250608 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ030.txt

ันเป็นทิศทางที่มันทำให้เราต้องเฉื่อยรีหลบหลับจริงๆมันเป็นทางอย่างนั้นจริงๆเลยเพราะงั้นเราจึงจำเป็นที่สุดที่สุดที่จะต้องแข็งแรงถ้าไม่เช่นนั้นมันเป็นจริงๆมันจะตกในฐานที่เรียกว่ามันยิ่งช่วยเราไม่รู้ตัวง่ายๆแต่เราไม่รู้ตัวง่ายๆแต่เราปฏิเสธว่าคุณเมื่อเสร็จคุณแล้วมันก็ได้จริงทำเป็นอันทำเป็นอันทำแต่คุณก็แสบคุณจริงแล้วมันก็ยิ่งได้ไปเรื่อยเหมือนใส่ออมสินมากๆ มากๆๆแล้วเราก็ยิ่งแย่เพราะการกระทำในภาวะที่เราเองเราอยู่ในเสนาสนะอย่างนี้เราจะทำอย่างไรเราก็ต้องทำอย่างเมื่อเราไม่มีงานการอะไรมากมายมันมีโอกาสที่จะอยู่ว่างอยู่เฉยมากจริงๆเราก็จำเป็นจะต้องคิดกับจิตใกล้ชิดกับพ่อไม่พบภายในเป็นภาวะภพไม่ใช่กามภพมันเป็นเรื่องของภาวะภพมันเป็นเรื่องของฐานนิวรณ์ก็เป็นถ่านหินมีพระพุทธเจ้าเราจะสังเกตได้ถ้าเผื่อว่าผู้ใดที่สอดส่องจิตดูถ้าผมว่าเผลอๆคนเดียวเราก็ดีลงไปแล้วฟุ้งซ่านหรือที่นั้นมีพระบางทีมันก็เหมือนตื่นมันก็เหมือนมีจิตอะไรอยู่มันไม่ปรับไม่ แต่มันก็ดีฟุ้งซ่านมันรีฟุ้งซ่านมันไปพบของศิลปะแล้วมันก็ที่บอกว่ากูขุดจากก็คือมันไม่ได้กระจ่างถูกขุดเจาะมันเป็นสภาพของไอ้สิ่งที่มันก่อให้เกิดความรำคาญไม่หลอกรู้ไม่เกิดปัญญาอะไรแล้วก็ทุกข์ก็วนก่อนรำคาญมันไม่ได้หมายความว่ามันเป็นการคิดนึกเป็นการปรุงเป็นการพิจารณาวินิจฉัยอะไรไตร่ตรองอะไรมันไม่ใช่ตัวอย่างนั้นไอ้ตัวจิตที่มันทำงานเข้าไปอย่างนั้นน่ะมันเป็นเรื่องฟุ้งซ่านไปตามแรงกิเลสอะไรก็แล้วแต่แล้ว ก็ไม่ได้กะจะกระจายมันไม่ได้เกิดสิ่งที่รู้ยิ่งถ้าจะไปเป็นเรื่องที่เป็นไปไปปรุงไปสร้างไปคิดไปนึกไปอะไรอยู่ไปเป็นบทบาทของสังขารในจิตที่ฟุ้งซ่านอยู่อย่างนั้นมันก็สังขารไปในเรื่องก่อให้เกิดทุกข์ก่อให้เราเอ่อรำคาญก่อให้เราสร้างอะไรไม่เข้าเรื่องใส่ตนเออมันเป็นการหาเรื่องมาให้ตนเองทุกข์ลำบากกังวลยุ่งยากมันเป็นเรื่องที่มันไม่ใช่บุญไม่ได้เป็นไปเพื่อบุญมันเป็นไปเพื่อบาปมันเป็นไปเพื่อความทุกข์ร้อนไม่ใช่เป็นไปเพื่อความพ้นทุกข์เพราะเรานั่งอยู่นี่แหละนั่งเฉยๆนี่แหละเราหาบาปใส่ตัวนั่งอยู่เฉยๆนี่แหละเราหากิเลสใส่ตัว ดูว่างๆนี่แหละเราหาขี้เหล็กใส่ตัวทางด้านซ้ายอีกสายหนึ่งเขาถึงพยายามที่สุดที่จะพยายามนั่งเมื่อมันไม่มีงานอะไรก็นั่งนั่งแล้วก็กำหนดจิตพยายามให้ตื่นเป็นการทำทานให้โยคะจริงๆเหมือนกันถ้าถูกต้องรู้เรื่องไม่เป็นมิจฉาทิฏฐิเลยเธอก็เป็นเดรัจฉานวิชาเป็นอะไรก็ได้ไปจริงเหมือนกันเพราะฉะนั้นจึงบอกว่าเราพยายามจะมากระทำการศึกษาเรียนรู้กันเอาจริงเอาจังกันให้แน่ๆผมรอเวลาที่จริงผมทำแต่ก่อนนี้ผมก็พยายามที่จะให้ทำตั้งแต่แรกเริ่มเราไปอยู่ที่แดนอโศกผม พยายามจะให้ทำด้วยนั่งหลับตาแต่ผมดูแล้วเห็นแล้วมันไปไม่รอดแล้วมันก็ยังไม่ถึงฐานถึงพวงมาลัยมันก็ยังไม่เคยได้เลยแต่ราวอะไรนะผมก็เลยพาทำบ้างแล้วก็ปล่อยปละละเลยไม่ใช่ประปาเล่าเลยที่ไม่ไม่เอาถ่านแต่ต้องปล่อยซะก่อนจะเรียกว่าเป็นสาระเลยมันเหมือนกับเราไม่เอาภาระปล่อยซะก่อนอย่าเพิ่งเอามาพูดเลยเพราะว่าผมบอกแล้วผมยืนยันแล้วมันเป็นฐานของพระโยคาวจรชั้นสูงไม่ใช่ฐานของพระเจ้าชั้นต่ำเพราะอินดีพระที่ยังไม่ค่อยกล้าไม่ค่อยแข็งเนี่ยมันทำได้ยากมันเสียอย่างที่อธิบายไปแล้วเมื่อวานนี้ถ้าเรามานั่งแล้วแล้วเราก็ยิ่งมาสั่ง 2 ทีนะมีพระใส่ตัวมากลูกก็ไปดีกว่าออกไปที่ไหนที่คุณเองคุณจะไม่มานั่งอย่างนี้ ทำตนเองให้ตื่นที่ใดก็ตามใจไปทำงานทำการไปสร้างอิริยาบถใหญ่ไม่มีอะไรหรอกไปต้นเสานู้นไปมันจะได้ตื่นไปเตะต้นสาวข้างนอกนู้นให้มันเจ็บอย่าให้มันตื่นยังจะดีกว่าที่มานั่งสั่งสมเข้าไปสั่งสมเข้าไปแล้วเราก็ไม่รู้ตัวเราก็ประมาทกันเข้าไปประมาทกันเข้าไปแล้วแก้มันก็ยากเพราะเรามีจริงเพราะเราได้สั่งสมมันจริงทำเป็นอันทำแล้วเราก็ถอดถอนมันไม่ได้มันเลยนับวันนับเวลายิ่งมากยิ่งใหญ่ยิ่งโตยิ่งลำบากกันก็ไปเรื่อยๆเพราะงั้นเรามาลองลองพยายามช่วยกัน แล้วเราก็ทำกันจริงจังลองดูเพื่อพิสูจน์กันทั้งนั้นแหละทุกคนพยายามดูเหมือนที่พูดเมื่อวานนี้แล้วว่ามาตรการอย่างนี้ถ้าใครมันเนี่ยเราจะนั่งเราจะฟังตามแม้จะฟังธรรมเดี๋ยวนี้ก็ตามถ้ามันง่วงมันง่วงอะไรก็พยายามแก้ไขให้ตื่นทำมันไม่ตื่นเอาแม้แต่แค่ที่บอกว่าแคร์อะไรอ่ะไม่กินสักทีก็ไม่ได้เรื่องไม่ได้ราวอะไรมีความง่วงมากกว่าที่จะตื่นอยู่ตำก็ 50 60 เปอร์เซ็นต์ลงไปแล้วก็อย่านั่งอยู่ต่อเลยนี่ขนาดนี้เรารู้สึกว่าเราไม่ได้แล้วนี่เวลา 10 นาทีปั๊บง่วง 6 นาทีอีก 4 นาทีตื่นอย่างนี้อย่างนี้ไม่เอาอย่างนี้ไปแล้วใช้ไม่ได้แล้วเฉลี่ยแล้วก็เป็นอย่างนี้ 5 นาทีนี่ง่วงมาตั้ง 3 ตื่นมาก็ 2 อย่างเงี้ย 10 นาทีง่วงมันก็ 6 ตื่นมาซัก 4 เดินยิ่งกว่านั้นด้วยอย่างนี้ก็ลุกไปดีกว่าจะลุกไปจะฟังฟังโดยเราทำให้ตัวเองตื่นจะเดินยืนเดินฟังแต่ยังไงยังไงอยู่เอ้าเชิญไม่ว่าจะยืนจะเดินจะไปจะมาจะยังไงยังไงก็ให้มันตื่นไม่เช่นนั้นมันไม่ได้เรื่องแน่แต่ถ้าเผื่อว่าเป็นไปได้นะมันจะดีจะง่วงบ้างอ่า 2% 4 นาที 55 นาทีก็ตื่นสักที เส้นนึงเออก็ยังพอเป็นไป 10 นาทีก็ง่วงสัก 2 นาทีก็ยังพอเป็นไปหรือว่าน้อยกว่านั้นอีกก็ยังค่อยยังชั่วถ้าไม่เช่นนั้นแล้วไม่ไหวแน่ไม่ไหวเนี่ยเอาจริงๆกันดูที่พูดนี่ไม่ใช่หมายความว่าอะไรหรือไม่ใช่หมายความว่าเอ่อก็เคืองอะไรมันไม่มีไม่รู้จะใช้มาตรการอย่างไรแล้วเราจะทำหยาบคายเกินกว่านี้กันมากมายนักมันก็ไม่ศรัทธาเพราะฉะนั้นช่วยตัวเองด้วยแต่ตัวก็ใช้ตัวเองอย่างที่กล่าวเนี่ยพยายามแต่มันรู้ตัวรู้ตนอย่างนั้นก็พยายามดูด้วยแม้แต่รีโมทของเราเรานั่งอยู่เราก็ไม่รู้ว่าไม่ง่วงยังไม่เอาอ่ะรู้ตัวเองรู้ตัวเองเรานี่ประมาณไปด้วยไม่ได้แล้วนี่ไม่ แล้วก็ออกไปแก้ไขนั่นต้องหาอิริยาบถจ่ายหรือหากายกรรมหรือหาเรื่องอะไรช่วยมันแม้มันจะอย่างนั้นก่อนก็เราเองเรามันไม่แข็งแรงจริงๆก็ต้องเอามันก็ต้องทำอย่างนั้นทีนี้ส่วนผู้ที่นั่งอยู่นี่จะแก้อย่างจริงจังซ้อนอยู่ไม่ต้องถึงขนาดต้องเป็นลุกไปเดินแก้ไขอย่างนั้นก็พยายามคิดใจอ่านอารมณ์ของเราอ่านให้เห็นอาการของมันจริงๆอย่าปล่อยให้มันกินตัวไปอย่าปล่อยพยายามใช้สติปัฏฐานจริงๆรู้ตัวทั่วพร้อมรู้รู้ว่าจริงๆมันอาจสิการได้จริงหรืออ่านรู้ตัวเพราะว่ายิ่งมานั่งบอกแล้วมันยิ่งเป็นช่องทางมันยังให้ท่า ยิ่งเหมือนนั่งอยู่เฉยๆแล้วยิ่งเทศน์เองด้วยแล้วก็ยิ่งให้ท่าเลยยิ่งชวนยิ่งเป็นองค์ประกอบที่จะพาหลับแต่นี่ก็จึงพยายามไม่ใช่อย่างนั้นไม่ใช่อย่างไรช่วยเย็นๆๆเดี๋ยวก็ไปง่ายๆแค่นั้นเองจะมีค่าอะไรเพราะฉะนั้นนี่ก็ไม่พยายามช่วยไม่พยายามที่ให้มันเป็นไปในทางทิศทางที่ให้ท่าให้มันง่วงไม่อยู่แล้วแม้มันจะยากมันจะเน็ตมันจะเหนื่อยมันจะหนักยังไงก็ไม่มีปัญหาอะไรก็ช่วยกันก็ทำอยู่แล้วก็พยายามอยู่แล้วทีนี้ส่วนตัวเราเองก็ช่วยตัวเองใกล้ถูกการรู้มีสติ สถานที่ตรวจสุขภาพที่ถูกการรู้อยู่กับตัวเองกายกรรมแล้วก็ไม่มีอะไรมากมายแล้วตอนนี้วจีกรรมเราก็ไม่ได้ไปกังวลไม่ต้องไปคอยระมัดระวังตาหูจมูกลิ้นกายมันก็ไม่มีอะไรที่จะต้องมาพิจารณาเรื่องอื่นอยู่แล้วเพราะฉะนั้นก็น่าจะถมกำลังเข้าไปอ่านใจอ่านดูฟังธรรมไปด้วยแล้วก็ต้องดูตัวเองด้วยสำรวมสังวรสำรวมทั้งวอนทั้งวอนถ้ามันหรี่นิดนึงบอกแล้วว่าผีน่ะมีพระเนี่ยเริ่มอาการดีนั่นแหละต้องรู้ให้เท่าทันเลยว่ามาแล้วไม่ต้องให้ถึงมันขนาดโง่โง่ดีนะแก้ไขหาอีกที่วิธีวิธีอะไรก็ตามใจเราจะสลัดเราจะสะบัดเราจะเล่นทั้งภายในภายนอกยังไงก็ตามใจแก้ไข กิ้งก่าให้จนตื่นอย่าให้มันมีอาการดีอยู่ไม่ใช่แก้ไปแล้วก็ยังกำลังเดินก็ยังดีก็ยังเลยกลายเป็นอีกอันนึงชำนาญนะชำนาญดีๆด้วยแล้วก็เป็นไอ้โน่นไอ้นี่ไปไปท่านึงอ่ะไปอีกอันนึงมันไม่ได้แก้ไปทีเดียวมันก็เลยกลายเป็นอีกท่านึงเป็นสิ่งอำนวยการนึกว่าเรากำลังจะทำมันไม่แข็งแรงมันไม่เด็ดขาดอย่าให้ตกอยู่ในฐานที่ว่าสิ่งที่แก้นั้นก็ยังไม่เด็ดขาดกลายเป็นสภาพที่มีอะไรเติมเข้าไปในตัวเราอีกสิ่งหนึ่งที่ด้วยซ้ำอย่างนั้นก็ไม่เอาอีกที่วิธีเอาวิธีที่มันมีกำลังจริงๆเลยแก้แก้ให้ได้แก้จนหลุดจองให้ตื่น พระคำว่าตื่นกับพวกเราก็คงจะไม่มีสงสัยว่าสภาพคำว่าตื่นคืออะไรเติมก็คือดูอารมณ์ของเรานี่มันโปร่งใสหมดเลยมันไม่มีอะไรอาการหรี่เรารู้แล้วอาการที่จะดีเข้าไปสู่ภพที่จะดีจะหลับรู้อยู่แล้วใครจะไม่รู้อย่าให้มันเกิดทีเดียว 100% รับรู้ทั่วพร้อมเต็มฟังพูดนี้ก่อนเราก็เข้าใจรู้คำความอะไรจำแม้จะไม่เป็นการเข้าใจด้วยปัญญาบางเรื่องบางอันบางภาษาบางคำอธิบายก็ตามแต่เราก็ฟังรู้ตื่นเข้าใจเต็มรับทราบวันนี้ไม่มีอะไรมาท่านไม่มีอะไรมาขวางไม่มีอะไรมาทำให้เรา ไม่ฟุ้งซ่านออกไปด้วยแล้วก็ไม่ได้ลับๆอะไรด้วยหรือแม้มันจะมีฟุ้งออกไปอะไรออกไปมันก็ตื่นคิดตื่นรู้อยู่ว่ามันคิดอันนั้นอันนี้เรื่องนั้นเรื่องนี้อะไรมันรู้อยู่นะแล้วมันจะฟุ้งซ่านมันก็มีตัวสติถ้ามันมีตัวสตินี่มันรูปฟุ้งนะไปเรื่องนั้นเรื่องนี้เราก็ดึงถอยกลับมาถ้าใจเราติดก็ดึงถอยยากหน่อยถ้าคุณมีกิเลสใช้แล้วห่วงหาอาวรณ์ติดมันอะไรมันก็แน่นอนล่ะผมก็ต้องดึงมายากหน่อยล่ะเพราะฉันไม่เอาแล้วก็ต้องดึงเข้ามาหรือตัวสำคัญที่เรามุ่งหมายแท้ๆเดี๋ยวนี้ก็คือตัวทีนั้นมีพระตัวรีดแต่ละมุ่งจัดๆอยู่ในฐานเนี่ยการกับพยาบาลแล้วก็ทำกันมามากแล้วก็ได้ผล พอสมควรแล้วแต่ทีนี้เรามีมานี่มามาที่นี่มันมากเอาจริงๆฆราวาสก็ไม่เห็นเรานี่เขาเองเขายังยิ้มเยาะเราได้โอ้โหมาเป็นภาระบอกว่ากิเลสนอนหลับร่วมๆๆโอ้ยไอ้นี่มากกว่าเรามากก็เพราะว่าเขานะมาก็เพราะว่าเขานะพวกกูมาเจอพระที่นี่มันเขาหมดความเลื่อมใสจริงๆมีคนถดถอยไปเพราะเป็นพระพวกเราห่วงไม่ลืมสายถดถอยไปจริงๆเพราะไม่อื่นเพราะปวดหัวจริงๆมีกันได้เสมอทางนิเทศไปทางโน้นพระท่านก็แสดงความง่วงทำให้หมดความเลื่อมใสไปเออดีเหมือนกันเรียกว่าค่าแกงลูกค้าเล่น ให้ลูกค้าถอยทัพกลับไปเพราะเราทำเนี่ยมันเสียหลายทางมันเสียเราเสียเขาเสียศาสนาเสียการเผยแพร่เชื้อการสร้างศรัทธาความเลื่อมใสเสียผลอะไรต่างๆนานามันมากมายเหลือเกินไม่ใช่เรื่องใหญ่ๆถ้างั้นบอกหรือจุดร้ายเลวร้ายหรือจุดสำคัญที่มันเป็นจุดที่เรารู้ๆอยู่เนี่ยถ้าเราไม่พยายามแต่จริงๆแล้วเราก็มันก็ไม่ดีทั้งเราทั้งการการทำงานต่อไปนี้ศาสนาเพราะการคิดใจดังกล่าวนี้ก็ขอให้เราต้องสังวรระวังพยายามจึงไม่รู้จะบอกยังไงมากกว่านี้ไม่รู้จะบอกยังไงก็ต้องมา สถานต้องรู้เลยรู้ใจในใจตอนนี้รู้จิตในจิตองค์ประชุมเป็นองค์ประชุมในถ้าเป็นกาโยเป็นกายก็กายในแล้วตอนนี้เพราะว่าข้างนอกเราไม่ได้ประชุมด้วยอิริยาบถยืนเดินยืนนั่งนอนสัมผัสตาหูจมูกลิ้นกายไม่ใช่แล้วใจเลยเพราะว่าไอ้หรี่นี่มันไม่ต้องอาศัยตาหูจมูกลิ้นตาย HD ไอ้หลับมันไม่ได้อาศัยกันข้างนอกนี่มันจะเอาเข้าข้างในเลยมันจะเอาแต่เข้าข้างในเพราะฉะนั้นการที่จะสังวรในเป็นฐานวิปัสสนาจิตในจิตไม่ใช่ฐานวิปัสสนาสายข้างนอกเพราะฉะนั้นถ้าเป็นเวทนาก็เอาเวทนามาพิจารณาด้วยก็คือทำอารมณ์ในขั้นเวทนา เป็นทุกข์เป็นสุขจริงๆเพราะฉะนั้นในขณะที่เราฟื้นเราสู้อยู่นี่เราจะเห็นทุกที่ชัดที่สุดเลยนี่คือทุกอริยสัจทุเรียนสัตว์ผมไม่เชื่อใครที่บอกว่าไปนั่งเข้าไปนี้เราจะตื่นตอนทำเสร็จแล้วมันก็ง่วงมาแล้วมันก็ง่วงก็อร่อยไม่ง่วงอร่อยผมไม่เชื่อไม่ใช่อร่อยไม่ใช่สุขก็เวทนาเนี่ยมันทุกข์ถ้าใครไปหลงอร่อยแล้วมีปลาร้าจริงๆนะเป็นมิจฉาทิฐิขั้นวิปลาสใหญ่เลยอะไรกันมันไม่ใช่สุขนะใครรู้สึกว่ามันสุกบ้างแต่พอได้นั่งก็ไปเนี่ยฟังธรรมแล้วก็เหมือนมันจึงเลย มันจริงโว้ยดีอยู่นะเนี่ยแล้วก็มันจริงโว้ยมีไหมมันเป็นความรู้สึกสุขเขาเวทนาหรือมันทุกขเวทนานะมันไม่ใช่สุดเพราะถ้าใครยังมีอาการรู้ว่าเออมันสุขกับเวทนานี่หว่าไม่ต้องมาคุยกันมากกว่านี้วิปลาสใหญ่แล้วนี่จะได้ส่งโรงพยาบาลศรีมหาโพธิ์โรงพยาโรงพยาบาลคนบ้าโรงพยาบาลศรีธัญญาโรงพยาบาลประสาทถึงจะต้องส่งแล้วเพราะโดยความจริงมันทุกข์มันไม่ใช่สุขนะถ้าโปรว่าบอกแล้วว่าถ้าเราไม่มีอาการนั้นอยู่ในเขตรับรองว่าไซส์อื่นพร้อมส่งมันว่ามัน สุขเวทนาอันนี้มันเป็นสุขเวทนาต่างหากแล้วไปหลงเมื่อตอนกำลังรีกำลังนี่เป็นสุขเวทนานี่แหมมันเจ๊งเลยมันวิปลาสหรือเข้าใจผิดมิจฉาทิฐิอย่างร้ายแรงเพราะเรารู้อยู่ว่าเวทนามันก็เป็นอย่างนี้จริงมันเป็นทุกข์เวทนาเพราะฉะนั้นถ้าบอกว่าเราเอาออกได้เป็นสุขเวทถึงเวทนาหรือไม่สุขไม่ทุกข์ถ้าว่ากันจริงแล้วนะมันก็ไม่ได้ถูกได้ทุกอะไรครับเพราะว่าผู้นั้นไม่ได้ติดไม่ได้ยึดไม่ได้เป็นไม่ได้มีอะไรแล้วมันก็เฉยๆแต่จะว่าไปแล้วมันก็มีไปสโมสรสุขวันศุกร์ว่างๆก็เฉยๆเราไม่มีอาการหรือไม่มีอาการง่วงไม่มีอารมณ์นิวรณ์อะไรมันก็มัน คือสุขว่างๆสุขสงบสงบสงบด้วยกิเลสสงบด้วยนิวรณ์สงัดสงบด้วยนิวรณ์สงบสงัดสงัดสงบจากนิวรณ์จากกิเลสว่างๆผมๆไม่ค่อยสบายสบายตอนนี้ภาษาไทยๆที่เรามาใช้สปายะจะเจริญเป็นการเจริญอยู่กับตายะมันเป็นการเจริญเป็นการเป็นประโยชน์อยู่เพราะฉะนั้นเราตื่นอยู่อย่างนี้แล้วแล้วเราตื่นถ้าเกิดว่าฟังธรรมตื่นฟังธรรมมันก็ยิ่งได้ประโยชน์อยู่หรือว่าเราตื่นทำอิริยาบถอื่นใดที่จะเป็นอิริยาบถที่ว่าขณะนี้เราเองเราก็อยู่ว่างๆเราก็ปัจจุบันนี้เวลาล่วงไปล่วงไปเราทำอะไรอยู่ หรือว่ากายกรรมวจีกรรมอะไรที่ดีกว่านี้ยังมีอีกแล้วนั่งอยู่ว่างๆนี่ดีแล้วหรือถ้าเราจะพักผ่อนแล้วพักผ่อนนะตอนนี้เราต้องพักผ่อนแล้วก็นั่งว่างไปก็พักผ่อนมันก็ได้พักจริงๆประเดี๋ยวมันก็หายหายเมื่อยไปเดี๋ยวมันก็หายไปทีเราจะต้องพักแห้งไปมันร้อนแล้วมันเครียดแล้วมันงานมันหนักแล้วมันวุ่นมันติดอะไรมาแล้วแต่พอทำงานมากๆมันก็เป็นเครียดเพลงแล้วก็ผ่อนคลายพักผ่อนไม่ผ่อนคลายก็มานั่งมองว่าโปร่งโล่งแต่ตอนนี้เราต้องควรจะนั่งว่างๆกายกรรมวจีกรรมหรือแม้แต่จิตบัดนี้เวลานี้เรากำลังทำอะไรอยู่เราก็รู้เท่าทันแล้วก็รู้ชัด เรากำลังพักผ่อนงามวงศ์วานอยู่ว่างๆโปร่งปล่อยไปก่อนหายใจเข้ายาวๆหรือจะยังไงก็ว่างแล้วแต่คุณจะมีกรรมวิธีดีแล้วมันก็นั่งมองว่าสักพักหนึ่งก็เป็นการพักพักหายเมื่อเราสิ้นเวลาพักแล้วก็ทำกายกรรมวจีกรรมที่ดีกว่านั้นไม่ได้นี่เป็นต้นเฮ้ยการพักผ่อนจะนั่งว่างๆมันเป็นการพักผ่อนจริงๆทีนี้เราพักผ่อนพอแล้วเราไม่ต้องพักผ่อนหรอกไอ้นั่งอยู่ว่างๆเฉยๆถ้าคุณก็บอกว่าอร่อยดีโว้ยอร่อยดีโว้ยว่างๆนั่งอยู่แต่บางๆนี่ไปแม้เวลาที่ว่ามันเมื่อยมันฟรีอ่ะมัน มันเครียดมันอะไรแล้วเราก็ได้นั่งพักผ่อนจนสมควรจะพอแล้วก็ยังไม่พอยังอร่อยต่ออะไรต่ออะไรต่อเสพแล้วตอนนี้เจ็บแล้วก็เสพก็ยิ่งอร่อยมากก็ยังติดเหมือนกับคนที่เขาไปนั่งหลับตานั่งหลับตาทำชาไม่ว่างเค้านั่งถูกด้วยนะพวกสายหลับตาเนี่ยนั่งก็ไปให้มีสติกว้างกินก็อร่อยอร่อยเคยได้ยินว่าซื้อตัวเองเคยทำให้มั่งก็ไปแล้วก็หลับตาตั้งแต่สมัยก่อนที่นั่งประเภทฤาษีทางสายหลับตานั่งเพลงโน้นคนนี้เขาไปเขาไปตัดเข้าไปโอ้ยว่างโปร่งอร่อยอร่อยไม่อยากออกมาเลยคุณสุดใจเขาก็นั่งว่างเข้าไปบอกโอ้โหยมันสบายกว่าใครไปถาม หยุดคิดว่าเคยคุยกันมาเอาบ้านเอาเมืองมาแลกยังไม่เอาเลยโอ้โหมันสบายมันว่างมันเบาเอาบ้านเอาเมืองมาแลกจะเอาเนี่ยแสดงโอ้โหมันติดมาหาติดจริงๆด้วยแล้วคนสายผมนั่งหลับตาพวกนี้เอาออกมาทางนี้จะให้พยายามเข้ามาทำงานมันไม่เอาหรอกขี้เกียจช่วยทำก็ทำไปอย่างนั้นแหละทำงานทำงานยิ่งมาเป็นคนไทยแล้วก็มาปฏิบัติธรรมแล้วมีนิสัยแบบขี้เกียจคนชนบทแล้วก็ได้พยายามที่จะมีความเห็นเป็นค่านิยมแบบนี้เข้าไปแล้วขี้เกียจแล้วเป็นคนสวยนะแทนที่จะรู้ว่าเราควรทำอะไรเพิ่มขึ้นไม่อ่ะพอนี่เป็นงานเพราะงานนี้หมดแล้วก็ไม่ หวายไม่คิดการหางานโน่นนี่ทำเพื่อที่จะได้เป็นประโยชน์ไม่ไม่สร้างประโยชน์กลายเป็นเฉื่อยเฉื่อยแล้วมันก็เลยบอกว่าเออได้เชิญกูว่างก็เบาดีไม่เน็ตไม่เหนื่อยไม่อะไรก็ไม่เหนื่อยที่นั่งอยู่เฉยๆจะเป็นหน่วยอะไรทิศทางพวกนี้มันไม่เกิดคุณค่าไม่มีประโยชน์มันสายนั่งหลับตาก็ได้ถ้าอย่างนั้นเขาจึงได้ดูถูกว่าศาสนานี้เป็นยาเสพติดศาสนาในไร้คุณไร้ค่าทำให้คนหมดสมรรถภาพเสื่อมเศรษฐกิจเป็นกาฝากสังคมสิ่งของเขาทุกอย่างเสียงไม่ออกโดยถ้าเป็นแบบนั้นถึงไม่ออกเราจะปฏิบัตินั่งปฏิบัติอย่างเขานี่มันซ้อนนะเราพูดเราตีทิ้งเลยนะพวกนั่งหลับตา ตีทิ้งแบบสาดๆเพราะว่าเขาทำมิจฉาทิฐิไปหมดก็ไม่เข้าใจไปนั่งเข้าแล้วก็ติดเขาก็ไม่เข้าใจปฏิบัติให้เอาที่ไหนอย่างไรเอาอาการอย่างไรเอาอารมณ์อย่างไรเขาก็ไม่เข้าใจไม่ใช่ดูถูกเขานะไอ้ที่ถูกต้องที่สุดอยู่ตรงไหนยังไงเอายังไงมานั่งฉากที่ยาวนะโยคะมานั่งตื่นแต่ดันผ่าไปนั่งหาของเล่นเล่นในราชาผู้ชายไปเลยอัตภาพเป็นมโนอัตราเป็นอะไรต่ออะไรโอ้โหฟันรูปฟันล่างฟันเหลืองฟันอุปทานอะไรเล่นแล้วนึกว่ามีจริงเป็นจริงจนศาสนาและแพะอยู่ในนี้ทุกวันเนี้ยมีเทวดาเทวดามีผีมีช้างมีนรกมีสวรรค์เป็นอัตภาพเป็นตัวเป็นตนสั้นๆที่ท่านบอกว่าวิญญาณนางอนัตตาก็ไปกำหนด สัญญาผิดเสร็จแล้วมันจะอนัตตาแล้วเป็นอัตตาเป็นมโนมัยอัตรารูปที่ปั้นสมเด็จพระลงโดยจิตรูปที่สมเด็จด้วยจิตจนเกิดรูปเกิดภาพเกิดสรีระเกิดสีเกิดแสงอะไรสำเร็จด้วยจิตแล้วเราก็นึกว่ามันมีตัวตนนึกว่าเป็นของจริงที่จริงมันเป็นนิมิตเป็นมายาแต่เราก็นึกว่ามีเราไม่จำเป็นจะต้องไปมีอย่างนั้นจิตมันไม่มีหรอกมันปล่อยวางตรงได้มันมีอาการให้เรารู้เป็นอาการจิตมีอาการธาตุรู้อาการเมื่อเวลาสังขารปรุงแล้วมันก็เป็นอาการปรุงเป็นอย่างนั้นอย่างนี้เราก็รู้ว่าปรุงนั้นปรุงหนี้เรื่องนั้นเรื่องนี้เป็นอาการมันไม่มีตัวตนไม่มีสีมีแสงอะไรแต่เราไปไปไม่รู้มาก่อนเอาวิชาแล้วก็พูดกับ กล่าวกันมามากสืบต่อถ่ายทอดกันมามากได้ยินได้ฟังแล้วก็ยิ่งอาจารย์แล้วยิ่งเป๊ะเลยเพราะอาจารย์ไม่รู้จริงมันไม่ได้บอกว่ามันไม่ใช่ไม่มีอาจารย์ก็บอกว่าเออมีนั่นแหละได้แล้วได้แล้วได้แล้วเป็นแล้วใช่แล้วใช่แล้วไปโน่นเลยแล้วมันไม่ลงได้ไงมันก็ลงใหญ่สิแล้วก็บอกว่าดีซะด้วยพิเศษซะด้วยนะอ้าวมันติดกันใหญ่เลยพิเศษด้วยไอ้ของที่ผิดแล้วบอกว่ายิ่งพิเศษจริงๆมันตีกลับกันแค่ไหนมันหลอกกันแค่ไหนเสร็จเลยเพราะว่าการเป็นนั่งหลับตานั้นจึงตีทิ้งไปก่อนเลยว่าจะไปนั่งเลยไปนั่งกันที่มีชายผู้สอนก็ไม่รู้ผู้ทำก็ไม่รู้อะไรต่างๆนานาแล้วก็ไปหมดเลยแล้วเสียเวลา ซะงั้นก็เผื่อว่าจะเรียนก็ต้องรู้จริงจึงได้สงวนท่าทีเอาไว้ไม่ได้สอนไม่ได้พยายามที่จะแล้วก็ลองดูไปลองดูไปเช็คสถานพวกเราไปเข้าพรรษาทีก็เช็คตอนหลังๆมาก็ใช้เวลาเข้าพรรษาพยายามสอนเช็คอธิบายเอาตำรามาเอาอะไรมาอธิบายเปิดตำราสอนเลยสอนกันไปอะไรกันไปเอ๊ะมันยังอินทรีย์พระก็ยังไม่หวาดไม่ไหวแต่ตอนนี้มันถึงคราวถึงครั้งแล้วลองดูซิจะไปพยายามตั้งอกตั้งใจเข็นเข็นเข็นกันเข็นเขี้ยวกันเลยเขี้ยวแข็งกันเลยเข็นกันเลยไปลองดู 12 ปีแล้วตอนนี้จะเข้าฐานสมาธิแล้วเพราะฉะนั้นเราจะพูดกันรู้เรื่องกับคนอื่นเขาทั้งหมดสมาชิกอย่างเขาสมาธิอย่างเราเรานั่งก็นั่งเขานั่งเขาก็นั่งอย่างที่เขาเข้าใจเราก็จะนั่งเราก็จะเรียนรู้ อย่างผิดแล้วจะบอกผิดขนาดที่เราบอกว่าจะเรียนรู้ให้เข้าจุดถูกเนี่ยให้ผิดที่คุณเคยได้ยินมามีอุปทานมีอะไรมันไม่ไปไหนเสียหรอกมันจะให้คุณรู้คุณเห็นคุณเป็นคุณมีอยู่นี่แหละเพราะเรามีอุปทานเพราะเราอภิชาอยู่มีเป็นเลยไม่ต้องกลัวมีเป็นแล้วมันก็จะพัดผ่านพอเรารู้ว่ามันเนี่ยมันพัดผ่านมันมีมันเป็นเราก็จัดออกแล้วเราก็จะมีปัญญามีวิชามีความรู้อ๋อไอ้ที่มันไม่ใช่มันเป็นอย่างนี้ไอ้ที่ใช่มันเป็นอย่างที่เรากำลังจะพากเพียรกันไปนี่แหละใช่มันเป็นอย่างนี้เข้าทางเข้ามาเป็นอย่างนี้ไอ้ที่ไม่ใช่มันปนอยู่มันเป็นอย่างนี้มันมีแสงมันมีคนทุกคนนั่นแหละเพราะว่าเราเคยได้ยินได้ฟังได้คิดว่าดังได้ยินมาสิ่งนี้ สอนปกรณ์เล่าลือกันมาก่อนมันมาตั้งแต่ก่อนพระพุทธเจ้าเกิดนุ่นไม่ใช่มาก่อนน้อยๆสั้นๆที่ไหนมันมาก่อนก่อนพระพุทธเจ้าเกิดแม้พระพุทธเจ้าเกิดมันยังแข็งอยู่แล้วสิ่งนี้จะแข่งอยู่ตลอดไปไม่มีจบสิ้นแม้พระพุทธเจ้าท่านก็สอนมันเป็นสัมมาทิฏฐิของท่านไปไอ้พวกที่มิจฉาทิฏฐินั้นมันก็สอนวิชาเทคนิคของมันอยู่ในพระพุทธเจ้าท่านเอาออกมาเป็นสมาชิกทีมหมดได้ที่ไหนคนในอินเดียก็เดินเป็นฤาษีชีไพรอีกไม่รู้กี่คณะเต็มไปหมดนั่นแหละไม่ใช่มีจำนวนน้อยจำนวนมากด้วยมันยังครองเหมือนกับโลกียะคนที่เสพสมรโลกียะยังมากอยู่ในระดับพระพุทธเจ้าจะสอนยังไงผมก็ยังมากอยู่นั่นแหละแต่พูด อุจจาระมาก็ได้มาเรื่อยๆขยันเพียรช่วยเหลือกันก็ได้มาสังคมก็ยิ่งดีขึ้นเมื่อได้คนลูกอุจจาระบุคคลสังคมก็ดีสังคมกว่าสันติสุขสุขเย็นไม่ต้องเอาสังคมมาตัวใครได้คนนั้นก็สุขใจแล้วอย่าไปพูดทำไมมีแต่คนนึงก็สุขใจเป็นคนนึงได้ 2 คนก็สุขใจไป 2 คนได้ 5 คนได้ 100 คนได้ 1,000 คนก็สุขใจเท่านั้นเท่านั้นจำนวนคนมันจะมีกี่ล้านก็ช่างเราก็พยายามที่จะมีให้มากกว่าจะมีให้มากเราก็ทำให้กินได้ซะก่อนเราทำเป็นทำได้แล้วเราก็ช่วยเหลือโซฟาให้คนอื่นเขาต่อมาสืบทอดกันมามากขึ้นมากขึ้นไปเรื่อยๆๆได้เท่าไหร่ก็เอามันและได้มากเท่าไหร่ก็เอาความเป็นของจริงไม่ใช่ไปตีตราไว้เฉยๆวันนี้พุทธศาสนิกชนพุทธศาส ชุมชนตีแต่ตราแต่ชื่อเฉยๆแต่ความรู้ก็เป็นไอ้ประเภทมิจฉาทิฏฐิชื่อนั้นบอกว่าพุทธแต่ว่าอะไรก็รู้ผิดรู้เพี้ยนสัมมาทิฏฐิไม่เข้าเป็นมิจฉาทิฐิไปหมดพากเพียรปฏิบัติกันก็ไปปฏิบัติส่งส่งไปหามิจฉาทิฐิเป็นชื่อพุทธแต่ปฏิบัติหน้าที่พราหมณ์ปฏิบัติลัทธิฤาษีนั้นฤาษีนี้ไม่รู้ลูกศิษย์ใครอย่างที่ไสวก็สอนนี่หรือลูกศิษย์สนใจไว้รัฐมนตรีรู้สิลูกศิษย์ของอาจารย์ชนะนี่ลูกศิษย์ของนักข่าวสารหนี้ลูกศิษย์ของฤาษีหรือว่าพวกเจ้าคณะสังคมอะไรอย่างที่เขาเอาความหมายที่แท้จริงวันนี้ทำเป็นลัทธิการเมืองลัทธิต่างๆของเจ้าลัทธิแสวงเขียนเป็น ถ้าใครมีอาการมีสภาพอย่างนั้นมันเป็นปรมัตถ์แล้วสภาพอาการอย่างนั้นน่ะเข้าทางนั้นของเขาที่จริงเราไม่ได้ไปตั้งชื่อว่าเราเป็นลูกศิษย์พวกนั้นหรอกแต่เราเป็นแล้วแต่ยี่ห้อเรามาหลอกใส่ชื่อพุทธแต่จริงๆเราเป็นลูกศิษย์พวกสนใจบ้างพวกถ้าจะว่าไปแล้วคิดที่ 62 ที่ 16 12 นั่นแหละถ้าอยากละเอียดแล้วเราเป็นพิธีอย่างน้อยมากมันไม่ได้เข้าเป็นสัมมาทิฏฐิกับเราก็ตั้งชื่อของเราอยู่อย่างเก่าจะเป็นยังไงเราก็พูดจะเป็นยังไงเราก็พุธที่จริงมันควรจะเปลี่ยนชื่อเป็นพืชไปเลยเพราะลูกศิษย์ย่อมาจากตะพึด ลูกศิษย์พูดมันไม่เข้าพุทธเพราะงั้นเราเอาสภาวะจริงเป็นเอดส์แล้วก็ให้มันลงตัวด้วยว่าชื่อพุดสัมมาทิฏฐิพุทธเป็นสภาพของพุทธมีสภาพมรรคผลได้จริงของพุทธเป็นผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบานแท้เพราะเรายังมีอยู่นี่เรายังไม่พูดด้วยมันไม่ใช่เป็นปัญหาเดี๋ยวนี้เรามันเป็นปัญหามานานตั้งแต่สมัยพระพุทธเจ้าก็มากท่านจะยกนิทานยกตำนานยกตัวอย่างรูปหน้ามาฝากเลี้ยงพระพุทธเจ้าจะมาเป็นหน้านะถ้าผมไม่เป็นแล้วนะแต่มาน่ะมาในร่างนาคนั่นแหละมันบอกว่าไม่ขอใช้นาคมาถามเราว่า ชัยนาทนะเป็นมนุษย์มนุษย์มนุษย์มนุษย์สักคำว่าผู้มีจิตสูงนาคะก็แปลว่าผู้มีจิตประเสริฐจิตสูงเหมือนกันนะคะเนี่ยแปลว่าประเสริฐผู้ประเสริฐผู้มีจิตสูงเหมือนกันมนุษย์โสก็เป็นผู้มีจิตสงฆ์แต่ทีนี้เรามาแปลความหมายกันเราก็มาแปลมนุษยชนมันมีจิตสูงกว่านาคะเพราะมันไม่ได้คำสั่งของกรรมวาจาจารย์ก็ชักมนุษย์เสร็จแล้วก็มีนิทานบอกว่าจะขอบวชนี่ยังไงยังไงก็มีนิทานรองก็ขอแต่งชุด