230509-383 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ023.txt

งอันนี้ของเรา ยังไม่ย้ายเราจะต้องบำรุงพันธุ์บำรุงตัวบำรุงตนบำรุงให้เป็นเนื้อศาสนาให้เป็นสิ่งที่ชัดเจนค่อยๆอธิบายออกไปค่อยๆทำความจริงๆทำความชัดๆทำความแท้ๆเนี่ยให้เขารู้ทั้งรู้ด้วยถ้าเห็นด้วยทั้งยืนยันด้วยมีหลักมีฐานชัดเจนหลักสำคัญและก็สำคัญที่เราจะพยายามทั้งวอนอย่างมากก็อยู่ที่เนื้อเนื้อแก่นของเรานี่แหละเราจะต้องบำรุงตนพยายามก้าวหน้าพัฒนาให้แข็งขันถ้ายิ่งปัญญาคนดีแก่โตก็ยิ่งมีมากมันก็จะรู้ว่าเราควรจะทำอย่างไรความอดทนเราก็จะมีความไม่วู่วามเราก็จะมีความสุขเราก็จะมีเราจะมีชีวิตทำ 7 ประการซึ่งอย่างมาก ใครจะรู้เรื่องการดูกาลเทศะรู้บุคคลรูปหมู่กลุ่มดูการประมาณรู้ชั้นเชิงเราจะรู้ชั้นเชิงชั้นเชิงนี้คือธรรมที่ตาเราจะรู้ชั้นเชิงของทุกสิ่งทุกอย่างในโลกที่เราจะทำด้วยอย่างไรดีมันจึงจะเป็นไปดีมันถึงจะไปได้เรียบร้อยงามและเจริญได้อย่างทันทีทันควันไม่มีอะไรเป็นอุปสรรคไม่มีอะไรขัดขวางถึงแม้ขัดขวางก็สู้เราไม่ได้เพราะว่าแม่ขัดขวางก็กลายเป็นเหยื่อให้แก่เราไปทีเดียวมันเหมือนกับสภาพที่มันก็เป็นเรื่องที่ขัดขวางแต่ว่าขัดขวางแล้วเราก็ใช้เป็นเหมือนไอ้ที่เขานัดทำวิทยุเนี่ยเขามี Harry Sister Family Sister มีคอนเดนเซอร์มีอะไรอะไรต่างๆนานาเป็นพวกเครื่องทานเครื่องต้านทั้งนั้นน่ะเครื่องเพื่อที่จะทำให้มันเกิดรอบที่สูงขึ้นเราเอามาใช้ได้เอามาทดเอามาตั้งเอามาขวางเอามาต่อส่วนนั้นส่วนนี้มันจะกลายเป็นรอบที่มันจะเกิดรอบเป็นสภาพหมุนเวียนที่ได้ผลสูงตามที่เรามุ่งหมายขึ้นไปด้วยซ้ำถ้าเราฉลาดเราจะเป็นอย่างนั้นแหละมันมีนัยยะเหมือนกันเพราะงั้นใครก็จะมาต้านเราใครจะมาเป็นอุปสรรคเราเราได้ประโยชน์ตนที่สวยเอาประโยชน์ตนเราจะได้ประโยชน์สูงขึ้นเราก็พยายามกระทำเพื่อให้เป็นประโยชน์สูงขึ้นเช่นว่ายกตัวอย่างง่ายๆเราไปแสดงธรรมแล้วก็มี มาไม่ชอบใจเพราะว่าไปขัดกับความเห็นของเขาหรือว่าไปแย่งของเขาที่เขาเชื่อเขาถืออยู่เขาก็จะออกมาโต้แย้งเขาก็จะออกมาโต้ถามเขายิ่งโต้แย้งโต้ถามเราก็ยิ่งใจเย็นเราก็ยิ่งรู้ละเอียดละออเราก็ยิ่งจะพยายามอธิบายแจกแจงให้แก่คนที่นั่งฟังร่วมอยู่ด้วยเนี่ยได้ประโยชน์ได้รับรู้ตัวคนที่เขารู้สึกว่าเขาเองเขาเป็นอุปสรรคกับเราเขารำคาญเราเขาอย่างนู้นอย่างนี้เขาก็ซัดออกมาเราก็ใช้อันนี้แหละเป็นสิ่งประกอบการอธิบายเป็นสิ่งที่จะเป็นเหตุปัจจัยที่จะใช้การทำความเข้าใจให้แก่ผู้อื่นได้อีกเราก็ไม่เห็นมีปัญหาอะไรเรายิ่งดีเราก็สบายๆเราก็ไม่ทุกข์ร้อนอะไรแล้วเราใช้อันนั้นเป็นเหยื่อเป็นประโยชน์ที่ทำให้คนอื่นได้รับประโยชน์ขึ้นไปอีกด้วยซ้ำนี่เป็นต้น เพราะแม่จะไปโกรธคนที่เขามาว่าเราเป็นอุปสรรคเรามาต่อต้านเราจะโกรธเขาทำไมมีไม่ต้องเป็นตัวไม่ต้องไปเคืองใครทั้งนั้นอันใดที่มันไม่เป็นไปได้เราไม่สามารถที่จะตอบได้โตได้หรือว่าจะทำประโยชน์ขึ้นไปไม่ได้แล้วก็หยุดนิ่งให้เขาว่าเราแล้วเราก็ยิ่งแย่ไม่โกรธอยู่อย่างนี้ก็ยังเป็นการแสดงธรรมเลยเขาด่าเราแต่เราก็ยิ้มแย้มสงบนิ่งเฉยอยู่เพราะเราเองหรอกหนึ่งไม่สามารถตอบ 2 รู้สามารถจะตอบได้แต่ว่าเราเห็นสมควรว่าเรานี่เสียดีกว่าเราก็หยุดนี้เป็นต้นเพราะฉะนั้นการที่จะหยุดโดยมีสติสัมปชัญญะปัญญารู้ไม่มีการโต้ตอบไม่มีการเดือดร้อนไม่มีโทสะไม่มีการโกรธการเคืองไม่มีการยึดมั่นถือมั่นอะไรจนรุนแรงเกินการเออเขาจะว่าเราเสียเขาจะว่าเราแพ้เขา ไม่ดีอะไรเราก็ยังแก้ไขไม่ได้ตอนนี้ไม่สมควรด้วยประการทั้งปวงแล้วก็เฉยเสียอาการนิ่งอย่างนี้ก็ยังเป็นคุณกับเราได้เราก็จะต้องเข้าใจให้ดีว่ามันเป็นคุณได้อย่างไรมันเป็นไปได้นะลองคิดดูดีๆอย่างนี้เป็นต้นเพราะเราจะเป็นผู้ที่ได้กำไรเสมอว่าเราจะอยู่ในฐานะอย่างไรเป็นผู้ที่รู้เป็นผู้ถือเป็นผู้เบิกบานอยู่ยิ้มแย้มไม่มีกิเลสใดๆเนี่ยต้องไปเรื่อยแหละลองพิสูจน์ธรรมพระพุทธเจ้าเราไม่ต้องไปโกรธเราไม่ต้องเป็นโรครุนแรงอะไรเราไม่ต้องห่วงเข้าใจให้ถูกเรื่องถูกราวอะไรสมควรก็ว่าไปไม่สมควรก็มีอยู่เราจะได้ประโยชน์ทันทีทุกทีไปถ้ามันยังมีรายละเอียดอะไรอีกมากมายก็พยายามจะเน้นพยายามจะชี้ให้แก่พวกเราได้สังเกต จะพยายามอ่านสำเนียงศึกษาเราจะได้ยืนยันยืนหยัดเพราะสิ่งที่เราได้นี่ดีจริงหรือไม่ได้แล้วเราจะทำอย่างไรถึงจะให้เกิดผลประโยชน์ต่อเนื่องสืบโยงไปถึงผู้อื่นให้ผู้อื่นได้รับคุณประโยชน์นี้ด้วยโดยความจริงใจเราอย่าเอาสิ่งไม่ดีไปให้คนอื่นเราอย่าพยายามให้สิ่งไม่ดีนั้นเกิดในตนก็ไม่ให้เกิดและไปที่คนอื่นเราก็ไม่ให้เกิดที่เขาเราไม่ไปเกิดที่เขาอย่าให้เกิดสิ่งไม่ดีทั้งหลายทั้งปวงโดยเฉพาะโลภโกรธหลงเนี่ยอย่าให้ไปเกิดที่เขาเพราะเมื่อเอาสิ่งเหล่านี้เรามีความจริงใจไม่ให้เกิดที่เราก็ไม่มีที่เขาก็ไม่มีได้อย่างแท้จริงทำเสมอๆนั่นแหละเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเรามีความจริงใจจริงๆเมื่อเรามีความจริง ไม่ได้ทำอะไรร้ายแรงเร็วตามอะไรแล้วล่ะก็เราก็จงสบายๆใจอยู่ได้เมื่อไหร่เมื่อไหร่เราก็ไม่มีความผิดอะไรเพราะเราไม่ได้ทำอะไรร้ายในโลกเราทำสิ่งที่ดีเจตนาดีด้วยซ้ำบางครั้งบางคราวเราจะมีติดเตียงไปว่าสิ่งที่เป็นทุจริตชี้ดำออกมาให้แก่คนเขาเขาก็ว่าขายหน้าเขาฉีดหน้าเขาชี้อะไรออกมานี่มันไปกระทบมันไปเปิดเผยเขาเข้าแล้วเขาก็ถือสาในการเปิดเผยเหล่านี้เกิดบั้งแค้นบ้างคืนบ้างพยาบาลบ้างโต้ตอบมาบ้างแล้วก็พิจารณาควรจะหยุดใช้ประโยชน์ถ้าเขาไม่หยุดถ้าเราตรวจสอบได้แล้วเขาก็เข้าใจเขาก็หยุดไปแล้วก็นับถือหรือเชื่อฟังไปอีกเราก็ดำเนินไปถ้ามันไม่ควรดำเนินไปเราก็จะเสียเราจะไม่ให้แตก บาตรน้ำทะเลาะเบาะแว้งโกรธเคืองกันมากมายอะไรในโลกยังอยู่ร่วมกันได้อย่างเป็นสุขไม่จะไม่ให้อะไรมันไม่กระทบกระเทือนกันเลยนะมันไม่ได้ในโลกนี้มันมีความจริงอยู่ 3 3 อย่างอย่างนึงคือคนที่รู้ด้วยปัญญาอันยิ่งแล้วว่าทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้มีหลายสิ่งที่มันไม่ใช่สิ่งเดียวกันมันแยกกันแล้วขาวเป็นต้นดำเป็นต้นหรือว่าชั่วเป็นต้นดีเป็นต้นมันแยกกันแล้วเราจะไม่โกรธชั่วเราจะไม่หลงดีแต่เราก็พยายามที่จะโน้มเน้นให้ไปหาดีแต่เราก็ไม่ไปโกรธมันต้องมีมันต้องมีดีมีชั่วอยู่ในโลกมันต้องมีดำมีขาวอยู่ในโลกเป็นของแท้ผู้ใดมีปัญญาไปเฉยๆไม่สงสัยนี่ในโลกเป็นอย่างนั้นอีกหมู่นึงคนหมู่นึงนี่เป็นหมู่ที่ยังตัดสินไม่ได้ดีก็ไม่รู้ชั่วก็ไม่แน่ยัง ลังเลถ้าคนพวกนี้จะเถียงจะวิเคราะห์วิจัยวิจารณ์มากมายจริงเป็นความจริงเขาจะส่งจะเสียบางทีก็ถกเถียงตัวเองนี่ถกเถียงบนนะประเดี๋ยวก็พูดเข้าข้างตัวประเดี๋ยวพูดไปพูดมาเลอะไปเข้าข้างคนที่เขาเถียงด้วยไม่รู้ตัวนะถ้าคนที่รู้ทุกคนนั่นแหละเขาเที่ยวแล้วเมื่อกี้คุณก็เข้าข้างคุณประโยชน์ทำให้คุณวนมาเข้าข้างฉันแล้วอิ่มหมดซะบ้างเขาก็จะรู้ตัวเพียงบางคนก็เขียนยึดมั่นถือมั่นสัญญาดีไม่วนไปหาคนอื่นแต่ก็เถียงจะเอาชนะครับผ่านอยู่เสมอแล้วก็ไม่รู้จักความพอเพราะถ้าเรารู้จริงก็ใช้เขาเข้าใจมุมอื่นอีกบ้างแต่อนุโลมไม่เข้าใจว่าสิ่งนี้เขาก็มีอยู่ในโลกถ้าคุณไม่เห็นดีด้วยแต่ยังไม่ต้องเอาเห็นดีด้วยเพราะเอานะถ้าเรายังยังไม่ได้เราก็จะหยุดเมื่อเราเห็นถึง สมควรแต่เราก็ไม่ทุกข์ร้อนเพราะเขาไม่รู้ไม่ทุกข์ร้อนเพราะเขายังส่งเสียงอยู่เราไม่ต้องไปยึดมั่นถือมั่นเอาปานนั้นเราทำความเข้าใจไม่ได้เรามาดูที่เราว่าเราไม่เก่งถ้าเราทำให้เขาเข้าใจไม่ได้แล้วไปหรือเขาจะถกเถียงกันอยู่ถ้าเราเป็นคนกลางเราก็จะรู้ว่าอันไหนมันควรอันไหนไม่ควรเราก็จะจับรู้แล้วเขาก็จะเถียงกันอยู่นั่นแหละทะเลาะเบาะแว้งกันอะไรต่างๆถ้าเราจะประนีประนอมเขาได้นอนเขาไม่ได้แล้วก็วางเฉยเสียเพราะว่าเราไม่เก่งเนี่ยไปตัดสินไปเป็นกรรมการที่จะเข้าไปเป็นกรรมการเขาก็ไม่ยอมก็เราก็เฉยเชียร์ส่วนอีกส่วนนึงหมู่นึงนั่นก็คือพวกที่ไม่มีปัญญาไม่ได้ยึดมั่นความคิดความอ่านอะไรไม่ถือตัวถือตนเองก็ไม่เป็นตัดสินก็ไม่ได้อะไรไม่ได้พวกนี้เรียกว่ามวลเป็นพวกมวลของโลก ใครเก่งก็ดูดเอาไปครอบครัวพวกนี้ใครเก่งสุดก็ดูดไปดูดไปเป็นพวกในโลกในเอกภาพเอกภพทั้งหลายจะมีสภาพ 3 ลักษณะง่ายๆนี้อยู่ทุกแห่งทุกหนจะมีความที่ต่างกันแล้วแต่มันก็อยู่ด้วยกันได้ด้วยปัญญายังไม่ตัดสินทะเลาะกันไปมั่งก็อยู่ก็มีไอ้พวกนี้ก็ยังทะเลาะกันอยู่นั่นแหละมีอยู่เป็นธรรมดาอีกพวกนึงไม่ทะเลาะกันเลยตามข้อๆเลยเออใครมีแล้วมีแรงใครมีฤทธิ์มีเดชดูต้องไปเอาไปเป็นหมู่เป็นบริวารดึงออกไปมีอยู่ในโลกมีสภาพ 3 มีอยู่จริงๆร้านใครมีลักษณะเป็นผู้นำคนนำใครมีปัญญารู้ดีว่าคนไหนหนอเขานำถูกก็ไปเป็นหมู่ของผู้ที่เขานำถูกเราจะเป็น wi-fi ไม่ส่งไม่เถียงเราเขียนไม่เก่งเราก็ไม่เถียงไม่ทำทะเลาะเบาะแว้งไม่ทำให้มันมีแฟนไม่ทำให้มันอึกทึกครึกโครมอะไรขึ้นมาแล้วก็แค่ปัญญาของเราตามตามผู้ที่นำที่เรารู้แล้วว่าคนนี้น่าเชื่อถือกว่าคนนี้ดีกว่าแล้วก็ไปช่วยกันเป็นมวลเป็นเรี่ยวแรงเป็นพลังกับหมู่นั้นผู้ใดมีลักษณะนำรู้แจ้งมีปัญญามากเข้าใจดีเข้าใจดำเข้าใจเขาเข้าใจผิดเข้าใจถูกผู้นั้นก็จงนำจงคิดอ่านร่วมกันกับผู้นำคนอื่นไม่แบ่งกับผู้นำในไหนพยายามคนนั้นเขามีความรู้กว้างขวางกว่าก็รู้ให้จริงไม่มีมานะวันนี้รู้ไม่กว้างขวางเท่าหรือเราไม่รู้กว้างขวางทางฝ่ายรู้หรือแม้ว่าเราเองนี่เป็นผู้ที่นำแท้ความรู้กว้างขวางกว่าเขาก็ให้รู้ว่าเราเป็น หัวหน้าบริจาคโทรจ่าฝูงก็ไม่รู้หน้าที่ของจ่าฝูงหรือจ่าโทผู้ที่ยังไม่ถึงเป็นรองจากโคมไฟด้วยรองจากโคผู้ที่ร้องลงไปอีกก็ให้รู้ตามขั้นตอนอย่างนี้เรียกว่ารู้ความจริงตามความเป็นจริงและทุกอย่างก็จะรังสรรค์เสริมสร้างทำให้ดีให้เด่นให้งอกงามเจริญไปได้อย่างเร็วและจริงจังเราพูดแสวงหาสัจธรรมทั้งหลายเราก็พยายามที่จะมาพิสูจน์ความจริงแม้มันจะค้านแย่งกันสังคมใหญ่ๆที่เขาเข้าใจอยู่เราก็ไม่สงสัยในปัญญาอันยิ่งที่เราเข้าใจแท้ๆชัดๆมันจะค้านมันจะเป็นยังไงยังไงสังคมก็ดูถูกดูแคลนด้วยซ้ำแต่เราก็รู้ว่าโอ้นี่เป็นสัจจะมันเป็นของป่าผู้เห็นได้เราก็เห็นได้แล้วมันก็เป็นสิ่งที่ดีเป็นสิ่งที่สบาย ที่ไม่เอาเปรียบเขารับไม่โลภไม่โกรธไม่หลงไม่เป็นไปเพื่อที่จะเบียดเบียนผู้อื่นและเป็นการเสียสละที่แท้จริงเป็นการสร้างสรรค์ที่แท้จริงเราก็พิจารณาพวกนี้เป็นคำพูดความหมายที่มันเป็นความหมายดีหรือไม่ดีกุศลหรืออกุศลคุณก็คิดเอาเองถ้าคุณมีคุณธรรมตามความหมายที่มันเป็นกุศลกุศลกุศลอยู่แล้วคุณก็ยังกุศลให้ถึงพร้อมด้วยปัญญาของคุณอยู่ไม่ประมาทไปเรื่อยๆคุณเกิดมาคุณก็เป็นมนุษย์โสมมีใจสูงรู้ดีแล้วคุณก็เกิดมาทำงานทำการสร้างสรรค์ไปโลกนี้ก็จะมีประโยชน์มีคุณมีค่าแม้เราสร้างคุณสร้างค่าให้โลกแล้วก็ไม่หลงไหลมาเป็นของเราไม่หลงใหลยึดถือจะต้องไปเอาอะไรมาแลกเปลี่ยนเราก็สบายแล้วทำแล้วก็ปล่อยทำแล้วก็ปล่อยทำแล้วก็แจกจ่ายไปแจกจ่ายไปไม่ผิดไม่ยึดไม่หอบไม่หวงอะไร เราก็สบายสบายมากที่สุดให้จริงและชีวิตเราก็จะรู้ว่ามันเราต้องการอะไรในโลกเกิดมาทำไมเธอมาต้องการอะไรเกิดมาจะเป็นอย่างไรแล้วก็จะเป็นอยู่อย่างที่เราเข้าใจดีๆและทำได้ทำถึงนี่แหละคุณจะต้องรู้ว่าคุณจะอยู่แล้วก็เป็นอย่างดีอยู่อย่างดีอย่างนี้แหละโดยไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นคู่แข่งที่โหดร้ายกับใครเลยในโลก