200207-031 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน031-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ007.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน 1-202 (ปี 19-20-21)MP3 ถอดเสียงแล้ว รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์149 KB
วันที่แก้ไข6 พฤษภาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันนี้เป็นวันที่ 7 กุมภาพันธ์พุทธศักราช 2520 แต่จากนี้ไปเป็นธรรมชาติที่พ่อท่านได้นำอยู่ที่พุทธสถานสันติอโศกต่อไปนี้ก็วันนี้เราก็มาทำวัดกันถ้าเมื่อวานนี้เราได้ทำวัตรกันจนจบอานาปานสติคือไปจนเรียบร้อยซึ่งเป็นเรื่องของจิตขั้นสูงก็อธิบายให้ฟังผมประมาณซึ่งที่จริงแล้วละเอียดกว่านั้นและในอานาปานสติ ต่อจากที่ได้บอกว่าเมื่อภิกษุหวังและพึงเป็นผู้ไม่ใส่ใจฉันเลยทั้งต่อสิ่งที่ไม่ปฏิกูลและต่อสิ่งที่ปฏิกูลทั้ง 2 อย่างแล้วเป็นผู้อยู่อุเบกขามีสติสัมปชัญญะเถิดดังนี้แล้วภิกษุนั้นจงทำในใจในอานาปานสติสมาธินี้ให้เป็นอย่างดีไม่จบอันนั้นแล้วยังมีต่อที่เป็นอานาปานสติจะมีต่ออีกเป็นเรื่องที่ตัดต่อไปว่าความหวังจะได้ปฐมฌานคือถ้าภิกษุใดหวังว่าจะเราพึงเป็นผู้ประสบภัยธรรมชาติ และที่สุดถึงสัญญาเวทยิตนิโรธเป็นที่สุดเพราะว่าผู้ต้องพึงทำในใจในอาณาปานสติสมาธินี้ให้เป็นอย่างดีทั้งนั้นทั้งนั้นไม่ละเว้นเพราะฉะนั้นพูดจึงจะได้ถึงที่สุดสัญญาเวทยิตนิโรธถึงสัญญาก็ต้องเป็นผู้ที่จะต้องอยู่ในสภาวะของอานาปานสติสมาธิไม่ได้อยู่ในสภาวะไม่ได้อยู่ในสภาวะอื่นไม่ได้สักพักสภาวะนี้สัญญาว่านิสัยนิโรธคือจุดประสงค์คือจุดที่เป็นนิโรธอริยสัจ ค้นหานักเตะสัญญากำหนดรู้เป็นรูปานังอาทิวิชายุทธจักรที่ไม่ใช่กิเลสนะพ้นนะฟังให้ดีนะไม่ใช่อุบัติเหตุรู้จักนิโรธชัดเข้าใจในนิโรธชัดเป็นนิโรธารามทีเดียวเป็นจุดที่เป็นอรหันต์ผลถ้าหลงในอัตราที่เป็นอรหันต์นี้ก็ยังเป็นผู้หลงเพราะฉะนั้นถ้าเกิดว่าเป็นผู้เข้าใจอย่างดีไม่ติดในอัตราเงินที่เป็นอาหารตาอันนี้ก็เป็นอันบริบูรณ์เป็นสารอาหารอรหันต์ก็อันนี้เป็นปลายเพราะอันนี้ทุกคำทุกกิริยาหรือทุกสภาวะธรรมคือทุกจิตจิตทุกดวง ผู้ใดมาถึงจุดสัญญาเวทยิตนิโรธก็คือถึงจุดสูงสุดของอารมณ์ที่เราจะตัดสินทุกจุดที่ตัดสินจนจบเป็นตัวจบจริ

อ่านต่อ

งๆทีนี้เมื่อผู้ใดจะได้สัญญาเวทยิตนิโรธก็ต้องได้ในสภาพของอานาปานสติสมาธิพระอริยเจ้าทั้งหลายที่ได้ก็ต้องอยู่ในสภาวะของอานาปานสติสมาธิทั้งนั้นข้าพเจ้าที่ได้จุดนี้สัญญามั่นหมายกำหนดรู้ในน่าจะเป็นปริญญามันกำหนดรู้จนรู้เป็นปริญญาคือมันรู้รู้ภาษาบาลีก็ใช้คำ มันรู้จริงๆสัญญาเป็นการกำหนดรู้ไปในนี้ท่านจะใช้คำว่ากำหนดรู้กำหนดรู้มาในบทก่อนจนกระทั่งมากำหนดรู้ชัดแล้วก็สิ่งเหล่านี้มันก็จะต้องได้รู้พึงเป็นผู้อยู่รู้เพิ่งทำอานาปานสติเพื่อรู้คือธรรมในใจให้เกิดให้เกิดขึ้นในใจมีอาการสูงสุดก็คือปริญญาจนแจ้งสว่างจนเข้าใจหมดมันรู้หมดแหละจะเป็นสภาวะทุกข์จะเป็นสภาวะสมุทัยจะเป็นสภาวะนิโรธเกิดสิ่งที่ไม่จ่ายเท่านั้นมันรู้มันรู้มันเห็นในสภาวะที่สภาวะของทุกข์และเป็นทุกข์สภาวะ อุทัยรู้ชัดว่าเป็นสมุทัยและได้ประหารและได้ละสมุทัยและได้ลดเหตุณรงค์เมื่อเราเห็นแล้วจึงเกิดนิโรธที่เกิดความว่างความวางความปล่อยความอยู่เหนือจิตอาจหาญจิตใจกล้าผิดเป็นภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยมีอำนาจสูงแล้วมันก็รู้ซ้อนลงไปในขณะที่ทุกหมดไปดับไปจนถึงต้นเหตุปลดปล่อยประหารต้นเหตุได้และก็เกิดสภาพวิญญาณทัศนะรู้ในนิพพานนั้นแจ้งในนิทาน จุดนึกว่าสภาวะที่จิตที่เป็นอย่างนั้นเพลงชาตรีชัดอยู่ที่ตนเองจึงเรียกว่ารู้ๆๆปริญญานะรู้หมดแหละกำหนดรู้ไปจนเกลี้ยงและสัญญาเวทยิตนิโรธ ยังไม่ใช่เวทนาเขาเกลียดเท่านั้นสัญญาความกำหนดหมายก็หมายรู้ด้วยกำหนดรู้ด้วยหมายที่ต่างกันอย่างนั้นต่างกันอย่างนี้อ่อนบางสูงต่ำดีชั่วและเหยียดหยามรู้ไปหมดทุกเชิงอยู่ในนั้นเสร็จเห็นแล้วว่าสภาวะจิตที่มันเป็นอยู่ขณะนี้คือเป็นสภาวะนิโรธอยู่เหนือจิตไม่มีอำนาจอื่นเหนือกว่าจิตของเราเองว่าว่าจากอำนาจอื่นได้หมดมีแต่อำนาจแห่งตนเองที่ไม่มีโลภะโทสะโมหะมันว่าจะรู้พระโทสะโมหะหมดเป็นอำนาจของจิตเต็มจิตของเรามีสภาพรู้เต็มๆเรียกว่าสภาพของจังหวัดแสนยาวเลยทีนี้ภายในโลกผลงานนักตัดสัญญาผลสัญญา สายไม่ติดสัญญาณซ้อนด้วยไม่พึงกำหนดหมายไม่พึงยินดีไม่พึงยึดก็เป็นของเราอยู่ในนั้นหมดเสร็จอยู่ในสภาพธรรมอันนั้นหมดเสร็จมีเหตุผลนานแล้วตัดสัญญาและรูปานังไอ้สิ่งที่รู้นั้นเป็นรูปเป็นรูปานังอตินิชายิปต่างๆยิ่งแล้วปฏิกิริยาหรือนิทานฌานนั้นได้ทำแล้วทำแล้วโทรศัพท์ทนทนไฟทนเต็มไม่ยอมทั้งทำมิจฉาและทำจนทำทำจนเรียกว่าไม่ต้องทำเพราะว่าได้ทำแล้วจึงไม่ทำเพราะทำจนหมดแล้วถึงเรียกว่าไม่มันไม่ไม่ มันไม่ไม่พอได้ทำแล้วได้รู้ได้ทำจนกระทั่งทำอย่างยิ่งยิ่งจนกระทั่งไม่มีจะทำอีกวิชาวิชาแปลว่าจงเผาและจะจมเขาได้ทำการต่อวิชานี้เด็กชายเย็ดเย็ดกับหมอนิยายวิชายุทธก็เป็นวิชา 2320 ถ้าไปวัตถุลึกเป็นของใหญ่แต่นี้นั้นอันนี้มันมันต้องทวนชัดๆจิตตะนั่นแหละไอ้คำสภาพนั้นแหละเสร็จไปแล้วจนกระทั่งลงตัวแล้วเรียกว่าอัตราถึงเรียกว่านิทานนี้แหละเรียกว่ารหัสตาหรือสภาพบริบูรณ์ถ้าไม่เรียกว่าเป็นกิเลสและแม้เราได้อันนี้ชั้นสูงแค่ไหนแต่กิเลสหยาบก็เป็นรูฟัน ถ้ายังหลงมันอยู่มันยังเป็นอุปกิเลสตัวเองยังหลงมาเป็นอัตตายังหลงว่าเป็นของเราเราก็เป็นตัวเป็นตนสภาพนี้ไม่รู้ว่าเป็นตัวเป็นตนอย่างลงไปเป็นสิ่งที่เราจะต้องหวังต้องเอาต้องมีต้องเป็นต้องได้อีกเป็นอย่างมีภาวะตัณหาต่อไปอีกมีภาวะตัณหาต่อไปอีกมึงก็ยังเป็นสิ่งที่ยังไม่ร่อนสุดขีดนั่นเองเพราะในสภาพนี้ที่ได้ถึงยาวไปถึงพิษณุโลกเป็นแล้วมันเป็นสำคัญหลงมาเป็นของเราไม่สำคัญและแม้แต่ได้และก็หมดไม่ต้องความยินดีก็ไม่ทำไม่เล่นงานเราสอนไม่ทราบว่ามีความยินดีเล่นงานซ้อนก็ไปจนกระทั่ง ยินดีจนกระทั่งกลายเป็นใจนี่มันมีเชื้อดูดยินดีนี่คือมีเชื้อโดดโดดขึ้นไปมันไม่ต้องดูมันยินดีแล้วก็ปล่อยเออมันรู้ว่าดีใจยินดีที่จะกลายเป็นรู้ดีเออเข้าใจดีรู้ดีแล้วมันก็ว่างใจมันก็ปลงเพราะมันรู้ดีและเป็นดีและเป็นสภาพดีแล้วมันก็โปร่งไว้ก่อนมันจะไปรักชอบเขาอีกมันจะไปติดใจไม่ต้องติดใจรู้แล้วก็แล้วแต่มันไม่ได้อย่างนี้มันก็เป็นของจริงมันไม่เที่ยงอารมณ์จิตบางครั้งมันก็ไม่เป็นอย่างนี้ก็ได้เพราะฉะนั้นถึงสุดของอนาคตเลยไปทีเดียวและพระพุทธเจ้าก็ยืนยันว่าต้องทำในใจในอานาปานสติสมาธิต้องมีบทฝึกหัด นี่แหละเป็นสูตรของอานาปานสติสมาธินั่นแหละเป็นพระอรหันต์ทั้งหลายพระสารีบุตรก็ดีพระอานนท์ก็ดีทั้งหมดคือใครทั้งนั้นแหละแม้แต่พระญาติศักดิ์แม้แต่พระพายัพแล้วจะทำอานาปานสติทั้งนั้นอานาปานสติทั้งนั้นแหละคือต้องยั้งคิดถึงจิตในขณะที่ฟังธรรมท่านประธานาธิบดีเจ้าอยู่ยืนฟังด้วยฟังขณะที่ฉันในขณะที่จะมาแล้วไปเจอกันกลางทางแล้วพระพุทธเจ้ายืนฟังจิตเป็นสมาธิจิตกำลังทำสมาธิจิตกำลังเดินอานาปานสติสมาธิจึงจะถึงสัญญา เป็นทหารแล้วไม่ช้าไม่นานเลยเพราะว่าคนอย่างพระพายัพเป็นคนขั้นปกติภิญโญฟังปุ๊บก็ไม่รู้ปั๊บได้พระยาสระก็ฟังเทศน์ของกันก็เป็นอย่างนี้ตามทำสมาธิตามมีอานาปานสติสมาธิตามหาจนเกิดปัญญาอันแจ้งแล้วก็บรรลุพระเจ้าตากก็ตามภาษาญี่ปุ่นก็บอกพัดพระพุทธเจ้าทรงพระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมให้แก่พระอะไรพระพุทธเจ้าทรงแสดงพระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรม ธนาคารทิสโก้โลตัสพระราม 3 ไม่ได้แสดงธรรมให้ฉันฟังสักหน่อยแต่ภาษาญี่ปุ่นก็ไม่มีว่างหรอกทำอานาปานสติสมาธิอยู่ตลอดเวลาถ้าเรารีบอย่างหยาบเราเรียกสติปัฏฐานสติปัฏฐานขั้นละเอียดเราเรียกว่าอานาปานสติสมาธิเรียกทั่วไปภาษาครอบงำเลยตั้งแต่ทำอย่างหยาบแม้แต่สัมผัสรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสรู้สภาพองค์ประกอบที่เป็นปัจจัยอะไรก็สติปัฏฐานในใจ สติกเกอร์แข็งแรงเต็มรู้เลยมีการวิเคราะห์วิจัยวิจารณ์อย่างนี้เสร็จจนตัดรอบรู้ความจริงอ๋อที่สุดวันที่สุดก็แค่นี้แหละเองเจ็บอย่างนี้เป็นสภาพที่สุดเองเกิดเห็นรู้ชัดเห็นอยู่รู้อยู่เด่นภาษาอังกฤษนี่เองและเราเราก็วนไปตายเลยส่วนมากมันรู้ว่าคนไหนที่มีจิตที่สำคัญแล้วมีสิทธิมนได้อย่างดีแล้วรอบที่ทำได้ทำได้เด่นชัดแล้วมีความสามารถแล้วแต่ไม่รู้ไม่เข้าใจเพราะมันวนจะตัดสินให้กับตนเองไม่ได้ฟังแล้วฟังอีกฟังอีกฟังแล้วก็เทียบเคียงไม่ผิดเหมือนกันมื้อนี้รู้ว่าเสมอๆจน โธ่เรานิมนต์เหลือเกินมันมันมันมันเห็นชัดเลยวนเหลือเกินเรานี่มันแค่นี้ก็ดูแลสำหรับผู้ที่จะมาใช้ปัญญาวิมุตตัดสินนี่นาคือมียายโตขึ้นมาแล้วทางนั้นแหละมันนั่งฟังมานั่งอะไรเนี่ยมันนั่งหูฟังแล้วก็อ๋อเดี๋ยวนี้เราก็ทำได้เดี๋ยวนี้อยู่เมื่อก่อนนี้เราก็ทำได้เพราะอ้อมันลงการสว่างสว่างโล่งเลยมันก็คลายทุกอย่างต้องเป็นผู้ที่มีถ้าผู้ที่มีปัญหาคือความรู้อ๋อเข้าใจแต่ว่าจิตยังทำไม่ได้ไงก็จะไปทำตัวเองอีกทีหลังหรือแม้คนนั้นจะหลงตัวฟังด้วยปัญญา ฟังเป็นปัญญารู้ว่าวิมุติเป็นอย่างนี้เรียกว่าเป็นปัญญาวิมุติแล้วก็หลงตัวเองว่าอ๋อแล้วล่ะนึกว่าเราเข้าใจแล้วก็นึกว่าเราทำได้แต่เวลาไปกระทบสัมผัสอื่นแล้วเสร็จยังมีอยู่ที่พิธีบ้างเป็นเกย์โตยังไม่วิมุตแท้ก็จะรู้ตัวแม้รู้ตัวอย่างนั้นก็จะทำไปทำไปด้วยการจับผิดที่แล้วก็จางคลายที่ราคาที่ราคาเปลืองออกไปอยู่จริงๆมันก็จะไม่แรงเพราะถ้ามันแรงมันก็ต้องรู้แต่คนรู้จิตจริงก็ต้องรู้แล้วนี่มันยังอยากคลายแก่กล้าเอาเองสิมันก็ต้องรู้ถ้าคนที่มีจริงเป็นสภาวะอนาคต จำปาไม่มีในความมุ่งมั่นเกินขอบเขตไม่มีอุปกิเลสซ้อนที่จะไปทำให้ตัวเองเหนื่อยท้อแท้หรืออะไรแล้วมันก็เดินเอียงเทไปสุดๆเองแล้วก็จะเพลิดเพลินไปรู้ค่าของการเพียรไม่หย่อนเทียนจัดจนกระทั่งเกิดผลท้อแท้ตีกลับเอาตัวเองก็จะรู้ตัวเพราะฉะนั้นก็กำหนดให้ตัวเองได้ก็เดินทางไปแล้วไม่มีปัญหาใจอะไรวันหนึ่งก็จะเป็นพระ 3 องค์องค์ใดองค์หนึ่งอย่างแท้จริงไม่มีปัญหาเพราะทุกท่านในจิตละเอียดสดแต่เข้าใจได้อย่างแท้จริงว่าสติปัฏฐานหรืออานาปานสตินั้นมันเป็นเรื่องเดียวกันไม่ใช่เรื่องหลายเรื่องเป็นแต่เพียงว่ามันเป็นหัวเป็นปลายหรือว่าเป็นแต่เพียงสภาพเชิงซ้อน สันติภาพเชิงซ้อนถ้าเป็นสติปัฏฐานก็สติปัฏฐานทั้งหมดอันเดียวกว้างขวางทางสายเยียวยาวเยื้อยเลยทางสายเดี่ยวยาวที่สุดตั้งแต่เก็บกวาดตั้งแต่โสดาไปจนกระทั่งถึงอรหันต์หมดสติปัฏฐานพระพุทธเจ้าท่านตรัสว่าเราเดินไปทางสายเดียวเอายาจะนำมาขอคือสติปัฏฐานมันถ้าไม่มีสติและไม่พยายามรู้ฐานตนแล้วก็ขอถามตนอย่างฐานตนให้ถูกฐานไหนแล้วก็แล้วฐานไหนยังยังเหลือเศษส่วนก็ทำฐานนั้นเรื่อยไปเรื่อยไปจนกระทั่งแม้ที่สุดถึงขั้นอาณาปานสติกับจิตขอบเขตเศรษฐกิจอย่างละเอียดๆถ้าแปลอานาเป็นขอบเขตปานะเป็นตัวเชื้อเยื่อใยสุดท้ายดังที่ได้อธิบายมาจาก ตามที่ผมเป็นคนแยกออกมาเองก็ผมก็อธิบายอย่างนั้นผมยืนยันอธิบายอานาเป็นขอบเขตปานะเป็นเยื่อใยแห่งชีวิตสุดท้ายปาณะที่เราจะต้องรู้เลยว่าในเชื้อเกิดเชื้อเกิดอันสุดท้ายเราจะดับฟ้าโดยเฉพาะปลานะอะไรที่มันเกิดมันตายมันเกิดตายคือโลภะโทสะโมหะมันเกิดตายเจ็บนี่มันเป็นเรื่องธรรมดารับรู้เพราะว่าลูกขันน้ำขันนี้รูปพรรณนามขันนี้มันอยู่มันมีช่างอยู่มันก็มีลูกขันน้ำขันเป็นธรรมดาที่นี่มันลูกค้าเอาคันนี้ตายจะตายหมด 0 ถ้าเชื้อเกิดมันยังมีอยู่ลูกค้านำคันนี้ยังมีไอ้ตัวพระโทรศัพท์ ด้วยไปก็ผิดด้วยมันก็พาเกิดด้วยเพราะไอ้ตัวร้าย 3 ตัวนี้เป็นตัวประชาชนเมื่อเราทำลายตัวร้ายนี่หมดแล้วก็มีแต่วิญญาณอันบริสุทธิ์วิญญาณก็ไปสอนซึ่งอยู่ในแถบนี้เพราะทางนี้สลายวิญญาณนี่ก็สลายเพราะวิญญาณธาตุเกิดจากอากาศเกิดจากสภาพของดินน้ำใส่ลงดินธาตุไฟน้ำธาตุไฟธาตุลมธาตุประกอบของเขาแล้วก็เกิดช่องว่างก็เกิดเจ้าภาพก็เกิดพลังงานพลังงานต่างๆที่ถูกสร้างขึ้นมาจนกระทั่งเป็นเซอร์กิตอย่างละเอียดอ่อนก็เพราะว่าเราได้พัฒนามาจนกระทั่งมาเป็นคนบอกว่าเป็นคนแล้วจิตของชีวิตของร่างกายตัวตนของเราทั้งเซลล์ประสาททั้งทุกช่องทุกช่องทุกช่องทุกจุดที่จะให้ พลังงานในร่างกายมันก็เหมือนกับไฟฟ้าที่มันจะเดินตามกระแสหรือตามไปเดินตามเส้นทางสาย 4 มันจะเดินจริงๆมันจะทำงานอย่างละเอียดออกมีฟังก์ชันมีวงมีอะไรมันก็ยังวิทยุโรงเรียนวิทยาศาสตร์จะรู้เรียนวิทยาศาสตร์เรียนพวกนี้มันก็จะมีตรงนี้เอาตรงนี้ด้านท้ายไปหน่อยแล้วเอาตัวนี้เป็นต้นทุนแล้วก็จะขยายออกเอาตัวนี้รถอันนี้เพิ่มวันนี้รายจ่ายเหมือนกันเลยไม่มีผิดหรอกแต่มันมากเหลือเกินในคนมีต่อมมีปมมีโปรโมชั่นมีเอ่อเส้นสายมีที่พักที่เก็บมีหม้อแปลงมีหม้อเปลี่ยนเยอะที่สุดในร่างกาย บ้าเป็นเซอร์กิตที่คนไม่สามารถที่จะกระทำได้หมดคนไม่สามารถสร้างเพราะคนจึงไม่สามารถสร้างคนขึ้นมาเป็นหุ่นยนต์ที่บริบูรณ์ไม่สามารถให้โลกที่แตกอีก 7 ลูกนักวิทยาศาสตร์ก็ไม่สามารถที่จะสร้างวัตถุนั้นมาเป็นคนได้ไม่ได้สร้างวัตถุเป็นคนไม่ได้ความละเอียดแห่งเศรษฐกิจของร่างกายนี่โอ้โหยิบยับละเอียดมากมายไม่พอเพราะฉะนั้นเมื่อเศรษฐกิจอย่างนี้จึงได้พลังงานที่ละเอียดที่สุดได้ความสูงที่สุดของพลังงานออกมาได้มันจึงสามารถออกมาได้ทุกคนที่มานั่ง act เลยมานั่งทำเป็นสร้างเศรษฐกิจสร้างหุ่นยนต์ได้คนเก่งขึ้นเรื่อยๆพยายามจะทำหุ่นยนต์ที่ใกล้เคียงคนขึ้นมาได้เก่งขึ้นแล้ว รูปไปเรื่อยๆหาไปเรื่อยๆทำขึ้นมาใกล้ๆเลยจนกระทั่งยึดมั่นถือมั่นมีปมที่หมักที่เก็บที่ดองที่อะไรก็ได้กลายเป็นที่หมักที่เก็บที่ดองที่หลงติดหลงเกาะหลงดูดมีแรงดูดแรงผลักดันแดงอันเดียวมันก็เกิดในเพราะฉะนั้นมันดูดมันพังมันแรงจนกระทั่งเหลือพลังงานพลังงานอันนั้นดูดดูดเป็นนั่นพักอยู่แรงและมีสภาพอยู่ในนั้นมีผักแรงดูดแรงเหมือนกับหน้าไฟฟ้านี่อยู่ที่ในนั้นมันก็เป็นอำนาจอันนั้นเป็นพลังงานจนเรามาล้างไอ้นี่เป็นนิวตรอนเป็นหมดภาวะไม่ว่างไปดูด้วยผลักแล้วมันก็เหลือพลังงานอยู่ในเครือข่ายวิธีใช้เท่านั้นเองไม่มีต่อไม่มีพลังงานที่จะออกไปเป็นแรงดูดแรงผลักออกไปในอวกาศไหน ไม่มีเมื่อหมดซื้อของโลภะโทสะโมหะมันก็คือเป็นแรงผลักแรงดึงของเซอร์กิตท่านนี้เท่านั้นเองสะอาดใช้พลังงานที่สะอาดมากและมีค่าสูงมากมีค่าสูงมากแค่นั้นแหละแล้วก็เราก็อยู่มาใช้งานนี่เป็นจุดสูงสุดที่เราทำแล้วเราจะทำกับมันแล้วเราก็จะทำจนได้ถ้าเราจะได้มากินในบุคคลได้มาจริงผู้สูงก็จะรู้ถ้าพูดไม่พิสูจน์ก็ไม่รู้ที่สุดแล้วก็น่าจะสบายพอถึงจุดสว่างก็สว่างรู้แล้วก็ทำให้ใหญ่โตมันไม่มีมันก็เหลือเชื่อมันก็เหลือกินก็จะรู้เองถ้ามันหมดแล้ว ตามสบายแล้วก็อาศัยอันสบายนี่ก็ไปเรื่อยๆมันก็ไหลเอียงเทไปนิรันดรอนันตังไปตามเรื่องสบายไม่โวยวายแล้วก็ทำงานนี้ไปก็ยังเทไปเราไม่ต้องสงสัยการดับการเกิดอีกเลยเพื่อปัญญาถึงรอบที่รู้ว่าการดับการเกิดเรารู้ทุกสิ่งเหล่านี้แล้วเราก็มีปัจจุบันน่ะทำทุกอย่างที่จะอันนี้แล้วแต่อันนี้ก็ทำอันนี้พิเศษทำแล้วก็สบายแล้วสบายสบายอยู่ในกิจกรรมวิหารแดงๆว่างปล่อยไม่เดือดร้อนมีกรรมการงานอันใดดีทำถึงเวลาควรพักผ่อนเท่านั้นเองไม่มีอะไรลำบากนะเพราะถ้าผู้ใดจัดรอบหรือว่าตัดขอบเขตอันนี้ของตนได้เรียบร้อยก็ปฏิญาณตนได้รู้จนได้แม้ไม่บอกใครจะบอกว่าเราได้รหัสแต่ผลไม่ได้เอารหัสกับ คนที่ได้อรหัตผลแล้วไม่มีปัญหาใครจะว่าไม่ได้อรหันต์ก็ไม่มีปัญหาไม่โกรธไม่เคืองไม่แคร์ไม่ลำบากก็เราเองเราเป็นของเราเราบ่สบายก็เป็นของเราเราไม่สบายก็เป็นของเราเราสบายแล้วใครบอกว่าเราไม่สบายก็จะหัวใครไปแล้วร้าน 5 ล้าน 100 ล้านมาบอกว่าถ้าไม่สบายแต่ถ้าเราโตสบายของเราอยู่เฉยๆอยู่สบายเพราะว่าเราบ้าไม่สบายทุกคนพูดร้านร้อยล้านพันล้านคนเราพูดไม่ใช่คนร้ายก็เรารู้อยู่เป็นประจำของเราว่าเราทุกข์หรือไม่ก็อันตรายเบาเบาแสงที่จะแน่ใจของเราจิตใจของเราไม่ ถ่ายหนังโป๊ว่างสบายใครพูดยังไงเข้าใจว่าบางอย่างเขาจะพูดอย่างเราไม่รู้เรื่องเลยอะไรก็ไม่รู้บางอย่างเราก็รู้ว่านี่มีเชิงยั่วยวนเพื่อที่จะให้กลับไปเป็นชาวโลกดังกล่าวให้ใจของเราหวั่นไหวไปให้ใจของเราเอียงเทให้ใจของเราไปหลงหมุนไปตามที่เขาถ่ายก็เป็นอย่างเขาสิมีพระอรหันต์เท่านั้นที่อายุให้เราเป็นได้ถ้าพระอรหันต์อายุบอกว่าเออเป็นอย่างเราเนี่ยไม่หวั่นไหวอย่างนี้เราก็จะเห็นดาวเออใช่ก็ไม่หวั่นไหวด้วยกันก็จะมีกันอยู่ไม่กี่คนน้อยก็ไม่หวั่นไหวอยู่ด้วยกันส่วนโลกมีเยอะเขาจะทิ่มแทงมีเล่ห์เหลี่ยมมีสิ่งที่จะพูดหลอกล่อเอาไปเป็นพวกเขาก็ต่างคนต่างแยกพวกแย่งพวกแต่เพราะอรหันต์ เพราะถ้ารู้อยู่แล้วว่าถ้าใครได้เป็นสัจธรรมจริงแล้วแทบจะไม่ต้องแย่งมาหรอกเพราะเขาเองเขารู้ของเขาเองว่าเขาจะต้องเอาอันนี้มันเป็นค่าสูงสุดของมนุษย์แล้วก็อาหารท่านจะไม่ต้องเสียเวลามามีคนนี้กำลังถูกชาวโลกสุดนะพระอรหันต์องค์นี้ก็ถูกชาวโลกสุดพระอรหันต์องค์นี้มาเห็นพระอรหันต์องค์นี้กำลังถูกชาวโลกสุดพระอรหันต์องค์นี้ก็จะไม่ขอร้องบอกว่าท่านช่วยผมหน่อยสิพระอรหันต์พวกนี้จะไม่ขอร้องนอกจากว่าร้านพวกนี้จะไม่ขอร้องพระอรหันต์อีกองค์หนึ่งช่วยแล้วพระอรหันต์องค์นี้ก็จะไม่เข้าไปช่วยด้วยจะไม่เข้าไปหาตรงนั้นบอกว่าไปโต้ตอบโต้กับชาวโลกอีกล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านคนเพื่อที่จะดึงเอาพลังงานตรงนี้เข้ามาไว้ ขณะนี้พระอรหันต์องค์นี้กำลังอยู่ท่ามกลางยับมารทั้งหลายแหล่และท่านก็เห็นแล้วก็รู้แล้วและท่านก็บอกว่าท่านองค์นี้เป็นอรหันต์ไม่มีแน่ใจไม่มีหวั่นไหวไม่มีเสื่อมคลายไม่มีถดถอยไปแน่ให้มารมาอีกกี่ล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านก็พระอรหันต์ตรงนี้ก็ไม่มีปัญหาแล้วก็มั่นคงอย่างนี้แล้วก็อะไรพวกนี้ก็ไม่เห็นจะต้องไปช่วยทำไม้กับท่านแน่นอนไม่มีการเปลี่ยนแปลงเพราะพระอรหันต์ไม่มีมั่นคงนี้ยะตะไม่มีปัญหาเพราะพระอรหันต์ตรงนี้จะขอร้องให้พระอรหันต์อีกองค์หนึ่งช่วยเป็นพวกหน่อยดึงช่วยหน่อยก็ไม่มีพระอรหันต์องค์ที่มาเห็นแล้วเห็นว่ากำลังถูกมันรุมเป็นร้อยเป็นพันเป็นหมื่นเป็นล้านถ้าอันนี้จะกระโดดเข้าไปช่วยอีกก็ไม่มีเพราะฉะนั้นจะไม่มีการแข่ง จะไม่มีการช่วยเหลือจะไม่มีการอะไรเลยเพราะว่าอัตตาหิอัตโนนาโถอัตตาหิอัตโนนาโถแล้วเสร็จท่านมีอัตราอันใดที่สูงสุดเป็นอรหัตตาอัตรานั้นช่วยท่านเองหมดแล้วสภาพนี้มันช่วยฉันเองเมื่อท่านจะใช้สิ่งนี้สิ่งนี้จะช่วยฉันเองอยู่แล้วโดยตรงถ้ารหัสผ่านไม่ช่วยกันจึงเรียกว่าเป็นอัตตาอันที่สุดอัดไปอัตโนมัติและในการที่ท่านช่วยตัวนั้นก็เป็นแต่เพียงชายต่อตามสมมติใช้ช่วยตนไปตามสมมติรับรู้โดยทวารต่างหากทั้ง 6 ดูๆแล้วก็วางแล้วหรือว่าไม่อันไหนไม่ควรรับรู้ก็ไม่รู้เลยก็ได้แต่พระอรหันต์ไม่กลัวรู้ได้ทุกทวารเห็นรับรู้ได้ทุกวันเห็นอยู่รู้อยู่แล้วก็เข้าใจ แล้วก็ปล่อยมาแล้วประมาณมาทำร้ายไม่ได้ทุกงานนี่ก็เป็นทรัพย์สมบัติคุณสมบัติของพระอรหันต์แล้วก็เป็นอย่างนั้นในบริบูรณ์อาทิตย์นี้ก็มาฟังต่อส่งพยายามในเมฆคำว่าจิตและอนุภาควิหารพระวิหารสมบัติให้สมาชิกสมาบัติก่อนตรัสรู้อันนี้เป็นชื่อหัวข้อที่ท่านพุทธทาสต่างๆซึ่งสำหรับแต่ละเรื่องแต่ละเรื่องนับเป็นเรื่องอันเดียวกันนั่นแหละครับที่ว่าหลังท้ายของอานาปานสติแต่ทีนี้ท่านก็เลือกว่าถ้าเลือกเอาท้ายอันที่บรรลุธรรมชาติต่างๆตรงนี้เนี่ย ด้วยว่าอันไหนบทไหนท่านตรวจสอบว่าของบทไหนสัตว์กับใครถ้าจัดการนนท์ละเอียดตัดกาวคนนั้นละเอียดคนอื่นท่านเลือกเอาหมดนั่นมาใส่แทนเพราะอันนี้ก็เป็นเรื่องของเมื่อกี้นี้แหละของอาหาที่ต่อไปจะเป็นเรื่องของลูกอาจารย์อรูปฌานต่อไปนี้แหละแต่อันนี้ต้องเอาอีกบทนึงละเอียดเป็นเจตนาอันดีมีเจตนาอันนี้เยี่ยมท่านเอาสิ่งที่จะละเอียดละเอียดที่จะมาต่อกันไม่หมดแต่บางครั้งบางคราวมันก็มีสภาพเหมือนกันเพราะว่าพระพุทธเจ้าย่อมประมาณอันนี้อันนี้ละเอียดแล้วอันนี้ถ้าไปละเอียดอันนี้กับคนนี้ละเอียด วันนี้อันนี้ก็ประมาณอันนี้มันจะมีอันยิ่งใหญ่เหมือนกันอยู่ในตัวถ้าจะเน้นอะไรก็สำเร็จผลส่วนอันนี้ทางพุทธศาสนาตัดมาต่อเนี่ยฟังให้ดีนะอันนี้ก็ละเอียดอันนี้เป็นใหญ่อันนี้คือใหญ่อันนี้คือใหญ่ๆๆตัดใหญ่ๆมาต่อไม่มีอะไรยิ่งอะไรต่อกันเพราะฉะนั้นจะเอาอันใหญ่ๆอย่างนี้ไปใช้รวมกันหมดทีเดียวไม่ได้นะแต่ดีตรงที่เราจะรู้อันยิ่งอันละเอียดอันพิสดารทั้งหมดทุกอันแต่ว่าจะเอาไปผสมผสานกันทั้งหมดไม่ได้ไปรวมกันทั้งหมดไม่ได้จ่ายแข่งกันหมดถ้าทำไม่ไหวตายด้วยเพราะฉะนั้นอันไหนที่เป็นฐานอะไรที่เราจะเน้นอันไหนจุดไหนเวลาไหนวาระไหนขนาดไหนเราต้องรู้ขนาดเราต้องรู้ว่า จากนี้ไม่เตือนเพราะอันนี้ก็ต่อก็ไม่เสียหายสำหรับถ้าเรารู้ความจริงแล้วแต่ถ้าคนไม่รู้ความจริงแล้วประเดี๋ยวยุ่งกันใหญ่เสียหายเพราะว่าเอาไว้เอามาไปแล้วมันจะมีส่วนขัดกันได้ถ้าเผื่อว่าเจอตอนไหนจะทวงจะพักให้ฟังจะทักให้เห็นจุดที่มันขัดกันครั้งแต่ก่อนการตรัสรู้เมื่อเรายังไม่ได้ตรัสรู้ยังเป็นโพธิสัตว์อยู่ความรู้ได้เกิดขึ้นแก่เราว่าเลขธรรมะเป็นทางแห่งความสำเร็จตามพระวินัยเป็นทางแห่งความสำเร็จดังนี้จะมีเลขธรรมะสอนพิเศษพระพุทธเจ้าแปลว่าความ อยู่สงัดจากกามหมายเลขคำว่าความดีออกจากการความอยู่สงัดจากกามเป็นทางแห่งความสำเร็จทางนี้แต่แม้กระนั้นจิตของเราก็ยังไม่แล่นไปไม่เลื่อมใสไม่ตั้งอยู่ได้ไม่หลุดออกไปในเนตธรรมะทั้งที่เราเห็นอยู่ว่านั่นสงบหมายคำว่ารู้อยู่ว่ามันก็ยังไม่แล่นเป็นเมฆทำไมคือรีบออกจากการมันยังจมอยู่ตรงกลางมันยังมีกามมันยังมีความพยายามอะไรคิดถึงจิตใจอยู่บ้างทั้งๆที่รู้ว่าถ้าเผื่อว่ามันหลุดออกไปเสียแล้วมันสงบมันต่อไปถ้ามันหลุดออกไปก็ได้แล้วมันก็ไม่มีการรู้แสนรู้ หมายความว่าไงมันก็ยังไม่เลื่อมใสไม่ตั้งอยู่ได้คือความเลื่อมใสมันมีอยู่มันเห็นแล้วแต่มันยังไม่เลื่อมใสมันก็ยังไม่ชัดเจนที่จะเลื่อมใสอย่างแท้ที่สุดคำว่าเริ่มสายมันก็มีขนาดของมันเหมือนกันเลื่อมใสชอบอยู่เหมือนกันแต่ก็ยังไม่เอาจริงยังไม่เลือกใครจะจนต้องเกิดการกระทำแพ้ได้เมื่อไม่ทำแท้มันก็ไม่ตั้งอยู่ได้มันไม่ตั้งอยู่ได้หรอกในสภาพที่ว่าจะต้องพยายามไม่ออกไปมึงก็ไม่รู้ต่อไปนี้ธรรมะแต่เท่าที่เราเห็นอยู่ว่าได้สงบอานนท์ความคิดที่เกิดขึ้นแก่เราสืบไปว่าอะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้จิตของเราเป็นเช่นนั้น อานนท์ความรู้สึกได้เกิดขึ้นแก่เราว่าเพราะว่าโทษในกามทั้งหลายเป็นสิ่งที่เรายังมองไม่เห็นยังไม่ได้นำมาทำการคิดนึกให้มากและทั้งอานิสงส์แห่งการออกจากกามเราก็ยังไม่เคยได้รับเลยยังไม่เคยรู้รสเลยจะเอาแค่นี้ก่อนนะถ้าจะตัดว่าเมื่อท่านเป็นอย่างนี้ท่านก็รู้ตัวนี่ยังไม่ดีอะไรเป็นเหตุอะไรน้อยเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้จิตของเราเป็นอย่างนั้นท่านก็บอกว่าเมื่อได้ใจจองทุกความรู้สึกก็จะเกิดขึ้นเพราะโทษของการทั้งหลายเป็นสิ่งที่เรายังมองไม่เห็นยังไม่ได้นำมาทำการ เรามาทำการคิดนึกขึ้นมาและทั้งอานิสงส์แห่งการออกจากกามเราก็ยังไม่เคยได้รับเลยยังไม่เคยรู้รถเลยเพราะว่าพ่อของมันเรายังไม่ได้เข้าใจในโทษเรายังไม่มีปัญญาเข้าใจในโทษของมันทำไมยังไม่เข้าใจโทษของความสำเร็จตามทั้งหลายเป็นสิ่งที่ยังมองไม่เห็นยังไม่รู้ยังไม่รู้นี่โทษยังมองไม่เห็นโทษยังไม่ได้นำมานึกคิดให้มากยังไม่นำมาเพราะฉะนั้นทางปฏิบัติที่ว่าคือนำมานึกคิดมากนำมาวิเคราะห์ให้มากกว่าที่ออกวิปัสสนานำมาวิเคราะห์นำมาพยายามวิจัยนำมานึกคิดนำมาทบทวนนำมาทำให้เห็นให้แจ้ง แจ้งถึงเมื่อไหร่แจ้งถึงโทษเราว่าเรารู้โทษมันแต่มันก็ยังไม่รู้ถึงที่มันรู้คร่าวๆมันยังไม่พอจำนวนโทษภัยที่เราเองเรายังรู้ในสิ่งนี้ยังไม่พอข้อมูลแห่งโทษอย่างมีจำนวนไม่เต็มอิ่มยังมีจำนวนไม่เต็มพอจนกระทั่งแจ้งสว่างของเรามางมของอยู่ในสิ่งที่เป็นพ่อเป็นไปไม่ได้มันยังไม่พอจึงจะต้องมานำมาคิดลึกให้มากจนเป็นสิ่งที่เรามองเห็นมองเห็นอะไรมองเห็นโทษในการทั้งหลายเมื่อผู้ใดมองเห็นอาทินวะเห็นโทษมันมากกว่าไปหลงรถเห็น ขอบคุณมากความเหน็ดเหนื่อยความลำบากความไม่เข้าท่าความเห็นแต่ว่ารถน่ะเป็นเที่ยงรดน้ำมันเป็นของจริงรถเป็นไม่ใช่มายารถมันเป็นสิ่งที่จะต้องได้ต้องมีต้องเป็นอาสาพระทั้งหลายรสของโลกความเป็นหลวงแต่ว่ารถของลงเป็นตัวเป็นตนเป็นสิ่งที่ต้องได้ต้องมีต้องเป็นทั้งๆที่อย่างในอื่นสิ่งอื่นมันก็มีไม่ใช่อันนั้นอันนั้นจึงมีแล้วไม่จำเป็นที่จะต้องจัดการอย่างนั้นด้วยมันจำเป็นจะต้องเหน็ดเหนื่อยหนักหนาไม่จำเป็นจะต้องเป็นรูปเป็นแบบอย่างนั้นทีเดียวก็ได้แล้วมันมีอยู่ในโลกง่ายจะตายไปแต่เราไม่รู้จึงไปลงรถของโลกหรือสาธารณะและไม่รู้ในโทษใครว่าเราไปหลงสิ่งนั้นทุกข์ยากลำบากมากมายและเป็นภาระแบบชาวโลกที่ลงเพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดเห็นโทษเห็นภัยแล้ว ลองหัดรองรับมาง่ายๆเออมันจริงมันเบาสบายมันไม่ต้องหลงแล้วมันก็ไม่ต้องเป็นรถอย่างโรคก็ได้จนกระทั่งเราจะเห็นว่าไม่ต้องรถรถอะไรมันเป็นตามของมันรถภาษาแทนสิ่งที่มันแสดงผลแสดงสภาวะของมันให้ปรากฏสีเหลืองแสดงสภาวะของมันลดทั้งลิ้นขมแสดงสภาวะของมันกลิ่นที่มันสัมผัสทางคานะประสาทมันก็แสดงสภาวะของมันเสียงมันกระทบผมก็แสดงสภาพสภาวะของมันรูปสมมุติว่าเป็นคำด่าเป็นคำชมให้เป็นรูปสมุดเลยไม่รู้จะหมดแล้วพูดเรื่องนี้บอกว่างามเป็นคำชมไม่ใช่งามเป็นคำด่างานเป็นคำด่าน้ำหน้าไหมล่ะ มีคำถามในวันงานเป็นคำชมก็ชมหน้าของคุณน่ะชมหน้าของคุณไม่ใช่เหรอต่างกันแล้วก็สมมุติทุกอย่างเป็นคำสั่งคำว่างามคำว่าชั่วคำว่าดีเป็นคำกลางหมดเออคนนี้ชั่วเป็นไงชมหรือด่าก็ดีนี่บอกว่าโชคดีนะเขาก็ชั่วดีชั่วมากอะไรกันน่ะ เนี่ยเป็นคำแทนแล้วก็ย้อนแย้งแล้วก็ใส่ที่จะมาเป็นคำกลางๆคนนี้ชั่วดีแล้วมีคำอะไรเยอะแยะไปที่ใช้กันนี่ผมนึกไม่ออกทันทีทันใดมีมากซึ่งมันบางครั้งบางคราวนี้

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน