240117-2-284 ทางเอกภาค2-ตอน284(หน้า545)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท056.txt

น์นะแล้วก็ขอให้เราได้ตั้งใจพากเพียรพระพุทธเจ้าท่านได้สอนนักสอนหนาวิริยารัมภะเป็นยาดำในธรรมะวิริยะวิริยารัมภะเป็นยาดำในธรรมะเกือบทุกหมวดเกือบทุกข้อสังเกตดูดีๆในพระไตรปิฎกหรือนายคำสอนทั้งหลายวิริยะวิริยะ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ไม่ใช่ดีแล้วก็กลายเป็นเสียผลซ้อนเข้าไปซะอีกถ้าเขาให้ตั้งใจนะมาตั้งใจขนาดนี้เรากำลังเรียนถึงจุดที่ละเอียดยิบเลยเราพูดไปจนถึงขั้นสัญญาเวทยิตนิโรธซึ่งเป็นสภาวะธรรมของนิพพานหรือเป็นจุดปลายสุดของศาสนาเป็นวิโมกข์ที่ 8 เป็นวิโมกขธรรม 18 ข้อที่ 8 ข้อสุดท้ายปลายตรงเลยฌานไปอีกเลยอ่ะรูปประชานไปอีกรูปประชาชนสภาวะธรรมขณะรูป เป็นเรื่องละเอียดลึกซึ้งมากแล้วเรารู้ความหมายไปก่อนถ้ายังไม่เข้ายังไม่รู้นักก็พยายามทำความเข้าใจดีๆไว้ให้มันเข้าใจไว้ก่อนเป็นทางนำแล้วต่อไปเราประพฤติปฏิบัติไปมันจะเจอจะรู้แม้แต่นายโสดาบันสภาวะจิตก็เหมือนกันซ้อนอยู่อย่างนี้แต่เราอาจจะมีปัญญาน้อยความแยกขายของจิตของเราอาจจะไม่สูงพอเราอาจจะอ่านไม่ออกอาจจะไม่รู้ว่ามันละเอียดปานฉะนี้แต่ก็พอรู้ได้คราวๆในขนาดในขนาดที่พอจะจับความหมายแล้วก็เอาไปอ่านดูได้ มันเหมือนกันน่ะเราสมมุติว่าเราเลิกสัญญามาได้แต่ก่อนจิตใจของเราเนี่ยมันเป็นเรื่องของจิตทั้งนั้นน่ะเรื่องของนิพพานเรื่องของปรมัตถธรรมแล้วเป็นเรื่องของจิตแต่ก่อนเราเองเราติดเนี่ยมันมีจิตติดหรือมันจิตเป็นกิเลสเนี่ยมันติดมันจะติดมันในแง่ของราคะหรือแง่ของโทสะก็ตามโกรธเคืองมากแล้วใจมันก็ปุดๆๆอยู่พอเวลาเราปฏิบัติธรรมแล้วมันก็จะอ่อนหรือรถติดยึดเราชอบเรามีความโลภราคะมันก็มีอาการน่ะมันถึงไม่ให้ดูรูปนามรูปนามนี่ดูได้แต่อาการลิ้นพระนิมิตอุเทศอันนี้เป็นเงื่อนไขในการ อ่านไม่ออกอาการคืออะไรอาการก็คือบทบาทของจิตนั่นเองบทบาทของจิตที่มันมีอาการอย่างแรงอย่างอ่อนอะไรแล้วแต่หรือเรียกอีกทีว่าอารมณ์มันมีอาการไม่มีอารมณ์ซึ่งมันมีสภาพที่เราจะต้องแยกออกได้ว่ามันต่างกันอาการที่เรียกว่ามันติดอาการที่เรียกว่าเราไปคิดไปปรุงหรือว่าไปสัมผัสแล้วเราก็ร่วมปรุงด้วยโดยไม่มีอารมณ์กิเลสผสมภาษาบอกก็บอกความหมายได้อย่างนี้โดยไม่มีอารมณ์ชอบอารมณ์ชังไม่มีอารมณ์ชอบไม่มีอารมณ์ทางเราก็เราจะอ่านอ่านของเราออกให้ออกต้องใช้ต้องเกิดปัญญาเนี่ยตัวปัญญามันเกิดตรงที่มันอ่านออกมันรู้ ความแตกต่างได้เรียกว่ารู้ลิงทะหรือรู้เพศรู้สินค้าหรือรู้เพศรู้ต้องรู้นามรูปอย่างนี้นะรู้รูปรู้นามที่เขาบอกว่านักวิปัสสนาต้องนั่งรู้รูปหนูนาไม่ใช่จะนั่งนะเดินยืนนั่งนอนทั้งนั้นแหละสัมผัสอยู่นี่แหละด้วยทวารทั้ง 6 นี่แหละต่างหูจมูกลิ้นกายสัมผัสแล้วมันก็เข้าไปถึงใจแล้วเราก็ไปอ่านที่ใจรู้รูปนามมันอาการที่ใจแล้วมันก็มีความแตกต่างกันอยู่นิมิตก็คือเครื่องหมายภาษาที่บอกนี่เป็นอุเทศชี้ให้เข้าใจแจกแจงกล่าวถึงให้เข้าใจเรียกว่าอุเทนแล้วมันก็เป็นแล้วเราก็ฟังความหมายนี้ไปจากกรุงเทพฯนี่ก็ไปเข้าใจไปทำเครื่องหมายไว้เออมันจะเป็นยังไงนะมันหมายว่ายังไง ไม้ในใจในวันนิมิตรแล้วเราก็เห็นอาการของจิตอันไหนมันเป็นตัวปลอมอันนั้นมันเป็นจิตปลอมมันเหมือนกันเป็นจิตของจริงๆของเราเหลือเกินจะต้องเป็นตัวแทนตัวเอาตัวเป็นอะไรของมันหรือว่ามันเป็นตัววันนี้ไม่ถูกกับอันนี้มันเป็นกิเลสเป็นอาการที่ไม่ใช่จิตสะอาดไม่ใช่จิตเพียวๆหรอกไม่ใช่จิตรับรู้แล้วก็มีเจตนาดีช่วยเหลือโปรดฝากคนอื่นอยู่ไม่ใช่มันจะเอามาให้ตัวมันจะลิ้มเจริญมันจะทำให้สมใจตัวเสพสมสดใส่เสพสมอย่างตัวที่จะเอามาเสพมายึดมาติดเราอ่านจริงๆเพราะฉะนั้นแม้แต่เหตุปัจจัยที่เป็นอบายมุขก็ดีเป็นของต่ำของหยาบชั้นแรกจะเป็นพระโสดานี่ก็ต้องทำต้นๆหยาบๆนี่ให้ได้ก่อน เราก็จะอ่านจิตออกเหมือนกันยาวๆแล้วก็รู้ว่านี่มันแรงพอเบาบางลงไปก็อ่อนลงไปเป็นรูปเป็นสัญญาที่เหลือบางเบาถ้าบอกว่ากามมาสัญญานั้นก็หยาบมากกามสัญญาหยาบต้องกำหนดให้เห็นว่าเป็นความใคร่อยากเป็นอัตลักษณ์เป็นอภิชาวิศวะโลภะเป็นต้นหรือเป็นพยาบาทเป็นต้นคำว่าพยาบาทนี่แรงกว่าโทรศัพท์นี่เป็นแต่เพียงความโกรธธรรมดาโทรศัพท์หรือโทรทัศน์เนี่ยเป็นความโกรธธรรมดาถ้าถึงขั้นพยาบาทแล้วโกรธแล้วผูกพันติดยึดจองเวรไม่ใช่โกรธแล้วปล่อยนะโกรธนะเป็นอาการปัจจุบันน่ะทำกลอนนี้เป็นอาการ การทำมันโกรธมันไม่พอใจเป็นอาการที่รู้เนื้อรู้ตัวอย่างนั้นเสร็จแล้วเราก็ยังถูกไว้ในใจฝังไว้ในใจให้อาการนี้ให้เรื่องนี้มันยังไม่ทิ้งไม่ปล่อยไว้ในใจแล้วก็พยาบาทอาฆาตอาฆาตยิ่งมุ่งร้ายใหญ่เลยมุ่งร้ายผสมกับสีเหมือนคำว่าพยาบาทนี่มันหยาบกว่าโทรศัพท์หยาบก็โกรธนะอภิชาวิศวะโลภะก็เป็นความโลภที่ยาวกว่าคำว่าโลภะธรรมดาอภิชาวิษณุเพราะมันมีการเพ่งเลยวิศวะต่อเนื่องอยู่วิศวะมันมียิ่งใหญ่กว่า ไม่ยอมปล่อยยอมวางในวิศวะโลภะมันมีภาษาที่บอกย้ำลงไปเหมือนคำว่าถ้าเราพูดอะไรว่าดีว่างั้นเราก็ใส่คำประกอบเข้าไปอีกว่าดีมากหรือมาหาดีอะไรเนี่ยเป็นคำขยายความลงไปเพื่อให้มันเห็นว่ามันแรงกว่านั้นนะมันมากกว่านั้นมันหนักกว่านั้นได้อย่างนี้เป็นต้นอภิชาวิศวะโลภะเครื่องประกอบลงไปในนั้นโอ้โหทั้งอภิชาทั้งวิศวะโลภะตัวนี้มันใหญ่หรูหราอลังการเหมือนกับเราบอกอะไรก็ตามแต่คำนึงแล้วเราก็บอกโอ้ยมาหายังไม่พอเราใช้บรมมหาใช้อภิมหาอะไรอย่างนี้เป็นต้นสายก็ไปเศรษฐีนี้ก็มาหาเศรษฐีแล้วก็ใหญ่กว่านั้นอภิมหาเศรษฐีหรือบรม มหาเศรษฐีผู้ยิ่งใหญ่เข้าไปใหญ่เป็นต้นเป็นเครื่องบอกภาษาบัญชีบอกภาษามันกำกับโรงงานอากาศของสิ่งที่หยาบใหญ่แม้ยิ่งหยาบใหญ่ยังปานฉะนั้นเราไม่รู้เราก็โง่ใหญ่เท่านั้นเองพัฒนาการตามสัญญาที่มันใหญ่มันเป็นโรคจัดโกรธจัดอะไรมากมายใครอยากจัดอยากจะฆ่าแกงพยาบาลอยากจะเอามาให้สมใจจะจัดอะไรพวกนี้เป็นอภิชาวิษณุพระหรือเป็นพยาบาทเราต้องรู้อาการกามสัญจรรู้แล้วลดลงได้เหลือรูปเปิดสัญญาก็เป็นลักษณะรูปนี่คือสิ่งที่ถูกรู้เป็นลักษณะเหมือนกันแต่เบาบางลงมาแต่ก็ยังไม่ละเอียดยังอยู่ในระดับกลางจิตใน พวกเราเราก็อ่านให้ออก LINE ด้วยไปจนกระทั่งมันบางเบาเรียกว่าอรูปสัญญาเป็นภายในลึกซึ้งเข้าไปเรื่อยจึงเรียกว่าเราก็จะต้องรู้ตัวในไอ้ในลึกๆเนี่ยไอ้ที่จริงความในหรือความลึกเป็นอัจฉริยะอันโตอันตะเค้าก็เรียกภาษาบาลีเรียกทันตกรรมแปลว่าภายในก็ได้อันโตอันเตว่าอึดอัดชัดๆภายในต้องรู้ภายในเป็นภายนอกเรียกว่าแก่นภายนอกเรารู้ภายในเป็นภายในไม่ใช่รู้ภายในเป็นภายนอกแต่รูปภายในเป็นภายในภายนอกเป็นภายนอกเป็นในแก่นเพราะมันเลยในไปอีกอย่างที่ ตัวอย่างตัวเราเองเราจะสงบแล้วไม่ใช่สงบธรรมดาแทนที่จะสงบออกนอกเขตเทศบาลความสงบเลยไปจนกระทั่งเป็นหลับเป็นหลับน่ะมันไม่ใช่ภายในนะมันออกนอกเขตเทศบาลไปแล้วสงบไม่ใช่หรอกสงบก็คือสงบสงบจากกิเลสจิตใจวิญญาณสะอาดบริสุทธิ์นี่ว่าสงบหรือสะอาดผ่องใสรู้เต็มไม่ใช่หลับไปเลยหรี่ไปเลยงั้นน่ะมันออกนอกเขตเทศบาลไปแล้วไม่ใช่ภายในนั้นน่ะดิ่งเข้าไปแล้วออกไปภายนอกแล้วทะลุลงไปอีกลงนรกไปเลยลงเหวลงถ้ำไปเลยลงบึ้งไปเลยถ้าอย่างนั้นมันก็ ไม่ใช่สัจจะมันเลยมันไม่ได้อยู่ในเขตจุดที่หมายอย่างนี้เป็นต้นก็ได้อธิบายสู่ฟังเพราะฉะนั้นอาจจะดูปานิหรืออัตตะมหิทธารูปารูปอชตอะรูปพระสังเวยเพราะเหตุใดลูกผสมยีสต์เราก็จะต้องรู้ทั้งภายนอกภายในที่ชัดจริงๆถ้าไม่เช่นนั้นและเราก็จับไม่ได้รูปนามของเราก็ไม่รู้แท้ไม่รู้จุดหมายที่เป็นแก่นเป็นศาลเป็นกลางหรือเป็นจุดสำคัญของมันเหมือนการอ่านจิตจึงเลยเถิดกันง่ายๆง่ายๆการเรียนรู้ ยังไม่ใช่เรื่องเล่นๆเพราะเรารู้รูปรู้นามรูปีรูปานังก็รูปภายนอกภายในจริงๆให้ชัดเด่นและรู้ว่ามันดีขึ้นหรือมันไม่ดีสุพรรณเทวาธิราชโหตินี่ย่อมเกิดแล้วย่อมเป็นแล้วซึ่งสภาวะดีแล้วจะเป็นสุพรรณแต่ว่าก็ตามจะเป็นโตก็ตามเป็นความหมายของความยิ่งขึ้นของจิตสุพรรณเทวะมันดีขึ้นแล้วมันเข้าภายในแท้มันเข้าแก่นสารของเนื้อจิตที่เป็นจิตบริสุทธิ์ขึ้นด้วยสุพรรณตัวก็ภายในเหมือนกันแต่ว่าหรืออธิวุฒิโตก็คือจิตมันยิ่งจนกระทั่งถึงมนุษย์โต อมตะแปลว่าบรรลุหลุดพ้นมนุษย์โตบรรลุฤดูฝนมันยิ่งเข้าหาจุดหลุดพ้นที่จริงที่ยิ่งมืดได้เราก็จะเห็นว่ามันหลุดว่างลงสว่างโล่งไม่หนักใจไม่วุ่นใจไม่ลำบากเพราะมันแม้แต่เหตุปัจจัยที่เป็นเรื่องหยาบดังที่ยกตัวอย่างพระโสดาเลิกอบายมุขเราติดอบายมุขอย่างนั้นอย่างนี้แล้วเราก็เลิกตามสัญญามันมีฤกษ์ตามสัญญาจนอ่อนมาเป็นรูเป็นสัญญาก็ลดได้อีกเหลือเล็กเหลือน้อยก็จะเหลืออรูปอีกเหมือนกันเหลือจนกระทั่งเรานึกว่ามันว่างอ่ะมันโวยวายและสบายเป็นอาการสาหัสอย่างไม่แก่ยังไม่ชัด ยังไม่จริงเท่าไหร่หรอกแต่เอาละเป็นพระโสดาบันได้ขนาดนั้นก็ดีแล้วก็ไล่เรียกว่าเก่าเกลาหยาบในฐานกามในฐานลาภยศสรรเสริญออกมาอีกแม้อบายมุขได้ชั้นแรกนี้ยังไม่สอนให้ละเอียดอีกก็ได้ก็ได้ก็ได้แล้วก็จะจริงๆก็เป็นอย่างนั้นด้วยเพราะครูมาทำขนาดโสดาบันเนี่ยยังไม่ละเอียดลออจนกระทั่งจะไปกลึงเกลาจิตนี้ให้เป็นโลกุตระชั้นปลายยอดเป็นอรหันต์ในโสดาจริงๆจนไม่เวียนกลับอีกเลยนั่นน่ะน้อยคนอยู่จนกว่าจะเรียนรู้ทั้งปริยัติปฏิบัติได้เข้าใจจริงมันจึงจะเป็นความรู้ที่เป็นปริยัติเอาไปปฏิบัติซ้อนเป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนมีสภาพเครื่องเครื่อง เครื่องมือขัดเกลาเป็นนิสสรณะเป็นเครื่องอุบายเครื่องออกอย่างละเอียดเอาไปขัดเกลาจิตของเราอีกแม้จะเป็นว่าเรารู้สึกว่าโล่งเรียกว่าภาษาบาลีว่าอาสาเรียกว่าว่างปริศนารูปเรียกว่ารูปร่างปริศนารูปแปลว่ารูปของความว่างแม้เราจะรู้สึกว่างๆแต่มันยังมีรายละเอียดอยู่ว่ามันไม่ว่างทีเดียวหรอกปัญญาเรายังไม่แยบคายจิตเรายังไม่แยกขายเราจับมันไม่ติดที่จริงมันยังมีอารมณ์ไว้อยู่นะมันยังมีสัมผัสยังมีปลงยังมีอะไรต่ออะไรผสมกระแสอยู่เสพติดหน่อยหรือผักนิดผักหน่อยอยู่นะยังไม่งามพร้อมหรอกจริงๆถ้าเราจะต้องอ่านแล้วเรารู้สึกเอาคร่าวๆหลวมๆว่าเราว่างแล้วอาสาวิญญาณเราก็ว่าเรารู้ธาตุรู้วิญญาณก็คือธาตุรู้ของเราเราก็นึกว่าเรามี ยาแล้วก็มีวิญญาณรู้แล้วเราเข้าใจจิตของเราล่ะวิญญาณก็เท่าที่เรารู้ล่ะถ้ากินจริยธรรมนิดนึงน้อยนึงไม่มีเราก็นึกว่ามันหมดแล้วนิดนึงมันก็ไม่เหลือตามปัญญาของเราแล้วก็นึกว่ามันจะมีอ่ะกินแล้วไม่มีไม่เหลือแล้วอาการอย่างนี้เราเข้าใจแล้วหยาบๆเราเข้าใจเรารู้แล้วมันก็ไม่มีจริงๆด้วยแต่ละเอียดอีกท่านอรูปเนี่ยมันต้องรู้ชัดซ้อนลงไปอีกนะพากินจรรยาจะชนะก็จะต้องรู้ว่านิดนึงน้อยนึงไม่มีนะมันจริงหรือเปล่ามันยังมีอยู่ต้องหยาบๆด้วยซ้ำไปผู้ที่ตาดีเขารู้ผู้ที่จิตดีเขารู้ผู้ที่มีเจโตปริยญาณผู้ที่มีอภิญญาเขารู้นะคุณยังเหลืออยู่คนนึงว่าคุณหมดอย่าว่าจะเหลือข้างในเลยมันเป็นสัตว์สังขาร เป็นเชื้อมันเป็นตัวบงการอยู่ข้างในดุนดันออกมาถึงอาการกายอาการวจีออกมาด้วยซ้ำคุณยังไม่รู้ตัวเลยว่าคุณมีคุณเป็นโทรพูดที่เขามีปัญญามีภูมิก็สัมผัสกายกรรมวจีกรรมของคุณเขาก็อ่านเสียงสองคุณรู้แล้วแต่ตัวเองสิยังไม่รู้เลยว่าจิตของตัวเองตัวผีร้ายบัญชาการออกมาจนกระทั่งตายก็เป็นอย่างนั้นเมื่อกี้ก็เป็นอย่างนั้นอยู่แล้วเราก็ไม่รู้ตัวคนอื่นก็รู้อยู่ทนโท่เห็นอยู่ทนโท่เพราะงั้นผู้ที่มีจิตสูงเพราะรับสัมผัสก็รู้แล้วว่าคุณมีหรือไม่มีจากกายกรรมจากวจีกรรมรู้เสียง 1 เสียง 2 หรือรู้รูป 1 รูป 2 คือรู้สิ่งผสมของกายกรรมวจีกรรมเกิดเอง มโนปุพพังคมาธัมมามโนเป็นประธานจิตเป็นประธานที่ให้กายกรรมวจีกรรมเกิดมาจากจิตเป็นตัวบงการการตรวจสอบสังฆาธิการหรือตัวเชื้อดุลดันอยู่ข้างในก้นบึ้งของจิตเนี่ยเราจะต้องตามอย่างเขาไปรู้มันจริงๆมันทำงานอยู่โดยเราเองเรายังโง่เรายังเอาวิชาเรายังตาบอดเรายังตามภาพตาฟางยังไม่เจอยังจับมันไม่ได้มันเล่นงานอยู่ในตัวเรานี่แหละมันทำเราก็ต้องเป็นอยู่อย่างนั้นโดยที่เราไม่รู้ตัวว่ามันมีอะไรมาบงการเรานึกว่าเราสะอาดแล้วอาการสาแล้วอ่ะกินจรรยาเย็ดกันนะแล้วไม่มีอะไรแล้วนิดน้อยหนึ่งไม่มีแล้วอย่างไม่จริงจึงต้องมีไว้สัญญาหน้าสัญญา นานาณัฐสัญญาไม่ว่าอัตตาใดๆจะต้องกำหนดสัญญาลงไปให้อิอิอิอิอิอิอิอิอิถึงอรูปสัญญาถึงแม้แต่อรูปสัญญีต้องกำหนดในอรูปลงไปอีกอรูปสัญญาต้องกำหนดในรูปกำหนดรู้กำหนดอ่านพรชัยแทงทะลุรอบลงไปจริงๆพิจารณาจริงๆขึ้นไปจึงจะเห็นได้ด้วยความสามารถไม่ใช่ว่ามันเกิดได้เห็นได้ง่ายๆเลยสอนแล้วสอนเองดังที่ได้ยำเนวสัญญานาสัญญาให้ฟังถึงความหมายว่าเราจะต้องดูทุกเหลี่ยมทุกมุมดูแล้วดูอีก ดูแล้วดูอีกมันจะเหลือเศษๆน้อยอะไรอีกก็ต้องมีข้อแม้หรืออีกนะดูอีกหน่อยต้องต้องมีจิตอย่างนั้นอยู่เรื่อยให้มาก Never dies Nava หรือ Never เนี่ยมันตัวเดียวกันภาษาเดียวกัน Never The List เอาอีกนะภาพเผื่อว่าเราเองเราทำอยู่แล้วก็ไม่พยายามหาจุดที่จะต้องเอาหน้าเอาอีกหน่อยส่วนที่อีกหน่อยนะเราก็ปล่อยง่ายๆจำเราจึงจำเป็นที่จะต้องต่อไปด้วยเรื่อยๆให้มีข้อแม้ให้มีอะไรอยู่ยัง จบซะทีเดียวยังไม่จบสักทีเดียวถึงขั้น never mind ยังไม่ถึง never mind ยังไม่ได้จะต้องมายแต่ก็ออกชัด Never ก็ออกชัดเราต้องแยกแบบว่าคือไม่มันไม่อ่ะตัวเนี้ยเบอร์นี้คือตัวใหม่ตัวปฏิเสธหรือว่าตัวจบหรือตัวไม่มีเราต้องให้รู้ว่าแยกออกว่านิมมานหรือมายหรือว่าตัวจิตมันนะตัวจิตแท้นะจิตที่สะอาดนะเราจึงจะจบเนี่ยประมาณแปลว่าจบเราจะรู้เราจะเข้าใจเราจะต้องทำทั้งหมดมันจะลิสต์ทำทั้งนั้นน่ะมันหมายถึงความยังไม่จบทั้งสิ้นอาตมาแปลให้มัน น้อยไปต๋อยแปล Never The Rich มากไปต๋อยที่จริงแล้วเนี่ยดูอีกหน่อยหมายความว่าดูอีกหน่อยแปลว่าดูอีกหน่อยก็ได้อีกหน่อยนะอีกหน่อย Never dies Never More ก็หมายความว่ามันก็ให้มันเอาอีกละเอาอีกละแต่ว่าระวังอย่ามากไปดูเหมือนว่าจะมีอีกสักหน่อยนะเอาอีกอยู่มันยังมีอีกอยู่รู้ชัดๆนะวันนี้ต้องมีมันต้องมีวันนี้อยู่อีกชัดๆอยู่แล้วยิ่งน้อยลงน้อยลงอีกก็ยังยังไม่ล่ะยังไม่หยุด เดียวยังไม่หยุดทีเดียวเลยยังเอาไปเรื่อยๆอยู่อีกต่อไปซะก่อนแต่ก็อย่าเป็นคนไม่รู้แล้วเป็น Never ending เป็นไม่รู้จักจบไม่รู้จักสิ้นสักทีก็เกินไปมันต้องรู้จักจุดจบถึงจะต้องเกิดกตญาณเกิดกตญาณเกิดญาณที่รู้แล้วรู้จบแล้วก็มาแล้วเพราะงั้นก็มายหลวมๆก็แปลกันแต่เพียงว่าช่างมันปล่อยตัดง่ายๆภายในก็เป็นหยาบๆภาษาหยาบๆแต่แท้จริงแล้วเนี่ยประมาณนั้นมันเป็นภาษาที่มันจ่ายมันไม่เป็นอะไรแล้วใจมันไม่มีทุกข์และใจมันไม่มียึดถือและใจมันปล่อยวางแล้วใจมันปล่อยจริงๆมันถึงบอกไม่เป็น มันไม่มีอะไรมันไม่เป็นไรหรอกเออไม่เป็นไรอโหสิทุกอย่างเป็นอโหสิกรรมใจมันวางแล้วเรียกว่ามายมันใจมันวางจริงๆเนี่ยเนวสัญญานาสัญญาอาศัยภาษาพวกนี้มาอธิบายประกอบเพื่อให้คุณเข้าใจสื่อที่พูดนี่ไม่ใช่ว่าเรื่องพูดเล่นไม่ใช่ว่าเรื่องพูดเดาเอาเองไม่ใช่หรอกอาศัยโวหารอาศัยภาษานิรุตติต่างๆภาษาไทยก็พูดกันไปจนไม่รู้จะพูดอะไรแล้วก็ไม่แม้แต่พูดภาษาอังกฤษก็แปลเป็นไทยอยู่ประกอบกันไปน่ะประกอบกันให้เห็นเด่นชัดในสำนวนอื่นๆจนขนาดเอาแสลงมาพูดน้อยไปถอยมากไปถอยอะไรก็ตามใจก็เป็นลักษณะอธิบายให้เห็นว่าเราจะประมาทไม่ได้ ประมาทไม่ได้ต้องละเอียดลออแยบคายศาสนาพุทธนี้ไม่ใช่ศาสนายับๆคล้ายๆง่ายๆตื้นๆเปล่าเลยศาสนาพุทธนี้เป็นศาสนาแห่งผู้มีปัญญาและลึกซึ้งและไม่ใช่ปัญญาด้นดาวเลยไม่ใช่ปัญญาด้นดาวมีของจริงรองรับจึงเรียกว่าสัจธรรมมีสภาพจริงไม่ใช่เรื่องปรัชญาปากเปล่าคิดเล่นมีหลักการทฤษฎีอุ้ยหวานหรูมีเหตุผลของทฤษฎีของมันเองชัดแจ้งศาสนาพุทธไม่ใช่ศาสนาปากเปล่าไม่ใช่ปรัชญาโกโก้เล่นลอยลมเอามาปฏิบัติไม่ได้ไม่มีของรองรับไม่ใช่มีของรองรับแม้จะละเอียดลึกซึ้งอย่างไรมีจริง ยิ่งสมัยนี้ยิ่งยากเพราะหยาบหยาบกันมากสมัยนี้กิเลสมันหนาเพราะให้ความละเอียดสุขุมแห่งจิตยากคนที่จะบรรลุธรรมในสมัยนี้ยังเป็นคนที่ต้องเก่งจริงๆต้องแหวกลุยข้าศึกหรือลุยกิเลสลุยจริงๆเลยตะลุยเลือดเลยตะลุยแหลกเลยจะเหนือมันนี่ต้องแข็งกล้าอาจหาญอย่างยิ่งและศาสนาพุทธเนี่ยบรรลุธรรมหรือว่าบรรลุกิเลสนี่อยู่กลางกองกิเลสนะชนะแล้วก็อยู่ที่นี่ไม่ใช่ชนะแล้ววิ่งหนีไปซุกหัวซุกหัวซุนอยู่ในป่าเขาถ้ำที่ไหนไม่ใช่ไอ้ที่ไปซุกซนหัวซุกหัวซุนอยู่ป่าเขาถ้ำนั่นน่ะมันยังไม่รู้มันหมายถึงความยังไม่บรรลุต่างหาก จึงต้องไปอาศัยสถานที่เหล่านั้นเป็นที่ฟักตัวบ้างเป็นที่พักรักษาโรครักษาความสู้เข้ามาแล้วมันเปรี้ยวมันเพลียจะไปสู้ใหม่อีกก็ขอพักเอาแรงหน่อยสลบไปอยู่ป่าเขาถ้ำบ้างไปเลียแผลถวายอีกทีก็เหมือนเสือลำบากเป็นหาที่ซุกเลียแผลมากอันนี้เป็นต้นหรือเป็นสถานที่ของคนที่ใหม่ๆมันอยู่คลุกคลีปอนด์ปรุงกับไอ้เรื่องโลกมันทนไม่ได้จริงๆมันไม่มีเรี่ยวแรงจะปฏิบัติธรรมอะไรละอะไรได้เลยอ่อนเหลือเกินก็เอาออกไปห่างๆออกไปตั้งหลักดีๆให้หัดฆ่าไม้ในช่วงระยะออก น้ำดูก่อนก็จริงเหมือนกันเพราะฉะนั้นผู้ที่มีอินทรีย์พอสมควรแล้วไม่ใช่ชั้นประถมชั้นอนุบาลถึงปานฉะนั้นก็ต้องเข้ามาปฏิบัติสัมมาอะระหัง 8 นี่แหละปฏิบัติให้รู้ดีเห็นดีแล้วก็ผัสสะนายทวารทั้ง 6 มีผัสสะเป็นปัจจัยระมัดระวังดูเข้าไปเรื่อยเหมือนจะเห็นของจริงมันจึงจะมีตัวสภาวะที่อ่านได้ไปนั่งคิดเอาได้ที่ไหนมันอ่อนมันบางนี่มากระทบสัมผัสได้มาเกิดปุ้ยว่าอะไรอยู่อ่อนๆบางๆมันแหมต้องมีของจริงนะมันถึงจะรู้เป็นเดาๆๆเอาไม่มีของจริงผู้ยากยากยิ่งรายละเอียดยิ่งยากมากก็ต้องมากระทบสัมผัสมีเหตุมีสัมผัสเป็นปัจจัยมีตาหูจมูกลิ้นกายทั้งใจ กระทบอยู่กับเหตุต่างๆกับสิ่งที่เป็นต่างๆมันจะกระทบตามธรรมชาติไม่จำเป็นที่จะต้องไปคอยพิสูจน์หรือว่าไปถ้าตั้งใจไปคอยพิสูจน์แล้วไม่จริงมันตั้งใจมากแล้วมันก็เตรียมตัวไว้สู้อยู่แล้วมันก็ชนะซะส่วนมากเพราะงั้นเราไม่ต้องตั้งใจไปทีเดียวหรอกโดยธรรมชาติเนี่ยโดยการเป็นอยู่เนี่ยเกี่ยวข้องคลุกคลีไปอะไรไปมันจะเกิดเองมันจะเห็นเองแม้น้อยๆนี่แหละไอ้หยาบๆนั่นน่ะมันเราสู้ได้แล้วอยากกระทบจากตั้งใจไว้มากๆมันก็สู้ได้สิแต่ไม่ได้ตั้งใจแล้วก็กระทบผิวผิวแผ่วๆแล้วยังกับบอมๆๆโธ่เล็กๆน้อยๆคุณก็ยังบ๋อมแบ๋มๆนั่นแหละอ่านให้ชัดผ่านไปผ่านมานิดๆหน่อยๆพวกนี้เกิดพริ้วเกิดแถวอะไรพวกนี้นั่นแหละ มันเกิดอยู่นะโดยไม่รู้ตัวได้ง่ายๆจับได้เสมอให้ได้มีสติปัฏฐานสังวรความคิดสังวรณ์วาจาทั้งวงการกระทำทุกอาชีพจะอยู่อาชีพใดๆก็ปฏิบัติธรรมได้ธรรมดาธรรมดาจริงๆจริงๆแล้วพูดมาบวชเป็นพระเนี่ยเป็นพวกอนาคามีเป็นผู้ที่ทิ้งบ้านช่องเดือนชาญพ่อค้าขันทาก็หายากเป็นผู้ที่ยาที่ปริวัตรตังก็หายะเป็นผู้ที่ละทิ้งแล้ววางได้แล้วเรื่องญาติที่โกโย่กันได้เออเราพอปล่อยได้แล้วไม่ต้องเอาภาระก็ญาติโยมทุกคนเขาก็ช่วยตัวเองได้พอเพียงพอไปแล้วยาผิดปริว ตังค์ก็หายากโภคคันทาก็หายากสมบัติแบบโลโก้สรรเสริญอะไรเข้าของบ้านช่องเรือนชานไม่เอาใจมันปล่อยจริงๆเพราะงั้นผู้มาบวชนี่เป็นอนาคตเป็นคนที่ไม่มีบ้านช่องอื่นชานทรัพย์สมบัติพี่น้องอะไรก็ได้อย่างลูกโลกแล้วก็หายากแปลว่าหมดแล้วเสียไปหมดแล้วหายไปหมดแล้วหมดแล้วหมดลงไปหมดแล้วไม่ต้องห่วงไม่ต้องวุ่นวายแล้วอย่างนี้เป็นสัจจะที่ถูกทำส่วนมาบวชก่อนนั้นก็ต้องรู้ว่าเรายังไม่ถึงเราก็จะต้องพากเพียรขึ้นไปถึงจิตถึงขั้นแม้ในอนาคตมีภูมิมาอยู่ป่านนี้แล้วมาอยู่กับพระด้วยกันเป็นอุปสมบทเป็นผู้เข้าถึง มาตั้งไกลแล้วนี่นะมาเป็นอุปสรรคมันเป็นพระอริยะชั้นสูงน่ะแล้วก็มาให้พระอริยะด้วยกันนี่แหละเข็นกระดาษขูดอยู่ด้วยกันแล้วก็เรียนรู้ไปด้วยกันแล้วก็จะมีนโยบายในการที่จะเกลากลึงกันให้ละเอียดละออยิ่งขึ้นจึงไม่อยู่ในภูมินี้อยู่กับโลกมันจะไปกล่าวถึงอะไรเราได้เขาอยากเราเป็นตัวละเอียดเราจะพอหยาบลงไปกับเขาคุณเจียระไนเพชรได้แหมได้เรียกว่าได้ขั้นตอนขั้นสูงแล้วนะเจียระไนเพชรหน้าแป้นอะไรเกลี่ยละเอียดแล้วขึ้นไปแล้วแล้วคุณก็ยังจะเอาไปให้ท้องบุ้งผัดไม่ให้ทำใบหย่าไปให้กระดาษทรายเบอร์หยาบถูอีกก็หน้าหยาบหมด มันต้องหาของที่ละเอียดละเอียดขึ้นไปกว่านั้นอีกเช็ดปัดให้เกลี้ยงให้เรียบสูงส่งหยาบคายละเอียดละออขึ้นไปอีกเป็นธรรมดาชั้นใดเราก็จะต้องมีภูมิของผู้ที่สูงขึ้นสูงขึ้นเป็นมิตรดีเพื่อนดีสหายดีช่วยขับช่วยเปล่าขึ้นจริงๆนี่เป็นหลักการเป็นทฤษฎีเป็นโครงสร้างเป็นอุบายเป็นกรรมวิธีของศาสนาพระพุทธเจ้านะไม่ใช่ว่ายิ่งสูงแล้วก็ยิ่งจะออกป่าบอกแล้วว่าออกป่านั้นเป็นเป็นแต่เพียงจอห์นบางครั้งบางคราวของผู้ที่ทนไม่ได้ก็เป็นเรื่องของผู้ที่ยังอ่อน ออกป่าออกเขาออกถ้ำออกหลบหลีกหนีไปนั้นจงจงรู้ตัวอย่าไปหลงผิดว่าตัวเองเก่งนะในสมัยพระพุทธเจ้าอนุโลมปฏิโลมผู้ที่ปฏิบัติมาแบบฤาษีเขามีทิศทางแบบนั้นแหละอุบายปฏิบัติของฤาษีก็เป็นมาอย่างนั้นเก่าแก่ก็จะต้องออกไปสู่ป่าสู่เขาอยู่ถ้ำแม้แต่พระพุทธเจ้าเองออกไปบำเพ็ญตอนแรกๆของพระพุทธเจ้าก็ไปทำสีอ่ะออกป่าออกเข้าไปบุกตะลุยไปอะไรต่ออะไรต่างๆไปซึ่งมันก็ไม่ยากสำหรับพระพุทธเจ้าจะไปยากอะไรไม่ยากหรอกผู้ที่เข้าใจแล้วว่าลาภยศสรรเสริญกามารมณ์กามคุณกามสัญญาต่างๆพวกนี้มันเป็นของง่ายมากมันไม่ยากไม่เย็นอะไรเลยสำหรับผู้ที่มีอินทรีย์พระชั้นสูงมีบารมีสูงนะมันง่าย ง่ายจนไม่ต้องไปทำเลยก็ได้ผ่านเลยไม่ต้องไปฝึกหัดอย่างพระยสะอย่างนี้เป็นบารมีสูงแล้วไม่ต้องไปหรอกตามถนนเพราะกามาแสดงว่าการสะดุดต้นแล้วไม่ต้องไปพรากมาที่ชุมหรือยางออกจากนามปานฉะนั้นไม่ต้องสังเกตให้ดีอ่านให้ชัดๆศาสนาพระพุทธเจ้าจึงเป็นศาสนาที่ต่างจากฤาษีต่างจากเดียรถีย์ท่านค้นพบของท่านไม่เหมือนนะแต่สมัยพระพุทธเจ้านั้นคนเข้าใจอย่างนั้นอยู่จริงเข้าใจถึงการปฏิบัติธรรมเป็นส่วนใหญ่ต้องออกบำเพ็ญอยู่ป่าอยู่เขาอยู่ทำอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นไปทีเดียวต้องรีบอย่างนั้นไปทีเดียวแล้วเขาก็จมอยู่อย่างนั้นน่ะจบแล้วก็จมอยู่ตรงนั้นเขาจบเขานึกว่าเขาได้เขายังไม่รู้อาการ ร้านมัญจาเย็ดกันนะที่แท้เขายังไม่มีวิญญาณัญจายตนะที่แท้เขายังไม่เข้าใจอากิญจัญญายตนะที่แท้เขาไม่มีบทในวัดสัญญานานสัญญาจะนะเลยไม่มีบทปฏิบัติอย่างนั้นเลยเขาเข้าใจแต่ภาษาภาษาภาษาภาษาภาษาภาษาพวกนี้เป็นภาษาเก่าภาษาชาญรูปผู้ชายนี่เป็นของเก่าเดิมเรียนกันมาแล้วปฏิบัติเพี้ยนไปหมดจนออกนอกลู่นอกทางแล้วก็ไปนั่งหลับตาเป็นนิ้วสัญญาอะไรก็ไม่รู้อาการภาษาอะไรก็ไม่รู้ถูกต้องหรือไม่ถูกต้องเป็นสมาธิหรือมิจฉาทิฐิไม่เข้าใจจึงปฏิบัติได้แต่นั่งด้นดาวในภพภูมิเป็นเพราะว่าตัณหาชนิดหนึ่งนั่งหลับตาไปก็วางวางโล่งๆหรือว่าดับไม่มีอะไรอยู่ไปตามเรื่องตามราวไปตามเรื่องตามราวไม่ถูกสภา ทำอยู่อย่างนั้นแหละทีนี้พระพุทธเจ้าท่านก็อนุโลมปาฏิหารบ้างจะไปแข็งขืนเหมือนอย่างเราอนุโลมปฏิโลมกับศาสนาทุกวันนี้ต้องยอนกับเขาว่าเขายึดอย่างนี้ติดอย่างนี้มากนะเราก็ต้องเก่งนะมีการพยายามที่จะลบร้างมาแต่พร้อมกันนั้นเราก็จะต้องอนุโลมบ้างยืดหยุ่นเล็กๆน้อยๆแต่ก็มีประสิทธิภาพมีความเป็นตัวของตัวเองดึงเข้ามาหาจุดที่เราต้องการให้ได้มากขึ้นไม่ใช่ว่าเราจะถูกก็ดึงไปต่างๆนานาพวกนี้สมัยพระพุทธเจ้าก็เหมือนกันเพราะไปบวชแล้วก็อยู่ป่าอยู่เขาอยู่ทำอะไรท่านก็บอกว่าเขาทำก็เอาแล้วส่วนมากเป็นผู้ที่มีบารมีสูงที่จริงไม่มีอะไรหมดที่บอกว่าเอาที่สงบมันก็เป็นนั่งบำเพ็ญหรือว่านั่งพยายามใช้บุพเพนิวาสานุสติญาณ ตุ๊ดตู่ประปาแต่ให้เกิดจุดประตูประปาแต่ยานเกิดอาสวักขยญ