230501-381 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ023.txt

โลกเขาเราเรียกว่ารื้อขนสัตว์ตามเรียกว่าช่วยสรรพสัตว์เมตตาสรรพสัตว์ให้พ้นทุกข์ ให้เป็นสุขให้อยู่ดีพระจะพยายามมีปัญญาจะเลือกเป็นกรรมดังกล่าวนี้จึงเรียกว่ากรรมการเป็นผู้ไม่ได้ทำสุ่มสี่สุ่มห้าทำอะไรก็ทำเลอะเทอะไปเรื่อยๆไม่ใช่อย่างนั้นเพราะงานบางอย่างเราไม่ต้องทำเพราะเรามีหลักเศรษฐศาสตร์แล้วเรามีหลักที่รู้ว่าสิ่งนั้นคนก็ทำกันมากแล้วใครๆก็ทำได้เยอะแล้วและกำลังทำอยู่เราไม่จำเป็นจะต้องไปแย่งทำอย่างนี้เป็นต้นเราจะต้องมาทำในสิ่งที่มันมีค่ามีความต้องการของสังคมมากแรงโดยคนที่ไม่มีปัญญาจะไม่รู้ได้ง่ายคนมีปัญญาในสังคมเช่นพ่อค้าหรือว่าเช่นการหากินของคนหลายคนเขาพยายาม คนตามหลักเศรษฐศาสตร์คนว่ามีสิ่งใดที่คนต้องการมากเป็นความจำเป็นมากในสังคมและเขาจะผลิตสิ่งนั้นเป็นความต้องการมากแต่มันมีน้อยเห็นเป็นหลักเศรษฐศาสตร์ธรรมดาเป็นความต้องการมากในคนแต่มันมีน้อยเขาก็จะพยายามไปผลิตสิ่งนั้นขึ้นมาให้แก่โลกโดยการจำหน่ายจ่ายแจกขายถ้าเขายังซื้อยังขายเขาขายเขาก็จะได้รับสิ่งแรกเปลี่ยนมาโดยได้การจำหน่ายดีคล่องคนเพราะคนต้องการมากทีนี้ถ้าเกิดว่าเราได้คำนึงแต่ว่าคนต้องการมากเท่านั้นโดยไม่คำนึงว่าสิ่งที่ควรต้องการนั้นมันเป็นพิษ ไปหรือไม่คนต่างๆเขาก็ทำอยู่ผู้ที่มีเฮียตบปากมีปัญญาทางธรรมบ้าเขาก็พยายามละเว้นทั้งๆที่เป็นความต้องการมากในสังคมหลายหมู่หลายกลุ่มแต่เขาก็พยายามละเว้นเห็นว่าสิ่งนี้ไม่ดีมอมเมาหรือว่าทำให้คนท้าโดนโหดร้ายเขาก็ไม่ทำแต่คนที่ไม่ละอายต่อบาปเขาก็ทำเป็นสิ่งที่ทำให้คนได้ไปรับไปแล้วก็ยังทารุณโหดร้ายด้วยแต่เขาก็มอมเมาเขาก็เจ็บกันมาเพื่อต้องการแลกเปลี่ยนให้ได้มาครอบครองได้มามากๆซื้อขายได้มากๆเพื่อจะทำเงินทำหน้าที่เขาเท่านั้นพวกนี้แหละเป็นตัวหนักในสังคมและผู้ที่เป็นกรรมการแท้เป็นนักบวชเป็นผู้มีหลักเศรษฐศาสตร์อันสำคัญ มนุษย์จะรู้ว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งต้องการของสังคมด้วยจำเป็นจะต้องความต้องการเขาจะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตามแต่เป็นความขาดแคลนของมนุษย์ชาติเป็นแก่นสารเป็นสารัตถะเพราะนักบวชจะต้องมาทำโดยเฉพาะในเรื่องของการผลิตธรรมะผลิตยาธัมมะเป็นธรรมะโอสถจะได้รูปอย่างไรก็ตามจะได้น้ำอย่างไรก็ตามที่จะมีฤทธิ์มีแรงไปให้คนเนี่ยรับประทานเข้าไปบำบัดหรือแก้ไขคนไอ้คนนั้นมีธรรมะให้คนนั้นรักษาจากโรคกิเลสโรคไม่เห็นแก่ตัวไอ้โรคจิตก็เห็นแก่ตัวไม่ใช่ เขามีโรคเห็นแก่ตัวให้มาเสียสละแก้ไขเขากลับมาให้ลดโลภะโทสะโมหะนี่เป็นแกนเป็นหลักโรคยิ่งปัจจุบันนี้ยิ่งต้องการสังคมในโลกนี้ต้องการอันนี้ให้แก่สังคมทุกจุดในโลกร้อนแทบจะไม่ต้องคิดเลยว่าเศรษฐศาสตร์อันใดความต้องการอันใดที่เราจะต้องผลิตหรือกระทำให้แก่สังคมมนุษย์ไม่ต้องคิดก็ได้ถ้าผู้ใดเข้าใจดีแล้วมันต้องการอยู่และยังขาดแคลนมากๆตามหลักเศรษฐศาสตร์โรคทุเรียนนี้ก็เหมือนกันเราจึงจะมาทำงานนี้เพราะงานนี้เราทำแล้วมันมีสภาพซ้อนและทำแล้วเราก็แสดงให้เขาเห็นต่อว่าเราทำโดยไม่ซื้อไม่ขายไม่เอากำไรอะไร ไม่ใช่ทำเพื่อแลกลาบแรกยศไม่ใช่ทำเพื่อแลกอะไรกลับคืนมาจะทำได้บริสุทธิ์ใจและเราก็ไม่เป็นคนที่จะคิดโลภซ้อนอยู่ในนั้นด้วยเราไม่คิดโลกทำให้เขายังเมตตาปราณีเกื้อกูลไม่ใช่โทสะทำอย่างฉลาดไม่ใช่โมหะทำอย่างหลักแหลมทำอย่างรู้ขอบเขตไม่ยัดไม่เหยียบเกินไปไม่แกล้งโดยการแต่ก็เจตนาบางทีก็เหมือนจงใจแต่ว่าแกล้งก็ไม่แกล้งแต่จงใจเจตนาเพื่อที่จะให้เขาเด็ดขาดได้กล่าวได้รับทำโอสถนี้ไปจริงๆแล้วจะทำอยู่เสมอทำจริงๆกูเห็นแจ้งเห็นดีแล้วแต่ผู้ที่รถงานทางโลกเข้าใจด้วยปัญญาอัน ไม่ต้องไปแย่งชิงเสพโลก Isuzu ไม่จำเป็นที่จะต้องบริการตนได้มากจนกระทั่งเห็นว่าทรัพย์สมบัติก็ดีวัตถุโลกที่เป็นสมบัติที่เขาหวงแหนกันที่เขาจะใช้ช่วงแรกก็เปลี่ยนพอดีจนสามารถกล้าที่จะไม่จำเป็นจะต้องมีอะไรไว้แลกเปลี่ยนมากมายนักเลยในโลกไม่อยู่แล้วก็อยู่อย่างระบบที่พระพุทธเจ้าท่านเป็นไปได้คุณนั้นก็จะกล้ามาบวชหรือกล้ามาฝึกตนเพื่อที่จะล้างส่วนที่เป็นกิเลสที่เหลือผู้มีสมาธิและมาบวชแม้เราจะมีกิเลสอีกเยอะก็พยายามเรียนรู้แล้วก็มาปฏิบัติธรรมแม้จะเยอะจนกระทั่งปัจจุบันทำนาน้องน้ำตายอยู่เพราะกิเลส เรามันแน่นมันหนามันเยอะแต่ก็พยายามอยู่ในหลักเกณฑ์ของศีลของวินัยอย่างดีพากเพียรเราจะทำงานให้แก่โลกเขาไม่ค่อยได้นะเป็นกรรมการที่จะต้องทำงานส่วนตนมากอยู่มันก็เป็นตัวอย่างให้แก่คนในโลกแล้วก็พยายามฝึกปรือส่วนผู้ที่เบาบางเป็นผู้ที่ช่วยคนได้มากขึ้นก็เป็นกรรมการที่ทั้งผลิตธรรมะธรรมโอสถทั้งขัดเกลาตนเองไปพลางยิ่งเหลือน้อยก็ยิ่งดียิ่งผู้ใดหมดจิตที่จะทำการส่วนตนตนตนตนตนเองไม่ต้องไปทำการล้างละอะไรแล้วรู้แจ้งแทงทะลุรู้ว่าตนเป็นอยู่แม้จะสัมผัสสัมผัสจะเกี่ยวข้องกับสังคมอย่างไรก็ไม่มีปัญหาก็อาจจะมีส่วนเหลืออยู่เล็กๆน้อยๆก็สบายแล้ว เราก็ปฏิบัติ 7 ส่วนเรือไฟที่มีส่วนที่ดีทรงไว้มากมายเกิน 85 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไปแล้วเราเป็นผู้ที่จะเป็นพอเป็นขั้นปลายเป็นหมู่คนปลายเรียกว่าอันตะเป็นผู้ที่เหมาะสมได้อรหันต์ได้สิ่งที่ไม่เป็นทุกข์ในสิ่งที่ไม่เป็นภัยในสิ่งที่บริสุทธิ์สะอาดเกินกว่า 85 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไปแล้วก็เป็นผู้ที่ทำจิตส่วนเหลือเล็กๆน้อยๆไปทางด้วยเป็นประโยชน์ต่อคนได้อย่างดียิ่งถึงเรียกคนอย่างนั้นว่าคนชนิดปลายอรหันต์ต่างคนกลุ่มชนิดปลายนี้แหละจะเป็นคนทำจิตให้แก่โลกยิ่งมันหมดเลยของตนก็ไม่เหลือเศษยิ่ง อรหันต์ 100% ก็ยิ่งดีใหญ่ตนก็สุขมีแต่จิตส่วนท่านยังประโยชน์ท่านไปตลอดเวลาคนพวกนี้คือกรรมการแท้ๆจะพิจารณาแต่ว่าเราจะมีปัญญาอย่างไรเราจะชาญฉลาดอย่างไรที่เราจะทำให้แก่คนอื่นได้มีกรรมวิธีเหมือนกับคนในโลกคนในโลกก็หาอิทธิพลหากรรมวิธีที่จะเอาชนะเอาลาบเอายศเอาเฉยๆไม่จนได้มากๆหรือว่าต่างกันอะไรตามประสาโลกประสาทส่วนของเขาโปรดมากๆก็หาเครื่องทำลายมาเยอะๆโรคมากๆก็หามาจากตนให้มากๆขอบคุณไว้เอาไว้ขู่เป็นอำนาจยิ่งใหญ่ของตนคนก็คิดอย่างนั้นแล้วก็ทำอย่างนั้นแต่ส่วนพระอริยเจ้าแล้วเป็นยิ่งเป็นพระอรหันต์ 100% ไม่มีกิจอื่นเลย มีแต่หาอิทธิวิธีหาแต่กรรมวิธีที่จะทำอย่างไรที่จะขัดเกลาช่วยเหลือหรือขนสัตว์ช่วยคนทั้งโลกนี้ให้ได้มีประสิทธิภาพให้ได้มากแต่กรรมวิธีอย่างนั้นอย่างนี้ช่วยกันคิดช่วยกันคนละไม้คนละมือและก็กระทำสิ่งนั้นเป็นสื่อเป็นเครื่องขัดเกลาทำออกไปจริงๆคนก็จะได้ใช้ขัดเราคนก็จะได้ใช้ประโยชน์มาอันนี้เป็นกรรมเป็นการกระทำเพราะฉะนั้นกรรมใดที่เรากระทำอยู่ถ้าชื่อว่าเป็นนักบวชแล้วก็จะต้องเป็นผู้อย่างน้อยที่สุดก็เป็นคนที่ไม่เป็นภาระสังคมไม่เป็นหนักสังคมเราจะรับผิดชอบตัวเองฝึกตนอยู่กินน้อยใช้น้อยไม่หนักถ่วงแผ่นดินไม่หนักถ่วง แม้จะมีกิเลสส่วนเรื่องของเราอยู่ด้วยส่วนมากของเราก็ตามเราก็จะทนอดทนสู้ฟื้นพยายามขัดเกลาไม่ให้กิเลสออกไประรานใครจนกิเลสเบาบางเบาบางเราจึงจะเป็นผู้ที่มีประโยชน์ต่อคนอื่นได้มากขึ้นมากขึ้นดังกล่าวแล้วจึงเป็นกรรมการเป็นคนก็ทำงานไม่ใช่คนไม่ทำงานกรรมวิธีทำงานต่างๆนั้นแม้บางครั้งบางคราวเราจะเป็นจุดเป็นเงียบเข้าป่าเข้าเขาเพื่อที่จะไปศึกษาเหมือนกับคนเข้าห้องแลปก็เป็นบ้าและก็มีอยู่เยอะที่ไม่จำเป็นจะต้องไปเข้าป่าเข้าเขาทำอะไรมีอินทรีย์มีพระมีปัญญารู้เพียงพอแล้วก็ศึกษาตนอยู่กับพระ อยู่กับหมู่ชนอยู่กับบัณฑิตรู้ที่ไปที่มายิ่งศาสนามีจะครบครันมีสถานที่บำเพ็ญมีวัดมีวามีอารามมีสัตว์มีส่วนที่ไม่จำเป็นต้องออกปากออกขาออกถ้ำอะไรก็ได้จริงๆสำหรับผู้ที่รู้ชัดรู้แจ้งและก็บำเพ็ญตนวันหนึ่งคืนหนึ่งให้ได้ประโยชน์อยู่มีสัมมารีมักองค์ 8 ดำเนินไปมีสมาชิกมาไว้ยามะมีสมาชิกไปสั่งสมสัมมาสังกัปปะสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะเป็นสัมมาอาชีวะอยู่จริงรวมลงเป็นสัมมาสมาธิของพระอริยะก็ได้สมาธิหรือได้จิตอันบริสุทธิ์บริบูรณ์ก็เป็นลักษณะจริงเพราะฉะนั้นก็ขอให้พวกเราพูดกรรม คนที่ชื่อว่ากรรมการนี้จงยังประโยชน์ให้ได้สูงสุดทั้งประโยชน์ตนอันเหลืออยู่และทั้งประโยชน์ท่านอันจะเป็นไปดีในวันเป็นกรรมกรของโลกเขาและเราก็เป็นกรรมกรอยู่ในโลกในฐานะของเชิงกรรมการดังกล่าวแล้วขอให้เข้าใจในความหมายดังกล่าวนี้และคุณจะทำให้ถูกต้องหากเป็นผู้ที่เป็นกรรมกรชั้นสูงเป็นอรหันต์ 100% ไม่ได้ซึ่งเราก็เป็นผู้ค้นทุกรอบตามที่เรามุ่งหมายและเราก็เป็นกรรมการที่จะทำประโยชน์แก่เขาตลอดไปจนกว่าจะสิ้นปีกลับไป