240113-2-281 ทางเอกภาค2-ตอน281(หน้า536)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท056.txt

โฟลเดอร์2522-23-24 MP3 ทางเอก-ภาค2- 323 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์166 KB
วันที่แก้ไข11 กรกฎาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

ตกวันอังคารที่ 13 มกราคมพุทธศักราช 2524 พ่อท่านสุดที่รักแล้วพรหมทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าเราก็มาทบทวนกันอีกซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพราะว่าตอนนี้เราอธิบายในถึงจุดละเอียดที่เหมาะเข้าไปถึงขั้นมีหมอกสูงสุดขั้นรูปเนี่ยเป็นขั้นที่ละเอียดมากพระอนาคามีโดยตรงก็จะต้องเรียนรู้วิชาและรูปปัจจุบันโดยเฉพาะรูปเพราะว่าจิตที่มันจะหยาบๆง่ายๆเป็น เป็นรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสที่มาจากทวารนอกธรรมดาธรรมดามันเป็นเรื่องหยาบอยู่นั่นน่ะมันเข้าใจง่ายจับได้ง่ายตัวตนไม่มีเหมือนกันแหละแต่ว่ามันก็มีอาการมีลิ้นชักที่แตกต่างกันใหญ่ชัดรู้ได้ง่ายเพราะงั้นเราก็ดับได้ถูกตัวลดละมันได้เห็นชัดแต่เมื่อมันโตขึ้นก็ไม่จำเป็นเมื่อเราสูงขึ้นจิตของเราไม่สูงขึ้นตามเราเป็นแต่เพียงความรู้ที่มีความแยบคายแค่รู้อาการหยาบอยู่แค่นั้นเราไม่มีจิตที่เก่งละเอียดกว่านั้นขึ้นไปอีก มันไปหารูปมันเป็นสิ่งที่เป็นรูปนั่นแหละแต่ว่าเราใช้ภาษารูปนี้คือรูปที่มันไม่ใช่รูปอย่างที่เราเคยสัญญามั่นหมายมันไม่ใช่รูปแค่อยากๆทั้งนั้นรูปนี้มันต้องใช้ตาที่ละเอียดหรือมันต้องใช้ปัญญาญาณที่ลึกซึ้งละเอียดกว่าเข้าไปอีกมันจึงจะตามไปติดไล่ก็ไปทันหรือว่าช้อนได้ช้อนอยู่ช้อนมันไม่รอดช้อนมันไม่รอดมันไม่หลุดมันถึงจะติดต้องใช้ความละเอียดแยกขายสุขุมประณีตกับไฟจริงๆจึงเรียกว่ารูปทีนี้หารูปแม้แต่แค่เราจะดูอาการของอาการสาหัส ปั้มโล่งว่างเราก็ดูความโลภมากได้ทุกคนก็จะรู้สึกว่าจิตว่างว่างคนธรรมดาเขาก็รู้สึกว่าจิตว่างตอนนี้ก็ไปนึกอะไรก็ไม่ได้กินอะไรอิ่มแล้วก็ว่างก็ไม่ได้อยากบางทีของเคยอร่อยสัมผัสทางตาเข้าจมูกเขาก็ไม่ยาครับตอนนี้มันอิ่มแล้วอิ่มแล้วไม่อยากมันว่างๆเขาก็ว่างเขาก็นึกว่าเขาหมดกิเลสแล้วเหมือนกันได้อย่างนี้เป็นต้นเพราะฉะนั้นผู้ที่ตัดเหล็กได้จริงในระดับหนึ่งขนาดหนึ่งมันก็ว่

อ่านต่อ

างแต่มันยังมีกิเลสและเอียดที่มันมีอาการบางเบากว่านั้นอีกแล้วคำว่า ภาษาจึงยังไม่ใช่ว่าจะเป็นหมายมั่นว่ามันละเอียดหมดมันยังมีอนุสัยอาสวะมันยังมีระดับขั้นที่เหลือขึ้นไปอีกจึงต้องมีปัญญาญาณอันชาญฉลาดจะมีปัญญาชั้นสูงตามันจะต้องเรียกว่าตาทิพย์หรือตาปัญญาหรือตามธรรมะระดับสูงขึ้นไปอีกเป็นพระอริยเจ้าชั้นสูงขึ้นไปอีกจึงจะรู้ว่ามันยังมีอาการของจิตเสพติดได้แค่นั้นเขาก็เอาและเขาก็ได้แค่นั้นเขาก็พอใจของเขาแค่นั้นเพราะว่าเป็นคนชั้นสูงแล้วนี่ชั้นสูงและได้อาหารแค่นั้นก็อิ่มไม่ต้องไปกินหยาบๆใหญ่ๆก็ได้กินกลางๆพอใจแล้ว อย่างนี้เป็นต้นอ๋อก็ดูหยาบมันก็ดูว่าแต่ดูละเอียดแล้วใจยังกินดูละเอียดแล้วจะจับได้เลยแกยังกินแกยังแสบแกยังเสวยนะแกยังเล่นอยู่นะนี่เราก็ต้องจะต้องมีภูมิธรรมที่ละเอียดเข้าไปอีกจึงต้องพิจารณาแล้วพิจารณาอีกใช้จิตนั้นแยกทายาผิวเผินและผิวเผินผ่านๆมันก็ทำข่าวมันต้องละเอียดสุขุมเข้าไปจะเห็นได้ว่ามันยังไม่ลงแท้มันยังมีนะยังมีสภาวะอนุสัยอาสวะหรือตัวกิเลสที่มันยังมีตัวเชื้ออะไรอยู่ต่อไปอีกสูงขึ้นบอกแล้วว่ามันละเอียดขึ้นถ้าเราจับมันไม่ติดนั่นคือโดนจับตัวสมุนไพรไม่ได้และจับตัวปรมะจิตเจตสิกที่เหลืออยู่อีก เป็นรูปราคะอรูปราคะก็จับไม่ได้จะจับได้เราก็จะล้างเก้าอี้ล้างเข้าไปอีกล้างเข้าไปอีกอาสาก็จะว่างขึ้นไปอีกเป็นระดับชั้นอีกวิญญาณนั่นแหละไม่มีอื่นหรอกแท้ที่จริงก็วิญญาณเพราะฉะนั้นเราปฏิบัติตามรูปฌานนี่แหละคือเราจะต้องเจียนเข้าไปอีกในสภาพของอากาสานัญจายตนะวิญญาณัญจายตนะและอากิญจัญญายตนะ 3 ตัว 3 ระบบนี้แหละเป็นเงื่อนไขหนึ่งจะต้องตรวจดูให้ดีว่ามันได้นะค่าจริงๆนะจานค้างไปแล้วว่างแล้วลงแล้วที่ไหนที่จิตที่วิญญาณไม่มีอื่นหรอกอนันต์โตวิญญาณนันทิ เอาไปเอามามันก็อยู่ที่วิญญาณนี่แหละอากิญจัญญายตนะนัตถิกิมจิอะไรไฉนที่จะให้ไม่มีสนิทอะไรจะให้คนเข้าไปอีกคนก็ไปอีกอะไรเช่นไหนที่จะให้ไม่มีสนิทคนก็ไม่เคยจะเจอนึกว่ามันหมดสนิทมันยังมีอยู่อะไรมันก็ค้นคนแล้วคนอีกเพราะงั้นเอากลับกริยาของหากินจรรยาเย็ดกันนะเนี่ยจึงเป็นสภาพของการไม่ใช่ดับสนิทหรือว่าไม่ใช่ดับไม่รู้เรื่องไม่ใช่ดับจิตลงไปจริงๆเลยมันกลับกลายเป็นว่าจะต้องรู้อย่างสำคัญจะต้องกำหนดมาอย่างสำคัญหากินจรรยาจะชนะจะต้องมีปัญญาเพราะฉะนั้นเนวสัญญานาสัญญายตนะตัวนี้จึงเป็นคู่ คู่อีกคู่หนึ่งของอาคาซ่ากับวิญญาณอันดานั้นเขาก็เป็นคู่นึงอากิญจัญญายตนะกับเมวะสัญญานะสัญญาเขาจึงเป็นอีกคู่หนึ่งคือจะไม่ให้มีแต่ก็ต้องสัญญาต้องกำหนดหมายว่าอะไรไม่ให้มีเขาเรียกว่าเป็นคู่ก็เป็นคู่ที่จะต้องประพฤติปฏิบัติจะต้องแสดงความไม่นั้นน่ะไม่ไม่มีไม่มีวะเนวสัญญาที่ว่าไม่จะไม่รู้ไม่มีเลยเพราะจะบอกว่ารู้บ้างไม่รู้บ้างอันนั้นเป็นสภาพที่ไม่ใช่คนในบริษัทสัญญาจะรู้มากแล้วเหลือเศษรู้อยู่นี้จะรู้มากเหลือเศษไม่รู้อยู่นิดนึงมันยังไม่หมดไปทีเดียวเหลือเศษอีกนิดนึงจะไม่แค่ไหนก็ตามใจ จะเหลืออยู่อีกหน่อยนิดนึงมันจะแตงโมขนาดไหนก็ตามไอ้เนวี่ภาษาอังกฤษก็คือ Never Never ภาษาอังกฤษก็คือ Never เพราะเราก็จะต้องเข้าใจเรียนให้ชัดๆเลยมันจะมี Never More ขนาดไหนก็ตามเราก็จะต้องเรียนให้หมดแล้วก็โมโหขนาดไหนมันจะมีเหลืออะไรอีกไม่ใช่ไม่รู้มันต้องรู้ถ้าเราไม่รู้อยู่เราก็ไม่ได้เข้ากลุ่มในลักษณะสัญญาไม่ครอบครูนั้นเราจะต้องเข้าใกล้ๆกับมันมันยังไม่จบอยู่เรื่อยแต่ก็ไม่ใช่จะเป็น Never Ending คือไม่รู้จักจบสักทีก็ไม่ใช่ Never ending หมายความว่าซ่อมแซมอยู่นั่นแล้วไม่รู้จบสักทีนึงก็ไม่ใช่แต่ต้องทำแต่ต้องทำต้องทำต้องทำต้องทำเรื่อยๆเรื่อยๆต้องรู้จักต้องดู Never More ต้องบอกมีอะไรไม่ใช่ว่าไม่เคยที่จะรู้ต่อไปหรือว่าตอนที่ต่ออยู่ไม่ใช่อย่างนั้นนะเพราะเราจะต้องเข้าใจให้ละเอียดลึกๆๆๆจนรู้จนเข้าใจจนเห็นแจ้งจนแม้แต่ว่าเราเองเราไม่ได้แค่หยาบๆแล้วก็ไม่เคยเดินต่อไม่เคยอะไรเลยไม่กระทำเพราะฉะนั้นเราจึงจะไม่มีสิทธิ์ละเอียด เป็น Never The Rich เราก็อยากอยู่ดังกล่าวเพราะว่าคนคนนี้ไม่ละเอียดไม่ละเอียดไม่รู้จักสภาพที่สุดคุ้มประณีตไม่กล้าเข้าไปสู่ในเรื่องของภูมิละเอียดขึ้นอีกเราได้แต่ระบบง่ายคือระบบใหม่ได้แต่ระบบสมถะคือได้แต่ระบบง่ายๆช่างหัวมันได้ประมาณไม่เป็นไรไม่ทำจิตให้โยนิโสมนสิการเรียกว่ามายเป็นสภาพตัดหยาบไม่ได้ตัดไปเฉยๆไม่เอาใจ เข้าไปเรียนไม่เอาใจไม่เคยที่จะสนใจเรื่องใจนั่นแปลว่า never mind ไม่รู้เรื่องของใจคือตัดใจเฉยๆตัดง่ายๆเป็นระบบหยาบระบบใครก็รู้ never mind Never มานะ Never Never มานะ My name is พรุ่งนี้คือตัวมันนะแปลว่าใจตัวเดียวกันภาษาอังกฤษก็มาเดี๋ยวมานะมานะมานะมันเหมือนกันเป็นเป็นคำภาษาบาลีเพราะว่าที่คำว่าเราแปลภาษาไทยก็ไม่เป็นไรก็คือการระบบสมถะระบบตัดใจเฉยๆปล่อยช่างมันไม่เป็นไรไม่ถือสาไม่เอาแล้วโยนทิ้งง่ายๆยาวๆ พรุ่งนี้ล้วนแล้วแต่เราจะต้องเข้าใจว่าไม่ได้ชั้นสูงขึ้นมาแล้วเราจะบอกว่าเนี่ยประมาณไม่สัญญาไม่กำหนดไม่ได้เรียนรู้ไม่จดจ้องเข้าไปไม่ได้แล้วไม่ได้แล้วตอนแรกเราสู้ไม่ไหวสู้ไม่ได้แล้วเอาง่ายๆหรือว่าจะเป็นการตัดง่ายๆในโลกช่างมันช่างมันซึ่งเป็นกรรมฐานง่ายๆที่ใครก็เรียนไม่มีอะไรก็เอาง่ายๆเร็วๆนี้มันสู้ไม่ได้นี่จริงๆเพราะว่ามันไม่เก่งมันก็เอาแค่นั้นก่อนแต่เก่งแล้วเราจะไม่เอาไม่เอาช่างมันเฉยๆไม่ได้เราจะต้องเรียนรู้ต่อไปอีกต้องรู้แม่เล็กแม่น้อยเจนนี่แค่ไหนก็ต้องรู้จะต่อไปอีกยังไงรู้โมเดลโมแค่ไหนก็ต้องรู้ไปอีก ซึ้งขึ้นไปอีกอันนี้มันละเอียดกว่านี้ขึ้นไปอีกนี่มันสูงขึ้นไปกว่านี้อีกต้องทำไม่ใช่ Never ต้องทำต้องทำต้องเรียนต้องศึกษาต้องผ่านขึ้นไปผ่านขึ้นไปจนแน่ใจว่ามันไม่มีที่เก็บล้างเข้าไปชอนชัยเข้าไปละเอียดเข้าไปถ้าเป็นนักพักร้างหรอกควักธรรมดาๆออกมาล้างๆๆดูเข้าไปถึงข้างนอกข้างในถึงจะเรียกว่าสัญญาของการทำแบบนี้เราเรียกว่าสัญญาที่มันจะเต็มครบจะให้เต็มครบอ่ะต้องไม่ใช่ปล่อยปละละเลย ทำยิ่งยิ่งทำทำยิ่งยิ่งขึ้นไปเรื่อยๆยิ่งขึ้นไปเรื่อยๆจนสุดท้ายก็ถึงฉันแล้วจบแล้วเราก็จะรู้ว่าจบเป็นคดียานสุดสิ้นจริงๆละเอียดละออนั่นแหละจิตเราจะได้แหลมลึกสุดคุ้มกว่านี้มันเป็นความสำคัญคำกริยาของฌานในขั้นตอนเพราะฉะนั้นเรารู้อาการสาเป็นลักษณะอย่างนี้ช่องว่างติดอย่างนี้นะพอจิตมันเก่งจิตมันมีอาทิตย์อยากอธิปัญญาสูงแล้วเราก็พยายามเรียนฝึกจริงๆมันก็จะยิ่งรู้ยิ่งขึ้นวิญญาณก็ยิ่งจะเก่งขึ้นอะไรชั้นไหนอย่างไรมันก็จะมีให้เราพิสูจน์มีให้เราค้นคว้ามีให้เราปฏิบัติ ไม่ใช่ว่ามันนั่งหลับตาเปล่งๆๆทำอะไรไว้เฉยๆในชาญแบบนั่งหลับตาก็นั่งไปอีกจิตก็ลึกขึ้นลึกขึ้นลึกขึ้นยิ่งเป็นสมถะสะกดจิตเจ็บยิ่งสะกดดิ่งยิ่งปักแน่นยิ่งเกาะยึดเกาะยึดความยึดเกาะยึดความอยู่มันก็เป็นระบบสมถะที่นั่นลงไปอีกสายหรือว่าดึงดับลงไปดับลงไปอาสายิ่งสายยิ่งดิ่งตามที่เขาใช้ตัดสินใช้อะไรล่อเป็นเครื่องทำให้จิตของเราจดจ่อจะจ้องเป็นระบบจดจ่อจะจ้องปิดเข้าไปติดเข้าไปมันไม่ใช่เป็นระบบที่จะยิ่งรู้ยิ่งสว่างกลับกลายเป็นยิ่งปักดินคนละทิศเพราะระบบหลับตานั้นก็เป็นอีก ติดแน่นจิตแข็งจิตปากจิตตกผลึกจิตยิ่งเป็นสังขะนิกะส่วนการเรียนปฏิบัติทางธรรมของพระพุทธเจ้านี้จิตยิ่งเห็นชัดยิ่งชอนชัยยิ่งสลายกระจายออกมาลูกมันยิ่งแน่นยิ่งตีแตกออกมันยิ่งเล็กยิ่งน้อยก็ยิ่งจับตัวมันจะมาแตกเป็นนักวิทยาศาสตร์จะต้องแตกตัวมันออกมาอีกๆๆให้ได้เห็นชัดว่ามันเป็นอะไรมีอะไรความบริสุทธิ์ที่แท้ความว่างที่แท้มันหรือว่ามันเป็นว่างแล้วเราไปลงอาสาบอกว่าแค่นี้หยาบๆนี่มันหมดว่างมันไม่มีอะไรอีกแล้วเปล่าเลยยังไม่ว่างแค่ยังไม่อาสาแท้ยังไม่ยังมีอะไรอะไรอีกนะเนี่ยกำหนดลงไป ต้องใช้สัญญาต้องใช้สัญญาต้องใช้การรู้ลงไปอีกสัญญากำหนดหมายลงไปอีกไม่ใช่ไม่รู้มันกลับกันเพราะระบบอรูปฌานนั้นจึงเป็นระบบของพระอนาคามีแท้ๆเลยคนจะบอกได้อาศัยแผนอาศัยฐานอาศัยแป้นแค่นี้นะสบายแล้วสบายแล้วแค่นี้อยู่นะไม่จบง่ายหรอกพวกเรานี่แหละไอ้ที่นั่งโง่ๆๆอะไรก็ได้อยู่ตั้งหลายแบบไม่เพราะอะไรเพราะร่างกายไม่ได้ยาวๆผ่านฐานหยาบไม่ได้บ้างสบายแล้วค่อยยังชั่วแล้วแต่กรรมละเอียดยังมีอีกนะรูปราคาจริงๆฐานของพระนาคปรกมีอีกมันจึงตกอยู่อย่างนี้ตอนแรกแค่ ไม่เอาอ่ะไม่ใส่ใจประมาทเพราะรู้สึกตัวว่าฉันได้แล้วนะฉันพอแค่นี้ฉันไม่สบายจริงๆด้วยมันก็เบาสบายกว่าแต่ก่อนไปสอบซนๆอยากได้เสพของอยากแย่งชิงโลกเขาอยู่เหนื่อยเหลือเกินตอนนี้ไม่แล้วสบายแล้วมันเห็นเห็นจริงๆนะคุณสงสัยอะไรก็ไม่ต้องไปแย่งไปจริงเขาสอนแสวงหาเขายิ่งปรุงหลอกยังไงก็ไปกับเขาตลอดไปอย่างนั้นน่ะไม่รู้จักจบคุณสงสัยอะไรไม่เห็นน่าสงสัยมันก็รู้ๆอยู่แล้วเพราะฉะนั้นคุณอย่าหลงว่าแป้นที่คุณได้นี่เป็นแป้นสูงนะไม่ใช่นะมันจึงจะต้องปฏิบัติจริงๆทุกคนจึงต้องปฏิบัติ อุปัชฌาย์อรูปฌานจริงๆไม่ใช่มานั่งพูดเล่นไม่ใช่ว่าศาสนาพุทธไม่มีฌานไม่มีรูปฌานแม้แต่เกจิอาจารย์ที่ประมาทที่ไม่เข้าใจไปดับบอกไปดักพูดเลยสอนเป็นอภิธรรมเลยว่าพระอรหันต์ที่ไม่ต้องมีฌานก็มีมันมีที่ไหนล่ะพระอรหันต์ไม่ต้องมีทางด้วยความไม่เข้าใจอย่างนี้แหละมันจึงเป็นเรื่องผิดๆสอนกันอยู่ผิดผิดพระพุทธเจ้าท่านสอนเป็นลำดับมาชัดๆแจ้งๆสามัญญาผลผลเป็นสามัญต้องผ่านชาญก่อนถึงจะเกิดอภิญญาอภิญญาแม้แต่บทแรกจะเกิดญาณทัศนะจะเกิดวิปัสสนาญาณจะเข้าวิปัสสนาญาณก็ต้องมีฌานไม่มีฌานมีวิปัสสนาได้อย่างไรเมื่อไม่มีฌานไม่มีวิปัสสนา แล้วจะไปถึงการรู้ยิ่งที่จะไปรู้จิตรู้กิเลสรู้อะไรฉันก็ต้องล้างกันไปมีอภิญญาต่างๆจนถึงอาสวะขยะแล้วมันจะไปได้ยังไงฐานต้นไม่มีไปได้ฐานปลายฟรีๆเป็นหลักของเขาได้ยังไงมันตัดต้นตัดปลายกินได้ยังไงมันดูเหมือนทั้งนั้นสำหรับคนมีอินทรีย์พละมากอย่างพระฉายเป็นต้นก็มีฌานแต่เขาไม่เข้าใจเขานึกว่าชาต้องไปนั่งฝึกหลับตาปีอย่างนี้เพราะอธิบายมาถึงพระเจ้าสาวไม่เห็นไปนั่งหลับตาตรงไหนนางเลยเอาหลักฐานมาอ้างหรือเพื่อนพระยาใส่อีก 50 ไปนั่งหลับตาที่ไหนตามประวัติศาสตร์ ฟังนั่งฟังธรรมพระพุทธเจ้าฟังธรรม 2 กันก็เป็นพระอรหันต์ตอนไหนอยู่ไหนหรือแม้จะพูดบรรลุอย่างพระอภัยยั่งยืนเฝ้าพระพุทธเจ้าอยู่ฟังธรรมโดยยืนคุยกันอยู่ 4 ประโยคแค่นั้นเองเป็นพระอรหันต์เป็นนั่งหลับตาที่ไหนเป็นฌานเชิญอะไรอย่างนี้เขาก็ไม่เข้าใจเขาก็นึกว่าฉันต้องไปนั่งหลับตาอย่างฉันพรุ่งนี้ไม่ได้ทานก็เลยเดาเป๋งเข้าไปเลยว่าผู้ที่เป็นพระอรหันต์พวกเขาวิปัสสโกโดยไม่ต้องมีฌานก็มีใช่ฌานฤาษีที่เขาหมายก็ไม่ผิดทางฤาษีที่เข้ามาก็ไม่ผิดเล่นทานหลับหูหลับตาหลับก็ไปทางซ้ายข้างในโดยไม่เอาคำว่าฌานจิตคือจิตที่ไม่มีนิวรณ์เมื่อจิตไม่มีนิวรณ์เขาจะไม่มีมาก่อน ทานมาก่อนทีนี้การปฏิบัติสติปัฏฐานเมื่อจิตมันไม่มีนิวรณ์อะไรมากมายก็เรียนรู้สิความละเอียดนิวรณ์ 8 ขึ้นไปอีกมันมีอะไรที่ยังตกค้างฤดูร้อนของตัวนั่นแหละมีเศษเหลืออะไรที่เป็นรูปฌานอรูปฌานอัดรูปเข้าไปอีกเมื่อเรียนรู้แล้วว่าจิตของเราไม่มีนิวรณ์อย่าไม่มีกามไม่มีพยาบาทไม่มีผีนะมิทธะไม่มีพุทธจักรฟุ้งซ่านอะไรเห็นในชาติที่อย่างนี้ใช่แล้วไม่สงสัยไม่มีวิธีอิจฉาใช่แล้วจิตอย่างนี้ไม่มีกามกามเราก็รู้ปัญญาหยาบก่อนแล้วเดี๋ยวก็ไปอีกมันเป็นการละเอียดเป็นยังไงมีรอยอาการอย่างนี้นะต่างกันกับอาการอย่างนี้มีเครื่องหมายให้เรารู้อ่อนๆนะคุณนาผิวพรายมันอ่อนลงไปยิ่งสูงยิ่งละเอียดมันยิ่งอ่อนลงไปนะไม่มี ง่ายๆนะมีหลายระดับนะไม่ใช่ดับนับ 1 2 3 โรงเรียนต้องตามเรารู้สึกว่าเราไงมันสบายมันง่ายตัดพวกก็ง่ายๆก็เฉยๆแต่จิตยังทำงานมีอาการอะไรต่ออะไรอยู่แต่เราไม่รู้มันมันก็ฟักๆๆมันก็ฟักตัวได้เพราะจึงต้องละเอียดตามก็ไปตามเข้าไปไอ้แล้วไม่รู้แล้วมันก็เป็นอยู่อย่างนั้นแหละเราเป็นผู้ทำเราจะรู้ละเอียดเองจริงๆแล้วถึงจะรู้จบก็ไม่ใช่ว่าจะไม่จบสักทีไม่ดูแลสักทีก็ไม่ใช่ต้องดูแล้วแต่ก็ต้องทำจริงๆเพราะสุดท้ายเราก็ต้องรู้จัก เป็นจบได้ไม่ใช่หลงจบง่ายเกินไปแล้วสัญญาจึงต่อต้องทำอย่าเพิ่ง Never ending อย่าเพิ่งอย่าเพิ่งจบอย่าเพิ่งสิ้นต้อง Never สัญญาก็คือ Never ending ก่อนไม่รู้จักจบก่อนเรายังไม่จบแม้เราจะรู้สึกว่าเราจบไปว่าเราได้แล้วมันก็เป็นขั้นตอนหนึ่งต้องเอาอีกเอาอีกแล้วสัญญาเพราะตัวนี้ยังเป็นตัวปลาที่จะต้องชวนคุณตรวจแล้วตรวจอีกตรวจแล้วตรวจอีกอยู่ในวัดสัญญาณจะชนะรู้แล้วรู้อีกรู้อย่างละเอียดอีกมันรู้ว่ามันมีรูชั้นหยาบชั้นอะไรต่ออะไร จ่ายแล้วแต่ว่าชั้นสูงสุดเราก็จะต้องไล่เข้าไปให้แน่ใจให้เด็ดขาดเลยสระอุจจาระจิตมันจะต้องเกิดปัญญาโอ้มันยังมีอีกคะดีกว่านี้ยังมีอีกแค่นึกว่ามีแค่นี้จบดีกว่านี้ยังมีอีกจิตที่ละเอียดกว่านี้ยังมีอีกจิตที่ละเอียดกว่านี้ยังมีอีกจริงๆแม้แต่อาการที่เราคลุกคลีใกล้ชิดด้านเมถุนในด้านผู้หญิงผู้ชายเราไม่อยากร้องเราอยู่กับพี่กันได้แต่คุณจะรู้สึกจิตของคุณบางทีมันมีเชิงอิจฉาอารมณ์เด็ดขาดได้อยู่ใกล้ๆจะคิดเพราะห่างกันไกลๆระลึกถึงโหยหาบางทีมันไม่ถึงขนาดนั้นถึงโหยหาความคิด สัมผัสมีผัสสะเป็นปัจจัยยังไม่ถึงก็แตะหรอกคุณไม่ถึงก็แตะหรอกเป็นแต่เพียงสัมผัสด้วยสายตาอย่างที่เมถุนมีลดระดับมีแต่ไม่รู้กี่ระดับเมถุนกับเรื่องผู้หญิงผู้ชายโดยตรงโดยตรงหรือเมถุนกับวัตถุสิ่งที่เราติดเป็นรูปคดีรถก็ดีขึ้นก็ดีเสียงก็ดีอย่างใดอย่างใดก็ตามอยู่ในโลกเนี่ยที่เป็นวัตถุอีกชิ้นนึงและเราจิตของเรานี่แหละไปปฏิพัทธ์สิ่งนั้นปฏิพัทธ์เครื่องใช้แหมภาพอย่างนี้เคยชอบเนื้ออย่างนี้เคยชอบอาหารอย่างนี้ที่อยู่อย่างนี้เครื่องใช้ไม้สายอะไรแล้วแต่ละเครื่องของพวกบริโภคมากหลายทุกวันนี้จะเป็นน้ำมันไว้จะชี้มาอธิบายคุณยังไง นานาชนิดหรือแม้แต่เครื่องปรุงที่เขาปรุงกันอย่างนี้มาชอบเอาอย่างนี้ไม่ชอบต้องพิจารณาให้จิตชอบอิจฉาลมอธิษฐานของเราอารมณ์ที่เป็นอิสระที่มันยังติดตั้งอยู่ที่มันยังไม่ปล่อยคลายที่มันยังยึดมันแล้วก็ปรุงมันอร่อยเนียนมันสบายมันชอบมันชื่นไปอิจฉาอารมณ์เนียนๆแต่ต้องมีสิ่งนั้นเป็นภาษาเป็นปัจจัยแล้วเราก็เกิดรถจึงต้องรู้ไปหมดนั่นเรียกว่าส่วนที่เป็นพระอนาคามีเป็นรูปประชาชนท่านหนึ่งจนแม้ที่สุดเรารู้แล้วว่าอาการสาวว่างละเอียดมากแล้วเราก็ไม่ติดยึดแม้แต่ตัวมันเองอันนี้เรียกว่าตัวสันตะวิหาร ก็ไม่เป็นของเราไม่ติดอรูปฌานโดยตรงเรารู้แล้วว่าเอาล่ะตอนนี้อาการสาวว่างนี่ว่างมากเลยว่างชั้นสูงเลยตอนนี้ฟังดีๆนะคือว่างไม่รู้จะว่างอีกสักกี่ขั้นกี่ตอนล่างมาได้เป็นระดับจนกระทั่งคันละเอียดยิบแล้วตอนนี้อากาศหนาวมากคือไม่มีอากิญจัญญายตนะไม่มีกิเลสแม้อนุสัยอาสวะถึงขั้นนี้เรียกว่าสัญญาณสัญญาณเป็นนิโรธระดับสูงเป็นขั้นกิเลสทำเนวะสัญญานะสัญญาคือไอ้ที่จะไม่กำหนดไม่เอาเรากำหนดไว้จนกระทั่งถึงแม้ว่าสัญญานะสัญญานะสัญญากันจนกระทั่ง Model ที่บ้านไปก็ไปก็ยิ่งกว่าที่ทำมาเรื่อยไปจนละเอียดยิบแล้ว สุดยอดเราจึงเห็นว่านี่เป็นอนุจิตรเห็นว่านี่เป็นจิตที่บริบูรณ์แล้วเป็นสมาธิขั้น ต้นอยู่ในใจหมักผมเรียกว่าอาสวะเสร็จแล้วมันนิ่งๆอยู่งั้นเราไม่ค่อยขยับเขยื้อนให้มันแตกตัวหรือให้มันรู้ตัวไม่ไปส่องมันสักทีไม่ขยับดูนึกว่ามันไม่มีอะไรมองแต่ผ่านๆเผินๆด้วยไม่แทงลึกเข้าไปในนั้นน่ะมันเป็นเหมือนกบจำศีลนะมันเหมือนกับอะไรที่เป็นวัยแรกที่อยู่ในกลับแล้วมันจริงๆด้วยแตกตัวอยู่ในนั้นเสร็จแล้วก็มีเกิดตายเกิดตายก็เกิดเป็นผิดทีนี้ออกมาเป็นแก๊สไม่รู้ใครรู้เรารู้ก่อนฉันใดก็อารมณ์ก็เหมือนกันจิตก็เหมือนกันออกมาให้เป็นอารมณ์ให้เรารู้ก่อนเมื่อมันเน่ามากๆเมื่อมันแสดงตัวผีตัวไวรัสติดตัวเกิดผิดร้ายขึ้นมามันก็จะแสดงอารมณ์พ่อมึงออกมาสักทีนึงก็เห็นไอ้ยาไอ้นี่แก๊สพิษระเบิดออกมาจากปาก ของเราจริงๆนะมันเหมือนกันน่ะคล้ายกันทั้งโลกก็เหมือนกันจิตเน่าตัวนี้เจ็บหน้าอกโดยเฉพาะอาสวะมันออกฤทธิ์อาสวะมันเน่ามากอาสวะมันเน่าแล้วมันก็เกิดผลได้ว่าเราจะต้องเรียนรู้ขยับเขยื้อนเคลื่อนคลายเป็นปกติธรรมดาจิตก็คือจิตกรรมก็คือกรรมการงานคือการงานสัมมาอาชีวะของพระพุทธเจ้าจึงสูงเหลือเกินต้องปฏิบัติสมาธิแบบที่จะต้องพยายามมีสติสัมปชัญญะรับรู้ผัสสะเป็นปัจจัยตลอดเวลาและรู้อาการนิดๆหน่อยๆมีจริงๆนะเนี่ยเหตุปัจจัยไม่ต้องเจตนาแล้วมันจะผ่านเป็นธรรมชาติมันจะเกี่ยวข้องเป็นธรรมชาติข้อสำคัญเราเรียนรู้เสมอ เผลอใจอย่าห่างใจมีอานาปานสติชั้นสูงอานาปานสติชั้นประเภทที่มีสติอยู่ทุกเมื่อที่มีลมหายใจเข้าออกมีสติอยู่ทุกเมื่อและพิจารณาสติปัฏฐานเห็นกายเวทนาขั้นจิตขั้นธรรมารมณ์ท่านที่เป็นจิตกายของจิตจิตละเอียดด้วยไม่ใช่อัตราศักดาด้วยเป็นอัตราขั้นอัตราลดอัตราเพชรอัดเป็นขั้นอัตราการทิฐิต้องเห็นอัตตานุอัตราที่ละเอียดก็ไปจริงๆว่าไม่มีอะไรเป็นความไม่ดีเป็นอกุศลเป็นสิ่งที่ยังเหลือเร็วเลวร้าย อยู่ยังไงเนี่ยบางยังไงไล่กลับไปอีกจนที่สุดสะอาดจิตของเราไม่ยึดไม่ถือไม่ติดแสบเป็นสมาธิสั้นเป็นสมาธิแบบที่เกิดประโยชน์ใหญ่ไม่เป็นจิตเน่าแล้วจิตคือธาตุรู้จิตคือธาตุปัญญาจิตคือธาตุที่แข็งแรงจิตคือธาตุที่เลิศยอดของมนุษย์สามารถรู้สามารถที่จะทำงานอะไรต่ออะไรได้พิเศษใช้ได้อย่างเชื่องอยู่เหนือจิตเนื้ออะไรไม่เหลือหรอกเนื้อโลกก็คือเนื้อจิตของเราเองจิตของใครของมันโลกุตตรธรรมคือเนื้อจิตของตนเองท่านที่นับปริญญาชั้นสำคัญก็คือท่านพระอรหันต์และอรหันต์ของพระพุทธเจ้าบอกแล้วว่าไม่ใช่อรหันต์กดจิตสะกดไว้ อยู่เท่านั้นเองมีแรงสะกดได้มากแล้วไม่ได้อ่านชอนไชก็ไปจนกระทั่งเป็นปกติมนุษย์อยู่กับโลกของเขาแล้วเราก็สัมผัสได้โลกเขาจะปรุงแต่งเป็นกิเลสอย่างไรในโลกสัมผัสอยู่กับเราเราก็เฉยสบายมากไม่หวั่นไหวเลยนะทำปฏิกิริโลกะธรรมมีจิตตังยัดสังฆกรรมปฏิจะสัมผัสอย่างไรอย่างไรในโลกเราจะมีคือโลกกระทำใดๆก็ตามมาสัมผัสเราเราไม่เป็นไรเลยจะใหญ่จะแข็งจะกล้าจะจัดจ้านยังไงเราก็รู้เท่าทันสิ่งที่มันสัมผัสมันมีสัมผัสเป็นปัจจัยอยู่นะของพระพุทธเจ้าค้นโดยมีสัมผัสเป็นปัจจัย กิ๊กดูอาจารย์วุฒิพิสูจน์หรือมันเรียงกันอยู่มิจฉาทิฏฐิสุดสัปดาห์ที่ 4 สูตรอัตตานุทิฏฐิสูตรนี้เรียงกันอยู่อุตรดิตถ์ไม่รู้นิบาตไม่รู้อะไรหรือเปล่าก็ได้แต่อนาคตแต่ดันนิกายนะไปตรวจดูดีๆและทำความเข้าใจให้ชัดที่จริงภาษามันก็ไม่มากมันสั้นแต่เราต้องเข้าใจด้วยญาณปัญญาว่ามันต้องทำอย่างนี้ลักษณะอนัตตาของพระเจ้าไม่ใช่แก่ๆง่ายๆจนรู้อาการของจิตที่ว่าสมาชิกเราจะเข้าใจเนื้อหาสาระของมันคำว่าสมาธิก็ชี้ให้ฟังภาษาบาลีมาแปลเป็นไทยว่าสมาธิสมาธิมากมายสมาธิและสามารถสมาชิก สมาธิกันทั้งนั้นแต่มันก็ต่างกันโดยบัญญัติภาษาโดยอนุพยัญชนะแล้วมันไม่เหมือนกันแหละถ้าตามศึกษาโดยความรู้โดยพยัญชนะด้วยความหมายแต่ละคำแต่ละความแต่ละตัวมันไม่เหมือนกันเหมือนสมาชิกต่างก็คือสมาธิเหมือนกันแต่ว่าสมาธิขั้นหมายใจต่อปริญญาจนจะมีโมทนาสมาชิกท่านเป็นประโยชน์หรือไม่เป็นประโยชน์พยัญชนะมันบอกเราอยู่แล้วมันเป็นคีตะหรือเป็นไม่เป็นอิสระมันเป็นประโยชน์เกื้อกูลคนอื่นหรือตัวเองอย่างดีจริงๆหรือว่าเอาแต่ตัวเองอย่างเดียวเกื้อกูลฉันเพราะฉันนั้นดับสิ่งนี้มีอะไรจะสมาธิอย่างหวานมันแล้วคุณก็เสพติดอยู่ตรงนั้นเองแต่โอ้ยติดมัน ก็ฟินกว่ากัญชาขนาดคุณทุกวันนี้ก็ไม่ต้องถึงขนาดไปนั่งดับเองเป็นอสัญญีหรอกขนาดนี้เนี่ยถ้ามีกระบองยาวๆก็จะเคาะคนละพวก 2 โป๊กเลยเอื้อมไปเคาะแหมแล้วมานั่งเสียเวลาทำไหมเราก็พูดไปที่พูดไปพูดไปพูดไปหรือว่ามาเรียนไม่เสียสตางค์เรียนฟรีพูดไปก็พูดไปสิฉันอยากได้ฉันก็เอาฉันไม่อยากได้ฉันก็จะทำอะไรดีนะนี่มันนั่งให้ที่จริงมันบังคับฉันให้ฉันอยากจะไปนอนให้มันเป็นหนี้อีกนะมันบังคับฉันก็จ่ายมันก็มันเย็นๆห่มผ้าหนาๆเข้าแล้วก็งอขิงเข้าเป็นสว่านใส่ยากไม่ใช่สีขาวหรอกสว่าน หดตัวเขาแล้วก็หางกลมด้วยงออมถึงปากด้วยคนเข้าดีๆมันเลยสนุกอร่อยไปเลยเบิกบานร่าเริงตื่นขึ้นมาบ้างสิเคาะตัวเองเข้ามาหนักๆพยายามรู้มันแม่มันจับไม่ค่อยติดตอนนี้ก็ต้องใส่ใจที่ยิ่งไม่ใส่ใจเมื่อไหร่มันจับผิดแล้วก็พูดซ้ำพูดซากพาเรียนแล้วก็ติดตัวนี้นี่แหละที่จริงก็คือเส้นใต้ได้แป้นน้อยๆเศษก็จะเอาแต่แค่นี้เมื่อไหร่มันจะได้งอกแต่งงานเมื่อไหร่มันจะเจริญเราเองเราไม่ได้ละเอียดเรานึกว่าว่างนึกว่าสบายนึกว่าจะสงบ สงัดนึกว่าพอแล้วอยู่แค่เนี้ยอย่างเนี้ยมันจะไปเขยื้อนอะไรกิเลสนี่มันก็หลอกล่อเราอยู่แค่นี้หมดเวลาจริงแล้วนะมันไม่มีปัญหาอะไรเราตื่นแล้วรู้แล้วเวลาหลับเวลาตื่นกำหนดเวลาไม่มากอะไรมันก็พอเหมาะสมพระพุทธเจ้าจะเป็นหลักเป็นฐานให้แก่เราอยู่ที่เดียวจะมากกว่านั้นก็ยังได้เลยสำหรับคนที่อินทรีย์เป็นล่าสุดผลที่เกินเลยแต่พระพุทธเจ้าท่านเอาฐานแค่ไม่นอนก็นอนวันละ 4 ชั่วโมงทำงานวันละ 20 ชั่วโมงทุกขนาดนั้นเราทำอะไรกันนักหนาถามจริงทำจังเหมือนพระพุทธเจ้าท่านหรือจะทำแล้วก็กำหนดได้อย่างท่านแต่เราก็ต้องเดินตามรอยท่านได้มากได้น้อยก็ต้องเปลี่ยนไปให้เลยไปบ้างโดนไปบ้างแล้วมันก็จะกลับมาสู่จุด พอดีพอประมาณที่ฝึกแล้วเวลาฝึกจริงๆนี่เราจะต้องให้เข้มข้นเกินกว่าจุดที่เราจะเอาเป็นกลางให้ได้รู้เนื้อรู้หัวรู้หางแล้วเราก็จะมาอยู่ที่กลางให้มันชัดเด่นอย่างนั้นทำเลยไปอีกว่ามันจะต้องทำให้ยิ่งกว่านี้ไปพอสมควรแหละแล้วมันถึงจะรู้จุดที่ออกกลางคนดีง่ายเพราะเราทำเกินกว่านี้เราก็ทำได้จบตรงนี้จึงจะเรียกว่าง่ายกว่าอันนี้เป็นตัวที่รู้แล้วก็จบเพราะเราทำไปได้ที่จบแล้วก็สั่งสมไปตรงที่เรียกว่าสูงปลายตัวนี้ขนาดกลางนะถ้าทำดูสิมันเลยไปนี่มันยังไงแล้วก็จะรู้ตัวที่เกิดโอ๋ยากนะยากก็ต้องฝึกเพื่อเพื่อเกิดวิสัยถ้าเกิดวิสัยหรือนิสัยเพราะเกิดบ้างมันจะได้รู้จะได้เป็นไปนี่เยอะแยะๆอยู่แค่นั้นแหละมันไม่ตายหรอกขนาด อันนี้เนี่ยนะเด็ดดูว่าจะไม่นอนแล้วมันไม่ตายแต่มันแพ้จริงๆมันอ่อนแอน่ะอ่อนแอก็แช่ไปวันเวลาก็กลืนกินสรรพสัตว์ไปบัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่เรากำลังให้อาหารกิเลสตอบวันนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่ข้าพเจ้ากำลังให้อาหารแก่กิเลสพะยะค่ะอาหารนี้เป็นอาหารวิญญาณทหารด้านวิญญาณแล้วก็ตรงเลยอาหารด้านวิญญาณแก่เนี่ยเป็นวิญญาณและสัตว์เป็นกิเลสให้แก่เป็นชีวิตชีวาของกิเลสไม่ใช่ชีวิตชีวาของความบริสุทธิ์ไม่ใช่วิญญาณบริสุทธิ์แต่เป็นวิญญาณและสัตว์เป็นวิญญาณที่เอาอัจฉริยะ สาธุรสนิยมของกิเลสรสนิยมที่ไม่ใช่ความบริสุทธิ์เอามาให้มันให้มันป้อนมันเลี้ยงมันไปเอาก่อนมึงเลี้ยงหัวโตที่มันเป็นสัจจะนะที่พูดเนี่ยพูดกันป่านนี้ยังไม่ชัดก็ไม่รู้จะว่าไงนะฉีกชี้ออกขนาดนี้ไม่ชัดก็ไม่รู้จะว่าไงแล้วก็เลี้ยงมันไปแต่ถ้าเรารู้เราก็ฆ่ามันมันจะเลี้ยงมันแข็งแรงสิให้อาหารมันทำไมฆ่ามันมันจะละเอียดจริงๆเพราะว่าเราจะรู้สมาชิกไม่ใช่เรื่องเล่นสมัยนี้จิตเป็นประโยชน์เป็นสมาธิที่มีประโยชน์มีสมาธิมากเกินไปสมาธิขั้นนี้สมาชิกท่านมีประโยชน์แข็งแรงด้วยไม่ แดงง้องแง้งไม่เป็นสมาธิแบบไม่ไหวอ่ะติดอะไรก็ไปกับอันนั้นง่ายๆเราจะให้มาเป็นอย่างนู้นอย่างนี้ไม่ได้แต่ถ้าจิตที่ดีแล้วจะเป็นอะไรได้ง่ายๆก็เกิดอะไรก็ได้ดับอะไรก็ได้เป็นอะไรก็ได้ง่ายๆเป็นสมาชิกเป็นผู้แปลเป็นจิตที่จะแปลว่าอ่อนควรแก่การงานภาษาอังกฤษก็คือไปไวง่ายดายไม่ใช่ดื้อด้านมันอ่อนน่ะที่เข้าใจว่าคนหัวอ่อนมันๆๆ

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน