230610-403 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ023.txt

เลยหรือแม้ว่าเราเองเราจะไม่ได้เป็นอย่างที่ว่านั้นก็ตามเราจะหายแล้วดีแล้วก็ตามเมื่อเขามองว่าสิ่งที่ไม่ดีหรือสิ่งที่ควรแก้ไขอะไรก็ได้ต่างๆเข้าและเราก็ถือดีมีมานะเรารู้แล้วเข้าใจแล้วพรุ่งนี้ก็ฟังซ้ำจะเบื่อฟังแล้วก็เบื่อดีไม่ยอมฟังไม่ยอมรับนี่ก็เป็นได้อีกไม่ใช่เพราะโทรศัพท์แต่เพราะมานะ รับก็ดีแล้วเรารู้แล้วเราเข้าใจแล้วหนักๆเข้ามากๆเข้าบ่อยๆเข้าก็เบื่อไม่เห็นดีทั้งๆที่มันก็ไม่น่าจะไม่เห็นดีอะไรก็ฟังแล้วก็จำได้แม่นขึ้นว่ากำไรน่ะไม่ว่าจะเป็นหลักการบอกในทุจริตหรือสุจริตก็ตามไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่ดีหรือเรื่องไม่ดีแล้วก็ฟังเพื่อเรียนรู้ตัวเราเองไม่หวั่นไหวแล้วก็ดีแล้วตัวเราเองไม่มีความเลวทรามอันนี้ก็ดีแล้วถึงแม้แต่ความดีนี้ถ้าสมมติว่าเราเองมีก็ฟังได้หรือไม่มีเราก็ฟังได้อย่างนี้เรียกว่าผู้ที่มีมานะถือตนถือตัวยิงลบรูหรือว่าอวดดีในตนไม่ยอมรับความรู้แล้วเห็นแล้วเข้าใจแล้วอะไรต่างๆนานาก็เกิดการขัดใจได้เพราะ เปิดจิตหรือการยอมรับคือการรับรู้เป็นผู้รู้เป็นคนอื่นหรือผู้เบิกบานนี้ที่มีนัยยะอันสูงอยู่ที่เราจะเป็นผู้ที่รับรู้รู้อย่างใจวางรู้อย่างใจรับรู้ของจริงเราจะมีหรือไม่มีก็พิจารณาเข้าไปหาสิ่งที่จริงในตัวเราแล้วก็รับแล้วก็พยายามพิจารณาด้วยปัญญาคัดเลือกเป็นเหมาะสมหรือยังถูกแน่หรือไม่แน่และเราก็รับมาเป็นประโยชน์แก่ตนประโยชน์แก่ท่านทั้งการที่จะเราจะรับพิจารณาและทำหรือว่ารับคำสอนอยู่ในทุกๆวันนี้เราจึงต้องพยายามที่จะเป็นผู้รับเป็นผู้เรียนเป็นผู้ที่ไม่เบื่อหน่ายในการเรียนรู้จักไว้อยู่ยืนยันอยู่ว่าผู้ที่มี หรือว่าภัยของภิกษุอันสำคัญคือภัยอันที่ไม่ไม่ยินดีรับคำสอนหรือเบื่อหน่ายทนไม่ได้ต่อการสอนต่อคำสอนผู้ใดเกิดผลไม่ได้เบื่อหน่ายไม่รับคำสอนแล้วเป็นภัยเลยทีเดียวคุณนั้นตกต่ำแน่อภัยไม่ได้ก็คำสอนเบื่อคำสอนไม่รับฟังคำสอนมันก็จบเกมกันพอดีเราก็จะบรรลุธรรมะแล้วสิ่งนั้นฉันไม่เบื่อคำสอนท่านเคยกล่าวไว้เลยว่าพระอริยเจ้าหรือพระอรหันต์เจ้าผู้ใดฟังธรรมแล้วไม่แล้งนายต่อทำร่าเริงเบิกบานยินดีฟังธรรมไม่รู้จะอิ่มฟังธรรมไม่รู้จะเต็มนั่นเป็นพระอริยะ สอนทำไม่รู้จักอิ่มไม่รู้จะเต็มฟังได้เพราะว่ามันเคยแนะให้ฟังด้วยเหตุผลว่ามันไม่มีความขาดทุนอะไรในการที่เราฟังธรรมไม่มีความขาดทุนฟังซ้ำเราก็จำได้แม่นมากขึ้นฟังไม่ซ้ำได้รับฟังใหม่มีเรื่องใหม่เรื่องย่อยเรื่องตีหรือว่าเรื่องพิเศษพิสดารลึกซึ้งขึ้นเราก็ได้กำไรเรื่อยๆไปทั้งนั้นเพราะฉะนั้นผู้ใดราบรื่นในธรรมปิติในธรรมจึงเป็นความทำลายจึงเป็นเรื่องได้อย่างแท้จริงก็ขอให้เราได้ระลึกดูตัวเองกันทุกคนว่าเราเองกลายเป็นคนเบื่อหน่ายในธรรมกลายเป็นคนผลักไสในธรรมได้ฟังธรรมซ้ำๆซากๆก็เกิดดังเหตุดังกล่าวแล้วหรือเปล่าในระยะอย่างไรตรวจสอบ ผู้ที่รู้ดีเห็นดีผู้ที่บรรลุธรรมจริงแล้วจะไม่เบื่อหน่ายในธรรมจะมีปิติและมีความขวนขวายที่จะรับทำแม้บางครั้งบางคราวฟังไม่ค่อยรู้เรื่องก็จะต้องพยายามพากเพียรฟังด้วยซ้ำเพื่อที่จะได้รับอะไรเพิ่มเติมขึ้นหรือแม้ฟังซ้ำฟังซากมันไม่น่าจะเบื่ออะไรซ้ำๆต้องทราบถ้ารู้ว่าเหตุการณ์นี้เราจะต้องฟังวาระอย่างนี้เราก็ฟังฟังไปอันอื่นแล้วก็ทำไปอยู่แล้วก็ฟังซ้ำหรือว่าเวลาวาระแห่งการเรียนแท้ๆเราก็ต้องเข้าห้องเรียนแล้วก็นำมาฟังไม่ใช่ซ้ำจะทราบก็ดีสิทบทวนว่าเราท่องสูตรคูณเวลาอ่านซ้ำเพื่อที่จะให้จำได้มากขึ้นจำได้มันคงขึ้นมันไม่ใช่ของแปลกอะไรมีในทางดีทางเดียวมันไม่ใช่เรื่องเอ่อหรือว่าเรื่องเลอะเทอะอะไรเรื่อง ศาลาแก่นสารอะไรก็ไม่ใช่มันเป็นเรื่องเป็นสารเป็นความดีงามน่ารู้น่าจำได้น่าศึกษาด้วยซ้ำแล้วก็ขอให้พวกเราได้รู้ตัวจุดที่ว่าเราเบื่อธรรมะซ้ำๆซากพิจารณาแล้วพิจารณาอีกให้ดีแล้วก็จะทำให้ถูกตรงเราจะได้เป็นคนที่เจริญจะถ่ายเดียวไม่กลายเป็นผู้ที่ตกหล่นไปเสียไม่เช่นนั้นการปฏิบัติธรรมหรือการเรียนรู้ธรรมะมันก็ไม่เจริญดีเท่าที่ควร