230104-360 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ019.txt

่ากับระยะปฏิบัติ สภาพของมนุษย์ตามจริงตามเป็นจริงหากวิมุตมันเกิดจากความลงตัวความหลุดพ้นจากกิเลสตัณหาอุปทานไม่ใช่หลุดพ้นแบบไม่มีความหมายไม่มีจุดหมายไม่ใช่หลุดพ้นจากกิเลสตัณหาอุปทานอย่างแท้จริงมันหลุดมันร่อนมันสะอาดแล้วมันมีปัญญารู้ความสะอาดนั้นเป็นวิมุตติญาณทัสสนะอยากจะชนะคือการรู้การเห็นเห็นของเราเองเห็นที่เราเราจะไปเห็นคนอื่นได้ก็เพราะเรารู้ของเราเห็นที่เราของของเราที่เราเป็นเรามีในสภาพนี้แล้วเราก็จะเป็นประมวลองค์ประกอบพฤติกรรมหรือธุรกิจภาพของผู้อื่นโดยเฉพาะอ่านพออ่านจากรูปจากไปเจอจน ละเอียดไปจนถึงนามธรรมวัดได้โดยเรามีสิ่งที่ที่ของจริงของเราเราจึงจะไปวัดของคนอื่นเพราะฉะนั้นท่านถึงได้จับเอาไว้เราก็จะคงถึงตรัสหรือว่าพระสาวกใหญ่ๆก็ถึงกับถึงได้พูดกล่าวไว้ว่าผู้จะรู้อรหันต์นั้นก็ต้องเป็นพระอรหันต์ผู้จะรู้อริยะก็ต้องเป็นอริยะถ้าเราไม่เป็นอริยะเราไม่เป็นอรหันต์ไม่ว่าจะไปรู้อรหันต์นั้นน่ะเป็นแต่เพียงการดาวด้วยการประมาณการคะเนหรือประมาณนั้นในการรู้จริงถ้าเรามีจริงเรารู้จริงมีของจริงแล้วเราก็จะเป็นประมาณคนอื่นใกล้เคียงแม้การจะไปรู้ผู้อื่นก็รู้ด้วยการประมาณแต่เมื่อไม่จริง ประมาณสิ่งที่เป็นจริงแล้วมันก็ยิ่งไกลความจริงแต่ถ้าผู้นั้นมีจริงแล้วก็ไปประมาณคนอื่นมันก็จะใกล้ความจริงอาการเรียนรู้จึงจะต้องพยายามทำความสำคัญย้อนไปย้อนมาทดสอบสอบสวนพิจารณาจำแล้วย้ำอีกยืนยันแล้วยืนยันอีกเป็นจริงแล้วเป็นจริงอีกมีเศษเหลือตกหล่นหรือไม่แต่ความละเอียดของศาสนามีมากต่อมากนักยิ่งเป็นสิ่งสุดคุ้มละเอียดยิ่งจำเป็นที่จะต้องพยายามเรียนรู้ลึกขึ้นลึกขึ้นจนถึงสิ้นสุดก็ให้รู้สิ้นสุดที่แท้จริงเราจึงจะต้องทบทวนทั้งภาษาที่เป็นสื่อความหมายทั้งพูด เขียนก็ตามสถานการณ์อย่างนี้อย่างไรเราก็จะต้องรู้สื่อนำเหล่านั้นเข้าไปรู้ความละเอียดละออให้ได้แต่เราจะประมาทปริยัติไม่ได้พูดที่มีผู้มาทำเองได้ว่าปัจเจกพุทธะก็จะมีเองเกิดเองเป็นเองติดตัวมาเองด้วยคารวะปัจจัยนั้นก็ย่อมมีอยู่เพราะฉะนั้นผู้ที่มีเองก็จะมีนัยยะของท่านเองสูงขึ้นมาแล้วก็จะเป็นที่รู้ได้ผู้มีปัญญาก็จะเข้าใจสัจจะของผู้ที่มีมาก่อนอย่างพอสมาคมพระพุทธเจ้าถือว่าเป็นผู้ที่รู้เองเห็นเองเข้าใจเองอย่างสูงสุดในการกำจัดของท่านอย่างมากผู้ที่เป็นปัจจัยกระบวนการที่มีภาวะปัจจัยในช่วงในการติดต่อมาอีก ร้านศาสนาต่อจากสัมมาสัมพุทธะเป็นปัจเจกพุทธะสืบออกมาก็มีอยู่ผู้เป็นอนุพุทธะต่อลงไปอีกเป็นพระอรหันต์เจ้าตามลำดับตามท่านจึงแม้ผู้ที่เป็นจุดตัดพุทธะยังไม่เป็นพุทธะอย่างเต็มรอบเลยทีเดียวบริบูรณ์จริงๆเป็นแต่เพียงได้ยินได้ฟังได้ยินได้ฟังมาจากผู้นั้นผู้นี้หรือรับจากผู้ที่ผู้อื่นกล่าวโดยตรงรับมาจากผู้อื่นโดยตรงจริงๆเป็นจุดด่างพุทธตรงไม่ได้มีความคิดเห็นของตัวเองเลยก็เรียกว่าเป็นพระพุทธแม้จะบรรลุอรหันต์เป็นจุดตัดพุทธพระอรหันต์ก็เป็นอรหันต์ที่ไม่มีไอเดียของตนเองเลยไม่มีความเป็นปัจเจกทุกคนเลย มีอยู่เหมือนกันว่าเราจะต้องเข้าใจบางคนนั้นได้พูดได้ได้รับฟังได้ยินได้ฟังมาแล้วก็มากระทำตนเองบรรลุตามนัยยะนั้นแสดงว่าสุตตะพุทธะหรือว่าศึกอรหันต์ได้เหมือนกันมีความคิดเองมีการใช้ความนึกคิดความสร้างอะไรขึ้นมาเป็นอาคมเป็นสิ่งเสริมที่มีประโยชน์พอสมควรเขาเรียกว่าคนนี้ก็เริ่มมีอะไรต่ออะไรขึ้นมามากขึ้นเช่นปัจจัยขึ้นแต่เราจึงต้องรู้ความหมายเหล่านี้และในระยะของบุคคลที่จะเสริมสร้างศาสนานั้นก็จะเป็นบุคคลอยู่ในระดับของจุดตัดพุทธะสัมมาสัมพุทธะ ไม้ก็เป็นอนุสัญญาสัมมาสัมพุทธเจ้าพุทธองค์ยอดศึกอย่างแน่นอนฝ่ายเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างไปตามลำดับและเราจะแจ้งขั้นตอนจะมีทั้งสภาวะธรรมที่จริงผู้ที่เห็นจริงแล้วจะไม่ดูถูกปริยัติผู้เห็นจริงจะเห็นความสำคัญของปฏิบัติและจะเกิดปฏิเวธธรรมที่แท้จริงจะเข้าใจชั้นเชิงของการเจาะลึกดังกล่าวนี้จะรู้ทันทีราวกับภาพโสรู้เชิงชั้นที่ซับซ้อนเหมือนเงาซ้อนเงาได้อย่างละเอียดละออแล้วเราจะได้รู้ว่าศาสนานี้นึกถึงนักศาสนานี้ไม่ใช่ของผู้ไม่มีปัญญาในศาสนานี้เป็นของผู้มีปัญญา