260531 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ041.txt
เนื้อหาในไฟล์
เจโตสมถะประจำวันอังคารที่ 31 พฤษภาคมพุทธศักราช 2526 โดยพ่อท่านพระพุทธิรักษ์ที่พุทธสถานสันติอโศกศึกษาปฏิบัติตนเองอย่าทำบัลลังก์ก็ทำวันหลังเราทำเคสโทรศัพท์กันตามประเพณีตามธรรมเนียมกันก่อน ถ้าตั้งบัลลังก์แล้วก็ตั้งสติสติต้องยืนหยัดยืนยันจริงๆเราจะต้องตั้งสติยืนหยัดยืนยันจริงๆต้องรู้พร้อมรู้จริงๆแล้วรู้ให้แววไวให้รู้ละเอียดเสมอเลยว่าตอนนี้เราจิตเราไปยังไงแล้วโดยเฉพาะที่มันหรี่นี่แหละมันเป็นตัวปฏิบัติที่จะทำให้เราไม่รู้พร้อมไม่รู้ตัวแล้วเราจะได้อื่นไม่ได้เพราะที่มันจะได้อะไรก็ได้อยู่กับเพราะสติมันจะต้องแรงสติมันจะต้องแข็งแรงจริงๆแม้แต่ว่า เราจะมีสติรู้ตัวอยู่เนี่ยจิตของเรามันจะมีอาการอะไรเป็นไรมีบทบาทอะไรต่ออะไรมากอยู่บ้างเราก็ดีกว่าที่จะปล่อยให้จิตของเรานี่มันดีลงไปเลยยิ่งรีบไปแล้วก็ยิ่งไม่รู้อะไรเลยแต่ทีนี้เราก็ไปตามอำนาจของกิเลสเพราะกิเลสมันจะดึงไปเลยทีนี้ไปไปอะไรอะไรต่างๆนานากลายเป็นเพ้อเป็นฝันเป็นไปตามอุปทานที่เรามีอยู่ในจิตเพราะงั้นตัวสติจึงเป็นตัวสำคัญมากบางทีต้องฝึกในเบื้องต้นเนี่ยเราต้องฝึกพยายามให้เป็นผู้ที่รู้สึกตื่นอยู่เพราะว่าในการนั่ง มันเป็นการให้โอกาสมึงมานั่งไม่มีอะไรหรอกไม่มีอะไรดึงไม่มีอะไรที่จะมาให้เราขยับเขยื้อนอากาศกิริยาต่างๆก็น้อยแล้วนั่งอยู่เฉยๆนิ่งๆเลยมันจึงจะไปหาหลับไปหาง่วงไปหาหรี่ง่ายที่สุดเมื่อเราจะมีวิธีการอะไรในตัวของเราเองนั่งอยู่เฉยๆเนี่ยทำให้ตื่นรู้อยู่แล้วพ่อก็น่าจะตื่นมากเกินไปไปปรุงเป็นการไปปรุงเป็นพยาบาทมันก็อาจจะเกิดรถชูใจแล้วเราก็อยู่ได้อย่างนั้นก็ไม่ได้เรื่องเหมือนกันเพราะว่าเราไปปรุงเรื่องการเรื่องพยาบาลเรื่องสนุกสนานเรื่องหยาบ ลูกโลกอะไรก็ได้ไปมันก็เป็นกิเลสใหญ่อยู่นะมันไม่ได้เรื่องเพราะงั้นมันเป็นมันเป็นการยากอยู่ที่ตรงที่ว่าเราเองเราไม
อ่านต่อ
่ปรุงให้เรื่องโลกใหญ่แล้วเราจะมาหยุดด้วยมันก็เลยช่วยหยุดกันใหญ่อันนี้มันก็เลยช่วยหยุดกันใหญ่ไม่ต้องมาฝึกจริงๆลองจริงๆลองจริงๆแล้วก็หยุดฟุ้งตามแล้วก็พยายามระงับจริงๆพยาบาลก็พยายามระงับจริงๆพยายามไม่ให้มันเกิดแล้วคนที่ไม่เกิดอยู่ในตัวอยู่บ้างแล้วมันถึงง่ายพอนั่งเข้าตามก็ไม่ปรุงโรงพยาบาลก็ไม่ปรุงหลับก็ดีกว่าอื่นอีกมันก็ตกงานเราต้องพยายามสื่อการนั่งนี้จึงกลายเป็นการสร้างความ ชาขี้ยานิยมคะเป็นผู้ที่เพียรทำความตื่นให้แก่ตนอยู่อย่างยิ่งเสมอในการฝึกจิตฝึกจริงๆฝึกให้ถูกทิศถูกทางฝึกให้ตื่นเบิกบานและยิ่งใจเราจดจ่อลงไปในสิ่งหนึ่งถ้าเราไปจดจ่อในสิ่งที่สนุกมันก็ตื่นดีมันก็ตื่นเต้นมันก็สนุกสนานไปรอดพอไปได้แต่มันไม่ได้เรื่องเหมือนกันขอให้เขาลดความตื่นเต้นหรือว่าความสนุกสนานลงมามันเป็นรถของโลกให้มันมาอยู่กับลมหายใจลมหายใจมันไม่สนุกเลยมันจืดๆชืดๆเฮ้อ หายใจก็เข้าออกก็อยู่แค่นี้เดี๋ยวก็ลมหายใจออกลมหายใจเข้าลมหายใจสั้นลมหายใจยาวมันไม่กังฟูบ้างเลยไม่ตื่นเต้นเลยมันตื่นเหลือเกินเพราะงั้นจิตของเราก็เลยมันก็หลับดีกว่าอีกแหละว่าเราก็จะต้องศึกษาลงไปจริงๆพยายามต่อลงไปจริงๆพยายามให้มันเบิกบานแจ่มใสเพราะฉะนั้นขณะนี้จึงอนุโลมให้ที่อนุโลมให้เพราะอาตมาได้ปูพื้นความรู้มาให้พวกคุณคิดว่าพอสมควรแล้วก็แม้แต่จะให้คุณไปมีของเล่นบ้าง จะให้ลมหายใจแค่นี้เข้าออกมันก็ไม่สนุกอ้าวก็หลับตาหลับตาแล้วบอกแล้วว่าไม่มีให้อะไรให้เล่นมีแต่ให้จดจ่ออยู่ที่ลมหายใจไปเดี๋ยวก็จะหลับไปเลยเอาจะเอาแสงสีจะบอกก่อนนะว่าแสงสีต่างๆเหล่านั้นมันก็เป็นแสงเป็นสีที่ไปเกิดเป็นธรรมดาไม่ใช่สวรรค์ไม่ใช่นรกอะไรจะไม่ใช่เรื่องอะไรแต่ไม่ถึงก็ต้องไปปั้นนิมิตแบบบ้านเป็นเทวดาเป็นเมืองสวรรค์เป็นแสงนั้นเสร็จแล้วมันก็จะปั่นอุปทานเป็นตัวเป็นตนเป็นรูปเป็นเรื่องอะไรขึ้นมาไม่ต้องเอาถึงขนาดนั้นแต่จะมีแสงสีนี่แหละบางสีม่วงสีเขียวสีเหลืองสีแดงสีสว่างสว่าง ถ้าคนที่จิตไม่ค่อยนิ่งเดี๋ยวจะหลับตาลงแล้วจะมีมีง่ายแต่มีแสงสีง่ายแสงสีเหลืองสีม่วงสีเขียวสีแดงอะไรมีง่ายแต่ถ้าคนที่จิตมันไม่ค่อยติดมันไม่มีอะไรมากแล้วมันก็ไม่มีอะไรหรอกหลับตาก็มืดๆเฉยๆแพ้แสงสว่างที่เขาปั้นขึ้นไปมันก็เป็นความปั้นแต่ว่าแสงสว่างเป็นแสงสว่างเฉยๆเป็นขาวๆสว่างจ้าไปเฉยๆไม่มีแดงเขียวเหลืองม่วงอะไรมันก็ยังเป็นแสงสว่างจ้ามันก็ยังดีเป็นอุปทานที่ดีกว่าเขียวเหลืองแดงม่วงเพราะพวกนั้นมันเกี่ยวกับสีกับแสง เก็บภาษีมันเกี่ยวกับอย่างมากเรื่องอยู่นะอุปทานยังเยอะอยู่ยังวูบวาบวูบวาบไม่มีเขียวมีเดี๋ยวมีแดงอะไรมันก็เป็นเรื่องของสภาพจิตยังไม่สงบอีกเยอะแต่ถ้าจิตจะอยู่ได้สิ่งหนึ่งในสภาพ 1 ด้วยแสงสว่างเฉยอยู่ซึ่งก็เป็นอุปทานเกินความจริงไปอยู่ถ้าคนหลับตาแล้วก็มืดธรรมดาสติก็รู้อยู่ว่าไม่นิ่งดำมืดอยู่เฉยๆไอ้นั่นมันเป็นความจริงกว่าการเป็นแสงสว่างก็เป็นความไม่จริงกว่าแต่ก็ยังดียังดีก็ไปปั่นสวรรค์เป็นตัวเป็นตนเป็นเรื่องเป็นราวเป็นอะไรขึ้นมามากกว่านั้นอีกแม้คุณ ไชยแสงสีเขียวสีเหลืองสีม่วงสีแดงอะไรนั่นก็จะเป็นความไม่นิ่งของจิตก็เอาถือว่าจะให้มันหยุดนิ่งก็ควรทำรู้จักแสงสีเขียวเหลืองม่วงแดงเนี่ยมันมาหยุดนิ่งเป็นแสงกระแสแสงสว่างเฉยๆขาวๆเฉยๆนั่นแหละดีกว่าแสดงว่าสงบลงมาในขั้นตอนหนึ่งอ่ะตอนนี้เราจะเล่นแสงเล่นสีกันบ้างพอเอาใจจะนึกว่าแสงสีนั้นเป็นของที่มันเป็นวิเศษวิโสอะไรมันไม่ใช่ไม่มีความพิเศษพิเศษโสอะไร ขายยาให้สติตกเคยบอกแล้วว่าที่นั้นมิทธะนี่ไม่ได้ไปเอาหมายเอาว่าแปลว่าหลับถ้าหลับนั่นก็ภาษาบาลีท่านว่านิดทาหลับน่ะหลับไปแล้วถึงจะเรียกว่าชี้นะนิทานนี่คือการตกมันสภาพจิตนี่มันมันฟรีลงไปมันตกลงไปกว่าความมีความระลึกรู้เต็มระลึกรู้เต็มร้อยเนี่ยเพราะว่า 99 นี่เริ่มมีนิดนึงแล้วทีนี้ 95 ในชีวิตช้าลงมากแล้ว 90 ลงไปมากเลยดีลงไปเท่าไหร่มากเท่าไหร่ก็เป็นผีนั้นมีธาตุที่หนักมากเท่านั้นสักระดับหนึ่งเขาเรียกว่านิทานลีลงไปมากๆจนสติใช้งานอะไรไม่ได้แล้วแล้วแปลจากไม่มีสติแล้วก็มีสภาพรู้อยู่เหมือนกันนะเป็นฝันเลยพอดีลงไปเป็นฝันเลยแปลเป็นเรื่องฝันไปเลยไม่ใช่ไม่มีรู้นะมีตัวรู้เหมือนกันแต่รู้ไม่มีสติควบคุมไม่มีสติตามเป้าหมายตามเจตนารมณ์ตามที่เราจะมีฤทธิ์มีแรง แข่งขันมีอำนาจในการที่จะอย่างโน้นอย่างนี้อะไรให้แม้แต่ความนึกคิดไม่ต้องไปพูดใหญ่ถึงเรื่องกายกรรมกายกรรมมันโยกเยกเอยน้ำท่วมเมฆกระต่ายลอยคอไม่รู้แล้วอย่างนั้นน่ะแล้วมันควบคุมได้มีสติมีควบคุมได้โดยเฉพาะควบคุมไม่ควบคุมกายก็ต้องควบคุมใจได้เลยว่ามีสติอยู่เขาคงทำใจทั้งกายถ้าเราไม่ได้ฝึกประสานเสียจริงๆแล้วเราตัดทวาร 5 ออกไปปล่อยกายข้างนอกไปแล้วกายมันอาจจะเป็นไปตามเรื่องของกายอย่างเรานั่งงี้ศูนย์ถ่วงมันไม่ดีมันก็อาจไปเอนไปบ้างอะไรจะ ได้เพราะว่าเราปล่อยทวาร 5 ข้างนอกแล้วสติของเราจะตื่นอยู่ข้างในนะได้แต่ว่าเราต้องมีสติภูมิใจได้ร่วมมีแรงถ้าลงเป็นเรื่องที่มันไม่มีสติแล้วเราคุมมันไม่ได้เราคิดเราจะให้มันเป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนี้ตามที่เราจะเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาในความคิดนั้นแล้วเจตนาอยากให้มันเป็นอย่างนี้ไม่ได้มันก็เราตอนที่เรานอนหลับเรารู้เรื่องรู้ราวมันก็เป็นไปตามเรื่องตามราวแล้วมันก็เป็นฝันอย่างนี้เป็นต้นเป็นเรื่องอย่างนั้นอย่างนั้นแล้วเราจะเปลี่ยนให้ไปเป็นอย่างนั้นอย่างนี้เช่นฝันเรื่องไม่สนุกก็อยากจะเปลี่ยนให้มันเป็นสนุกฝันเรื่องทุกข์เราอยากจะเลิกจากทุกข์นั้นอาการฝันที่ทุกๆท่านจะไปให้มันเป็น หายทุกข์เราไม่มีแรงเปลี่ยนมันเลยแล้วเรียกว่าไม่มีสติเลยไม่มีสติเลยเพราะบางทีมีสติอยู่บ้างแต่ก็ยังไม่มีแรงที่จะทำอะไรมันได้เพลงอะไรก็ไม่ได้จะให้มันเป็นอย่างนู้นอย่างนี้ไปก็ไม่ได้นั้นเรียกว่าสติอ่อนมีสติอยู่บ้านมีสติอ่อนมันก็จะแข็งแรงตื่นรู้เป็นไปเหมือนกับเราทำแต่ตอนนี้เราตื่นๆลืมตาอย่างนี้เรามีสติเต็มรู้ตัวทั่วพร้อมเราจะจับต้องยกมือแล้วก็ยกได้นั่นแหละจะคิดทำไมเอาไม่เอาทวารกายไม่ออกข้างนอกแล้วจะคิดเรื่องนั้นเรื่องนี้อย่างงอนอย่างนี้อะไรเราก็เจตนารมณ์ไปได้ยิ่งอารมณ์ในขณะนั้น ของเรามีอารมณ์ตอนนี้ไม่ดีสติแข็งแรงจริงๆให้เป็นอารมณ์ดีคิดเรื่องไม่ดีให้มาคิดเรื่องดีได้ยิ่งสติมีอำนาจด้วยแล้วเราก็ฝึกเมื่อสติเราจะเต็มที่เราจะทำได้มากขึ้นกว่าที่ตอนที่เราไปใช้จิตไปเป็นอย่างนี้อีกมันก็อ่อนแอลงกำลังของจิตไม่มากเราจะเอามาใช้ไม่ได้เพราะงั้นตอนนี้เราไม่มีอะไรแล้วเราปลดเรื่องอื่นๆเราหยุดเรื่องอะไรระงับเรื่องอะไรและจิตของเราแข็งแรงมันลองมาดูซิเรามีสติเต็มๆของเราแข็งแรงเต็มๆไม่รั่วไม่ซึมไม่ถูกแบ่งไปใช้งานอื่นจิตของเราจะให้มาคุมจิตก็ดีคุมจิตของเราให้มันจิตมันอยู่อย่างนี้มันเป็นอย่างนี้อย่าให้มัน เกิดฟุ้งไปตามเรื่องกิเลสที่มันพาไปมันดึงไปกิเลสเรื่องนั้นมันมีขนาดมีแรงเท่านี้เราจะได้รู้ว่าเรายังมีความมีอำนาจในตนเท่าไหร่ถ้าเราเองเรามีสติก็เต็มจะพยายามตะล่อมในจิตมันอย่าไปทำอย่างนั้นอย่างนั้นมันคิดไม่ดีอย่างนี้มันคิดไม่ดีเราอยากจะลองไม่ได้หรือได้บ้างไม่ได้บ้างแล้วก็จะรู้ว่าเรามีอำนาจแค่ได้บ้างไม่ได้บ้างหรือไม่ได้เลยเออรู้ได้ไงอยู่ไม่ไปให้อยู่กับลมหายใจก็อยู่ให้อยู่กับนั่นก็อยู่ให้อยู่คนนี้ก็อยู่ให้คิดในเรื่องนี้ก็อยู่อัปเดตเรื่องคิดเป็นเรื่องที่ดีกว่านี้ก็ได้อะไรอย่างนี้แสดงว่าเรามีอำนาจที่จะควบคุมความนึกคิดควบคุมความ รูปปกคลุมสิ่งที่เป็นจิตไปในทางกุศลก็ได้อกุศลแล้วก็หยุดไม่เอาไม่คิดได้อะไรงี้มันก็มีกำลังสูงขึ้นมีรู้ว่าเรามีอำนาจมากขึ้นการฝึกจิตนี่กำลังฝึกปริญญาโทสมถะก็ดีมาฝึกอะไรพวกนี้มีจุดสำคัญอันหนึ่งที่จะขอแนะและขอให้รู้คือเราต้องมีฉันทะมีความยินดีมีความพอใจว่าทำวันนี้มันจะได้ดีมีความพอใจอาการพอใจนี้เป็นแต่เพียงคำบอกอาตมาเพียงบอกคุณแต่คุณจะเกิดอาการที่พอใจเองพอใจก็ขอให้มีเหตุมีผลมีความเข้าใจและมีอาการ กลิ่นมันพอใจที่ว่าเออดีนะเรายินดีเหมือนกับเราเองเรายินดีที่จะได้ไปเที่ยวมันเป็นอาการพอใจยินดีที่จะได้ไปเที่ยวหรือเราได้อะไรที่พอใจเราเราก็เอออาการพอใจมันเป็นอย่างนี้มันพอใจมันมันร่าเริงเบิกบานแม้มันจะยากแล้วก็ทำเพราะฉะนั้นจุดแรกถ้าเราพอใจที่จะมานั่งเจตรินเนี่ยมันจะได้ดีมันจะได้ดีถ้าไม่พอใจแล้วได้ยากขนาดเราพอใจนี่นะยังฝึกต่ออีกเลยมันยังไม่ได้ทันคิดเลยว่าจะให้มันเป็นอย่างนี้จะให้มันเป็นอย่างนี้เป็นอย่างนี้มันยังไม่ค่อยได้ง่ายๆเพราะถ้าผู้ใดมาด้วยฝืนไปฝืนฝืนฝืนฝืนก็ฝืนอะไรก็ไม่ค่อยเป็นไม่ค่อยเก่งด้วย มันพยายามให้มันเข้าใจให้ดีว่าเราก็ควรจะพอใจเราก็ควรจะเห็นดีนะเราก็ไม่ควรจะโง่มันน่าจะได้ประโยชน์อย่างนี้คุณก็ต้องใช้ปัญญาวิเคราะห์วิจารณ์มันได้อะไรมันดียังไงก็พูดมากมายอธิบายหลายเหลี่ยมหลายในเพราะฉะนั้นจุดแรกเป็นฉันทะเกิดแล้วก็วิริยะต่อวิริยะเมื่อพอใจยินดีแล้วก็เพี้ยนบอกแล้วว่าขนาดพอใจยินดีมันยังไม่ง่ายนักในการมาฝึกพวกนี้เพลียแล้วทีนี้ก็มีจิตเท่าไหร่ท้องก็มาตั้งใจทำเอาใจใส่เรียกว่าจิตตะฉันทะวิริยะจิตตะแล้วเรามีกำลังขึ้นมาถึงจะถึงขั้นรายได้พร้อมได้เห็นเนื้อเห็น จริงเห็นอะไรแต่ไรไปตามที่เรามีแนวปฏิบัติไม่ได้คืออาตมาที่บ้านไปมากแล้วในเจโตสมถะนี่จะทำยังไงจะอยู่กับลมหายใจอาการจดจ่อจดจ้องดูลมเข้าลมออกลมสั้นลมยาวอะไรก็ว่าไปจริงๆทำจริงๆหรือแม้แต่ยิ่งกว่านั้นนอกจากลมเข้าลมออกแล้วทำได้อยู่กับลมหายใจอยู่หรือว่าขาดอารมณ์ของตนเองได้ทำจิตของเราได้อีกจะมีความนึกคิดอยู่ก็รู้ว่านี่คิดนี้ไม่เป็นอกุศลเป็นกุศลอยู่นะมีเหตุมีผลควรนึกถึงความคิดจะอยู่ไม่มีเรื่องฟุ้งซ่านอื่นก็เป็นการคิดนึกจะเรียกว่าสมาธิเรียกว่าชาญก็ได้แล้วไม่ได้ไป คิดถึงไม่มีอารมณ์กามารมณ์พยาบาลอะไรไม่มีอาการหรี่ด้วยสติเต็มรู้ชัดเจนแข็งแรงไม่ฟุ้งซ่านไปอื่นอยู่ในเรื่องนี้เท่านั้นมันเป็นชาแล้วสมถะพอสมควรแล้วสมถะขนาดดับนิวรณ์แล้วแต่จะให้มีสภาพสมถะก่อนนั้นคุณก็สามารถทำได้ให้จิตต้องไปขนาดที่ว่าไม่ต้องคิดเลยแต่รู้เป็นสัญญาสัญญารู้ตามกำหนดหมายเรื่องนั้นเรื่องนี้อยู่อยู่กับลมหายใจก็อยู่กับลมหายใจจะลืมตาก็เห็นภาพข้างหน้าเฉยไม่ลืมตาหลับตาก็เห็นดำใช้อยู่ สีดำกูจะเห็นสีนั้นสีนี้ก็สีนั้นแล้วก็แล้วแต่สีต่างๆนี่มันแสดงว่ายังไม่นิ่งพอมันจะเป็นสมถะตามที่กำลังจะอธิบายนี้มันอธิบายไม่ออกแล้วมันอธิบายไม่ไปแล้วเพราะมันรำคาญกันมันต่างกันอยู่ในตัวเพราะฉะนั้นสีดำเจอกันดำเฉยอย่าลืมตาก็ลืมเห็นอะไรก็เห็นเฉยๆจะหลับตาก็ต้องดำอยู่เฉยๆแล้วก็ไม่ได้คิดอะไรต่อสีดำแล้วก็ดำแล้วก็หยุดแล้วมันก็รู้สีดำแล้วก็หยุดหรือแม้คนไม่มีสีแสงวูบวาบมีอะไรที่มันๆๆนิดหน่อยก็มีไซส์บ้างกำหนดรู้สัญญากำหนดรู้อะไรแค่นั้นไม่ได้ปรุงไม่ได้หาไม่ได้มีเรื่องอื่นเรื่องนั้นเรื่องนี้อะไร อธิบายความขยายความมากเลยสักแต่ว่ารู้สิ่งนั้นตามสิ่งนั้นตามความเป็นจริงเท่านั้นไม่ได้สังขารไม่ได้คิดปรุงคิดเรื่องคิดราวอย่างนู้นดีอย่างนี้ดีอย่างนี้ไม่ดีอย่างนั้นสั่นอย่างนี้ยาวอะไรไม่ได้คิดต่อเลยอย่างนี้เลยว่าสมถะยิ่งกว่าเมื่อกี้มีความคิดมีเรื่องราวมีสัมมาสังกัปปะตอนนี้แม้แต่สัมมาสังกัปปะก็ไม่มีมีแต่สัญญาเฉยๆรู้แล้วก็กลับไปแล้วก็รู้อยู่นั่นแหละแต่จิตมันเกิดต่ออยู่เรื่อยแหละรู้แล้วก็ดับแล้วก็ไม่มีเรื่องอื่นมาแซมเลยมีอะไรที่เราสัมผัสก็มีแต่การรู้เท่านั้นแล้วมีแต่สัญญาณเราไปอีกไม่ก็ให้รู้เลยแม้แต่ไอ้ ผับดำอยู่เดี๋ยวนี้ลมหายใจก็ไม่ค่อยให้รับรู้ไปเรื่อยๆเรื่อยๆเรื่อยๆหมดลมหายใจก็ไม่รู้ไอ้ดำๆๆอะไรก็ไม่รู้ไม่รู้มันอะไรแล้วดับเงียบคืออะไรลงไปเรื่อยๆนั่นเองเรียกว่าอสัญญีไม่มีความกำหนดรู้อะไรเลยไม่มีความระลึกรู้อะไรเลยไม่รู้อะไรเลยดับดับก็ยากเหมือนกันจะให้อสัญญีก็ยากเหมือนกันแต่สมถะยิ่งกว่าสมถะยิ่งกว่าสงบไปยิ่งกว่าเลยเถิดไปแล้วเลยเถิดที่เป้าหมายของพุทธเป้าหมายของพุทธไม่ได้ทำอย่างไม่ได้เอาอันนี้แต่จะเรียนรู้ได้ฝึกหรือได้ฝึกปรืออันนี้ไม่ใช่เป้าหมายที่หมายคำว่าชา ยิ่งดับไม่มีความรู้มีแต่สัญญากำหนดรู้และไม่เป็นปัญญาด้วยไม่มีความรู้ที่มันรู้อะไรต่ออะไรที่เป็นความรู้ถ้ายังคิดนึกอยู่มีปัญญาถ้าอย่างนั้นเรียกว่าชาญถ้ามีแต่สัญญาแต่มันก็ยังมีเชื้อบรรยายอยู่บ้างมีส่วนรู้อยู่บ้างก็เรียกว่ารู้มันไม่ใช่ปัญญานะแต่มันเป็นสัญญาเพราะว่าอันนี้จะเรียกว่าเป็นชาญมันก็เป็นชาญเหลือความชันอยู่ตรงที่สัญญามันพอรู้นั่นแหละเพราะว่าฌานที่ไม่มีความรู้ไม่มีปัญญาท่านไม่เรียกชาญนะพระพุทธเจ้าโดยคำจำกัดความยักทรัพย์ออนไลน์ สำนวนกล่าวจำแม่นลัทธิปัญญาชายอินโดเนี่ยจำแม่นแต่ว่าอันที่ตอนนี้ได้มาจากลพบุรีนี่แหละจะไปดูเลยนัตถิปัญญาอนัตตาปัญญาสะปัญญาอะไรนัทธิปัญญานัตถิพระฉายาโตปัญญานัตถิอัจฉริยะโตหน้าปัญญาโตไม่ไม่นับว่าฌานปัญญานัตถิปัญญาไม่มีปัญญาไม่มีไม่มีปัญญาไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่นับว่าฌานไม่เป็นชาญ 7 สัญญาเรียกว่ามันเป็นชาญบ้างก็แค่นั้นยิ่งอสัญญีเลยไม่ใช่ชาญนี่คือคำจำกัดความของพุทธคำอธิบายคำจำกัดความนิยามของพูดว่าฌานต้องมีปัญญาปัญญาไม่มีฌานไม่ได้ปัญญาไม่มีฉันไม่มีปัญญาไม่ไม่มีไม่เรียกว่าชาญไม่มีปัญญาไม่มีชายไม่มีปัญญาไม่มีไม่มีฌานที่ไม่มีปัญญามีของขุดถ้าของคนอื่นเขาก็เรียกว่าโอ้โหยิ่งอัจฉริยะยิ่งชานใหญ่เลยนิโรธฌานนิโรธเขาก็อธิบายกันไป แล้วก็ฟังความหมายของเขาเขาจำกัดความอย่างนั้นก็เรื่องของเขาแต่ไม่ได้อยู่ในความหมายที่จำกัดความของพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าจะไม่ดีอธิบายความไว้ว่าอย่างนี้ก็เป็นรายละเอียดความรู้ความหมายที่เราจะทำทำได้แค่ไหนเราก็ทำฝึกเนี่ยฝึกไปทำไปคันนั้นคันนี้ไปดีๆจะรู้สึกเห็นสัมผัสรถสัมผัสอารมณ์ได้ก็อ่านอารมณ์ได้ดีๆว่ามันว่างเบาสบายดีในขณะที่ว่าถ้าจิตของเราเนี่ยมันเป็นจิตเฉยๆมันเป็นจิตที่มันไม่ได้ มีเรื่องนิวรณ์โดยเฉพาะเราต้องพิจารณาให้ดีเพราะมันไม่มีอาการการพยาบาทง่วงเหงาอะไรมันไม่ง่วงเหงาหาวนอนมันไม่ดีหรืออะไรมันไม่ฟุ้งซ่านฟุ้งซ่านไปไหนเห็นจิตที่มีธาตุรู้เต็มๆรู้เฉยๆรู้อยู่นิ่งๆแล้วจิตมันก็เจ็บต้องว่างคิดเบาๆง่ายๆสบายงี้หรือแม้แค่ให้มันคิดให้มันทำงานคิดมันมีอะไรต่ออะไรธรรมดาไม่มีกิเลสไม่มีโน่นนี่ไม่มีอาวรณ์อาลัยไม่มีห่วงหาอะไรมันไม่ทุกข์อะไรหรอกกินไม่ทุกข์อะไรจิตมันไม่ดีมันไม่ฟุ้งซ่านมันไม่นู่นนี่อะไร เป็นไปตามหน้าที่ที่ให้เราให้มันทำอย่างนี้มันก็อยู่ของมันเป็นไปตามจุดที่เราพอใจจะให้มันทำอย่างนี้อยู่เนี่ยมันสบายๆสบายมากแต่มันสบายมากมันเฉยไม่ใช่สบายเพราะเป็นรถอะไรจี๋จ๋าเออมึงก็ยังกินขนมมึงก็ยังถ้าคนติดขนมนะแต่ก็ไม่ติดขนมก็เฉยๆกินขนมหวานไปกินไม่ลงด้วยไม่เข้าเรื่องมึงก็ได้คนชอบอะไรเขตสมเด็จบางคนได้ของหอมแต่ได้ดมหอมชื่นใจคนได้ของสวยได้ก็ได้สวยก็ชื่นใจอะไรอย่างเงี้ยมันเป็นรถใจชื่น มันไม่ได้ชื่นใจอะไรหรอกมันก็เบาง่ายว่างเฉยอยู่สบายสบายพิจารณาให้มันสบายเพราะมันไม่ต้องไปพูดวายเรื่องที่จะต้องหาต้องอยากต้องได้กามได้พยาบาทมันอยากได้ที่นี่ไม่ถ้าเราไม่ให้มันมันอยากง่วงอยากดีเราไม่ให้มันถูกๆเห็นทุกข์อยู่ง่ายๆมันอยากๆไหมนั่งไปนำไปนั่งไปแล้วก็อยากมีอยากมีอยากมีใครจะรีบจะตายแต่ถ้าใครบอกว่ามันจะไปขากลับถึงมันก็มาย้ายไปขากลางก็ทุกข์มันอย่าไปคิดพยายามบาทเคียดแค้นคนนั้นแหมวันนี้คนนั้น จะเมาแล้วจะกลับมาน่าจะช็อคอย่างนี้มันก็จะไปคิดอากาศหาเรื่องทะเลาะไม่เอาดึงมันไม่มาอย่าไปคิดมันก็ทุกข์ถ้ามันยังจะเป็นพยาบาลยังจะพุ่งไปเรื่องนั้นอยู่แล้วก็เดินมาจุดจุดดึงมามันก็ไม่ค่อยจะมาก็จะไปอยู่งั้นน่ะมันก็ทุกข์ถ้ามันจะไปตามกิเลสที่มันเป็นเราห้ามกิเลสก็ทุกข์ห้ามไม่ว่าจะเป็นการพยาบาลที่มันไม่ให้เป็นตามใจมันทุกข์ทั้งนั้นน่ะห้ามไม่ให้มันง่วงมันไม่ให้มันดีมันก็ทุกข์ห้ามไม่ให้มันฟุ้งซ่านไปนู่นไปนี่ฟุ้งซ่านแต่เรื่องนั้นเรื่องนี้ตามที่บอกจะไปห้ามไม่ได้มันก็ทุกข์แล้วเราก็หงุดหงิดรำคาญ อย่าคิดจะมีมันก็มีมันก็คิดรำคาญหงุดหงิดน่ะก็ทุกข์แต่ห้ามให้ผู้สาวนี่มันไม่ดึงหนามันก็ห้ามจิตที่จะไปปรุงเป็นกามเป็นพยาบาลหรือจิตที่มันจะหรี่จะหลับดึงมันไม่ค่อยทุกข์เท่าไหร่แต่มันรำคาญหยุดคิดถึงมันก็ไม่หยุดก็รำคาญเพราะงั้นถ้าเกิดว่ามันจะคิดเราก็ตั้งเรื่องเลยเพราะว่าธรรมชาติของจิตมันเรายังไม่เก่งสมรรถภาพถึงขนาดเลยเถิดเป็นเจโตสมถะที่เลยเถิดไปจนไม่ให้มีการงานอะไรไม่ได้อยู่ในสมาธิเป็นสัมมาสมาธิของพระของศาสนา พระศาสนาพุทธมีสมาธิมีสมาธิกับปะแต่ถ้าดับสัมมาไม่ให้คิดไม่ให้ฉันกลับปะไม่ให้วิตกไม่ให้วิจารณ์ไม่ให้คิดไม่ตรรกะวิตกกะสันกะปะอะไรเลยก็เรียกว่ามันไม่ได้อยู่ขอบเขตของสัมมาสมาธิไม่ได้อยู่ในสมาธิของพุทธเป็นสมถะที่เจโตสัมปทานไปดังที่อธิบายไปเป็นชั้นๆตอนๆแล้วเป็นสมถะไปทีนี้เราไม่ถึงขนาดนั้นเราจะเอาสมาธิแบบพูดตรงๆก็เอาจิตก็คิดอยากออกไปตามที่ตกแกอย่าเราคิดก็ตั้งเรื่องให้มันคิดแล้วจะเปลี่ยนเรื่องก็เปลี่ยนได้เรื่องนี้อกุศลไม่เอาเรื่องนี้กุศลเรื่องนี้เป็นสัมมาสังกัปปะเรื่องนี้เป็นไปเพื่อการเรื่องนี้ พยาบาลมันซ้อนอยู่ในตัวถ้าเรานี้เป็นใบประกาศด้วยหรือเป็นไปเพื่อเบียดเบียนเบียดเบียนตนเบียดเบียนท่านช่วงนี้ไปคิดเรื่องนี้ไปหาเรื่องเขาอย่างนู้นอย่างนี้ไม่เอาไปเบียดเบียนผู้นั้นผู้นี้ยังไม่เอาคิดในเรื่องกินเบียดเบียนตนจะทำโน้นจะมีอย่างนี้จะไอ้โน่นไอ้นี่อะไรให้เราเดือดร้อนให้มันไปเป็นทุกข์เป็นวุ่นวายอะไรเราก็ไม่เอาถ้าคิดแล้วก็ได้ประโยชน์ได้ธรรมะได้สิ่งดีเจริญอยู่โดยเฉพาะเราทำให้เป็นประโยชน์เป็นเรื่องราวธรรมะเป็นทำให้เราเกิดเบิกบานร่าเริงที่เป็นไปในทางธรรมติดรถรับจ้างคลายในเรื่องนั้นเรื่องนี้ดูนิ่งว่างเปล่าง่ายอยู่ก็ก็เอาข้อดีก็คิดซะว่าฉันก็ ตอนนี้เราไม่ได้เห็นอะไรมากโดยเฉพาะวาจาก็ไม่พูดกายกรรมก็ไม่ทำอะไรแรงทุกอย่างที่มีอยู่ก็เอามาใช้ในความคิดเอามาใช้ผิดสติสัมปชัญญะมีเรี่ยวแรงทำก็ทำให้มันได้ [ไม่สามารถถอดข้อความได้]