220805 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ020.txt

โฟลเดอร์2520-2533 เจโตสมถะ (108 ตอน) TXT ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์144 KB
วันที่แก้ไข25 พฤษภาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันอาทิตย์ที่ 5 สิงหาคมพุทธศักราช 2522 เวลาประมาณ 8:30 น พัทยาอบรมทำวัตรเย็นฝึกเปโตรสมถะที่พุทธสถานสันติอโศกวันนี้เราก็มาฝึกปรือวันเสาร์วันอาทิตย์นี้ก็มีผู้มาซื้อหรือว่ามีผู้มาศึกษากันพอสมควรมาเป็นข่าววันธรรมดาเพราะฉะนั้นก็การบรรยายการอธิบายอะไรต่ออะไรก็ผู้ที่มานานๆมา ตั้งใจฟังเพราะว่าการอธิบายและการบรรยายบางทีมันอาจจะยากในเรื่องของทางด้านจิตในจิตโดยตรงอย่างนี้บางทีมันอาจจะลึกซึ้งว่ามันน่าจะเจาะแทงไม่ถึงก็ต้องตั้งใจเพราะมีผู้ที่เรียนนี่มันหลายระดับตั้งแต่ผู้ที่เรียนขนาดระดับที่กำลังจะแทงเข้าไปถึงชั้น 10 ชั้นฌานชั้นอะไรนี่มันเป็นเรื่องของจิตชั้นสูงเฉลี่ยแล้วในภาษาธรรมะมันก็เป็นขั้นตอนการสมัครบัตรท่านอะไรที่เราทำกันอยู่เนี่ยเพราะงั้นในเรื่องสีในเรื่องปฏิบัติ ธรรมดาที่เราพูดกันอยู่เสมอในเรื่องโน้นเรื่องนี้อะไรก็ได้มันอาจจะฟังได้ทีนี้เป็นภาษาพวกนี้มันมีทั้งภาษาที่ใช้ภาษาทางด้านจิตด้านไม่ได้แต่ใดต่างๆนานาก็ต้องสั่งออกตั้งใจฟังดีๆมีโดยเฉพาะผู้ที่นานๆมาทีเป็นฆราวาสมาใหม่ๆอะไรอย่างนี้ต้องพยายามอาการที่เราฝึกปรือที่เคยได้ยินได้ฟังมาบางคนจะสงสัยที่มีนั่งเจโตสมถะนี้แต่ก่อนนี้ได้ยินได้ฟังมาไว้ที่นี่ไม่ส่งเสริมไม่เห็นว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งที่ถูกต้องอันนั้นก็ขอให้เข้าใจว่าที่นี่ไม่ได้บอกว่าที่นี่ไม่ได้เห็นว่าการนั่งยัยโตสมถะนี้ ถูกต้องไม่ได้หมายความว่าเราจะเห็นว่าเจโตสมถะนี้เป็นเรื่องไม่มีอุปการะไม่มีอานิสงส์อะไรนั้นไม่ใช่แต่ว่าเราบอกว่าไม่ใช่แกนเจโตสมานนี้ไม่ใช่หลักแกนอย่างที่มากสำนักมากผู้มากคนที่ศึกษาเห็นว่าการปฏิบัติธรรมะนั้นน่ะถือว่าการนั่งหลับตาเนี่ยทำเกสรสมถะที่เรากำลังฝึกหัดนั่งอย่างนี้นั่งอยู่กับที่แล้วก็เป็นทำอะไรแบบนี้เขาถือว่าไอ้นี่เป็นการปฏิบัติธรรมเป็นแกนซึ่งเราได้เคยบรรยายและก็ย

อ่านต่อ

ืนยันเสมอว่ามันไม่ใช่แกนของศาสนาพุทธแกนของศาสนาพุทธคือสติปัฏฐาน แม็คโครซึ่งเราจะทำได้ตลอดเวลายืนเดินนั่งนอนตลอดทุกอิริยาบถเราจะปฏิบัติได้ไม่ใช่หมายความว่าได้แต่ตอนนั่งมีแต่นั้นถ้าไม่นั่งนี่ออกไปยืนเดินทำงานทำการอะไรไปแล้วไม่ได้ปฏิบัติธรรมอย่างนั้นไม่ใช่ฟังให้ละเอียดฟังให้ชัดๆอย่าฟังไม่ได้ศัพท์และจับเอาไปกระเดียดแล้วมันก็ผิดเพี้ยนแล้วเราก็เคยพูดเสมอว่าเจโตสมถะจะเรียนก็ได้ต้องมีสมาธิมีผู้ที่รู้จริงรู้จังถ้าไม่เช่นนั้นจะกลายเป็นอย่างดีซึ่งก็จะแยกแยะให้ฟังเสมอว่ามันออกง่ายมันผิดเพี้ยนง่ายมันมีเชิงที่ที่อธิบายไปนี่มันก็มีมากกว่านั้นด้วยซ้ำไปมีมาก ที่กลายเป็นอะไรต่ออะไรได้อีกหลายประการแม้แต่เคยแยกแยะให้ฟังแล้วนั้นก็ขนาดนั้นเพราะเราจึงจะต้องทำความเข้าใจให้ตรงตามสมาธิจิตให้เกิดขณะที่มีสมาธิจิตแล้วเรายังต้องระมัดระวังควบคุมส่งเสริมการพยายามค่อยๆตะล่อมตรวจตราเสมอให้มันเป็นไปได้ไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่เราได้ฝึกปรือกันอยู่นี้เรียกว่ากระทำอย่างนี้มันไม่ใช่เรื่องที่หมูแฮมอะไรอย่างที่เรามานึกคิดเอาง่ายๆไม่ใช่อย่างนั้นยิ่งฟังละเอียดละออที่ได้พยายามอธิบายแล้วก็ยังจะเห็นได้ว่า เราจะต้องใช้ความพยายามเราก็จะยิ่งต้องทำความเห็นให้ถูกต้องถ้าความเห็นของเราถูกต้องแท้และเราพยายามอย่างตั้งใจจริงมันก็จะไม่ยากนักหรอกจำไม่ยากเพราะว่าที่พูดที่อธิบายอย่างนี้ถ้าเกิดว่าใครเข้าใจดีจริงจะเข้าใจคนเดียวมันมันมีช่องทางนะมันมีช่องทางที่จะรักและเร็วคำว่ารักนี่คือมันตรงเลยมันเป็นสุขาปฏิปทาจิตราวิญญาณได้ที่มันไม่เป็นสุขาปฏิปทาก็เพราะว่ามันขัดข้องขัดขวางในจิตซึ่งได้อธิบายให้ฟังแล้วว่ามันเกิดจากอะไรบ้างเกิดจากสิ่งของเรายังไม่ปล่อยวางจะยึดถือเราติดเราเข้าใจยังไม่ถูกต้องยังไม่ผิดมันผิดผิดเพี้ยนสมาธิจิตพวกเราก็ยังไม่เจริญเต็มที่ เลยยังไม่ถูกเรื่องถูกราวมันก็เกิดการต่อสู้ของเราถ้าผู้ใดมีฐานอันสมบูรณ์มีฐานเหมาะสมควรคือที่จริงนั้นน่ะถ้าเป็นอนาคามีแล้วล่ะก็ง่ายหรือว่าเป็นฐานที่ใกล้อนาคามีโดยเฉพาะธนาคารนั่งหลับตานี่เป็นฐานง่ายจะเห็นทานจะเข้าใจแล้วก็จะเกิดผลประโยชน์ที่ตรงที่สุดเพราะว่าถามมันนั่งพักนั่งพิจารณาธรรมในสภาพที่นั่งไล่เรียงอะไรต่างๆซึ่งอธิบายเหตุผลให้ฟังแล้วนะถ้าใครเข้าใจว่าจะรู้ดีมันไม่ใช่ฐานของคนต้นๆหรือว่าฐานของใครก็ได้อยากจะนั่งหลับตามาถึงการปฏิบัติธรรมก็จับยัดเข้ามานั่งหลับตาอะไรเนี่ยมันไม่ใช่ ไม่ใช่ในพระไตรปิฎกมีข้อสังเกตอยู่อันหนึ่งว่าพระพุทธเจ้าท่านไม่ได้เคยไล่ฆราวาสท่านสอนใครๆใครๆพวกที่เขาไม่ใช่พระสงฆ์หรือภิกษุที่อยู่กันจนกระทั่งเป็นพวกที่พรากพ่อค้าขันพาญาติปริวัตรตังสายมาแล้วไม่ใช่พระอย่างนี้แต่ว่าท่านสอนกับฆราวาสท่านสอนกับประชาชนสอนอะไรท่านไม่เคยบอกเขาซะเลยว่าโน่นแน่ะเขานั่นแหละลองฟังโน้นในป่าช้าป่าช้าจงไปอยู่นู่นฉันไม่เคยถ้ามีจะสอนศีลสอนปฏิบัติอะไรแม้แต่จะสอนโดยปริยัติไปถึงอริยสัจและสูตรอะไรไปต่างๆนานาท่านก็ไม่ได้ไปบอกให้เขาไปนั่งนนท์ในป่านนท์ลองฟังไป บำเพ็ญตนต้องการอะไรแล้วก็พิจารณาจะได้เห็นได้ว่าถ้าจะมีอันนี้แล้วเราก็จะบอกว่าโน่นไปนั่งพิจารณาธรรมตั้งกายตรงดำรงสติของหมั้นที่ไหนแล้วก็ภิกษุทั้งนั้นสังเกตดีๆตั้งข้อสังเกตยังไม่เห็นเหมือนกันแต่ถ้าเห็นก็เอามาบอกด้วยถ้าเผื่อว่าจะมีหลักฐานนั้นก็จะได้เข้าใจว่าคนนี้ต้องมีข้อพิเศษอะไรคนนี้ซึ่งมันเป็นได้นะถ้าเกิดว่าผู้ที่เป็นภูมิปัญญาไทยมีพระพุทธเจ้าอาจจะบอกให้บอกเออปฏิบัติอย่างนี้แต่ยังไม่เห็นหน้าที่ข้อสังเกตอยู่นี่เห็นคำว่าสุขทั้งนั้นที่จะให้ปฏิบัติเชิงนี้ส่วนฆราวาสธรรมดาหรือว่าสถานที่ต่ำนั้นเห็นแต่ท่านแนะนำปฏิบัติศีลปฏิบัติ ทำอะไรก็ได้เป็นขั้นตอนขั้นตอนขั้นต้นขั้นกลางมีแต่เห็นอย่างนั้นและนี่ก็ให้สังเกตการไม่อ่านมันมีหลักฐานมันมีเรื่องราวอะไรทำรูปหรือว่ามีภาษาหนังสือมีบัญญัติเท่าที่ตัวเองมีปัญญามีภูมิอาศัยอันนั้นประกอบส่วนญาณปัญญาด้วยความรู้ส่วนตนนั้นน่ะมันมีแล้วเป็นพื้นฐานประกอบด้วยแล้วก็อาศัยหลักฐานที่เป็นรูปอะไรนี่ยืนยันตรงกันแล้วถือว่านี่เป็นหลักฐานของพระพุทธเจ้าแล้วมันก็ตรงกันอยู่ที่จริงมันก็จะเห็นว่าตรงกันอยู่ที่นั่นเธอเนี่ยที่อธิบายสู่คราวนี้ก็เพราะว่าเห็นมันตรงอย่างที่ว่านี้นะไปผู้ที่เป็นอันขาดและเป็นอนาคตมีทิ้งทรัพย์สมบัติบ้าน 2 เรือนการญาติที่โกโยที่กล่าวออกมาอย่างน้อยก็เป็นผู้ที่เป็นธนาคารที่กะอย่างสมมุติ สัจจะมาเป็นพระที่เป็นผู้ทิ้งพ่อค้ายาที่ปฏิวัติตังไม่ต้องยุ่งต้องมากอะไรจริงๆถ้าเป็นพระบำเพ็ญจริงๆตามพยาบาทอะไรเบาบางจริงมันก็ไม่ยากอะไรนักอย่างที่กล่าวแล้วถ้าเป็นฐานใกล้ๆอนาคามีหรือเป็นอนาคามีแล้วมันเข้าฐานเข้ารับเข้าช่องสบายเป็นไปได้ง่ายแต่ถ้าไม่เข้าทางก็ต้องพักเพ็ญหน่อยก็ไม่ได้หมายความว่าจะปฏิบัติไม่ได้เลยแต่ราคามีแล้วก็เรียนอะไรไม่ได้เลยไม่ใช่ได้มาจากคนอื่นได้แต่ก็ต้องฝึกฝนต้องภาคเรียนฝึกปรือเข้าไปจริงๆแม้เราจะเป็นคฤหัสถ์แม้เราจะยังคลุกคลีอยู่ในทางโลกก็ตามก็เป็นไปได้แต่ก็ต้องใช้พยายามจริงๆพรุ่งนี้บารมีบางคนก็จะมีคฤหาสน์ เขาก็มีฐานจิตไม่ใช่เล่นหลายๆคนเป็นไปได้เพราะฉะนั้นฝึกตัวจริงๆก็จะเป็นไปได้เช่นเดียวกันถ้ามันมีความจริงตามความจริงดังกล่าวอย่างนี้เพราะฉะนั้นก็ทำความเข้าใจให้ดีๆแล้วก็พยายามจับคำจับความเห็นนี้ถูกตรงในการอธิบายมันอาจจะซอกแซกละเอียดซับซ้อนหน่อยก็ฟังดีๆแล้วก็ทำตามไปแต่คิดว่าพาไปถูกทางนะแล้วลองไปอย่างอื่นเขาก็เลยเคยลองมาแล้วและความเคยชินอย่างมากเนี่ยเราเคยลองมาที่ยากจนขนาดนี้ไม่ใช่อะไรยากอยู่ที่เราเคยชินที่เราเคยเชื่อถือทำตามเดิมๆเพราะว่านั่งลืมตานะมันลืมไม่อยู่มันลืมไม่ได้เพราะนั่งๆไปแล้วมันก็อยากหลับแล้วมันก็เรียกร้องเหลือเกินมันก็อยากหลับหลับแล้วไม่ใช่อะไร พระที่นั่งที่ทำให้กินนะถ้าคุณเองไม่มีกิเลสตัวนี้หนักนะก็นั่งลืมตาดูใบธรรมดาตัวจริงเราก็จะเอาลมหายใจเข้าลมหายใจออกเป็นกสิณก็ตรวจไปสั้นยาวเพลิดเพลินไปแล้วก็ตรวจอารมณ์ของเราด้วยตายแล้วก็สงบยังลืมตาให้มันดูง่ายดูเรางอกหรือไม่โง่แล้วมันเมื่อมันไม่มีผีนะวิชามันก็รู้ว่าเราไม่ได้โง่ไงแล้วเราก็ไม่ได้ไม่ได้โง่ไม่ได้มีศีลธรรมแล้วเราก็ไม่บอกเหตุอะไรเราก็จะรู้ถ้าจิตใจของเรามีสติแต่ไม่มีสีนั้นมีธาตุกินมันจะไม่มีอะไรก็ตรวจการเป็นอย่างไรพยาบาทเป็นยังไงก็ดูจิตของเราจิตก็ไม่มีกาวเป็นอย่างนี้พยาบาลไม่มีเป็นอย่างนี้ให้มันได้อยู่นานๆอย่างนี้ตรวจอารมณ์ของเราเนี่ยมันออกแบบไปบ้างไหมเป็นเชิง เคืองไม่ชอบชังอะไรมีเรื่องอะไรผ่านเข้ามาบ้างถ้าไม่มีเรื่องราวนั้นมันก็ปลอดโปร่งโล่งอยู่ไปทีเดียวพุทธเจ้าจิตที่มันยังฟุ้งซ่านและมีเรื่องอะไรแทนยุกๆๆพยายามไล่ละเอียดตัดกลับเข้าไปได้ถ้าการก็ไม่มากนักพยาบาทไปมากนักก็มีเศษอยู่ที่ใจจุ๊บๆๆๆเป็นเรื่องปกติเป็นเรื่องนางฟ้าเป็นเรื่องนี้ฝากอะไรเนี่ยจับผิดแล้วก็ปลดปล่อยให้มันว่าบางอย่างคลายเราให้ปลดปล่อยรถละลงได้เมื่อใดเมื่อนั้นถือว่าเรากำลังทำทานอยู่เรื่อยลดลงได้ถ้ายังลดลงยังไม่ได้ฉันเรียกว่าสันเลขะพอรู้แล้วนี่แหม่เรื่องนี้กำลังคิดคุมอยู่นั่นเองแต่ว่าคุณจะด้วยหรือบางทีเป็นพยาบาลหรือบางทีเป็น แล้วก็กำลังพยายามต่อสู้พยายามขัดเกลามันให้มันลงเพลงรู้แล้วพยายามต่อสู้ให้มันลงมาในขณะที่กำลังเพ่งลงมาอยู่นั่นมันก็ยังไม่สงบระงับมันก็ยังไม่สบายมันก็ยังไม่มันยังไม่สุกหรือมันยังทุกข์อยู่เราเรียกสภาพนี้ว่าเรามีสันเลขสันเลขขอยังไม่เรียกว่าทิฏฐธรรมคือเขาวิหารยังไม่เรียกทานทีเดียวจนกว่าเราจะลดลงไปได้เออไม่ต้องไปต่อสู้กันมากแล้วขัดเราก็ขัดตรงไปได้บ้างแล้วท่านก็ลงไปสบายไม่ยากเกินไปแล้วอยู่ง่ายได้โดยง่ายได้โดยไม่ยากสภาพนั้นเราเรียกว่าทานยังไม่ใช่วิตามินทีเดียวพยายามทำความเข้าใจให้ดีนะมันสอนชั้นสอนชั้นลดลงมาในบ้าน ทีนี้พอลดลงไปได้มากๆก็ช้าที่สนิทกันไปเรื่อยๆจนกระทั่งถึงสภาพที่เห็นว่านิวรณ์ 5 ไม่มีนิวรณ์ถ้าไม่มีก็เข้าฐานนี้หมดปัจจุบันเป็นวิมุตปัจจุบันนั้นเชียวยังไม่ถึงขั้นที่จะหมดสิ้นอาศัยอาสวะก็ตามแต่ปัจจุบันนี้เรารู้อารมณ์ในปัจจุบันและอารมณ์ตื่นนี้เป็นวิมุตจำลองเป็นสถานที่เป็นมิตรกับคณะวิทย์ทำอารมณ์นี้ให้ได้เสมอเสมอแล้วทีนี้เราต้องพยายามตรวจตราสอนเราไปอีกในขั้นจิตในจิตในขั้นที่รู้ดีที่สอนดีเป็นสภาพจิตสังขารที่มากขึ้นไปอีกให้ได้รู้รายชื่อบริษัทถึงมหากษัตริย์จนกระทั่งภารกิจแต่ที่เคยอธิบายให้ฟังจนกระทั่งจิตใจของเราทำประโยชน์ได้ เป็นสมาชิกของเรามีประโยชน์บ้างด้วยสบายเห็นลึกซึ้งจนกระทั่งจิตเข้าใจอย่างลึกจนถึงสภาพในขณะนั้นอารมณ์สายอาชีวะด้วยเหตุนั้นปัจจัยนั้นก็ไม่มีแล้วรู้ดีมีประโยชน์ทำอะไรก็ได้จะฝึกปรือโดยการบุพเพนิวาสานุสติญาณจะทำการระลึกในการตรวจดูจิตปัจจุบันขณะนั้นก็ยังอยู่ได้มั่นคงเป็นสมาชิกเป็นอุฏฐานะอะไรก็ได้คล่องแคล่วจนจะเป็นสมาธิกับการที่จะสมาธิสั้นโคจรสมาธิสั้นอภินิหารฝึกก็มีภาษีเข้าครองปลอดโปร่งไม่มีกิเลสเลยเนาะว่างดีเหลือเกินติดต่อกันอยู่ยาวนานเป็นชั่วโมงเป็น 2 ชั่วโมงเป็น 3 ชั่วโมงมี 4 ชั่วโมงเราก็จะเป็นได้จริงเป็น อิจฉากันมั่นคงเพราะฉะนั้นแม้จะลืมตาแล้วก็ทำได้หลับตาก็ทำได้ยืนเดินนั่งนอนทำจิตทำการอะไรเราก็จะทำได้เราก็จะทำได้จริงๆแล้วพูดง่ายๆฝึกปรือมันก็ไม่ง่ายนักผู้ใดได้ง่ายๆเลยมันก็น่ายินดีน่าสรรเสริญก็พยายามดูมันก็ไม่ต้องไม่ต้องเร่งเกินไปสำหรับเราแต่เราก็พยายามเดินให้มันให้มันมีขั้นตอนทำตั้งใจจริงๆไปเรื่อยๆล้มก็ลุกล้มก็ลุกแล้วเป็นข้านี่กะสมาธิก็พยายามให้มันขึ้นได้เรื่อยๆสูงขึ้นไปเรื่อยๆเป็นอุปจารสมาธิก็คือว่าดีดีขึ้นดีขึ้นดีขึ้นใกล้เคียงมีพฤติกรรมที่ใกล้อัปปนาหรือใกล้สภาพฌานใกล้สภาพที่เราหมายถึง จ่ายไปเรื่อยๆเรื่อยๆจนเป็นอัปปนาสมาธิสมาธิภาวนาสมาธิที่บริบูรณ์แม้กระทั่งเป็นอัปปนาวิถีคือไม้เข้ามาลืมตาก็เป็นชายหรือเป็นสมาธิและสมาธิก็คือมีอกอุเบกขาฐานสมาธิมีอุเบกขาฐานเป็นที่สุดก็องค์ชายนั่นเองมันซับซ้อนอยู่นานนี่สภาพหมุนรอบฉันดีอะไรบางทีฟังแล้วก็มันไม่รู้เรื่องเพราะว่ามันต้องไล่เรียงสูตรที่ว่าอย่างงี้สมาชิกผู้บริหารมันหมายความว่ายังไงเข้าใจไม่ได้ก็ไม่รู้เรื่องมันมีสภาพเข้าใจต้องเข้าใจทั้งชาญชัยประกอบเป็นสมาธิจนกระทั่งถึงฌาน 1 ชั้น 2 ชั้น 3 ชั้น 4 สมาธิถึงขั้นการการฉีดก็มีองค์การบริหารส่วนอุเบกขา เมื่อเราได้อย่างนี้สภาพอย่างนี้แล้วลืมตาแล้วก็มีองค์ชายนี้แล้วจะไปมีสมาธิองค์ 8 มีสมาธิดีแล้วจะมาฉันก็พอฉันมาวาจาสัมมากัมมันตะกัมมันตะสัมมาวายามะสัมมาอาชีวะอะไรอยู่เรามีสมาธิสัมมาสมาธิมันก็เกิดได้เป็นได้สั่งสมอยู่ตลอดเวลาไม่ใช่ได้แต่ตอนนั่งนั่งอยู่อย่างนี้เท่านั้นยืนเดินไปทำงานทำกิจกรรมทำอะไรต่ออะไรเราก็ควบคุมจิตควบคุมใจได้แม้เราจะทั้งคิดทั้งพูดทั้งทำการทำงานทั้งมีอาชีพอะไรอยู่อะไรต่างๆเราก็เป็นไปได้เราจะเข้าใจใกล้ชิดเพราะเรารู้จิตเรารู้อาการเรารู้กิริยาไม่ใช่ว่าเราเองเรา ยังไม่ประสีประสาอะไรเลยไม่จ่ายนี่เราฝึกเนี่ยเป็นอุปการะเป็นมหาวิทยาลัยสังเป็นมหาลาเป็นประโยชน์เป็นผลสูงเป็นประโยชน์สูงเป็นผลมากเพราะอุปการะจริงๆมันไม่ใช่โดนดาวมันไม่ใช่ฟังแต่บัญญัติแต่ตอนนี้มันทดสอบเลยหรือว่าจิตอ่านจิตรู้อารมณ์รู้อาการมันจะลึกซึ้งขึ้นแยบคายขึ้นเร็วขึ้นเก่งขึ้นทำท้องเชี่ยวชาญขึ้นต่อให้เป็นของจริงอย่างนั้นก็คือการไปไล่กันไปวันๆมากนะอยากจะสายด้านด้านหลับตาทางด้านก็เอาอันนั้นเป็นเองก็ฝึกมากเราเองนี่ถ้าได้ฝึกมากอย่างเขานั่นแหละรับรองเลยได้แน่แต่ทีนี้เห็นพวกขึ้นไม่ไหวฉันขึ้นมากกว่าเดี๋ยวจะแข็งขึ้นเพราะว่าจิตใจมันไม่เหมือนเขา เขามีประตูเดียวเท่านั้นก็เอานี่ประตูเดียวแล้วก็ไม่พูดที่อื่นเขาบอกว่าไอ้นี่แหละคือแกนแล้วก็เอาตั้งหน้าตั้งตาเพราะฉะนั้นพวกนี้เขาก็มีจิตใจหนูเองไปตัดหัวดิ่งเสร็จทางนี้เลยเขาก็ตั้งใจเต็มที่พวกคุณเองก็บอกแล้วว่าไม่ทำวันนี้หรอกรู้แล้วเราเข้าใจแล้วเราทำสติปัฏฐานก็ได้ไอ้นี่แล้วก็ทำไปผสมกับสีมันก็เลยไม่ตัดหัวดิ่งทีเดียวมันจึงมีอิทธิบาทแสดงออกมาขอให้พวกคุณแค่อธิบายแรงกล้าๆเห็นได้ชัดเจนเรามีฉันทะวิริยะจิตตะวิมังสามันจึงจะได้ดีมันจึงจะเจริญอย่าไปนั่งดูถูกดูแคลนก็ถ้าเราจะได้ดีถ้าเราจะทำให้มันเป็นอุปการะเจริญและคุณจะได้ดีได้ดีขึ้นมาคุณควรจะเสียใจร้องไห้ขี้โมโหมันก็จะดีใจ หาแล้วมันควรจะภาคภูมิมันควรจะกระทำให้มันได้ไม่ใช่จะมานั่งเบาะแหละหรือว่าเออช่างมันเถอะเสียเวลาเป็นชั่วโมง 2 ชั่วโมงก็ได้ไปจำไม่ได้ก็ช่างอะไรงี้มันไม่น่าจะมีความรู้สึกอย่างนั้นมันน่าจะได้มีความพากเพียรรู้สึกดีทำให้มันได้ดีเพราะไหนๆเราต้องฝึกปรือแล้วก็เป็นองค์ประกอบเป็นอุปการะบอกแล้วมันจะได้ไม่เสียเวลาเปล่าอ้าวเราก็พยายามฝึกดูตั้งใจตั้งใจทำบัลลังก์การหรือทำแท่นรองรับแล้วเราจะตั้งกายตรงดำรงสติของมันอยู่บนนี้นั่งไม่สบายเนี่ยมาให้พักสบายๆ แล้วให้มาเล่นได้มาเล่นกับลมหายใจมาเล่นกับอะไรก็ได้เหมือนกันตอนนี้กำลังให้ลงสนามมองนี่จะไปเล่นบาสจะไปเล่นฟุตบอลสนุกจะพาลงมาเล่นสนุกๆมันไม่ใช่เรื่องยากเรื่องยุ่งอะไรเลยแล้วเบากว่าไปเล่นฟุตบอลด้วยเบากว่าไปเล่นบาสเกตบอลสุโขทัยมีความสงบสุขสุขภาพที่มันพักแล้วก็สบายดีสุขใจดีอยากเพ่งไม่ต้องเพ่งไม่ต้องตึงไม่ต้องเกร็งร่างกายจงให้ดีแล้วก็ปล่อยปลูกแล้วก็เริ่ม ลมหายใจออกก็ดีลมหายใจเข้าก็ดีเราจะเป็นผู้ที่มีสติอยู่นั่นเทียวพยายามทำความเข้าใจว่าสติคืออะไรอาการอย่างไรอารมณ์อย่างไรคือสติพยายามทำความเข้าใจแล้วให้มันมีให้มันมีสติอย่างนั้นอยู่ที่เราเสมออย่าให้มันตกมีคาถาบทสำคัญท่องเอาไว้ว่าผีนั้นมีพระเป็นปฏิปักษ์ต่อทานต่อปฐมฌานอย่าให้ วันนี้เข้ามาทีเดียวผีตอนนี้เข้ามาถ้าไม่มีนั่งไปก็ได้ถึงโยกเยกเลยไปตลอดกาล 1 ชั่วโมง 2 ชั่วโมงก็จะได้จะโยกเยกเอยไปอย่างนั้นแหละอย่าให้มันเข้ามาทีนะมีพระเป็นปฏิปักษ์ต่อปฐมฌานจริงๆเราจะต้องตั้งอกตั้งใจให้มีอารมณ์พระธาตุนี่กรรมธาตุปรัตถะจะต้องมีจิตตั้งริเริ่มกระปิดกระปอยถ้าไม่เช่นนั้นก็เป็นสิทธิ์หดหู่ห่อเหี่ยวหลบหนีหมดก็ไปมันก็แย่กันพอดีไม่ได้เรื่องนะอย่ายิ่งเมาเมาต่ออาหารและอธิบายให้ เมื่อวานนี้เป็นภัทรสัมมาโทเมาต่ออาหารอย่างนั้นอย่างนี้เมาอาหารแม้แต่กระทั่งวิญญาณนี่มันรับประทานแน่นยึดแล้วติดมันแล้วก็เมามันยังเมาติดเลยแก่เลยเจ็บเลยติดเลยเป็นสุราเมระยะมัชชะปะมาทัฏฐานาเป็นฐานะแห่งผู้ประมาทที่ไม่พยายามตั้งอกตั้งใจปล่อยให้มัดพระปล่อยให้มันเมาติดกับอารมณ์เนี่ยง่วงมากเลยที่นั้นมีใครจริงๆวันนี้อ่อนแอกว่า 8 ศพเปลี่ยนถูกมันครอบงำที่นั่นมีทักษะเป็นเจ้าเรือนมันครองเราอย่างสนิทแล้วอย่างนี้เลยว่าผัสสะสัมมาโทมันเมามันเมาวิญญาณวิญญาณผีเป็นอาหารมันเมาแม้แต่ว่ามโนชัดเจนอนาคตของเราก็สร้างไม่ได้หรือมโนชัดเจนแต่อนาคตเรา ตั้งไปหาไอ้วิญญาณผีให้ด้วยมันต้องปรับปรุงปรับเปลี่ยนใช้ปัญญาใช้การตั้งอกตั้งใจให้จริงต้องต่อสู้ลุกขึ้นมาต่อสู้ถ้าไม่รู้ขึ้นมาต่อสู้จมไปจงไปแล้วเราก็จะมีพร้อมเลยวิธีทำการคิดเพราะปกติเพราะเราเต็มไปด้วยความไม่ยินดีต่อการจะเป็นผู้ที่มีทานมีสติสัมปชัญญะเราจะยอมแพ้เราจะยินดีกับการที่เป็นคนง่วงเหงาหาวนอนเป็นผีนั้นมีพระเป็นผู้ที่จมลงไปในนั้นเราไปยินดีนั้นมันไม่ยินดีในการที่จะแก้ จึงเป็นภารกิจไปตามที่ขี้เกียจเป็นอะไรที่ไม่ยินดีที่จะแก้กลับแล้วก็เป็นตันตันที่เป็นความขี้เกียจในการที่จะกระทำตอนนี้เป็นงานเป็นจิตในขณะนี้เป็นจิตเป็นการเป็นงานที่เรากำลังจะทำมันก็ไม่เจริญได้ยิ่งรีบทำพิการแล้วก็เมื่อไม่พากเพียรไม่ตั้งไม่เอาแก้ด้วยสภาพ 3 คือไม่มีความริเริ่มตั้งต้นขึ้นใหม่ให้ได้ไม่พลาดเพี้ยนไม่บาปบาปไม่เปลี่ยนอย่างที่อธิบายอย่างลึกซึ้งพิสดารก็อธิบายให้ฟังแล้วมันก็จบไม่ยินดีก็ยิ่งตัวเป็นไม่ยินดีไม่ยินดีที่จะกลายเป็นดีนะยินดีกับผียินดีกับอารมณ์ ไปไม่เปลี่ยนแปลงสภาพไม่มีอารับประทานไม่มีการริเริ่มใหม่ไม่มีการตั้งโน่นตั้งหน้าตั้งตาตั้งอกตั้งใจปรับปรุงใหม่มันก็จมไปเรื่อยวิชาพิการก็กลายเป็นคนที่บิดตัวไอ้โสโครกน้ำโสโครกแห่งความขี้เกียจที่จะกระทำหรือว่าไม่มีอารมณ์แข็งแรงอะไรไม่มีความตั้งอกตั้งใจอะไรขึ้นบิดออกมาได้เป็นปี๊บเลยเพราะงั้นตั้งแต่เราปิดขี้เกียจมันจะเห็นโอ้โหเนื้อขี้เกียจปิดออกมาเป็นปี๊บเลยนี่โดยภาษาไทยออกว่าจะเห็นขี้เกียจตัวเป็นขนขึ้นมามันขี้เกียจอะไรมันขี้เกียจปล่อยสาระเลยไปอย่างนั้นแหละแล้วก็จบไปสุดท้ายแล้วก็กลายเป็นจิตสอนจับกลายเป็นคนมีจิตใจผิดคน ท่อเพียวนั่นแหละอยู่ในนั้นแหละติดปุ๊บติดปั๊บอยู่ในนั้นน่ะมันไม่มองเลยไม่ชื่นบานไม่เป็นผู้เบิกบานแจ่มใสเป็นผู้รู้ผู้ตื่นไม่มีไม่มีพุทธะเลยไม่เกิดพุทธะเลยพยายามแก้ไขยาแก้ไข้ดูพยายามดูลมหายใจจริงๆจับ ลมหายใจเข้าออกเข้าออกออกเข้าไปชาร์จแล้วก็ตรวจอารมณ์ตัวเองด้วยนอกจากจะดูลมหายใจแล้วก็ตรวจอารมณ์ให้เกิดปัญญาให้เกิดการกำหนดกำหนดการกำหนดยาก็กำหนดจริงๆเราจะทำลวกๆทำให้แข็งแรงให้ละเอียดอำนาจจิตเราจะเกิดถ้าเราไม่ทำเราไม่กำหนดลงไปแล้วมันก็ได้แต่ระลึกลับๆเลียๆเรียกว่าลอตเตอรี่ลับๆเลียๆมันก็ไม่มั่นคงมันก็ไม่เด็ดขาดมันไม่เป็นสภาพที่เป็นรูปเป็นร่างหรือว่าเป็นสภาพที่มันแข็งแรงถ้าเราได้ทำชาร์จเด่นให้มันมั่นคงให้เป็นบรรจงนะเรียก จงทำไปดีๆแล้วมันจะมันจะมีว่าสีข้าวกล้องมีความชำนาญมีความชัดเด่นจริงจังเราสามารถให้จิตทำอย่างนี้ให้เป็นอย่างนี้ให้มันควบคุมอะไรก็ได้อย่างนี้ได้ให้มันระลึกรู้ตามนี้ให้มันอยู่ในบรรทัดฐานนี้มันจะอยู่ในอำนาจของเรามากขึ้นมันยังทำไม่ได้เราก็ต้องพยายามจะล้อมฝึกปรือมันน่าจะเป็นนางดาวเอาไม่ได้เราต้องตั้งใจตั้งกำหนดมันไปมันจึงจะเก่งไม่งั้นมันไม่เก่งแต่มันเก่งแล้วทีนี้มันก็เสร็จเราเราก็อยู่เหนือเหนือจิตเป็นเจโตว่า 10 ปัตโตเมื่อเป็นเจโตประสิทธิ์ประตูเราก็เป็นผู้ได้โดยการทั้ง 4 ง่ายๆเมื่อได้แต่ฉันสักทีง่ายๆก็เป็นของเป็นอันหวังได้โดยไม่ยาก ผมไม่เบิกบานแจ่มใสทำอารมณ์ไม่เบิกบานแจ่มใสทำอารมณ์ไม่เป็นผู้รู้ธรรมารมณ์ไม่เป็นผู้ตื่นมันเป็นสัญลักษณ์ของชาญและสัญลักษณ์ของพุทธะเป็นชาแบบพุทธเนื้อเป็นพุทธนั่นแหละที่มีชาญลืมตาอยู่ก็ตามหลับตาอยู่ก็ตามจะต้องมีสัญลักษณ์นั้นแน่แท้อารมณ์นั้นไม่ใช่อารมณ์ทุกข์อารมณ์นั้นเป็นอารมณ์สุขหรือว่าที่เรียกว่าทิพย์พระวิหารจะต้องเป็นอารมณ์ ไม่ติดคุกลำบากลำบนทุกพิมพ์ทุกดวงทุกดวงทุกปักทุกเดือดร้อนอะไรอยู่ไม่ใช่สบายเพราะว่าเราทำชาเนี่ยเราต้องได้สบายในขณะที่เรายิ่งว่างๆมีดังนี้มันง่ายกว่าเวลาเราทำงานจะตายไปเนี่ยเราจะได้เข้าใจว่าเวลาให้หยุดจริงๆเวลาไม่มีอะไรจริงๆบางทีมันก็ไม่ง่ายเกินไปนักถ้ากินได้ไปทำกับข้าวจริงๆแล้วมันก็จะไม่ง่ายนะแล้วถ้าเกิดว่าเอาเข้าจริงถ้าเราได้มีสิทธิ์ในไปแต่ไม่เคยสัมผัสจะไปสัมพันธ์กับอะไรบ้างถึงจูงใจเราไว้ไม่ให้เราตกเราดีมันยังพอเป็นไปเพราะไม่มีอะไรเลยให้เขาฉีกของเขาอยู่ดีๆอะไรจริงๆเราจะเห็น มันไม่ง่ายอย่าให้มันไม่ไปปรุงไปฟุ้งไปศาลก็ยังอยากจะให้มันสงบระงับอยู่จริงๆก็ยังไม่ง่ายนักมันไม่ใช่ฐานพูดเอาง่ายๆเท่าไรแต่ถ้าเผื่อว่าผู้ใดมีอินทรีย์พละแล้วง่ายอย่างไรก็ตามแล้วง่ายผู้ที่ทำได้แล้วง่ายกว่าจะทำยังไม่ได้มันต้องอย่างน้อยจะต้องเปลี่ยนเปลี่ยนแล้วจะได้ไม่ได้แล้วจะรู้ว่ามันง่ายง่ายสบายยิ่งเราตัดกิเลสออกไปแล้วเราจะเห็นว่าชาญมันอยู่ที่เราตัดกิเลสได้แต่ก่อนเรานึกว่าช้างน่าจะนั่งหลับหูหลับตาพอเรารู้ว่าฉันลืมตานี่มันก็ชานลืมตาจริงๆง่ายสบายหลับตาก็ไม่ยากเย็น เดินตามก็ไม่อยากมาเย็นอะไรกรมที่เบิกบานแจ่มใสเห็นอารมณ์ที่ร่าเริงเบิกบานถ้าไม่เห็นอารมณ์ที่ร่าเริงเบิกบานแล้วเราก็จะยังหลงผิดๆหดหู่หรือจิตหลบหนีเป็นเศษส่วนจะดีนะปังอยู่นั่นเองเราจะติดผีนั้นมีธาตุที่หลบหลีกลงไปเลยซึ่งเป็นปลายยอดลงไปเลยคือจิตที่กล่าวแล้วคือจิตใจดีนับตังค์มันจะไปเห็นอันนั้นดีถ้าเราไม่เห็นตัวแก้คือไม่เห็นอารมณ์เบิกบานแจ่มใสที่เป็นพุทธเราก็จะเจอไปหลงหลงผี ถ้าเราเปลี่ยนอารมณ์หรือว่าทำอารมณ์นั้นกลับมาจนกระทั่งรับทราบวิญญาณทัศนะมันเป็นพยานทัศนะพิเศษของเราถ้าเราไม่เห็นจริงยินดีจริงรับทราบอย่างมั่นคงแน่นอนด้วยปัญญาอันยิ่งจริงๆว่าจิตเบิกบานแจ่มใสนั้นมันดีก็จิตใจโสจะดีนะต่างคือดีคือจิตที่หลบอยู่นึกสิ่งที่หลบหนีอยู่นั่นแหละเราจะเราจะต้องเทียบเห็นเลยพยายามพิจารณาให้ชัดว่าจิตที่มั่นคงมันหลบหลีลงไปนั่นน่ะมันก็เป็นอารมณ์ชนิดหนึ่งเป็นอารมณ์หรือว่าเป็นรสชาติแล้วก็เป็นสภาพที่เราเองชนิดหนึ่งที่จะยินดีให้จิตมันไปตกอยู่ในอารมณ์นั้นเป็นอย่างนั้น แล้วเราก็ยกขึ้นเทียบจริงๆแล้วพยายามเพียบเลยว่าถ้าเราสลัดอารมณ์นี้ออกได้กลับกลายเป็นจิตที่เบิกบานแจ่มใสเป็นผู้รู้เป็นผู้ตื่นอยู่เนี่ยเป็นอารมณ์ที่เบิกบานแจ่มใสอยู่จริงๆเหมือนคนปกติธรรมดารู้มีสติสัมปชัญญะเต็มตื่นไม่เสรีไม่ใช่รับไม่ใช่หลบตื่นเต้นเหี้ยไม่เห็นจริงๆเลยว่ามันดีกว่ากันไหมคุณเชื่อของคุณเองสำหรับอาตมานั้นไม่มีปัญหาอาตมาเห็นแจ้งอยู่จริงอยู่มันดีกว่าถึงร้านเข้าไปนั่งดีนั่งหลบปวดหัวมันดีๆๆๆเข้าไปไม่ได้เรื่องอะไร เบิกบานแจ่มใสเปิดปกติสัปดาห์รู้ตื่นโปร่งสบายๆว่างๆโปร่งๆโล่งๆๆอะไรอยู่ทำไมมันก็ไปเสพนะคุณสังเกตดูดีๆเวลามันหรี่ก็เป็นหลับๆๆอยู่นั่นแหละเจ็บนะมันเสพความมืดๆอยู่อย่างนั้นน่ะมันดูอารมณ์มันดีๆตรวจไม่ใช่ของไม่มีของจริงให้ตรวจมีสภาวะตัวจริงๆนั่นน่ะมันไม่รู้ว่ามันอร่อยนักหนาผ้าถุงก็มีกินกันเหมือนถ้าจะพูดเป็นลูกแล้วก็เหมือนหมูกำลังหมูมันกำลังดูดขี้อ่ะมันอยู่นั่นน่ะเห็นมาถ้าใครเคยเลี้ยงหมูต่างจังหวัดน่ะ หูมันดูดขี้ดินอย่างนั้นน่ะมันคล้ายๆงั้นแหละว่ามันมันอะไรมันหรือมันอร่อยนี่อธิบายเป็นเชิงรูปน่ะมันคล้ายๆกันจริงๆผมสังเกตดูดูเวลามันหลบมันหรี่เวลาเรานั่งลืมตาแล้วมันก็ทนไม่ได้มันดึงเราลงเรื่อยๆตามันก็อยากหลับก็ดีนั่นแหละมันเรียกเราว่าจะรีนะตังค์มันเรียกเราเพราะผีพวกนี้มันไม่อยากจะมียายาวิเศษหวานจ๋าพรุ่งนี้หมดเชื้อง่ายๆมันเก่งน่ะมันเก่งแต่ไม่ได้หมายความว่าพูดอย่างนี้แล้วคุณก็ยอมแพ้มันไม่เอาอ่ะเรายิ่งต้องรู้เรายิ่งต้องพยายามแข็งแรง มันแล้วก็พยายามปรับขึ้นมาไม่งั้นเราไม่ใช่พระนะไม่ใช่เลือดพระนะเรามันเลือดแพ้ผีนะถ้าอย่างนั้นแล้วมันดึงลงเราไปจริงๆมันดึงเราลงๆก็ไปด้วยเนี่ยยิ่งยกเทียบสูตรพระพุทธเจ้าสูตร 2 สูตรนี้มาทั้งตัวตัวเป็นกับตัวแก้เนี่ยยิ่งเอามาเทียบเคียงแล้วจะเห็นชัดชัดยิ่งคุณเข้าใจบาลีอย่างที่อาตมาเข้าใจบาลีนะโอ้มันพูดออกมาไม่หมดพูดภาษาไทยไม่หมดแล้วแปลเป็นพิสดารเป็นทั้งหลายวินัยให้ฟังแล้วมันก็ยังยังเข้าใจอยู่ในใจอีกเยอะๆไม่เห็นทางผีตายตัวนี้เนี่ยคนโง่ดำเลยแม้มันสร้างออกมาพูดให้คุณทั้งหมดไม่ไหวเห็นยุ่งย่ามเลยเห็นหมดเลย บอกว่าตัวอาริสเป็นยังไง Pantip เป็นยังไงวิชาเป็นไงครับสมบัติโทเป็นไงจนกระทั่งตัวเจตะโสจะดีนะตังในตัวแหมกองเงื่อนกอเชื้อเขาหลักใหญ่โอ้โหตัวนี้ตัวสำคัญแล้วมันจะไปลงไปเป็นตัวนั้นรวมแล้วเป็นลมเป็นตัวจิตเค้าแปลว่าเขาถูกก็พอฟังแต่มันยังไม่หมดอย่างที่ว่าม

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน