250707 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ033.txt

จะอธิบายแทรกให้ฟังว่ากิเลสมันมายังไงไปยังไงมันมายังไงแล้วมันไม่ใช่จุดเป้าหมายเลยที่เขาทำกันน่ะไม่ใช่เป้าหมายกันเสร็จแล้วเขาก็ไปได้นอกทางเลอะเทอะไปหมดไม่เข้าสู่พุทธเป็นผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบานมันออกนอกเรื่องนอกราวเราจะนั่งจะใช้เวลาประมาณชั่วโมงหนึ่งเป็นภาคปฏิบัติตั้งและจะเห็นผลได้ ชี้ให้เห็นจะอธิบายแทรกให้เข้าใจพวกคุณจะรับรู้โดยตนนี่แหละฟังไปแล้วก็ทำไปด้วยจะเห็นจะรู้จะเข้าใจอย่างลึกซึ้งและต้องเพียรจะต้องทำต้องเพียรทำประกอบได้ถ้าเผื่อว่าเราไม่ทำเราก็ไม่รู้ถ้าเราทำเราจะรู้และเมื่อเราทำได้แล้วมันก็เป็นวิธีการถ้าเข้าใจอย่างชัดแจ้งถูกทฤษฎีแล้วไปทำที่ไหนก็ได้ทำที่บ้านที่เรือนที่โน่นที่นี่อะไรก็ได้ทำประกอบการนั่งทำนี่เป็นการอุปการะโดยเฉพาะเมื่อเอาหลักของทฤษฎีอานาปานสติเข้ามาทั้งหมดแล้วคือนั่งใช้กฐินลมลมหายใจเข้าออกแล้วก็ตรูไปจนกระทั่งถึงจิตสังขารถึงหมดการสังขารจิตสังขารถึงอารมณ์ทำ หรือธรรมารมณ์รู้เป็นการตรวจการเห็นการดิ้นของจิตแล้วเราจะรู้อย่างแยบคายละเอียดไม่ใช่ไปรู้เอากามหยาบไม่ใช่ไปรู้เอาเรื่องที่มันสัมผัสอย่างตื้นๆเขินๆแต่อยู่ในอีกสภาพหนึ่งอยู่ในสภาพที่จะดูจิตที่มันลอยจิตที่มันฟุ้งจิตที่มันตกจิตที่มันยังไม่มีอำนาจเราจะรู้ว่าจิตเราไม่มีอำนาจเดี๋ยวก็รู้ว่าเราจะรู้ว่าจิตเราไม่มีอำนาจเรียนรู้ซึ่งภายในเวลาไม่มากนี่แหละแล้วเราเดี๋ยวเราจะรู้แล้วก็ขอบอกให้เราทราบอันนึงว่าเป็นการตกลงกัน เป็นการบอกกันไม่ใช่เป็นการละอายหรือไม่ใช่เป็นการลงโทษแต่เป็นการบอกความจริงแล้วก็ทำให้มันได้ความจริงอย่าฝืนแล้วก็พยายามกระทำให้มันถูกตรงแล้วเราก็จะได้มากคือเราจะนั่งกันเนี่ยมานั่งไปนั่งไปแล้วถ้าผู้ใดรู้สึกตัวว่าเราเอากิเลสมากกว่าเราเอาการฉากขี้ยานิโยคหรือว่าการตื่นหรือว่าการได้สภาพธรรมที่มันถูกต้องถูกต้องเพราะตัวเราเองประมาณเอาเองเราประมาณเอาเองว่าเท่านั้นเท่านี้เปอร์เซ็นต์เช่นว่าเรานั่งไปนั่งไปเนี่ยเราเกิดกิ ตัวง่วงธรณีตกมันง่วงมันกลายเป็นสภาพว่าเรานั่งไปเนี่ยเราจะนั่งชั่วโมงนึงเรานั่งไปแล้ว 10 นาทีเอ๊ะใน 10 นาทีนี่ 8 นาทีนี้เราง่วงแล้วเราตื่นอยู่ได้นะทีเดียว 2 นาทีหรือว่าเรานั่งไปแล้วเราหลับไปได้ตั้งรีไปลงไปด้วยตกเป็นสภาพที่ตกลงไปเรื่อยไปถึง 6 นาที 7 นาทีไอ้เป็นไปได้ที่จะตื่นโพรงเต็มเบิกบานสดชื่อนี้ได้นาทีเดียว 2 นาที 3 นาทีแล้วแสดงว่าเราสอบตกอย่างหนักแล้วสอบตกอย่างหนักแล้ว 10 นาทีแรก 10 นาทีต่อไปก็เป็นอย่างนั้นก็ยิ่งยืนยัน 10 นาทีต่อไปก็ยืนอย่าง เพราะงั้นแม้แต่ 10 นาทีแรกถ้าใครจะลุกออกจากที่นี่ไปทำให้มันตื่นจะเอาน้ำล้างหน้าจะไปถ้ามันมีสติเต็มอย่างไรลุกไปเลยไม่ถือว่าน่าอายไม่ถือว่าไล่ไม่ถือว่าลงโทษเราถือว่าเราเข้าสู่ความจริงกันไม่ว่าใครทั้งนั้นน่ะทั้งพระทั้งนักบวชทั้งใครต่อใครทั้งฆราวาสกระทำกันเลยค่อยๆเคลื่อนย้ายออกไปของเราออกไปแก้ไขปรับปรุงให้มันมีอิริยาบถใหญ่ให้มันตื่นสดชื่นแล้วค่อยเข้ามาใหม่ถ้ามันยังไม่สดชื่นมันยังเป็นไปไม่ได้ก็เออมันอยู่มันข้างนอกก่อนทำอย่างนี้เราเอาจริงๆลองดูถ้าใครเองมารู้สึก ไม่ได้มันก็จะเผลอของตัวเองนั่นแหละเฉลี่ยของตัวเองไม่ได้ตัดสินว่าตัวเองไม่ได้เราหลี่เราหลับเราได้กิเลสมากกว่าเราได้การปฏิบัติประพฤติบำเพ็ญแล้วตัดสินไม่ได้เราก็ได้ของเราอยู่นั่นแหละของใครของมันน่ะได้ของตัวเองน่ะได้กิเลสก็ได้ได้อยู่อย่างนั้นแหละฟังดีๆนะนี่เป็นเรื่องสัจจะยังเรียกว่าเราอยากอิสระเสรีหรือยังสัจจะเราต้องรู้ความจริงเราจะฝืนถ้าฝืนแล้วเราก็จมมันก็ใส่ออมสินน่ะแล้วก็เอาแต่ไอ้ขี่พะโล้ใส่ออมสินไปเรื่อยๆมันทำแล้วมันไม่ได้สอบไม่ได้มันไม่ดีมันมีแต่หนักทรุดลงทรุดลงมากกว่าที่ได้เสียมากก็ได้เราไม่เอา แก้ให้ได้มากกว่าเสียเราจะแก้ให้ได้ไม่ใช่มานั่งเดียวกับแทนที่จะมานั่งแล้วก็เลยกลายเป็นได้แต่กิเลสเสริมไปอีกอย่างนึงเอาแต่ตัวง่วงหนักเข้าคุณจะชำนาญชำนาญชำนาญโยกชำนาญง่วงทำงานจนกระทั่งแม้แต่บางทีนั่งตาลืมอย่างนี้คนอื่นไม่รู้หรอกไปแล้วเขาเรียกหลับในไปแล้วไม่รู้เรื่องจะชำนาญจะเก่งนะเก่งในวิธีการเลวกางเกงในพิธีการสะสมกิเลสสะสมสิ่งเลวเป็นกิเลสโดยเฉพาะกิเลสนิวรณ์ถีนะมีพระนี่แหละไอ้หลับดีตกนี่แหละเก่งไม่ใช่ตื่นนะไม่ใช่เป็นไปเพื่อตื่นนะเป็นไปเพื่อหลับเป็นไปเพื่อรีเป็นไปเพื่อ โสดจรีรัตน์ตรังเป็นไปเพื่อให้จิตหลบเร้นนั่งเงียบกริบไปได้โดยคนอื่นไม่รู้เท่าทันจะสะกดจิตยังไงจะทำพิธีกรรมยังไงก็ตามใจก็ทำด้วยวิธีกรรมนั่นแหละบางคนหลงไปจนกระทั่งวันนั่งไปแล้วก็ทำให้มันดับๆหรี่ไปเลยแล้วก็ทรงตัวแข็งปึ๋งอะไรเราก็หลงวันนี้เป็นนิโรธซึ่งศาสนาพุทธเราไม่เอาเลยใครก็ปฏิบัติธรรมมาก็จะรู้ว่าเขาเรียกอันนั้นว่าพรหมลูกฟักพร้อมลูกฟักคือเป็นพรมก็ถือว่าเป็นผู้ที่เข้าไปในนั้นแล้วเขาเรียกกันว่าชาญแล้วก็หลับตาชานแล้วก็ตกลงไปแล้วก็ไปเป็นพรมเหมือนไอ้ก็เหมือนกับไอ้ลูกลูกฟักลูกแฟนกลิ้งรุ่นอยู่อย่างนั้นน่ะไม่รู้เนื้อไม่รู้ตัว กริ่งครูขี้เหร่ใครจะเอาไปไหนขยับไปยังไงก็ได้เรียกว่านิโรธแบบอสัญญีเนี่ยแข็งตึงนั่งอยู่นั่นน่ะใครจะเขยิบๆไม่รู้เรื่องรู้ตัวใครจะสัมผัสแตะต้องข้างนอกเขาไม่รู้เรื่องเลยจะหามไปตรงไหนก็ไปอยู่อย่างนั้นเรียกว่าพรหมลูกฟักถ้ากดได้ถึงที่มันได้ถึงอย่างนั้นจริงๆนะใครจะหาจะช่วยจะย้ายจะโยกไปไหนแกไม่รู้เรื่องเลยจริงๆไม่รู้แข็งอยู่ในท่านั้นน่ะแล้วเขาก็นิยมกันนะจนกระทั่งถึงขนาดว่าแข็งขนาดที่เรียกว่าคนเขาให้ให้ทำมือขึ้นให้นั่งอย่างนี้แล้วก็ให้มีมือยกมือนั่นแล้วเขาก็ขย่มมือขย่มอะไรกันไม่ลงแล้วเขาบอกอย่างนี้พอๆอย่างนี้ยอดเขาหลงกันถึงขั้นอย่างนั้นก็มี เดี๋ยวเขาก็ทำกันเสื้อนี้แหละเราจะต้องทำความเข้าใจให้ละเอียดให้รู้ว่าเราจะตื่นนะไม่ใช่มานั่งหลับศาสนาพระพุทธเจ้านี้จับกุมารปรินิพพานแบบรู้มีสติสัมปชัญญะปัญญาแม้อธิบายแบบโบราณอธิษฐานหรือแม้แต่ที่สุดพระพุทธเจ้าจะปรินิพพานก็ลืมตาจะเสด็จปรินิพพานสุดเลยก็ลืมตาดังที่ใครได้เคยได้เรียนมาตามตำราแล้วจะเห็นเด่นชัดเพราะถ้าไม่ได้มาเอากลับเอาบุหรี่เอาไปอย่างไร้สติสัมปชัญญะเอาอย่างหรูๆเอาอย่าลืมตาลัทธิลืมตาไม่ใช่ลัทธิหลับตาอาตมาเคยท้าทายให้หามาที่คำว่าหลับตาน่ะมีแซมมาสัก หนึ่งไหมในพระตำราทั้งหลายแหล่ของพระพุทธเจ้าคำว่าหลับตาน่ะมันระบุตรงๆเลยว่าคำว่าหลับตาแม้แต่กรรมวิธีแม้แต่ถึงที่สุดตรงไหนก็แล้วแต่ว่าหลับตาอยู่ในพระไตรปิฎกน่ะอ่านกันมานักหนาเหมือนกันทั้งนั้นน่ะมีไหมนอกจากของเกจิอาจารย์อธิบายแซมไม่ต้องหลับตาเข้าไปอย่างนั้นอย่างนี้เขาพระไตรปิฎกของพระพุทธเจ้าน่ะมีไหมสักคำหนึ่งไม่เคยมีเลยแล้วก็ยังไม่มีใครหามาให้อาตมาได้นอกจากจะไปเอาจากที่ไหนมาแล้วก็มายืนยันกันว่าจับพระไตรปิฎกหรือว่าจับพระพุทธพจน์ถ้าเป็นอันอื่นเป็นของเกจิอาจารย์แล้วก็มีบรรยายกันหลากหลายอันนี้เป็นเป็นการตกลงกันให้เข้าใจ ว่าเรานั่งไปแล้วเราขาดทุนเราจะทำขาดทุนแล้วมันก็สั่งสมสั่งสมจริงๆกรรมเป็นสิ่งสั่งสมเราเสพคุณอย่างไรเราทำความเคยอย่างไรมันก็เคยอย่างนั้นน่ะเคยเคยไปหลายนายเดี๋ยวอาตมาจะพาไปพานั่งไปแล้วอาตมาจะชี้บอกหรือจะรู้จะบอกให้ละเอียดเลยแม้แต่กระทั่งนั่งไปแล้วนี่ตาคุณหรี่เข้าไปเศษ 1/4 แล้วนะมีตาคุณหลีกต้องรู้สึกตัวทั่วพร้อมรู้สึกว่านี่เปลือกตาคุณหรี่ไปเสร็จ 1/2 ขณะนี้เปลือกตาคุณหรี่ไปเสร็จ 3/4 แล้วแต่คุณก็จะรู้สึกว่าคุณยังลืมตาแต่เปล่าหรอกนะมันจนจะมิดแล้วแต่คุณก็ไม่รู้ตัวแล้วว่าตาคนดีไปอย่างนี้ไม่เอาอาตมาจะพาทำให้ตื่นโพรงเลยเบิกเต็ม แล้วคุณจะรู้ว่าไม่ง่ายเลยไม่ทำอะไรหรอกนั่งลืมตาเฉยๆนี่แหละไม่ต้องทำอะไรหรอกไม่ต้องไปกังวลทั้งภายในว่าคุณจะคิดฟุ้งนั่นฟุ้งนี่ไอ้โน่นไอ้นี่ไปมากมายไม่ต้องคิดไม่ต้องไปคำนึงยากมากมายเดี๋ยวจะพาภิกษุให้ดูจะพาไปส่งให้ดูแล้วจะรู้ว่ามันไม่ใช่ฐานง่ายนะยิ่งจะนิ่งจิตของเราสงบระงับโปร่งตรวจอารมณ์ทำอารมณ์ได้ถึงขั้นจิตในจิตเบิกบานแจ่มใสอย่างโน้นอย่างนี้ประคองไว้ได้ยิ่งกว่าประคองไอ้หม้อน้ำมันเดือดๆอยู่บนศีรษะไม่ให้ก็ช็อคไม่ให้ล้นไม่ให้ 6 มาใส่ตัวเองให้ร้อนเร่าอะไรยิ่งกว่านั้นอีกยากไม่ใช่เล่น แต่ตอนนั้นก็ตามไม่เป็นไรเรานานปีมาแล้วอาตมาจำเป็นต้องสอนทั้งพระทั้งสอนทั้งพวกคุณสอนรวมกันไปก็เอาไปเรื่อยๆเพื่อที่จะได้รู้ไปแพร่หลายคุณเป็นฆราวาสเราจะไปพบกับพวกฆราวาสอีกเยอะซึ่งก็หลงคิดหลงทางกันอยู่เยอะแม้เรายังทำไม่ได้ยังไม่ถึงฐานะอันที่แท้จริงนักก็ไม่เป็นไรอย่างน้อยเรียนรู้ปริยัติไปอย่างอื่นดีก็พยายามเข้าคนมีบารมีมีไม่ว่าจะเป็นฆราวาสไม่ว่าจะมาบวชเป็นพระแล้วหรือไม่ก็ตามมีบารมีสามารถที่จะเป็นไปได้นะสามารถที่จะกระทำได้แม้จะยังไม่ได้ก็เอาละเราก็ทำไปมันจะยังไงยังไงก็ค่อยๆแก้ไขกันในอนาคตข้อสำคัญขอให้ฟังให้เข้าใจเรียบเรียงให้ดี มันละเอียดซับซ้อนในเรื่องของการปฏิบัติธรรมไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะอาตมาจะแนะให้ฟังก่อนว่าที่มันยากที่มันทำไอ้นี่มันยากโดยเฉพาะสายพุทธโดยตรงสายพุดตรงที่อาตมาจะสอนอีสานสอนพูดตรงที่มันยากก็เพราะว่าเราปฏิบัติการนั่งนี่เราไม่มีอามิดล่อไม่มีอะไรอะไรมาล่อเลยในสายฤาษีเขาล่อ 1 เขามีสิ่งที่เป็นกสิณอะไรต่ออะไรต่ออะไรของพวกเราก็เป็นกสินได้บ้างถ้าเผื่อว่าให้เป็นเครื่องเกาะก็เป็นเครื่องเกาะอย่างเราใช้ลมหายใจเกาะอย่างนี้เป็นต้นแต่ของเขาก็มีบอกว่าจะเข้าไปแล้วก็จะมีการได้เล่นอธิบายว่าเมื่อได้แล้ว เหมือนหลับตาเป็นองค์คณะนิมิตมีแบบฤาษีนะของพุทธนิมิตรก็ไม่ได้หมายความอย่างนั้นปฏิภาคคณิตก็ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นอธิบายกันคนละอย่างแต่ของฤาษีนี่ก็บอกว่านิมิตก็คืออย่างเช่นสมมติว่าเพลงไฟเอาเพลงดวงเทียนนี้เป็นต้นติดไอ้เปลวเทียนที่ติดตาแล้วก็ติดในความรู้สึกหลับตาลงไปแล้วเปลวเทียนนั้นก็จะเป็นภาพติดเห็นเหมือนกับเราลืมตาเพ่งนี่หลับตาไปภาพเปลวเทียนนั้นก็จะติดเป็นอุปสรรคนิมิตนะเห็นภาพนั้นอยู่อย่างแจ้งอย่างจริงอย่างชัดเหมือนเคยเห็นอย่างลืมตาเพ่งหลับตาเข้าไปก็เห็นเขาเรียกว่าอุปทานนิมิตนำนิมิตเข้าไป ในจิตได้เสร็จแล้วก็สูงไปกว่านั้นที่นี้ก็เล่นใหญ่เลยนี่เล่นจะขยายให้ไกลให้ไกลจะขยายให้ใหญ่จะทำให้เล็กจะทำให้พลิกแพลงมีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาไร้ดวงไร้เดียงอะไรเป็นปฏิภาคเขาว่างั้นทำทบทวนไปทำให้มันเก่งให้มันมีหลายๆอย่างหลายๆอันเขาเรียกว่าปฏิภาคนิมิตทำเล่นไปนี่เรียกว่าของเล่นซึ่งไม่ใช่ของจริงเลยมันเป็นเครื่องลอยจิตอยู่กับที่ 7 คุณก็อยู่กับเครื่องเล่นเหมือนเด็กเล่นตุ๊กตาก็เล่นไปเอาที่จริงแล้วมันซนจิตนี่มันยากแก่การควบคุมดูแลเขาก็ทำอย่างนี้กันมันนานเต็มทีแล้วก็ทำได้มีเครื่อง นอกจากให้เล่นอย่างนั้นแล้วก็รวมจิตเขาได้ได้มากๆเข้าทีนี้ก็ค่อยๆเพิ่มนิมิตเพิ่มนิมิตต่างๆคือหมายความว่าถอนไม่ให้มีนิมิตเมื่อถอนไม่มีนิมิตที่นี้คุณก็จะทำให้วางว่างลงเขาก็ใช้วิธีนี้ว่าแล้วคุณก็ไปสร้างรูปอื่นมาเล่นอีกด้วยความเข้าใจของเขาฤาษีเขาว่ามันเป็นรูปเป็นโฉมเป็นสรีระเป็นตัวเป็นตนเขาก็มองเขาบอกมันก็จะพยายามถ้าเรานึกโน้นไปเขาว่างั้นนะนึกน้อมไปจิตก็จะไปสามารถเห็นสามารถรู้สามารถพบสวรรค์พบนรกซึ่งเป็นรูปเป็นโฉมเป็นตัวเป็นตนมีรูปมีสีอะไรไปก็จะเห็นได้เขาก็ว่างั้น มันขึ้นมาเป็นมโนมยาอัตราปั้นขึ้นมาเป็นรูปที่สำเร็จด้วยจิตเกิดเห็นตามที่คุณอุปทานหรือตามที่คุณได้คิดนึกเอาเองจะปั่นตามที่รู้หรือไม่ได้รู้หรือจะปั้นรูปเอาเองก็ตามใจมันจะไปเหมือนกันที่เขาคิดนึกของคนอื่นหรือว่าไม่เหมือนของเราเดี๋ยวเพียวๆเลยของเราไม่เหมือนใครเลยก็ได้พยายามปั้นจนสำเร็จด้วยจิตมันก็จะเห็นจะเป็นส่วนมากเราก็ได้รับถ่ายทอดกันมาแล้วเป็นจิรังได้ยินมานานแล้วโดยเฉพาะสายทางเอเชียเรานี่ก็มาทางนี้ทางเลี่ยงทางแบบนี้มันมากันเป็นพันเป็นหมื่นปีเป็นตั้งเท่าไหร่เท่าไหร่แล้วเพราะวิชาการแบบนี้มันมาก่อนพระพุทธเจ้าเกิดอีกมันนานแล้วเก็บรถดังได้ยินมาไม่ว่า ว่ากันเลิกกันแล้วอย่าว่าแต่ชาตินี้คุณได้ยินเลยชาติก่อนๆนี่คุณก็ได้ยินมามากมายนักหนาไม่ใช่ไม่ได้ยินแต่ชาตินี้เพราะบางคนบอกโอ้ยชาตินี้ไม่เคยคิดไม่เคยนึกไม่เคยได้ยินไม่เคยได้ฟังไม่เคยได้ศึกษาคุณก็พูดได้แต่คุณก็ไม่ได้รู้ลึกไปกว่านั้นก่อนจะจริงของคุณแต่ในสิ่งที่คุณได้รับทราบที่ระดับได้ยินมานะมันนานนักหนามันมากเยอะแยะเหลือเกินเพราะเราก็สามารถที่จะทำได้ตามที่เรามีสิ่งได้ยินได้ฟังอุปทานอะไรต่างๆมาทำจนกระทั่งมันเกิดสัมฤทธิ์ผลตามที่เราคิดนึกว่ามันควรจะเป็นเออมันน่าจะเป็นอย่างนี้หรือมันน่าจะต้องเป็นอย่างนี้ตามที่เรามากมายแล้วมันก็จะเป็นขึ้นมามีลูกมีภาพมีตัวมี มีสีมีแสงสิ่งเหล่านั้นมันเป็นอัตตาเป็นอัตภาพทั้งสิ้นเป็นมโนมัยอัตราไม่ใช่ของจริงมันเป็นเรื่องของส่วนมากก็เป็นเรื่องของจิตวิญญาณนรกข่มจิตวิญญาณสวรรค์ก็จิตวิญญาณคือภูมิหรือคืนแดนอาศัยของจิตวิญญาณมันก็อันเดียวกันในจิตวิญญาณคือภูมิที่จิตวิญญาณเป็นจิตวิญญาณอยู่จิตวิญญาณเข้าถึงเป็นอย่างนั้นแหละเพราะเหตุใดสิ่งที่วิญญาณเกี่ยวกับวิญญาณจริงๆในภพของวิญญาณภูมิของวิญญาณหรือว่าแดนที่วิญญาณสิงสถิตอาศัยอยู่แล้วก็มันก็เหมือนกับวิญญาณและเป็นวิญญาณไม่มีตัวไม่มีตนไม่มีสีไม่มีรูปวิญญาณไม่มีตัวไม่มีตนไม่มีศีลไม่มีลูก แต่เราก็ไม่เข้าใจด้วยความหมายที่รู้กันอยู่ชัดแจ้งเราก็ไม่เข้าใจเราก็นึกว่ามันมีพอบอกว่าอย่าว่าแต่แดนอาศัยเลยตัวตนของวิญญาณเลยเทวดาว่างั้นนะใส่ชฎาเลยเคี้ยวมั่งชมพูมั่งสีทองบ้างอะไรก็แล้วแต่ใช้ LINE เลยก็พระพุทธเจ้าท่านว่าวิญญาณไม่มีตัวตนอันนั้นตาไม่มีตัวตนแต่เราก็ไปมีตัวมีตนมีศีลมีรูปเข้าไปจนได้มันมีแต่อาการพระพุทธเจ้าสอนว่ารู้รูปนามได้ด้วยอาการลิงคะนิมิตอุเทศอาการจิตวิญญาณเรารู้เราเห็นได้เป็นอาการมันไม่ใช่รูปไม่ใช่สีไม่ใช่ตัวไม่ใช่ต้น ถ้าเราฟังไม่รู้เรื่องแล้วเข้าใจไม่จริงเราก็ยังไปนึกว่ามีตัวมีตนอยู่นั่นแหละมีตัวตนนั้นไม่ใช่ของจริงของจริงไม่มีตัวตนแต่เรารู้ได้ด้วยอาการอาการมันจะตัวตนกิริยาจิตมันก็เป็นกิริยาจิตอาการจิตเช่นอาการโกรธมีเรารู้แล้วว่าจิตใจของเรานี่มีอาการโกรธแล้วแต่มันไม่มีรูปไม่มีสีนะคุณเนี่ยการที่โลกแล้วอาการนี้แม้ตอนนี้โรคแรงซะด้วยตอนนี้นายจะเอาให้ได้เลยแต่ไม่มีสีไม่มีรูปแต่ดูแล้วว่าจิตของเรานั้นจิตของเราอาการมันโอ้โหบางทีมันเล่าๆๆเลยคุณรู้อาการมันได้ยิ่งแรงคุณก็ยิ่งรู้ง่ายถ้ายิ่งไม่แรงยิ่งเบายิ่งจางยิ่งรู้ยากยิ่งเป็นรูปรู้ได้ด้วยอาการมีความแตก ต่างกันอย่างความโลภอาการโรคกับอาการโกรธต่างกันเป็นต้นอาการหลงก็ต่างกันหรืออาการโรคแรงเกินโรคเบาก็ต่างกันโกรธแรงก็โกรธเบาต่างกันอย่างนี้เป็นต้นมีความต่างกันเรียกว่าลิ้นค่าทิ้งค่าหรือเพศความแตกต่างกันอย่างนี้มีเครื่องหมายรู้แต่ไม่ใช่รูป 7 สีไม่ใช่โฉมเร็วกว่านิมิตรมีเครื่องหมายรู้มีความหมายมีเครื่องหมายมีสภาพหมายหมายได้ว่าเออหมายเอาอย่างนี้นะมีอาการของโปรดอาการของโรคมันเป้าหมายได้เป็นเครื่องหมายเป็นลักษณะที่เรารู้เป็นปัจจัตตังใครก็รู้ได้ด้วยตนเองเอาไม้เอาอย่างนี้อย่างนี้มันรู้ได้อย่างนี้เรียกว่าราคะอย่างนี้เรียกว่าโทรศัพท์อย่างนี้เรียกว่าโมหะนี่ ต้นเขาของกิเลสรากมูลกิเลสอื่นก็บางเบาไปเช่นโทรศัพท์ก็แรงปฏิคาก็ได้ผัวก็ยังไม่ชอบใจยังไม่พอใจยังอึดอัดขัดเคืองอะไรแรงๆอยู่พอสมควรแต่มันก็ไม่ถึงโกรธอารตีความไม่มายินดีแล้วตอนนี้อ่าไม่ยินดีแล้วถ้าว่าไม่ชอบใจก็ไม่ยินดีไม่ชอบใจอย่างแรงก็ไม่ยินดีอย่างนี้ใช้ภาษาไทยสื่ออากาศของอาการจิตหรืออารมณ์จิตให้คุณฟังและนี่เป็นต้นซึ่งมันไม่มีสีไม่มีรูปอาการไม่ยินดีไม่มีสีไม่มีลูกไม่มีโฉมไม่มีตัวแต่มีอาการให้เราดูได้ เอานะอาการไม่ยิ่งอาการไม่ยินดีเนี่ยไม่ยินดีนี่ละเอียดไม่ง่ายเลยที่เราจะรู้ได้อย่างถูกลักษณะถูกสภาวะจริงอย่างนี้เป็นต้นนี่เป็นรายละเอียดแค่หยาบๆแต่ยังมีรายละเอียดอะไรต่ออะไรอื่นที่เราจะพึงศึกษาเข้าเป้าทีนี้เรามันนั่งแบบพุทธเนี่ยเราไม่มีอะไรหล่อเลยจะไปเล่นโฉมศรีเป็นลิเกเป็นเทวดาเทวดานรกสวรรค์ท่องเที่ยวไปเล่นเริงรมเริงลานอะไรอยู่ไปมีมาสักอันโดนด่านมีดอกปาริชาติมีกลิ่นหอมเหิมอะไรต่ออีกมันไม่มีนะมันไม่มีเครื่อง ตอนนี้เพราะฉะนั้นมันนั่งเพื่อที่จะปฏิบัติตรงเข้าไปเพื่ออ่านจิตอ่านกิเลสและสร้างเจโตว่า 10 กว่าโตสร้างเจโตให้สมถะโดยตรงจึงไม่ง่ายเลยไม่ง่ายเพราะไม่มีเครื่องเล่นไม่มีเครื่องหล่อไม่ง่ายมันปฏิบัติยากปฏิบัติให้ตรงแนวตรงทางตรงพุทธนี้เพื่อเอาผลเอามัดเอาผลเอากำลังจิตสร้างจิตแข็งจิตคุณจะแข็งจริงๆจิตคุณจะเก่งจะกล้าจริงๆเลยจะอดจะทนจะหาเหตุผลหาวิปัสสนาไปในตัวหรือว่าเนี่ยทำไมเราไม่ได้ทำไมมันมีเหตุผลอะไรจะจับได้แม้แต่อาการต่างๆชัดแจ้งคุณจะคลี่จะคลายออกไปจริงๆเลยนะฟังดูดีๆเพราะการปฏิบัติ ตรงโดยไม่มีเครื่องล่อเครื่องเล่นยากถ้าจะอาศัยเครื่องล่อเครื่องเล่นมันง่ายแต่งานช้านานช้าอาตมาพยายามที่จะทำให้เกิดสุขาปฏิปทาแต่บางทีบางคนคิดว่ามันเป็นทุกขาปฏิปทาที่จริงมันไม่ทุกข์ถ้าเผื่อว่าผู้ใดปฏิบัติตามลำดับเบื้องต้นท่ามกลางบั้นปลายอาตมาบอกแล้วว่าการนั่งเนี่ยเป็นฐานสูงแต่ทีนี้บางคนอินทรีย์ภาระยังไม่ถึงแน่นอนมันต้องทุกข์แล้วมันต้องยากแหละแต่ถ้าผู้ใดขึ้นถึงภูมิแล้วนะง่ายไม่ยากถ้ายิ่งอุบายของพระพุทธเจ้าเนี่ยบอกแนะนำเป็นหลักสูงไว้เลยหลักหลักสูงซึ่งมีไว้ในพระไตรปิฎกเนี่ยถ้าวันนี้พวกเธอ เวลาหลังอาหารหลังพักกินข้าวอิ่มๆแล้วไปเลยนู่นที่ว่างลองฟังป่าช้าป่าช้าไปเงียบๆไม่ต้องมีใครกวนไม่ต้องอายใครอยู่คนเดียวแล้วต้องช่วยตนเป็นที่พึ่งตนเองเท่านั้นไปเลยนั่งตั้งกายตรงดำรงสติคงมั่นแล้วตื่นนะตอนนี้ล่ะคุณเอ๋ยถ้ารำคาญเสียงพวกคุณอาตมาไม่ท้าหรอกกินอิ่มๆแล้วไปเลยรับรองเอากล้องไปถ่ายมาได้เลยงอกหินอยู่ตรงนั้นหมดเลยรับไม่ต้องห่วงเราไม่ตื่นหรอกไม่ช้าไม่นานหรอกจริงๆนะเพราะมันไม่มีสิ่งแวดล้อมช่วยนั่งรวมกันนี่นะเรายังอายกันนะเรายังไม่ต้องระวังให้มันได้นะตัวเองแต่ถ้าไปป่าช้าป่าช้าล้อมฟางที่เงียบสงัด คนเดียวแล้วนะรับรองเลยล้านนึงเอาขี้หมากองเดียวไม่ช้าไม่นานหรอกรับจะยิ่งกินอิ่มๆไปด้วยหลังพัดว่างั้นน่ะเสร็จเนี่ยประมาณเนี้ยเชิงของพระพุทธเจ้าเป็นกุศโลบายเป็นนโยบายอันสูงสำหรับผู้สูงยิ่งเพราะฉะนั้นอย่าประมาทนะเราไม่ใช่ทหารเราไปเล่นเสร็จทุกรายแหละก็ขนาดต่อหน้ากันนี่ก็ยังไม่อายเลยนั่งไปประเดี๋ยวเถอะเอาแล้วหลังพัดเลยเสร็จอยู่ตรงนี้ไม่อายขนาดเพื่อนเยอะๆนี้อย่าไปอายอะไรล่ะมันอายไม่ไหวแล้วมันเก่งอีเลคมันเก่งมันก็เอาเราลงต่อหน้าต่อตานี่แหละเพราะมันยิ่งไปอยู่ลับหลังยิงทีแจ้งที่ร้องกวางที่ป่าช้าป่าช้าที่เงียบสงัดแล้วยังไปทำ นั่นต้องพึ่งตนได้ต้องมีเจโตว่า 10 กว่าโตต้องมีอำนาจในตนต้องมีจิตแรงจิตกล้าจึงจะสามารถไม่เป็นเหยื่อมารไม่เป็นเหยื่อกิเลสจึงจะทำได้ถ้าไม่งั้นเป็นเหยื่อเหยื่อกิเลสไม่สัมฤทธิ์ผลหรอกนี่อย่างนี้ก็เป็นตัวอย่างหรือว่าเป็นหลักฐานที่หยิบมาจากพระไตรปิฎกแต่คนเข้าใจเบื้องต้นท่ามกลางที่ซับซ้อนพวกนี้ไม่ได้แล้วเขาก็เข้าใจกุศโลบายด้วยนะนโยบายที่พระพุทธเจ้านี้เขาเข้าใจความหมายก็ไม่ซึ้งเรียงลำดับก็ไม่ได้มันก็เลยสับสนกันไปหมดเลยแล้วก็หลวมๆทำกันไปล้มล้มเหลวๆไปงั้นน่ะไม่เข้าใจว่าเบื้องต้นทำการบ้านปลาอะไรอาตมาอธิบายให้ฟังมีคนมีปฏิภาณ จะเข้าใจชัดขึ้นจะรู้สึกตัวนี่เราประมาทไม่ได้นะพระไตรปิฎกพระพุทธเจ้าเนี่ยไม่ใช่เรื่องตื่นอาตมาเคยที่จะเชิงชี้แนะให้ฟังด้วยซ้ำไปว่าพระพุทธเจ้าไม่เคยสอนอานาปานสติแกคฤหัสถ์ไปตรวจดูถ้าไม่ได้สอนอานาปานสติแก่พฤหัสบดีถ้าสอนแก่ภิกษุและภิกษุก็ต้องเป็นภิกษุจริงต้องมีฐานสูงเป็นผู้ที่พ้นจากโลกธรรมเพราะว่าพระภิกษุนี่ถือว่าเป็นอนาคตมีอนาคตเป็นบุคคลที่ราบยศไอ้เรื่องของชาวโลกโลกบ้านๆเงินเดือนแล้วสูงยังเหลือแต่ภพใดเป็นอนาคามีหรืออนาคามีหรืออนาคต เป็นผู้ติดฐานอุปปาติกะฐานจิตในจิตยังฐานจิตในจิตเป็นผู้ที่จะเหลือเชื้ออยู่แต่จิตในจิตข้างนอกนี่สบายแล้วข้างนอกนี่ทนได้ข้างนอกนี่มีอำนาจมีฤทธิ์มีแรงแล้วข้างนอกนี่มีฤทธิ์มีแรงสามารถไม่ไม่มีปัญหามีฤทธิ์แรงพอที่จะไม่ให้ละเมิดไม่ให้มันเลอะเทอะน่าเกลียดน่าชังอาจจะผิดพลาดนิดๆหน่อยๆบกพร่องไอ้เป็น Error นะมันก็มีบ้างล่ะแต่ว่าโดยเฉลี่ยแล้วสอบได้ธนาคารมีถือว่าสอบได้ไม่ข้างนอกนี่ไม่พลาดไม่พังอะไรมากมายไม่อยากไปขายอะไรแล้วทนได้แต่ยังเหลือจิตของตนเท่านั้นที่ยังเหลือละเอียดละออที่จะเป็นยังไงยังไงอยู่ก็ของตนนี่เรียกว่าอนาคต ราคามีเป็นผู้ที่ไม่เหมือนชาวโลกชาวบ้านเพราะในโดยสัตว์โดยพยัญชนะโดยฐานะที่จริงแล้วพระนี่คืออย่างนี้แต่เดี๋ยวนี้มันสับสนไปหมดเราพยายามที่จะมาสอนมาพยายามที่จะเรียนรู้ตั้งแต่ฐานโสดาบันเป็นพระโสดาเป็นคฤหัสถ์ก็ได้โดยเฉพาะปฏิบัติมักองค์ 8 ของพระพุทธเจ้าอย่างถูกทางแล้วคฤหัสถ์จะปฏิบัติมหาลัยฐานโสดาสกิทาอะไรขึ้นมาหาอนาคตแล้วมันก็ออกมาบวชเองอ่ะถ้าผู้ใดหมดวิบากก็มาสบายๆไม่หมดวิบากแม้จะเป็นภูมิอนาถาแล้วเป็นฆราวาสก็ยังจะต้องสู้ทนอยู่ในภูมิภาคฆราวาสนั่นแหละเพราะว่าวิบากมันมีจะต้องติดโน่น ยังมาไม่รอดก็ต้องทำไปก็ต้องทนไปใจน่ะอยากออกอยากออกแต่ก็อยู่ต้องกระทำอย่างนี้ก็เป็นวิบากของแต่ละบุคคลผู้ใดไม่มีวิบากก็มาได้พรั่งพร้อมสมบูรณ์นะแล้วมันจะมาโดยไม่ต้องไปรับเป็นเลอะไปอะไรเลยเรียงลำดับอย่างดีเลยเสร็จแล้วสูงสุดเป็นอรหันต์นี่ก็มีอาชีพมีสัมมาอาชีพผลสัมมาอาชีวะ 5 จริงๆเลยไม่ต้องไปอ้างว่าเป็นคฤหัสถ์จะต้องแลกลาภแรกยศต้องใช้เงินใช้ทองต้องมีนู่นมีนี่ประดับประดับไม่งามด้วยทำไม่งามด้วยวินัยไม่ใช่อรหันต์ต้องงามด้วยธรรมต้องงามด้วยวินัยครบพร้อมพร้อมสรรพเป็นไปได้อย่างทั้งนอกและในบริบทบริบูรณ์สงค์อยู่ในสังฆมณฑลมีธรรมมีวินัย ไม่ไม่ทำให้อะไรเลอะเทอะไม่ใช่ว่ามานั่งเลี้ยงไม่เป็นไรหรอกทำงานวินัยอย่างนั้นไม่เป็นไรหรอกเรื่องสมมุติไม่ใช่เรื่องปรมัตถ์เรื่องศีลเรื่องธรรมไอ้เรื่องศีลเรื่องวินัยพระอรหันต์ไม่พูดหรอกอย่างนั้นพระอรหันต์นั่นแหละเป็นผู้ที่พระพุทธเจ้าตรัสว่าเป็นเรื่องอัศจรรย์ในคนของเราที่รักศีลหรือว่าไม่พยายามละเมิดศีลด้วยแม้ชีวิตน่ะเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ยิ่งถึงอย่างนั้นเลยพระพุทธเจ้าท่านตรัสและเรื่องจริงด้วยเพราะฉะนั้นพระอริยะชั้นสูงแล้วก็อยู่ในข่ายอัศจรรย์อย่างนี้จริงๆส่วนไม่สูงมันก็อาจจะจำไม่ได้แล้วมันก็อย่างนั้นแหละแต่ยิ่งไม่รู้เรื่องมิจฉาทิฏฐิด้วย หาว่าสีเป็นของคนเถื่อนเป็นของคนป่าไปซะด้วยซ้ำและเป็นเรื่องสมมุติพวกปัญญานี้ตีกินเรื่องสีเรื่องวินัยไม่ใช่พวกปัญญาเฉโกไอ้พวกจอมโจรบัณฑิตมีเยอะเลยแต่ถ้าเกิดว่าผู้ที่เข้าถึงธรรมก็จะต้องรู้ว่าอ้อต้องเอื้อทำเพื่อวินัยต้องเลือกสีเลือกวินัยต้องรู้ว่าสิ่งนี้เป็นทั้งนอกและในครบพร้อมรอบรักสะอาดบริสุทธิ์บริบูรณ์ได้อาตมาจะพานั่งตั้งใจจะให้ผ่านนั่งพาบำเพ็ญนี้มากกว่าพูดประกอบไปด้วยบ้างและจะให้ทำโดยที่ว่าเข้าสู่สภาพสภาวะนั้นเลยและพิสูจน์กันไปจะพาดูนี่ก็พูดไปตั้งครึ่งชั่วโมงกว่าแล้วจะให้นั่งชั่วโมงนึงถ้านั่งนี่ เหยียบไปอีกพอเวลาไปนั่งปฏิบัติจริงๆก็เลยยิ่งไม่เข้าท่าไม่ได้นะเพราะงั้นก็จะพอสำหรับการบรรยายแล้วจะนั่งไปเรื่อย