211130-1-074 ทางเอกภาค1-ตอน074(หน้า255)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

้ค่ามนุษย์อรหันต์และไร้ค่าต่อโลกต่อสังคมศาสนาพุทธไม่มีนโยบายอย่างนั้นไม่มีรูปการณ์ แต่มันก็ไม่ใช่ของญาติที่มนุษย์เป็นไปไม่ได้เพราะฉะนั้นเจ้าสอนคนนี้เป็นอรหันต์ได้มาโดยแท้จริงมีแท้จริงของเราที่ศูนย์ได้เป็นอัตรากินแล้วก็พิสูจน์มาเป็นขั้นเป็นตอนๆๆไปเรื่อยๆตามลำดับก็ได้ก็พยายามจะเห็นได้ว่ายิ่งรอบสูงสุดมันยิ่งลึกซึ้งยิ่งนักเพราะว่ามันบางเบา แสงซ้อนมันไม่ได้ซ้อนธรรมดามันแสนซนแล้วก็ไม่มีคนรู้ได้ง่ายด้วยตาคนหยาบๆชื่นๆสมองออกไม่ออกแทงทะลุไม่ได้ก็ไม่มีใครเคยเป็นเราเป็นยังไงบ้างเราเองก็ไม่รู้เท่าทันได้ง่ายเพราะมันจะหาคู่แต่ทำผิดกฎกิเลสเป็นขั้นละเอียดซับซ้อนมากทีเดียวรวมไปรู้สึกไปแล้วจะรู้แม้แต่อุปสรรคซ้อนอยู่ในข้อเล็กข้อน้อย 16 ข้อ 10 ข้ออะไรที่เราเคยเล่าเคยอธิบายเคยแตกให้ฟังกันถ้าแม้ขนาดแตกออกรายละเอียดดังนั้นมันยังมีซับซ้อนเข้าไปถึงมากมายภาษาซ้ำก็มีภาษาที่ใหม่ออกไปบ้างผมมีอย่างเช่นอะไรการที่เป็นอุบัติเหตุสีนั้นมีพระมีเป็นต้นหรือแม้แต่กล่าวว่าเป็นต้นต่างกันเป็นคนละอย่างต่ำๆท่านก็ใช้แม้แต่ท่านใช้กับพระสุทินณในเรื่องของการมีทุนท่านสมเด็จพระเป็นความเลวทรามเป็นประเทศของคนชั้นสูงและเป็นตัวเป็นตนเป็นเหมือนเดิม มันไม่ได้หมายความว่าจะชำระที่พระพุทธเจ้าท่านใช้กับพระสุทินนะไม่ใช่ไอ้นั่นมันเรื่องเมถุนทำหยาบๆใหญ่ๆหมาเอาตัวบุคคลด้วยซ้ำซ้ำไปว่าเป็นคนชั้นสูงเป็นคนถ่อยแต่มันหยาบเพราะอุปกิเลสตัวที่เอาภาษาเดิมมาใช้เนี่ยแต่ไปอยู่ขั้นสูงขั้นย่อมันต่างกันทั้งคำว่าผีนั้นรวมความกว้างกว้าง จิตมันใหญ่ๆหยาบๆกว้างๆทำให้จิตกินความไปหมดคำว่าเจ็บมันก็เหมือนกันกับคำว่านิวรณ์นิวรณ์กิเลสมันกินความกว้างใหญ่ที่ไม่ใช่นิวรณ์มันก็คงกว่าเศรษฐีนะมีพระอุปคุตมันละเอียดมันหมายเอาตัวที่เพิ่มเติมนี่มันเป็นที่บอกมันมันเป็นอุปกิเลสแล้วมันโง่โง่โง่โง่โง่โง่โง่โง่โง่โง่เป็นอย่างชัดๆอย่างนั้นเลยทีนี้พระแท้แต่ถ้าจิตเริ่มเริ่มดีแล้วชั้นสูงจะต้องรู้เท่าทันแล้วก็จะต้อง การปรับปรุงและเริ่มไม่ใส่ใจอมมนสิการเริ่มถดถอยจากจุดที่สำคัญไม่ได้มีสัญญาอยู่กับจุดสำคัญมนุษย์ต้องมีสัญญาเป็นที่สุดควรจะเป็นพระอรหันต์ต้องเข้าใจคำว่าสัญญาชัดที่สุดรู้แม้กระทั่งรู้แต่อากาสานัญจายตนะสัญญารู้ในวิญญาณัญจายตนะสัญญารู้ในยากินจรรยาจะชนะสัญญารู้ไม่มีรสสัญญานะสัญญานะสัญญาจะชนะสัญญาแล้วก็ทำสัญญาให้สุดเป็นสัญญาเวทยิตนิโรธ สมมุติอารมณ์อันที่เราหมายนั้นอย่างชัดเจนอารมณ์ที่ว่าอจินจันทร์ไม่มีแม้นิดน้อยมันก็เสวยอารมณ์ที่ไม่มีนั้นอย่างรู้ชัดรู้เจนมีสติสัมปชัญญะอ่านโพลงอย่างนี้เป็นต้นถึงแม้จะเป็นวิญญาณก็ต้องมีสัญญาทราบท่านในวิญญาณจริงเป็นตัวเดียวกันที่จริงมันติดตัวเองแล้วรู้จิตของเราเองจิตของเราเป็นอย่างนี้แล้วเราก็รู้สึกของเราเป็นอย่างนี้ไม่ใช่วัยรุ่นที่อื่นหรอกมนุษย์จิตของเราจิตเราอย่างนี้เรียกว่าอาการสาอย่างนี้เร็วกว่ากินกันอย่างนี้เรียกว่าวิญญาณนินจาเดี๋ยวนี้ในวันนี้สัญญานาสัญญารู้อยู่อย่างนี้พ้นเลยว่าสัญญานะสัญญาแล้วเข้าสู่สัญญาแล้ว นิโรธพร้อมนิโรธนิโรธกับสนิทเกลี้ยงแม้แต่รูปเป็นระดับๆมาที่ 4 ระดับคนนิโรธเปลี่ยนสัญญาเวทยิตนิโรธอย่างนี้เป็นต้นมันเป็นขั้นที่ละเอียดสูงไปขั้นที่มันไม่ใช่เรื่องรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสไม่ใช่เรื่องวัตถุหยาบอารมณ์กับอารมณ์มีมีอารมณ์และถ้าจะบอกว่ามีราคะหรือมีโทสะมันก็มีอยู่ในรูปรอยของราคะโทสะมีอารมณ์แท้ๆจริงๆจับไม่ได้มันก็ไม่มีเหมือนเราเฉยๆมันเอาของหยาบมาขั้นเยอะมันไม่รู้จักปล่อยให้ได้ก็ตัดได้ แต่มันหาได้หยุดไม่มันยังมีจิรายุปาทิมันยังมีชีวนะปาทิมันยังมีสิ่งที่เป็นอยู่ในอันสายอาสวะที่มันยังทำงานอยู่มีปฏิกิริยาและทำงานแต่เราทำเป็นปิดซ่อมเฉยก็ไม่รับรู้แต่อาการมันหมักดองมันเหมือนตัวที่เราดองของเราเอาแช่ไว้มันทำตัวมันเองพวกตัวนี้ตัวเดิมอินทรีย์ต่างๆมันทำงานของมันเองเราไม่ต้องทำอะไรมันเลยมันทำเช่นเดียวกันพวกขี้เหล็กตัวอักษรอาสวะเนี่ยเค้าเรียกว่าพวกมันดองอาสวะแล้วก็เรียกว่าดอกมันบ่มีเนื้อย่างเหมือนกันของหมักของดองมันทำงานของมันเองมันทำเหมือนเดิมก็จริงเราเหมือนกับเราไม่ได้ทำ มันเป็นตัวกลางมันมีอยู่แต่มันก็เล่นงานคนโตขึ้นมากขึ้นใหญ่ขึ้นอะไรขึ้นมันก็เล่นงานในโอกาสข้างหน้ามันก็เป็นตัวจริงเพราะเราเรียนรู้ขั้นยิ่งขั้นสูงยิ่งขั้นสูงขึ้นไปมันก็ต้องยิ่งมีภาวะรับต้องมีจิตที่สูงรับคนจริงๆถ้ายิ่งไม่รับมันก็ยิ่งยากยิ่งยากก็ยิ่งไม่เอาใจใส่อมรรัตน์ 13 ไม่มีความตั้งใจเอาใจใส่มันก็ยิ่งไม่ได้ยิ่งไม่ได้มันยิ่งแรงไม่ได้มันยิ่งเบื่อหน่ายมันยิ่งไม่ได้มีประโยชน์มันยิ่งไม่มีรสชาติมันไม่มีคำว่ารถเราไม่ได้เกิดธรรมรสเลย มันก็เหมือนกันแหละแต่เราไม่มีรถอย่างใดอย่างอื่นในโลกก็ไม่มีรถทางโลกโลกมันก็ไม่ติดใจทางธรรมก็ฉันเดียวกันถ้าไม่มีรถทางทำมันก็ไม่ติดใจจนกว่าเราจะมีฐานสูงถึงขั้นจะรู้ดีรู้ชั่วกำหนดจะดีจะชั่วเท่านั้นมันไม่มีรถแบบแบบรถแบบอย่างอามิตไม่มีรถแบบนั้นแม้จะเป็นหนี้รามอีกแล้วไม่มีมิราไม่มีเครื่องรอเอานิดเดียวก็เครื่องหล่อไม่มีเครื่องรออะไรแล้วไม่มีสภาพที่ว่าเราจะต้องได้ที่สุดแต่เป็นขั้นสูงแม้จะไม่มีเวลาไม่มีแบบโสมนัสถูกประเวศ อะไรจะได้มากมายอะไรรถหล่อแล้วเราก็ยังจิตใจยังมีฉันทะยังยินดีจะไม่รู้ดีอะไรดีได้ดีไม่ต้องเป็นรถล่อแต่ถ้ายังเป็นรถรออยู่แม้ที่สุดรถหยาบไม่มีมีรถมิราจจะสุขไม่มีอามิสแบบโลกียะเราไม่มีรูปเรากินเสียงสัมผัสแบบโลกรอบๆแต่เราก็มีอาโร่รอมีรถทางจิตเป็นรถติดติดรถสุขอย่างนี้เป็นรถถังเรียกว่ารถทั้งชานแม้แต่อุ้มเด็กขาก็ยังเป็นผู้ผลิตมันอย่างนี้เป็นต้นมันล่อมันยังรอดเป็นมิราจเป็นสุขไม่มีอย่างโลกมาหลอกแต่ก็มีอารมณ์ เป็นอย่างอีกโลกนึงเป็นภาวะโลกเป็นเพราะว่าพบไม่ใช่กามภพจะเป็นอีกโลกหนึ่งต่างหากมันก็รอดเราได้อยู่จนกระทั่งมันจะหมดแม้แต่กระทั่งภาวะโลกเพราะว่าเพราะว่าพวกมันก็ไม่มีหล่อไม่มีหลอกไม่มีอ่อยไม่มีอะไรที่จะจูงดึงเราเรารู้แต่ว่าอันนี้ดีอันนี้ชั่วกำหนดเป็นชั่วเป็นดีชัดเจนจึงเรียกว่าถึงขั้นอภิธรรมรู้สึกชราธัมมาอกุสลาธัมมาชัดเจนมีแต่ธรรมะดีธรรมะชั่วเป็นแน่ๆมันๆแม่นๆไม่ไม่ไม่ไม่ใช่ว่าจะต้องอยู่โดยมีอะไรปล่อยอะไรหล่อๆจึงจะหมดจริงๆแม้แต่สุดยอด ถ้ายังหลงนิรามิสสุขก็ยังจะมีเศษนิรามิสทุกข์เป็นได้อึดอัดขัดเคืองเป็นทุกข์เป็นร้อนอะไรอยู่เพราะว่าเราจะเกิดการติดเกิดการปรารถนาก็มีสิ่งหนึ่งสิ่งของขึ้นมาเป็นคู่ถ้าบอกว่าหมดแล้วไม่มีทั้งที่ร้ายที่สุดไม่มีทั้งเวลามีทุกข์ก็มีแต่ดีแต่ชั่วที่กำหนดรู้เป็นสัญญาสัญญาการกำหนดหมายรู้ด้วยความรู้รู้ยิ่งกำหนดรู้ว่าหนึ่งเดียวพอดีตัวดีคือตัวดีดีตัวชั่วตัวชั่วมีความหมายอย่างไรมีเหตุปัจจัยอย่างไรมีอะไรบอกสภาวะบอกความเป็นจริงบอกความเกี่ยวข้องภายนอกภายในอย่างไรเข้าใจสัญญาเป็นสัญญาและจะเป็นเพียงสัญญารู้ ความรู้ความกําหนดความหมายไม้นั้นก็รู้ว่าไม้อะไรกับมนุษย์เป็นผู้กำหนดไม่มีใครมากำหนดแต่ละสังคมก็กำหนดตามสังคมด้วยต้องรู้นอกรู้โลกนอกรู้โลกในรู้อันเป็นสากลอันเป็นเฉพาะบุคคลหรือเฉพาะส่วนการเฉพาะส่วนมันมีพวกเป็นอริยะที่รู้กันเฉพาะส่วนอย่างเดียวเรียกว่าปัจจัยส่วนทั่วไปเป็นสามัญรู้เป็นสามัญเป็นสมมุติสมมุติสามัญทั่วไปก็รู้แล้วเราก็จะอนุโลมตามสามัญส่วนได้ส่วนดีเป็นส่วนตนนั้นไม่พึงบอกใคร หรือว่าไม่ควรที่จะเอาไปอวดอ้างอะไรเขามากได้มันได้ที่ส่วนตนอริยะต่ออารยธรรมนั้นรู้กันเพราะว่าเป็นเรื่องของส่วนแต่ละบุคคลแล้วก็เข้าใจเรารู้สภาพนั้นและสภาพที่เป็นปัจจัยที่ได้นั้นไม่เป็นภัยเป็นพิษต่อสภาพสากลสอดคล้องส่งเสริมให้เจริญยิ่งขึ้นไม่เป็นภัยโดยความหมายและโดยความจริงไม่เป็นภัยแต่โดยความเข้าใจง่ายๆสั้นๆอาจจะดูเผินๆว่าเป็นภัยแต่โดยรายละเอียดแล้วมันเป็นไทยเราจะต้องมีปัญญารู้รายละเอียดว่าไม่เป็นไปอย่างไรจึงจะเอาความหมายเหล่านั้นออกมากระจายออกมาอธิบายออกมาทำให้คนอื่นต้องเข้าใจได้ไม่เช่นนั้นมันก็ไม่มีประโยชน์เหมือนคนอื่นเขาไม่ เขาก็ไม่ทำเราจึงจะต้องฉลาดยิ่งขึ้นถึงจะมีปัญญายิ่งขึ้นทำให้ตนได้เราก็สามารถจะรู้ให้มันมากกว่านั้นและเพื่อที่จะทำให้ผู้อื่นได้อีกในความรู้ชั้นสูงสูงยิ่งขึ้นอย่างนี้เราก็จะต้องเพิ่มภูมิคุ้มกันหลายคนทั้งนอกทั้งในทั้งชั้นต้นกลางปลายสูงขึ้นไปตามลำดับผู้ที่มาทีหลังก็ไล่เรียงกันเข้ามามีรุ่นพี่ที่จะถ่ายทอดที่จะค่อยๆอดทนเจอกันเรามีเวลาอยู่ตรงนี้แล้วก็ค่อยๆทำไปถึงเวลาที่จะช่วยรุ่นโตก็ช่วยไปด้วยรุ่นเล็กยังไม่ได้รับเป็นกระจกเอาไว้ก่อนจำไว้ก่อนก็เอาแต่จดได้จำได้ไว้คราวหน้า ในอนาคตก็จะได้นัดออกมาใช้หมดถึงเวลาต้องมีจดไปแล้วจำไว้แล้วเป็นตำราเป็นคัมภีร์ส่วนตัวเรามันก็ง่ายแก่การที่จะเรียนในโอกาสข้างหน้าแต่เราก็จะได้ง่ายขึ้นเมื่อเรามีแต่ถ้าเกิดว่าเราไม่ได้ใส่ใจอะไรต่ออะไรเลยแม้นายเสียเวลาทำไปแม้กิจวัตรก็เป็นกิจวัตรใดเสร็จแล้วก็ยิ่งเบื่อยิ่งนานมันก็ไม่มีค่าถ้าไม่ได้อันนี้เราก็ต้องหาอันอื่นอีกคราวนี้มันไม่ไหวจริงๆมันไม่รู้เรื่องจริงๆมันไม่ได้ก็ต้องพยายามหาอาหารอาหารดูรุ่นพี่ตรงไหนรูปไหนพอจะช่วยเหลือเกินไปได้เราจะได้ขออาหารขอโอสถ ขอสิ่งที่มันเป็นประโยชน์เป็นธรรมะเลี้ยงมีธรรมะโอสถเลี้ยงต่อไปอีกแล้วก็ขวนขวายช่วยตนแต่เราพูดแต่ละคนไม่เช่นนั้นหรือเปล่าได้วันต่อวันไปลงแก่งไปงั้นเองไม่เจริญแล้วมันก็ไม่ได้เรื่องอะไรเมื่อเราเองเราไม่สงสัยเราก็อยากจะเป็นไปอยู่ทางนี้ก็ก่อประโยชน์อย่างนี้อยู่เราก็ต้องทำอกตั้งใจฝ่ายเดียวจริงๆช่วยตนให้มากผู้อื่นก็ช่วยได้ทั้งนั้นแหละไม่รู้จะช่วยตนเราได้อะไรกันนักหนาพระพุทธเจ้าทำไมไม่มีสุภาษิตพระพุทธมันจะช่วยเรานะไม่มีสุภาษิตเขาพระพุทธเจ้าเป็นพุทธภาษิตมีแต่ว่าให้ตนช่วยตนนั่นแหละนอกจากตนและจะช่วยใครได้ก่อนนอกจากตน ช่วยไปได้ใครจะช่วยตนกันจริงๆไม่มีมีแต่อาจมีอัตตโนนาโถนั่นแหละเป็นที่สุดเตือนตนช่วยตนไม่มีใครช่วยเราได้จงเตือนตนเพื่อสำรวจตนโจทย์ทวงตนและก็ทำให้สำเร็จทำให้มันเรียบร้อยขึ้นมาให้ได้อย่างที่เราก็เคยพูดถึงถ้าเรามาตอบรับจากปฏิบัติที่ยังไม่มีสัมมาทิฏฐิปปลาเข้าทำประโยชน์แล้วก็หลงผิดเขาหลงถ้ำหลงป่าเป็นปฏิปทาตายคาถ้ำคาเขาจนทำให้ผู้มีปัญญาก็เห็นผิดไปเป็นว่า ศาสนาพุทธก็เป็นศาสนาเดียวกันกับพวกเดียรถีย์ฤาษีหลงป่าอันเป็นศาสนาเก่าแก่ที่เป็นลัทธิทำคนให้ไร้ค่าทำคนให้ตายเฉาเอาตัวรอดจะถ่ายเดียวยังเป็นความเห็นแก่ตัวอย่างแก้ตัวไม่ได้จนความจริงก็ยืนยันเช่นนั้นจริงๆมีอยู่แม้ในทุกวันนี้ก็เป็นจุดที่เรากำลังจะทำความเข้าใจต่อพุทธสังคมคือในเมืองไทยนี่เป็นเมืองพุทธและเป็นสังคมของพุทธโดยตรงแต่มิจฉาทิฐิ บอกได้เลยพูดนี่ไม่พูดอย่างอมคนนำพูดอย่างไม่แอบแฝงพูดยังเปิดแล้วพูดกันอย่างท้าทายว่าส่วนใหญ่ของพุทธศาสนาในศาสนาในพุทธศาสนิกชนในเมืองไทยเข้าใจว่าพระปฏิบัติหรือพระที่เป็นผู้ที่บรรลุธรรมแล้วจะต้องอยู่ป่าปฏิบัติแล้วจะต้องเงียบสงบสงบอยู่ที่ไม่รู้ไม่ต้องมารู้เรื่องสังคมไม่ต้องมาเข้าใจเรื่องว่าคนผู้คนก็จะเป็นยังไงจะช่วยเหลือเกินไปไม่ต้องเข้าไปมุดนั่นแหละยิ่งถูกต้องเรื่องของพระยิ่งถูกต้องเรื่องของศาสนายิ่งเป็นพระที่ไม่เกี่ยวกับใครเลยอยู่ไกลอยู่ลึกอยู่ในถ้ำในเขาไม่โมโหโมโหออกมาเลยยิ่งเป็นผู้บรรลุยิ่งบรรลุเท่าไหร่ก็ยิ่งหยุดอยู่ตรง เด็กยังไม่พร้อมกับใครพูดเรื่องบ้านเรื่องเมืองพูดเรื่องพูดเรื่องคนไม่รู้เรื่องพูดเรื่องสังคมพูดเรื่องเป็นอยู่ความเป็นอยู่ของชีวิตชีวาไม่รู้เรื่องยิ่งดีน่ารักยิ่งพระอริยะพระบรรลุใหญ่ๆสูงๆขอให้ทำของทั้งขลังขอให้มีฤทธิ์เดชทางอำนาจทางจิตพอก่อนจะไปถึงระดับรู้ใจก่อนพอไปถึงก็ทักบอกเอออย่างนู้นอย่างนี้มีอะไรในยักพักรู้จักรู้เลยว่าอ๋อนี่มี 10 ชั้นสูงดักรู้ว่ามีอย่างนู้นอย่างนี้มาขอให้เป็นอย่างนั้นแล้วก็กลายเป็นสุดหัวสุดตีนเลยจะได้อะไรจะมีอะไรจะสร้างภูเขาให้เป็นนิมานก็จะสร้างให้จะทำอะไรต้องการอะไรขอให้บอกถ้าลงเป็นพระแบบนี้แล้วก็ขอยกเลิก วิเศษแห่งพระเอาเท่านี้แล้วใครจะมีสถิติไปลองสอบทานดูเถอะขอท้าทายได้เลยว่าพุทธศาสนิกชนในเมืองไทยเปอร์เซ็นต์เป็นอย่างนี้ 80 ถึง 90 เปอร์เซ็นต์เข้าใจว่าศาสนาพุทธเป็นแบบนี้ซึ่งเป็นมิจฉาทิฐิหมดเลยในรอยศาสนาทุกวันนี้มีแต่ภาษามีแต่เปลือกไม่เข้าใจเป็นสมาชิกองค์แรกไม่เข้าใจพูดคืออะไรคนคือไอ้คนที่เป็นไปศึกษาศาสนาเราจะได้อะไรมาช่วยกันเพราะอริยะคืออะไรโสดาบันคืออะไรธนาคารสมัยพระพุทธเจ้าโสดาบันเต็มเมืองและไม่จำเป็นจะต้องหมายเอาพระโกนหัวนุ่ม พระโสดาบันมากมายเกินจนมีศีล 5 มีโสดาปฏิญาณพระบริบูรณ์เป็นผู้ที่ไม่ละเมิดสิทธิ 5 อยู่สุขอยู่สบายมีความเจริญไม่ตกต่ำเป็นธรรมดาเยอะแต่เดือนนี้ไม่สนใจไม่เข้าใจเรื่องราวไม่เข้าใจขั้นตอนก็น่าจะสะกิดใจทำไมนางวิสาขามีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมืองก็เป็นโสดาบันอนาถบิณฑิกเศรษฐีคนนั้นคนนี้ใครจะขายเยอะแยะพระพุทธเจ้าเทศน์คนเดียวเป็นโสดาเป็นโสดาโสดาโสดามากมายไม่ได้ต้องมาบวชต้องมาเพ่งเปลี่ยนนั่งหลับหูหลับตาปี๋เลยพระพุทธเจ้าไม่เคยสอนใครหลับตา ใจรักเขาก็ไม่สนใจผู้ที่มาบวชแล้วถือว่าเป็นอนาคาริกโดยสมมุติเป็นผู้ที่ไม่เอาบ้านต้องเดินทางก่อนจะบวชก่อนจะได้มีทรัพย์มีถามกันมีหนี้มีสินมีเข้ามีของมีอะไรหรือไม่ศีล 10 ก็ไม่ต้องมีวัตถุทานทะลุฟ้าและชะตาไม่ต้องมีสมบัติที่มีค่าทางโลกเพราะปล่อยวางแม้แต่ 40 ไปแล้ว 73 คะแนนผลัดเข้าไปแล้วสูงยิ่งกว่านั้นเป็นพระแล้วไม่ยุ่งเรื่องเงินเรื่องทองเรื่องสมบัติก็จะทานข้าวของอะไรและปล่อยเป็นพวกค้าขายทางก็หายากอย่างที่อธิบายกันไปแล้วดังนั้นแม้มันยังมีใจรอนๆ เป็นโอวาทปาฏิโมกข์ศีลและธรรมคำบอกว่าพ่อพระขรรค์พังก็หายากมันก็เป็นโอวาทปาฏิโมกข์ศีลศีลพระต้องรู้ว่าเราจะต้องเรื่องทรัพย์สินทางสมบัติสถานีจะต้องไปหานะต้องทำให้เสื่อมทำให้ทำลายไม่ติดไม่ยึดไม่สะสมไม่หอบของหาอะไรตั้งแต่เป็นรูปนอกๆกายกรรมวจีกรรมข้างนอกเมื่อศีลในนี้มีในตนผู้นั้นก็กายกรรมวจีกรรมมาสู่ทวงไม่ได้แม้จิตพวกเราจะมีเชื้อเยื่อใยมีกิเลสอยู่ผสมอยู่เป็นอุปกิเลสก็ตามเป็นส่วนที่เราจะต้องคอยกำกับคอยกำจัดมันคอยจัดการกับมันให้มัน มันเบาบางให้มันน้อยลงให้มันสูงลงอย่างแท้จริงแล้วก็ทำทำแท้งทำแน่ๆมันซับซ้อนจิตในจิตขึ้นมาแล้วซับซ้อนละเอียดลออมันหลอกล่อเก่งมันมีทางออกไม่มีทางแก้กิเลสให้มันพยายามแก้ตัวให้แก่กิเลสด้วยไปเป็นปัญญาเฉโปบรรยายเฉโปนี่แหละคือซาตานคือผีร้ายเป็นซาตานแฝงอยู่มันใช้ความฉลาดถ้าไม่ใช้ความฉลาดมันจะไปสู้ได้ยังไงมันใช้ความฉลาดนี่แหละทำให้คนเรากลายเป็นผีเป็นผีร้ายฉลาดมากเป็นผีร้ายมากแต่ไม่มีความฉลาดควรจะเอามาใช้ในทางที่ถูกต้องทางศิลปะหน่อยปลายทางที่เป็นไปด้วยความสุขเศรษฐกิจ เพื่อเผื่อแผ่รู้สัจจะจริงๆอาศัยสัจจะอยู่รู้เท่าทันในชีวิตมีปัจจัย 4 เลี้ยงยังขันธ์ไปด้วยปัจจัย 4 ง่ายๆแทนที่จะรู้อย่างนั้นมันไม่รู้มันก็เลอะเทอะเป็นปัญญาเฉโปกอบโกยหอบหัวมีโลภะโทสะใหญ่แทนที่มันจะหมดโลภะโทสะมันไม่เป็นอย่างนั้นในเชคโกกับปัญญาเนี่ยมันต่างกันอย่างนี้เสียตัวมันเป็นตัวฉลาดมันจะฉลาดโกงแต่มันเป็นได้เพราะจิตใจมนุษย์ถ้าเกิดว่าไม่เรียนไม่รู้ไม่อ่านจริงมันไม่ถูกต้องแล้วมันทำไม่ถูกแม้แต่ต้นต้นสัมมาทิฏฐิก็เป็นยานมันไม่มีแม้สมาธิจิตแปลกๆกันทั่วไปทุกวันอย่างที่ว่าคนพุทธศาสนา พระพุทธศาสนิกชนหรือพุทธในสังคมไทยทุกวันนี้เข้าใจผิดอยู่อย่างนี้แล้วเราจะทำยังไงถ้าสมมุติว่าเราไม่แก้มาอย่างจริงแล้วเราไม่จับเป้าให้แม่นๆแล้วทำเอาพิสูจน์แล้วพวกคุณได้มากที่สุดกันเข้าใจมาไล่มาเรื่อยๆค่อยๆแก้ความเห็นเดิมมันไม่ใช่ความเห็นธรรมดานะมันฝังรากนะมันฝังรากอย่างลึกเข้าไปข้างในข้างในเลยมันไม่ใช่มีแต่ผิวเผินพวกนี้แม้บางทีเราเองเราเห็นอย่างที่เห็นอย่างที่กล่าวนี้ไม่ได้มีความเชื่อๆอยู่เหมือนกันว่ามันควรจะมีเหตุผลอย่างที่ว่านี้แต่เนื่องจากนั้นก็ตามมันยังมีลูกๆอยู่ข้างในทำไมคนอื่นเขาเชื่อกันได้มากมายเขาก็ช่วยกันได้มากมายจริงๆเพราะมันสวยมันนานแล้วจึงหา อริยะกันไม่ได้แล้วพูดกันไม่ถูกทั้งๆที่อริยะมันก็มีไม่น้อยโดยธรรมมีไม่น้อยแต่เขาไม่รู้เป็นอุปสรรคภาพก็ไม่หมดเพียงของเขาไม่ติดแล้วล่ะสิ่งต่างสิ่งเลวอะไรเขาก็รู้โดยธรรมโดยสัญชาตญาณโดยปัญญาธรรมดาสามัญปัญญามันรู้แล้วล่ะแล้วเขาก็เลิกละอยู่ในตัวแต่เขาก็ไม่ยืนยันว่านี่มีปัญญาย้ำลงไปอีกทีวันนี้ถูกแล้วดีแล้วคนดีแล้วมีสิ่งสลบเป็นอุปโภคของวิมุตปัญญาย้ำลงไปเลยเออคุณไม่เนียนนี้ดีแล้วไม่อยากจะถูกเขาหลอกปลอมแปลงรูปร่างรูปร่างนี้มันลอยหมุนเวียนกลับไปอีกแล้วกูได้รู้จักกันก็ไม่เรียนลงกลับสิ่งที่ตัดสินศาสนาพระพุทธเจ้าคือไม่เรียนกลับไปตกต่ำเป็นธรรมดา แล้วจะตกต่ำไปโดยรูปโดยนามันมีปัญญารู้มันรู้คุณโกหกตัวรู้ที่แท้จริงที่ตัวถึงขั้นโคตรของจิตตัดโฆษณาปูติดหรือโทษของสิ่งที่มันเป็นเหตุผลโทษถอนหงอกคุณรู้ถึงจุดนี้นะที่มันเป็นอย่างนี้จริงๆถอนโคนแต่ลำโพงคือมีญาณมีปัญญาเข้าไปถอนโคนถ้ามันถอนโทษออกโคโคมันถอนออกแล้วมันหมดเชื้อมันมีตัวรู้นั้นอย่างลึกซึ้งจริงๆเลยคุณจะเป็นยังไงอีกเรียนไปยังไงมาไงอีกมันไม่มีจะไม่รู้คุณโกหกตัวรู้ของคุณเองไม่ได้นอกจากคุณรู้ผิวเผินแล้วก็ไม่มีแรงพอให้คนอื่นเขาจูงคนนึงไปผูก กูก็ได้ไปได้เชื่อมึงก็รับไปเรื่อยเพราะว่าเชื้อมันยังมีรับกันแต่ถ้าเชื้อหมดจริงๆนะใส่ยังไงมันก็ไม่ติดใส่ยังไงก็ไม่ติดไม่ต้องปลูกต้นไม้ไม่มีรากปลูกยังไงมันก็ไม่ติดคุกแต่ไม่ใช่ไปเถียงเอาต้นไม้ที่ไม่มีรากแล้วมันงอกเองได้อีกมันเอามาเถียงอีกไม่เอาจะพูดแต่ใจรู้ที่จบของมันบ้างไม่งั้นจะเอาแต่ที่ไม่จบมาเสียอย่างนี้มันก็ไม่ไม่รู้ที่เกี่ยวข้องสักทีแต่ถ้าเหมือนต้นไม้ไม่มีรากเอามาปลูกมันไม่ติดชั้นใดยาปูยางตัวที่ตัดโคตรได้มันฉันนั้นไปต่อเลยก็ไม่ติดไม่ได้มีเชื้อรากันไม่มีสังขารเพราะเราได้รู้อะไรแล้วจริงๆมันรู้แล้วเราโกหกรู้ว่าการที่พระพุทธเจ้าจึงยืนยันผู้ กลับแล้วไม่ตกต่ำเป็นธรรมดาตั้งแต่เริ่มโสดาคุณไปแล้วก็คนอื่นๆท่านอื่นๆที่มันถึงรอบของการตัดโฆษณาแต่ละรอบจนเข้าสู่เป็นอรหันต์กับภารกิจแต่ละดวงแต่ละดวงแต่ละท่านแต่ละคันมันเป็นจริงมันจบได้จริงมันยืนยันได้จริงมันไม่มีเปลี่ยนแปลงจะเห็นชัดรู้ชัดเราต้องพิสูจน์ดูถึงจะรู้เพราะผู้ที่ปฏิบัติธรรมอยู่ทุกวันนี้มันสอนสมัยพระพุทธเจ้านั้นเป็นสมัยปฏิบัติธรรมมีคนปฏิบัติธรรมเยอะไปทำเยอะต่างออกแสวงหามีครูบาอาจารย์มีเกจิอาจารย์มีศาสดาจารย์เยอะ ตั้งตนเป็นศาสดาซึ่งเป็นก๊กเป็นเหล่าเพราะต่างคนต่างไม่มีไม่รู้ว่าจะทำยังไงไม่รู้ว่าจะเอาธรรมะของผู้ใดไม่รู้ว่าธรรมะอันไหนถูกแท้ไม่มีใครกล้ายืนยันต่อมาก็เกิดมีคนกล้ายืนยันขึ้นมาก็ยืนยันกันมาหลายก็หลายเหล่าต่อไปนี้นะอโศกยืนยันธรรมะแล้วจะกล้ายืนยันออกไปเรื่อยๆมายืนยันรับประกันสัจธรรมออกมาเป็นขั้นตอนประกาศสัจธรรมออกเป็นชั้นๆๆออกไปร่วมเป็นและยืนยันตัวนี้ไม่ได้ทำไม่ใช่ปกปิดอำพรางเหมือนสมัยก่อนที่จะถูกคำถามมากันนานแล้วต่อไปเปิดเผยเพราะเปิดเผยความยืนยันว่านี่ก็เป็นพระอริยะชั้น 1 ชั้นต่อไปจะมีศาสดาจารย์เจ้าหมู่เจ้าคณะอื่นจะเปิด เผยตนจะอาจหาญยืนยันขึ้นมาอีกแต่ละหมู่แต่ละเราซึ่งต่างกันกับอโศกเลยแล้วเขาก็บอกว่าของเขานี่แหละนิพพานมีนิพพานของเขาแล้วเขาก็จะหาวิธีอธิบายแยกแยะจัดขั้นตอนเหมือนกันคอยดูในอนาคตจะมีอีกจะมีเจ้าหมู่เจ้าคณะที่จะยืนยันเหมือนอย่างเรายืนยันกล้าหาญและก็ทำอย่างนี้ออกไปอีกตอนนี้ยังเพราะว่าการจะเปลี่ยนรอบเพราะว่าถูกอำพรางในเรื่องที่ไม่ให้เปิดเผยมานานเต็มทีนะเวลากำลังมาเปิดเผยเป็นเรื่องที่แปลกใหม่และทุกคนกำลังรอจังหวะและมีหลายคนที่กำลังคิดว่าอันนี้เป็นจุดเป็นจุดสำคัญเมื่อเราทำได้รอดปลอดภัยเอาตามทันที เขาก็จะประกาศของเขาเหมือนกันฉันอนุญาตฉันก็เพราะอรหันต์ต่อไปจะมีพระอรหันต์ยันต์กันเยอะพระอรหันต์ต่อพระอรหันต์ถึงต้องพิสูจน์อันไหนหันเจอันใดหากินเหมือนกันกษัตราสมัยพระพุทธเจ้าประกาศศาสนาเป็นเจ้าหมู่เจ้าคณะนิพพานนิคมณสมุทรปราการของตนผู้นั้นผู้นี้ก็ประกาศของตนพระพุทธเจ้าท่านขึ้นมาท่านก็ประกาศของท่านเป็นอย่างนั้นพระพุทธเจ้าเองปฏิบัติธรรมหรือว่าสอนคนปฏิบัติและเขาก็มีลัทธินั่งหลับหูหลับตามาเป็นอุปสรรคเป็นเรื่องของการเรียนรู้สมัยเก่าเป็นความรู้เดิม 6 คณิตศาสตร์เปลี่ยนกันมานานแล้วเป็นแบบเทวดาฤาษีเป็นพระพรหมพระอินทร์อะไรต่างๆมามาก พระพุทธเจ้าจึงจำเป็นต้องอนุโลมจำเป็นต้องตามนั่งหลับตาหลับอะไรก็หลับอยู่เขาอยู่ทำอะไรก็อยู่แล้วมันก็สงเคราะห์มนุษย์ให้อุปการะจริงๆด้วยท่านไม่เคยสอนคนบอกว่าที่เป็นฆราวาสเป็นพราหมณ์ก็ดีเป็นคฤหัสบดีและท่านบอกเธอออกไปอยู่ป่าอยู่เขาอยู่ถ้ำนั่นแหละที่เคยเลยถ้าไม่เคยชัดเจนดีๆอยู่ในพระไตรปิฎกไม่มีถ้ามีแต่สอนศีล 5 นี่ประจำต่างๆหรือว่าผู้ที่เป็นคฤหัสถ์ตรงๆสอนศีล LINE ไปศรีนครินทร์ต่างๆนานาหรือถ้าเกิดว่าจะว่ากันยาวๆกันยาวๆแล้วก็หวาดเสียวมหาสีเป็นลำดับลำดับถ้าจะสอนสิ่งนี้แปลว่าผู้ที่จะออกป่าออกเขาออกถ้ำท่านจะพูดกับภิกษุสังเกตดีๆเค้าจะบอกภิกษุคืออนาคาริกสมบูรณ์ที่จะต้องมีพี่เลี้ยง ปัจจัย 4 ก็ยังมอมแมมเป็นธาตุลิ้นเป็นธาตุกามมีเป็นต้นยังไม่รู้จักกาลยังไม่ระวังในการปล่อยออกจากคอกไม่ได้ต้องมีพี่เลี้ยงต้องมีคนคอยดูคอยกำหนดกำกับแม้แต่การอยู่การกินแม้แต่การสำรวมต่างๆแม้แต่พอชะนีมัสยิดตาแม้แต่เครื่องบินเครื่องใช้แม้แต่อะไรต่างๆท่านท่านกำหนดจริงๆกำกับจริงๆเพื่อที่จะได้ค่อยๆไปตามท่านเพราะผู้ที่ถือว่านวัตกรรมภาษาว่า 5 ปีบวช 5 ปีที่จริงแล้วก็กลับ 5 ปีมันก็เป็นกำหนดโดยเวลาเท่านั้นเองโดยจริงบางคน 10 ปีแล้วก็ยังเป็นอวกาศ 20 ปีแล้วยังเป็นโอกาสเดี๋ยวนี้พระสองแสนรู้ จะเป็นอวกาศอยู่บางคนแก่มากจนตายแล้วบวชมาแล้ว 50 ปีก็ตามยังเป็นนวกะอยู่ยังมูมมามยังติดในรถอาหารยังเป็นอาหารเนี่ยชวนหลอกชวนล่ออะไรต่างๆนานาเรื่องการต่างๆรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสก็ไม่รู้เรื่องก็ยังติดอยู่ตรงนั้นแหละเขาเรียกว่าปัจจัย 4 อันพึงมีพึงได้พอยังขันให้ปฏิบัติธรรมไม่เข้าใจเขาบอกปัจจัย 4 หมายถึงแดนใหม่ๆๆหมายถึงธนบัตรบอกว่าปัจจัย 4 ผู้ปัจจัยสำคัญ ใบหมายถึงธนบัตรใช่ไหมไปถามดูเล็กน้อยคนโตที่ไหนก็ตามแม้แต่พระจะใช้คำว่าอาจจะถวายปัจจัย 4 ก็เอาผ้ามารองรับใส่ซองมาหรือไงหรือว่าเป็นปึงเลยถวายปัจจัยสี่เขาไม่ได้นึกถึงปัจจัยหนึ่งคืออาหาร 2 คือที่อยู่ 3-4 พระบาทสมเด็จฐานที่อยู่ที่ยารักษาโรคปราบถ้าคุณบอกว่าจะไปถวายปัจจัย 4 แล้วคุณก็เอายาตำราหลวงใส่กระเป๋าไปพอไปถึงบทที่ท่านถวายปัจจัยสี่หน่อยคุณเจ้าหญิงแต่งเลยภาพที่เกิดสัญญากำหนดหมายออกมาเป็นธนบัตรและคุณก็ควักเอายาตำราหลวงออกมาถวายจำนวนรับรองเงินหน้า เสร็จทันทีเลยน่าเบื่อจะหน้าเศร้าทันทีเลยเพราะเขาไม่อยากกินยาหรอกแต่ยาตำราหลวงไปตรงๆรับรองมันก็ไม่อยากได้ยาตำราหลวงหนักใส่ขวดใส่อะไรไปก็ไม่เป็นโรคมันก็เป็นโรคก็อาจจะเป็นแต่ถ้ามันก็ไม่เป็นโรคนะผมบอกไปถึงกับขอถวายปัจจัย 4 หน่อยค่ะเพราะทางโน้นเตรียมความพร้อมเพื่อรอรับยาตำราหลวงมันรับรองสังเกตอาการดีๆเราจะเห็นเลยว่าสัญญาของคนมันหมายกำ