250607 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ030.txt

รเกิดอย่างทุกข์เพราะเราไม่ได้เสพเราไม่ได้ติดแต่ถ้าเราทำการงานด้วยเราทำอะไรที่มันสัมผัสทั้งวันทั้ง 5 ข้างนอกเรายังรู้ไม่เท่าทันก็แน่นอนล่ะเราจะต้องเสพเราจะต้องติดทีนี้อยู่อะไรประมาณนี้ตาหูจมูกลิ้นกายมันไม่ได้ชี้ชวนมันไม่ได้ยั่วมันไม่ได้จัดจ้านที่จะหลอกล่อให้เราติดง่ายเพราะฉะนั้นการที่จะสัมผัสสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับ ไปที่อยู่ในอรัญญวาสีอย่างนี้ทางทวาร 5 ข้างนอกมันจึงไม่เป็นทางหรือไม่เป็นช่องหรือไม่ใช่เรื่องที่จะหนักหนาทำให้เราเสพติดง่ายเพราะการที่จะตื่นขึ้นมามีกิจกรรมมีการสัมผัสๆกับบรรยากาศกับสิ่งที่มีทางตาหูจมูกลิ้นกายข้างนอกนี้จึงเป็นสิ่งที่แม้เราคลุกคลีเกี่ยวข้องกระทำกิจกรรมให้มีสมการสัมมาวาจาสัมมาสังกัปปะมันก็ไม่ทำให้เราเกิดการอะไรแต่กลับจะทำให้เราไม่ตกที่นั่นด้วยเพราะฉะนั้นถ้าผู้ใด ปราชญ์ผู้ใดรู้ผู้ใดเข้าใจก็จะปฏิบัติมรรคองค์ 8 เป็นแม้อยู่ในอรัญญาราศีคือกายกรรมวจีกรรมใดที่ดีกว่านี้ยังมีอีกเราจะหาทางก็ทำแม้อยู่ในอรัญญาว่าสีเหมือนกันหรือแม้แต่เราจะทำอย่างเซ็งเลยจะพยายามที่จะสู้กับจิตเลยเราก็จะทำสู้อย่างขนาดที่ว่านั่งอยู่นิ่งๆเลยไม่ทำกรรมอะไรเพื่อชีวิตเราก็จะทำเมื่อถึงคราวปฏิบัติเมื่อถึงบทปฏิบัติแต่ถ้าผู้ใดยังมีอินทรีย์พละยังไม่แก่กล้าถ้ายิ่งนั่งอยู่เฉยๆหรือยิ่งนั่งอยู่เฉยๆในสถานที่ที่ไม่ค่อยมีใครเกี่ยวข้อง กุดนั่งอยู่หรือว่าอยู่ห่างไม่มีใครเข้าไปข้องแวะอยู่ในที่ลับที่เล่นอยู่ในที่ห่างไกลออกไปอีกไม่มีอะไรมายุ่งเราก็จะนิ่งๆจะนั่งอยู่แล้วยิ่งหลังภัตตาหารกินอาหารใหม่ๆถึงจะเป็นช่องทางที่จะทำให้เรายิ่งห่วงใหญ่ยิ่งจะตกที่หน้ามีตาได้ง่ายใหญ่สภาพอย่างนั้นแหละยิ่งเป็นสภาพของนักต่อสู้ชั้นหนึ่งที่เขาจะต้องต่อสู้ผู้มีอินทรีย์พละสูงจะต่อสู้อย่างนั้นแต่ถ้าผู้ใดไม่มีอินทรีย์ภาระสูงขืนอวดดีไปต่อสู้ในสิ่งแวดล้อมถึงขนาดปานนั้นขนาดท่านยังกินข้าวอิ่มใหม่ๆแล้วก็ไปอยู่ห่างมิตรดีสหายดีที่จะช่วยชี้ช่วยอะไร เห็นรูกับเราแล้วเราก็จะเกิดความละอายมีอยู่รีโมทตบปากแปลว่าเราหาไปซื้ออย่างที่กล่าวแล้วไม่มีใครช่วยเราต้องช่วยตัวเองอย่างแข็งแรงหลบตาลับตาคนอื่นๆไปหมดด้วยนั่งให้นิ่งอยู่เฉยๆไม่มีกรรมกริยาไม่มีอุปสรรคต่อตาหูจมูกลิ้นกายอะไรถึงจัดการอะไรเลยนะนั่นแหละเราจะตกทีนะมีพระได้ง่ายยิ่งที่สุดถ้าไม่มีอินทรีย์พระแล้วบวชดีหมดทุกรายไม่ใช่นักปฏิบัติธรรมหรอกนักสะสมกิเลสยิ่งนั่งยิ่งทำก็มีแต่สมกิเลสจะมีวิธี อยากดูสีก็จะต้องใช้เครื่องหล่อเช่นใช้กระสุนใช้อะไรต่ออะไรหรือแม้แต่จะใช้ลมหายใจเป็นอานาปานสติอย่างที่เราเรียกกันก็ต้องใช้เป็นอย่างน้อยที่สุดและจะต้องฝึกขึ้นอย่างแข็งแรงจริงๆเราจะใช้ขนาดลมหายใจซึ่งมันไม่ได้ยินอะไรเลยเป็นรูปเป็นกายที่จะสัมผัสเพื่อที่จะดึงไม่ให้เราตกลงไปสู่ภาวะพบไปสู่ที่นักวิทยาศาสตร์มันจะดึงไว้ไม่ตกง่ายๆนั้นไม่ได้ง่ายเลยนะนี่ก็ต้องรู้ฐานะเบื้องต้นทำการบ้านปลายรู้อัตโนมัติตารู้ตัวตนบุคคลของเราเองว่าเราเองเราเหมาะสมแค่ไหนเราทำได้แค่ใดอะไรอย่างไรเราจะต้องรู้จะลองไม่เป็นไรแต่ถ้ารอแล้วก็ต้องรู้ให้มันๆว่าเรากระทำสิ่งนั้นในเวลาประมาณ ชั่วโมงนึง 2 ชั่วโมงเราขาดทุนหรือกำไรเราตกไปในที่นั้นมีพระนั่ง 2 ชั่วโมงตกไปในที่นั้นไม่ได้สักชั่วโมงกว่าได้ซะไม่ถึงครึ่งชั่วโมงอะไรงี้ก็จะไปนั่งมันก็มันเสียแน่ๆมันไม่ใช่ดาวมันไม่ได้ตื่นมันไม่ได้เป็นชาที่โยนยานกโยคะมันไม่ได้เป็นใจโตสมถะอะไรเกียวโตสมถะของพระพุทธเจ้านั้นไม่ได้หมายความว่าจะให้ดับจิตเป็นอสัญญีหรือเป็นพรหมลูกฟักและก็ไม่ใช่เรื่องที่จะเป็นเล่นวิมานเล่นสวรรค์เล่นกันนี่เล่นเครื่องรออะไรที่ไม่เข้าเรื่องราวแต่จะมีกระสินธ์มีเครื่องกำหนดหมายเพื่อเป็นเครื่องพาจูงบ้างเพื่อยกระดับจิตกันอย่างแข็งแรงฝึกนั่นก็เป็นจุดหนึ่งเท่านั้น เพิ่งทำได้ซึ่งไม่ยากไปรษณีย์ไม่ง่ายแต่สัญญาซึ่งไม่ง่ายเลยเพราะการฝึกในขณะนั่งเป็นอานาปานสตินั้นเป็นอุปการะยิ่งสำหรับผู้ที่มีฐานานุรูปโดยเฉพาะถึงการธนาคารมีเรื่องนาคาริกะที่ผู้การก็เบาบางพยาบาทก็เบาบางจริงแม่ชีนั้นอันที่เป็นหยาบๆเราก็สู้ได้มีกำลังมีอินทรีย์พระเพียงพอพระอาทิตย์หยาบๆก็ยังสู้ไม่ได้ก็ไปนั่งนึกว่าไปทำแบบนั้นมันก็ได้จะตกสูตรทีรามิสุมากกว่าจะลงว่างเบาหรือเกิดทานเกิดไม่มีนิวรณ์ 5 ก็ลองๆดูอะไรวะสีอย่างนี้ที่เราจะนั่งที่เราจะบำเพ็ญในสภาพที่นิยมไม่มีใครเกี่ยวข้องหรือแม้แต่มีใครเกี่ยวข้องอยู่บ้างเราก็ไม่มีบทบาทอะไรจัดจ้างมันมีบทบาทที่เราจะทำกันมากอยู่ก็จะพิมพ์คุยวาจาเพราะฉะนั้นการอยู่อย่างนี้ถ้าเรามีมิตรดีเพื่อนดีไซน์ดีอยู่ด้วยกันอยู่แล้วมีการโอภาปราศรัยคุยนั่นคุยนี่พูดจานั่นมีการเราก็จะต้องทำให้เกิดสัมมาวาจาอย่าให้วาจาของเราเพ้อเจ้อจุดสำคัญเลยเราคุยไปพูดกันไปแล้วมันเป็นเรื่องสนุก เคหะเปล่าประโยชน์ไร้คุณค่ากลายเป็นเรื่องไม่เป็นอาจเป็นธรรมไม่เป็นมรรคเป็นผลไม่ได้ปัญญาไม่ได้ญาณปัญญาไม่ได้ความรู้ทางธรรมหรือไม่ได้ขัดได้กล่าวถ้าเผื่อว่ามันเป็นอย่างนั้นแล้วล่ะก็เราเพิ่งรู้ตัวเราว่าเป็นเพ้อเจ้อหรือเปล่าคุยกันนี่แหละผู้ใหญ่หรือกลายเป็นการสอบสวนคุยไปคุยมานินทาคนโน้นคนนี้กล่าวร้ายว่าร้ายเสียหายแล้วก็มันอารมณ์ของเราไปอะไรต่างๆก็ต้องรู้ในฐานของพยาบาลหรือแม้เป็นการไปซะแล้วพูดการ์ดเป็นการไปซะแล้ว อย่าเสือกเป็นราคะอะไรขึ้นมาก็ต้องให้รู้หยาบคายไปจนเป็นการอะไรต่างๆอีกก็ต้องให้รู้เพราะงั้นการพูดการจะมีวาจากับพวกเราที่อยู่ด้วยกันในสถานที่เสนาสนะที่บำเพ็ญอย่างนี้เราก็ต้องรู้เป็นสมาธิให้สำคัญเหมือนกันอยู่ในอวัยวะสีก็ปฏิบัติอยู่ที่ในคำว่าสีก็ปฏิบัติสัมมาอะระหังเหมือนกันทั้งสิ้นเพราะผู้ที่อยู่ในอรัญญาราศีนี้จึงหาวิธีที่จะต่อสู้ต่อภาวะที่มันจะหลับแล้วยิ่งได้รับคำสอนเพี้ยนว่ามันเป็นนักบวชแล้วไม่ต้องทำการ ดังที่เคยยกหลักฐานต่างๆที่เอามาได้ในพระไตรปิฎกคำสอนเอามายืนยันให้ดูแล้วว่าเขาแปลกันอย่างนี้เขาอธิบายกันขยายความเป็นคัมภีระเป็นคาถากันไว้อย่างนี้เราคนก็เข้าใจเพี้ยนแล้วมันก็ออกนอกทางความเห็นมันไม่เข้าร่องเขาลอยกลายเป็นว่าคนไม่ทำงานนักปฏิบัติธรรมก็ไม่ทำงานโดยเป็นอธิบายเจาะลงไปว่าทำงานคือการปฏิบัติธรรมและปฏิบัติธรรมคือเอาสิ่งที่เป็นมิจฉามากคือนั่งหลับตาอันไม่ใช่มรรคองค์ 8 ไม่มีบริการเก็บหรือไม่มีสัมมาทิฏฐิสัมมาสังกัปปะสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะ สมาชิกซึ่งเป็นบริขารเก็บของการปฏิบัติสัมมาสมาธิหรืออริโยสัมมาสมาธิเพราะผู้ปฏิบัติไม่มีอันนั้นจะปิดทางไม่ใช่ทางเอกดังนี้เป็นต้นเพราะฉะนั้นการปฏิบัติที่ทั้งความรู้ความเห็นแนวและคำอธิบายอธิบายก็พาให้เพี้ยนจากทิฐิที่เป็นสัมมาออกนอกทางแห่งอริยมรรคสัมมามากของพระพุทธเจ้าก็จึงไปปฏิบัติตรงนั้นด้วยหากรรมวิธีทำให้ตัวเองมันไม่ง่วงน่ะโดยใช้กับสินดังกล่าวหรือโดยใช้การสร้าง อะไรก็ได้ที่มาประกอบเป็นนั่งหลับตาเข้าไปเล่นสีเล่นแสงแล้วก็ปั้นอุปทานต่างๆอัตภาพต่างๆจนเกิดมโนอัตรามีสวรรค์มีวิมานมีนรกมีตัวตนมีรูปมีสีอะไรตายต่างๆขึ้นไปแล้วก็หลงผิดด้วยไม่รู้จักอัตภาพต่างๆด้วยปั่นเป็นจิตมันก็ไม่รวมตัวและถูกสะกดจิตเข้าไว้จิตนี้กำลังจะทำได้อย่างนั้นเมื่อจิตมีกำลังเข้าแล้วเรายิ่งไม่มีความรู้ที่ถูกต้องจิตมีกำลังมันก็จะมีอะไรที่ปรากฏเป็นฤทธิ์เป็นแรงเล่นๆมีโน่นมีนี่เป็นเดรัจฉานวิชามันจะเกิดจริงเมื่อเรารวมกำลังจิตนั้นได้จริงไม่ได้เกิดเกิดแล้วก็ยิ่งไม่มีความรู้ที่ถูกทางไปหลงเดรัจฉานวิชาอีก นักปฏิบัติธรรมด้วยการนั่งหลับตาอย่างนี้จึงหลุดออกจากศาสนาไม่มีมักไม่มีผลมากกว่ามากยิ่งความรู้ที่ถูกต้องเป็นสัมมาทิฏฐิโดยปริยัติโดยบัญญัติที่อาจารย์อธิบายอย่างดีให้ฟังให้เข้าใจอย่างไม่เพี้ยนก็ยิ่งเข้าใจไม่ได้ก็ยิ่งหลงผิดด้วยก็เลยเป็นอย่างที่เป็นศาสนาแม้ศาสนาเรียกว่าพุทธมันก็จึงตกต่ำและกลายเป็นดีกันอยู่อย่างที่เป็นหนี้ในการนั่งแล้วเราก็จะทำเจโตสมถะเป็นการนั่งอานาปานสติก็ตามที่จะใช้ตัดสินก็ตามถ้าเราก็ต้องรู้อย่างละเอียดละออรู้ว่าจะทำ ลมอย่างไรจะทำในใจอย่างไรจะมีขั้นตอนในการปฏิบัติเข้าไปเพื่อที่จะส่งไว้ซึ่งสภาพไม่มีนิวรณ์เป็นฌานเป็นสภาพที่ต่อสู้ตกลงไปในภพส่วนกามมาพบและน้อยแน่ถ้าผู้ยังไม่ได้อยู่ในฐานฐานะที่พอเป็นไปที่จะมานั่งบอกแล้วว่ามันนั่งนิ่งๆนี่แม่มาต่อสู้กันมานั่งนี่ต่อสู้ฉากที่ยานีโยคะหรือต่อสู้ที่นะมิทะอุทิศจากซึ่งเป็นสภาพภาวะพบไม่ใช่มาต่อสู้กับปัญหาพยาบาทโดยตรงไม่ใช่เพราะฉะนั้นผู้ใดยังมีการให้ฉันทำมากมีพยาบาทมากมันนั่งเนี่ยนั่งไม่ได้หรอกนั่ง ไม่ลงไม่ร้องหรอกกลับไม่ลงอยู่หยุดไม่ได้วุ่นๆนั่งแชทสายเหงื่อแตกอยู่ตรงนี้วันนี้ก็ต้องพูดดังไปไม่ทนแล้วจะเบื่อหน่ายถ้าผู้ใดตามและพยาบาลอย่างแรงไม่ตรงฐานนะจริงๆไปได้ยากนอกจากจะมาพยายามกล่อมตนเองกำราบตนเองเอาตนเองให้เกิดศรัทธาว่ามันจะวิเศษนะมันจะได้อะไรดีๆนะมากแล้วก็พยายามมากมันก็จะได้บ้างกล่อมตนเองเข้ามากๆบางอย่างที่เขาพยายามกล่อมโดยแบบหลงผิดไปเลยอ่ะชวนกันจนให้นั่งหน้าได้พิเศษนะนี่เป็นทางปฏิบัติไปนี้ผ่านหรือว่าไปได้สวรรค์วิมานไปได้ความพิเศษทางเดรัจฉาน อะไรก็เอามาหลอกมาล่อกันแล้วคนนั้นก็ถูกหลอกถูกล่อโดยที่หลงจริงๆว่าจริงแล้วก็อยากได้จริงมันจึงจะมีฤทธิ์แรงดึงให้นั่งนิ่งลงได้บ้างแม้การพยาบาลไม่ได้ลดก็ตามเพราะสิ่งนี้รู้สึกว่ามันจะมีส่วนที่ควรได้หน้าได้มากกว่าการมากกว่าพยาบาลก็ขอเวลาเสียเวลามาทำอันนี้ด้วยโดยพอออกจากไอ้นี่ไปตามก็เท่ากับพยาบาลก็เท่าเก่าแล้วมันได้กิเลสที่หลอกล่อดึงกันเอาไว้ทางนี้เสริมเข้าไปอีกแล้วคนที่มาปฏิบัติธรรมแบบนี้จึงเห็นได้โดยวิเคราะห์นี้ฟังตามนั้นอย่าเพิ่งลงเชื่อฟังดีๆคือการพยาบาลก็อยู่ที่เหตุไม่พบจึงเป็นภาวะปัญหาเกิดใหม่ Samsung จะไปด้วยความรู้ไม่ทะลุรู้ไม่ทั่วถึงรู้ไม่ละเอียดเพียงพอเพราะว่าในภพของจิตนั้นเป็นเรื่องยากเป็นจิตในจิตหรือตัวปรมัตถ์จิตใจเป็นสิ่งอารมณ์สังขารของจิตนามธรรมอรูปธรรมยากเป็นเรื่องละเอียดเป็นเรื่องเป็นหนี้ซึ่งเขาเรียกว่าทิศเขาเรียกว่าเป็นเรื่องทิพย์เพราะมันเป็นเรื่องของจิตที่ไม่มีตัวตนเพราะถ้ารู้ไม่เท่าทันแม้ว่าคำว่าอัตภาพอัตตาหรือสภาพตัวตนที่มันเป็นตัวตนเป็นสรีระเป็นตัวตนของในจิตเป็นโบราณที่จะอัดตามอารมณ์อัตตาอะไรพวกนี้ไม่รู้แจ้งไม่รู้จริงเลยไม่ได้เรื่องเลยแล้ว อัตราเหล่านั้นและสร้างอัตราเหล่านั้นใส่จิตของตนเองเรื่อยไปเพื่อการเรียนรู้เรื่องสิ่งเหล่านี้จึงไม่ง่ายนักมันเป็นเรื่องต้องหยาบคายต้องชาญฉลาดเมื่อเราจะเรียนอยู่ในคำว่าราศีทั้งปริยัติทั้งสภาพที่เรียนไปทั้งหมดทั้งจะมานั่งเอาวิชาการทางด้านนั่งบำเพ็ญเพื่อที่จะทำฉากวิทยานุเคราะห์แท้ๆอย่างภาคบ่ายนะไม่มีอันนี้ซะส่วนมากบางทีถ้าทำไม่ไหวจะฟังเทศน์ฟังธรรมะฟังอะไรเป็นการสร้างปัญญาสร้างอะไรไปอีกเป็นวิปัสสนาไปตามความหมายของธรรมะอาจจะเอาเทปมาเปิดคดีหรือมีผู้บรรยายก็ดีแม่ทำวัตรเย็นเราไปทำอย่างนั้นก็เป็น กิจกรรม 1 พร้อมกิจกรรมที่จะมาพยายามบำเพ็ญนั่งพยายามบำเพ็ญหยุดแล้วก็พยายามสู้กับหยุดในสภาพที่มันหยุดนิ่งแล้วก็เราก็จะตื่นตื่นรู้ตื่นอยู่อย่างคนที่เต็มๆมีสติสัมปชัญญะปัญญาพูดตื่นอยู่เป็นผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบานร่าเริงไม่ห่อไม่เหี่ยวไม่หดเมรีไม่รับไม่หลบไม่เลี่ยนเราจะเป็นคนอย่างนั้นก็เอาก็เสริมเพราะในเรื่องที่จะมานั่งทำอะไรไปพวกนี้โดยจริงแล้วนะถ้าจะมานั่งไม่ได้ใช้วิธีการมาบรรยายธรรมะแต่จะเจตนาจะทำใจโต กันจริงทั้งหมดเวลาจะนั่งคนไหนที่นั่งนิ่งหรือแม้แต่ไม่นิ่งเรามานั่งฟังธรรมฟังบรรยายแค่นี้แหละท่านั่งมันก็หลับยังไงยังไงมันก็หลับยังไงยังไงมันก็ไม่ได้เรื่องฟังก็ไม่รู้เรื่องจะนั่งหลับตาหรือนั่งลืมตาก็ตามนั่งอยู่ที่เขาจะยิ่งถึงตอนนี้เอามานั่งบำเพ็ญแล้วนะหยุดนะไม่ต้องฟังเทศน์ฟังทำอะไรล่ะนั่งหลับหรือจะมีคนแนะนำในตอนนั่งนี่แนะนำนิดๆหน่อยๆผู้นำจะนั่งแนะนำนิดหน่อยอยู่ก็ตามเอาตอนนี้เป็นการนั่งปฏิบัติเหล่านั้นนั่งนิ่งและต่างคนต่างนั่งกันแล้วนะถึงตอนจะนั่งอย่างนี้แล้วก็ตามแต่มันก็ได้จะง่วงๆๆไปเลยไปทำงานอื่นไปทำอะไรไม่ต้องศึกษาต่อหรอกนี่ไม่ใช่ไล่แต่ควรจะทำอย่างนั้นจริงๆพระทุกองค์อาจารย์ทุกคนจง อยากไปบังคับกันไว้อย่าไปบังคับกันไว้อย่าเพราะว่ามันเรื่องที่มันเราทำไม่สำเร็จนี่เพราะมันไม่ถูกฐานแล้วมันเบื่อหน่ายแล้วมันก็ทรมานมันไม่ได้เรื่องเลยบอกแล้วว่าเป็นฐานสูงไม่ใช่ฐานของคนธรรมดาหลงผิดและบังคับมันเกินไปเท่านั้นมันไม่ได้พยายามติดต่อพยายามดูแล้วทำไมพวกเรามันไม่ได้มันไม่ได้แต่เกรงใจเข้ามาปฏิบัติเพราะฉะนั้นการที่จะปฏิบัติเจโตสมถะนี้ไม่ขอร้องและไม่บังคับใครเห็นว่าเราสมควรจะมาเรียนในภาคบ่ายในภาคใต้โตสมถะนี้ผู้สมควรมาเท่านั้นแต่สมควรจะเรียนการมีอีกหนึ่งคนสองคนแม้คนจะมีที่นี่ถึง 20 30 แต่มี 2 คน 5 คนก็เรียนกันถ้าจะเรียนถือว่าเป็นชั้น Advance แคปชั่นของคนที่สมฐานะไม่เช่นนั้นซวยเปล่าๆบอกให้แล้วทุกวันเราสั่งสมความซวยเพราะการเรียนนี้ไม่ถูกถ้าไม่ถูกสภาพเพราะในขณะนี้ผู้ใดเมื่อผู้ใดจะไม่เรียนก็ลุกไปจะเดินจะไปทำงานอื่นอะไรต่ออะไรจะไปยังไงก็ได้หรือจะเดินฟังจะนั่งฟังอยู่ข้างนอกนี้เชิญตามสบายไม่ได้ถือเป็นความผิดอันนี้ไม่ได้พูดยัดเยียดไม่ได้พูดดูไม่ได้พูดให้กลัวให้ตัวเองไม่ใช่กำลังบอกความจริงเพราะเรามานั่งเราก็สั่งสมกับเป็นอันทำก็ลองมานั่งหลับอยู่นี่มันก็หลับมันก็กรรมเป็นอันทำเมื่อไหร่มันก็เมื่อนั้นผู้ชายปฏิบัติธรรมทุกขณะทำขณะทุกขณะให้เป็นกุศลทำขนาด ให้เป็นภาวะเจริญถ้ามันไม่เจริญเราจะไปทรมานติดต่อมันให้มันเกิดสัมมะให้มันเกิดเนื่องๆต่อๆมาเป็นสมาบัติแห่งกิเลสไม่ใช่สมาบัติทางธรรมไม่สมาบัติทางประโยชน์ไม่ใช่ไม่ใช่สมาบัติทางคุณค่าและจะมาสมัครอยู่ทำไมมาทำให้มันเกิดต่อเนื่องหรือเสมอๆมาทำความง่วงอยู่เสมอๆก็ซวยไปเสมอเสมอเป็นผีนะครับสมาคมหรือเป็นเรื่องที่มันไม่ได้ประโยชน์ทางที่เราจะมาทำตามความมุ่งหมายก็ขอให้ทำความเข้าใจกันเราจะต้องพยายามละเอียดอ่อนอาตมาอาตมาพยายามที่สุดที่จะแก้ไขหรือว่าจะ ปรับปรุงเรื่องนี้มันเป็นยังไงมันไม่ดีบังคับกันก็แล้วขอร้องกันก็เอาพยายามที่จะเป็นไปพวกเราก็เป็นนักเรียนที่ดีนะพอเวลาถึงเวลาเรียนก็พยายามอุตสาหะมากันทั้งหมดแต่เสียแล้วมันก็ไม่ได้จับพยายามจับทั้งๆที่ตัวเองก็รู้ว่ามันไม่ใช่ฐานตัวเองไม่ใช่ฐานแล้วแล้วก็พยายามดูซิใช้กลวิธีใช้ความเป็นขั้นตอนที่ซ้อนที่ชัดมันก็ยังไม่ได้เพราะยิ่งไตร่ตรองหรือยังมันเป็นจุดที่มันเป็นทางช่องทางมานั่งนิ่งมานั่งเฉยไม่มีอะไรมากเลยมันยังเป็นช่องทางที่จะจุดจะดีจะหลับไปจริงๆเออยิงผู้ที่บรรยายไม่ค่อยมีศรัทธาหรือว่าบรรยายก็ไม่ค่อยรู้เรื่องหรือบรรยายก็ไม่เกิดประโยชน์จากเรา ไม่ติดไม่เป็นไปมันก็ยิ่งน่าจะนั่งแช่ซวยๆอยู่อย่างนั้นเรื่อยไปเพราะฉะนั้นแม้แต่สภาพฐานที่จะปฏิบัติเจโตสมถะดังกล่าวนี้บอกแล้วว่าเป็นฐานของคนชั้นสูงพระโยคาวจรชั้นสูงไม่ใช่ฐานของพระโยคาวจรฉันอินทรีย์พละอ่อนแอก็แพ้ไม่ใช่บอกแล้วแม้แต่ยิ่งผู้ที่ตามก็มากกว่าบาทก็มากแล้วด้วยไม่ได้ทาอะไรหรอกหนังฟุ้งซ่านกันอยู่ตรงนี้แต่ถ้าฟังบรรยายนะผู้มีการนั่งฟังบรรยายนี้ดีกว่าพวกคุณปัญญาพอฟังเขาไม่รับเราเขาก็ตื่นเขาฟุ้งด้วย บางทีก็กดปุ่มไปหาตาของเขานั่นแหละแต่เขาก็ไม่รับเขาก็ไม่รับทีนี้ผู้ติดตามและพยาบาลน้อยแล้วมันจะหลับแล้วมันจะหลับมันจะหลับเพราะงั้นจะพูดบรรยายก็ไม่สามารถดึงลุกขึ้นมาได้มันก็หลับมึงก็ขึ้นมาไม่ได้มันดับไม่สามารถขนาดพยายามที่จะช่วยกันปรุงให้รู้เรื่องให้เข้าใจให้มันเกิดปฏิกิริยาทางใจว่าเราไม่ใช่ว่าจะปล่อยลงไปนะสู้เด็กของแต่ละคนนั่นแหละผู้บรรยายพยายามที่จะสู้กับกิเลสของแต่ละคนทุกคนที่อยู่ขนาดนั้นปรุงเท่าไหร่เท่าไหร่บางทียังปรุงไม่ถึงใจเลยเพราะกิเลส แต่ละคนมันแรงกิเลสที่นะไม่ทักนี่แหละมันแรงพอจึงปล่อยให้ลูกของหินออกมาต่อหน้าต่อตากันได้เพราะมันแรงเพราะเป็นที่นั่งนิทานแล้วเราไม่รู้หรอกว่าเวลาเราที่นั้นถ้าเรานึกว่ามันไม่ใช่แล้วก็พยายามนะแต่เวลามันดีมันไปแล้วนี่จนโยกจนงอกจนอะไรนี่เขาหน้าก็บอกอย่ามาโกหกเลยลูกอย่างนี้แล้วคุณจะมาโกหกว่าคุณไม่ใช่ที่นั้นมีฐานมันโกหกไม่ได้แต่เรานึกว่าเราไม่ได้เป็นนะพูดเป็นเนี่ยเรานึกว่าเราไม่เรานึกว่าเราไม่ส่งดีเลยบางทีไปตั้งหลายนาทีเรายังไม่รู้ตัวเลยแต่เราก็นึกว่าเราไม่เป็นสภาพนี้ไม่มีไม่ได้มีได้มีจริงๆด้วย มีได้มีจริงๆแต่บางคนสติพอสมควรเพราะมันเป็นก็รู้ตัวรู้ว่าเราเป็นเราไปแล้วเราที่ไม่ทันแล้วโง่ด้วยเรารู้บางคนมีสติพอบางคนสติไม่พอแม่งโง่ของตัวเองก็ไม่รู้มันสติออกมารู้กายกายมันซัดสายมันไม่สงบมันไม่นิ่งมันไม่เป็นภาวะที่เราหยุดทับเอาไว้จะตัดทวารข้างนอกเข้าไปอยู่ข้างในก็ต้องปฏิบัติตนให้มันร่างทรงมันนิ่งมันอะไรต่ออะไรมันไม่ง่ายเลยอาตมาเรื่อยๆอาตมาเวลาไปเปลี่ยนนั่งพยายามไม่ให้มันโยกไม่ให้มันกระตุกไม่ให้มันได้นี่ยังไม่ได้เลยง่ายๆหรอกที่จะเราจะส่งสภาพอย่างนั้นไม่ใช่ง่ายๆต้องฝึกสมองอยากกินนักฝึกด้านนั่งเขานั่งกัน ฝันนั่งกันวันละหลายชั่วโมงก็นั่งกันจริงๆหนังจะเป็นอาชีพพวกที่เขานั่งเขานั่งกันเป็นอาชีพแม่นั่งกันเป็นอาชีพอย่างนั้นแหละต่อให้ด้วยถ้าไม่นั่งติดต่อกันเรื่อยๆนะเสร็จเหมือนกันสงบสงัดหรือว่าไม่เป็นชั้นไม่เป็นสภาพที่จะว่างจากนิวรณ์ได้โดยเฉพาะทีนะมีพระต่อให้เป็นฤาษียังไงก็ตามทำไมมาซักซ้อมเอาไว้เสมอๆเรือไปแล้วไม่ได้นั่งไม่ได้ฝึกไม่ได้ปลื้มไม่ได้ซ้อมบทบาทซ้อมไม้ซ้อมมือซ้อมการนั่งของเราเอาไว้เสมอไปไม่อยู่หรอกทำอย่างนั้นไม่ได้ทำไม่ได้จริงๆ บ้านเราเองเราจะมาทำพวกนี้เราจะมาเรียนพรุ่งนี้ก็พยายามดูกันถ้าเราไม่สามารถที่จะสอนเจโตสมถะได้เห็นแล้วว่าโอ้โหสอนอีกคนมานั่งเรียน 30 คน 20 ไปหมดแล้วเลิกเถอะเอาเทพมาฟังเป็นการสอนอธิบายบรรยายอะไรที่ให้ตื่นหรือหาเรื่องที่ให้ตื่นกันพอสมควรดีกว่าดีกว่าถ้าไม่สามารถแล้วจงรู้ตัวว่ามันไม่ได้ประโยชน์อะไรหรอกวันเวลาก็ให้เขาตื่นไปนั่งเฉยๆเขายังไม่หลับกว่าหรือไม่ก็คุยกันด้วยธรรมะอะไรต่ออะไรหรือไปทำกิจกรรมวจีกรรมอะไรของตัวเองโดยเฉพาะกายกรรมไปทำงานโน่นนี่อะไรๆที่เป็นประโยชน์และเราก็ปฏิบัติมากองค์ 8 มีสัมผัส วันนี้เราลงไปในมิจฉามิจฉาต่างๆแต่ไม่ช้าซักกะวิชาวาจาพิการกัมมันตะวิชาอาชีวะอะไรเรามิจฉาหรือเปล่าก็ปฏิบัติดูเป็นบางองค์ 8 ไปยังงั้นจะดีซะกว่าอันนี้ขอให้เราพวกเราได้พยายามบรรดาผู้ที่เป็นพระเป็นอาจารย์เป็นผู้นำเป็นผู้ที่จะต้องมีเวลามีโอกาสที่จะต้องได้นำพาก็ดีพยายามกันดูถ้ามันขาดทุนหรือมันเสียมากกว่าได้อยากจะทำเลยอย่างที่กล่าวแล้วประมาณดูดีๆเออเห็นไปแล้วว่าเอ๊ะนี่มันเกิดคุณเกิดข้าเลยไม่เข้าท่าดูเปอร์เซ็นอย่างที่ว่าเนี่ยส่วน ไปไม่ได้ส่วนน้อยมันก็มีบ้างล่ะยิ่งเราไม่เก่งไม่มีศรัทธาผู้ที่มาร่วมเรียนด้วยก็ไม่ศรัทธาเพียงพอแล้วเราก็ไม่มีความสามารถที่จะนำพาทั้งบรรยายหรือทางผ่านบ้างก็ตามไปไม่รอดก็ไม่ต้องดีกว่าทำอย่างอื่นดีกว่าเอาเรื่องอื่นเอาเทปของผู้ที่เห็นว่าแน่ๆมาเปิดบ้างเอาไอ้โน่นไอ้นี่มาบ้างถ้ามันนั่งเรียนอย่างนี้ก็ไม่ได้ก็ปล่อยกันปล่อยหนังค่อยๆติวกันคุยโอภาสสายธรรมะอะไรกันไปก็ยังดีซะกว่าจริงๆแล้วจะไปทำงานอันเป็นประโยชน์อื่นอย่างที่กล่าวแล้วควรจะทำอย่างนั้นนะเพราะว่า ไม่ต้องร้ายในไลน์วิธีการร้ายอะไรแล้วยังแก้ไม่ได้แล้วมาเห็นช่องที่ว่านี้ที่อธิบายไปแล้วนี่พวกเราคงจะเห็นด้วยหรือเห็นจริงว่าเราผ่านมาสภาพนี้มากันมากนะผ่านมาสภาพนี้มากมันจึงไม่ดีขึ้นเพราะเราเองเราดันสุรางค์ไปเปล่าถ้าทำโดยไม่ได้ผลแต่เป็นเสียผลไปเปล่างานวันงานปีเราก็เลยยิ่งต้องเสียยิ่งขึ้นมันเลยกลายเป็นซับซ้อนแทนที่เราจะได้เราก็ว่าเราเพี้ยนนะอุตส่าห์หาเหลือเกินนะแหมทำกันเหลือเกินแต่กลายเป็นว่าเอ๊ะเราเสียนะที่จริงเราไม่ได้เพราะฉะนั้นการที่เราจะยิ่งได้ดีเรากลับยิ่งแย่ลงแย่ลง เพราะว่ามันเป็นอย่างนั้นเพราะงั้นลองพวกเราพวกท่านทั้งหลายลองไตร่ตรองและพยายามลองคิดดูดีๆเพราะว่ามันเป็นอย่างนั้นนะเพราะไม่ได้เรื่องไงไม่ได้เรื่องไงเพราะว่าจะต้องปรับดูหรือว่าปีนี้เป็นต้นไปเข้าสู่ฐานที่จะว่ากันถึงสมาธิที่เขาก็มีความเข้าใจกันว่าคำว่าสมาธิมันหมายเอาภพในจิตเลยที่จริงเนี่ยจิตของเราไม่ปฏิเสธการไม่ปฏิเสธพยาบาทมันลดกามมาฉันทะรถพยาบาทลงนั่นน่ะมันก็สร้างสมาธิเพราะสมาธิคือการทำจิตให้เจริญยิ่งยิ่งขึ้นลดกิเลสโดยเฉพาะทะเบียน กิเลสนิวรณ์สร้างสมาธิจนเป็นขั้นฌานก็คือมนุษย์สามารถฉันถ้ารถพยาบาลรถที่นะมีธาตุอิจฉาลงไปนั่นเองเพราะฉะนั้นถ้าเราไปปฏิบัติลืมตาปฏิบัติอะไรอยู่ลดการลงรถพยาบาลลงมันก็สร้างสมาธิเดินยืนนั่งนอนทำงานทำการอยู่ไม่มีผีนะมีอยู่ก็สร้างสมาธิมันนั่งหลับตาเนี่ยฟุ้งซ่านไปกับการนั่งเรือนั่งหลับตาแล้วฟุ้งซ่านไปก็ตามมีวิมานนู่นมีวานนี้หรือไปแล้วจะไปมหกรรมไปหาพยาบาลมีแต่เรื่องแต่ราวมันก็ไม่ได้มานั่งฌานไม่ได้มานั่งสร้างสมาธิอะไรหรือยิ่งมานั่งเขาแล้วมีแต่ที่นั่นมีพระกลิ่นตัวสติสัมปชัญญะ การ์ตูนโดนอะไรเลยลงไปก็มืดมัวไปอะไรก็ไม่รู้เรื่องไม่มีสติอย่าว่าแต่ร้อยเลย 50 60 สติมันขนาดประมาณ 50 60 เปอร์เซ็นต์มันยังไม่ถึงเลยมันมืดไม่รู้เรื่องซะมากกว่าฝันเพ้อเลอะเทอะอะไรไปก็ไม่รู้แล้วก็นั่งอยู่อย่างนั้นอย่างนั้นจะไปนั่งทำไมไม่ได้สร้างสมาธิไม่ได้สร้างฉันแม้คุณจะไม่ฟุ้งไปกับการไม่ฟุ้งไปกับพยาบาลคุณก็มาสั่งสมจิตรให้แก่จัดที่นั่นไม่ทันมีอยู่แล้วก็เจริญงอกงามไพบูลย์และคำนี้พูดทีไรเรารู้สึกว่ามันเสียวสยองเพราะว่าอะไรเพราะว่าผมเห็นพวกคุณนี่มีผีน่ะมีพระงอกงามไพบูลย์พูดแล้วโอ้โห งอกงามไพบูลย์มันจะทำยังไงแล้วยิ่งมาถึงขั้นบอกแล้วว่านี่เราจะเข้าฐานสมาธิถ้ายิ่งไม่เป็นวิธีการเป็นนักกวีที่มันเข้าร่องเขาลอยที่มันเกิดคุณค่าเกิดประโยชน์เป็นเดือนตุลาคมไม่ละเอียดละออการสุราไปแล้วแล้วมันก็ยิ่งอย่างที่ว่าเนี่ยมันเสียผลมากกว่าได้ผลแล้วเราจะไปทำอยู่ทำอะไรเพราะงานนี้จุดนี้เป็นจุดที่บอกกล่าวกันขอให้พวกเราได้พยายามอย่าดันกลางคืนการและก็หลงตัวนึกว่าเราเองนะเราพากเพียรแม้เราเป็นเพียงปฏิบัติแต่จริงๆไม่ได้ดีมีแต่เสียที่ว่าปฏิบัติ แต่คือทำกรรมอันเป็นอกุศลเพราะมันสั่งสมเด็จกิเลสนิวรณ์มาบังคับกันนั่งเข้าไปมันบังคับกันทำไปนู้นก็ไปแล้วมันก็กลายเป็นนิวรณ์ไปหมดแทนที่จะได้มีแต่เสียดังกล่าวนี้เพราะนี่ขอให้รู้ว่าถ้าอย่างนั้นแล้วไปมันจะไม่บังคับใครก็ตามไม่ได้ต้องมานั่งรักอ้ายการที่สั่งสมกิเลสอยู่นั่นละอายควรละอายยิ่งกว่าที่เราจะเออเราต้องยอมรับความจริงเพราะไม่ได้เราก็นั่งอยู่เราก็เสียแล้วก็เปิดกันแล้วไม่ต้องมานั่งติดเตียงกันนะทุกคนรับรู้เพราะพรุ่งนี้ถ้าไม่ได้นั่งอยู่เนี่ยมันกิเลสเพราะฉะนั้นจะออกไปทำงานอื่นไม่เอาไม่นั่งเลยก็ไม่เป็นไรใครจะเอากิเลสขี้เกียจโดยที่ไม่ บำเพ็ญที่จริงก็ไม่ง่วงแต่ขี้เกียจจริงๆก็ไม่มีกิเลสอะไรที่มากมายจนสู้ไม่ได้นั่งฟังก็ได้เรียนก็ได้แต่จะขี้เกียจแล้วก็กิเลสของคนขี้เกียจนั่นแหละเพราะฉะนั้นเราเอาความจริงกันดีกว่าใครรักดีก็เอาดีใครไม่รักดีก็แล้วแต่เข้าใจให้ดีนะเข้าใจให้ชั