220722-2-137 ทางเอกภาค2-ตอน137(หน้า285)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

นก็ทำอยู่เรื่อยไปแล้วเราก็หาอาหารให้มันเรื่อยเดี๋ยวก็ให้ทางตาเดี๋ยวก็ให้ทางหูเดี๋ยวก็ให้ทางจมูกให้ทั้งกายบำรุงบำเรอมันอยู่เรื่อย ปรีเปรมใหญ่โตเรื่อยไปอยู่ตลอดเวลาแต่เราไม่รู้นะปุถุชนนี่ไม่รู้จนกระทั่งเรามาเรียนรู้เรามาปราบมันลงมาลงมาลงมาตั้งแต่นอกตั้งแต่หยาบลงมาจนกระทั่งถ้ามันหลงผิดทางมันนิโรธนั่งหลับตาก็ดับไปจริงในขณะหลับตาเราไม่ได้ให้อาหารทางตาไม่ให้อาหารต่างหูไม่ให้อาหารทางจมูกทางลิ้นทางกายไม่ได้ให้อาหารมันทางโน้นแต่นั่งหลับตาไม่รับรู้จิตก็อย่านึกว่าจิตมันไม่ใช่ไม่ให้อาหารไม่ได้อาหารไม่ได้ทำอาหารไม่ได้สังเคราะห์หรือไม่ได้สังขารไม่ใช่มันสังขารจิตมันยังทำงานอยู่แต่เราไม่รับรู้ปล่อยให้จิตมันละเลงอยู่ใต้ก้นครัวหรือว่าอยู่ใต้คนจิตถึงเรานี่แหละอยู่ในอยู่ อยู่ในจิตของเรานั่นแหละอยู่ในภพอังกฤษเรียกว่าภวังค์ของภพอัปรีย์แปลว่าไม่ตีตราแปลว่าที่ตักขึ้นหรือไตรรัตน์ศีรษะแปลว่าองศาเราไม่รู้องศาไม่รู้สภาพไร้รักสภาพวนเวียนวนสามเศร้าวงวนเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปเราไม่รู้ความเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปของสิ่งที่อยู่ในภพของจิตเมื่อพบของจิตของเรายังมีอาสวะคือมันยังมีชีวิตมันยังมีเชื้อมันยังมี 20 ตัวตัวตนตัวอะไรของมันเหมือนอย่างนั้นอย่างนี้เรียกว่าภาษาทางโลกโลกถึงจะเรียกว่าเครื่องหมักดองมันยังมีตัวที่มาก ดองที่ปรุงกันอยู่อย่างนั้นน่ะมันก็แตกตัวพวกนี้ก็แตกตัวกันอยู่ในนั้นแหละลุงกันละเลงกันอยู่เท่าที่มันจะมีอาหารมันก็สร้างชีวนะปาทิจึงบางส่วนมันจะเป็นชีได้หรือเปล่าที่บางส่วนจะเป็นเศษส่วนที่เราจะมันเป็นอยู่แล้วตั้งอยู่แล้วมันก็จะมีชรามันจะเสื่อมลงเสื่อมลงบางตัวบางส่วนแต่บางส่วนมันก็ยังรับอาหารมาอยู่มันยังมีอยู่อาหารที่มันได้รับมาแล้วมันรับมาแล้วมันก็เอามาปรุงอยู่นั่นแหละมันเป็น 4 วันหรือเปล่าในช่วงนั้นไม่ใช่ว่ามันไม่มีการเกิดมันยังมีการเกิดอยู่สำหรับผู้ที่ยังไม่หมดอาสวะแต่เราลดการรับอาหารเพิ่มมาจากตาหูจมูก ส่วนหนึ่งบ้างแต่อันนี้มันก็ทำงานไม่ใช่มันไม่ทำงานว่าจะบอกว่าในการมานั่งหลับตาทำนิโรธธาตุแบบฤาษีนั้นจะเป็นการดับนิโรธสนิทเสม็ดจริงแต่ว่ามาทำในขณะนั้นมันก็ลดลงบ้างตรงที่เราเวลาที่ผ่านไปอายุที่ผ่านไปในช่วงที่เราดับอยู่อย่างนั้นเราไม่รับทางตาหูจมูกลิ้นกายมาหรือแม้แต่จิตของเราในภาคของจิตเราก็ไม่ดูดมาคือนั่งหลับตาตัดไปอยู่ในภพแล้วก็ยังคงไปดึงตรงกลางไปดึงเอาไอ้นู้นไอ้นี่ไปนั่งสร้างคิดสร้างงานสร้างอัตภาพสร้างตัวตนของตนอัตภาพสร้างมาใส่อีกต่างหากเราไปสร้างสวรรค์ ดอกปาริชาติกลิ่นหอมแล้วก็ชื่นใจเป็นกลางนะไม่มีหน้าตาหูจมูกลิ้นกายไม่มีนะแต่ก็ยังอุตส่าห์ไปดึงเอารถไปดึงเอากลิ่นไปดึงเอารูปไปดึงเอาภาพเอาสีเอาอะไรใจมาเสพชื่นใจดีเหลือเกินทั้งๆที่ดับหลับตาแล้วนะยังไม่มีกรรมอยู่ในอัตภาพน่าไปชมเชยเมืองสวรรค์โอ้โหเข้าไปสวนนันทวันเข้าไปสวนก็รู้สักวันก็ไปสวนอะไรถึงเขาว่ากันไปในตำราเก่าๆน่ะมีเยอะแยะเลยสวนอะไรต่ออะไรก็ยังไปมีสภาพสิ่งเหล่านั้นอยู่ตามที่เราเองเราไม่รู้เรื่องเราไม่เข้าใจที่จริงท่านอธิบายไว้ นันทวันก็ตามมิสกวันจิตรลดาวันหรือแม้แต่ความรู้สึกกับวันก็ตามแล้วเราก็เคยอธิบายกันมาแล้วมันเป็นเรื่องของสภาพของจิตที่มันยังมีอาการอย่างนั้นอย่างนั้นยังรุ่นเริมบันเทิงบ้างยังไปเกี่ยวไปเกาะเป็นจิตรลดาบ้างยังเป็นมิสกวันยังมียังอะไรเจือปนอยู่บ้างหรือยังหลงแม้กระทั่งผลเรียกว่าความรู้สึกความรู้สึกกับวันอะไรอย่างนี้เป็นต้นและติดยึดผลในจิตนั้นเองถ้าเราไม่มีแล้วเราล้างออกล้างออกมันก็เป็นความละเอียดและออกของจิตมันเป็นเพราะเป็นพวงของจิตเราไปเรียกชื่อเป็นสวนเป็นเรียกชื่อเป็นภาษาอะไร ที่เป็นรูปประธรรมเป็นบุคลิกฐานอะไรก็ไปถ้าเกิดว่าเราไม่เข้าใจก็ไปหลงเธอผิดอะไรอย่างนี้เป็นต้นเอาจิตของเราเองเราก็ปั้นสร้างใส่จิตของเราเองเราก็เลยยิ่งมีแต่เหมือนแม่ว่าไม่มีแล้วไม่สร้างกรรมไม่มีการปรุงใส่จิตมาอย่างที่ว่านี้ไม่มีอัตภาพเราเป็นดับแล้วก็ดีตามไม่ได้เข้าแต่ก็ยังมีสิ่งที่หมกหมักเรียกว่าอาสวะที่ยังหมกหมากเราตอนนี้เรารับไม่รับรู้อดีตภวังค์เราตัดความรับรู้จิตของเราไม่ยังนึกไม่คิดไม่นึกไม่อะไรหรอกปล่อยมันไว้อย่างนั้นมันก็เล่นเหมือนกับเราเองมีลูก แล้วเราเองเราก็มัวแต่ทำงานอยู่หน้าบ้านไม่รู้เรื่องวันหลังบ้านให้ลูกเล่นแข็งเลยแหมเล่นสร้างใหญ่เลยเอาไอ้นู่นไอ้นี่อะไรที่มีอยู่ในหลังบ้านในครัวเอามาเลยไม้ขีดก็เอามาจุดที่ตายก็เอามาขยายอะไรต่ออะไรในเอามาเผามาเล่นมาหลอกเลอะเลยจะว่าอะไรไม่เกิดไม่จริงมันก็เกิดเกิดความเสียหายเกิดความมีชีวิตชีวาดีไม่ดีชีวิตชีวาจุดที่ตายขี้ปูนเอามาขีดเผาไปเลี้ยงหมดบ้านเลยพังก็ได้มันมีนายจ้างที่มีเทียบอุทาหรณ์เทียบอุทาหรณ์ให้ฟังเพราะในตัวฉี่ราดน้ำปลาหรือว่าชีวก มีอะไรอีกเยอะซึ่งมันก็เมื่อยเหมือนกันที่จะอธิบายแต่มันก็ต้องอธิบายเพราะในชีวิตเธอบอกว่าเป็นกามเป็นเรื่องของไอ้พวกนั้นมันก็เป็นกามปรุงพวกเรื่องของการของกิเลสส่วนส่วนหยาบเป็นเรื่องกิเลสส่วนยาส่วนที่มันมีการตามข้างในภพจึงเรียกว่าเป็นพวกรูปราคะอรูปราคะต่างๆที่มันซ่อนอยู่ในสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนเข้าไปในจิตอีกยิ่งเราเองเราไปหลงเป็นหลงอุปาทานเป็นชีวิตเป็นอุปทานธาตุมันมีเชื้ออุปทานต่างๆที่ยึดติดแล้วเราเองเราก็ มันยังมีความคิดว่าเป็นอย่างนั้นอยู่ในใจมันก็ไปทำงานเป็นชีวันอุปาทานธาตุแล้วมันก็มีชีวิตอย่างนั้นแหละชีวิตที่มันจะเป็นชีวิตที่มันเหลือเชื้อเป็นโมเมนตัมเป็นตัวเชื้อที่มันยังเหลืออยู่แม้มันจะไปเดินไปสู่ตายมันก็ยังมีชีวิตที่ยังเดินไปสู่ตายเหมือนรถที่เราดันแข็งแรงปึ๊บแล้วก็ปล่อยเหมือนเอาเราเอารถเด็กเล่นนี่มาเข็นแรงปุ๊บปล่อยไปอย่างนี้มันเราแข็งแรงไปแรงที่เราส่งไปมันมีน้ำหนักนึงเสร็จแล้วมันก็มีน้ำหนักเร่งของมันเองหรือว่ารถยนต์เราขับแล้วขับใส่เครื่องยนต์เต็มที่แล้วก็ดับเครื่องแล้วก็ดับเครื่องแล้วมันยังมีตัวที่มันจะต้องวิ่งไปต่อไปอีกมันก็วิ่งไปตามแรงที่ดัน มีแรงดันอีกแล้วแต่มันก็ยังมีแรงที่มันเหลือที่มันจะนำรถตอนนี้วิ่งไปได้อีกเชื้ออย่างนั้นเราเรียกว่าเชื้อชีวานุสรณ์ มันยังเป็นเชิงสร้างชีวิตยังเป็นเชิงคนหนุ่มเพราะมันมีเชื้อมีอาหารมันจะแตกตัวมันจะมีปฏิกิริยามันยังปรุงมันยังสังขารและจิตก็ยังมีอย่างนี้ทำทั้งเรียกจิตอาสวะเป็นจิตหมักดองเหมือนกับของหมักของดองนี่เราเหมือนเราไม่ได้ทำอะไรมันหรอกมันแชร์ทิ้งไว้แต่มันแตกตัวมันมีปฏิกิริยามาทำอะไรปรุงอะไรใหม่ให้เราอันหนึ่งเหมือนกันแต่ตัวยังมีชีวิตชีวายังมีอะไรต่ออะไรอยู่ในนั้นมันเป็นสภาพพวกสัตว์เล็กไอ้นี่วัตถุนะไอ้ที่เรามักดองพวกนี้อันนี้วัตถุมันก็มีตัวหมักดองแตกตัวทำตัวทำเป็นอะไรตายอยู่มีชีวิตชีวามีอะไรต่ออะไรอยู่ชั้นเดียวกันจิตก็อย่างนี้เหมือนกันท่านถึงเอาภาษาโลก อาสวะไม่ใช่มันไม่มีตัวไม่มีตัวมันมีตัวตนที่จริงสว่านมันแปลว่าตัวตนแสดงว่าตัวเราแต่ว่าเองแต่ตัวเองสว่างเนี่ยอาสวะก็คือมันก็เหมือนชีวะอาชีวะนั่นแหละเป็นชีพอาชีวะอาชีพที่เราไม่รู้ชีพนั้นง่ายๆสวะก็คือตัวตัวตัวตัวเราเองอ่าสวะก็คือตัวที่ไม่รู้ตัวเองได้ง่ายๆตัวเองนั่นแหละแยกเสาวะลงไปอีกก็คือพฤติกรรมมันยังเป็นไปอยู่เป็นไปกับวัดพฤติมันยังมีพฤติอยู่สภาวะเป็นไปกับพฤตินั้นอยู่แต่เราไม่รู้มันลึกเหลือเกินมัน มันในเหลือเกินมันเล็กเหลือเกินเราไม่รู้ภาษาเต็มก็เรียกอาสวะมีแยกพยัญชนะจนเกลี้ยงแล้วให้ฟังจนแยกเหลือตัวตัวนักดนตรีความเอาความเอาความว่าอาสวะแปลว่าเครื่องหมักดองก็หมายความว่าเอาโดยอัตถะแล้วโดยความหมายว่ามันเหมือนเครื่องดองอย่างที่ยกตัวอย่างอุทาหรณ์มันยังปรุงมันยังทำปฏิกิริยามันยังเป็นชีวิตชีวายังเป็นอีกเรื่องนึงมันยังไม่หมดบทบาทแยกพยัญชนะให้ฟังแล้วมันก็สอดคล้องกันมันไม่ได้ผิดอะไรมันประกอบไปด้วยสิ่งมันไม่เป็นไปอยู่ประกอบไปด้วยสิ่งที่เป็นพฤติกรรม มันยังมีพฤติกรรมมันเป็นไปกับพฤติกรรมนั้นอยู่มันมีพฤติไม่ใช่ไม่มีมันหมดสติมันยังมีอยู่บทบาทมันจะมีบทบาทนี่เรียกว่าอาสวะเพราะในอาสวะเหล่านี้ภาพเผื่อว่าเราเองโน้มน้าวเป็นกามมันก็จะเป็นกามทีนี้ไอ้ที่ไม่เป็นการจะเอาตัวปัจจุบันมาทำเนี่ยมาพูดคือมันไม่ไปติดตามแต่มันไปติดผีนะมีพระมันก็ดึงสิยิ่งตัวนิโรธขาดมันก็บอกว่าเราจะดับไม่รู้ไอ้นี่มันดับไม่รู้นะไม่รู้เฉยๆนะแต่ตัวนี้มันทำงานคนที่เป็นนิโรธทาสจะหลับไม่รู้จะไม่รู้แต่มันก็ยังรู้มันจะตื่น เพราะมันจะไปลิ้มเอารถมาจะกลายเป็นสภาพที่จังหวัดดับก็ไม่ดับจะว่าไม่ดับก็อยากดับทีนี้ถ้าดับมันก็ไม่รับรู้มันก็ไม่รับรถไอ้ทำไม่รับรถก็ไม่ได้อร่อยในฟังดีๆนะมีภาษาภาษาที่อธิบายสภาวะของจิตตัวที่มันเป็นอย่างนี้แล้วถ้าเรามีเชื้อของตัวติดตัวหลักตัวดับตัวที่พังเนี่ยมันก็จะดึงอยู่แล้วมันจะดึงๆๆลงมาถ้าเราไม่มีความพอใจตื่นใจฉันพระในเรื่องโลกนอกเพียงพอนะเราก็จะต้องเข้าสู่ตรงนี้ โทรหาตรงนี้แม้เราจะได้พักผ่อนมามากเท่าไรถ้าไม่มีความยินดีในโลกนอกข้างนอกที่จะปรุงจะแต่งจะสร้างเราก็จะหรี่ลงไปแน่นอนที่สุดในขณะที่เป็นกลางคืนมันเป็นเวลาพักต่างคนต่างหยุดคนหยุดลุงคนหยุดล่อคนหยุดลวงในต่างจังหวัดมันไม่มีอะไรหรอกมันไม่มีอะไรหรอกมันไม่มีตีคลองรองเปล่ามันไม่มีอะไรไอ้นั่นพอถึงเวลาเย็นก็ต่างคนก็ต่างรู้กำหนดการพักทุกคนก็หลับสบายทุกคนก็พักผ่อนที่นี่พวกมันทั้งหลายมันก็ฟุ้งซ่านหรอก หลอกไม่ให้หลับมันก็ปรุงการในเมืองกรุงเพื่อสร้างโรงกลางคืนหลอกตามไม่เอาให้หลับพวกที่ติดตามก็ไม่หยุดไม่นอนจิตต้องตื่นเอาทวารทั้ง 5 ออกมาเต้นมันดีดไปสัมผัสแล้วก็ถูกเขาหลอกอยู่อย่างทุกวันนี้อยู่ในเมืองกรุงนี่เห็นชัดเจนพวกผีมันหลอกขึ้นมาเต้นเพลงฟังไม่พักไม่หลับหรอกแต่ถ้าเผื่อว่าพวกนี้ไม่มีหยุดมันก็ต้องยอมรับมันก็ต้องหลับเพราะมันไม่มีอะไรที่จะหวังก็มันไม่มีนี่มันไม่มีอะไรปรุงให้ไปเต้นไปดีมันก็ต้องหลับก็พักถ้ามันมีถ้าตัวเองติด ปลงอยู่มันไม่ได้หยุดทีนี้เมื่อตัวเองติดเมื่อตัวเองติดจะพยายามมาหลับนอนมันก็ไม่อยู่จิตมันก็ฟุ้งซ่านออกไปมันก็นอนไม่หลับมันก็จะต้องลุกออกไปออกไปออกไปเต้นเป็นดีตามที่เราติดดึงออกไปสู่ภพกามเพราะไอ้นุ่นเรารู้แล้วว่ามันไม่หยุดหรือเราเองเราหวังว่ามันมีแล้วเราก็ไปแสวงหาแล้วก็ออกไปเต้นนึกว่ามันมีที่จริงถ้าเกิดว่าข้างนอกแม่มันไม่ได้ทำแล้วมันไม่มีบทบาทแบบไหนครับก็ปิดไอ้นั่นก็ปิดไอ้นั่นก็ปิดอะไรต่างๆไอ้นี่ก็จะออกไปเต้นไปอีกไปหาแสวงหานี่พูดนี่พูดให้เห็นบทบาทของจิตที่มันมีชีวิตมาทานข้าวแล้วมันก็ผลักดัน คนเราไม่รู้จิตของเราหรอกเราไม่รู้นี่ไม่รู้แม้ลืมตาหรือไม่รู้แม้หลับตาแล้วหลับดัดทวารเรานึกว่าไม่ให้มันผัสสะมันก็มีตัวชีวิตชีวาให้มันผละมันก็มีชีวิตชีวาถ้าเรารู้เท่าทันแม้ผัสสะเราก็ตัดกิเลสเลยถ้าไม่รู้เท่าทันผัสสะก็ปรุงสร้างชื่อกิเลสใส่เข้าไปอีกเป็นอาหารให้แก่กิเลสติดให้แก่จิตเลยเหมือนกันว่าถ้าผู้ที่ปฏิบัติธรรมของศาสนาพุทธรู้เท่าทันสติปัฏฐานแล้วสัมผัสแล้วก็ตัดกิเลสไม่สัมผัสแล้วก็ตัดกิเลสปัดเข้าไปสัมผัสรู้เท่าทันก็ตัดเป็นวิปัสสนาเป็น สถานรถรับจ้างตายสัมผัสมาเกิดจิตจิตที่มันจะต้องไปยินดีจะต้องไปติดยึดไปเป็นราคะโทสะอะไรก็ตามแต่ก็สิ่งอย่างนี้ตัดรักจางคลายลงตลอดต่อหน้าต่อตาในขณะที่เป็นๆจริงๆมันเป็นสิ่งที่ภาพที่จริงเร็วรัดหลับตาทีนี้จิตจึงเหลือชีวภาพที่ปาทานธาตุอะไรก็ต่างๆก็ตามอธิบายตัวกลางที่ปรุงให้ฟังแล้วไม่หลับตาแล้วก็ไปฟุ้งซ่านเป็นตัวเป็นตนเป็นฝันเป็นยิ่งไปสร้างอัตภาพขึ้นมาเลยเป็นดอกฟ้าในชาติสหรัฐเย็นชื่นกลิ่นหอมสีสวยอะไรต่างๆนานาไปสร้างกามอยู่ในภพอย่างนั้นนั่นเราก็ต้องมารู้เท่าทันด้วยปัญญาว่าไม่ใช่ทางอย่าไปสร้างอาทิตย์นี้ไม่เอาโครงการ อย่างนี้ดับพักเป็นนิโรธแบบดับเอาไม่ใช่นิโรธแบบดับไม่พักล่ะไม่ดับแต่ว่าจิตของเราไม่ใช่จะติดกามแต่ไปติดหินตอนนี้คุณอ่านที่นั่นมีทางของตัวเองให้ออกไม่ใช่ดับให้เป็นนิโรธภาพนะหมายความว่าไม่ดับความรับรู้ทำเป็นไม่รู้ไม่ใช่รู้มันเลยเดี๋ยวนี้แม้แต่อยู่ในภวังค์แม้จิตตัดก็ไปอยู่ในภพในขณะในและมีสติสัมปชัญญะรู้แล้วก็ปล่อยจิตวางเฉยถ้าเผื่อว่าเรามีเชื้อของกิเลสเป็นกิเลสที่อเมริกามันจะดึงให้หลับดึงดีให้ดับเราจะเห็นเลยว่ามันดึงหนืดๆมันเอาลงไปหยุดไม่นึกไม่ให้คิดไม่ให้ปรุงไม่ให้สร้างไม่ให้ มันจะดึงลงไปถ้าเราปล่อยปั๊บก็ตัดเลยดับไม่รับรู้แต่ไม่ได้หมายความว่าไอ้ตัวจิตนั้นมันไม่ชื่นใจไอ้ตัวมันสมใจในผีนะมีท่าได้ดับได้หยุดนี่น่ะมันชื่นใจไอ้ตัวชื่นใจตัวนี้แหละคือชีวานุสรณ์ 5 ของผีนะมีพระเพราะฉะนั้นพอเวลามานั่งนี่เราไม่ไม่ตื่นเต้นในทวารทั้ง 5 ไม่พอใจไม่มีฉันทะไม่มีความยินดีในทวารทั้ง 5 แล้วพอมานั่งนั่งแล้วมันก็จะเห็นธรรมมันก็จะกวนนี่เขาทำเขาทำก็เห็นหน้าตามันก็จะลอยๆลืมๆแล้วก็ลงไปในถ้ำไอ้ตัวนี้มันก็จะดึงๆ ดึงดึงลงมาให้หยุดรับรู้จักรวาล 5 ที่มันทวาร 5 มันต้องมากแน่ะหยุดมาอยู่ทางนี้ดีกว่ามาพักมันดับมันก็จะหรี่โรงเรียนในสำนึกของเราว่าเราจะมานั่งฟังธรรมเราจะมาศึกษาเราจะมาเรียนรู้เราจะมาเอาประโยชน์สำนึกและสู้กันในภาวะการต่อสู้กับไอ้ตัวกิเลสมันดึงสงครามมาเกิดขึ้นไม่เอาน่ะเอาเลยนะสงครามเกิดขึ้นอย่างนี้แหละคือตัวทุกข์คุณเห็นทุกข์ให้ได้เป็นสงครามเป็นล้านๆแต่สงครามเลยรณรงค์กันใหญ่เลยมันเป็นทุกข์ สบายหรอกถ้าเราตัดเอาตีตับภวังค์ไปเลยซะแล้วตัดไม่ไม่เอาแล้วทางด้านโทรศัพท์ได้ว่ะข้างหน้ามันไม่เอามันไม่ตรงกับผัสสะนอกหูก็ไม่ชักไม่เอาเรื่องแล้วไม่รู้เรื่องจะพูดอะไรก็ผ่านแว่วๆทำไมแววเลยเสียงมันก็ดังอยู่นะจริงๆมันก็เข้าไปกระทบอวัยวะทุกอย่างนั่นแหละแต่ตัดไม่รับเสียงแล้วตาลอยๆบางทีตามตรงนี้ไม่เห็นอะไรหรอกเมื่อวานอื่นไม่ประสานแล้วตัดลงไปสู่ภวังค์ไปสูบเพราะของจิตก็แสดงว่าเจ้าถิ่นได้แล้วตอนนี้ได้ฆ่าแล้วแต่ถ้าหยุดถ้าไปที่นั่นก็คือมันจะหยุดมันจะดับมันจะไม่ให้ไปอะไรมันจะไม่ฟุ้งซ่านไปไหน พักเลยมันจะตึกตกผลึกตกแข็งที่หน้ามีทางทิศทางมันจะตกแข็งพอมันได้ดั่งใจมันได้ดังที่เป็นมันได้ดังที่มันต้องการมันก็เป็นชีวะเอาแค่นี้นะเป็นชีวะเป็นชีวิตชีวาสดชื่นสดชื่นของไอ้ตัวที่ห่อเหี่ยวห่อหลบนะชีวิตตัวนี้แหละคือตัวสุดท้ายที่พระพุทธเจ้าท่านเรียกคือตัวเจตะโสจะดีนะตังค์ 7 นี้แหละติดตัวนี้แหละที่มันมีนักปั่นมันหลบได้แล้วมันหลบโลกหลบทุกอย่างได้แล้วมันรีเซ็ตหนีได้แล้ว 780 จักรีณตอนนี้แหละจิตตัวนี้แหละบอกแล้วว่ามันเป็นชีวะเป็นชีวะปาทานธาตุท่านี้แหละคือทาสชีวิตคุณกำลังสร้างชีวิตอะไรตอนนี้ภาษาชัดๆที่จริงตัวจริงแล้วต้องรู้จักตัวจริงแล้วต้องตอบได้เลยถ้าเข้าใจคุณกำลังให้อาหารอะไรแหมอ้วนปีนี้เลยบานเลยฟังนะภาษากลับนะภาษาที่จริงน่ะมันหรี่มันหดมันหูมันเหี่ยวมันห่อมันหลบมันหลับแต่ตัวนี้แหละอ้วนฟังให้ดีนะสภาวะตัวนี้แหละอ้วนตัวดีนะตังค์ตัวนี้ตัว 70 72 ก็คือจิตใจภาษา 7/2 7 ตัวจิตนี้แหละจะนี่แปลว่าแลแต่วันนี้แหละ ประวัติแม่ว่าอะไรก็แล้วแต่จากตัวนี้แปลว่าและแปลว่ากลับจากตัวนี้นี่แหละจิตตัวนี้แลลีน่าจังตัวนี้แหละทีนี้ก็แปลเอาความในภาษาที่เขาแปลกันในบทที่เรายกเอามาที่พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าเราไม่แลเห็นอะไรเลยตั้งแต่เริ่มต้นตั้งแต่ตัวรัตตินันทิวิชาสัมมาสัมพุทโธไม่เจตนาจะดีนะตังค์ตัวปลาตัวนี้ตัวสุดท้ายไอ้พวกนั้นเราก็เห็นบทบาทและความไม่ยินดีเมื่อเราไม่ยินดีนี่มันก็เป็นบทบาทมาเราไม่ยินดีต่อคำสอนเราไม่ยินดีต่อธรรมะที่เราว่าจะมาเรียนเราก็เลย เกลียด Pantip พอขี้เกียจแล้วตอนนี้ก็ขึ้นขนมีธรรมิกาไม่รู้จักบรรลัยเราอยากจะแปลว่าบอกว่าบิดขี้เกียจนี่เคยแปลฟังแล้วมันมันยังไม่พอนะพี่ทำพิการเนี่ยเคยยกตัวอย่างว่าแม้ถ้าบอกว่าไอ้ขี้เกียจนี่มันคือน้ำโสโครกไอ้ตัวนี้มันเอาผ้าขี้ริ้วเป็นซับน้ำโสโครกนี่สับไปดูดไว้มากๆเข้าแล้วตอนนี้ตอนบีบน้ำโสโครกออกนี่แหละมันคือไอ้ตัวขี้เกียจแท้ๆเลยบีบคั้นมันออกมานี่ตัวนี้แหละไม่รู้จะเรียกเป็นภาษาไทยอะไรนึกได้อยู่แต่แค่นี้ว่าทำไมมันขี้เกียจจนขึ้นขนไอ้ตัวนี้ขึ้นขนแล้วไอ้ตัวขี้เกียจนี่วิชามันเป็นชีวิตชีวาของนันทิชาเนี่ยตัวยิ่งของชีวิตตัวนี้ มันเจริญของตัวนี้ก็คือตัวที่เรียกว่าเรามองไม่เห็นว่าอันนี้เมื่อไปให้อาหารอันนี้แล้วอันนี้ก็จะเลยไพบูลย์ขึ้นมันต่อกันมาเนี่ยความไม่รับอารีไม่ยินดีความไม่รับไม่รับมันก็จะตัดมาหาทางใหม่เลยไปเลยเป็นเพราะว่าตัณหาวิภวตัณหาเป็นไหม้ไปยิ่งยิ่งไปเลยมันตรงไปอีกเพราะว่าไม่แล้วก็ขี้เกียจเพราะขี้เกียจแล้วก็เป็นชีวิตที่คือขี้เกียจก็คือไม่แล้วก็ไม่เอาอะไรไม่มีบทบาทไม่เอาอะไรเลยมันก็ยิ่งมีบทบาทของความไม่อะไรนี่ยิ่งขึ้นก็เรียกว่าขึ้นขนก็ขี้เกียจขึ้นขนเลยหมดๆบาทยิ่งไปเลยแต่ทีนี้ยิ่งไปให้อาหารไปเมาในอาหารเนี่ยมันอาหารอะไรก็ตามแต่ถ้าเยอะอธิบายให้มันซับซ้อนยิ่งขึ้นมันยิ่งจะมากเรื่อง เพราะว่าอาหารทั้งหลายระดับแม้แต่ตั้งแต่เกิดอันตรายก็เป็นภาวะสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนยิ่งจะไปทำให้ทีนะไม่ใช่ไปอีกเลยเพราะมันยิ่งเจ็บมันขี้เกียจสุดขี้เกียจแล้วโทรกินเข้าไปให้อวัยวะฉันทำงานอีกขี้เกียจมันยิ่งขี้เกียจส่งไปเลยทีนี้นอนให้มันทำงานแล้วก็ข้างนอกฉันจะไม่ทำอยู่แล้วเราจะดันผ่าไปเร่งเครื่องก็มันยัดอาหารเข้าไปให้มันทำงานข้างในอวัยวะเครื่องกลมันก็ต้องเร่งข้างนอกนี่ฉันไม่ทำฉันก็เบื่อเต็มทีแล้วฉันก็ไม่อยากจะกระดุกกระดิกอยู่แทบแย่แล้วก็ยังผ่าไปข้างในมันต้องเร่งเครื่องไม่ให้มันก็เน่านะไม่ได้นะอาหารยัดเข้าไปให้มันมันต้องปรุงมันต้องสร้างมันต้องทำงานเพราะงั้น พลังงานแคลอรี่ต่างๆที่ต้องใช้มันก็ดูดไปทำงานอัตโนมัติข้างนอกมันก็ยังน้อยมันก็ยิ่งไปเลยไม่ต้องอะไรหรอกไม่ต้องกระดุกกระดิกเลยขาแขนไปเลยนี่กะว่าลิงกะลาหาญเมื่อเติมกับว่าลิงกะลาก็คืออาหารหยาบอาหารที่เอาใส่ปากใส่ท้องข้าวสูตรขนมสดอย่างนั้นก็ใส่เข้าไปเลยทีนี้ยิ่งไปผัดสาหาเหมือนพวกคุณเนี่ยตอนนี้ก็กินเข้าไปแล้วอาหารก็อยู่ในท้องแล้วมันจะดึงบอกว่าเฮ้ยหลับๆๆไม่ไม่รับจะต้องฟังธรรมะก็มานั่งฟังพอนั่งฟังธรรมแล้วคุณก็จะต้องรับสายกูต้องผัสสะนะเร่งเครื่องหูอุปสรรค ไอ้ข้างในก็บอกขี้เกียจโว้ยขี้เกียจโว้ยก็มันแย่แล้วนี่ก็มึงตีมันก็จะไม่ฟังแล้วจะแจ้งให้หูฟังมันไม่ผัดแล้วทีนี้เอาเถอะพระโพธิรักษ์จะตะโกนด้วยเสียงดังเท่าไหร่เสียงก็ยังมีหูคุณก็ยังอยู่แต่เสียงนี้หาได้ยินไม่นะมันขี้เกียจถึงป่านนี้ฟังดีๆนะเนี่ยอธิบายซ้อนสภาพซ้อนให้คุณฟังถ้าคุณมีปัญญาเข้าใจคุณจะเห็นชัดเจนเลยว่าไอ้ตัวนี้มันเก่งเท่าไหร่มันสามารถเท่าไหร่นะเนี่ยเอาตัวสีน้ำตาลนี่มาขยายสภาพจริงให้คุณฟังที่พระพุทธเจ้าจะบอก 5 ตัวเนี่ยตั้งแต่มันไม่ยินดีการันตีแล้วมันขี้เกียจขี้เกียจขึ้นขนตอนนี้ก็พอคือเมาในอาหารเนี่ยแล้ว หายเป็นเหตุด้วยก็ไม่มาถูกฉุดทหารขี้เกียจพอแล้วยังอุตส่าห์จะต้องมาฟังธรรมอีกก็มันจะขี้เกียจน่ะมันจะหยุดน่ะจิตมันก็พับสาหาก็ไม่รับมันตามหาไม่รับก็เลยตั้งใจหน่อยนะมโนสัญเจตนาหารเจตนาดีขึ้นให้แก่ตัวหน่อยนะปลุกเร้าตัวเองหน่อยนะเร่งเครื่องให้หน้าคุณไม่มีแรงอันนี้เป็นตัวสุดท้ายแล้วเข้าหาเจตโสจะดีนะตังค์เลยวิญญาณอาฆาตแล้วคุณจะไปวิญญาณเน่าไปเลยตอนนี้ไม่มีภาพรู้ไม่มีวิญญาณเพราะมันจะเป็นผีไปเลยวิญญาณตายผีกินผีกินเลยไม่มี วิญญาณอาหารเป็นวิญญาณอาหารคือธาตุวิญญาณของคุณกำลังถูกผีครอบงำกลายไปเป็นตัวชี้นะมีพระแท้กลายเป็นชีวะอุปทานธาตุที่สมจิตรสมใจมันยึดตัวนี้เหลือเกินมันติดตัวนี้เหลือเกินมันเอาตัวนี้จนสำเร็จเป็นสั่งสมธาตุที่นะมิทับภาพหมดทางเนี่ยอธิบายขยายชีวิตชีวาฟังดีๆนั้นอธิบายชีวิตผีชนิดหนึ่งนะคือผีที่มีพระตาไม่ดีใช้ภาษาอธิบายขยายพิษให้พิสดารขยายชีวิตของทีมชาติธาตุชีวิตของมันมีบทบาทอย่างนี้พระพุทธเจ้า บอกว่าเรามองไม่เห็นอะไรเลยเนี่ยที่มันจะทำให้เกิดก็เกิดไอ้ที่เกิดแล้วเจริญไพบูลย์ซะด้วยนี่ไพบูลย์นะเนี่ยเจริญไพบูลย์เลยอ้วนหมีพีมันถ้าจะเลือกด้วยสักตรงกันข้ามอีกเขาเรียกว่าผ่องใสเลยตัวที่นั้นมีทับผึ้งสายเลยไอ้นั่นกลับทีนั้นไม่ทราบผ่องใสเลยแต่ข้างนอกถ้าเรามองเห็นแล้วก็จะเห็นคุณห่อเหี่ยวอยู่ไม่รู้นะนี่กำลังแสดงโดยหน้าตาท่าทางให้ฟังเวลาคุณหลับจนกระทั่งหลบเข้าไปจนกระทั่งมิตรเข้าไปเห็นเลยว่านี่เข้าไปในถ้ำหมดแล้วทิ้งแม้กระทั่งล่างจะอยู่ยังไงช่างหัวเองเถอะเหี่ยวๆห่อๆรวยๆละลายอยู่ในช่างหัวเองเข้าไปแล้ว เห็นเลยดูข้างนอกก็เห็นแล้วเนี่ยโอ้โหเจตโสจะดีนะตังกำลังอ้วนใหญ่เลยกำลังเบ่งแรงกำลังดีดดิ้นใหญ่เลยนะฝั่งอินเดียคือมันหยุดแต่มันดีดดิ้นนะโอ๊ยมันกำลังชื่นใจมีชีวิตชีวาอยู่ข้างในใหญ่เลยแต่ข้างนอกนี่เห็นชัดเลยมันฟ้องกันมาตีกลับให้เราดูโอ้โหคุณมันฟ้องจ่ายหนี้เขาเรียกว่าคุณกำลังมีตัวสภาพจิตหดหู่จิตห่อเหี่ยวจิตกำลังโรยโรยมันกำลังทิ้งสิ่งหนึ่งกำลังไปมีอีกสิ่งหนึ่งมันไปมีชีวิตชีวาไอ้สิ่งที่มันกำลังตายสิ่งหนึ่งสิ่งข้างนอกนี่ตายแล้วเดี๋ยวก็ตายจริงๆนะมันมีชีวิตชีวาอยู่แต่ไอ้ตัวตายตัวหลักตัวนั้นหลับไม่ฟื้นนะไม่ฟื้นไอ้ตัวนี้ก็เหลือแต่เขียวๆอย่างนี้จะเอาไปเผาได้มึงก็เอาไปเผาได้ฟังดีๆนะดีๆ ไม่ใช่ภาษาเล่นนะไม่ใช่ภาษาเล่นไม่ใช่เรื่องเล่นเรื่องจริงๆที่จะมาพูดให้คุณฟังนี่ไม่ใช่ว่าไม่ใช่ว่าเดาด้นไม่ใช่ว่ามันไม่มีตัวจริงมันไม่ใช่ไม่มีอะไรอาศัยภาษาอาศัยอะไรต่ออะไรทั้งของหลักฐานของพระพุทธเจ้าแล้วมาอธิบายเป็นสามัคคีอธิบายเป็นสภาพที่มันสำคัญกันให้ฟังเป็นอิทธิพลต่อเพราะเหตุนี้มันเป็นอย่างนี้เพราะเหตุนี้เป็นเหตุนี้เพราะเหตุนี้จึงเป็นเหตุนี้เพราะเหตุนี้จึงเป็นเหตุนี้ต่อต่อต่อต่อต่อต่อต่อต่อต่อต่อกันให้ฟังวันที่คุณมานั่งนั่งฟังนี่ถ้าคุณไม่มีฉันทะจะไปแก้อ่ะรติใครมีฉันทะจะไปแก้อดีตถ้าไม่มีปัญญาไปแก้ตัวตันที่ไปแก้ตัวขี้เกียจคือต้องมีปัญญาชัดเจนว่าขี้เกียจมันโง่ขี้เกียจนี่มัน ถ้าไม่มีปัญญาไม่มีอธิปัญญาญาณทัศนะวิเศษไปแก้ตัววิชาหรือว่าตัวแก้ของท่านท่านเอาตัว 3 ตัวมาแก้ก็คือมีอารมณ์พระธาตุมิกซ์กับธาตุว่ารักธรรมชาติมาแก้และเกจิอาจารย์ท่านก็แปลว่าความพากเพียรไม่ใช่ความโหดหยุดนิ่งตายไม่ใช่กลับเป็นตัวชีวิตชีวาข้างนอกเป็นตัวพากเพียรบากบั่นเป็นการงานและในตัวเนื้อของภาษานิกัมธาตุกับปรัตถะแล้วก็คือตัวกรรมตัวกรรมถ้าเอาพยัญชนะเอาตัวอักษรมาขยายอีกไม่ใช่เอา เอาโดยพยัญชนะฯลฯของเราจะเข้าไปหาที่หนีไม่ทันกำลังเป็นตัวไม่รู้เราจะไม่ใช่ว่าไม่รู้เรื่องกรรมนะเราจะต้องรู้เรื่องกรรมรู้ธรรมะรู้ตัวก็ธรรมะธรรมะจนรู้ถึงจิตกัมมะนี่กะนี่หมายความว่าตัวสภาพหนึ่งที่เกิดการเป็นตัวแรกตัวอักษรการที่เป็นแทนสภาวะ 1 สภาวะเกิดส่วนใดก็ตามแต่มีกัมมะตัวนี้ก็เป็นตัวเกิดอะไรเกิดเราไม่เรียกวัตถุเราเรียกจิตเพราะฉะนั้นกะมะ 7 เริ่มมีธาตุรู้ตัวที่รู้นี่แหละ ตัวที่รู้นี่แหละเริ่มเป็นกะมะเพราะฉะนั้นเมื่อมันเป็นกรรมท่านก็เอาตัวจริงอีกตัวหนึ่งมาเอามาอีกตัวนึงมารู้กะมาจึงเป็นกมหันกะมะมะนี่แหละคือคำว่ากรรมคือคำว่ากรรมเกิดการกระทำเกิดบทบาทแล้วของมโนกรรมมโนก่อนมโนปุพพังแต่จะพูดถึงเรื่องกรรมของทางกายทางวจีกรรมของจิตก่อนแล้วกรรมเกิดเราจะรู้เราจะเข้าใจให้ได้ว่าเราจะต้องมีอารมณ์พระธาตุเมื่ออ