260830 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ042.txt

เอกมีสติแล้วก็พยายามอย่าให้เพิ่มไลค์กลายเป็นจีนมโนมีอะไรมากมโนกับกาย กายมันก็ไม่มีอะไรมากนักด้วยเพราะการไม่มีอะไรมากนักไม่มีอะไรมาสัมผัสแตะต้องทั้งทวารตาหูจมูกลิ้นกายในไม่ค่อยมีอะไรมาดึงดูดเรานี่แหละเราถึงต้องพยายามดึงอีกภพหนึ่งอีกนิดนึงไม่ใช่กามมาพบแต่เป็นเพราะว่าพบดึงจริงๆสู้จริงๆถ้าไม่เช่นนั้นเราก็ไม่มีทางที่จะรอดปลอดภัยไปจากกามตัณหาภวตัณหาวิภวตัณหาเราไม่สามารถไม่สามารถจริงๆไปไม่รอดเพราะงั้นเราก็จะต้องเรียนรู้ในสภาพพวกนี้จริงๆตั้งใจ ปอยังตื่นเอาหยังตื่นให้ตื่นจริงๆเน้นต้องตื่นให้ตื่นรู้ตื่นรู้ตื่นรู้ตัวตื่นรู้อย่าให้รี่เริ่มรีแก้พับทันทีต้องมีไหวพริบให้มันหมดทุกข์หมดแต่ไม่ไหวเร็วเร็วไวไวเร็ววับแก้แก้แก้ไม่งั้นเราไม่ๆๆตัวแรกไม่เกิดนะเพราะแม้แต่งานที่จะมานั่งนิ่งแข่งกันเนี่ยเป็นกรรมกรอีกต่อไปเราก็จะเชี่ยวชาญอย่าถือว่าเป็นที่จริงมันไม่ใช่งานหรอกงานมันนั่งอยู่เฉยๆนิ่งๆสงบก็ไม่โง่ไม่โง่ไม่โง่ไม่อะไรก็ได้มันมันไม่ใช่งานที่จริงมันหยุดไม่หยุดเราก็ยังรักษา สภาพที่เป็นสมาชิกตาเป็นสมาธิสักการะคือสามารถที่จะทำอย่างนี้ขนาดนี้เราก็ทำขนาดนี้ของเราได้ให้มันส่งอยู่ในระดับที่เราต้องการอยู่ในสภาพอย่างนี้เราก็สามารถที่จะมีสมาธิตั้งมั่นเป็นผู้ตื่นผู้รู้ทำให้ได้อาการอย่างนี้อารมณ์อย่างนี้อยู่ในสภาพอย่างนี้เราก็ทำได้ทำได้จริงๆไม่ว่าจะเป็นอยากฟังละเอียดไม่ว่าจะอยู่ในสภาพที่มันมีสัมผัสอย่างร้อนแรงสัมผัสอย่างเบาเราก็รู้เท่าทันไปหมดแม้แต่นิ่งๆนี่เราก็รู้เท่าทันที่มันจะดีด้วยมันจะนิ่งเลยเถิดไปก็ไม่เอาเราจะได้วัดมัชฌิมาหรือว่าสัมมาได้ถูกต้องว่าเป็นผู้รู้ผู้ตื่นสติรู้เต็มมันเป็นยังไงชัดเจน จะได้รู้เท่าทันก็สติรู้ทั่วเต็มมันอย่างนี้ไอ้นี่มันหรี่ลงไปบ้างแล้วนะเนี่ยใช้ไม่ได้แล้วนี่ตกแล้วไม่ได้ขนาดแล้วนี่เกินแล้วนี่จะดูที่แก่แกมันลดละมันไม่ใช่สติเต็มร้อยละเราก็จะต้องรู้ไม่ให้สติขาดให้มันตรงแกเลยว่าสติเต็มร้อยเป็นอย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้อยู่ลดลงไปปั๊บแก้ให้เต็มแก้ให้เต็มขึ้นเสมอเอาจุดนี้เป็นหลักใหญ่เลยเป็นหลักสำคัญเลยแก้จริงๆตรงนี้ตรงเป้าแรกเนี่ยถ้าเป้าแรกนี่ไม่แข็งแรงนะอื่นๆไม่สำเร็จบอกได้เลยว่าไม่สำเร็จไปยากแต่ถ้าตัวนี้เก่งนะตัวสติตั้งร้อยเต็มแกเลยได้อยู่ดีๆเนี่ยทีนี้จะเข้าจะออกจะหลับตาหลับตาจะตัดทวารจะอะไรขึ้นไปอีก ที่นี่มันจะเก่งขึ้นง่ายดายเลยไอ้นี่เป็นเป้าแรกสำคัญเอาให้เด็ก 500 เบิกบานแจ่มใสให้เบิกบานแจ่มใสให้จิตมันมีงานให้จิตมีงานข้อสำคัญต้องให้จิตมีงานมันจะคิดก็รู้ว่าคิดมันจะกำหนดเกี่ยวกับลมหายใจมันจะกำหนดอยู่อะไรก็ไม่ว่าอยู่กับท้อง ปลอกทองข้าวจะทำอะไรอยู่ให้จิตมีงานถ้าเป็นอกุศลเราตัดเปลี่ยนเปลี่ยนให้ได้เปลี่ยนให้เป็นอย่าให้เป็นจิตเป็นอกุศลไปปรุงไปสร้างไปทำอะไรอยู่กับอกุศลไม่เอาเอามาสู่กุศลโดยเฉพาะเราต้องเข้าใจในความหมายที่ว่าเป็นนิวรณ์ 5 อาการอย่างนี้เป็นนิวรณ์อย่างนี้อาการนี้เป็นนิวรณ์นี้จึงได้ชัดเจนเลยควบคุมปรับมันจริงๆแล้วมันจะรู้วิธีมันจะรู้ทำได้ปฏิบัติตามของใครของมันรู้ด้วยตนฉลาดด้วยตนรู้เองทำอย่างนี้อย่างนี้ไม่บอกไม่ได้นะจะบอกว่าจับมันมัดตรงนั้นจับเชือดมันตรงนี้อะไรมันบอกไม่ได้เพราะมันมีตัวหัวไม่มีหางมีข้อขาแขนคางอะไรมันก็ไม่มี แต่มันไม่มีเพราะงั้นก็ต้องรู้ของตัวเองจะทำยังไงลักษณะยังไงที่จะใช้วิธีการคนละเม็ดเด็ดพรายของเราต้องรู้จริงๆต้องฝึกไม่ใช่เรื่องเล่นหาเป็นเหตุทั้งผลด้วยใช้ปัญญาไตร่ตรองเห็นเหตุเห็นผลอ่านให้ชัดเป็นปัญญาอย่างนี้มันดีมันก็ต้องเอาดีแต่มันทำไมไปเอาเลวอะไรเอาดีจุดนี้ดีทำอันนี้เปลี่ยนเป็นอันนี้ให้ดีให้ชัดเจนปรับปรับปรับปรับปรับปรับนั่นคือการฝึกเหมือนกับฝนทำให้เป็นเข็มฝนไปจนกระทั่งมันจากแท่งที่มันเป็นถ้ำเนี่ยลงไปจนกระทั่งเหลือเล่มเท่าเข็มอ่ะ หนังฝนทั่งให้เป็นเข็มใครจะเสร็จก่อนกันฝนทำให้เป็นเข็มก็เราทำให้มันสู้ได้เนี่ยเอาให้มันเสร็จก่อนฝนทั่งให้เป็นเข็มของเรานี่ให้เสร็จก่อนแก่ไปเรื่อยๆแก้ให้มีสำนึกนะไม่มีสำนึกก็ตั้งจิตดีๆอ่านี่ไม่ดีนะตาดีๆให้มีสำนึกไม่มีอาการรู้ไม่มีใครเข้าใจว่า ตั้งใจทำตั้งใจแก้เหมือนกับเราแก้เครื่องยนต์มันก็เราแก้อะไรเนี่ยผิดนี่ผิดกับปรับแก้ดีๆไปจงใหม่ทำใหม่ทุกทีไปไม่มีการเบื่อถ้าขืนเบื่อก็หมายความว่าเราไม่เอาจริงไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่มั่นใจจึงว่าอันนี้จะมีคุณค่านี้จะมีประโยชน์อันนี้ควรทำถ้าเราไม่มีสำนึกอย่างนั้นแล้วเราทำให้พระจงทำให้มันพยายามที่จะอุตสาหะวิริยะในการที่จะไปจงแก้เข้าไปจริงๆทำสักแต่ว่าทำทำส่งมันจะเคยจะเป็นแบบนั้นน่ะทำมันก็อารมณ์แก้โรคแก้โรคแก้โรคมันก็จะชำนาญชำนาญวิธีนั้นก็ได้วิธีได้อย่างนั้นอย่างหนึ่งก็เลยกลายเป็นว่าเราได้ก็แก้ จักรยานล้มสนามนั่นน่ะได้ลักษณะติดได้เลยเกิดอย่างนั้นน่ะเอามาทีไรก็ถ่ายหนังไม่ได้เลยคนนี้ก็อย่างนี้มันก็จะเป็นอย่างนี้เพราะงั้นไม่เอาเราต้องมีสำนึกฟังคำว่ามีสำนึกในอดีตแก้และมีสติสัมปชัญญะปัญญามีสำนึกตื่นมีสติรู้ว่านี่เราไปจงบรรจงรู้เปลี่ยนแล้วให้รู้พัฒนาการของมันเพราะว่าเออเราทำแล้วก็ต่อไปก็แก่แก่ไม่ใช่ว่าทำแล้วก็ยังกล่าวซ้ำแซะซ้ำซากซ้ำแซะซ้ำซากทำอยู่อย่างที่เคยยกตัวอย่างที่วัดอโศการามก็อยู่อย่างนั้นน่ะทำอย่างนั้นมันก็ชินอย่างนั้นทำอย่างไรก็ชินอย่างนั้นได้ได้สภาพนั้นได้ทรงตัวอยู่อย่างนั้นกลายเป็นสภาพ ได้รูปนั้นน่ะไม่ได้ดีขึ้นเพราะว่าเราจะต้องตั้งใจให้ดีแก้ต้องให้ถึงจิตให้มีจิตให้มีสำนึกรู้สึกตัวรู้แล้วก็ออกแกตั้งใจบรรจงแก่ไปแก้ไปแกไปเราต้องยอมรับความจริงว่าเราอินทรีย์อ่อนไม่ต้องยอมรับว่าเราอินทรีย์อ่อนเราทำมันไม่ได้นะมันมันยังงี้จริงๆด้วยเราก็ต้องแก้มันปรับไปสู้ไปจริงๆแก้ไปแก้ไปแก้ไปเรื่อยๆเรื่อยๆถ้าไม่เช่นนั้นอยู่อย่างนั้นอาตมาเห็นพวกเราเป็นอย่างนั้นปีแล้วปีเล่าเดือนแล้วเดือนแล้วเป็นอยู่อย่างนั้นน่ะคนในรูปนี้ทรงนี้ถ้าจะเรียกว่าถ้าอาตมานี่ไปกำกับการแสดงเอาคนมาทำแบบว่าขอคนนี้มีรูปร่างเหมือนกับ เอามาทางนี้แล้วทำอย่างนี้ให้เลยแล้วถ่ายหนังมาให้ดูแล้วบอกเนี่ยคนนี้เวลานั่งเนี่ยนั่งนี่เขามีอาการอย่างนี้อาตมาแค่บอกได้เลยคนนี้คนนี้คนนี้มีจะมีสภาพอยู่อย่างเงี้ยของคนนี้จะมีลักษณะอย่างเงี้ยแล้วก็ถ่ายหนังมาให้ดูโดยไม่ต้องเอาตัวจริงมาแสดงแล้วให้คุณเจ้าของตัวดูเลยนั่นน่ะเป็นอย่างนั้นน่ะถ้าจะอย่างนั้นเลยจริงๆเนี่ยเดือนแล้วๆปีแล้วปีแล้วแล้วมันก็ไม่พัฒนาขึ้นเพราะเราแก้เราแก้จริงๆอยากจะให้มันส่งถ้ามันทรงสภาพนั้นมันได้อันนั้นแล้วมันได้อย่างนั้นน่ะปีแล้วปีเล่ามันก็ได้มันไม่พัฒนาขึ้นมันไม่ดีขึ้น อีกสัก 10 นาทีอีก 10 นาทีขอตั้งหลักใหม่ดีๆใครที่มันล้มเหลวมาตลอด 35 นาทีแล้วล้มเหลวมาตลอด 10 นาทีแล้วนั่งนี่ 45 นาทีเอาให้แข็งแรงน้อยแข็งแรงขอให้สดชื่นเบิกบานเลยเอาให้เป็นไปได้ดูซิ 10 นาทีสุดท้ายเนี่ย [ไม่สามารถถอดข้อความได้]