220821 เจโตสมถะ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ020.txt

อนแรกนะที่ใช้ส่วนผสมใช้อยู่ก็ไม่ได้เป็นกลุ่มเป็นก้อนอะไรองค์เดียวและไปใช้แล้วก็ผู้ใดที่จะไปศึกษาไปอะไรก็เป็นไปยังไม่ได้เป็นกิจจะลักษณะอะไรจะถือว่าเป็นอารามแท้ๆโดยมีกลุ่มหมู่มีสหธรรมิกมีนักบวชมีอะไรจะใดเป็นกลุ่มเป็นก้อนประพฤติดำเนินทำเหมือนอย่างกับอารามมีกิจวัตรมีอะไรต่ออะไรไปมันก็ทำไม่ได้แล้วก็เห็นแล้วว่ามันเป็นไปไม่มันไม่เหมาะสมแล้วมันก็ไม่เข้าท่าอะไรก็จึงไม่ได้ใช้ที่นั้นเราก็ไปได้ที่ดินแดนอโศกเนี่ยเป็นแห่งแรกที่เราถือ เป็นกิจจะลักษณะได้กระทำการอบรมบ่มนิสัยกุลบุตรกุลธิดาและก็ได้ทำการเผยแพร่หรือว่าเป็นอารามที่เราควรจะได้นับเข้ามาเป็นอารามหรือพุทธฐานแห่งจริงจังที่แดนอโศกแล้วก็ได้มีประโยชน์ที่นั่นไม่มีประโยชน์เป็นบุญคุณที่ได้สร้างสรรค์พวกเราขึ้นมาจนกระทั่งมาเป็นตัวพุทธบุตรไม่ได้ออกมาทำงานทางด้านศาสนากันก็พอสมควรทั้งฝ่ายหญิงฝ่ายชายทั้งคู่ที่เป็นคฤหัสถ์ก็ตามก็ได้ไปอบรมบ่มนิสัยสถานที่นั้นมีประโยชน์มามากมายทีเดียวเป็นคนแก่ กันมามากแต่ถึงวาระนี้ปีที่ 7 นี้ได้จะอยู่ทำได้ 7 ปีเหตุการณ์มันก็เป็นไปเป็นไปถึงที่จริงก็ตอนแรกที่สัมผัสสำนึกแรกที่เห็นว่าเออมีเรื่องอย่างนี้จะเกิดขึ้นแล้วนี่สงสัยแดนอโศกมันจะสลายตัวไปด้วยกระมังก็เกิดตอนแรกๆก็รู้สึกถึงเหมือนกันแต่ก็ได้พยายามไม่อยากจะให้มันเป็นอย่างนั้นก็พยายามที่จะสังสรรค์หรือว่าพยายามดำเนินให้มันไปได้ดีดูซิอยากจะได้เป็นมาก็พยายามจะทำสืบต่อให้เป็นไปดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้แต่เมื่อได้กระทำ ไปแล้วมันก็เป็นไม่ได้ไปไม่ได้สืบต่อไม่ได้ร้ายแรงขึ้นร้ายแรงขึ้นจะทำเป็นทางมาแห่งอกุศลหนักขึ้นหนักขึ้นด้วยไปเอามาถึงขั้นตอนนี้แล้วเราก็ได้สาขาหรือกันทุกระดับที่มีข้อมูลที่มีอะไรต่ออะไรกันแล้วก็ว่ามันไม่สมควรที่จะสืบต่อแล้วเพราะว่ามันไม่มีประโยชน์เท่าที่ควรทั้งประโยชน์ตนประโยชน์ท่านก็รู้สึกว่าไม่เจริญเพียงพอเราจึงได้ตัดสินใจมีมติกันว่าเราจะสลายตัวใดในโลกไดโนเสาร์และการเลิกไดโนเสาร์ เราก็ไปบอกคืนโดยที่บอกคืนไม่ได้มีไอ้นั่นอะไรล่ะไม่ได้เราก็ไม่ได้ไปกอบโกยแล้วไปหอบหามอะไรแล้วก็บอกคืนไปโดยแม้แต่ของที่อยู่ในที่นั้นสิ่งปลูกสร้างใดๆก็ตามแต่เรื่องนี้แม้จะมีของสำคัญๆอะไรที่เป็นสมบัติวัตถุอะไรต่างๆนานาเราก็ไม่ได้ขนเอาอะไรออกมาเช่นว่ามีกุฏิศาลาให้เป็นไอ้สิ่งก่อสร้างหลักๆมีเครื่องใช้เครื่องประกอบมีตู้มีโต๊ะมีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาอยู่ในนั้นน่ะ มีเครื่องใช้อื่นๆนานาสารพันแม้แต่เครื่องทำไฟเครื่องสกงตะเกียงเครื่องใช้ไม้สอยอะไรแม้แต่สีแดงในส่วนนั้นมีครัวเครื่องครัวต่างๆนานาแม้แต่เครื่องใช้ที่ถมๆอยู่ที่นั่นน่ะเครื่องปลีกย่อยอะไรก็แล้วแต่ทั้งหมดนานาประการเยอะแยะมันก็ไม่เยอะเท่าไหร่หรอกมันก็ยากพอสมควรเท่าที่มันควรจะมีเราก็ไม่ได้หยิบไม่ได้เอาอะไรมาแล้วก็คืนให้แม้แต่ที่สุดแล้วสร้างแทงค์น้ำขึ้นให้แต่ยังไม่เสร็จดีตั้งใจว่าจะให้เสร็จดีส้วมใหม่ๆสร้างขึ้นอีก 2 ส้วมไม่อาตมาว่าจะฉลองนะไม่ได้ฉลองร่มใหม่ๆสร้างขึ้นอีก ดีกว่าส้วมทุกข์ส้วมที่เราได้สร้างไว้ใช้มาตั้ง 7 ปีกระทรวงใหม่ที่ค้าง 2 ส้วมดีกว่าทุกข์ทรมาน 2 ส้วมก็ไม่ได้ฉลองใหม่ๆซิมบ่นว่าบอกว่าพ่อขึ้นมาว่าแม่อ้วนนี่ไม่มีบุญทีมนี่เป็นคนใช้ใช้ครัวแล้วก็บอลขึ้นมาว่าวันนี้ไม่มีบุญบอกไม่มีบุญอะไรแต่ก่อนนี้ครัวรั่วๆหลังคารั่วๆแม่ข้าวโพดออกมาขึ้นราขึ้นเรือหมดฝนมันรั่วมันเปียกมาอยู่มาตั้งหลายปีตอนนี้ทำครัวขึ้นใหม่ๆ ราคากระเบื้องอย่างดีเลยลาดยาวดีขึ้นหลังกับเทปูนอีกทีเดียวกว้างขวางแข็งแรงไม่ได้ใช้ซะแล้วว่านี่ไม่มีบุญว่างั้นก็บ่นเอาบ่ได้ขยายอะไรต่ออะไรทำอะไรดีขึ้นอีกหลายอันแต่มันก็เหมือนกับมันเหมือนแกล้งอ่ะมันแกล้งยั่วคนให้มีกิเลสบางคนก็บอกโทรก็ทำขึ้นอย่างนี้ใหม่ๆด้วยแล้วก็จะไปทิ้งอย่างไรก็มีทุกอย่างเราก็ไม่ได้ทิ้งทิ้งไว้ตรงนั้นก็ญาติโยมเขาก็ใช้ไอ้โน่นไอ้นี่เมื่อเราเลิกมาแล้วไม่ได้เป็นวัดเป็นว่าไม่ได้เป็นอารามอะไรแล้วผู้คนเจ้าของที่เจ้าของถิ่นคนนั้นคนนี้เขาก็ต้องไปใช้ก็เป็นประโยชน์มันมีอะไรขึ้นมามันก็ไม่ใช่ของจะเสียหายอะไร ก็เขาก็ใช้ต่อกันไปเราก็ต้องตั้งใจอยู่แต่ว่าเราก็สร้างสร้างสรรค์สิ่งที่มันควรสร้างมันก็เป็นไปมันก็ไม่มีเสียหายอะไรแม้อะไรไว้ยังไม่เสร็จดียังไม่ได้เดินแป๊บให้เลยเฮียตั้งใจอยู่เลยว่าเออเรื่องนี้เกิดก็พยายามดูซิเพราะเรื่องเกิดแล้วเราก็พยายามที่จะให้มันเป็นไปดีๆก็ดูท่าออกไปได้แล้วก็ไม่ได้มีอะไรก็ให้จะให้สร้างแทงค์น้ำไม่สร้างก็ดีแต่ก็ยังระลึกอยู่ก็ยังมีความรู้สึกอยู่ว่าเอ๊ะมันก็คงจะไปไม่รอดหรอกถึงแม้ว่าจะนอนในเบื้องต้นก็คงจะไปไม่รอดไม่ดีแดนนี่แต่ก็ว่าพยายามเผื่อว่ามันจะเป็นความสำเร็จถ้าเราเป็นไปได้ไม่ต้องล้มไม่ต้องล้างไม่ต้องเลิกไม่ต้องอะไรขึ้นมามันเป็นไปเป็นสถานที่เป็นอารามอยู่อย่างเดิมเราก็ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่น่าจะ มีปัญหาหรือว่าไม่น่าจะไม่รังเกียจอะไรเราก็จะยินดียินดีเป็นไปนั่นแหละก็ได้พยายามต่อต่อไปอีกนะสัสแทงก็สร้างต่อไปอยู่แต่เสร็จแล้วก็ไปไม่รอดมาถึงวันนี้แทนก็เสร็จข้างบนน่ะโบกปูนถือปูนอะไรเรียบร้อยยังไม่ได้รื้อร้านออกเพราะว่ามันยังไม่เสร็จดีทีเดียวว่าจะตอบปั๊บตอบปุ๊บทำอะไรต่ออะไรก็ยังไม่ได้ผมลืมถามถึงเราฝังลงไปทำพื้นเทคอนกรีตอะไรต่ออะไรต่างๆนานาอยู่ที่พื้นคือเป็นแท้งแข็งแรงกว่าๆก็ยังไม่ได้ผมด้วยซ้ำตอนแรกตั้งใจว่าตอบแชทออกไปให้เลยเฉพาะวงชาวบ้านบ้านข้างๆใกล้ๆเคียง ตอบแชทไปจ่ายน้ำใช้กันสะดวกขึ้นอะไรต่างๆว่ากล่าวไว้ก็ยังไม่ได้ทำให้เสร็จไปทีเดียวเลยแต่ต้องสิ้นสุดกันในวันนี้สาวๆก็ 2 วันนี้ไม่ควรจะยืดเยื้อเขาจะต่อรองเพราะว่าญาติโยมก็ไปบอกกล่าวเมื่อแปลอะไรไปแล้วเมื่อเช้าก็เลยพูดเป็นอย่างดีก็ตั้งใจโทรตามที่ฟังเสียงแล้วท่าทางมันก็จะรวนรุนแรงอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเพราะว่าดูก้าวร้าวดูอะไรก็ได้มากมายซึ่งมันไม่มันไม่น่าจะเป็นอย่างนั้นแล้วผู้เก่าเราก็เป็นผู้ได้รับผลประโยชน์จากแดนซะด้วยก็ไม่น่าจะมาก้าวร้าวอะไรแสดงเลยเพราะว่ากันจริงแล้วมัน เรื่องที่กลายเป็นไม่ๆควรจะเป็นถ้าจะว่าไปแล้วถึงขั้นอกตัญญูไม่เข้าเรื่องแต่ก็เป็นไปแล้วก็มีอีกนะหลายๆอย่างที่เราวิเคราะห์แล้วแม้แต่ญาติโยมแม้แต่ส่วนที่มันมันไม่เจริญแม้เราอยู่เราก็จะบำเพ็ญธรรมส่วนตนก็ไม่เจริญส่วนแวดล้อมประโยชน์ท่านน่ะมันไม่ค่อยมีนักในแดนคนละแวกนั้นจริงๆก็ได้ธรรมะเผยแพร่เนี่ยน้อยไม่มากนักแต่ว่าก็ได้จริงๆมันก็ได้เขาก็เห็นก็รู้แต่ก็ยังไม่นั่นแหละเพราะว่าถูกขัดขวางหรือว่าถูกห้ามความถูกต่อต้านมากแต่มากเราก็อยู่ได้โดยเรียบร้อยก็ไม่มีอะไรเกินการไม่มีอะไรร้ายแรงไม่มีเลยตั้งแต่อยู่มา 7 ปีก็ไม่มีเรื่องอะไรร้ายแรงมีแต่ก็จับช่วงบ้างก็ถูกจับช่วงถูกอะไร ต่อต้านเป็นเชิงแต่ก็ไม่มีอะไรดูหยาบคายร้ายกาจอะไรมันนักมาถึงคราวนี้เข้าแล้วนี่มันหยาบคายร้ายกาจซึ่งเราก็เคยบอกเขาไว้ว่าถ้าเผื่อว่าผู้ที่เป็นเจ้าของที่เป็นเจ้าของสิทธิในที่ใดและส่งนี้บอกกล่าวมีเชิงไม่ต้องถึงขนาดไล่กันจนๆจึงแจ้งหรอกมีเชิงว่าจะไม่ต้องการให้เราอยู่แล้วเรายินดีจะออกไปทันทีซึ่งบัดนั้นมาถึงคราวนี้แล้วเป็นแล้วแล้วก็เป็นอย่างที่เรียกว่าหยาบคายพอสมควรทีเดียวเราก็ไม่ใช่ว่าจะไล่ตรงตรงทีเดียวหรอกแต่ก็เป็นเชิงที่แน่นอนชัดเจน ไม่ใช่ปากพูดโดยตรงเป็นคำตรงก็ตามหรือไม่เข้าไม่ว่ากันชี้หน้าชี้ขาดตรงๆก็ตามซึ่งเจ้าตัวก็ต้องรู้อยู่ว่ามันเกิดจากจิตแล้วก็เป็นภาษาหรือเป็นสำนวนเป็นสิ่งที่ชัดแจ้งอย่างนั้นทำเมื่อมันเป็นสิ่งที่ชัดแจ้งอย่างนั้นแล้วเราก็เอาเอาสิ่งที่มีมีจริงนี่แหละมากล่าวมาสาธยายบอกกล่าวให้ชาวบ้านรับรู้หรือแม้แต่เจ้าตัวหรือแม้แต่ใครๆรับรู้ซึ่งก็ได้กล่าวไปแล้วก็ต้องจำนวนหรือว่าก็ต้องยอมรับในส่วนนั้นว่าเป็นจริงซึ่งไม่เหมาะไม่ควรเราก็ทำไม่ได้ไม่ได้ไปทำผิดพลาดอะไรเราก็ทำตามควรซึ่งก็ประกาศไปแล้ว ทดสอบมีการ์ดใช้อารมณ์เสียดายขอร้องขอนิมนต์ต่ออะไรต่ออะไรต่างๆนานาซึ่งมีเป็นธรรมดาแต่ว่าเราเห็นว่าเราก็บอกแล้วว่ามันสมควรจะยุติเราควรจะเป็นไปเพราะว่าไม่เจริญแล้วเราจะทำสิ่งที่เจริญอยู่เสมอเราไม่ควรจะช้าแม้แต่วินาทีหนึ่งที่ควรจะเจริญถ้ามันไม่มันเป็นไปได้มันไม่ลำบากลำบนอะไรเราก็ควรจะสร้างศาลเรียกว่ากระทำความเจริญเพราะฉะนั้นถ้าขืนอยู่ต่อไปมันก็ไม่ดีขึ้นแล้วก็ยังมองไม่เห็นทางว่ามันจะดีขึ้นได้อย่างไรเพราะเราก็ไม่ควรที่จะช้าไปเพราะว่าเราก็ได้ใช้เวลาวันนี้ประนอมหรือต่อทอดมาอยู่ไม่ใช่ว่าเราเองเราผีพราหมณ์อะไรเราไม่ได้ผีพราหมณ์ก็ต่อทอดมาด้วยอยู่ เพราะฉะนั้นก็สมองสมควรแล้วก็ได้บอกคืนเขาทุกอย่างตอนแรกพอเวลาพอไปเมื่อเช้ายังไม่ทันได้กล่าวอะไรหรอกไปถึงพอนั่งลงศาลาเข้ามาญาติโยมคนสนิทในวงในหน่อยก็มาถึงบอกว่าได้ข่าวว่าท่านพ่อจะมาขนของไปแล้ววันนี้ว่างั้นนะเพราะว่ากันทั้งนั้นที่เราพยายามไม่พูดไม่พยายามเอิกเกริกอะไรนะให้มันนิ่งเงียบสนิทไปพอถึงเวลาแล้วก็บอกขึ้นแล้วก็ดำเนินการมันก็ยังมันก็ยังหลุดออกไปได้หน้าต่างมีหูประตูมีตามันก็ว่ากันไปจนถึงหูแล้วก็เอาขึ้นก่อนเลยพ่อจะมาขนของไปแล้วว่างั้นแหละเราก็ไม่ว่าอะไร พอถึงเวลาก็บอกกับสาธยายให้ฟังว่าคำกล่าวคำนั้นน่ะฟังดูนักน่ะไม่ได้บอกเขาขึ้นแล้วก็ได้พูดไปแล้วในตอนกล่าวบอกแจ้งนั้นว่าพวกอาตมาไม่ได้มาเจตนาจะมาขนของอะไรในนี้ไปนะก็บอกไม่ได้มีอย่างนั้นมีมติกันแล้วด้วยว่าเราจะไม่เอาเข้าของหรือขนของอะไรไปหรอกแต่สิ่งที่เราจะเอาไปก็คือสิ่งที่เป็นอุปกรณ์การศึกษาบ้างดังนั้นคือหนังสือและเทปต่างๆที่เป็นสิ่งบันทึกธรรมะเราจะขนออกเพราะว่าที่นี่ไม่ได้สั่งส่งเสริมการศึกษาอาตมาโยงไปถึงว่าแม้แต่ศพที่เอาเข้าไปไว้ที่ในแดนนั้นเขาก็กล่าวตู่จากช่วงยกเขตยกเลิกขึ้นรุนแรงเลยว่าเนี่ยเพราะ เกิดอาถรรพ์ดูฝนไม่ตกฟ้าไม่ตกดูที่พูดเข้าไปเป็นแบบที่ไม่ใช่นักศาสนาเลยโทษโน่นโทษนี่อะไรต่างๆนานาผูกแขนพวกนี้ไม่เอาไปจะไปเผาเผาระวังแล้วจะมาเผากันไม่ได้ช้าและจะเผาอันนี้ครูตั้งแต่วันแรกที่อาตมาไปไม่ใช่วันแรกอยู่วันหนึ่งมีวันหนึ่งอาตมาก็เข้าไปดูที่แดนไปดูเคลียร์ไปดูประนีประนอมอะไรบ้างก็งูสามก๊กกล่าวอย่างนั้นมาว่าอย่างนั้นอาตมาก็บอกว่าอันนี้เป็นเครื่องศึกษาเป็นอสุภะที่เราจะใช้เครื่องมือศึกษาในนักศึกษาพระนี้จะต้องศึกษาต่อการเอาศพเข้าวัดมันผิดประหลาดอะไรในโลกการที่จะมีศพอยู่ในวัดเอาศพเข้ามาวัดมันไม่เห็นเสียหายอะไรในโลกไม่ผิดและเอาเข้ามาก็ไม่ได้เอา พิลึกพิลั่นอะไรก็เอามาเป็นเครื่องศึกษามาเป็นเครื่องกรองได้เป็นเครื่องเรียนมาเป็นอุปกรณ์ในการเรียนจริงๆนี่พวกเราเป็นพระปฏิบัติเป็นพระนักปฏิบัติธรรมะจริงๆนะไม่ใช่ว่ามันจะเป็นพระนักล่าลาภยศสรรเสริญอะไรภาษาที่อยากให้ฟังแล้วแต่วันนั้นก็พยายามดึงดันก็ยอมฟังเหมือนกันก็ยอมรับเหมือนกันว่าจริงก็เราใช้เป็นการศึกษาเขาบอกว่ามาทำก็ทำเปลือยก็เป็นไรไปแล้วไม่เคยดูหรือเปล่าเราจบเนี่ยก็เคยดูก็โป๊ๆอย่างนี้มันพาคุณกอบกามเหรอมีแต่คุณจะเหี่ยวกามาความละลายจะตายไปดูศพนี้แล้วยิ่งปลงยิ่งเกิดผลตั้งเยอะตั้งแยะอย่างแม้แต่ซิมนี้ก็บอกโอ้โหเห็นศพนี้แล้วโอ้โหได้ธรรมะมากเหลือเกินซาบซึ้งเหลือเกินมันดูที่เนี่ย ศพคนนี้แต่เดิมเป็นคนมั่งคั่งมีเงินมีทองตายแล้วเอาอะไรไปเมื่อไหร่ดูที่นี่ก็อย่างนี้แห่งอะไรต่างๆนานามันเห็นชัดเห็นตั้งแต่มันรูปอะไรก็ได้มันเป็นธรรมะอันเป็นสัจจะซึ่งพระพรหมไม่สุภาพตั้งไม่รู้กี่แบบกี่อย่างของพระพุทธเจ้านี่เป็นการละลายกลายเป็นการเห็นจริงเห็นจังถึงชีวิตมนุษย์หนอปลงได้ดีจริงๆแล้วก็เกิดผลจริงๆนะซึ่งอาตมาก็ยืนยันกับเขาบอกว่าคนคนกล่าวว่าคุณน่ะคุณดูหรือเปล่าดูแล้วมันเกิดเหรอมันเป็นไปด้วยความอุตสาหกรรมอะไรเหรอเกิดการดูแลว่าเกิดราคามเกิดผลในทางเป็นไปในการก่อกิเลสอะไรมีแต่นายคลายจางต่างหากเราใช่ไหมเพราะอึ่งไปเหมือนกันก็เห็นจริงมันก็เป็นไปเพื่อความละอาย ก็ดีแล้วไม่ใช่หาได้ง่ายๆเดี๋ยวนี้ยิ่งหาศพยากไม่เหมือนสมัยพระพุทธเจ้าศพเดินป่าเกินที่ไหนๆก็พอหาตรงได้เดี๋ยวนี้มีที่ไหนเล่าหายากจะตายแล้วได้มานี่ก็แสนจะต้องขอตอบพี่น้องพ่อแม่อะไรของเขาได้มาแล้วก็เราก็พยายามกระทำกับเพื่อที่จะให้เกิดผลเกิดประโยชน์จะรักษาไว้พอสมควรทีเดียวก็ได้ลงไม้ลงมือลงทุนลงแรงกระทำกันเชียวไม่รู้เรื่องอะไรแต่เราก็กล่าวให้ฟังเสร็จแล้วพอจากวันนั้นออกมาก็ยังมาคุกคามอยู่ว่าจะเผานะมีอีกเราก็เลยบอกโอ้เราจะอยู่ได้อย่างไรเราก็ขนออกแม้เครื่องมือศึกษาจบเราก็จะเอามานี่ก็ยากๆศพมันหนักมันใช้ก็คือมีโรงก็โรงมันหนักด้วยอะไรจะได้ด้วยก็เลยยาก line เราก็เลยตกลงเอาเขาคืนบอกปรึกษาหารือกันแล้วก็คืนแก่ลูกๆจะตอบเขาไปเถอะเอาลูกสาวเขาก็ขอรับรับรู้แล้วแต่ว่าก็ไม่เขาไม่รู้จะเอาไปไหนเหมือนกันก็เลยช่วยกันเอาไปเข้าวัดไปสวนจะจัดการอย่างไรก็อีกต่อหนึ่งก็คงไม่ยุ่งยากก็ได้แล้วก็รีบขนออกเสียเครื่องมืออุปกรณ์ในการศึกษาทางธรรมะแท้ๆอย่างนี้เขาก็ไม่ได้สนับสนุนเห็นด้วยแล้วก็หาเรื่องหาเลขด้วยอย่างนี้เป็นต้นเพราะเราไปคราวนี้เราก็บอกว่าเราไม่เอาอะไรเราจะเอาเครื่องมือศึกษาคือหนังสือบ้างเทปตลับตลับตาที่อัดธรรมะอะไรใจต่างๆมาบ้างเราก็ขนออกจากหนังสือออกจากอะไรแสดงออกมาบอกไม่ได้บางคนเอาของอะไรเพราะฉะนั้นของในที่นี้ที่เข้ามา จากอะไรเอาไว้ก็แล้วแต่ญาติโยมเขาจะเป็นไปบอกคืนหมดอาตมาบอกคืนร้อนมันก็มีอย่างซิมเขาก็บอกว่าอยู่ในนี้ก็เอามาทำครัวคืออะไรกับมันหม้อแหกแตกกระโปกอะไรก็แล้วแต่แล้วก็เอาของเขาไปชิมแล้วก็ขนขึ้นรถมึงเลยแล้วก็คนไปที่กระบอกนี้ด้วยความคิดเขาก็ไม่กล้าไปพูดอะไรเพราะของจริงเขาจริงๆเขาก็ค้นเอาอย่างนี้เหมือนกันพอดีจึงง้อเขาเอานาฬิกาเรือนนี้ไปฝากให้ก็ใช้อยู่ที่แดนแล้วก็บอกแล้วไม่เอาหรอกพูดแล้วแต่เช้าด้วยไม่ใช่ง่วงก็พูดเองเขาก็บอกว่าอันนี้ของฉันเอามาทำบุญที่นี่ก็เห็นว่าที่นี่ถ้าเอาไว้แล้วก็ไม่มีใครใช้ก็อยากจะขอไปเธอก็พูดดีๆ ญาติโยมของที่นั่งตอนเราก็ถือว่าญาติโยมนั้นก็จะรักษาต่อไปยังให้ได้ไหมทางโน้นก็บอกเอาไปเจอที่เอาไปเถอะเอาไว้ที่นี่เลยก็ใครๆก็มาหยิบมาฉวยเอาไปสว่างนั่นแหละมันจะทำไงก็บอกก็แล้วแต่นะถ้าไม่ให้ก็ไม่เอานะเขาก็ว่าจะนอนเขาก็จริงๆเขาก็บริจาคแล้วก็ว่ากันไป 2-3 ความเพื่อย้ำความแน่ใจเขาก็บอกยินดีให้เขาก็เอาขึ้นมาเอาขึ้นมาได้ยังไงไม่รู้แล้วก็ขนมาให้ฉันทีนี่ก็เรื่องของเขาอีกไงเราก็ไม่ได้อันตรายไอ้นี่ก็รถก็ติดมาอันนึงนอกนั้นเราก็ไม่ได้เอาอะไรมาไอ้เครื่องใหญ่ๆตู้อะไรต่างๆที่เขาบริจาคก็ดูก็งามๆดีทั้งนั้นน่ะที่นี่ยังไม่มีตู้งานใส่ดินแดนเลยดินแดนตู้แต่หนังสือถึงหาก็งามก็อยู่เครื่องใช้ไม้ อื่นๆแม้แต่ในครัวเองไม่ใช่ของซิมก็ยังมีเยอะแยะเครื่องอะไรต่ออะไรต่างๆอยู่ในครัวเขามีแม่เครื่องทำผมทำไฟเครื่องตะโกนตะเกียงอะไรต่างๆนานาแม้แต่เสียงใหม่ๆเอี่ยมๆเลยนะแม้แต่เขาก็จะไปอยู่บนเตียงไปส่งไฟฉายอะไรเครื่องอยู่ในนั้นเอาไว้ไม่ๆๆไปค้นออกมาเราก็บอกเขาแล้วเขาไว้นั่นแหละเดี๋ยวจ่ายเงินใช้อะไรกันก็ว่าไปก็บอกคืนส่วนญาติโยมเขาจะว่าไงแล้วแต่แล้วก็เอาออกมาเขาเองเขาก็บอกว่าเขาก็ไม่ติดใจในเรื่องของอะไรนะเขาเองเขาบอกว่าเขาจะขอจากพระไว้ขอพระไว้ได้ยังไงสำคัญไม่ต้องพูดเลยว่าจะขนหรือไม่คนไปแน่ๆก็เอาไปด้วยวันนี้เขาก็บอกไว้ ขอให้อยู่จนสิ้นพรรษาออกพรรษาก่อนได้ไหมแล้วก็นึกแล้วไม่ควรจะยื่นเยื่อให้เป็นบาปเป็นภัยเพราะเราเองก็ไม่ต้องการให้ใครมาจับจ้วงหรือทำบาปทำกรรมอะไรซึ่งด้วยโมหะก็ตามด้วยกิเลสส่วนข้อไหนก็ตามเราก็ไม่อยากให้เขามาทำบาปอีกเพราะว่าเราเองเราก็จริงใจเราไม่ได้ไปทำอะไรเขาเองเขาไม่รู้ตัวแล้วอะไรต่างๆนานาไม่ดีเราก็เลยบอกไม่เอาตัดไม่ต่อไม่เช่นนั้นก็กลายเป็นว่าเรานี่ไม่จริงไม่จังอย่างนึงแล้วก็อีกอย่างนึงก็มันก็ไม่เกิดประโยชน์แล้วเราจะได้วิเคราะห์ให้เขาฟังด้วยว่าผลประโยชน์อะไรก็ไม่เจริญแล้วก็ไม่ควรจะตอบไปเสร็จแล้วเราก็ จบในการบอกกล่าวบอกเลิกบอกอะไรแล้วก็ถึงเวลาฉันอาหารเสร็จแล้วก็เก็บข้าวของที่เรามีมาตามที่เป็นไปแล้วก็เป็นอันว่าแดนอโศกก็ปิดฉากในส่วนนั้นแต่เราก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ไปเหยียบเยือนแล้วก็จะไปในวันที่ 6 นี้เราก็รับนิมนต์ไว้ตั้งแต่ก่อนแล้วอาตมาเองเป็นคนรับนิมนต์เพราะว่าวันที่ 6 วันวันเพ็ญเดือนสิบเป็นวันเสาร์เพราะงั้นวันนี้มลเอาไว้ว่าอาตมาเขาจะทำบุญวันสารทที่นั่นแหละแต่ว่าตกลงนิมนต์ไว้แต่ตอนนั้นมันยังไม่เกิดเรื่องก็ว่าดินแดนเอาแดนซ์คุณแดนนี่ก็ย้ำกับเขาแล้วบอกว่าตกลงวันเสาร์ที่จะรับนิมนต์นี่แหละชื่อเอ็ดก็แดงก็แดงไม่ ทำบุญอะไรก็ทำจะเลี้ยงภัตตาหารจะนอนมีอะไรก็เทศนาอะไรกันไปตามจิตนิมนต์ที่เราควรจะได้กระทำก็จะมาในวันโน้นก็อาศัยที่นี่ถ้ายังไม่รื้อก็ใช้ศาลานั้นถ้าศาลานั้นรื้อแล้วก็นั่งพื้นดินก็ได้หรือไปที่โน่นก็จะมีมนต์ไปที่อื่นที่จะใช้สถานที่นี้ก็เอาก็ไม่ว่าอะไรเราก็ไม่แปลกแต่เราก็ไปกินนิมนต์ได้อย่างนี้เป็นต้นหรือแม้ว่าเขาจะมีคนอื่นยอมสมบูรณ์ยอมกินอะไรก็บอกว่าเขาจะนิมนต์ไปบ้านโยมแววอะไรเนี่ยเขาก็จะนิมนต์มาบ้านแล้วก็นิมนต์ก็ไปไกลกว่านี้ยังไปเลยทำไมตำบลทุ่งลูกนกตำบลบ้านตาบุญอะไรนี่จะนิมนต์มาก็มามาปรากฏที่บ้าน บางครั้งบางคราวพอเป็นเพราะไปก็มาได้สมาธิก็มาไม่มีปัญหาอะไรก็บอกเขาแล้วมาได้เพราะว่าเราเองเราไม่ได้ไปทำผิดอะไรไม่ได้กลัวเกรงอะไรไปจิตไปทำประโยชน์อะไรทางศาสนาแล้วก็ไปนิมนต์ไปที่นั่นก็ไปเราก็เห็นว่าตกทั้งหมดสมควรจะไปได้อยู่ก็ไม่เห็นเป็นไรเราก็จะไปนะถ้าถึงเวลาก็ไปหาบางคนอาจจะนึกอย่างโน้นอย่างนี้ก็ฟังดูก็เห็นแล้วก็ทำความเข้าใจดีว่าทุกอย่างมันเกินทุกอย่างก็เป็นไปตามความเกิดความเป็นของมันก็เหมาะสมส่วนหาเรื่องอื่นๆก็แล้วก็ดำเนินไปเพราะงั้นตอนนี้ก็เลยมีพระมีเณรเพิ่มขึ้นเลยที่นี่ก็ดำเนินไปอีกแม้จะ ก็ไม่เป็นไรเราก็ช่วยกันบำเพ็ญช่วยกันศึกษาเมื่อมันมากคนเข้าขอระมัดระวังกันหน่อยในการที่จะต้องมีการสังวรสำรวมระวังแล้วก็ทำตนให้เป็นผู้ที่อยู่ในสมณะผู้ชื่อว่าพระโยคาวจรมันถึงจะรู้ทั้งหมดสมควรบางคนมากมันก็จะมีอะไรต่ออะไรกระทบสัมผัสกันมากถ้าเราไม่พยายามเป็นผู้ที่รู้เท่าทันให้มากขึ้นมันก็จะขึ้นจานหรือว่าเกิดการกระทบกันแล้วก็มีปฏิกิริยามีโน่นนี่ขึ้นมาแรงๆเข้ามันก็จะไม่อยู่เย็นเป็นสุขแล้วก็ต้องพยายามให้เป็นไฟให้อยู่เย็นเป็นสุขดีให้ได้มันมีอยู่อันนึงผู้ที่มานี่ ถือว่าเป็นผู้ที่ยกเอาว่ามาอาจารย์เชิญพระอาจารย์บางคนก็อาจจะไปกังวลว่าเอ๊ะนี่เราอธิษฐานพรรษาอยู่ที่อารามโน้นแล้วก็ยกมานี่มันจะไม่เป็นการขาดพรรษาหรือไม่เป็นอะไรหรือก็ไอ้นี่เป็นเรื่องพิเศษที่ยกไว้ก็อาวาสแต่เราก็มาทั้งอาว่าทั้งสังวาสมาทั้งหมดนั่นแหละเนี่ยพระกลุ่มนี้ก็เข้ามาอยู่ในอาวาสอยู่ในสังฆวาสอันนี้อันควรนี้มันไม่ได้หมายความว่าเราเองเราไปทำเละเทะเปลี่ยนแปลอะไรไปโดยที่เรียกว่าละเมิดเรียกว่ากระทำผิดอะไรอันจะเป็นไปเพื่ออกุศลเพื่อความบกพร่องอะไรมันไม่ใช่แต่เราก็ต้องทำอย่างนี้เพราะเหตุการณ์อย่างนี้เพื่อดียิ่งขึ้น ฉะนั้นเรามาอยู่ที่นี่แล้วก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะผิดหรือว่าเราจะปกป้องอะไรมันก็ยังสืบต่ออยู่และเราเองเราก็ไม่ได้ไปที่ได้หนักหนาอะไรแต่เรื่องที่ว่าเราจะบวชเอาพรรษาเพราะที่นี่ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องบวชเอาพรรษาให้เรื่องบวชเอาพรรษามันเป็นของรอดชนิดหนึ่งของในเมืองไทยเนี่ยจะต้องบวชเวลาเข้าพรรษาแล้วก็บวชเอาพรรษาที่จริงไม่ได้พรรษาเป็นแผลอะไรเราได้ 3 เดือนดินแทบตายกว่าจะออกพรรษาก็โอ้โหนับวันปฏิทินไม่ทันอยู่นั่นแหละกว่าจะสิ้นเดือนสิ้นเดือนสิ้นเดือน 3 เดือนแล้วก็ว่าได้พรรษาพรรษาจริงๆแปลว่าฟรีหรือมันแปลว่าผ่านพ้นแต่ที่จริงเขาก็นับว่าผ่านคนก็ถูกแต่จริงๆแล้วรับพรรษาปีมันไม่ได้ฟรีได้แต่อะไรไม่ได้ 3 เดือนแค่นั้น นับได้กี่พรรษาถ้าได้ 3 เดือนก็ว่าได้พรรษานึงถ้าสึกไปแล้วก็มาบวชตอนเข้าภาษาใหม่อีก 3 เดือนก็ได้ 2 พรรษาก็ได้ถ้าจะเอาอย่างนั้นน่ะก็บวชแล้วตอนเข้าพรรษา 3 เดือน 3 เดือนพอครบ 3 เดือน 10 กว่าปีอีกพอจะเข้าพรรษาก็มาบวชอีกได้อีก 3 เดือนได้ 3,300 บาทก็ได้ถ้าจะเอาเงินแต่พวกเรานี่มันไม่ได้เกี่ยวว่าจะบวชเอาพรรษาเลยไม่เอาพรรษาบวชเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นไปเท่าไหร่ก็เท่านั้นกี่เดือนกี่ปีก็อยู่ไปเพราะงั้นในเรื่องที่จะบอกว่าบวชแล้วขาดพรรษาหรือได้พรรษาไม่พรรษาอะไรเราไม่มีปัญหาที่นี่ก็ไอ้เรื่องของปัญหาเราก็ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรมาก เราจะมีอีกอันนึงที่คิดไว้อยู่ว่าเมื่อพวกเรามาอยู่ที่นี่กันเนี่ยเณรก็ดีเพราะคนดีบางคนไม่เคยเกิดอยากจะบางคนอาจจะรู้สึกว่าไม่อยากจะอยู่ที่นี่หรือว่าเห็นว่าอยู่ที่นี่จะได้ประโยชน์น้อยกว่าก็มีอีกที่นึงจะให้เลือกไปคือไปประกาศยกมาจากแดนในขณะนี้แล้วก็ลองตั้งใจดูก็ได้ที่จะสมัครใจไปพักที่ใครจะมาสาธิตประสานที่ยกมาจากแดนก็ตัดสินเอาใครก็แล้วแต่ใครจะตัดสินใจ จำพรรษาอยู่ที่สันติอโศกก็อ้าวใครจะไปที่ปราการก็เอาพอจะเอาไปก็ไปได้พรุ่งนี้มะรืนนี้ก็ตัดสินใจให้ดีๆแล้วก็ไปไปต่อที่นู้นก็ไปเอาเรื่องเหล่านั้นก็คงเอาไว้แค่นั้นก่อนนะมันจะมีอะไรอีกค่อยว่ากันก็คงไม่มีอะไรมากหรอกก็ผ่านไปแต่ทีนี้ก็มาถึงบทเรียนคาถาก็จะขอต่อเมื่อวานนี้ได้อธิบายถึงเรื่องของญาณในธรรมอันเป็นอันตรายแต่ก็พยายามในธรรมอันเป็นอุปการะ 8 อยากอธิบายไปแล้ว 5 คู่ คือคู่ที่ 1 กามฉันทะอันเป็นอันตรายแก่สมาชิกเนกขัมมะเป็นอุปการะแก่สมาธินั่นคือที่ 1 พยาบาทเป็นอันตรายแก่สมาชิกความไม่พยาบาทเป็นอุปการะแก่สมาชิกในกลุ่มที่ 2 ที่นะมีพระเป็นอันตรายแก่สมาชิกอาโลกสัญญาเป็นอุปการะแก่สมาธิมีผู้ที่ 3 อุทยานเป็นอันตรายแก่สมาธิความไม่ฟุ้งซ่านเป็นอุปการะแก่สมาชิกที่เป็นคู่ที่ 4 วิธีปิดครับเป็นอันตรายแก่สมาชิกความกำหนดทำเป็นอุปการะแก่สมาชิกนี่เป็นคู่ที่ 5 เราก็อยากจะต่อคู่ที่ 500 ก็ได้อธิบายมาถึงคู่ที่ 5 นี้ก็อยากจะขยายอีกนิดนึงสำหรับพี่จิตอิจฉาว่าเป็นอันตรายแก่สมาธินั้นน่ะมันมีอะไรอีกเอาวิธีติดชาร์ตมันหมายความว่าความที่ยังไม่ลงตัวยังสงสัยคลางแคลงยังไม่สนิทใจหรือยังไม่รู้ทะลุปรุโปร่งหมดจนพ้นสงสัยอย่างเด็ดขาดจริงๆวิจิกิจฉาสุดท้ายจริงๆเนี่ยมันก็คือความอยากทัศนวิภาสทัศนวิสัยคือความรู้ยิ่งหมดสงสัยแทงทะลุรอบนั้นเองนั่นแหละเป็นที่สุดคืออิจฉาทีนี้ในขั้นตอนของมันก็ไม่มันไม่สงสัยหรือว่าไม่ลังเลในช่วงในตอน เป็นได้ไวพจน์วิจิตรอิจฉาในคราวในครั้งหรือว่าในระดับกิเลสหยาบกิเลสกลางมันก็เป็นได้เพราะงั้นในขณะนี้เราก็พอมีความรู้แล้วในขั้นนี้เราก็ทำไปเราก็ให้เกิดอาการที่มันไม่มีจิตอิจฉาไปได้เสมอๆให้ได้แม้ในระดับหยาบแต่เราเข้าใจว่าจิตอิจฉาคืออะไรในใจของเรามันยังมีไอ้นั่นก็ของคาๆสงสัยลังเลได้อยู่ก็พยายามทำความเข้าใจก็คือสร้างญาณนั่นแหละแต่นี่บอกว่าถ้าความกำหนดทำเป็นอุปการะแก่สมาชิกถ้าวิจิกิจฉาแล้วก็เป็นอันตรายแก่สมาชิกความกำหนดตัวอะไรเราจะเอาตามภาษาไทยนี่ก็พอเข้าใจความหมายได้ความกำหนด ที่มันส่งอยู่มันตั้งอยู่สิ่งที่ทรงอยู่ที่ตั้งอยู่นี่เราก็จะต้องสัญญาหรือกำหนดหรือว่าทำความรู้เข้าไปที่สิ่งนั้นให้มันชัดแจ้งให้ดีเพราะการกำหนดทำประมาณเท่าใดเท่าใดที่เรากำห