูดซึ่งมาจากคำว่าสัมมาสมาธิของพระอริยะแล้วเราก็เอาหลักฐานก็มาเปิดฉากเพื่อที่จะได้ดำเนินลอตเตอรี่ดำเนินเราจะประกาศกันล่ะจะเผยกันขึ้นมาละเพราะแน่นอนแล้วมันก็จะต้องไปทนไปทานไปปะทะที่ต้องรอหนังสือเปิดฉากกันหนักนี่ก็เพราะว่าเราต้องเปิดเผยหลักฐานให้เป็นกิจการลักษณะเหมือนทำหนังสือมาแล้วพวกเราไม่อ่านหนังสือ ระวังนะทีนี้คนอื่นเขาอ่านก็หวานงดมาว่าอย่างนี้มาพวกอโศกเองยังไม่รู้เรื่องทีนี้ไม่ใช่ขายหน้าเพราะว่าหน้านี้ก็คงไม่ซื้อขายอะไรก็ไม่รู้ล่ะตอนนี้เพราะว่าเราเองเราไม่ได้เตรียมตัวไม่ได้ศึกษาเพราะจะพาทำนั่นแหละสมาธิขอ
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive