200402-113 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ004.txt

้ดูแล้วก็ลองลดละปล่อยตั้งแต่หยาบๆต้นๆทางธรรมมีขั้นตอนมีขั้นโสดาสกิทานาคาอรหันต์อะไรต่างๆวันละลดปลดปล่อยสิ่งที่มันทุกข์หนักถูกจับสิ่งที่เป็นภาระต่ำๆลดละปล่อยเป็นจริงเราจะเห็นคุณค่าของความปลดปล่อยวางได้จากมันได้พรากมาได้ไม่ติดไม่ยึดได้นั่นแหละเป็นผลที่เราจะทำให้เรารู้ถึงความสงบระงับ ควายน้อยลงคนอื่นๆเมื่อรู้ผลเบื้องต้นยังอยากได้แล้วก็หาผลอื่นๆอีกต่อไปที่ตัวเราเองติดยึดวุ่นวายหรือหลงผิดพยายามวิเคราะห์วิจัยให้ออกแล้วก็พยายามปฏิบัติเพื่อลดละหาอุบายซึ่งต่างคนก็ไม่ค่อยเหมือนกันนะคล้ายๆกันก็ได้ไม่เหมือนกันก็มีแต่ไม่ค่อยคล้ายกันทีเดียวหรอกเราพยายามหาทางลดละปล่อยไปให้ได้สูงขึ้นสูงขึ้นเราจะรู้ค่าของความวางปล่อยจิตและจะเกิดปัญญาเห็นสัจธรรมต่างๆเป็นเพียงสมมุติที่สัจจะในโลกแล้วมันก็หลอกล่อคนให้หลงไหลมากเกินไปถ้าเรารู้และชัดเราก็จะเบาบางสบายกายสบายใจขึ้นมา แม้ที่สุดตัวใจไม่สำคัญแม้กายมันจะดูเหน็ดเหนื่อยหนักหนามีการมีงานอะไรมากมายแต่ใจก็สบายแค่นั้นเองนี่เป็นที่สูงสุดแล้วคนที่มีธรรมะขั้นสูงและจึงทำการงานทางกายเห็นอยู่ทั้งกายทั้งวจีเพราะมโนไม่เข้าใจความจริงแล้วมันก็มีความสบายเบากายเบาใจอยู่ได้แม้งานจะหนักก็ยังสบายนี่เป็นจุดประเสริฐของความเป็นมนุษย์การกระทำงานการมีกรรมมันโตสัมมากัมมันตะมากที่ถูกต้องที่ทำให้แก่โลกก็อยู่จึงไม่ใช่ผู้เกียจคร้านไม่ใช่พูดถ่วงโลกไม่ชมพูทำตัวอย่างอันเลวสาวไม่แก่โลกก็เอาอย่างด้วยเป็นคนทำตัวอย่างอันดีงามเป็นคนที่มีกิจกรรมมีผลผลิตอะไรต่างๆนานาเป็นประโยชน์แก่โลกเป็น สูงพร้อมกันทั้งตัวผู้ที่ปฏิบัติมาบรรลุนั่นเองก็แสนสบายแสนไม่ทุกข์ร้อนแทนที่จะไม่ต้องวุ่นวายอะไรเลยไม่ต้องมีห่วงมีหาอะไรไม่ต้องยุ่งทุกอย่างเลยผู้รู้ผู้เป็นผู้มีเองเท่านั้นที่จะไปรับผลอย่างนี้ซึ่งเป็นผลอันสูงเป็นผลกันยากเหมือนกันแต่ก็เป็นได้ก็ศาสนาโดยเฉพาะศาสนาพุทธท่านสอนให้อ่านให้รู้ถึงจุดนี้อย่างแท้จริงเพื่อมาฝึกได้ก็จะรู้ผลเมื่อได้แล้วก็อยากจะต่อไปเองโดยความรู้ที่แท้จริงว่ามันมีผลต่อมีผลกลางมีผลปลายมันดีขึ้นเป็นระดับระดับสูงเป็นหนี้ขึ้นเราก็อยากจะต่อไปเองแล้วเราก็จะกลายเป็นผู้ประเสริฐเป็นผู้ได้รับผลดีและก็จะช่วย ให้ได้รับผลดีต่อต่อหรือต่อไป