220717-2-133 ทางเอกภาค2-ตอน133(หน้า279)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

ใจโดยปัญญาแท้จริงแล้วก็มีแต่ส่วนที่จะดีอย่างที่เราได้ตัดบ้างถึงแม้แต่การกราบการไหว้ได้ตัดบ้างแล้วเราก็มีอยู่พอสมควรไม่น้อยฟังอะไรมากไปก็เป็นได้อยู่แต่ก็ต้องทำที่จริงเราทำต้องทำมากหน่อยเพราะทุกวันนี้มันไม่เป็นแล้วมันเป็นเรื่องแต่ว่าสัตว์กระจายทำด้วยสักแต่ว่าทำด้วยความไม่จงใจและก็ไม่มีความอดทนที่จะทำจะทำอย่างเสียไม่ได้ก็เสียเยอะให้เราต้องทำให้เห็นว่าเรานี่พอใจจะทำทำอย่างมีจิต ไปที่ศรัทธาเลื่อมใสโน้มน้าวมอเตอร์ไซค์ตามจริงเราจะมีทั้งลักษณะที่ให้เขาเห็นเด่นชัดแล้วก็เป็นไปโดยจริงใจของเราด้วยมันเป็นกิจการงานอันหนึ่งทางด้านวัฒนธรรมทางด้านจริยธรรมทางของสำคัญของมนุษย์ชาติซึ่งเดี๋ยวนี้มันเหลวแหลกเหลวแหลกจนจะไม่มีชิ้นดีแล้วถ้าเราไม่กอบกู้สิ่งนี้ขึ้นมามันก็พังในการกราบการไหว้ของเราในการทำอะไรต่ออะไรของเราที่ทำเนี่ยผมขอยืนยันว่าเรากำลังสร้างศีลธรรมสร้างจริยธรรมสร้างวัฒนธรรมสร้างศาสนาให้แก่มนุษย์ชาติอันคือคนไทยสร้างขึ้นมาโดยการกระทำของเรานั่นแหละมันได้สร้างสังคมนี้ขึ้นมาคนที่มาพบเห็นอโศกเนี่ย การกราบเนี่ยก็สะดุดเขาระลึกโทรศัพท์หาเรื่องสายเขาเข้าใจต่อสิ่งอันนึงซึ่งเกี่ยวกับจริยธรรมศีลธรรมมีแต่คนพาลมาเห็นแล้วเกิดหมั่นไส้หรือเกิดอาการอะไรมีเหมือนกันแต่น้อยแต่น้อยคนพาลมีน้อยเท่าที่รู้สึกในการกราบหรือการเดินช้าการสำรวมการอะไรต่ออะไรท่าทางที่มันมันเหมือนจงใจและประดิษฐ์เนี่ยแล้วเราก็เป็นของเราจริงๆด้วยเราได้ทั้งประโยชน์ตนและมันเกิดที่ท่านได้รับผลกระทบต่อไปจากเราเนี่ยมีจริงมีจริงๆขอยืนยันเป็นผลแต่ว่าผมไม่ค่อยได้พูดกล่าวขึ้นแล้วเราแสดงธรรมทุกวันการกินยืนเดินนั่งนอนไปแค้นก้าวขาส่งสัง บิณฑบาตไปมาทำอะไรก็ได้แม้แต่ยังไม่ได้พูดสักคำทุกอย่างพวกนั้นมันเป็นการแสดงธรรมทั้งฆราวาสผู้ที่ปฏิบัติในพวกเราเรียกว่าเป็นพระในส่วนที่ยังเป็นรูปตามขั้นตอนจนกระทั่งมาถึงการเป็นรูปพระรูปนามธรรมอีกเรื่องนึงนะก็เป็นไปการแสดงเป็นการแสดงธรรมไปทุกระดับได้ช่วยศาลอยู่ช่วยเสริมช่วยเผยแพร่ช่วยทำงานให้แก่ศาสนาแก่มนุษย์เป็นงานเพราะฉะนั้นบางทีจิตใจของเรามันไม่อยากจะทำหรือว่ามันก็ทำลงไปแล้วก็เกิดมีกิเลสมีอะไรต่ออะไรเราก็ต้องดูถึงกฎระเบียบถึงขั้นตอนถึงความเหมาะแก่สมมุติต่างๆแก่ฐานะแก่น จะอะไรก็แล้วแต่หลายขั้นตอนร้ายสมมุติเราก็ต้องเข้าใจแล้วเราก็ทำเมื่อมันเห็นไม่ชอบมาพาคนเห็นว่าเอ๊ะนี่มันมากไปน้อยไปจะเสนอเข้าหมู่ก็ไม่มีปัญหาโมก็พิจารณาถ้าเห็นสมควรจะได้ผลประโยชน์ก็สรุปตกลงกันและก็ตัดสินกันเป็นกฎระเบียบหรือเป็นประเพณีจะทำไปมันก็จะได้ผลสืบเนื่องสืบสานจะไปอย่างนั้นเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเพราะงานด้านทางวัฒนธรรมนั้นพวกเรานี่เป็นตัวงานด้านวัฒนธรรมโดยตรงเป็นผู้นำหรือเป็นตัวอย่างเป็นแม่พิมพ์เพื่อจะฟังเชื้อทางเข้าอันดีให้แก่สังคมให้แก่มนุษย์ชาติ ก็ที่เราทำนี่ไม่ได้ไม่มีความหมายถ้าทำมีความหมายเรามีกำหนดรู้ไม่ใช่สักแต่ว่าทำทำทำทำทำทำทำไปเป็นการเน้นที่ผมพยายามพาณิชย์ทำที่แต่ก่อนนี้เน้นมากกว่านี้เดี๋ยวนี้เขาเข้าใจขึ้นเพราะฉะนั้นคนที่เข้าใจขึ้นแล้วเขาเห็นเขาพอใจเมื่อเวลานานๆเข้าบางทีเขาก็เกิดการไม่สำคัญกับอันนี้มันก็ผ่านไปจุดอื่นทำอะไรอื่นอีกมีอะไรอื่นผสมเป็นไปเมื่อไม่มีมากอันใดที่มันส่งอยู่ได้มีประโยชน์อยู่เราก็รักษาไว้อยู่อันใดที่ไม่มีประโยชน์แล้วเราก็เลิกอันไหนที่ยังไม่มีประโยชน์ เราจะมีอะไรที่จะยังประโยชน์ให้เกิดขึ้นมาแล้วก็ประกอบขึ้นทำขึ้นสิ่งที่เราทำนี่ไม่ใช่ของใหม่ของเก่าเขาที่เคยได้ผลมาแล้วเขาลืมแล้วแต่เรากลับดึงมาทำอีกก็เคยใช้กันแล้วไม่ใช่ไม่เคยใช้มันเคยเป็นแฟชั่นแต่ไม่ใช่แฟชั่นที่จะพาฟุ่มเฟือยกลับกลายเป็นแฟชั่นที่จะพาขัดเกลาแฟชั่นที่จะทำให้มนุษย์เบาว่างง่ายสบายขึ้นไม่ใช่แฟชั่นที่จะทำให้ยังฟุ้งเฟ้อหนักหนาเผาผลาญไม่ใช่อย่างนั้นทิศทางมันก็มีอยู่อย่างนี้อย่างนี้ถ้าจดหมายนี้ได้รับ วันแล้วนะตั้งใจอยู่ว่าจะเอามาอ่านพวกเราฟังอยากได้รับรู้อะไรที่ไปด้วยบ้างจะเป็นจดหมายของอ่อนทองเชื้ออดีตสามเณรเราเขียนมาว่าอย่างนี้กราบนมัสการเพราะท่านพ่อและทุกท่านหมู่สงฆ์ฆราวาสผู้ใฝ่ธรรมที่เคารพบัดนี้ผมได้ตกอยู่ในสภาพมีเนื้อเพศเสียแล้วคือผมได้ลาจากสมมุติสามเณรมาอยู่ในเพศที่พระพุทธองค์ไม่ทรงสรรเสริญในวงเล็บต่ำทรามลามก เด็กลายสภาพมาเป็นคฤหัสถ์ตั้งแต่วันที่ 6 กรกฎาคม 22 นี้เองเหตุที่ผมลาออกมานั้นผมไม่อยากกล่าวอะไรมากขอให้ท่านพ่อหรือท่านที่เคารพทั้งหลายตั้งแต่ผู้ปฏิบัติธรรมในวงเล็บฆราวาสจนถึงนักบวชทั้งหญิงและชายคิดเสียว่าผมเป็นบุคคลที่ลามกก็แล้วกันเพราะไม่สามารถที่จะครองอยู่ในเพศที่เจริญกว่าได้ทั้งๆที่ยังบวชได้ไม่นานจิตก็แปรปรวนเสียแล้วเป็นคน เหลวไหลมากพอตอนจะบวชกิเลสไม่รบไม่มารบกวนก็คิดว่าเอาแน่ๆถึงขนาดคิดว่าขอตายดีกว่าถ้าหากจะสึกแต่พอกินเลทมารบกวนเข้าจริงๆความไม่แน่ก็ตามมาที่ผมออกมานี้ไม่ใช่เพราะไม่ชอบใจหรือรังเกียจในหมู่กลุ่มชาวอโศกอะไรผมยังเคารพในหมู่กลุ่มชาวโศกอยู่เสมอแต่ที่ออกมานี้เป็นกิเลสเฉพาะตนเท่านั้นเองแต่อย่างไรก็ดีความคิดของผมมีอยู่เสมอว่าผมจะกลับมาอีกแต่มันก็เป็นเรื่องของอนาคตเอาแน่ไม่ได้ผมอาจจะตายเสียก่อนก็ได้ ตอนวันบวชผมก็ตั้งใจว่าเอาแน่ๆมันก็ยังตีตลกกลับกลายเป็นไม่แน่ได้เลยที่ผมเขียนวันนี้ก็เพื่อให้ท่านพ่อและหมู่ 2 ได้ทราบผมเข้าใจว่าผมได้สร้างวิบากไว้มากพอควรที่ได้ทำลายหรือพรกำลังใจอีกหลายๆท่านในการที่จะมีความเพ่งเพียรยิ่งๆขึ้นในกุศลธรรมขอท่านทั้งหลายจะได้มีจิตแปรปรวนเลยขอให้ผมแปรปรวนแต่ผู้เดียวก็พอแล้วจิตของผมขณะใดที่เคยลามกต่อท่านองค์ใดองค์หนึ่งหรือผู้ใดผู้หนึ่งก็แล้วแต่ขอท่านผู้ประเสริฐทั้งหลายจงอโหสิกรรมให้แก่ผู้ตกต่ำนี้ด้วยนมัสการมา ความเคารพยิ่งอ่อนทองเชื้ออันที่จริงเป็นเรื่องจริงนะทุกวันนี้เราดูเรื่องจริงเราไม่จำเป็นจะต้องดูเรื่องภาพยนตร์ไม่ต้องไปดูละครอะไรหรอกเขาเน้นออกมาเดี๋ยวนี้มันไม่ได้เน้นแก่นสารสาระกับปรุงแต่งเอารสชาติโดยการโดยราคะโดยลักษณะของโทสะอันแรงจัดจ้านหรือไม่งั้นก็มองหาโดยตรงเข้าไปปรุงเข้าไปสร้างมากในเรื่องของหนังของละครของตัวอย่างนวนิยายนิทานส่วนชีวิตแท้ๆเนี่ยเมื่อเราเองเรารู้แล้วชัดเจนเราไม่จำเป็นจะต้องไปดูชัด หยาบๆอย่างนั้นแล้วอยากจนกระทั่งกลายเป็นรสอร่อยของเขาถ้าไม่มีบทบู๊บทตีบทฟันแทงกันขนาดนั้นเขากลับไม่อร่อยรู้สึกชีวิตที่ไม่มีไม่มีไม่มีรสชาติจืดชืดเขาทนไม่ได้ก็ต้องมีบทของราคะมีบทของโทสะที่เห็นชัดๆอยู่ว่ายังครองโลกอยู่แล้วยิ่งใหญ่หรือไม่ก็นำพาเป็นตัวอย่างยั่วเย้าปลูกกระโดงจิตใจเขาให้เกิดราคะอย่างนั้นจงเพิ่มขึ้นให้เกิดโทสะอย่างนั้นจึงเพิ่มขึ้นให้เกิดโมหะอย่างนั้นจูงเพิ่มขึ้นเขาก็จึงอยู่ได้ถ้าไม่เช่นนั้นเขาก็ไม่อยู่ได้เขานึกว่าชีวิตของเขาจะต้องมีโทสะราคะจะต้องมีโมหะจึงจะอยู่ได้และเขาก็เป็นอยู่อย่างนั้นตลอด ด้วยความหลงผิดแต่ส่วนเราเองเป็นผู้ที่รู้แล้วไอ้จัดจ้านอย่างนั้นเราไม่จำเป็นจะต้องดูดูแล้วอย่างบางทีก็หวาดเสียวหรือบางทีก็จัดแรงที่เราเข้าใจอยู่แล้วเราก็มาดูดูชีวิตธรรมดาของคนที่มีอยู่จัดจานเหมือนกันเรามองชีวิตคนที่เดินอยู่บนถนนเป็นภาพยนตร์อันจัดจ้านทั้งนั้นเป็นชีวิตอันจัดราคะโทสะก็แสดงว่าอายกันที่ไหนเขาไม่อายที่ชวนร้องเรียกอวดอ้างเหมือนกับสมมุติให้ฟังว่าเหมือนกับคนกล้าเปลือยกายแล้วก็มาดูสิดูสิดูเนื้อหนังฉันดูตรงนั้นตรงนี้ที่น่าเกลียดอะไรคล้ายๆอย่างเงี้ยเขาเป็นอย่างนี้คล้ายๆอย่างนี้ไม่อายมันได้อย่างนั้นน่ะ ถ้าเราเองก็เข้าใจแล้วว่าสิ่งอย่างนี้ไม่ใช่สิ่งที่จะต้องมาปนมาปรุงมาโชว์อะไรมันน่าปิดบังกันหน้าไม่ให้ใครเห็นเพราะฉะนั้นแม้แต่ลักษณะชี้ชวนได้รู้ในรถได้กลิ่นเสียงชี้ชวนด้วยลาภยศได้ลาภมามากๆแล้วก็มาหอบหวงไว้อะไรในหน้าอายจะตายเขากลับเอามาฉลองกันกลับมาอวดอ้างกันได้ยศชมเชยการได้ยศเราก็รู้แล้วว่าถ้าเรามาหลงดีใจมันก็เป็นเรื่องน่าขันน่าเกลียดแต่ตามในฐานะพระโยคาวจรที่เรารู้สัจธรรมแล้วไม่ต้องร้องเรารู้ว่าดีดีแล้วก็ผ่านไปแต่เขาก็กลับเอามาตีฉลองคำชมเชยเยินยออะไรต่ออะไรมาหลงระเริงใจหัวเราะชื่นใจทำทีทำท่านั่นเหมือนกับคนโป๊เหมือนกับคนที่ มันหน้าด้านพูดอย่างที่ภาษาอังกฤษจริงๆอย่างนั้นนะคุณลองสอดร้อยดูสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนที่เป็นรอบหยาบลอบกลางรอบละเอียดมึงคิดดูดีๆก็เป็นอย่างนั้นจริงๆเพราะจิตใจคนใดยิ่งละเอียดลงไปก็ยิ่งจะเห็นความอย่าพลาดได้ชัดขึ้นชัดขึ้นแม้แต่ยาน้อยเราก็เห็นเป็นหยาบที่ชัดเด่นได้เราก็จะได้ยินละออจนกระทั่งเรามีจิตใจรู้ว่าสิ่งอย่างนี้มันเกิดอยู่ในโลกทั้งสิ้นไม่มีอะไรอื่นหรอกมีแต่พวกนี้อยู่ในโลกดีใจพอใจหรือไม่พอใจในสิ่งที่เราตั้งค่าให้แก่ตัวเราเองถ้าเราไม่หลงในค่าของกรรมหรือการงานหรือวัตถุทรัพย์หรือว่าอารมณ์ อารมณ์แม่จะยังอยากลักษณะของอารมณ์หยาบที่ลงรื่นรสชื่นใจกับรถต่างๆไม่ว่าจะเป็นอารมณ์รถอย่างไรอย่างไรที่ปรุงกันอย่างโน้นอย่างนี้แต่รักใครสมมติแล้วมันก็หลงชื่นใจพอใจหรือไม่พอใจแล้วเราก็ใจสัจธรรมแล้วเราก็จะเห็นเขาตื่นเต้นกันเขาเป็นชีวิตชีวากันเขาเรียกว่าสิ่งอย่างนั้นเป็นสิ่งที่จะต้องมีอยู่ในชีวิตแล้วก็หาแสวงหาลงทุนลงแรงเมื่อเราเข้าใจเท่าทันเราก็ไม่ต้องปรุงไปลงทุนลงแรงมันก็ยังจะมีแม้มีแล้วเราก็จะต้องรู้เท่าทันบางทีมาเข้ามาเอามาให้เรามายัดเยียดมาประเดี๋ยวประดังให้เรามากเราก็รู้เท่าทันบางคนเขาก็ใจจริงใจ พอเขาหลงในสิ่งนั้นมันดีเขาก็เอามายัดเยียดให้เราบ้างทั้งๆที่เราไม่เอาแล้วแล้วเขาไม่รู้จริงๆเขานะปรารถนาดีเราก็ยังอยากได้เขาก็ต้องคิดว่าเราก็ยังอยากได้เหมือนอย่างเขาเขามีเราก็อุบัติเหตุเสียสละแล้วก็เอามาให้เราเราอย่าเพิ่งไปโกรธเขาเราจะต้องพยายามตั้งหลักให้ดีเขามีจิตตัวหนึ่งต่างหากเพราะความรู้พื้นฐานนะเพราะว่าความเป็นจริงของเขาเป็นอย่างนั้นหมายถึงยอดเยี่ยมสิ่งนั้นมาให้เราเราเองเราก็ต้องรู้ย้อนลงไปถึงสภาพจิตของเขาให้ได้ว่าเขายังมีฐานแค่นั้นก็ต้องอนุโลมปัจจุบันดีคนไหนที่มีศรัทธาเลื่อมใสหรือว่ามีนโยบายอะไรที่เราจะทำแรงได้ก็แรงคนไหนที่แรงไม่ได้ก็ต้องเบาต้องอยู่ใน ภาพที่ว่าเราเองจะต้องเป็นการสอนย้อนสอนเขาอยู่ตลอดเวลานั่นแหละตามประมาณแต่ละบุคคลไม่เท่าเทียมกันต้องเก่งในการที่จะดูจิตใจบุคคลคำนวณประมาณเขาด้วยเรามาทำตอบแทนตอบโต้กลับไปให้เป็นประโยชน์ในการที่จะให้เขารู้สึกให้เขาเรียนรู้ให้เขาได้รับผลสะท้อนในการสอนเสมอๆได้มันก็ดีอันนี้เรามาเข้าบทเรียนการเรียนมาถึงหน้า 2007 19 ตอนนี้เราก็กำลังอธิบายพากันไป วิเคราะห์ไม่ได้วิเคราะห์กันตื้นๆวิเคราะห์อสัญญีวิเคราะห์นิโรธคันนิโรธดับจิตซึ่งกำลังชี้มุมให้ฟังชี้มุมไม่เห็นให้พิจารณาพยายามตามใช้ปัญญาตามดูดีๆถ้าได้อธิบายถึงสภาพที่เข้ามาปั้นอสัญญีหรือปั่นการดับจิตไม่ได้ดื้อเนี่ยมันเป็นสภาพที่เอามายกอ้างกับบัญญัติให้ฟังอยู่ว่าแม้เขากระทำอย่างนี้ก็ไม่ใช่หมายความว่ามันเป็นสภาพนิพพานที่สมควรที่สุดของมนุษย์นั่นแหละก็ไม่ใช่แต่แท้จริงมันเป็นการประดิษฐ์อย่างหนึ่งมันเป็นการเลยเถิดไปหาเพราะว่าเพราะว่าตัณหา สวัสดิการธรรมอันนึงให้แก่ตนเองโดยเป้าหมายทำจนเลยเถิดจนไร้ประโยชน์มันไม่เป็นไปเพื่อสัมมาสังกัปปะสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะสัมมาวายามะสัมมาสติก็มีเหมือนกันที่เขาทำให้เขาต้องใช้สัมมาวายามะเราจะเรียกว่าสัมมาเราจะเรียกว่าสัมมาวายามะมันก็มันก็เรารู้ว่าพยายามถ้าบอกว่าพยายามมันมากไปมันเป็นการปฏิบัติกรรมฐานโยกเราก็ว่ามันไม่ถูกแต่ถ้าเผื่อว่าเขาจะเพื่อเรียนรู้เพื่ออะไรก็ได้พอสมควรและเราก็จะมีสัมมาทิฏฐิมาแล้วเราก็จะไม่หลงไม่ติดไม่อะไรมันก็คงจะพอได้แต่ถ้าเผื่อว่าเขาไม่รู้มา จริงหรือทฤษฎีและหลักการแล้วเขามีจิตใจเห็นเชื่อมั่นเลยว่านี่แหละคือนิโรธทำอย่างนี้ไปมากๆเนี่ยคือนิพพานนี่แหละคือจุดเป้าหมายแล้วก็สั่งสมการนี้มันก็ได้ความชำนาญในอาการนี้เขาจะทำได้อย่างนี้ได้นานขึ้นสร้างอายุอย่างนี้ขึ้นมากๆแล้วเขาก็จะคล่องแคล่วขึ้นแกงขึ้นชำนาญขึ้นทำได้เก่งขึ้นเขาก็จะยิ่งทำได้สมใจมันก็ภาคภูมิในความเก่งมันไม่ใช่ง่ายๆยากแล้วมันก็ทำเสพทำติดทำให้แก่ตนก็เป็นการทำนิโรธแบบที่ทำคนไม่ให้เป็นคนไม่อยู่ในองค์ของสัมมาอริยมรรคองค์ 8 เลยจะเรียกว่าอาชีพกับโมเมเรียกได้ว่าอาชีพ เป็นเบื่อเป็นใบ้แต่ว่าการงานก็คือการงานพากเพียรในการทำให้มันหยุดเลยเถิดมันนิ่งเกินไปมันมันหมดค่าของคำกริยาการกระทำมันเป็นการกระทำที่ไร้ประโยชน์ไร้ค่าอะไรไปแล้วแต่เขาก็กระทำกันถ้าเราได้อธิบายมาว่าก็ฝึกปรือมาอย่างนั้นมันก็สร้างอายุทำอายุแต่มันไม่ได้เป็นที่ยึดตายุคเก่ามันกลับเป็นที่เทนะอายุนานมันเป็นเหมือนกับพวกชาวกามนะชาวดาวดึงที่มีสุขคิดวรรณะทิพย์อายุทิปที่มีคลิปเทนะวัน บรรณานณัฐเทนะอายุนาซึ่งก็มีทริป 3 เนี่ยมีดาวดึงส์เป็นจิตของกามาวจรหรือว่าเป็นไปเพื่อความใคร่อยากประสงค์ปรารถนาต้องการและเขาก็ต้องการอย่างนี้จริงๆแล้วก็ทำเอาได้เก่งก็เลยมาเป็น 10 ปีนะอายุนาสร้างอายุสักทั้งเรื่องในภาษาบาลีหรือภาษาของพระอภิธรรมว่าเป็นพวกสัญญาสัตว์หรืออาศัยสัญญาหรือไม่มีสัญญาสัตว์สัตว์นี่แหละสัตตะบอกอายตนะก็เป็นอสัญญาสัตตาเย็ดกันนะเรียกว่าสัญญา เต็มๆก็ทำได้มากเขาก็มีมากก็ทำได้คล่องขึ้นเก่งขึ้นก็เป็นทิพย์อย่างนั้นมากขึ้นแล้วเขาก็จะพยายามทำให้ยิ่งขึ้นเพราะมันยากแล้วมันก็เลยเถิดไปสุดโต่งไปอย่างนั้นก็จะทำให้มากขึ้นหนักขึ้นหนักขึ้นหนักด้วยความหลงผิดของผู้ใดเขาก็จะทำอย่างนั้นให้แก่ตนตลอดชีวิตเมื่อมีชีวิตอยู่ร้อยปีแล้วก็จะฝึกหัดทำอย่างนี้แล้วก็นึกว่าอันนี้แหละเป็นผลสูงสุดเขาก็จะนึกว่าเขาได้แล้วเขามีแล้วเป็นแล้วซึ่งผลสำเร็จแห่งชีวิตของเขาเขาก็เป็นไปอย่างนั้นแต่ทีนี้ก็อธิบายถึงสภาวะพวกนี้ต่อไปอีกวิเคราะห์ แล้วแม่จะมองอย่างละเอียดอ่านย้อนกลับไปหาสภาพศูนย์กันก็จงทราบแต่ว่าท่านผู้นี้มีศูนย์นั่นแหละเป็นอารมณ์เป็นวัตถุข้อหาสุตตาภักดิ์ ต้องนั่งเข้าฌานนั้นเองคือมีกรรมวิธีอย่างไรก็ทำจนกระทั่งมันเกิดผลของตนเองโดยกรรมโดยจิตวงเล็บเปิดคือการกระทำดับให้กับจิตเข้าไปเรื่อยๆนั่นเองนะวงเล็บปิดโดยจิตทั้งโดยอุดตู่เปิดคือการระงับกายสังขารวจีสังขารมโนสังขารลงอันมีส่วนปรุงของดินน้ำไฟลมนั่นเองและปิดด้วยซึ่งมีวิธีทำคือน้อมจิตให้มานะสิการเข้าไปเป็นพยายามฟังดีๆนะกำลังเขากำลังทำจิตนี่ให้เป็นวัตถุที่จริงจิตมันเป็นธาตุรู้รู้สึกมีธาตุรู้ มีบทบาทหรือมีหน้าที่มีความเป็นตัวของมันเองตามยถาภูตังความเป็นจริงๆของตัวจริงๆตัวจริงๆของจิตนี่คือธาตุรู้เป็นสภาพจริงของมันยถาพุทธะของเขาแต่ตอนนี้เรากำลังจะทำจิตให้เป็นวัตถุคือจิตให้เป็นสภาพที่หมดภาพรู้ไม่รับตรัสรู้ถ้ามันตั้งอยู่เป็นก้อนมันก็จะเป็นธาตุดินถ้ามันยังมีเหลวๆหลายๆอย่างมันจะเป็นธาตุน้ำถ้ามันยังมีระบบความแรงความกล้าความอ่อนความบางอะไรก็ไม่รู้ตัวแต่ยังมีอำนาจที่ยังจะไหวจะเคลื่อนได้มันก็จะเป็นลมถ้าไม่มีอะไรมันก็จะกลายเป็นอากาศสุดท้ายเขาก็ไม่มีทั้ง สนามบินลักษณะนามลักษณะลมลักษณะปลายลักษณะลมมันก็จะเหมือนสิ่งอากาศสภาพเฉยๆก็เป็นประกาศพระธาตุถือว่าเป็นเชิงวัตถุที่สูงสุดต่อจากนั้นไปก็มีอีกอันนึงเท่านั้นคือวิญญาณธาตุเพราะเป็นธาตุที่พระพุทธเจ้าท่านแบ่งไว้ยังสูงสุด 6 ภาคหมายคำว่าธาตุหลักเลยทีเดียวเป็นสภาพเอาคุณภาพของมันมาอธิบายเป็นทาสรักและตอนนี้ก็เขากำลังอธิบายให้ฟังว่านี่เขากำลังจะโน้มการเข้าไปเป็นวัตถุแล้วเสพนายอารมณ์ที่มันดับมันนิ่งมันไม่รับรู้อะไรนั้นเรียกได้ชัดๆว่าท่านกำลังเสพใน ทิพย์วงเล็บเปิดแปลว่าผู้ทำอายุให้แก่ตนตามที่ตนปรารถนาได้สัมฤทธิ์ผลสมใจเป็นอายุของรูปเป็นจิตที่กำลังมีอาหารเสพคือความเป็นอสัญญีหรือนิโรธแบบหลับตาดับจิตเป็นอาหารแล้วก็หลงรดนั้นหลงธรรมดาอย่างนั้นท่านเรียกในภาษาว่าสุขหรือไม่ก็สบายหรือไม่ก็อร่อยอยู่นั่นแหละซึ่งภายในรูปขันธ์นั้นแท้ๆก็ยังมีสตรีตัดภวังค์อันเป็นจุดเดิมจิตเก่าจิตค่ำๆความจำความ ยังไม่ลืมหรือเรียกว่าอะตีตะสัญญาของผู้นี้เองยังทำงานอยู่ในตัวรับเสพอยู่โดยมีตัวมีตนที่พยายามจำของเก่าไว้วงเล็บเปิดคืออุปทานเดิมหรือเรียกว่าธีรกิติวงเล็บปิดอุปทานเดิมคือสิ่งที่ได้สั่งสัญญาไว้แล้วแล้วก็มันก็สั่งใส่จิตไว้จิตมันก็พยายามมีตัวรู้ตัวนี้อยู่ในคำว่าจีรนาทที่นี่คือตัวรู้ตัวนี้ไม่เพิ่มไม่เพิ่มการรู้ไม่เพิ่มการกระทำกรรมไม่เพิ่มอะไรขึ้นไปมันมีแต่จะเสื่อมลงเก่าๆเรียกว่าจิรานุกรมอันนี้ และมีตัวที่รับรู้ติดใจชอบใจเป็นโสมนัสสกัดมีความดีใจชื่นใจยินดีและคนอยู่ด้วยสั่งสมลงไปอีกตอนนี้มีตัวนี้ด้วยคือหมายความว่ามีบทบาทที่เขาทำแล้วมันก็มีจิตดูแล้วมันก็พอใจติดใจดีใจเสริมชีวิตชีวาของความเกิดขึ้นมาอีกอันนี้วงเล็บเปิดคืออุปทานใหม่ไอ้เดิมและสั่งสมบอกไว้เป็นอย่างนั้นนะเป็นอุปทานเดิมเป็นอุปทานเก่าอันนี้เป็นอุปทานใหม่หรือเรียกว่าชีวกก็คือสิ่งที่เป็นต้นเขาต้นรากของจิตนั่นแหละอยู่ในอดีตแต่พอวางนั่นแหละมันมีอันนี้ได้สมใจจริงๆ มันมีอายตนะรู้พยานในสุดท้ายที่สุดถึงขั้นอรูปฌานหรืออรูปเป็นจิตเนี่ยมันจึงเป็นอายตนะทั้งนั้นคือทวารให้มันดูได้จริงๆมันมีตัวรู้มันจะเป็นปลดๆมันยังไงปิดๆมันยังไงมันก็รู้อยู่นั่นแหละในภาวะจิตในสำนึกใหญ่มันไม่รู้แต่ในสำนึกเล็กมันรู้สำนึกใหญ่มันดูไม่รู้แต่ในสำนึกเล็กมันรู้เขาจึงเรียกเป็นภาษาทางบาลีว่ามันเป็นอายตนะมันเป็นชราเย็ดกันนะมันเป็นอายตนะ 6 มันยังรู้ๆอยู่อย่างนั้นแหละเพราะว่าถ้าจิตนี่มันเก่งนักมันละเอียดนักมันไม่มีอะไรปิดขั้นได้ง่ายเลยขาดจิตเนี่ยแต่คนไม่เข้าใจ คนก็ไปกำหนดอยู่ที่สภาวะสำนึกใหญ่เพราะสำนึกใหญ่ของเราไม่รับรู้ได้แล้วเราก็นึกว่าเราหมดจิตที่จริงมันไม่หมดจิตมันมีสภาวะสำนึกละเอียดสำนึกในสำนึกเล็กอยู่อ้าวมันเข้าใจอยู่ของมันตัวมันนั่นแหละมันตัวพวกนี้ยังเป็นชีวะชีวานที่ยังเป็นต้นรากเหง้าที่มันรู้อยู่ว่าเราทำได้แล้วหนอแต่มันไม่รู้รายละเอียดมันรู้แต่ว่ามันเป็นไปได้อย่างนี้อย่างนี้แล้วมันก็เป็นรู้โครงใหญ่ๆเท่านั้นเองอันนี้ก็เป็นอุปทานหมายความว่าทำได้เราจึงรู้เราทำได้เก่งขึ้นมากขึ้นแม้เราไม่มีใครที่จะคอยบอกเราเลยเราจะเป็นผู้รู้เองเพราะโยมเป็นนั่งทำหัดทำดีหัดทำนิโรธแบบนี้หรือยังไงเขาก็มีสภาวะเป็นไปได้ทั้งสิ้นไอ้ ไปได้นั่นแหละแสดงว่าเขารู้ของเขานะไม่ใช่เขาไม่รู้นะคุณเขารู้นะแล้วเขาจะเอาอะไรมารู้ล่ะคนอื่นยิ่งจะไม่รู้ด้วยหรือภาวะที่ลึกซึ้งแล้วเขาจะอาศัยอยู่หรือไม่อสัญญีเขาต้องรู้ตัวเองโดยสภาวะที่มันเป็นจิตแล้วนี่แม่ให้คนอื่นนั่งคุมนั่งดูนั่งแลอยู่มันจะไม่รู้เก่งได้เท่าตัวเองรู้ของตัวคือกันที่ไหนในโลกไม่มีพระพุทธเจ้าเองแท้ๆท่านยังตัดเลยตังค์ไม่ชานะมีอาหารมีตังค์นะประสานมิตรท่านยังต้องทำตัวทั้งๆที่ท่านสามารถมีกำลังพลังจิตพอเข้าไปรู้บ้างอยู่ได้แท้ๆแต่มันก็ไม่ละเอียดเล็กแหลมลึกเท่าของของตัวหรือว่ามันรู้ชัดเจนเจ้าของของตัวที่รู้หรอกโดยตัวจริงของตัวมันเป็นของตัวมันก็ต้องรู้ของตัวนี่แหละก่อนคนอื่น แล้วก็ละเอียดลออมากมายมันก็อยู่ที่ปัญญาเชิงปัญญาของเราที่จะรู้ชัดหรือเจนเรามีมันก็ยังเหลือสภาพผมนึกว่าไอ้ตัวนี้ผมตั้งจีรนุชปาท่องโก๋ตั้งขึ้นมามันยังมีสภาพสอดคล้องจิตผู้ยังไม่หมดกิเลสที่ยังมีตัวจริงอยู่ในอดีตกลับมาวางที่เราตัดสำนึกธรรมดาเนี่ยเป็นสำนึกสามัญเมื่อเราตัดสำนึกนี้แม้เราจะเข้าไปในภาวะภพมันก็มีสามัญสำนึกอีกขั้นตอนหนึ่งเข้าไปอีกเข้าไปอีกจนกระทั่งเราพยายามดัดสำนึกของเรานั้นแล้วดับไปเลยเจตนาดับสำนึกอันดับสำนึกมันก็ดับสำนึกขั้นต้นแต่จิตใต้สำนึกมันยังมีเราจะเรียกว่าตีกลับมาวางด้วยเราจะเรียกว่าจิตใต้สำนึกมันก็มีจิตใต้สำนึก ที่มันจะมีบทบาทของความไม่ได้ดับมันก็ทำตามอารมณ์หรือว่าตามยถาภูตตามความเป็นจริงของมันที่มันยังมีฤทธิ์มีแรงถ้าเราสามารถที่จะสั่งหรือสามารถที่จะควบคุมมีอำนาจใหญ่โตเป็น 10 ประตูเข้าไประงับเข้าไปทำให้มันเบาเบาลงเบาแต่งเบาคิดเบาสร้างสร้างด้วยกิเลสราคะส่วนที่เรามีจริงอยู่ในอนุสัยอาสวะของเราคือตัวเหมือนกับตัวอาสาก็เหมือนตัวที่มันหมักดองถ้าเราเองเราสามารถที่จะสั่งมันได้มีกำลังพอมันก็จะลดถ้าสั่งมันไม่ได้กำลังของเราไม่มากพอมันก็ปรุงปรุงอยู่ในนั้นแหละมันก็ทำงานของมันถ้าถึงเรียกว่าอาสวะเหมือนเครื่องหมักดอง แท็บเล็ตเอาความพระเครื่องหมักดองที่จริงคำว่าอาสวะโดยพยัญชนะไม่ได้แปลว่าอะไรเลยแปลว่าตัวเองอาสวะแปลว่าตัวเองอาตัวหนึ่งสวะตัวหนึ่งสวะเนี่ยแปลว่าตัวเองนั่นเองพฤติกรรมของตัวยิ่งแยกพยัญชนะและสระก็เป็นไปกลับบ้านก็คือพฤติกรรมมันเป็นเพียงมีพฤติกรรมอยู่สบายมันมีพฤติกรรมไม่ใช่มันไม่มีพฤติกรรมแล้วก็ไปเอาความเอาไอ้นั่นก็แปลว่าสิ่งปัสสาวะแปลว่าซิงหรือแปลว่าตนเองแต่ว่าในพจนานุกรมเขาก็แปลนะประธานอนุกรมบาลีเขาก็แปลงเงินสวัสสเสือวแหวนแปลว่าเองแปลว่าตนเองแปลว่าสิ่งแปลว่าสภาพนึง สภาพมันก็ตัวเดียวกันพูดไปอีกมันก็เอาตัวเก่าสภาวะหรือสภาวะสภาวะสภาวะสวะมันก็ตัวเดียวกันจริงๆไม่ได้มีอื่นหรอกเสร็จแล้วก็อาสวะอานี่ก็หมายความว่าจะมีหรือไม่มีนี่มันอยู่ที่ปัญญาจะเป็นหรือไม่เป็นอยู่ที่ปัญญาที่เราจะรู้ว่ามันมีแล้วมันก็มีสิ่งนั้นแต่มันไม่ได้มีเฉยๆมันมีบทบาทบทบาทนี้เขาจึงเรียกโดยภาษาเรียกด้วยสาระพวกมันเรียกว่าเรียกด้วยอ่ะไม่รู้ภาษาว่ามันเป็นสิ่งเหมือนชีวิตชีวาของตัวหมักดองเนี่ยมันทำงานปฏิกิริยาแตกตัวอยู่ทำอะไรก็ได้อยู่ปรุงอยู่นะมีปฏิกิริยาอยู่ไม่ใช่ไม่มีนะเพราะในอันนี้ถ้าเรารู้เราเห็นเราชัดเจนเราจะเห็นว่ามันมีทั้งอำนาจที่เราหลงไปทำงานส่ง ทั้งตัวที่มันยังเป็นอยู่มันยังสร้างรีบสร้างแรงแล้วตัวเสื่อมไปก็มีเป็นธรรมดาตัวเสื่อมเราเรียกว่าจีรนุชปาทิตัวยังพยายามสร้างด้วยบทบาทของฤทธิ์แรงของกิเลสตัณหาอุปทานอะไรของเราตัวนั้นเราเรียกว่าชีวาทิแต่ทว่าเจ้าตัวเองเท่านั้นไม่สามารถรู้ได้มีแต่หลงก็หลงสร้างหลงทำความเกิดล้มสร้างชีวิตชนิดหนึ่งให้แก่ตนเองอยู่แท้ๆคือเป็นผู้หลงเสพชีวิตที่ไร้ชีวะเป็นผู้เสพชีวิตที่ไร้ชีวะหรือจิตที่ไม่รับรู้อะไรแต่แท้จริงตนยังมีทาสรู้ ยังมีตัวตนที่รักที่สุดเพราะว่าตนเองไม่รู้ไม่มีปัญญาไม่มีความสามารถเข้าใจหยั่งถึงแปลเป็นไทยชัดๆว่าตนกำลังโง่เพราะความแท้ที่สุดนั้นตนกำลังมีชีวิตโดยเสพความไม่มีชีวิตของตนเป็นอาหารเอาดีๆภาษาอังกฤษจนบนและชนชั้นที่ว่าชัดที่สุดที่จะพูดภาษานี้ว่ากลางในสภาพที่จะอธิบายมีไว้ว่ากลางแล้วของคำอธิบายนี้ตนกำลังมีชีวิตโดยเสพความไม่มีชีวิตของตนเป็นทหารจึงไม่รู้จึงรู้จึงไม่รู้แม้กระทั่งว่าตอนติดสิ่งนี้ โดนยึดอารมณ์นี้ตนอยากเสพสภาวะนี้แม้ตอนจะขยันทำจะขยันสร้างสภาวะอภิปัญญานิโรธสมาบัติหรืออสัญญาสัตว์ให้แก่ตัวเองเสกตัวเองอร่อยอยู่เสมอๆปานใดก็ยังไม่แจ้งว่านั่นแหละดนตรีหรือตนหลงตนมีอุปทาน 10 แท้ๆจนเป็นสัตว์โลกชนิดหนึ่งที่อิ่มเอมเปรมปลื้มอยู่สุขสบายด้วยการเสพติดที่ไม่รู้อะไรเลยของตนเป็นทหารแล้วจะเผลอผายหนักขึ้นทุกทีไปว่านั่นเป็นนิจจังในวงเล็บความจริงความเที่ยงแท้ คือที่พึ่งอันเกษมนั่นคือความเที่ยงแท้ที่ตนยึดได้แล้วเ