231229-2-275 ทางเอกภาค2-ตอน275(หน้า527)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท055.txt

ไรก็ทำกันในลักษณะ ถ้าถึง 3 แล้วก็เป็นอันมีคู่แล้วก็มีผลมีบวกมีลบแล้วก็มีผลกลางอะไรอย่างนี้หรือมีผลสุดท้ายมันจะมีลักษณะอย่างนั้นเสมอในองค์ธรรมในหมู่ทำหมวดธรรมเมื่อทำได้มันก็จะมีจริงแล้วก็สูงขึ้นละเอียดขึ้นละเอียดขึ้นจนกระทั่งสืบพันธุ์เทวะอัตถิมุตโตโหติเกิดอันสุดท้ายเกิดวันที่สูงสุดจิตมันเป็นขั้นปลายเป็นขั้นสะอาดอะไรขึ้นมาเราก็รู้ได้เลยทีนี้ก็มาพิสูจน์สอบสอบความสะอาดความบริสุทธิ์สุดท้ายอีกว่ามันเป็นอาการยังไง Vivo สีก็บอกอาการและบอกอาการว่า ภาษาว่างว่างโล่งโล่งอยู่งั้นแหละแล้วลงอยู่เมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็โล่งไม่มีที่สิ้นไม่มีที่สุดจับเมื่อไหร่ดูจิตเราเมื่อไหร่รู้ยืนเดินนั่งนอนมื้อนั้นมื้อนี้จะหลับจะตื่นจะเป็นเวลาใดๆมันก็โล่งๆว่างๆไม่มีขัดไม่มีข้องไม่มีเคืองไม่มีคุณสภาพจิตใจจิตเต็มไม่มีอุปสรรคไม่มีพอมันนัดไม่มีว้าวไม่มีแหว่งไม่มีบอกมีแหวนไม่มีน้อยใจไม่มีตกใจไม่มีแรงใจไม่มีเคืองใจไม่มีคุณใจไม่มีหมองใจไม่มีลำบากใจอะไรใจเต็มๆใจสบายๆใจ โปร่งโปร่งว่างๆเบาๆง่ายๆมีอะไรมากระทบยังไงก็รู้สึกโล่งๆอยู่จริงเฉพาะเหตุปัจจัยมันก็โล่งเฉพาะเหตุปัจจัยสมมุติเหตุปัจจัยใดหยาบๆมันกระทบมันก็รู้แล้วมันก็โล่งมันไม่ลำบากมันไม่สงสัยใจเรารู้เท่าทันสิ่งนั้นตามความเป็นจริงไม่เกิดอารมณ์รู้ว่าอารมณ์ที่มันเป็นสุขเป็นทุกข์อารมณ์ที่เป็นชอบเป็นชังมันรู้แล้วมันก็ไม่มีมันก็ง่ายๆรูปมันก็รู้ง่ายๆตามความเป็นจริงตามสัญญาเก่าก็รู้ว่าเอออันนี้มันมันเป็นอย่างนี้นะสัญญาเราจำได้ว่าอันนี้มันเป็นลักษณะอย่างนี้อันนี้มันร้อนก็ร้อนน่ะ อันนี้มันเย็นก็เย็นอันนี้มันไม่เย็นมันกลางๆอ่ะก็รู้เย็นอยู่รู้ร้อนรู้แข็งอันนี้แข็งแล้วก็แข็งๆอันนี้นิ่มๆก็นิ่มๆอันนี้กลางๆก็กลางๆอันนี้ฝืดๆอันนี้รวมก็รวมอันนี้เละๆก็เละๆอันนี้แข็งๆก็แข็งๆอันนี้เหมือนๆก็เหม็นๆอันนี้หอมๆหอมๆสัญญาณเราจำได้อยู่แต่ใจเราอีกอันหนึ่งแล้วก็ตรวจสอบลงไปถึงอารมณ์ว่าเราชอบหรือเราช้างหรือเราปล่อยวางได้ไหมปล่อยวางได้แล้วอาการใจมันเป็นยังไงสบายๆเป็นไงไม่สบายเป็นไงลูกถ้ามันสบายไม่สบายมันปล่อยโล่งมันก็มีสงสัยอะไรโล่งๆหวานๆสบายและสิ่งนี้เราจะสัมพันธ์อยู่เกี่ยวข้องอยู่หนักอยู่ร้อนอยู่ ผมอยู่หวานอยู่แสบตาอยู่หรือไม่แสบก็ตามใจถ้าไม่แสบตามันก็ดีมันแสบมากๆมันร้อนมากๆเพ่งพระอาทิตย์ก็แสบตาแล้วก็รู้เราก็ไม่ได้ทุกข์ถ้าจำเป็นจะต้องเพ่งพระอาทิตย์ก็รู้ในภาวะนั้นก็ไม่ได้ทุกข์ใจไม่ได้อึดอัดขัดเคืองอะไรถ้ารู้ว่านี่เป็นเหตุผลมีแต่มีประโยชน์ดีสมควรจะเป็นไปก็ให้มันเป็นไปถ้าไม่สมควรให้เป็นไปก็ไม่เป็นไปไม่ว่ามันจะทรมานทุกหนักคำว่าทุกข์นี่แปลว่าทนได้ยากอยู่ไม่จำเป็นจะต้องไปแจ้งพระอาทิตย์ก็ไม่แพงนะมันมีไม่มีประโยชน์อะไรไม่จำเป็นที่จะต้องอยู่กับกลิ่นเหม็นๆอย่างนี้ก็ไม่อยู่ก็แล้วมันไม่มีประโยชน์อะไรนี่ หรือว่าไม่จำเป็นที่จะต้องดูไอ้สิ่งนี้มันแสบแสบตาอยู่นี่ก็ไม่ต้องดูว่าจะต้องปากร้อนๆอยู่อย่างนี้ตากหนาวอยู่อย่างนี้ไม่มีประโยชน์อะไรก็ไม่ต้องถ้ามันมีประโยชน์ส่วนนั้นส่วนนี้อยู่เราก็ทำเพื่อประโยชน์นั้นประโยชน์นี้อันนี้ผมขอไม่ต้องกินนะมันไม่มีประโยชน์ก็ไม่ต้องกินอันนี้ผมขอมันมีประโยชน์ก็กินอันนี้อยู่ที่ร้อนๆมันมีประโยชน์ต้องทำตากแดดร้อนๆก็ต้องตากเพราะตอนนี้เรากำลังทำวันนี้ตอนนี้เราจะตากโดยตรงอ่ะรหัสจะฝึกก็ตากตอนนี้เรากำลังทำงานอยู่นอกร่มนอกที่มุ่งที่บังมันแดดมันก็ร้อนก็ร้อนก็ร้อนก็ตากร้อนก็ร้อนแบบหนักอยู่ก็หนักมันเป็นประโยชน์ ใจเราไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรทุกอย่างทุกสัมผัสเรารู้ลักษณะความโลภจริงๆจับจิตเราได้แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเอาจะโล่งโล่งจิตอาสาอยู่ว่างๆอยู่โล่งๆนี่ก็ทวนอีกเฉยๆเอาแต่โล่งๆเมื่อเรารู้แล้วว่าฌานก็เป็นฌานลืมตาก็เป็นทานมันเกี่ยวกับจิตจิตไม่มีนิวรณ์มันจะไม่มีนิวรณ์แล้วก็รู้อาการละเอียดลงไปอีกเป็นเงื่อนไขไม่มีนิวรณ์และจิตของเราเป็นอย่างไรลักษณะของอาการต่างๆของกิเลสผสมมีอารมณ์ที่เป็นเวทนาเป็นสุขเป็นทุกข์เป็นชอบเป็นชังเป็นอธิษฐานอารมณ์อิจฉา ตรวจสอบอธิษฐานก็ไม่ชอบอารมณ์ที่ไม่ต้องใจไม่ชอบใจอันนี้ชอบใจอะไรเราก็ไม่ได้ผลักไสไม่ได้ดูดดึงอะไรสบายๆเป็นอารมณ์ที่กลางๆอารมณ์สบายโปร่งโล่งอยู่ไม่มีที่สิ้นไม่มีที่สุดตรวจดูตัวเองเสมอเมื่อไหร่ก็สบายในขณะที่เราเดินยืนนั่งนอนเรามีอากาศกริยาสัมผัสโดนมีอะไรเนี่ยบางคนพิจารณาไม่ทันบางคนไม่ค่อยได้พิจารณาผ่านไปผ่านไปผ่านไปกระทบสัมผัสก็มีแต่ไปคำนึงคำนวณถึงงานถึงไอ้นี่ไปอารมณ์จิตตัวเองไม่ค่อยรู้เพราะไม่ค่อยรู้เราก็ถ้ามีสติสัมปชัญญะอยู่ดีๆมันจะมีสัญญามันจะจำได้อยู่ล่ะ ก่อนนอนหรือว่าตื่นนอนที่จริงก่อนนอนน่ะดิอย่าส่วนมากมันเมื่อยมันอยากจะพักมันก็จะนอนแล้วก็ไปรำลึกเอาตอนตื่นเช้าบุพเพนิวาสานุสติญาณนู้นนี้อารมณ์จิตเป็นยังไงตรวจจิตเรามีคุณหมอมีอาการเกิดเกิดเลวเกิดจากนู้นเกิดอย่างนี้เกิดกามเกิดพยาบาทเกิดโกรธเกิดอุปาทานเกิดโทมนัสเกิดทุกข์เกิดปริเทวะนากานเกิดปริเทวะก็ต้องแต่งต้องแต่งเกิดหยุดๆเกิดไม่เข้าเรื่องตอแยอยู่เป็นข้อเรื่องพี่ตั้มที่มีพิษร้ายไม่รู้แล้วอะไรอยู่ไม่เข้าเรื่องปฏิเสธวรรณาการก็แปลว่า Siri ไม่รู้จักปักควรตัดแล้วก็ไม่รู้จะตัดควรเลิกได้ก็ไม่รู้จะเลิกให้มันยุ่งมันเกาะอยู่งั้นมันก็ไม่มีหลุดพ้นคำว่าหลุดพ้นคือตัดขาดไปแล้วไม่เกี่ยวกันแล้วสุดแล้วสิ้นน่ะจบแล้วก็เป็นกองๆไปนั่งอยู่เงินจะไปตัดอะไรได้อาการอย่างนี้มันยังมีเยื่อมียืดอยู่เสมอสำหรับคนที่ยังมีเหลือเชื้อเหลือเยอะเหลือยื่นจะบอกว่าเอาออกไปแล้วหลุดแล้วแต่มันก็ยังมีใหญ่ไอ้สภาพใหญ่ในสมัยเขามาตรวจต่อมันต่ออยู่แต่ทีนี้ตัวติดติดเขาเรียกว่าสอบเลยโสกอ่ะมันยังหม่นมันยังมองด้วยเชื้อด้วยสิ่งที่มันพรางสิ่งที่มันแตะมันติดตอนนี้ ปิดเลยไม่ใช่ยืดแล้วไม่ใช่เยื้อล่ะไม่ใช่ยาวใหญ่ออกไปล่ะติดอยู่เลยตกอยู่เลยถ้ามันติดมากๆชิ้นมันก็ตกอยู่เลยคลุมอยู่เลยถ้ามันเป็นติดอยู่กับตัวทั่วตัวเป็นลายพร้อยเป็นฝีดาษเลยแหละเป็นคนเป็นฝีดาษเลยมันจะหมองหม่นขนาดไหนแม้จะติดอยู่พรางอยู่เป็นเศษๆทุเรียนละอองเยอะๆบางๆติดแปะอยู่ก็ตามมันก็มองก็หมดมันเหมือนกับเลนส์ไม่สะอาดเลนส์ถ่ายรูปก็นี่ต้องสะอาดแจ๋วไม่มีอะไรฝ้ามัวๆเลยอย่างนั้นจึงเรียกว่าไม่มันไม่มองไม่ออกมันใสใสโปร่งโล่งสบายไม่โศกไม่มียืดไม่มีเยื่อรู้จัก คำขวัญของความพอรู้จักความต่อความตัดรู้จักความต่อความตัดรู้จักความต่อก็รู้ตัวรู้ต่ออยู่นะว่าเราต้องต่ออยู่นะรู้จักความต่อความต่างรู้จักความสุขความสิ้นไอ้ตัวต่อมันต้องมีตามเหตุตามปัจจัยตามเหตุตามผลสมควรแต่สุดท้ายมันต้องตัวตัดมันถึงติดตัวจบไอ้ต่อน่ะมันเรื่องของกิจกรรมมันเรื่องของเมตตามาเรื่องของสิ่งที่จะต้องเสริมที่ต้องเป็นไปให้มันดีเป็นการสร้างสรรค์อะไรมันยุ่งนักหุ้นนักอะไรมันไม่ได้เป็นเป็นภาระเป็นทุกข์เป็นร้อนเกินการไม่เข้าเรื่องเราก็รู้เหตุผลว่าไม่เข้าเรื่อง แต่ถ้ารู้ว่าเป็นประโยชน์เป็นสิ่งที่เกื้อกูลเมตตากรุณาเอาหน้าอดทนเพื่อเขาเพื่อเขาเราเองเราไม่ได้ดิบดีๆอะไรหรอกแต่ก็เพื่อเขาส่วนที่สมควรจะเพื่อไม่ใช่จะเพื่อยังมีแต่เหตุผลง่ายๆจนตื่นมาเพื่อเขาเท่านั้นอย่างเดียวทั้งๆที่มันควรตัดแล้วมันยุ่งนักอันนี้มันไม่ควรแก้ไขแล้วมันไม่ควรไปวุ่นแล้วมันควรเลิกได้แล้วไม่เข้าท่าแล้วเราก็ต้องตัดที่ไม่ตัดมันไม่เพราะอะไรตัวตนเองให้ชัดเพราะเราเองนั่นแหละมันยังห่วงมันยังกังวลอาวรณ์รักดีเกินไปทั้งๆที่มันทำดีอีกไม่ได้แล้วอันนี้เหตุปัจจัยอันนี้คนคนนี้มันเลวไปทำดีอีกมันยังไงมันก็ไม่ขึ้นแล้วเอาเวลานี้ไปทำประโยชน์คนอื่นที่เขาบำรุง สอนง่ายอบรมง่ายเป็นสุโกศลเป็นคนที่จะทำได้ดีกว่านี้ช่วยได้ดีกว่านี้ไม่ใช่ไอ้นี่มันคนบำรุงยากเลี้ยงยากเป็นคนลำบากเสียเวลาเราก็วันๆก็ผ่านไปไปช่วยแล้วได้ลองแล้วได้พยายามแล้วแต่มันเปลืองเปลืองเปล่าไร้ค่าไม่คุ้มแก่การลงทุนเราก็อย่าที่เราไปเห็นแก่ก็เพราะว่าบางคนเราก็ไปลำเอียงรักแม้คนนี้เรารักคนนี้เราชอบแล้วก็ลงทุนให้เขามากหน่อยอาจถึงมากเราก็ควรจะมีเขตจบแต่สมควรแล้วถึงให้มากแล้วก็พอแล้วสิขนาดนี้ก็ควรมีเขตจบ เรารักหรือว่าเป็นญาติที่โคโยตี้กายของเราก็จะบวกให้บ้างก็เอานี่เป็นพ่อเป็นแม่ให้มากกว่าปกติหน่อยก็เอาแต่ก็ต้องควรมีเขตจบในงานปาร์ตี้เทวดาการอยู่ต่อไปไม่รู้แล้วทุกข์ร้อนและเดือดร้อนพาเหรดนั่นหาเหตุนี้มาทำให้เราเจ็บเลวลงอีกไม่ได้เรื่องงั้นถ้าเผื่อว่าอะไรมันพอเป็นพอไปแล้วเราไม่หวงแหนไม่ห่วงไม่หาไม่เห็นไม่หวงไม่อะไรต่ออะไรได้ทุกอย่างเพราะเป็นไปตามวิบากของใครของมันบ้างแล้วเราก็จะดูที่ตนแล้วก็ตัดที่ตนฮัดๆๆได้สบายๆและสุดท้ายทีนี้จะไปสอนใครจะไปช่วยใครจะไปทำอะไรกับใครมันก็ง่ายเมื่อตัดแล้วจะเห็นผลเพราะมันโล่งมันสบายมันเบามันดี ลอยตัวอิสระเสรีภาพเสร็จแล้วเราก็ต้องปฏิสนธิย้อนคืนไปช่วยเหลือเฟือไฟล์คนนั้นคนนี้เป็นไปเพราะว่าเรารู้แล้วนี่ทำใจอย่างนี้ทำได้แล้วด้วยใจปล่อยใจวางใจตัดใจหลุดใจเด็ดขาดใจสบายไม่มีเยื่อมียายไม่มีศอกกลับเพราะที่เทวะทุกขะไม่มีโทมนัสไม่มีอุปสรรคก็หมดถือว่าหมดมรณะหมดชราหมดชาติหมดภพหมดการตายอมตะแล้วเป็นอมตะจิตจิตไม่มีตายไม่มีมรณะไม่มีชราจิตนั้นไม่มีชราเพราะจิตที่จะเกิดต่อไปหรือที่จริงมันไม่ใช่อะไรมันไม่ใช่จิตหรอก กริ่งไอ้ตัวที่เราทำลายเนี่ยมันเป็นตัวมายาเป็นตัว P เป็นตัวกิเลสหมดกิเลสแล้วไม่มีรถกิเลสมีแต่จิตธาตุรู้เพราะว่าจิตมันก็ต้องมีอยู่ในขันธ์ 5 เรายังเป็นคนเป็นกากเดนของอวิชชามีรูปนามขันธ์ 5 มันก็ต้องมีเวทนาสัญญาสังขารวิญญาณมีธรรมดาวิญญาณคือธาตุรู้มันก็รู้อยู่เป็นทาสรู้แต่ไม่มีกิเลสเข้ามาร่วมชีวิตชีวาของกิเลสตายตายแล้วตายแล้วจึงไม่มีตายอีกจึงไม่มีมรณะอีกความไม่มีมรณะปรากฏความไม่มีการตายปรากฏก็มันตายแล้วมันจะไม่มันจะไป มันไม่มีตัวมันไม่มีตัวแล้วมันอนัตตาแล้วด้วยมันก็ไม่มีตัวแก่มันก็ไม่มีตัวเจ็บมันก็ไม่มีตัวอะไรไม่มีแก่ไม่มีเจ็บไม่มีชราเพราะมันไม่เกิดแล้วเห็นความไม่เกิดอยู่หลักๆเป็นฌานนะโตปัด Store วิหารสติเห็นอยู่รู้อยู่ปัจจุบันนั้นเชียวว่าความเกิดก็ไม่มีความเกิดไม่มีความแก่ก็ไม่มีความเจ็บก็ไม่มีความตายไม่มีอะไรน่ะมันไม่มีก็ต้องรู้ชัดๆเกิดแก่เจ็บตายไม่มีเงินหมายเอาอยู่ตรงไหนเกิดแก่เจ็บตายไม่มีหมาอยู่เอาตรงไหนส่วนรูปนามขันธ์ 5 ร่างกายแท่งนี้และใจนั้นมันก็เป็นไปตามรู้มันเป็นไปตามบทบาทอยู่ในโลก เพียงว่าเราไม่มีอุปสรรคไม่มีโทมนัสไม่มีทุกข์ไม่มีปริเทวะไม่มี 2 กะไม่มีจิตใจเราไม่มีเราก็ไม่มีมรณะของจิตเราก็ไม่มีชราของจิตเราก็ไม่มีเจ็บของจิตเราไม่เจ็บอย่าว่าแต่เจ็บและอุปสรรคไม่มีไม่ต้องอุปาทานก็ไม่มีเขาก็ไม่มีมันจะไม่มีทุกข์ที่ไหนมันจะไม่มีอะไรที่จะต้องลำบากไม่มีแก่ไม่มีเจ็บมันก็เป็นแต่องค์ประชุมที่มันเกิดร่วมกันอยู่กับลูกนามขันธ์ 5 กลับมาหาพระพุทธรูปนี้เมื่อมหาภูตรูปนี้แตกสลายอุปาทานยันรูปนั้นจะแตกสลายไปพร้อมกัน พระอรหันต์จะมีลักษณะอย่างไรเพราะเชื้อนำเกิดคือตั้งแต่อุปทานตัณหากิเลสราคะโทสะโมหะยังหยาบครางละเอียดไม่มีแล้วเชื้อน้ำเกิดมดสะอาดไม่เหลือหัวเชื้อน้ำเกิดไม่มีแล้วจะไปปลูกอะไรขึ้นไม่ขึ้นไม่มีปลูกขึ้นเดี๋ยวนี้ก็เห็นอยู่ว่ามันไม่มีเชื้อมันมีแต่ของจริงๆมันมีแต่วิญญาณธาตุก็ไม่มีวิญญาณจริงๆสังขารสังขารธาตุก็เป็นสังหารธาตุที่เป็นเจตสิกจริงๆสัญญาพลาดก็เป็นสัญญาธาตุที่เป็นเจตสิกจริงๆเวทนาถ้าเป็นเวทนาภาคจริงๆรู้อยู่เป็นสิ่งที่ถูกรู้เรียกว่ารู้หรือร่วมอยู่กับลูกขยัน ดินน้ำไฟลมมหาภูตรูปดินที่มันเป็นแท่งก้อนเรียกว่ากายใหญ่กายที่มีใจครองก็รู้อยู่ว่ามันมีเท่านั้นมันอาศัยกันอยู่เท่านั้นเราก็รู้ว่าเออก็เป็นอย่างนี้ไหมให้ชัดเข้าใจให้แม่นเป่าแล้วเราก็จะรู้ความจำไม่เช่นนั้นเราจะเป็นพระอรหันต์ได้อะไรเราไม่รู้จุดหมายไม่รู้ความหมายและใจเราก็ไม่แยบคายจิตเราก็ไม่ละเอียดปัญญาแล้วก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ผ่านมันเป็นยังไงนิพพานหมาตรงไหนเป็นตัวจบลักษณะยังไงอาการยังไงเป็นยังไงไม่ตายไม่เกิดสอดคล้องกับคำอธิบายไหมจบแล้วเป็นยังไงก็เลยเถิดไปจนกระทั่งจะดับไม่ให้มันมีจิตจิตมันมีตัวตนที่ไหนจะไปดับไปอะไรมันดับไปไม่รับรู้ก็โง่ๆ อยู่อย่างนั้นที่ไม่รับรู้จิตก็มานั่งหลับตาไม่รู้ตัดแต่ไม่รู้ท่าเดียวมันก็งงๆให้มันฉลาดมันไม่ใช่ไม่ใช่โง่ไม่ใช่ไม่รู้มันรู้ยิ่งด้วยแล้วมันเห็นด้วยเหตุด้วยผลที่ชัดเจนและเป็นของจริงทำได้จริงเป็นของจริงไม่ใช่ของง่ายๆละเอียดนะเรานึกว่าเราทำได้แต่ยังไม่บริสุทธิ์บริบูรณ์ทำได้เป็นรูปรอยอย่างนั้นแต่เป็นรูปหยาบยังไม่ใช่รูปลึกซึ้งยังไม่ใช่รูปละเอียดลออจริงๆเราก็จะรู้ไปเรื่อยๆเราเปลี่ยนไปเถอะแล้วเราจะรู้จะเข้าใจจริงๆด้วยแล้วเราก็จะเห็นตัวสบายด้วยว่ามันละเอียดไปเท่าไรสบายเท่านั้นละเอียดเท่าไรสบายเท่านั้นแล้วเราจะรู้ว่าโอ้ว่างลงสบายลงว่างลงสบายลงปัญญาฉลาดขึ้นความไม่เห็นแก่ตัวหมดลงหมดลงหมดลงจนกระทั่งโอ้เรา แกะตัวแล้วก็ไม่ลำเอียงแก้ไขๆไม่ลำเอียงจะรู้ความไม่ลำเอียงจะรู้ความไม่เห็นแก่จะรู้ว่าตัวตนหรือไม่มีแล้วก็คนอื่นก็ไม่ไปลำเอียงว่าจะต้องคนนี้ชอบคนนี้ฉันไม่มีเราไม่มีเขาไม่มีใครสูงกว่าใครไม่มีเห็นแก่อะไรใครอย่างผิดฐานะขั้นตอนจะรู้เหตุรู้ผลว่าเออคนนี้เป็นอย่างนี้สมมุติของโลกกับคนที่มีฐานะอย่างนี้คนนี้มีฐานะอย่างนี้คนนี้เป็นพันแต่คนนี้เป็นขั้นอาวุโสคนนี้เป็นรถหล่อนอยู่อย่างนั้นอย่างนี้รู้คนนี้มีพระคุณมากคนนี้มีพระคุณน้อยคนนี้สมควรจะได้อันตรายขนาดนี้คนนี้ไม่สมควรจะได้ขนาดนี้ขนาดนี้ฉันรู้เป็นระดับจริงๆอันนี้ก็เข้าหาลักษณะของวิญญาณนะก็คือธาตุ พอเรารู้จิตว่างจิตโล่งแล้ววิญญาณอากาสานัญจายตนะแล้วเราก็จะเข้าหาจิตรู้ว่ามันมีจิตสัตว์มันก็มีจิตวิญญาณแล้วเราก็จะถึงขั้นอุทานอนันตังวิญญาณนันทิก็พิจารณาและแสดงว่าโอ๊ยสุดท้ายนี่มันว่างโล่งสบายมันก็อยู่ที่วิญญาณมันรู้ว่าโลกมันก็อยู่ที่วิญญาณจิตเป็นกิเลสเหลืออยู่ก็เป็นความโง่ของวิญญาณวิญญาณสะอาดไปเสวยสุขก็วิญญาณอะไรอะไรมันก็ไม่พ้นวิญญาณน้องอุทานออกมาอันนั้นตั้งวิญญาณอันติโถ่เอ้ย วิญญาณอะไรๆมันก็ไม่พ้นวิญญาณอนันตังแปลว่าไม่มีที่สิ้นไม่มีที่สุดหรืออนันต์โตเมื่อกี้นี้อนันต์โตอากาโสติอนันต์โตก็แปลว่าไม่มีที่สิ้นไม่มีที่สุดบนโลกไม่มีที่สิ้นไม่มีที่สุดก็เป็นการรู้ของวิญญาณรู้ว่าโอ้มันโล่งเป็นอย่างนี้มันว่างเป็นอย่างนี้ไม่มีที่สิ้นไม่มีที่สุดไม่มีที่ติดที่ขาดเมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็ไม่สุดสิ้นความโลภมันก็โล่งโล่งสบายนี่เป็นความหมายนะนี่เป็นความชัดเจนคุณจะรู้อาการอย่างนี้ที่จิตรู้อาการรู้ลิงทะลุนิมิตรู้อุเทศรู้ชัดๆมันเป็นและสุดท้ายมันก็เป็นตัวจิตไอ้ที่ว่าโล่งๆว่างๆแบบเลอะๆไปนั่งหลับตาเหมือนไม่มีตัวไม่มีตนมีแต่ตัวโล่งๆว่างๆตัวตนไม่มีเราเขาไม่มีอะไรมันก็เป็นความยึดถือเป็นความเข้าใจของเรา มุดเป็นอัตภาพอันหนึ่งเท่านั้นนั่งหลับตาไปตัดไม่มีเนื้อไม่มีหนังไม่มีตัวไม่มีตนไม่มีอะไรก็เราเราไปนั่งหลับตาเป็นภพเป็นชาติแบบนั้นฤาษีก็ทำนั่งหลับตาเขาก็ทำชาแบบนั้นทำได้สมมุติอย่างงั้นก็สมุดได้มันไปสมมุติเอาเถอะแต่คุณรู้จริงรู้จักอย่างนี้แล้วคุณไม่ไปทำถึงไปทำก็ทำได้นั่งหลับตาไปแล้วก็ไปว่างๆลงปลงเสร็จแล้วก็ไปอาศัยโล่งๆว่างๆอยู่นั้นสบายดีโว้ยสบายดีโว้ยแล้วก็ไปนั่งริมๆอยู่ตรงนั้นน่ะเป็นภูเขาฌานเป็นผู้เสวยสมาบัติเป็นผู้เสวยนิโรธสมาบัติเขาก็หาว่าพวกนี้เป็นนิโรธเป็นชาญแล้วก็นั่งผู้ใดมีชานมีนิโร แบบนี้เป็นฤาษีแก่งเป็นมุนีแกร่งนับถือกันว่าเนี่ยพวกนี้เขาทำไปเถอะปล่อยเวลาเขาจะทำตั้งแต่หนุ่มๆจนกระทั่งแก่หง่อมจนกระทั่งจวนตายแล้วก็ทำอยู่อย่างนั้นน่ะมันเป็นสถานที่เสพต้องแอบเสพต้องอาศัยเวลาต้องอาศัยสถานที่ต้องเอาตัวตนแท่งนี้ไปเสียเวลาให้กับมันมันก็เป็นการได้ความโลภโดยเสียเวลาเสียเรี่ยวแรงเสียการกระทํา เต่าวิหารอยู่เดี๋ยวนี้วิหารมีอยู่ตรวจดูเดี๋ยวนี้ก็ได้เมื่อคนเป็นแล้วเป็นพระอรหันต์แล้วมีวิมุติมีโมกที่สุดได้เดี๋ยวนี้ก็มีได้อาศัยอากาศนี้แม้กระทบสัมผัสอะไรเป็นปัจจุบันก็รู้อยู่เห็นอยู่ว่ามันรองมันไม่ติดข้องติดขัดไม่มีอุปสรรคไม่มีการขัดกันเคืองกันของอะไรไม่มีการน้อยใจหวังใจเหมาใจไม่มีสบายสบายไม่ทุกข์ไม่ร้อนเป็นไปด้วยการสัมพันธ์หรือการสร้างสรรค์การเกี่ยวข้องอันดีเมื่อสุดท้ายเรารู้ว่าอาการที่เป็นอย่างนั้นมันตัวการใหญ่มันคือตัวจิตจะเป็นจิตว่างๆโล่งๆแล้วก็รู้ด้วยลืมตาฉันลืมตาของพระพุทธเจ้า ดูใจจับจิตแม่นรู้อาการที่ถูกต้องรู้ลิงฆ่ารู้เพศรู้ความแตกต่างกับสิ่งที่เป็นลักษณะดังที่หมายที่รู้ที่เข้าใจถูกต้องจริงหรือเปล่าก็เข้าใจเองรู้เองนั้นเองเป็นปัจจัตตังเอาอุเทศเอาหัวข้อเอาหลักธรรมเอาคำชี้แจงคำกล่าวถึงอันไหนที่พระพุทธเจ้าตรัสถึงพระมหาสาวกตัดถึงพระอาจารย์ตัดถึงพระอาจารย์พูดถึงเอามาพิสูจน์เอามาเทียบเคียงขยายความสอดคล้องกันถูกตรงเพราะงั้นก็จะอธิบายอื่นๆอยู่ว่าอากาสานัญจายตนะก็คือความโลภไม่มีที่สิ้นสุดเขาแปลกันจะตื้ออยู่แค่นี้แล้วก็ไปนั่งหลับตาโล่งๆเอ้าก็เป็นลักษณะอย่างนั้นเราก็เข้าใจโล่งๆลืมตานี่แล้วก็เข้าใจเหมือนสอดคล้องกันให้มันเหมือนกันนั่นแหละแต่มันไม่เหมือนกันในความหมายมีซ้อนอยู่ ไปนั่งหลับตาแล้วก็โล่งว่างกับไอ้รูปนั้นทำไมนั่งหลับตาอย่างนั้นโล่งว่างแล้วเดี๋ยวนี้เราก็โล่งก็ว่างตรวจได้เห็นหน้ารู้ได้มีฐานอาศัยชาญลืมตาชานรูปฌานก็มีอยู่มีวิตกวิจารรู้พฤติกรรมรู้เหตุรู้ผลรู้ดีที่เรามีอยู่อาศัยดีนี้เป็นปิติรู้สุขรู้ปัสสัทธิรู้ความว่างรู้ความโลภรู้ความง่ายๆรู้ความเบาสุขไม่ยากอะไรนี่รู้ความทนได้รู้อุเบกขารู้ความเฉยวิเวกอยู่ไม่ใช่วิเวกจะต้องไปอาศัยสถานที่ที่เงียบๆแล้วจึงวิเวกไอ้นั่นมันสถานที่วิเวกไม่ใช่ใจวิเวกถ้าใจวิเวกจิตวิเวกแล้วก็อยู่ที่นี่ก็ได้ cardiac สิทธิพิเศษอุปธิวิเวกความประชุมเหล่านี้และวิเวกหมดแม้จะมีเสียงดังสนั่นหวั่นไหวอยู่มีกลิ่นมีรสอะไรอยู่ประชุมอยู่เราก็วิเวกความประชุมนิเวศเพราะเราวิเวกเพราะจิตของเราวิเวกได้เพราะจิตของเราสงบได้มันจะมีอะไรเป็นองค์ประกอบอยู่มันก็เป็นตามทำตามความเป็นจริงกลิ่นจะมีรถก็มีเสียงจะมีสัมผัสอะไรต่ออะไรอยู่รู้เราก็วิเศษเพราะอุปธิวิเวกเพราะกิเลสของเรามันไม่มีกิเลสของเราสงบจิตของเราสงบสิ่งเหล่านี้แม้มันจะมีเป็นความประชุมอยู่โดยธรรมเราก็สงบอยู่กลางสิ่งที่ครึกครื้นมีมันมีทุกข์อยู่รอบตัว แต่เราก็ไม่มีทุกข์เราก็สงบได้อยู่ไม่เดือดร้อนอะไรเลยถึงเรียกว่าวิศวกรสูงยิ่งมีเลขจริงๆเราอิจฉาแล้วก็มีฐานอาศัยมีอาการสาจิตโลกมีฐานโล่งอาศัยและก็มีวิญญาณมีธาตุรู้อันนั้นตังค์วิญญาณอันติแท้จริงสุดท้ายมันก็จะไอ้วิญญาณวิญญาณพวกอันติอันติแปลว่าปลาไปไว้ที่สุดก็โทษที่สุดมันก็ไอ้ตัววิญญาณนี้เองไปไหนก็ไม่พ้นวิญญาณก็รู้ชัดพอวิญญาณเป็นตัวสุดท้ายถ้าเราอ่านดูนี่หน่อยนึงแล้วเดี๋ยวก็จะเข้าหากินจรรยาจะชนะต่อลักษณะ 4 ของสันตะวิหารหรือของรูปฌานเป็นลักษณะ ที่จะต้องรู้จริงและใช้งานอยู่ไม่ใช่ไม่ใช้งานและไม่ใช่ไปหลงติดรูปฌานมิจฉาทิฏฐิด้วยไม่ใช่ไปหลงติดรูปอรูปฌานมิจฉาทิฏฐิแบบฤาษีสอนกันเอาแต่นั่งหลับตาไม่ใช่อรูปฌานเป็นอีกลักษณะหนึ่งน่ะแต่ไม่ค้านแย้งกันกับลักษณะที่เขาอธิบายแบบอรูปฌานหลับตาเขาบอกว่าว่างก็ว่างด้วยกันเขาบอกว่าเป็นวิญญาณก็เป็นวิญญาณไปถามผู้หลับตาสิวิญญาณจะเป็นอะไรไม่รู้เรื่องนั่งหลับตาเขาบอกว่าเอารูปอาจารย์ต่างกันยังไงมีลิ้นชักยังไงอาการสาหัสกับวิญญาณนินจาต่างกันยังไงไปถามดูสิไม่ค่อยรู้เรื่องยิ่งไปถามว่ากินจรรยาจะนับเป็นยังไงเพราะอธิบายกลับไปหาอสัญญีพรหมโน่นไปดับจิตเล่นดับสัญญาณมากินกันยาจะชนะไปถามดูสิ เขาจะอธิบายอากิญจัญญายตนะเป็นการดับจิตเลยเป็นอสัญญีพรหมเลยไม่ใช่เป็นอรูปไม่ใช่เป็นอากิญจัญญายตนะพรหมแต่จะไปเป็นอสัญญีพรหมไปเป็นสภาพเดียวกันแต่เรียกชื่อต่างกันเท่านั้นเองสัญญาต่างกันรูปเดียวกันกำหนดหมายว่าภาษาต่างกันแต่รูปเดียวกันมันจะเป็นอย่างนั้นพอดีว่าสัญญานะสัญญาใหม่ยิ่งไม่รู้เรื่องใหญ่เลยไปถามดูสิพวกนางหลับตานี่ว่าสัญญานะสัญญาอะไรจะไม่รู้เรื่องอะไรก็รู้บ้างไม่รู้บ้างจะวาดรูปก็ไม่ใช่จะว่าไม่รู้ก็ไม่เชิงเขาก็อธิบายกันเป็นภาษาอยู่ขณะนี้ตำรามีทุกตำราก็อ่านว่าอย่างนี้มันก็ไม่รู้เรื่องนะ หลวงพ่อเงินลองอ่านนี่แล้วก็จะอธิบายของพุทธแล้วก็อธิบายเทียบเคียงของที่ไม่ถูกต้องประกอบไปด้วยอย่าสับสนเมื่อไรจะอธิบายของฤาษีก็บอกจับให้แม่เทียบเคียงกันทั้งหมดแนบสนิทกันเลยชนกันให้ฟังจะได้รู้ชัดๆแยกออกไม่เช่นนั้นก็เรียนศาสนาเลอะเทอะอยู่ตลอดเวลาไม่ถูกต้องอยู่ตลอดเวลาหน้า 527 ผู้เกิดรู้ความจริงอย่างถึงสภาพอนันตังวิญญาณอันติจริงก็จะรู้เท่าทันอากาสานัญจายตนะได้ชัดแท้จะเห็นวิญญาณสำคัญจึงจะปล่อยจะวางอากาสานัญจายตนะไม่ ความอยู่ว่างๆไม่ติดความง่ายๆเกินไปแล้วไม่หลงแต่ความเบาๆแล้วนัทก็ชักเอายากก็ชักสู้ก็เป็นผู้ล่วงพ้นภูมิอากาศศาลายากันได้ขึ้นสู่ภูมิวิญญาณัญจายตนะเป็นวิโมกขธรรมลำดับที่ 5 ถ้ามาถึงขั้นศตวรรษที่ชื่อว่าวิญญาณัญจายตนะนี้ฟังคำว่าสัตวากับคำว่าวิโมกข์นะทีนี้เอามาอธิบายประกอบกันอยู่เพราะว่าสัตว์ตาวาสนั้นก็คือสัตว์มันจะเป็นสัตว์อยู่ในโลกแต่คำว่ามีโมกน่ะหมายความว่าหลุดพ้นให้คำกล่าวกำกับลงไปว่าสภาวะก็เห็นนึกถึงว่าจิตวิญญาณหรือเป็นสัตว์โลกอยู่เพราะงั้นเอาไปอธิบายศตวรรษ กำลังหมายถึงว่านี่ประยุทธ์สัตวศาสตร์อยู่มาถึงขั้นสภาวะที่ชื่อว่าวิญญาณัญจายตนะนี้ก็จะต้องเรียนรู้ถึงสภาพธรรมดาความหมายของคำว่าไม่มีที่บาลีว่านัตถิไม่แท้และจะต้องเข้าใจสภาพทำตามความหมายของคำว่ากินเจติดอันหมายความว่านิดน้อยหรืออย่างใดอย่างหนึ่งอย่างใดไฉนกันแท้หมายความว่ามันละเอียดแล้วนิดหน่อยหรือหมายความว่าอย่างใดอย่างหนึ่งที่เราหมายถึงขั้นสูงมันก็ยิ่งละเอียดอย่างใดอย่างนั้นน่ะยิ่งละเอียดแล้วไอ้ยิ่งละเอียดอันนั้นน่ะมันเป็นยังไงกันแท้ก็ต้องกำหนดหมายลงไปให้ชัดไอ้ที่ว่านิดน้อยนั่นน่ะอย่างใดชั้นไหนอย่างใดอย่าง อันนั้นน่ะอย่างใดไฉนกันแท้ต้องพิจารณาด้วยเหตุผลวิเคราะห์วิจัยด้วยปัญญาอันลึกซึ้งมันไม่ใช่ตัวตนแล้วที่เราพูดเนี่ยจะเอาออกมาพูดจะเอาทำมือทำไม้จะเอามาทำหยิบทำจับอะไรมันก็ไม่ได้มีสิ่งหยิบสิ่งจับด้วยมือด้วยไม้ได้หรอกมันละเอียดแล้วนะเพราะงั้นมันหมายถึงอะไรชั้นไหนอย่างไรแค่ไหนกินเจติดไอ้ที่ว่านิดนึงน้อยนึงที่ว่าแล้วเราก็จะไม่ให้มันมีอะไรจะไม่ให้มันมีจริงๆหมายถึงอะไรนิดนึงน้อยนึงก็ต้องให้รู้เหลือนิดเหลือน้อยก็ให้รู้นะซึ่งเป็นระดับที่จะต้องรู้ทั้งสภาพที่หมายทั้งจุดที่หมายว่าไม้อะไรที่จะให้ไม่มีไม้เอาอะไรไม้เอาอะไรที่จะให้ไม่มีในวงเล็บคือ อย่างใดอย่างหนึ่งที่ถูกต้องเท่ากับกิมจิต้องถูกต้องได้อย่างใดอย่างนั้นนะอย่างใดอย่างหนึ่งที่หมายนั้นกินจีและเป็นความไม่มีแน่แล้วหรือเมื่อไม้ถูแล้วก็ไอ้ตัวนั้นน่ะมันไม่มีแม่แล้วหรือเห็นเรียกมันว่าอนุสัยไอ้ตัวอนุสาเป็นอย่างนี้ใช่เหรออนุสัยของปัจจัยอะไรตัวไหนของคุณเป็นตัวของคนนั่นแหละอัตรากับของคุณนั่นแหละตัวที่เหลือก็ของคุณนั่นแหละอะไรชั้นไหนแม่มันเหลือน้อยนิดนอนแล้วกิมจิเหลือ