240106-2-277 ทางเอกภาค2-ตอน277(หน้า530)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท056.txt

ัญญาเป็นความคิดความรู้ไม่ใช่ความรู้สึกเป็นความรู้เป็นปัญญาเป็นความเข้าใจเป็นความเห็นแจ้งอีกตัวนึงอีกส่วนหนึ่งเขาเรียกว่าจิตวิญญาณนั่นแหละทั้งนั้นมันเป็นอยู่ที่จิตจิตนี่แหละมันเป็นมันไม่ใช่อื่นเลยว่างคำนี้ไม่ใช่ว่าว่างๆลงๆที่โล่งโดยที่เรียกว่ามันไม่เกี่ยวกับจิตไม่ใช่มันว่างโล่งโดยเกี่ยวกับจิตมันเป็นปรมัตถธรรมมันเป็นธรรมะที่เกิดที่จิตใจ 10 รูปนิพพานนิพพานมันก็อยู่ที่ 7 นิพพานไปไม่ได้นอกไปกว่าจิตวรรณนิภาจะแปลว่าเย็นว่าเบาว่าว่างก็โล่งมันก็อยู่ที่จิตแห่งนี้เป็นต้นเขาเรียกว่าเรารู้ลักษณะของวิญญาณจิตวิญญาณมากขึ้นมันเกี่ยวข้องที่จิตวิญญาณไม่เกี่ยวข้องที่จิตวิญญาณก็เป็นวิญญาณนินจาเย็ดกันนะซึ่งท่านก็อธิบายความไว้ว่ามันเอาไปเอามาอันนั้นอันนั้นต่างวิญญาณอันที่เอาไปเอามาก็ไม่มีจบไม่มีสิ้นยังไงยังไงก็มาเจอกับวิญญาณนี่แหละอันนั้นตั้งไม่มีที่สิ้นไม่มีที่สุดเลยนะวิญญาณเนี่ย ความโลภก็รู้สึกโล่งโล่งไม่มีที่สิ้นไม่มีที่สุดติดต่อกันไปไม่มีที่สุดก็คือไม่มีที่มันก็เจอกันมันยังค่ำความโลภนี่ก็โล่งเจอกันแต่ความโล่งโปร่งสบายวันยังค่ำถ้าพูดก็ช่างเชิงที่เรียกว่าแบบลูกๆเพื่อทำความเข้าใจโดยใช้แง่เปรียบเทียบไปฟังแล้วล่ะก็เราจะเป็นมองไปในแง่ๆก็ได้ว่าโอ้โหไม่รู้จักจบจักสิ้นหรือว่าเจอแต่ความโลภนี้แต่เราเจอความโลภอาการโรคอาการว่างเบาสบายเนี่ยมันเป็นอารมณ์ที่จะต้องมีปัญญารู้ว่ามันเป็นอารมณ์ที่ดีนะแล้วอารมณ์ที่น่าสบายที่น่าเลื่อมใสที่หน้า หายหน้ามีหน้าเป็นกว่าควรกว่าจะเป็นสภาพที่ควรกว่านะเพราะถ้าเราเข้าใจไม่ถูกแล้วอยู่ว่างๆโล่งๆโปร่งๆสบายไม่ต้องมีพุงมีสร้างอะไรไม่ต้องมีบุญมีไวน์อะไรไม่ต้องมีเลอะมีอะไรไม่ต้องมีหนักมีหนาอะไรอารมณ์อย่างนี้เรากลับไม่ชอบเราก็เป็นคนบ้าเท่านั้นเองเพราะงั้นเราก็จะต้องรู้ลักษณะสัญลักษณ์คือความหมายแต่ถ้าเราไม่รู้เราก็ได้แล้วก็ไม่รู้จักได้เป็นแล้วก็ไม่รู้จะเป็นมีแล้วก็ไม่รู้จักมีก็ซวยมันก็มีแล้วก็โยนทิ้งแล้วก็ไปทำอะไรขึ้นมาใส่แทนก็ไม่รู้อย่างนี้แล้วแสดง เราเองเรามันไม่รู้มันโง่ไม่เข้าใจได้แล้วก็ไม่รู้จักได้เสร็จไม่รู้จักเสร็จมีแล้วไม่รู้สึกมีว่าเราจะต้องสำคัญมั่นหมายก่อนให้รู้ความหมายให้เข้าใจว่าเอออันนี้จุดสำคัญอาการสำคัญมันแตกต่างกับสิ่งที่ไม่สำคัญอย่างไรอาการสำคัญก็รู้อาการของจิตอารมณ์ของจิตอารมณ์อย่างนี้เป็นส่วนหนึ่งที่เราควรจะเข้าใจว่าเออมันดีนะแต่เมื่อเราทำได้เป็นได้เมื่อไหร่แล้วก็เป็นได้เราพยายามจะทำให้แก่เกิดแก่จิตเมื่อใดเมื่อใดเราก็ทำได้เสมอเราก็ต้องรู้ตัวว่าเอออันนี้ดีเพราะฉะนั้นเมื่อทำได้จนมั่นใจจนมั่น เที่ยงแท้เมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็เป็นอัตโนมัติแม้ว่าเราไม่ทำมันก็เป็นอย่างนี้เองเป็นได้และเมื่อเป็นแล้วเราไม่อยากจะเป็นอย่างนี้เราจะเป็นอย่างอื่นก็ฝึกฝนไปเป็นอื่นอีกจะคิดจะนึกจะสังกัปปะจะริจะเริ่มจะเพี้ยนจะสร้างไม่อยู่ว่างๆหลงว่างๆจิตว่างๆเรื่อยๆเรื่อยๆอยู่เนี่ยก็ทำได้และเราก็รู้ว่าเวลาจะทำโดยที่รู้ว่าไม่ต้องไปเกาะติดอยู่ที่ว่างๆก็ได้แล้วใจเราก็จะว่างๆอำเภอว่าไม่มีอะไรที่เราจะเจตนาสร้างสรรค์เจตนาจะใช้เจตนาจะใช้จิตเจตนาจะเอาจิตนี้ไปเป็นประโยชน์ไปเพียรเจ็บมันก็จะมาสู่ที่ว่า ถึงแม้จะอะไรมากระทบสัมผัสมันก็ไม่ถ้าเราไม่ร่วมด้วยมันก็ไม่ไปมันก็ไม่ไปปรุงไปสร้างมันก็ไม่ไปคิดไปนึกมันก็ไม่ไปหนักหนาเหน็ดเหนื่อยอะไรมันก็เฉยนิ่งว่างลงอยู่เฉยๆอย่างแข็งแรงจิตมันก็เป็นอยู่ได้จริงๆเราก็จะรู้ว่าเรามีมโนสัญเจตนาเรามีการเจตนาในจิตสร้างกระทำได้รู้กำหนดขึ้นไปมีสติสัมปชัญญะมีปัญญาเห็นดีรู้ดีว่านี่เป็นประโยชน์นี่เป็นกุศลนี้เป็นสิ่งดีงามจะผลิตสิ่งดีงามก็คือสังขารที่เป็นบุญเป็นบุญยะที่สังขาร ยาที่สังขารเราจึงจะสร้างเราเป็นตัวสังขารพระสังขารเหล่านั้นที่เกิดตามหลังปัญญาตามหลังวิชาสังขารเหล่านั้นจึงไม่ถือว่าเป็นสังขารกิเลสโดยหลักของปฏิจจสมุปบาทมีวิชาพื้นฐานเกิดตามวิชาได้วิญญาณก็ไม่เป็นวิญญาณผีความนึกคิดก็ไม่ไปติดยึดมั่นยึดมั่นแม้เราจะสังขารสิ่งดีเราก็ไม่เป็นหลงดีแต่สิ่งเลวเราไม่สังขารสิ่งที่อยากทำชั่วร้ายเราไม่สังขารออกมาเราไม่สร้างออกมาในรูปเลวในลักษณะเลวในอาการที่ไม่น่าเลื่อมใสอาการเลวเราไม่สังขารออกมา เราจะสังขารก็สังขารแต่ที่ดีที่เป็นประโยชน์ทำไปแล้วก็ไม่หลงติดดีว่าเป็นของเราสร้างไปแล้วสังขารไปแล้วก็ไม่หลงว่าดีเป็นของเรามันต้องฉลาดพร้อมด้วยว่าสังขารสิ่งที่สังขารออกไปเป็นกายกรรมก็ดีวจีกรรมก็ดีมโนกรรมก็ดีก็ต้องเป็นบุญหรือเป็นกุศลหรือเป็นสิ่งดีงามจึงไม่ดีเราไม่สังขารหรอกไปอย่าไปมีความรู้เฉโกฉลาดเฉโกว่าสังขารสิ่งเลวออกไปแล้วเราก็ไม่ยึดมั่นถือมั่นแล้วเราก็หลุดเหมือนกันอย่าไปทำอย่างนั้นมันไม่หลุดหรอกแล้วก็มันไม่พ้นภัยมันเป็นบาปอยู่มันก็จะเป็นบาปเหมือนกับเราเองเคย ตัวอย่างให้ฟังว่าเราจะไปถือว่าเราไม่ยึดดียึดชั่วเราไม่ยึดอะไรแล้วมันก็แล้วกันเพราะฉะนั้นแม้เราทำชั่วเราก็ไม่ยึดก็เป็นอันจบไม่จริงดังที่สมมุติยกตัวอย่างให้ฟังว่าเหมือนกับเจ้าหนี้กับลูกหนี้เราเองเราไปเป็นเจ้าจะไปเป็นลูกหนี้เขาจะกู้หนี้ยืมสินเขาเพราะกูนี่ยืมสินเขาเสร็จแล้วเราก็บอกว่าเออเราก็ไม่ยึดมั่นถือมั่นน่ะเราก็เลิกกันได้อันนี้เราไปเราเองเราจะทำอย่างนั้นกับคนอื่นเขาหรือกับสิ่งแวดล้อมกับกรรมกิริยาในส่วนสัตว์แวดล้อมเราทั้งหมดนั้นเราจะทำอย่างนี้ไปแล้วเราจะปล่อยโดยเขาก็จะปล่อยเหมือนเราปล่อยนั้นเป็นไปไม่ได้โดยเฉพาะเราไปเป็นหนี้เขา ไปเป็นลูกหนี้เขาแล้วเราจะบอกเลิกกันนะฉันไม่ยึดมั่นถือมั่นน่ะไม่ถือสาไม่มีปล่อยเขาจะไม่ปล่อยให้คุณได้ยังไงถ้าไม่ปล่อยให้คุณน่ะแต่ถ้าคุณไปเป็นเจ้าหนี้เขาคุณทำดีคุณเป็นเจ้าหนี้เขามายืมคุณแล้วคุณก็ปลดปล่อยว่าเออไม่เอาไม่ถืออ่ะไม่ต้องติดต้องเกิดกันน่ะไม่เกี่ยวข้องกันน่ะให้ยกเลิกคุณเป็นเจ้าหนี้คุณมีสิทธิ์ยกเลิกได้จริงๆคุณไม่เอาจริงๆได้อย่างง่ายยังไงในโลกนี้ก็ยังเป็นไปได้เป็นไปได้กว่าหรือเป็นไปได้แน่ๆส่วนกูเป็นลูกหนี้เขาแล้วจะไปบอกยกเลิกมายึดมั่นถือมั่นนั้นเป็นไปได้ยากมันไม่จริงมันไม่ เราได้ง่ายๆแต่เราเป็นเจ้าหนี้เขาแล้วเรายกเลิกเลยไม่ต้องเราไม่ติดไม่ยึดไม่ขอเกี่ยวไม่ขอข้องเลิกกันยกเลิกกันอย่างนี้มันได้ชั้นเดียวกันถ้าเราทำบุญแล้วเราบอกยกเลิกเราไม่ถือสาบุญไม่ติดบุญไม่ยึดก็บุญเป็นของของเรามันได้แต่เราไปทำบาปเข้าแล้วเราจะบอกว่าเราไม่ถือว่าบุญไม่ใช่ของเรามันไม่ใช่บอกบุญบาปไม่ใช่ของเราเราทำบาปแล้วเราก็มายึดมั่นถือมั่นและทำเลวทำหยาบทำชั่วแล้วว่าไม่ยึดมั่นถือมั่นไม่ได้อย่างนี้สังคมหมดอย่างนี้เป็นไปไม่ได้ไม่ใช่หลักเกณฑ์ยังเป็นบาปอยู่ใครถือมากถือน้อยเขาถือกันจริงๆยิ่งคนไม่มี [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ร้านวิญญาณจะเป็นตัวรู้แม้ตัวโล่งตัวว่างตัววิญญาณเป็นตัวรู้จึงอยู่ในภูมิของวิญญาณัญจายตนะชาญฉลาดรู้ตัวเราได้โลกก็เป็นเราเราได้ดีก็เป็นเราเราจะทำอะไรไม่ดีขึ้นมาก็รู้ตัวเราจะติดจะยึดอะไรก็รู้ตัวเป็นวิญญาณัญจายตนะแท้ทีนี้มองไปในแง่ความไม่มีอีกเล่าเรียกว่าเอากินจรรยาเย็ดกันนะเราก็จะเกิดอายตนะเกิดธาตุรู้เกิดความรู้ในความไม่มีว่ามันก็มีแล้วเราก็หมายได้ว่ามันเป็นอะไรชั้นไหนความไม่มีนัตถิกิมจิเราก็รู้ได้ว่าออสิ่งที่ไม่มีนั้นก็หมายเอากิเลสตัณหาอุปทานอาการอย่างนี้เรียกว่ากิเลสอาการอย่างนี้เรียกว่าปัญหา อุปทานอาการอย่างนี้เรียกว่ากิเลสหยาบกิเลสกลางกิเลสละเอียดอาการอย่างนี้ลักษณะอย่างแม่นเปล่าแล้วเราก็ทำให้ไม่มีอย่างสนิทเนียนดับสนิทไม่มีสนิทเพราะฉะนั้นลักษณะของสุญญตาก็มีอยู่อย่างนี้แหละไม่ใช่ว่าดับจิตลักษณะของวีโว่ของพระพุทธเจ้าจึงดับสิ่งที่ควรดับหยุดสิ่งที่ควรหยุดข้าสิ่งที่ควรค่าสูญสนิทเรียกว่าสุญญตากระดาษเรียกว่าอาจนัดตาก็ได้อันอัตราไม่มีตัวไม่มีตนเลยไม่มีอาการไม่มีชีวิตชีวาแล้วไม่มีเศษเหลือแล้ว ได้กิเลสในตัณหาในการในลักษณะอาการหรือเชื้ออันนี้สิ่งที่เกี่ยวข้องโยงใยอยู่ที่เป็นอารมณ์ของกิเลสเป็นลักษณะของกิเลสตัณหาอุปทานอย่างนี้อย่างนี้จนลึกซึ้งในอนุสัยอาสวะในจิตอันที่มันหมักมันดองมันนิ่งหลบในสนิทอยู่อย่างไรอย่างไรเราก็คนออกมาเจอได้หรือว่าพยายามทำจิตให้แยบคายละเอียดละออเข้าไปดูรู้ได้จริงมันจะมาเป็นเจ้าเรือนเรามันจะทำให้เราก่อกายกรรมวจีกรรมอันเป็นทุจริตหรืออันเป็นอกุศลใดๆออกมาอีกไม่ได้เรารู้เท่าทันแม้ว่ามันเป็นตัวประธานที่จะทำบันดาลออกมาให้เราทำชั่วทำเลวในแง่ไหนมุมไหน ไม่ทำทั้งสิ้นเรายังทำอยู่เราก็ยังโง่อยู่ยังเอาพี่ชายอยู่นั่นเองเราก็หลอกตัวเองหลงตัวเองโมหะเป็นโมหะเป็นความไม่รู้ความหลงผิดความเข้าใจผิดของตนเองที่ไม่รู้เท่าทันเมื่อความไม่มีก็เกิดอยู่รู้อยู่เห็นความไม่มีทีนี้ก็ดูให้รอบลักษณะสามเศร้าลักษณะความว่าโล่งเบาหลุดลอยไม่มีอะไรบ้างโรคเบาไม่ใช่ไม่มีอะไรลักษณะว่าโล่งเบาง่ายสบายคืออาการสามีอยู่วิญญาณธาตุรู้ก็มีอยู่ความไม่มีล่ะถึงเจ้าภาพสูญญตาอนัตตาก็มีอยู่ความไม่มีก็ มีความมีก็มีฟังให้ดีพอลงท้ายแล้วนี่เป็นภูมิของสันตะวิหารเป็นขั้นปลายสันตะเป็นขั้นที่สนิทเนียนและเป็นขั้นที่สะอาดและเป็นขั้นที่สงบเรียบร้อยราบรื่นและจิตแล้วราบรื่นเป็นอย่างนี้ในแง่ของอุเบกขาซึ่งเป็นตั้งแต่แง่ของรูปเป็นจิตหรือรูปก็ภูมิหรือรูปประชาชนเราก็มีแล้วเรากระทบสัมผัสก็ยังอาสาเรามีธาตุรู้ก็มีรู้อยู่เป็นผู้รู้ผู้ตื่นเป็นผู้รู้ผู้ตื่นเรามีทั้งทุกสภาพถ้าที่ว่าโล่งเบาสบายไม่เน็ต ไม่คล่องมีขัดไม่เคืองให้คุณไม่ลำบากลำบนอะไรในใจเลยมีอยู่ธาตุรู้ก็มีอยู่อย่างครบครันถ้าจิตจะรู้ทีนี้ถ้าในความไม่รู้จะเรียกสุภาพก็ได้เลข 0 จะตัดภาพก็ได้ภาพที่ไม่มีอยู่หรือจะเลือกอนัตตาธาตุก็ได้เราเรียกชื่อภาษาธาตุความไม่มีที่ในใจของเราแล้วเราหมายความว่าอะไรไม่มีอ่ะกินเป็นยาจะชนะนัตถิจริงๆนับถือกิมจิกิมจิแปลว่าอะไรชั้นไหนเอาอะไรไฉนหมายเอาอะไรชั้นไหนให้ไม่มีเราก็รู้แล้วว่าไอ้ที่ให้ไม่มีนั้นคือลักษณะอย่างนี้แหละอาการอย่างนี้แหละเป็นกิเลส กิเลสหยาบปลาละเอียดแล้วก็รู้ความแตกต่างรู้ลิงคละเรียกว่ารู้รูปรู้นามรู้ลิงทะโมนรู้ความแตกต่างของมันมีนิมิตเครื่องหมายให้เรารู้ไม่มีตัวตนแต่มีนิมิตเครื่องหมายมีอาการมีลักษณะมีเครื่องเครื่องหมายให้รู้เรามีสัญญากำหนดแม่นมีหมายมีกำหนดมีเครื่องหมายมีลักษณะเรารู้ได้ชัดเจนว่าไม่มีและไม่มีคืออย่างนี้ต่างก็มีคืออย่างไรมีลูกอีกด้วยมีเหลือเศษมีอย่างนี้ไม่เหลือเศษเลยเป็นอย่างนี้รู้ด้วยชัดเจนแล้วมันก็เป็นไปต่อเพราะมันไม่มีก็รู้ว่ามันเป็นไปต่อถ้ามันยังไม่รู้มันก็เป็นภูมิเนวสัญญานาสัญญาต่อไปอีกโดยที่เราเองเรานึกว่าเรารู้และเราก็ได้รู้จริงๆเรารู้มามาก เราเป็นผู้รู้มากจะว่าไม่รู้นั้นไม่ใช่จะว่าไม่รู้นั้นตอนนี้แหละคุณเองคุณจะต้องรู้สึกว่าคุณพ้นวิกฤตอิจฉาหรือยังชัดแจ้งหรือยังและจริงหรือยังเจ๊ของคุณเกลี้ยงสะอาดจริงหรือยังหรือยังมีเศษแต่ตัวเองกลับจะว่าไม่รู้มันก็พอรู้รู้อยู่ว่าเอ๊ะมันก็มีอะไรอยู่บ้างนิดๆหน่อยๆที่มันยังไม่สะอาดหรือไม่รู้เลยคุณก็เป็นโมหะหรือเป็นอวิชชาอยู่ที่จริงมันมีเนื้อเศษแต่คุณเองคุณไม่รู้มันก็เอาวิชาเพราะฉะนั้นต้องเพิ่มภูมิเอาพี่ชายเพิ่มภูมิวิชาจากสิ่งที่นึกว่าหมดนิวรณ์แล้วอย่างกลางละเอียดเราก็ต้องไปเจอจนกระทั่งแน่ใจว่าไม่มีจริงๆเราต้องรู้ด้วยตนคนอื่นรู้แทนเรายากถ้าเราประมาทเรา จะเป็นเชื้อเกิดโดยที่เราไม่รู้ตัวเพราะฉะนั้นผู้นั้นก็กดข่มหรือว่าอยู่กันอย่างไม่สะอาดเรียบร้อยสักวันหนึ่งมันก็หมักๆน้องๆมันก็ออกเนื้อออกตัวแตกตัวแบบยีสต์หรือแบบของหมักของดองมีตัวมีเชื้อแบบของหมักของดองแล้วมันจะมีเชื้อหมักเชื้อดองนั่นแหละแตกตัวออกมากๆๆเข้าสักวันหนึ่งก็ระเบิดตูมเลยทีนี้เยอะแยะขึ้นมาเพราะมันไม่หมดเชื้อฉันใดก็ฉันนั้นเพราะงั้นเราก็ต้องรู้จริงๆแต่ว่าไม่รู้นะไม่จริงแต่ว่ารู้ก็ไม่ใช่ไม่รู้ก็ไม่เชิงก็ไม่ได้มีภูมิใจว่าสัญญาณน่ะสัญญาณเพราะจะรู้มีเศษมีอะไรหลงเหลืออยู่ลำๆลางๆไรๆก็ยังเป็นภูมิในวัดสัญญาณมาสัญญาณ จะว่าไม่รู้ก็รู้ว่าเรารู้ยอดรู้ยิ่งแล้วเราเองเราเหลือเศษโมหะอวิชชาเพราะงั้นเราต้องไม่ให้เป็นเหตุโมหะอวิชชาต้องอยากรู้รู้มันจะรู้ขึ้นมาแล้วมันก็จะค่อยๆรู้ขึ้นมาบางคนบางคนก็รู้ได้แจ้งไว้ทีนี้คนที่มีภูมิปัญญาสูงจริงก็จะรู้เองเพราะมันรู้ได้ง่ายมันสะจิตตะสะกดจิตที่มันยังมีอะไรดีกว่านี้อีกนะสูงกว่านี้ได้อีกในจิตที่ยังสะอาดกว่านี้ได้อีกมันจะรู้แล้วมันจะทำต่อไปเป็นอนุรักษ์จิตตังจนกระทั่งจิตที่ดีที่สุดและสะอาดจริงๆสุดและสะอาดกว่านี้ไม่มีอีกดีกว่านี้ไม่มีอีกถ้าเราเป็นบัณฑิตจริงๆนะเราจะรู้ นอกจากเราจะเป็นเฉโกจริงๆเราก็จะไม่รู้จะแก้ตัวจะเลี่ยงๆวุ้นๆหลอกตัวเองไปเรื่อยแต่ถ้าเราไม่เป็นเฉโกไม่เป็นคนฉลาดโกงแต่เป็นคนซื่อตรงเป็นสัญชาติเป็นคนตรงเป็นคนที่ตรวจจิตจริงเห็นจริงแล้วจะรู้ว่าอาการอารมณ์สิ่งที่พิเศษเป็นเหลืออะไรนี่เราจะรู้ก็เป็นเนวสัญญานาสัญญาจะชนะที่เราพากเพียรเป็นภูมิปลายศตวรรษ 9 มีภูมิในวัดสัญญานาสัญญาจะชนะเป็นภูมิที่ 9 ภูมิปลายสุดคือยังเหลือเศษความเป็นสัตว์โลกเหลือตัวนี้เสร็จตัวนี้เป็นสัตว์โลกสุดท้ายผมสูงมากที่สุดมากที่สุดเรียกได้ว่าถึงขนาดเป็นขั้นตอนถึงขนาดเป็นขั้นตอนขั้นพระเจ้าก็มีสัญญา พยัญชนะพระเจ้าไม่รู้ว่าซาตานคืออะไรพระเจ้ารู้แต่ว่าซาตานคือความไม่ดีแต่พระเจ้าบอกว่าเป็นผู้ที่มีฤทธิ์ที่สุดสิ่งที่เหนือที่สุดสูงที่สุดสามารถสร้างทุกสิ่งทุกอย่างทุกสิ่งทุกอย่างพระเจ้าเป็นผู้สร้างแต่พระเจ้าไม่ได้สร้างซาตานมันดันเกิดมาจากไหนไม่รู้มันเรียนเก่งกับพระเจ้าแล้วพระเจ้าก็ช่างปราบซาตานไม่ได้พระเจ้ารักมนุษย์ก็ควรจะปราบซาตานออกหนีให้มนุษย์ฆ่าสัตว์ตายให้ตายหงายไปเลยแต่พระเจ้าไม่เก่งจริงพระเจ้าปราบซาตานไม่ได้ให้มนุษย์ทรมานอยู่อย่างนั้นมันก็เลยเป็นแง่เป็นเงินค่าคออยู่อย่างนี้พระเจ้าถ้าอธิบายเป็นเชิงแบบพระเจ้าใช้นโยบายอธิบายแบบพระเจ้าพระเจ้าก็เลยเป็นพระเจ้า พ่ายแพ้ซาตานใครจะฆ่าซาตานได้หนอพระพุทธเจ้าจับได้ก็เพราะพรหมที่ว่ายิ่งใหญ่เป็นพระผู้สร้างหรือพระเจ้าเป็นพระผู้สร้างก็ไม่ใช่หรอกเราเป็นผู้สร้างเพราะฉะนั้นเราจะฆ่าซาตานได้ก็ต่อเมื่อเราเห็นซาตานที่จริงเห็นตัวผีร้ายจริงๆรู้จักผีร้ายชัดรู้จักตัวที่เลวร้ายตัวนี้ชัดจะละเอียดอ่อนลึกซึ้งแค่ไหนเราจะรู้ในตัวเราเราจะรู้ในตัวเราเพราะฉะนั้นเรานี่แหละเป็นพระเจ้าเรานี่แหละเป็นผู้สร้างเรานี่แหละเป็นผู้ทำลายเรานี่แหละเป็นผู้สร้างเรานี่แหละเป็นผู้ทำลายแต่เราจะไม่ทำลายสิ่งดีในโลกเราจะเป็นผู้รู้เป็นผู้อื่นเอ็นดูเป็นผู้มีเมตตาคุณเป็นผู้สร้าง แล้วไปพูดให้จะพูดประทานเราจะเก่งเท่าไหร่เราก็จะเป็นจริงๆเท่าที่เราเก่งเราจะเป็นพระเจ้าที่เก่งมีประสิทธิภาพสามารถรังสรรค์สร้างสรรค์เก่งเท่าไรก็คุณก็นั่นแหละเป็นผู้เป็นจิตใจที่สุดไม่มีใครหรอกนอกจากมนุษย์มนุษย์มีจิตวิญญาณจิตวิญญาณของมนุษย์เก่งที่สุดในโลกไม่มีจิตวิญญาณอะไรในโลกเก่งกว่าจิตวิญญาณมนุษย์ไปได้และจิตวิญญาณมนุษย์ที่เก่งนั่นแหละสร้างสรรค์โลกหรือจะทำลายโลกโลกทุกวันนี้มันอยู่ได้ก็เพราะคนนี่แหละเป็นตัวกำหนดคนหรือสัตว์โลกที่เป็นที่เรียกว่ามนุษย์หรือเรียกว่าคนนี่แหละเป็นตัวจะให้โลกนี้ได้ยืนยาวอีกต่อไปเนี่ยคนถ้าไม่ไปจะได้เปลี่ยน รุนแรงให้มันเคลื่อนย้ายให้มันไม่สมดุลอะไรมากนักในโลกอยู่อีกนานโลกทุกวันนี้แปรปรวนไปมากแม้แต่ดินน้ำไฟลมแปรปรวนเป็นเพราะฝีมือคนฝีมือธรรมชาติฝีมือของมันเองมันไม่เป็นเป็นอะไรมันยังหมุนเวียนไปอีกนานนานนับกลับกันขนาดนั้นมันก็ยังมีอำนาจที่จะหมุนเวียนไปไอ้คนที่ทำลายเปลี่ยนแปลงวุ่นวายที่สุดสร้างทั้งความร้อนเปลี่ยนแปลงทั้งวัตถุดิบน้ำไฟลมยายภูเขาถมทะเลเปลี่ยนท้องฟ้าอยู่บนดินดีๆไม่อยู่ในดันผ่าขึ้นไปวิ่งอยู่บนท้องฟ้าเอาอะไรไปทำให้เลอะเทอะเปรอะเปื้อนบนท้องฟ้าอะไรต่างๆนานาหมุนเวียนวนของเขานี่ทำให้เขาอะไรทุกอย่างมันจะขาดแปรปรวนหมดคนทั้งนั้นเพราะโลกจะพังนี่ไม่เพราะใคร คนเป็นผู้สร้างคนเป็นผู้ทำลายเราจะเห็นได้ว่าอะไรยิ่งใหญ่ที่สุดเพราะจิตวิญญาณยิ่งใหญ่ที่สุดเพราะพระจิตวิญญาณจิตวิญญาณมนุษย์นี่แหละถ้าไม่บริสุทธิ์เต็มไปด้วยกิเลสและไม่ฉลาดเพียงพอมันก็จะเต็มไปด้วยเชื้อผีเชื้อซาตานและไม่รู้จักซาตานเราจะต้องมารู้ผีรู้ซาตานและปราบซาตานให้สะอาดบริสุทธิ์เกลี้ยงเราจึงจะชื่อว่าเราเป็นพระเจ้าหรือเราเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับพระเจ้าหรือจะเรียกเป็นโวหารว่าเราเป็นพระบุตรของพระเจ้าก็ได้เราเป็นฉายาตัวแทนของพระเจ้าศาสนาพระเยซูเกือบสุดท้ายแล้วจะว่าไม่รู้ก็พูดถูกเพราะว่าตัวเองเป็นฉายาของพระเจ้าเป็นอันหนึ่งอัน เกี่ยวกับพระเจ้าเป็นพระบุตรของพระเจ้าพระบุตรทรงพระเจ้าพระบิดาถือว่าพระบิดาคือพระเจ้าเป็นตัวต้นกำเนิดส่งมาให้มาปราบยุคเข็ญให้มาช่วยเหลือโปรไฟล์โลกก็พูดถูกแต่ก็ยังทำไมไม่พูดให้ถูกหมดล่ะว่าตัวเรานี่แหละอยู่ตัดมาหนึ่งเดียวให้คนอื่นอย่าไปสงสัยฝากพระเจ้าไว้ที่ไหนก็ไม่พูดและอธิบายก็เลยมีแง่มีเงินแย้งได้อย่างที่แย่งให้ฟังทำไมว่าพระเจ้าเป็นสิ่งสูงสุดพระเจ้าเป็นผู้สร้างสูงสุดพระเจ้าเป็นผู้ทำลายสูงสุดพระเจ้าเป็นผู้ที่ทุกสิ่งทุกอย่างมันดลบันดาลทุกสิ่งทุกอย่างทำไมไม่บันดาลให้ผีมันตายไปทำไมบันดาลให้ซาตานมันตายไปไม่บันดาลให้กิเลสมันหายไปหมดยังมีที่มันทุกข์มันทำให้ ทำไมไม่บรรดาให้กิเลสทั้งหลายในโลกนี้หายไปล่ะธรรมดาสักคนก็จะดีหมดคนก็จะไม่ทำเลวจิตวิญญาณก็จะบริสุทธิ์จิตวิญญาณก็จะสะอาดบันดาลก็บันดาลไปสิก็เราเองเป็นคนสร้างคนขึ้นมาเองแล้วทำไมถึงไม่บันดาลให้จิตใจคนสะอาดอยู่ด้วยกันแล้วก็รักคนรักมวลมนุษย์รักสรรพสัตว์แล้วทำไมไม่ทำให้สรรพสัตว์เพราะว่ามันมีอำนาจนอกไปกว่าคนนอกไปกวาดตัวเราทำไมอำนาจนั้นถึงยังรีรออยู่ทำไมอำนาจนั้นทำไมไม่เก่งให้ตลอดทำไมถึงมีใจโหดร้ายมองดูความทุกข์ยากของมนุษย์มองดูการทำลายของผีอยู่อย่างนี้ได้ทำไมแล้วก็บอกว่าปรารถนาอยากจะให้มนุษย์นี้อยู่เย็น สุกี้พระมนุษย์ช่วยมนุษย์ทั้งมวลแล้วทำไมไม่ช่วยมันเป็นข้อย้อนแย้งที่ขาดคอแต่เขาย้อนแย้งไม่ได้แล้วก็เลี่ยงไปด้วยเหตุผลนั้นเหตุผลนี้ไอ้โน่นไอ้นี่อะไรต่างๆนานามันก็เรียกไม่ออกแค่นั้นเองว่าตัวเป็นผู้สร้างก็ทำไมจะสร้างความทุกข์ไว้ล่ะก็สร้างสร้างด้วยความไม่ทุกข์สิทำไมจะสร้างคนไม่ดีไว้ทำไมเพื่อสร้างคนดีสิสังคมจะได้ดีสะอาดสะอาดแต่พระเจ้าไม่เก่งจริงใช่ไหมเพราะฉะนั้นเก่งจริงมันอยู่ที่คนจะรับความจริงอย่ามาอวดเอกอวดโอ้ปวดก็ปวดแต่มันไม่เป็นไปได้เพราะศาสนาพุทธจึงเป็นศาสนาที่เป็นไปได้เกินกว่านี้ไม่เอาไม่เคืองไม่คุยที่จะมาบอกว่าพระเจ้าเป็นอำนาจสูงสุด เราแต่ละคนของแต่ละใครรับรองตัวเองจิตวิญญาณของตัวเองจงทำมีเป็นทฤษฎีที่ผูกมัดเลยทุกคนต้องรับรองจิตวิญญาณของตัวพระเจ้าไม่ได้มาบงการอะไรผิดทุกตัวหรอกเรานี่แหละบงการตัวเราเองเรานี่แหละเป็นเจ้าแห่งลิขิตเราจะได้คิดจิตวิญญาณของเราให้มันดีดีแล้วมันจะอยู่ดีสุดดีสุดดีเป็นอนันตังให้รู้ว่าดีที่ละเอียดสุขุมมีอีกมีอีกมีอีกประเสริฐเลิศยอดเป็นคุณธรรมอย่างที่คุณกล่าวนั่นแหละตรงกันคุณมีทฤษฎีว่าพระเจ้าคือพระผู้สร้างสรรค์พระเจ้าคือพระผู้ประทานพระผู้ให้พระเจ้าคือพระจิตวิญญาณบริสุทธิ์เราเห็นด้วยทฤษฎีของคุณถูกต้องรับรองรับรองด้วยเราเห็นด้วยร้อยเปอร์เซ็นต์จิตวิญญาณอย่างนี้ยอดเพราะฉะนั้นจิต ของไทยเป็นอย่างนี้เป็นจิตวิญญาณพระเจ้าพระเจ้าอยู่ที่ไหนพระเจ้าอยู่ที่มนุษย์พระเจ้าไม่ได้อยู่ที่แทรกอยู่ที่แมกไม้สายลมพระเจ้าก็จะสร้างตามด้วยตามแรงใครมีพระเจ้าใครมีความเป็นจิตวิญญาณที่ประเสริฐจะสร้างสรรค์ได้ดีที่สุดสะอาดที่สุดมากมายที่สุดเท่าใดแต่ละคนแต่ละคนเป็นองค์พระเจ้าเป็นองค์สร้างสรรค์เป็นองค์ลิขิตลิขิตแต่กุศลยังกุศลให้ถึงพร้อมลิขิตแต่ประโยชน์อย่างประโยชน์ให้ถึงพร้อมสร้างเถิดสร้างเถิดแล้วก็แจกเถิดประธานเถิดให้เถิดอย่างบริสุทธิ์ไม่หวงแหนไม่ขี้เหนียวเผื่อแผ่เกื้อกูลเอื้อเฟื้อสุดที่จะทำได้จงทำทฤษฎีพระคุณเจ้าเป็นอย่างดีและเป็นไปได้ด้วย เป็นไปได้ด้วยไม่ยิ่งไม่ใหญ่เกินเกินโม้ไม่ยิ่งไม่ใหญ่เกินเหตุแล้วก็เขาย้อนแย้งได้เขาเอาโวหารมาแย้งก็ได้ไม่ใช่จุดนี้แหละเป็นจุดยอดจอดไม่ใช่พระพุทธเจ้าไม่รู้ธรรมะลักษณะเทวะลักษณะมีก๊อตลักษณะมีพระเจ้าไม่ใช่พระพุทธเจ้าไม่รู้ไม่ใช่พระพุทธเจ้าไม่ผ่านผ่านรู้เพราะพระศาสนาทุกวันนี้ที่ยังยิ่งใหญ่อยู่เป็นศาสนาก๊อดศาสนาพระเจ้าศาสนาสายศรัทธาในโวหารที่เขาว่าไม่รู้เขาก็รู้เขามีทฤษฎีสูงสุดจากที่ว่านี้มีจริงแต่เขาไม่รู้ปลายไม่รู้สิ้นไม่รู้สึกเขายังมีอะไรที่ยังไม่รู้เป็นเนวสัญญานาสัญญาผมอยู่แม้แต่อ่ะกินกัน พยัญชนะความไม่มีที่ไม่มีที่ละเอียดลออเขาก็ยังหารู้ในรายละเอียดด้วยความรู้เชิงเหล่านี้ไม่เค้าไม่รู้อ่ะไม่งั้นก็ไม่รู้เขาก็จึงแบ่งไม่ถูกเขาไม่รู้จิตวิญญาณเขาไม่เรียนจิตวิญญาณที่แท้พระจิตบริสุทธิ์หรือธุรกิจวิญญาณก็ของใครที่จะสัมผัสได้อย่างสนิทเรียนอย่างจริงจังอย่างชัดแจ้งสามารถบอกได้หยิบได้จึงได้เขาไม่ได้เรียนอย่างนี้เขาจึงไม่ถึงที่สุดแห่งจิตวิญญาณที่ครองโลกอยู่เพราะฉะนั้นอยากจะอธิบายอย่างเชิงศาสนาที่มีพระเจ้าเราก็อธิบายได้อย่างที่แบบอธิบายสู่ฝั่งนี้มีความสูงความยิ่งความยอดได้เหมือนกันถ้าเข้าใจละเอียดละออเหมือนกันมีทิศทางรู้จักการรู้จักอารมณ์โลกรู้จักอารมณ์ทำอารมณ์ที่สะอาดบริสุทธิ์เป็นอย่างไร จนกระทั่งเป็นพระเจ้าที่ไม่มีตัวมีตนไม่ไม่หลงตัวหลงตนแต่เป็นตัวตนของกรรมการงานเป็นตัวตนของสิ่งสร้างสรรค์ตัวแทนตัวฉายาของพระเจ้าจริงๆหรือเป็นตัวพระเจ้าเองเราก็ไม่หลงว่ามันเป็นพระเจ้าจริงๆจังๆอะไรแบบคำพูดคำแทนถ้าเรามีมากเราเรียกว่าการเป็นเจ้าถ้าเราเป็นผู้ประเสริฐเราเรียกว่าเราเป็นพระเพราะฉะนั้นคำว่าพระเจ้าจึงหมายความว่าเรามีมากมีคุณความดีมากมีความเก่งมากมีความสร้างสรรค์ได้มากมีความให้ประโยชน์แก่คนอื่นได้มากเป็นเครื่องกลที่ผลิตประโยชน์ให้แก่โลกได้มากที่สุดเราเป็นคนประเสริฐด้วยนัยยะนี้เราเป็นเจ้าเพราะเราได้สร้างสรรค์และให้แก่โลกมาก มากกว่าใครก็เป็นเจ้ายิ่งกว่าใครถ้าจะประกวด Champion เราก็เป็นแชมป์เปี้ยน Champion สูงสุดจะมี 1 ในโลกนี้ถ้าเรามีเป็นผู้ให้ได้มากกว่าใครในโลกจริงๆเป็นผู้สร้างมนุษย์ทำมนุษย์ให้ได้มีประสิทธิภาพดีเป็นฉายาพระเจ้าหรือทำมนุษย์ให้เป็นพระบุตรของพระเจ้าทำมนุษย์ให้เป็นพระผู้สร้างเป็นพระผู้ให้ผู้ประทานเป็นพระผู้มีจิตบริสุทธิ์ไม่มีกิเลสได้มากเท่าใดเท่าใดเราก็เป็นพระบิดาและเราก็เป็นพระเจ้าที่สร้างมนุษย์สร้างกินยาสร้างจิตวิญญาณเป็นพระบิดาแท้บิดาชนิดนี้เป็นบิดาที่เป็นได้ยากเป็นพระโพธิสัตว์แทนเป็นพระบิดาที่มีลูกมี ปิดนับจำนวนพันเป็นเอนกแล้วลูกแต่ละคนก็องอาจเจ้ากล้าประเสริฐลูกแต่ละคนก็องอาจเจ้ากล้าเผชิญด้วยเป็นพระโพธิสัตว์ที่มีรูปมีผันเป็นจำนวนพันเป็นเอนกจริงๆพระบิดาอย่างนี้เป็นพระบิดาที่ให้กำเนิดบุตรจากวิเศษสุดอย่าวิเศษสุดแล้วไม่ใช่ว่ามีแต่ภาษาปากเปล่าเป็นจริงอย่างพวกคุณอยู่อย่างนี