221214 วิธีปฏิบัติแบบพุทธ-พ่อท่าน-สโมสรขส.ทบ.-ฬ021.txt

โฟลเดอร์2522 TXT  ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์128 KB
วันที่แก้ไข7 สิงหาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันนี้วันศุกร์ที่ 14 ธันวาคมพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้มาแสดงธรรมที่ขส. ทบสโมสรขนส่งทหารบกจะต้องให้อาตมาจะบรรยายไปแล้วหรือว่าคล้ายๆเวลาจะมีให้ถามอะไรหรือไม่หรือว่าจะบรรยายไปหมดเลยชั่วโมงหนึ่ง การเจริญธรรมท่านทั้งหลายแต่วันนี้อาตมาเป็นครั้งแรกที่ได้มาแสดงธรรมหรือว่ามาพบกันระหว่างทันทีก็ทำงานทำการทำอาชีพทำสิ่งที่เป็นไปอยู่ของมนุษย์ที่คุณเป็นไปอยู่อาตมาก็เป็นผู้ที่เป็นไปอยู่เหมือนกันกับพวกคุณเหมือนกันแสวงหาสะสมเรียนรู้เพื่อที่จะ มีชีวิตอยู่อย่างสบายจนกระทั่งอาตมาก็คิดว่าอาตมาได้เรียนรู้แล้วก็เลือกอาชีพเปลี่ยนอาชีพมาจนถึงอาชีพขณะนี้ที่เป็นอยู่เนี่ยอยากจะมาแน่ใจว่าอาชีพนี้เป็นอาชีพที่สูงสุดแล้วหรือว่าสบายที่สุดแล้วเธอจะมาเห็นว่าไม่มีอาชีพใดที่อาตมาจะเปลี่ยนในชีวิตอีกเพราะว่าอาชีพนี้ไม่มีความยากลำบากแล้วเป็นเรื่องเดือดร้อนต้องเศรษฐกิจก็ไม่เดือดร้อนแล้วเพราะว่าเงินเดือนรายได้ก็จะมาตายตัวเป็นศูนย์รัฐบาลเงินเดือนตายตัวสูงนี่ ความเป็นอยู่การยังชีพการเป็นไปสบายสบายมากสบายจนเห็นใจพระพุทธเจ้าสบายจนเห็นใจพระพุทธเจ้าว่ามันมันเป็นเรื่องที่พอพระพุทธเจ้าเนี่ยท่านเป็นถึงกษัตริย์เป็นผู้มีลาภยศเป็นผู้มีอะไรต่ออะไรเองก็พร้อมอยู่แล้วแล้วท่านก็มาเลือกเอาชีวิตอย่างนี้แล้วท่านก็ยืนยันว่าอย่างนี้แหละประเสริฐเมื่อท่านตรัสรู้เมื่อท่านเห็นแจ้งแล้วท่านก็ไม่ได้แปลเปลี่ยนชีวิตไปเลยท่านก็อยู่ในอาชีพนี้ตลอดเป็นคนที่อย่างสบายอาตมาจึงเห็น เห็นในตัวเองนี่ว่าความเป็นจริงอันนี้เป็นความเป็นจริงเมื่อพระพุทธเจ้าได้เป็นจริงอาตมาก็แน่ใจว่าอาตมาได้เห็นสิ่งที่เป็นจริงอันนี้อย่างที่เรียกว่าอาตมาไม่ได้เสแสร้งหาไม่ได้พ้นฝืนไม่ได้กดข่มอะไรมันเป็นจริงแล้วเราอยู่อย่างที่เรียกว่าอย่างนี้ท่านเรียกว่าเป็นชีวิตเราก็มีชีว

อ่านต่อ

ิตมีสุขภาพกายเราก็มีสุขภาพกายอันดีแต่ก่อนนี้อาตมาเป็นฆราวาสทำงานทำการอยู่อย่างพวกคุณเหมือนกันเรียกว่าเรามีอาชีพเรามีอาชีพสำหรับมนุษย์อาตมาก็มีอาชีพสำหรับมนุษย์อยู่เหมือนกับพวกคุณเหมือนกันทำงานทำการต้องต่อสู้กับสังคมต้องทำอะไรต่ออะไรต่ออะไรอยู่ต่างๆนานาเหมือนกันน่ะเป็นแต่เพียงว่าหน่วย ซื้อกิจกรรมมันคนละหน้าที่คนละรูปแบบหน่อยเท่านั้นแต่ในเรื่องการยังชีพในการที่จะตอบต่อสู้กับความเป็นอยู่ในสังคมอาตมาคิดว่ามันคงไม่แปลกเป็นนักในเมื่อเราเองเราพูดกันง่ายๆเราเป็นคนไทยอยู่ในสังคมของไทยอยู่ในระบบเศรษฐกิจของไทยประเทศไทยจึงมีทุกอย่างเป็นอย่างนี้ชนะอย่างไรก็แล้วแต่ขณะยังไม่มาบวชมันก็ไม่ห่างนักเรียนอาตมามาบวชก็เพียง 10 ปีกับ 10 ปีมานี้มันก็ไม่ได้ห่างไกลกันนักมันก็คงพอจะเดาๆกันได้หรือว่าระริกกันได้หรือว่ามันก็มีอะไรเข้มงวดชนชั้นยิ่งขึ้นรุนแรงยิ่งขึ้นหรือเน็ตเหนื่อยหนักหนายิ่งขึ้นไปหน่อยเท่านั้นเองแต่ส่วนการดำเนินชีวิตต่อสู้บาปมัน อุตสาหะพากเพียรอะไรต่างๆนานามันก็คงไม่แตกต่างอะไรกันมากมายนักอาตมาก็เห็นว่าเป็นเป็นอย่างที่เป็นๆอยู่ในโลกเรียกว่าเราอยู่กันอย่างฆราวาสหรืออยู่การเมืองอยู่กันอย่างเอ่อดำรงชีพทางโลกีย์มันก็เป็นรูปเรื่องของโลกีย์เมื่อมาทางด้านนี้แล้วมันเป็นอีกรูปหนึ่งอาตมาต้องนำโยงใยตัวอาตมาเองนี่ขอร้องสักนิดนึงพอร้องว่าหลายคนไม่ใช่โทษอาตมาว่าทำไมหน้าอาตมาถึงชอบที่จะบรรยายธรรมะหรือว่าบรรยายเทศนาอะไรเนี่ยชอบเอาตัวเองออกมาพูดเองคุยตัวเองถ้ามีคนตั้งข้อสังเกตอย่างนี้อาตมาก็ขอทำความเข้าใจกันซะก่อน อาตมาไม่ได้แสดงธรรมอย่างโอ้อวดตัวเองหรือว่าคุยโม้อะไรตัวเองอย่างที่คนเขาเข้าใจส่วนใหญ่อันนี้เป็นเป็นธรรมะอย่างหนึ่งที่อาตมาแสดงสามีเป็นธรรมะอย่างหนึ่งเรียกในภาษาธรรมดาที่เรียกว่าแสดงธรรมดาแสดงสวาทหาดกระทำเป็นธรรมะที่กสิกรแสดงธรรมะที่มีหลักฐานมากที่สุดได้ถ้าให้มากที่สุดได้เรียกร้องให้มาดูได้ว่ามันเป็นจริงธรรมะของพระพุทธเจ้าแต่ว่าโลกิยะหรือโลกุตตระโรคอุจจาระมีจริงสามารถพิสูจน์ได้เรียกร้องมาดูได้เพราะฉะนั้นอาตมาทำให้อาตมาแน่ใจว่าอาตมาได้ลงอุทยานธรรมซึ่งเดี๋ยวจะนำโยงไปถึงว่าอาตมาไม่ใช่พึ่งได้เมื่อเป็นพระนะอันนี้เป็น ยูนิฟอร์มทำงานอาตมามานี่มาแต่งยูนิฟอร์มแล้วมาทำงานศาสนาโดยตรงโดยประกาศเห็นว่าเห็นหน้าก็รู้แล้วอ๋อนี่ท่านตัวแทนของหน้าที่นี้งานนี้อาชีพนี้แล้วคุณแต่งทหารคุณก็หน้าที่นี้อาชีพนี้เหมือนกันแต่ก่อนนี้อาตมายังไม่ได้มาแต่ง uniform อาตมาก็ได้แล้วถ้ามันได้อย่างไรเมื่อไหร่จะมาจะพูดพูดเสียให้ฟังที่ต้องพูดอย่างนั้นอาตมาว่ามันง่ายถ้าจะมาจะมาแสดงจะหัวข้อธรรมะหลักธรรมะพูดไปพูดไปนะทุกคนฟังที่ไหนก็ได้พระที่ไหนท่านก็เรียนมาเปรียญ 9 ประโยคหรือว่าจะท่านผู้ที่ไม่มีปัญญาก็ตามแต่ติดตามมามากมายหากท่านไม่มีไม่มีสิทธิ์หรอกธรรมะหมดในข้อนั้นอาตมารับรองว่าท่านจะเก่งก็อาตมาจะเก่งกว่าจะมาคุณทำได้เลยไม่ๆๆ อยากจะมาเห็นว่าถ้าอย่างนั้นแล้วเราก็แม้มันเหมือนกับเราไปดูหนังที่เขาถ่ายสงครามจริงๆมากลับไปดูหนังที่เขาสร้างหนังที่เขาสร้างเรื่องสงครามแล้วเขาก็ลุกขึ้นสงครามนอกอวกาศสงครามอะไรมันไม่เหมือนกันน่ะคุณไปดูแล้วไม่เหมือนกันคุณไปดูหนังที่เขาพามาจากสงครามจริงๆเลยคุณไปนั่งดูหีอย่างนี้มันรับผิดกันรับผิดกันอันนี้ไม่ใช่หนังสร้างนะหนังทีมงานทุกครั้งก็ผ่านมาจริงๆนะแล้วก็ไปดูหนังที่สร้างเป็นเรื่องสร้างบ้างหรือใครก็แล้วแต่สร้างบ้างแล้วมันก็ออกนอกประเทศตัวไหนนอกโลกสงครามซึ่งเป็นหนังอีกนิดนึง คุณนั่งดูแล้วมันจะไม่เหมือนกันอาตมาว่าฉันใดก็ฉันนั้นเพราะฉะนั้นอาตมาแสดงธรรมที่จริงแสดงธรรมแบบไม่ใช่หนัง Star Wars ที่ยังที่ใครสร้างขึ้นหรือว่าหนังเรื่องอื่นก็แล้วแต่แต่อาตมาเอาหนังเรื่องบุพเพสันนิวาสจากสนามรบจริงๆแล้วก็โอ้โหรอดตายมาเนี่ยเอามาให้ถ่ายให้ดูได้มันไม่ใช่เรื่องเงินแล้วก็เป็นเรื่องจริงที่ผ่านมาดูแล้วคุณดูจะต่างกันมากอาตมาว่าอย่างนั้นนะอันนี้ก็ขอเข้าเรื่องเมื่ออาตมาได้ปฏิบัติธรรมอย่างนั้นเห็นอย่างนั้นอาตมาจึงเข้าใจว่าศาสนาพระพุทธเจ้ามีแต่มีเนื้อมีสิ่งพิมพ์ที่เราควรจะได้เปิดเผยเพราะอาตมาแน่ใจว่าไม่ได้เปิดเผย นอกจากไม่ได้เปิดเผยแล้วล่ะก็กลายเป็นศาสนาที่ทางหลวงเบี้ยวบาลีเขาเรียกว่าเบี้ยวบาลีทางหลวงเบี้ยบาลีจนกระทั่งกลายเป็นศาสนาที่ไม่มีใครยืนยันมีแต่การสอนแล้วก็มีการปรับปรุงพิธีกรรมมีการอธิบายขยายความเพี้ยนไปเพี้ยนไปจนไม่ใช่สิ่งนั้นอาตมาก็มาทำงานศาสนายิ่งมาทำงานศาสนาและอาตมาเห็นว่าอย่างนี้จริงๆยิ่งชัดขึ้นว่ามีการขัดแย้งขัดแย้งขัดแย้งขัดแย้งจนข้อหาว่าอาตมาเนี่ยมาทำความแตกแยกในวงการศาสนาหรือมันทำความขัดแย้งซึ่งในนั่งอยู่ในนี้อาตมาแน่ใจว่าหลายท่านหลาย จะได้รับข่าวคราวอยู่คงจะรับรู้เรื่องราวอะไรอยู่ก็แล้วแต่ที่อาตมาก็พูดเนี่ยเพราะว่าใช้มานะเห็นว่าอาตมาแสดงสดสัจธรรมแสดงธรรมก็เลยติดต่อให้อาตมามานะอาตมาก็ยินดีมาอยู่ดีๆอาตมาจะมาบรรยายมันไม่ได้หรอกแม้แต่ที่รายการทั้งหมดอาตมาไปพูดไปอบรมในตอนที่ไม่รู้หรอกก็มันวนไปบรรยายในชั่วโมงการเรียนรู้ที่ต้องใช้มันออกวิทยุที่นี่ที่อาตมาบรรยายที่นั่นก็ยังเอามาออกเป็นครั้งแรกด้วยซ้ำไปมันออกอยู่ที่นี่ที่อาตมาบรรยายที่วิทยาลัยการปกครองตนเองก็แล้วแต่ที่ไหนก็แล้วแต่ที่ตำรวจที่ทหารที่ใครเป็นใครมันนิมนต์ไปอาจจะมาก็ไปโดยพละการเองไม่ได้ที่นี่มันไปอธิบายพูดจริง อาตมาคือมักจะพูดถึงเรื่องจริงของตัวเองเสมอเพราะเหตุว่าจะได้รู้อาตมาถ้าคุณเองฟังแต่ข่าวคุณก็จะได้รู้แต่ข่าวแล้วข่าวนี้มี 108 มีมากมายจนกระทั่งไม่รู้ว่ามันเป็นอะไรอาตมาจึงจำเป็นต้องพูดเรื่องนี้เพื่อที่จะให้เข้าจุดซะก่อนว่าอาตมามาแสดงธรรมไม่เหมือนคนนั้นอาตมาครับรับข้อมูลเหมือนไม่เหมือนธรรมะที่คุณได้ยินได้ฟังมามากมายมันเป็นธรรมที่เป็นการกิจกรรมที่อาตมาจะขอย้อนไปถึงกระทั่งแต่ก่อนที่อาตมาปฏิบัติธรรมเรื่องตั้งแต่เป็นฆราวาสอาตมาเป็นฆราวาสนี่แหละอาตมาจึงเห็น พระพุทธเจ้ามีประโยชน์ต่อคนแม้แต่ฆราวาสเกิดการมาเป็นพระอยู่แล้วนี่มันสบายแล้วถ้าเราได้ปฏิบัติตั้งแต่เป็นฆราวาสมามานี่มันก็สบายคุณจะไม่มานี่ก็ได้ถ้าคุณเองคุณเห็นอยู่ตรงนั้นมันดีกว่าแต่อาตมาไม่เห็นว่าอาตมาอยู่เป็นฆราวาสดีกว่าอาตมาเห็นมาถึงนี่ดีกว่าอาตมาจึงมาแม่อาตมาไม่มีรายได้เงินทองข้าวของอะไรอาตมาไม่ได้ล้มเหลวทางโลกเลยอาตมายังเจริญยังรุ่งเรืองยังเป็นไปได้ดียิ่งนักยิ่งรุ่งเรืองยิ่งเจริญเพราะว่าอาตมาปฏิบัติธรรมแล้วมันได้สิ่งหนึ่งเป็นหลักที่อาตมาจะให้เราได้อะไรหนึ่งมันได้เวลาคืนมา 2 มันได้ทุนรอนคืนมาทรัพย์สินสินค้า 3 ได้ เป็นตายคืนมาตีด้ายแดงปัญญาในสมองที่ว่าแรงสมองก็ได้แรงกายแรงสมองคืนมานี่เป็นหลักใหญ่เลยอาตมาปฏิบัติธรรมแล้วได้สิ่งนี้คืนมาแต่ก่อนนี้อาตมาฟุ่มเฟือยเวลาถ้าจะไม่ปฏิบัติธรรมรู้ว่าเราเวลาไปทิ้งรู้ว่าเราเอาทรัพยากรเป็นรู้ว่าเราเอาแรงกายไปทิ้งรู้ว่าเราเอาแรงสมองเจ็บหลังจำไม่ได้แต่เมื่อเราปฏิบัติเสร็จแล้วปฏิบัติธรรมไปปฏิบัติธรรมไปเราพูดถึงคืนมาได้เราจึงกลายเป็นคนมีเวลาไม่เหน็ดเหนื่อยไม่ละเร่งรัดไม่ลำบากมีเวลาทำงานทำการถ้าเราไม่ใช่คนขี้เกียจเราก็ได้ทำงานมากมีเวลาให้เราได้ทำงานมากมายเมื่อทำงานมากความเจริญไปไหน ความเจริญไม่ไปไหนมันต้องเจริญที่เราแน่ๆทุนรอแต่ก่อนเนี่ยหมดชิบหายมาตรวจไปหมดทำมาหาได้ไม่เหลือแล้วเหลือก็วุ่นไม่สนไม่พอไม่อะไรเศรษฐกิจมันก็ตกไปเก็บอะไรเนี่ยจริงๆแน่ๆเพราะปฏิบัติธรรมแล้วเราเบื่อเศรษฐกิจดีโดยเฉพาะตัวเราก็ดีและโลกก็ดีสังคมก็ดีขึ้นเพราะว่าเราได้ช่วยเหลือคนอื่นจริงๆแล้วคนดีลดหย่อนการเปิดเครื่องการหมุนของเราทำให้เงินฝืดเกิดเป็นเงินคล่องขึ้นแม้อยู่ในสังคมเล็กของเราจะเป็นคนขี้เหนียวถ้าเราเป็นคนขี้เหนียวมันก็ไม่คล่องถ้าเราเป็นคนกอบโกยมันก็ไม่เข้าแต่เราปฏิบัติ แล้วโดยเฉพาะแรงที่เราไปจ่ายอะไรต่างๆนานาไปจ่ายทั้งแรงกายแรงสมองในเราจะจ่ายไร้ค่าอันนี้แหละสำคัญมันจะต้องใช้ปัญญาที่จะตรวจสอบแต่ทีนี้อาตมาเมื่อบอกหลักแล้วอาตมาทำอย่างไรอาตมาปฏิบัติธรรมตั้งแต่เป็นฆราวาสหลักการต่างๆตอนแรกที่สุดอาตมาปฏิบัติธรรมอาตมาก็นึกว่าจะปฏิบัตินึกว่ามันเป็นเหมือนกันเขาเข้าใจอ่ะคือจะต้องมานั่งหลับตาอาตมานั้นเล่นการ์ดเล่นอะไรต่ออะไรนั่งหลับหูหลับตาเล่นพันนึงทางในอะไรมาก่อนก่อนจะมาปฏิบัติธรรมะพระพุทธเจ้าอนุมัติเคยมาแล้วเล่นมาจนถึงเบื่อเด็กอายุ 3 เท่า จอมพระเครื่องพระศพพระอะไรเล่นอะไรที่ทรงวิญญาณจิตวิญญาณรักษาไข้ใบ้หวยอะไรเล่นมามากมายอยู่ยงคงกระพันอะไรหรือว่ามหานิยมอะไรก็ทำมาทั้งนั้นจนกระทั่งมันมันเห็นว่ามันไม่ได้เรื่องอะไรหยุดจึงมาแสวงหาทางพุทธพยายามศึกษาทางพุทธศาสนาเราก็มาปฏิบัติธรรมอาตมาก็บอกให้ท่านนั่งหลับตาอาตมาก็นั่งมาจนเล่นนักหนาแล้วเพราะว่าเล่นไสยศาสตร์ไม่ใช่ไอ้พวกนั้นส่วนมากมันต้องนั่งหลับตาไม่มีค่าอะไรไม่มีปัญหาอะไรแต่ปฏิบัติธรรมสมาธิปัญญามันเรื่องจริง แล้วก็บอกว่าตาขี้เหร่จะจับได้ว่าศาสนาพุทธเจ้าต้องตัดกิเลสเอ๊ะเราก็ว่าเราเข้าใจจริงๆอาตมาก็พิจารณาจะปฏิบัติธรรมเราก็ต้องเลิกกิเลสต่างๆหยุดต้องหยุดเราไปติดไอ้นี่ไอ้นี่มันพาเป็นพาไปมันเป็นกิเลสเป็นหลงไหลไปอย่างก็ไม่เห็นในกล้องหน้าอยากให้มันต่ำอยู่แล้วโดยเฉพาะอาตมามาระลึกได้เราเองเราเล่นไพ่แต่ก่อนนี้อาตมาก็เล่นไพ่เล่นไพ่เล่นและไม่มากอาจจะมาเล่นไพ่เล่นการพนันอาตมาก็ไม่ถึงกับขนาดแต่ก็เล่นนะแต่ใครมีรูเล็ตมาก็เล่นแต่มันก็มันก็ไม่ติดอะไรเพราะมันหายากแต่ส่วนมากมันจะเล่นไพ่แล้วก็นัดกันเล่นเรื่อยไปเรียนไทยละ 5 สตางค์ เสียเวลาไปนั่งกันนับ 5 ตัน 10 สตางค์สลึงไม่เอาแต่ละ 50 สตางค์เป็นอย่างต่ำ 1 บาทธรรมดาเล่นกันธรรมดาก็บาทนึงแค่ระบายเพราะนัดเจอกันทีก็จ่ายเงินกันก็ต้องเป็นพันน่ะเป็นพันมึงมีทองก็เป็นหมื่นดัมมี่นะแต่ก็ไม่ชอบมันก็ไม่ชอบก็ชอบกันก็ลองลงมาจากหลายอย่างจะให้ไปเล่นตกน้ำตกแดงผสมสีอยากเสียเวลาเลยให้เด็กๆไม่เล่นอย่างที่เล่นมากที่สุดก็แพ้เด็กๆเจอกันเลยหน้าใช้ดีอยู่หน้าใครไม่ดีอยู่ต้องใช้เหลี่ยมกูก็จับเออจำไม่ได้จำหมดเลยสีหน้าใครยังไงยังไงต้องโอ้โหมึงใช้สมองหรือกำลังราคาให้จริงๆ เล่นเพลงใช้สมองจริงๆต้องใช้ต้องไหวสิต้องใช้ทั้งสมองต้องใช้ทั้งความจำต้องใช้ทั้งความสังเกตใช้ปัญญาเล่ห์เหลี่ยมโอ้โหมันบางนามันแปลว่าโอ๊ยเสียแรงกายสุขภาพกินไม่เป็นอันกินนอนไม่เป็นอันนอนบางทีไปทำงานมาไม่เมื่อยสองยามอาบน้ำแล้วจะเข้าห้องนอนมากดออกแล้วไปแก้มือแก้มือเอาอีกแล้วไม่ต้องได้นอนก็ไปเล่นงานลูกๆพาไปทำงานไม่ได้ต้องไปทำงานเซ็นชื่อและเลี้ยงลูกออกมาต้องมานอนมันไม่นอนมันไม่ได้มันจะตายพรุ่งนี้ก็เสียงานเสียการเสียประโยชน์เสียแรงไอ้เงินตอนที่ได้อะไรไหมแต่ก่อนนี้ก็ไม่ได้พิจารณาพอปฏิบัติธรรมพิจารณาเห็นไม่ได้มาแล้วเป็นเงินง่ายเสียจ่ายบางทีเงินจะต้องใช้งาน ยุ่งที่สุดดีไม่ดีอย่างไม่สุจริตไม่ทุจริตก็หาเงินให้มากแต่ก็เล่นชิบหายเป็นหมูจนน้ำบ่อยๆอาตมานี่หมูสนามคนชอบเล่นด้วยเพราะว่าเน็ตมันใจใหญ่ใจเติบอย่างที่เราเล่าสู่ฟังนี่คุณก็จะรู้นิสัยใจใหญ่แจ้งเตือนก็ไม่รู้สนามเขาก็ชอบเวลาเล่นแล้วมันลำบากตรงที่มาพิจารณาเห็นว่าเมื่อได้ก็ใช้งานเลี้ยงคือการใช้อะไรต่ออะไรทุกอย่างไม่มีโทษมากกว่านี้อาตมาไม่ต้องลาหรอกคุณไปนั่งพิจารณาเองอาตมาไม่เล่า เล่นแพ้เล่นปกติเล่นอะไรก็ได้แล้วแต่ที่เล่นอยู่ไม่กี่อย่างที่มันต้องพักกันแดงๆหน่อยถ้าเผื่อว่าเล็กๆน้อยๆไม่เอาผ้านานๆไปเข้าหมู่ก็เล่นมีอิทธิพลต้องเป็นเจ้ามือต้องขอเป็นเจ้ามือเล่นเป็นลูกมือก็ต้องแพ้ 5 ขาไม่ใช่ขาเดียวก็พอแหยะไม่รู้เรื่องใช้งานไม่เล่นน่ะเรื่องอะไรไม่อั้นไม่ได้มันอะไรอย่างนี้เป็นต้นคริสต์มาสเป็นคนอย่างเดียวแพงก็ไม่อั้นแค่ 5 ขาหรือไม่ก็เป็นเจ้ามือเองเลยอะไรเงี้ยไม่เอา ใครเสียงไม่ออกแล้วมาปฏิบัติธรรมแล้วท่านก็บอกว่าปฏิบัติเราก็รู้ว่ากิเลสหยุดอาตมาตั้งใจปฏิบัติธรรมเสร็จก็ตรวจลาหยุดไปกินเหล้ากินยาไปอะไรต่ออะไรต่างๆนานาก็หยุดหยุดมันก็ไม่ยากอาตมาพูดให้ฟังเพราะคุณอาจจะยากบางคนนะแต่เมื่อย่าแล้วเราก็ต้องปฏิบัติอันนั้นมันหยุดแล้วก็หยุดเลยเขาบอกว่าหยุดไอ้นี่มันเลวนี่มันก็ไม่เห็นมีอะไรมากมายมันก็หยุดได้หยุดการพนันหยุดกินเหล้าหยุดชั่วคราวอาตมาก็เลิกไอ้ฤกษ์ดีๆบันเทิงมันแพงอะไรแม้แต่อาตมาจัดรายการบันเทิงอยู่อาตมา ไอ้นี่เรื่องการละเล่นมหาประลัยรัฐบาลการพนันสิ่งเสพติดเลิกมากินเหล้าสูบบุหรี่อะไรก็เลิกพอเราเลิกสิ่งนี้แหละคนไหนเลิกจริงๆนะเลิกแล้วมันได้มาทันทีได้มาทันทีคุณรอคุณมองเห็นไหมมาแล้วเวลาได้มาแล้วเพราะเราไม่ต้องเสียเวลาทำงานเราก็ทำนะเราเลิกงานไม่ได้เราจะไปกินเวลางานเขาก็ไม่ได้แล้ว เราได้เวลาคืนมาคุณรอนคืนมาโดยเฉพาะแรงกายที่นั่งก็แล้วนอนก็แล้วถ้าคุณเล่นทั้งวันทั้งคืนเลยเล่นไพ่แล้วจะเป็นลองดูสินั่งก็แล้วนอนก็แล้วเองก็แล้วท่าไหนก็ไม่รู้หรอกมันทั้งทุกท่าแล้วมันสุดถึงจะทนทานแต่เราไม่คิดหรือแม้แต่ใจมันแย่ก็เหมือนกันแพงไปเถิดให้มือนี่เวลาไม่แพงนะต้องปล่อยไว้อย่างนี้นะคิวก็ต้องซื้อยอดนี้นะแถมยังไม่ขึ้นนะพอเวลาถึงตาเราจะแทงแล้วยกขึ้นมายกขึ้นนะมึงเดินรอบโต๊ะน่ะไม่ต้องพูดไม่รู้กี่กิโลก็ไม่ต้องพูดไปเดินทั้งวันทั้งคืนมันบ้าอัตโนมัติ สิ่งพวกนี้มันไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรมันแม่มันเลวจริงๆไอ้เราเองเราก็ไม่รู้ตอนแรกไม่รู้พอมาปฏิบัติตามที่เห็นรู้หมดเห็นหมดเห็นหมดแล้วมันทรมานตนก็มันทุกข์มันทุกข์จริงๆก็เลิกหมดเลยเล่นการละเล่นมหรสพประสบการณ์เลิกมาแล้วเหลือได้เวลาได้ทุนร้อนหรือทรัพย์สมบัติเงินทองแรงกายแรงปัญญาแรงสมองเห็นชัดเลยแทนที่จะไปนั่งคิดเลขก็ผ่านเลยเอามาใช้คืนหมดเอาปัญญามาเอาแรงกายมาเอาทุนตอนเอาเวลามามันเลิกกับไอ้พวกเท่านั้นแหละเงินเหลือหลักพอถึงสิ้นเดือนเงินมาแล้ว เห็นผลทันตาเลยหยุดได้แล้วมาจริงๆเหลือจริงๆเพราะอาตมาเล่นพอสมควรไม่ใช่เรื่องเล็กๆน้อยๆมันเหลือกินเหลือเห็นชัดๆนี่เป็นฐานต้นเลยถามต้นนี่แหละอาตมาที่เห็นว่าอันนี้เองพระพุทธเจ้าทรงไม่ได้สอนว่าสิ่งเสพติดมอมเมาในศีลข้อที่ 5 เป็นสิ่งเมาจริงๆเนี่ยถ้าเกิดว่าเราเลิกได้เลิกได้จนกระทั่งเห็นด้วยปัญญาจิตของเราเบื่อหน่ายจิตของเราปลดปล่อยหลุดพ้นคลิปหลุดจริงๆเลยได้เห็นมีปัญญาแล้วก็สบายใจสบายกายสุขภาพเราก็ดีขึ้นใจเราดีขึ้นสุขภาพใจก็ดีสุขภาพกายก็ดีแล้วโอ้โหมันเป็นตัวอย่างให้มากเลยไม่สบายลอยลำมาอย่างนี้แล้วเลิกสบาย อาตมาก็มาระลึกถึงสิ่งอื่นๆก็ปฏิบัติธรรมโดยเรากินเราใช้เราจ่ายเราอะไรเนี่ยท่านบอกว่ากินอย่างนี้ก็เป็นกิเลสนะเรื่องผู้หญิงเรื่องผู้ชายเรื่องตามเรื่องอาหารการกินเรื่องการสวยการงามเรื่องการแต่งเนื้อแต่งตัวอาตมาเป็นดาราในการแต่งตัวสมัครมันต้องรอต้องไม่รู้หรอกว่าเขาอย่างนั้นน่ะก็ทำตามเขาต้องเท่เก๋เสมอไปงั้นแหละก็มาดูเองเราปฏิบัติธรรมได้อย่างยิ่งเลยนี่นาเราก็เลิกลดแต่เนื้อแต่งตัวลดลงมามองเห็นชัดเจนเลยอาตมานี่แต่งตัวนี่นาเสื้อผ้าที่ดินตายเองออกแบบเองเอาไปจ้างร้านผู้ชายร้านธรรมดา ผู้หญิงมีอยู่ด้วยก็เอาเผลอไปนึกว่าไม่มีผู้หญิงเลยอ้าวเจอหน่อยแล้วก็พูดเรื่องแต่งตัวผู้หญิงต้องเจอแน่หมัดนี้หนักนี่เป็นเรื่องหนักเป็นเรื่องที่เปลืองมากที่สุดเป็นเรื่องอาตมาตั้งว่าเรียกว่าเป็นสิ่งเสพติดเหมือนกันของผู้หญิงแพงกับผู้ชายคิดได้ผู้ชายติดเหล้ากับผู้หญิงติดเรื่องแต่งตัวนี้นะผู้หญิงติดเรื่องแต่งตัวนี้ทั้งหนักและนานทั้งหนักและงานงานเรียกว่าเปลืองมากเปลืองอย่างยิ่งเลยนะขนาดหนักและนานและเน้นเลยนะคือมันไม่ค่อยรู้เรื่องอ่ะ มันนึกว่าพิเศษแต่ถ้าบอกไปกินเหล้าผู้ชายไปกินเหล้ามันรู้คนเราสามัญสำนึกมันรู้ว่ากินเหล้าเนี่ยมันไม่พิเศษอะไรเท่าไหร่หรอกมันรู้ว่ามันเลวอยู่แต่แต่งตัวนี่ไม่รู้ตัวนึกวันนี้ตามจริงๆไม่ได้เรื่องเลยไม่ได้เรียกพูดโดยภาษาสมัยใหม่คือทำตัวเป็นผีมีระดับนี้แต่กีฬาขออภัยนะผู้หญิงต้องเจอหน่อยศรัทธาภาษีต้องอะไรต่ออะไรต่างๆนานๆก็อาจจะต้องตั้งใจดีๆนะตั้งใจดีๆอาตมาบอกว่าอาตมาว่าแหละว่าแหละนะไม่ใช่ไม่ว่านี่ว่านะถ้าเขารู้สึกมันก็เสียถ้าไม่รู้สึกกูจะทำมันจะมาก็ห้ามไม่ได้หรอกของใครของมันคุณจะรู้สึกว่าเอออันนี้คนเปลี่ยนแปลงคน คุณไม่ปรับปรุงก็เรื่องของคุณอย่ามาว่าฉันทำไมเงินของฉันก็คุณก็ทำไปเถอะอาตมาก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกแต่อาตมาเห็นว่ามันไม่ถูกต้องแล้วมันไม่ใช่ของดีอาตมาอยากจะเล่าแซมอันนึงอาตมาได้รับความมาใหม่ๆว่าเป็นปรัชญาที่น่าฟังเหลือเกินเจ้าผู้หญิงคนนี้ฟังไม่กี่วันมานี้อาตมาจะอธิบายรองศาสตราจารย์รองศาสตราจารย์อาภรณ์ผู้หญิงคบกันมาก็เป็นพวกอภิปรายด้วยเราจัดการคนนี้นี่เขาเขาเล่าถึงตัวเขาเองเดี๋ยวนี้ก็มาปฏิบัติธรรมเดี๋ยวนี้ก็มาตั้งแต่ตอนนี้ก็เหมือนกันแต่งตัวเฟี้ยวฟ้าวเป็นนักเรียนต่างประเทศเป็นก็จบปริญญามาจากต่างประเทศน่ะก็คนฉันแล้วก็อยู่ในชั้นเรียกว่าก็หายใจที่ยังบานแม่งมีมานี่ก็ต้องเป็นคนต้อนรับ เสมอไอ้พวกที่จะต้องซื้อว่าถ้าเป็นแขกของในหลวงที่ขออภัยนะที่ต้องกล่าวถึงนิดหน่อยเพราะเป็นอย่างนั้นจริงๆอยู่ฝ่ายไหนก็ต้องไปต้อนรับบ้านแม่งสักหน่อยเป็นผู้ที่รับหน้าไปก็ทำงานคอยต้อนรับคอยอะไรเสมอระบายแม่งมาทีไรต้องเป็นผู้ต้องไปต้อนรับอะไรงี้แต่ก่อนยังไม่ได้ปฏิบัติธรรมเนี่ยแกก็แต่งตัวโอ๊ยสบายแม่งมาทีไรแล้วก็บอกโอ้โหนี่เป็นเจ้านึงแต่ท่านเราจะไปทำเล่นๆไม่ได้ต้องแต่งเต็มที่ทุกทีต้องไปไม่ได้วิ่งเข้างานเลี้ยงงานอะไรต่ออะไรต่างๆนานางานสังคมงานนั้นต้องแต่งให้เหมาะสมกับงานแต่งเขาให้ทุกทีแกก็มาตั้งข้อสังเกตตอนนี้ก็มาเล่าสู่ฟังนั่นแหละเล่าสู่วันอภิปรายเนี่ยเราวันอื่นก็เล่าต่อมาก็ถามกันใหญ่ตอนแรกไม่ได้เล่าว่าไม่ได้กินไม่ได้เปิดเผยก็ปิดบังไว้ ตัวเองเนี่ยแฟนทุกทีในใจก็นึกออกไหมฉันต้องการให้เป็นที่หนึ่งเพราะฉันไปยังไงก็คู่เคียงไปสบายแม่งเจ้าเป็นแฟชั่นก็แต่งเต็มเหนี่ยวแต่ไม่เคยได้รับการชมเชยจากบ้านแม่งเลยสักครั้งเดียวแกก็ตั้งข้อสังเกตว่าแกก็ไม่เคยได้รับคำชมจากปากบ้านแม่งเลยสักครั้งเราก็ว่าเราเอาที่ไหนเต็มเหนี่ยวเลยที่หนึ่งทุกทีไม่ได้รับคำชมเงินมีเท่าไหร่ก็สูงชั้นสูงเท่าไหร่แล้วก็ทำไม่ใช่ว่าไม่ย่อหย่อนก็ทำเสียเงินเสียทองเพื่อที่จะทำให้ตัวเองแต่งสวยไม่เคยได้รับคำชมสักทีจนตอนหลังนี่มาปฏิบัติธรรมเพราะมาปฏิบัติธรรมบ้านแม่งก็ยังมาอีกแกก็ต้องไปรับอีกตอนหลังเห็นชัดแล้วทุกวันนี้แกไม่ผ่านหน้าตาไม่ผ่าน ไปไหนไปไหนเขาถามโอ๊ยทำไมหน้าสิบทิศพูดอย่างนี้เลยคนฟังสะอึกทุกทีจะตอบอย่างนี้เป็นภาษาปรัชญานะแต่ทีนี้เล่าถึงว่าพี่แกได้อะไรมาเนี่ยอันเนี้ยสำคัญหน้าได้ฟังก็คือว่าวันหนึ่งก็มันแมนก็มาแล้วก็ไปรับวันหนึ่งแล้วก็มีงานอะไรกันก็แต่งตัวแต่งอะไรไปในงานราตรีงานแต่ก่อนเคยแต่งตอนนี้งานราศีก็ใส่เสื้อง่ายๆนี่แหละหน้าที่ควบคุมหน่อยก็ใส่เสื้อคลุมงั้นซื้อเสื้อตัวนี้จำได้ว่าซื้อมาจากเมืองเหนือซึ่งชุดเราไม่คิดจะตายหรอกใครแบบมึงเหลือเท่าไหร่อย่างนี้หน่อยนึงก็ใส่ไปผมชอบแบบนี้หน่อยธรรมดาหน้าตาไม่ได้แต่งอะไรธรรมดาก็ให้สะอาดสะอ้านไปธรรมดาก็ไปงานพอไปงาน เสร็จแล้วก็นั่งติดกับบ้านแม่งเนี่ยเพราะส่วนมากจะเป็นจะเป็นหัวหน้าแผนกฝรั่งเศสด้วยไม่ต้องพูดภาษาฝรั่งเศสจะเป็นหัวหน้าฝรั่งเศสก็ต้องใจคิดเนี่ยต้องพูดภาษาฝรั่งเศสก็เหมือนเหมือนล่ามเหมือนผู้ที่เป็นแขกชนิดทั้งติดๆกันน่ะก็ต้องนั่งคู่กันบ้านแม่งก็นั่งอยู่ก็ตอนแรกก็ไม่คิดอะไรตอนหลังถึงมาคิดออกว่าวันนี้รู้สึกว่าบ้านแม่ก็ชำเลืองดูแกบ่อยๆทำเรื่องดูบ่อยๆแล้วก็ไม่พูดอะไรแกก็ไม่ว่าอะไรเขาก็เฉยๆจนวันรุ่งขึ้นสามีของแกเนี่ยพาไปแม่งไปเที่ยวทะเลนี่มาตามที่อยู่สวยเหลือเกินก็เคยคบกันก็ไม่รู้กี่ครั้งทำไมมาดามยูไม่เคยสวยอย่างนี้ถามมีแต่คนนั่งงงเหมือนกัน จะบอกว่าแกบอกไม่ถูกว่ามันสวยอะไรมันสวยอะไรมันอะไรสวยมากมาดามกูไปทำอะไรมาถ้ามีก็บอกไม่เห็นไปทำอะไรมาก็อยู่ด้วยกันก็ไม่เห็นมีอะไรก็ไม่ได้ไปทำอะไรมาจะไปแล้วจมูกจะไปแต่งหูแต่งตัวอะไรมาก็ไม่ได้ไปทำอะไรมานี่ฉันก็นึกไม่ออกวันไหนฉันก็ถามมาถามกูไปทำอะไรแล้วยังไม่เคยพบผู้หญิงที่สวยอย่างนี้เลยตั้งแต่พบผู้หญิงมาแกอยู่กับวงการผู้หญิงมาทั้งนั้นสามีก็เฝ้าถามนะว่าเป็นอะไรไปทำอะไรมาไม่มีอะไรยังไงทางร้านมีตอบไม่ได้ตลอดจนกระทั่งกลับมาก็มานั่งมาถามเมียอีกเหมือนกันว่านี่คุณไปทำอะไรเป็นยังไงบ้าน รำพันงวดพิเศษอะไรต่างๆนานาถึงก็ตอบเป็นภาษาคนพูดภาษาคนทีเดียวว่าสวยตรงๆมันก็ไม่ใช่มันพิเศษยังไงไม่รู้ว่างั้นมันบอกไม่ถูกมีอะไรนะแกบอกว่าแกมองไม่ออกไม่ได้แกก็มาถามอาจารย์ก็รู้ทันทีแต่ตอนนี้ก่อนเพราะแกรู้ตัวว่าความเปลี่ยนแปลงอะไรของแกหลายๆอย่างมันเปลี่ยนแปลงไปยังไงจะรู้แกก็บอกแต่พอถามแกก็บอกว่าประโยคนี้ได้ทำการฟังดีๆแกบอกอ๋อรู้แล้วล่ะมันแม่งพึ่งเจอผู้หญิงเป็นครั้งแรกในคำตอบคำนี้ปรัชญาเพราะจะรอเวลาบ่ายโมงอยู่กับสังคมผู้หญิงแฟชั่นอะไรมาบ้านแม่งเจอแต่ผู้หญิงที่สวมหน้ากากยังไม่เคยเจอผู้หญิงเลยเพราะว่าวันนั้นไม่เคยแต่งงาน ไม่มีเมียเพราะฉันไม่เคยได้อยู่ในสังคมผู้หญิงอยู่กับผู้หญิงทั้งนั้นแต่อยู่กับผู้หญิงที่จะพบกันในส่วนมากต้องเป็นผู้หญิงมีหน้ากากทั้งสิ้นไม่เคยเจอผู้หญิงแท้ๆอาจารย์อัมพรที่ตอบว่าอ๋อรู้แล้วบายแม่งเพิ่งเจอผู้หญิงเป็นครั้งแรกในชีวิตนอกนั้นเขายังไม่เคยพบผู้หญิงเลยเป็นปรัชญาเนี่ยก็อาจจะมาว่าอยากให้ฟังถ้ามีใจก็พอเลยจริงๆแล้วทีนี้อาจารย์เขาก็เล่าให้ฟังว่าผู้หญิงยังไงแล้วก็ขยายความว่าทุกทีวันนั้นเจอแต่ผู้หญิงปลอมหรือผู้หญิงที่สมการที่ใส่หน้ากากทุกทีไม่เคยเจอผู้หญิงแท้ๆง่ายๆสดๆไม่มีอะไรพลางอะไรลวงไม่มีอะไรที่ปลอมแปลงไม่มีอะไรเลยเป็นคนเต็มๆธรรมดาธรรมชาติ มันยังไม่เคยเจอก็มาเจอเข้าแล้วนั่งใกล้คิดว่าเป็นอะไรมันรู้สึกว่าอะไรประหลาดเนี่ยเป็นเรื่องที่อาตมามาเล่าสู่ฟังนี่อาจจะบังผู้ชายบางคนอาจจะไม่ลึกซึ้งอะไรแต่ผู้หญิงก็ฟังหน่อยขอฟังให้ผู้หญิงนิดนึงนะนี่เป็นเรื่องที่สำคัญเดี๋ยวนี้ถ้าเผื่อว่าเราเองไม่ระลึกถึงช่วงนี้เราจะร้องก็จะว่าเราจะปรับปรุงเศรษฐกิจโดยการที่ไม่คำนึงถึงสิ่งเหล่านี้ไม่สำเร็จหรอกตะโกนไม่ให้พอแตกตายจะไปขึ้นเงินเดือนจะไปเพิ่มนี่เดินขบวนกันอีกแล้วจะขึ้นเงินเดือนกรรมกรอะไรกันอีกแล้วมันก็มีแต่สมเด็จให้ตายก็ไม่สำเร็จแต่ถ้าเราทำอย่างนี้นะคุณเริ่มทำคุณเริ่มมีประสิทธิภาพของคุณเองอาตมาบอกแล้วว่า ได้มาถ้าเราลดเป็นผู้ชายก็ตายเป็นผู้หญิงก็ตามเริ่มต้นปฏิบัติตนเพราะปฏิบัติรถอย่างน้อยอาตมามาตรฐานต้นที่สุดปฏิบัติรถแต่งตัวให้อาตมาถือเป็นอบายมุขนะการแต่งตัวของผู้หญิงที่อาตมาถือเป็นอบายมุขไม่ได้ไม่ได้ยกฐานะที่เป็นชั้น 2 เอาไปชั้น 1 อยู่ที่อบายมุขผู้หญิงแต่งตัวก็เป็นเรื่องอบายมุข 15 ไม่ได้มีอะไรคอยไปช้อปปิ้งดูแคตตาล็อกดูอะไรที่จองไว้ในใจก็สนุกแล้วชื่นใจแล้วมันติดมากนะไม่ใช่ Google เล่นๆนะมันจะปรากฏว่าผู้ใดลดได้เลิกได้แล้วทั้งวันแล้วพยายามต้องฝืนใจรถสำหรับผู้ที่ปฏิบัติไม่ง่ายแต่อาตมาว่าจะมาไม่ยากอาตมาเล่าอีกนิดหน่อยว่าอาตม

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน