221102 จิตอรหันต์และจิตโพธิสัตว์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ020.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันศุกร์ที่ 2 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมธรรมชาติที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าวันนี้เราก็มาทำวัตรกันอีกวันหนึ่งตามปกติที่เราควรจะได้อย่างน้อยที่สุดตัวเราเองถ้าเราไม่มีสติสัมปชัญญะปัญญาที่คอยจะควบคุมตนสำคัญแก่ตนก็ จะมีใครก็หนาวหรือใครเป็นคนที่คอยดูแลควบคุมให้แก่ตนเพราะฉะนั้นการได้อยู่ใกล้ชิดกับผู้ที่เราถ้าศรัทธาหรือไม่ศรัทธาก็ตามแต่เรายังเกรงเรายังยอมรับอย่างเห็นว่าผู้นี้จะให้ทำอะไรก็ตามแต่แม้แต่พูดเราก็ยังทำตามบ้านบอกว่าหยุดเราก็ยังต้องหยุดแม้ใจไม่อยากหยุดแต่ก็ต้องหยุดจะด้วยอำนาจ เพลงกลัวยังทางโลกโลกดื้อๆใจมันไม่กลัวหรอกที่จริงแต่มันก็ต้องกลัวด้วยอำนาจทางโลกหรือยิ่งมันกลัวด้วยอำนาจทางธรรมกลัวด้วยด้านจิตใจเกรงนับถือบูชาไม่ได้กลัวอย่างโลกโลกโลกโลกโลกโลกแบบจำใจหรือกลัวแบบที่มันมีอำนาจที่ไม่ใช่อำนาจโดยทำเป็นอำนาจโดยความจำยอมแต่ถ้ากลัวหรือเพลงโดยอำนาจโดยธรรมโดยอำนาจรัฐโดยอำนาจของธรรมมันเป็น ความกลัวเพลงที่ท่านเรียกว่าเป็นเทวธรรมหรือว่าเป็นสารัตถะของความจริงเรียกว่าหิริเรียกว่าโอตัปปะหรือว่าเรียกว่าความเกรงกลัวต่อสิ่งที่จริงความไม่ดีจริงเรียกว่าบาปความดีจึงเรียกว่าบุญอะไรอย่างเงี้ยเรารู้ว่าเรามีปัญญารู้ว่าสิ่งนี้ไม่ดีจริงๆแล้วเราก็เกรงกลัวตัวเองโดยไม่จำเป็นจะต้องเป็นคนนั้นคนนี้หากเราก็จะหยุดจะเพลงจะห่างจะเว้นจะทำตนให้หยุด 10 บาทชั่วหรือสิ่งที่ไม่สมควรจะให้มันเกิด ให้มันเป็นให้มันมีที่ตนยิ่งพูดใดที่เขาเป็นเขามีได้แล้วเราก็ยิ่งนับถือยกย่องบูชาศรัทธาเท่านั้นที่ตัวเล็กๆไม่ต้องตัวใหญ่อายุน้อยก็ได้ไม่ต้องอายุมากกว่าเราแต่เขามีสิ่งที่เราเห็นว่าดีสิ่งที่เขาทำได้ในสิ่งที่มันเป็นความชั่วคราวละออกได้เรายังละไม่ได้หนอเขาละสิ่งที่ชั่วนั้นออกได้แล้วแม่ก็อายุน้อยแม้เขาจะเป็นคนเล็กๆ
อ่านต่อ
ไม่โตไม่ใหญ่กับเรากล้ามเนื้อก็ไม่มีมากกว่าด้วยดูท่าทางไม่แข็งแรงกว่า แอร์กว่าก็ตามแต่เขาน่าเคารพนับถือเรายกให้เขามีอำนาจกราบไหว้เขาจะด่าจะว่ายอมเขาจะกดจากผมจะทำอะไรยอมเพราะเขามีสิ่งที่เหนือกว่าดีกว่าเรายกให้อย่างนี้เป็นอำนาจโดยธรรมเป็นอำนาจโดยปัญญาความเห็นผู้ที่ยอมยกให้อย่างนั้นยกให้โดยจิตใจเลยนะจิตใจยกให้เป็นธรรมเป็นอำนาจของธรรมเป็นอำนาจของสิ่งที่เหนือกว่าดีกว่าต้องมีคำว่าดีกว่าถูกกว่าไม่เป็นกิเลส บางคนยอมยอมสิ่งที่แรกเปลี่ยนอันนี้เราไม่ได้ยอมสิ่งที่แลกเปลี่ยนบางทีเรายอมสิ่งที่เรายอมให้ว่าเป็นธรรมะบางคนยอมให้อย่างผู้ชายยอมให้ผู้หญิงผัวยอมเมียทั้งๆที่เมียไม่มีกำลังกายน้อยกว่าตัวเล็กกว่าจะผู้ชายนี่ยอมไม่มีเมียเมียเมียต้องที่จะทำอะไรหรือผู้หญิงก็จะทำอะไรต่ออะไรเราก็ยอมให้อาการยอมให้อย่างนั้นมันเป็นการยอมมี 2 ชนิดผู้ชายที่ยอมรับ 1 ยอม เพราะว่าเราเมตตาเราเอ็นดูเราไม่อยากไปทำอะไรแกเหมือนเด็กเหมือนกับเด็กที่เราบางทีก็ตีเราทุกตับตุบตับแล้วก็ไปถือสาก็ยอมเสียสิแกถือว่าแกช่วยตัวเองไม่ได้เราจะช่วยแกต้องการสิ่งนั้นสิ่งนี้เราจะให้เราก็เลยใจดีเมตตาโดยที่เมตตาเกินควรทำให้เด็กเสียทำให้ผู้หญิงเสียมีมาเยอะแล้วให้ด้วยไปยอมด้วยเป็นผู้หญิงก็หาเพิ่มไม่รู้เรื่องอะไรก็ทำให้เป็นตัวเหนือที่ยิ่งไม่ใช่ส่วนเหนือก็ควรจะรู้ขอบเขต ธรรมะก็ไม่เป็นอย่างนั้นเด็กไม่ควรจัดให้ได้ร่ำร้องอะไรที่ไม่ไม่มีขอบเขตแต่ใจก็ทำแล้วพูดดีเอ็นดูเมตตามากเกินไปก็ยอมนี่เป็นใจเมตตาที่เกินเมตตาด้วยใจที่ยอมให้ไม่อยากเอาเรื่องยกให้ก็เลยไม่ทำอะไรบางทีให้เขาทำเกินเด็กทำเกินไปผู้ใหญ่คนนั้นเมตตาเกินไปอย่างนี้ก็เป็นการยอมทั้งๆที่เด็กร่างกายน้อยกว่ากำลังน้อยกว่าหรือว่าผู้หญิงกำลังน้อยกว่าอะไรน้อยกว่าแล้วก็ยอมไปเสียนี่เป็นลักษณะหนึ่งที่เรียกว่ามันดูจะดูคล้ายๆกับที่ว่าคนนั้นเพลง รถทัวร์ที่จริงไม่ได้กลัวเด็กที่จริงไม่ได้กลัวเมียไม่ได้กลัวผู้หญิงนั้นนี่อย่างหนึ่งอีกแน่นึงก็คือว่าผู้ที่ยอมผู้หญิงหรือยอมเมียหรือว่าทำอะไรมีการเกรงกลัวที่จะไม่น่าเกรงกลัวแต่เกรงกลัวบางคนจนเขาตู่อ่ะกลัวเมียกลัวผู้หญิงอะไรอย่างนี้ถ้าไม่ใช่ลักษณะอย่างนี้ไม่ใช่ลักษณะเมตตาแต่คนที่กลัวเมียกลัวผู้หญิงนั้นก็เพราะกลัวเพราะกลัวมีกาบมากจิตใจในผู้หญิงนั้นถ้าเราจะทำให้ผู้หญิงก็ทำใจเสียใจกลัวเขาจะหนีจากกลัวเขาจะฝากไปกลัวเราจะขาดตามนั้นจากผู้หญิงคนนั้น หรือแม้แต่เด็กเรารักเด็กมากเราได้อุ้มแกได้กอดแกได้ชมเชยได้ดมด้วยหอมเด็กแต่เอ็นดูเด็กได้อะไรก็แล้วแต่ที่มีการแสดงน้ำใจที่เราชอบเหมือนของเล่นเหมือนตุ๊กตาเหมือนอะไรสิ่งหนึ่งที่เราชอบมากผูกพันถ้าเราไปทำอะไรรุนแรงเด็กจะหนีเด็กจะบุกสลายเด็กจะเสียหายเด็กจะตายเราไม่ต้องการทำให้สิ่งนี้เรารักเพราะมันให้อะไรอันนึงเป็นรถใจแต่เราแม้เป็นการอย่างหยาบเหมือนอย่างผู้หญิงที่ยกตัวอย่างหรือไม่เป็นการอย่างละเอียด เตียงยกตัวอย่างเด็กเราก็ไม่กล้าที่จะขัดใจขัดใจผู้หญิงไม่กล้าที่จะขัดใจเด็กไม่กล้าที่จะทำให้ผู้หญิงเสียใจไม่กล้าที่จะทำให้เด็กเสียใจเพราะเราได้อะไรแลกเปลี่ยนเป็นการสนองตัณหาเป็นการสนองใจเราได้จากคนคนนั้นได้จากผู้หญิงคนนั้นได้จากเด็กคนนั้นเราจึงไม่กล้าทำให้เด็กนั้นเสียน้ำใจไม่กล้าทำให้ผู้หญิงคนนั้นเสียน้ำใจเพราะเราเป็นภาพกิเลสอย่างหนึ่งคือสิ่งที่จะสนองใจสนองอารมณ์ต่างหาก สัตว์สนองการสนองความพอใจถ้าเราได้สัมผัสแตะต้องหรือมีสิ่งนั้นเป็นสิ่งนั้นสิ่งนั้นต้องไม่พรากจากเราก็ไม่กล้าทำให้สิ่งนั้นถ้ายิ่งสิ่งนั้นมีน้ำใจมีหัวใจมีวิญญาณและไม่กล้าทำให้ดินสิ่งที่มีวิญญาณนั้นชอบธรรมวิญญาณชอบช้ำใจหรือจะเกิดความชังความไม่พอใจเพราะเรากลัวมันจะบุกสลายมันจะเสื่อมต่ำมันจะเสื่อมมันจะเสียมันจะทรุดมันจะโทรมมันจะพรากไปเราก็เลยไม่กล้าขัดใจก็ตามใจอย่างนี้เป็นต้นถ้าถ้าเผื่อว่าผู้ใดได้พิจารณาได้เห็นแง่ของความจริงมีมาก อธิบายเป็นตัวอย่างเป็นส่วนเป็นสัตว์เท่านั้นอย่างนี้ก็เป็นแง่ที่เรียกอธิบายในลักษณะของการเพลงนึกกลัวหรือยกให้เป็นอำนาจเด็กเล็กกลายเป็นผู้มีอำนาจผู้หญิงกลายเป็นผู้มีอำนาจเหนือกว่าจนคนอื่นมองแล้วก็บอกว่าไอ้นี่มันผิดทำธรรมะผิดสัจจะให้ผู้หญิงอยู่เหนือนี่ผิดสัจจะอาทิตย์นี้ถ้าเผื่อว่าเป็นสัจจะที่แท้แล้วไม่ใช่เหนือด้วยกามไม่ใช่เหนือด้วยสิ่งที่เรายอมแพ้อย่างที่กล่าวมาจึงมีไม่ใช่เนื้อด้วยอะไรอย่างนั้นแต่สิ่งที่เรายอมให้นั้นเป็นสัจจะต้องเหนือด้วยความดีจะเป็นเด็กก็ตามถ้ามีความดีเหนือ จริงๆแล้วเรายอมเอาอย่างนี้ถูกเป็นผู้หญิงถ้าผู้หญิงคนนั้นมีความดีเหนือกว่าเราจริงๆก็ยอมอย่างนี้ถูกฟังให้ดีให้รักฟังให้เข้าใจถ้วนรอบอย่าเข้าใจประดับประเดิมเมื่อกี้ยกตัวอย่างแล้วก็พูดอยู่เหมือนกันว่าแม้จะอายุน้อยกว่าแม้จะร่างกายอ่อนแอกว่าตอนนี้ก็แยกมาว่าแม้จะเป็นผู้หญิงแม้จะเป็นเด็กถ้ามีคุณงามความดีกว่าที่เราไม่มีคุณงามความดีอันนี้เขามีกิเลสน้อยกว่าแม้เขาเป็นผู้หญิงเรายอมเขาเป็นเด็กกว่าแต่เขามีกิเลสน้อยกว่าในแง่นั้นเชิงนี้เห็นชัดเลย เรายอมให้มีอำนาจเหนือเราเคารพนับถือได้อย่างนี้เรียกว่าเราเป็นผู้ที่รู้จักธรรมะไม่ยุบตัวบุคคลไม่ยึดวัตถุไม่ยึดแท่งก้อนแต่เรายึดธรรมะเป็นเอกจะอยู่ในผู้หญิงจะอยู่ในผู้ชายจะอยู่ในเด็กจะอยู่ในผู้ใหญ่เราไม่ได้เอาอันนั้นเป็นเอกเราเอาความดีเราเอาความไม่มีกิเลสไม่มีปัญหาไม่มีสิ่งที่เป็นเรื่องที่เลวเราถือว่ามีความชั่วมีกิเลสมีปัญหามีอะไรพวกนี้เป็นความชั่วมีโลภะมีโทสะมีโมหะเป็นความชั่วเขาไม่มีโดยเฉพาะที่เรายกให้เพราะสิ่งนั้นเขาไม่มีเรามีติดตรงกันและ ตรงที่เขาไม่มีเรามีเราต้องต่ำกว่าเขาในกิเลสเรื่องนั้นจุดนั้นนี่เป็นเรื่องตรงกันเลยตรงที่เขาเหนือกว่าเพราะกิเลสอันนี้เขาไม่มีกิเลสอันนี้เรามีเราต่ำกว่าเขาแน่นัยยะนี้ก็เช่นกันเพราะสารีบุตรพระสารีบุตรมีความไม่มีกิเลสในส่วนอื่นมีความแกร่งในส่วนอื่นเยอะแต่ส่วนที่ท่านไม่แจ้งคือท่านเองท่านไม่มีสภาพสงบสำรวมสังวรท่านไม่สงบเหมือนพระอัสสชิข้าศึกที่มีส่วนดินแดนเหลือเกินมีมากมีสำคัญส่วนอื่นอาจจะสู้พระสารีบุตรไม่ได้แน่นอนเพราะๆพระพุทธเจ้าไม่ได้ยกพระอัสสชิ เหนือกว่าพระสารีบุตรพระแก่กว่าบทกลอนพระสารีบุตรเป็นพระบวชหลังบวชตามอายุพรรษาน้อยกว่าพระอัสสชิแต่พระสารีบุตรยังได้รับการยกย่องว่าเป็นรองพระพุทธเจ้ารองเพราะมีความมีกิเลสน้อยหรือมีความสามารถมากในส่วนอื่นๆเยอะมีความดีงามที่มีส่วนก็คืออีกเยอะที่จะยกย่องเป็นรองได้เพราะฉะนั้นพระอาทิตย์กับพระสารีบุตรจึงเป็นตัวอย่างเป็นแง่ที่เอามาอธิบายยกข้ามได้ภาษาญี่ปุ่นเคารพนับนอกจากฝ้ายหรือว่าระลึกถึงบูชาแม้จะมีส่วนนั้นส่วน คนเดียวอาจจะมีส่วนเดียวก็ได้แต่เราไม่ได้ไปวิเคราะห์หมดรอบเท่านั้นเองตอนนั้นก็ตามยกไว้เลยถ้าสักทีอาจจะมีส่วนนี้ดีส่วนเดียวก็ตามพระสารีบุตรไม่แคร์ภาษาญี่ปุ่นเคารพยกย่องนับถือจุดนี้เพราะมันเป็นตัวอย่างอันดีงามแล้วเรายกธรรมะแล้วก็ได้บุคคลผู้นี้ก็มีอันนี้ดีเราเคารพนับถือได้บูชาได้เพราะเรามันไม่มีอันที่ดีอันนี้เราไม่มีเขาไม่ดีอันนี้เราไม่มีดีอันนี้มันสำคัญเมื่อเราถึงครูระลึกถึงผู้ที่มีสิ่งดีที่เราจะเอาตามเอาอย่างมันทำให้เราเตือนสติเรามันทำให้เรามีสติสัมปชัญญะปัญญาเพราะฉะนั้นอยู่ใกล้ ก็เหมือนอยู่ทำไมจะอยู่ใต้อยู่ไกลก็เหมือนอยู่ใกล้พระอาทิตย์อยู่ไหนก็ระลึกถึงเสมอฉันอยู่ทิศไหนหนอตอนนี้ฉันอยู่ไหนเหมือนอยู่ใกล้ไม่ใช่รักหลงมันยังผู้หญิงผู้ชายรักหลงกันพรากจากกันอยู่ขอบฟ้าเขาเขียวก็ระลึกถึงกันแบบกิเลสนี่ไม่ใช่กิเลสนี่เป็นการระลึกดีในการระลึกถึงคุณงามความดีตัวอย่างอันดีสิ่งที่ดีเหมือนเราระลึกถึงพระพุทธเจ้าเหมือนเราระลึกถึงพระสงฆ์ที่เราเคารพนับถือเมื่อเรานึกถึงธรรมะสิ่งที่ดีแล้วหรือว่าสิ่งที่กำลังเป็นหัวข้อคำสอนที่เราจะระลึกถึงหัวข้อคำสอนเหล่านั้นมาสังวรสำรวมมากระทํา กิเลสเราระลึกถึงไม่ขาดไปไหนแล้วนึกถึงธรรมะพูดถึงธรรมเนียมผู้ที่ถึงทำเรียกว่าเข้ากระแสเนี่ยแม้แต่ธรรมะในข้อศีล 5 ศีล 5 มันขึ้นใจไปไหนก็ระลึกถึงแง่มุมของศีล 5 แล้วถึงความสำคัญของศีล 5 ตั้งแต่เรามีปัญญารู้ในแง่หยาบง่ายๆไปจนละเอียดสุขุมประณีตขึ้นเราจะระลึกถึงเสมออย่างสีก้อนหนึ่งสีข้อ 2 ศีลข้อ 3 อะไรก็ตามเราจะรู้เนื้อหาแก่นสารและก็จะรู้รายละเอียดสุขุมวิทขึ้นเรื่อยๆมันอยู่กับตัวเรามันไปไหนมันระมัดระวังมันไปไหนมันถึงบอลมันระลึกอยู่ใกล้ตัวจริงๆ มันจะเห็นอยู่อย่างนั้นยิ่งถ้าใครมีธรรมะมากหรือจะว่าแต่ศีล 5 ศีลอื่นธรรมะอื่นมันจะอยู่กลุ่มและคิดระลึกอะไรไปแตะต้องสัมผัสเรื่องนั้นเรื่องนี้ก็มีแต่เรื่องธรรมะอะไรก็ไปพิจารณาเข้าไปวิจัยวิเคราะห์ในตัวไปไหนก็เหมือนกับเราอยู่กับธรรมะเสมอผู้นั้นเข้ากระแสถ้าผู้นั้นมีธรรมะอยู่กับตัวจะรู้ตัวทุกคนน่ะจะต้องเป็นอย่างนี้อาตมาเคยเป็นอย่างนี้มาแล้วเมื่อเราศึกษาธรรมะเมื่อเราเห็นอานิสงส์ของธรรมะเมื่อเราได้ประโยชน์จากธรรมะต่อไปไหนมาไหนเราจะเป็นผู้ที่เรานึกถึงธรรมะสัมผัสโน่นสัมผัสนี่เห็นไอ้โน่นไอ้นี่มันจะระลึกถึงอัน ยังนึกไม่ออกเรายังถูกอันนั้นครอบงำเรายังหลงระเริงอยู่อันนั้นเรียกว่าเรายังไกลเกินเรายังโมหะเรายังไม่รู้จนกว่าเราจะพ้นโมหะก็จะระลึกรู้ไม่หลงเอ๊ะไอ้นี่มันชักจะไม่ค่อยดีนี่จะรู้ไอ้นี่ควรละออกอันนี้เป็นกิเลสอันนี้ควรจะห้ามอาจจะห่างจากพรากวันนี้ควรจะเลิกจะละมันชักจะรู้ขึ้นมาเอ้ยไอ้นี่ชักจะไม่จำเป็นมันจะค่อยๆรู้ไปเรื่อยๆแล้วเราก็จะสำคัญจนเรารู้ว่าหมดโมหะไอ้นี่มันไม่ดีแน่ไอ้นี่เลิกได้ไอ้นี่ดับได้หยุดได้แล้วเราก็จะฟังเสียงตั้งกฎตั้งใจกดตัวสัมผัสเมื่อใด เข้าใจคนที่มีสติปัฏฐานแล้วแล้วก็รู้สิ่งที่เป็นศักยะสิ่งที่เนื่องกับตนสิ่งที่จิตตนไปสัมพันธ์สิ่งที่ตนไปติดไปอาวรณ์อะไรไปชอบไปรักไปมีกิเลสไม่มีปัญหาเราจะรู้ตัวเพราะรู้ตัวแล้วเรียกว่าไม่มีโมหะรู้ตัวแล้วไม่มีโมหะแล้วก็เราลดสิ่งที่เรารู้แล้วว่าอันนี้พอสัมผัสเข้ามาได้หรือแม้แต่ไม่สัมผัสอย่างคิดอย่างมีจิตใจอาวรณ์อาลัยออกไปแล้วเรารู้ตัวเมื่อใดนั่นคือสัตว์กายะลดสักกายะลงได้ลดแม้มันระลึกเอาอะไรไปหยุดมันไม่ได้หรือว่าเบาลงให้ได้ซื้อสักพักเดี๋ยวนี้มีรสจัดสีจ๋าแล้วเราทำประกันรถลงเบาลงได้น้อยลงได้ ลงได้ขนาดนั้นเรากำลังปฏิบัติธรรมขณะนั้นเรากำลังพ้นสักกายะคือยายนี่เล็กลงมีเวลาก็ทำลดลงจากท้ายลงจางหายลงอยู่มีบทบาทเห็นชัดๆเลยขณะนั้นเรากำลังเป็นผู้พ้นทุกข์หรือสุขเราลดทุกข์หรือลดสักระยะหรือลดความเร็วหรือลดความผิดความชอบลดกิเลสตัณหาลดลงได้จริงๆอยู่เห็นชัดๆผู้นั้นแหละกำลังพ้นสักกายะทิฐิทีนี้ไอ้สกายลิงค์ลงน้อยลงต่อมาจะประมาทเป็นอัตราจนเหลืออัตราอนุโลมความเห็นอยู่นะตามเห็นตามรู้อยู่อนุกจะแปลว่าตามก็ได้ แปลว่าน้อยก็ได้อัตราก็คือตัวตนสักกายะก็คือตัวตนแต่สักกายะมันหมายใหญ่อัตรามันละเอียดกว่ามันลึกแทรกซ้อนอาจจะใหญ่แต่อยู่ลึกจนเราไม่รู้ก็เป็นอัตราเรียกว่าอัตตายังไม่เรียกสัตว์กลายยักษ์คือใหญ่จนเราสัมผัสได้เป็นกายเป็นความประชุมโตซึ่งเราควรเห็นก่อนเพราะฉะนั้นจะมีปัญญาเห็นก่อนเมื่อใดเรียกมันของเราตัวนั้นว่าเป็นปัจจัยของเราอ้าวนี่มันเป็นกายของเราแล้วนี่เห็นก่อนกลายเป็นตัวอย่างนามหรือที่เป็นตัววิญญาณมันเป็นตัวละเอียดเพราะตัวนี้มันประชุมใหญ่แล้วนี่เห็นชัดแล้วก็เรียกมันว่าสักการะพระพุทธเจ้า ลดลงมีทุกข์น้อยลงหรือมีกิเลสตัณหาลดลงลดลงได้ก็เลยว่าพ้นสักกายะแม่ยังไม่หมดจนกระทั่งเหลือตัวตนที่เรียกโดยตับไม่เรียกสักกายะแล้วเปลี่ยนมาเรียกว่าอัตรายิ่งชัดลงไปอัตราแม้อนุเป็นอัตรารุกก็ค้นหมดเลยทีนี้ไม่เหลือไม้อัดตรานกไม่เหลือแม้ตนไม่เหลือแม้กินเลยไม่เหลือแม้สิ่งที่เป็นความชั่วความเลวเสร็จนิดหน่อยก็ไม่เหลือแล้วตามรู้ตามเห็นความว่างจากอัตราหมดไม่มีอัตราเรียกว่าอนัตตาคือพ้นอัตตานุทิฏฐิแปลว่าความเห็นทิฐิแปลว่าความเข้าใจคิดผิดแปลว่า เห็นโดยตนตั้งอยู่ที่จริงที่ติดแปลว่าสิ่งที่ตั้งอยู่ตั้งอยู่สิ่งที่ตั้งอยู่นั้นเป็นอย่างไรสิ่งที่ตั้งอยู่นั้นว่างแล้วสิ่งที่ตั้งอยู่นั้นเป็นความจริงตามความเป็นจริงที่ปราศจากกิเลสเห็นเขาเรียกว่าอรหันต์กับผลจะเรียกว่าอัตตาเรียกว่าของเราโดยสมมุติก็ได้อัตรานี้ขอเรียกว่าอัตราสมุดแล้วผู้นี้เป็นปรมัตถ์แล้วพวกนี้ไม่เป็นสมมติถ้าตอนนี้มีสัจจะที่เป็นปรมัตถ์แล้วแต่มีอยู่ที่ตัวเราโดยสมมติเป็นดินน้ำไฟลมแม้แต่วิญญาณมีภาค 6 ประชุมอยู่โดยสมมติแต่เราไม่ได้ติดหยุดเราได้ล้างสะอาดเราและไม่มี ความเป็นตัวที่เป็นรถเป็นชาติเป็นความหลงความไหลจะโลภไม่โลภและมีก็มีอยู่ไม่มีเราหมดเสียใจแม้จะละลายสูญหายไปต่อหน้าต่อตาเดี๋ยวนี้เราก็ไม่เสียใจมีอยู่เป็นสมมุติก็รู้ว่าสมุดเพราะฉะนั้นจะอยู่ใกล้อยู่ไกลจะสัมผัสอยู่หรือไม่สัมผัสก็ตามแม้สัมผัสอยู่ก็ไม่ผิดเป็นรถไม่สัมผัสก็ไม่มีอาวรณ์ไม่มีอาวรณ์เลยไม่มีไม่มีพฤติกรรมของสงครามไม่มีมรณะวัดพฤติกรรมระงับสงครามไม่มีพฤติกรรมของสงครามไม่มีพฤติกรรมของข้าศึกไม่มีพฤติกรรมของการต่อสู้รบราไม่มีมรณะ บอลที่จริงน่ะมันแปลว่าไม่มีพฤติกรรมของสงครามนิวตรอนนะนิกอาวรนะเราไม่มีแล้วพฤติกรรมของสงครามไม่มีจริงๆเพราะฉะนั้นขณะใดที่เรากำลังจะล้างสงครามกำลังจะทำสงครามเรียกว่าสรณะแล้วก็จะต้องพยายามต่อสู้จนหมดสงครามแท้ไม่มีแล้วพฤติกรรมของสงครามที่เราเรามีพฤติกรรมอยู่ก็ตามมีวรรคมีวรรณะก็ตามและไม่มีสงครามใดเพราะฉะนั้นอ้าวมรณะเนี่ยเป็นสิ่งที่มันย้อนแย้งอย่างลึกซึ้งสุดท้ายลงตัวแล้ว จะมีอยู่บ้างมันไม่ใช่ความมีโดยจริงอย่างนี้เรียกว่ามันมีอยู่โดยธรรมชาติมันมีอยู่เพราะเรายังเกิดเรายังมีดินน้ำไฟลมเรายังไม่ดับขันธ์ 5 และยังมีตัวสิ่งนี้เป็นต้นเค้าเป็นต้นรากอยู่ยังเป็นอุปาทิยังเป็นสิ่งที่มันยังต้องมีอยู่เป็นต้นเป็นต่อเป็นชีวิตแต่ก็เป็นชีวิตที่ได้ล้างสะอาดแล้วหมดกิเลสแล้วถ้าเอาแต่ส่วนเฉพาะส่วนก็หมดกิเลสส่วนที่เราได้ล้างไปเป็นข้อๆเป็นเรื่องๆที่เราเห็นสำคัญล้างไปล้างไปล้างไปให้กิเลสนี้ชั้นต่ำสุดเรียกว่าพ้นได้ก็เป็นโซดากิเลสที่ฉันต่อมาเศรษฐกิจพอเพียงพาไปจน บางเบาเป็นขี้เหล็กชั้นสูงสุดกิเลสฉันไม่หยาบเลยเป็นของผู้ดีพูดดีแต่ก็ยังเป็นตัวตนก็ต้องไปล้างกิเลสตัวตนซึ่งท่านพระอนาคาต้องเรียนรู้ตัวตนอย่างลึกซึ้งแม้จะเป็นตัวตนเป็นกิเลสเป็นวิญญาณของพระเจ้าอยู่นิรันดรเป็นความดีความงามจิตใจจะต้องเวียนตายเวียนเกิดมาใหม่พระโพธิสัตว์พระอนาคามีเนี่ยเป็นพระโพธิสัตว์หรือพระโพธิสัตว์ที่มีเชื้ออนาถามีอยู่ก็มีและถ้าจะให้อธิบายละเอียดแล้วก็เพราะประวัติศาสตร์เนี่ยเป็นอนาคตมีชั้นพิเศษที่ท่านจะทำตนตามฐานะขั้นตอนของท่านท่านจะยืดหยุ่นท่านจะมีท่านจะไม่มีท่านจะอารมณ์อะไรก็จะมี มีพละถิ่นเหนือเป็นพระโพธิสัตว์ที่จะใฝ่ต่อชาติต่อภูมิไปเป็นพระพุทธเจ้าซึ่งหลักเกณฑ์การทำของท่านยืดหยุ่นท่านจะหมดหมดได้ถ้าจะไม่หมดไม่หมดได้หมดอินทรีย์พละถึงไม่อยากพระพุทธเจ้าท่านคล้ายที่เป็นสุเมธดาบสท่านบอกว่ามันก็หมดได้หมดแหละจริงๆถ้าจะดับได้แต่ฉันมีไว้ถ้าจะอนุโลมเหลือส่วนนั้นส่วนนี้ของตนเป็นอัตราตนเป็นตัวตนพอมีที่จะเกิดใหญ่เกิดเล็กอะไรมันเรื่องของท่านมันเกินคิดเกินคาดของมนุษย์เพราะฉะนั้นเราจะไปที่วัดอารมณ์ของพระโพธิสัตว์อย่าไปฝึกคิดเป็นอันขาดเราต้องทำความเป็นอรหันต์เป็นอรหันต์เด่นชัดเมื่อเราไม่มีเลขเด็ดแน่แล้วไม่มี ขยะมันเคยเกิดมานานนับกับกันง่ายช่ำชองมากความช่ำชองใดที่เคยเป็นแล้วและจะทำความช่ำชองนั้นอีกรื้อฟื้นขึ้นมาเล็กน้อยฝึกปรือขึ้นไปอีกเล็กน้อยเป็นอีกสิ่งใดขนาดเคยเก่าเคยชำนาญมากรื้อฟื้นเล็กน้อยเป็นไม่ยากอันนี้เป็นสัจจะใครก็ย่อมต้องคิดได้เห็นได้ไม่แปลกอะไรเพราะฉะนั้นอย่าไปกลัวเลยในการเคยเกิดและจะเกิดเพราะเราทำให้ดับสนิทไม่ได้อย่างแน่นอนมั่นคงจริงๆทำจริงๆแล้วดับได้จริงๆแล้วดับเถอะส่วนเรื่องเหลือเฟือไอ้เรื่องที่จะเกินคิดเกินคาดเกินอาตมาไปเป็นพระโพธิสัตว์ตั้งแต่เป็นผู้ถูกชนนั้นมันคิดบ้าๆอย่าเพิ่งไปเป็นต้องเป็นพระอริยะเป็นพระอรหันต์ไปเป็นบริษัทไป บริษัทเป็นผู้ที่ละกิเลสตัณหาไปจนกระทั่งเป็นพระอรหันต์ให้ได้จริงและส่วนจะเวียนกลับตัวที่จะยึดสังขะส่วนที่จะกระทำนั้นมันเรื่องของท่านถ้าเป็นพระอรหันต์ธรรมดาจริงๆแล้วนะเสพเสวยวิมุตที่จริงแล้วนะไม่อยากเป็นพระโพธิสัตว์ง่ายหรอกไม่อยากเป็นไม่อยากเป็นง่ายๆจนพระโพธิสัตว์ที่มีเลือดโพธิสัตว์ได้เคยสะสมได้เคยทำมาทำมาพอเป็นพระอรหันต์ก็เป็นพระโพธิสัตว์ทันทีนั่นก็เป็นบารมีของแต่ละบุคคลบุคคลใดที่ไม่ได้สั่งสมเลือดโพดมากล่าวเป็นพระอรหันต์แล้วต้องดึงกันเข้ามาเป็นพระโพธิสัตว์ต้องดึงต้องมีเลือดโพธิสัตว์บริ คุณด้วยเป็นพระอรหันต์ที่บริบูรณ์คำว่าพระพุทธเจ้านั้นต้องมีเลือดบริษัทบริบูรณ์ด้วยเพราะฉะนั้นศาสนาพระพุทธเจ้าจึงมีทั้งเถรวาทและมีทางมหายานจะแบ่งแต่ศาสนามหายานไม่ใช่ของพระพุทธเจ้าอรหันต์หรือว่าเถรวาทไม่ใช่ของพระพุทธเจ้าไม่ได้ศาสนาพุทธมีทั้งเถรวาทที่เน้นอรหันต์มีทั้งมหายานที่เน้นโพธิสัตว์และประวัติศาสตร์ต้องอยู่หลังและการอธิบายพระพุทธเจ้าสอนอธิบายนี้มีสัจจะนะที่จริงเป็นจริงพระเจ้าสอนศาสนาตั้งแต่ประวัติศาสตร์ ทหารต้องเกิดก่อนแล้วเป็นบริษัทยิ่งใหญ่กว่าอรหันต์ไม่ใช่อรหันต์ยิ่งใหญ่กับบริษัทแต่ในวาระการลำดับก่อนหลังอาหารตรงข้ามก่อนเปิดได้อรหันต์แล้วค่อยพูดประวัติศาสตร์เพราะถ้าใครเข้าใจโพธิสัตว์แล้วโพธิสัตว์จะไม่อยู่เบื้องต้นเบื้องฐานอย่าไล่โพธิสัตว์เบื้องต้นเบื้องฐานที่ไม่มีอรหันต์เป็นเครื่องประกอบไม่มีรหัสจะเกิดเป็นเครื่องประกอบอย่าไปไล่บริษัทอย่างนั้นเป็นบริษัทเหนือสภาพที่เป็นอย่างนี้เป็นสภาพสภาวะหมุนรอบเชิงซ้อนซับซ้อนที่เข้าใจยากเพราะทุกวันทุกวันนี้การพูดถึงผู้ที่เป็นหลงเถรวาทของอรหันต์ ก่อนลงนะที่เรียกว่าหลงนี่หมายความว่าไม่เข้าใจโพธิสัตว์ที่ถูกต้องจึงไปดูถูกโพธิสัตว์วัดต่ำกว่าอรหันต์นี่ก็พวกยกตู้ยกตนเถรวาทเหนือกว่ามหายานก็เป็นส่วนผิดที่จริงถ้าเป็นสัจจะแล้วเป็นบริษัทเหนือกว่าเถรวาทมหายานเหนือกว่าเถรวาทเขาพูดอย่างนี้ในประเทศไทยพวกเถรวาทอยู่ในประเทศไทยจะฆ่าครอบครัวที่รักถ้าไม่กลัวหรอกเพราะคนที่รักไม่กลัวการฆ่าที่ฆ่าผิดจากตายในสัจจะไปทำที่ไม่รู้เรื่องแล้วมาฆ่าฉันไม่กลัวทั้งนั้นแหละเรากล้าตายกับสัจจะเราขอกล่าวสัจจะเราขอเผย ตามเวลากาละตามฐานะอันควรจริงแล้วโพธิสัตว์ที่เหนืออรหันต์ฟังดีๆเพราะงั้นเราอย่าโลดแล่นเป็นโพธิสัตว์ก่อนอรหันต์จะสอนโพธิสัตว์ก่อนอรหันต์พระพุทธเจ้าแท้ๆท่านยังสอนอรหันต์ก่อนประวัติศาสตร์สอนอนัตตาไม่ใช่สอนแล้วก็สอนอัตตาก่อนอนัตตาสอนตัวตนให้รู้ตัวตนแล้วก็ล้างตัวตนอะไรเรามีเป็นตัวตนของเรายิ่งเป็นสักกายะเป็นตัวตนที่ใหญ่รู้ตัวจริงลดลงลดลงเหลือแม้น้อยล้างให้หมดอัตราเป็นอรหันต์ตารหัสตาหมายความว่าอัตราที่ไม่มีอัตราอรหันต์แปลว่าผลกิเลสเป็นอัตราที่ไม่มีกิ อรหัตตารหัสผลมีผลเป็นอรหันต์ปะแล้วเรียกว่าอัตตาที่ไม่มีกิเลสอรหันต์แปลว่าไม่มีกิเลสอรหันต์แปลว่าไม่มีกิเลสอรหังอะระหังแปลว่าไม่มีกิเลสไม่ลึกลับแล้วรู้ชัดแล้วนี่แปลโดยภาษาเขมรแปลว่าไม่รหัสแปลว่าความลับที่แปลว่าสิ่งลับสิ่งที่ยังไม่รู้เมื่อมันรู้แล้วมันไม่รับรู้จริงๆรู้จนว่าเราทำสิ่งนี้ให้ศูนย์ได้ก็เรียกว่าอรหันต์ไม่ไม่รับและไม่รับจนขนาดว่าเราจะทำสิ่งนี้ให้เป็นสิ่งยึดตามเป็นนิพพานเป็นสิ่งที่ไม่มีเป็นสิ่งที่ดับสนิทก็ได้ไม่มีเลยได้แล้วเรียกว่าอะไร อัตราที่ไม่มีกิเลสอัตราที่ไม่ลึกลับแล้วจนดับสูญได้โดยเราเราทำได้เองมันจะฟังมีความสามารถเองมีเจโตว่าสิงโตมีวิมุตได้แท้เห็นว่าหมดจริงๆหลุดพ้นขาดกันตายสูญสนิทจะให้มีก็ได้จะไม่มีก็ได้จึงเรียกว่าเป็นผู้ที่เหนืออยู่เหนือเพราะฉะนั้นเราจะไม่มีให้ได้เด็ดขาดแล้วแน่นอนอย่างเชื่อมั่นว่าเราทำไม่มีทำสูญญตาได้จริงจะอนุโลมให้มีแม้อนุโลมให้มีเราจะไม่มีอีกเราก็ทำได้เพราะประวัติศาสตร์ต้องเป็นอย่างนั้นเพราะคุณเป็นประวัติศาสตร์แค่โสดาคุณไม่ติดกิเลสที่เป็นอบายมุขแล้วคนจะอนุโลม มีกิเลสอบายมุขคุณต้องแน่ใจว่าคุณจับได้สำหรับคุณแน่นอนทีนี้คุณไปอนุโลมตรงนั้นเพราะคุณจำใจต้องอนุโลมเขาเมื่อคุณจะช่วยเหลือโปรไฟล์เขาต้องจำยอมเป็นคลุกเคล้าคลุกคลีเป็นพระมาลัยโปรดเป็นพระมาลัยไปโปรดชาวนรกไม่มีนรกลงไปในหลุมนรกเลยแล้วต้องไปคลุกคลีไปวุ่นวายกับเขาทันทีจะต้องเป็นคนหมู่กลุ่มของเขาก่อนแล้วเราจะต้องมีอุบายมีนโยบายในการที่จะปราบเขาเป็นเพราะมลายถึงปานนั้นเราก็ทำน้ำมันอะไรนี่เป็นครูเล็กครูน้อยๆต้องไปโปรดกลับมาไปลงไปนรกเพราะฉะนั้นส่วนน้อย ส่วนหนึ่งหรือว่าอะไรอันนึงที่จำเป็นแล้วจะต้องไปไปเป็นครูน้อยไปสอนอยู่ที่ถนนก็ลงไปสอนนรกก็ให้สอนนรกคนนั้นสอนอันนั้นได้ชัดเลยมีความเข้าคล่องแคล่วกล้าในจุดนั้นทำอันนั้นครูที่สอนสูงขึ้นมาละเอียดสุขุมประณีตชั้นอะไรขึ้นมาก็ไม่จำเป็นจะต้องไปแตะต้องนรกไม่จำเป็นจะต้องอนุโลมไปถึงขั้นโน้นก็เป็นชั้นซ้อนเป็นเชิงซ้อนที่ไหล่ลงไปเป็นระดับตามฐานะขั้นตอนของบุคคลเหมือนอย่างที่เคยอธิบายว่าไม่จำเป็นจะต้องเอากระดาษทรายเบอร์ 0 ไปขัดสิ่งที่หยาบที่เหมาะสมและก็สาดทรายเบอร์ 9 เบอร์ 10 เบอร์หยาบเท่านั้นระยะเอากระดาษทรายเบอร์เล็กไป อย่างนั้นมันไม่ถูกสัดส่วนมันพังมันไม่เข้ารูปเข้าร่องกันมันไม่เข้ารูปเข้ารอยกันอะไรอย่างนี้เป็นต้นเราก็จะต้องเข้าใจสัดส่วนพวกนี้ใช้ถูกกาลเทศะสัดส่วนยังอธิบายไปแล้วเมื่อวานนี้ว่าขัดกันเรากันอยู่ในนี้ผู้ที่มีหยาบมีละเอียดอะไรจะขัดกันเกลากันไปตามชั้นเชิงของมันเองก็ขอให้เห็นบางทีก็อย่าไปสนใจกันนะบางทีเราไม่มีฐานะจะไปขัดเขาหรอกเขาขัดกันน่ะมันอยากไปจากที่เขาขัดกันไปแล้วเราค่อยมาสอนตัวอย่างให้ขึ้นมาทีหลังไล่ขึ้นมาตามขั้นตอนเมื่อวาระอันสมควรมีใจต้องใช้มีปัญญาดีมีอะไรแล้วเราจะอบรมผู้นั้นขึ้นมาเป็นชั้นต่อแล้วค่อยทำขึ้นมาเราไม่จำเป็นจะต้องไปลงมือลงไม้ไปขัดไปสีหรือว่า อยากลดลงไปเป็นหยาบอย่างนั้นกับขนาดนั้นรุ่นนั้นก็จริงเหมือนพระโพธิรักษ์ต้องมาทำหยาบขนาดนี้นี่ขอร้องเถอะพระพุทธเจ้าอย่างเสด็จมาเลยปางนี้สมัยนี้ยุคนี้กิเลสหยาบขนาดนี้มันซาดิสต์กันแล้วต้องอนุโลมลงมายิ่งกว่านี้ขอให้พระมาลัยโพธิรักษ์ลงมาโลกนรกพันนี้พระพุทธรูปพระพุทธเจ้าอย่าอุบัติและโดยสัจจะพระพุทธเจ้าจะไม่อุบัติในกาละอย่างนี้ทำไมอุบัติเหตุพระพุทธเจ้ามาทำไม่ได้อยากๆอย่างนี้สอนก็ต้องหยาบอะไรก็ต้องหยาบแสดงสิ่งนั้นสิ่งที่ต้องเป็นทุกข์ที่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่อยากส่งไปขนาดนี้ทำไม่ได้ต้องประวัติศาสตร์ที่จะต้องศึกษาเรียนรู้และก็จะต้องทำงานสมศักดิ์สมส่วนถึงจะทำ พระโพธิสัตว์ต้องมีพลังมีอำนาจมีความก้าวหน้าจริงๆจึงจะทำยิ่งยุคอย่างหนักเท่าไรเพราะบริษัทท่านก็ยิ่งใหญ่อิตาลียุคที่ยิ่งแรงยิ่งกล้าเพราะบริษัทนั้นก็ยิ่งจะต้องแข็งแกร่งกล้าไม่เช่นนั้นละลายไปกับสิ่งนั้นละลายแล้วมันจะมาทำได้มันต้องไม่ละลายมันต้องสู้ได้มันต้องไม่ตายคาที่นั่นต้องชนะเพราะบริษัทที่ไม่ชนะท่านบริษัทนำทางก็เพราะบริษัทที่ไปไม่รอดตายคาที่มันก็ไปไม่รอดก็ไม่ได้เป็นพระพุทธเจ้าไปไม่รอดตายแท้ก็ไม่ไ
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive